ISSN 1831-5380
Mapa strony | Klauzula prawna | Pliki cookie | FAQ | Kontakt | Drukuj

3.2. Zasady odesłań do aktów

3.2.1. Formy tytułu

Tytuł aktu może przybrać dwie formy: pełną lub skróconą.

Kiedy akt przywołuje się po raz pierwszy w tekście innego aktu, podaje się jego pełny tytuł, a odniesienie do Dziennika Urzędowego, w którym został on opublikowany, zamieszcza się w przypisie. W umocowaniu pełny tytuł jest podawany w głównym tekście, a w motywach, artykułach i załącznikach ten tytuł jest podawany w przypisach.

W późniejszych odesłaniach do wcześniej przywołanego aktu używa się skróconego tytułu, nie podając autora ani odniesienia do Dziennika Urzędowego.

Tytuł pełny

Elementami składającymi się na pełny tytuł są:

określenie rodzaju aktu (rozporządzenie, dyrektywa itp.),
nazwa instytucji lub organu, które przyjęły akt,
numer [tzn. odpowiedni skrót lub akronim („UE”, „Euratom”, „UE, Euratom”, „WPZiB”), rok oraz numer porządkowy aktu],
data przyjęcia (a dla aktów przyjętych wspólnie przez Parlament Europejski i Radę – data podpisania),
temat (czyli określenie przedmiotu aktu),
w przypadku aktów z podwójną numeracją – numer nadany przez instytucję przyjmującą akt (zob. pkt 1.2.2. „Podwójna numeracja”).

Szyk wymienionych powyżej elementów tytułu jest różny w różnych wersjach językowych. W języku polskim poszczególnych części tytułu nie oddziela się przecinkami.

Tytuł w wersji pełnej jest zawsze podawany wraz z odniesieniem do Dziennika Urzędowego, w którym został opublikowany. W umocowaniu pełny tytuł podawany jest w tekście, a odniesienie do Dziennika – w przypisie:

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/476 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (1) […]

(1)
Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 6.

Gdy akt po raz pierwszy przywoływany jest w motywie, artykule lub załączniku, pełny tytuł jest podawany w przypisie razem z odniesieniem do Dziennika Urzędowego:

(14)
Uznaje się, że transakcje finansowane z użyciem papierów wartościowych, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (2), nie prowadzą do ustalania poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu […]
(2)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).
Uwaga:
Od 1 lipca 2013 r. odesłanie do pełnego tytułu zawiera wszystkie słowa składające się na tytuł, takie jak „i zmieniająca(-e)” lub „i uchylająca(-e)”, nie zawiera jednak słów dodanych poniżej tytułu: „tekst jednolity”, „wersja przekształcona” itp.

Tytuł skrócony

Tytuł skrócony jest używany w motywach, artykułach i załącznikach. Elementami składającymi się na tytuł skrócony są:

określenie rodzaju aktu,
nazwa instytucji lub organu, które przyjęły akt, w wypadku pierwszego odesłania,
numer [tzn. odpowiedni skrót lub akronim („UE”, „Euratom”, „UE, Euratom”, „WPZiB”), rok oraz numer porządkowy aktu],
w przypadku aktów z podwójną numeracją – numer nadany przez instytucję przyjmującą akt (zob. pkt 1.2.2. „Podwójna numeracja”):
(45)
Zwierzęta hodowlane czystorasowe wpisane do ksiąg hodowlanych powinny być identyfikowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (2).

[…]

(2)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1).

Tytuł skrócony, bez wskazania instytucji przyjmującej akt i bez odsyłacza do przypisu, jest używany w późniejszych odesłaniach do aktu już wcześniej przywołanego:

(46)
W przypadku zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych rozporządzenie (UE) 2016/429 przewiduje […]
Uwaga:
Kiedy przywoływany jest konkretny akt delegowany lub wykonawczy, zarówno w formie pełnej, jak i w formie skróconej tytułu, wskazanie rodzaju aktu zawsze zawiera słowa „delegowany” lub „wykonawczy”:
W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Kiedy zaś w tekście aktu przywołuje się ten właśnie akt, wskazanie rodzaju aktu nie zawiera słów „delegowany” ani „wykonawczy”, np.: „przyjmuje niniejsze rozporządzenie”, „załącznik do niniejszego rozporządzenia”, „niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich”, „art. 2 niniejszej decyzji” itp.

Ostatnia aktualizacja: 9.3.2017
Góra strony
Poprzednia stronaNastępna strona