L_2008034EL.01000301.xml

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

Σύμβαση για τη φυσική προστασία του πυρηνικού υλικού και των πυρηνικών εγκαταστάσεων

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ,

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ το δικαίωμα όλων των κρατών για την ανάπτυξη των εφαρμογών της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς και το νόμιμο συμφέρον τους για τα δυνητικά οφέλη από τις εφαρμογές αυτές,

ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΑ για την αναγκαιότητα να διευκολυνθούν η διεθνής συνεργασία και η μεταφορά πυρηνικής τεχνολογίας για τις ειρηνικές εφαρμογές της πυρηνικής ενέργειας,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι η φυσική προστασία έχει ζωτική σημασία για την προάσπιση της δημόσιας υγείας, της ασφάλειας, του περιβάλλοντος και την προστασία της εθνικής και διεθνούς ασφάλειας,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και την προώθηση της καλής γειτονίας, των φιλικών σχέσεων και της συνεργασίας μεταξύ κρατών,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι υπό τους όρους της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, «Πάντα τα Μέλη θα απέχωσι εις τας διεθνείς αυτών σχέσεις της απειλής ή χρήσεως βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οιουδήποτε Κράτους ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον ασυμβίβαστον προς τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών»,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ τη δήλωση σχετικά με μέτρα για την εξάλειψη της διεθνούς τρομοκρατίας, που επισυνάπτεται στο ψήφισμα 49/60 της Γενικής Συνέλευσης, της 9ης Δεκεμβρίου 1994,

ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να αποτρέψουν τους κινδύνους οι οποίοι θα μπορούσαν να προκύψουν από την παράνομη διακίνηση, την παράνομη απόκτηση και χρήση πυρηνικού υλικού και τη δολιοφθορά σε πυρηνικό υλικό και σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, και λαμβάνοντας υπό σημείωση ότι η φυσική προστασία από τις εν λόγω πράξεις έχει καταστεί αντικείμενο αυξημένης ανησυχίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο,

ΑΝΗΣΥΧΩΝΤΑΣ ΣΟΒΑΡΑ λόγω της παγκόσμιας κλιμάκωσης των τρομοκρατικών ενεργειών με όλες τις μορφές και εκδηλώσεις τους, και λόγω των απειλών των προερχόμενων από τη διεθνή τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα,

ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΑ ότι η φυσική προστασία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της μη εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων, καθώς και των στόχων αντιτρομοκρατικής προστασίας,

ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να συμβάλουν μέσω της παρούσας σύμβασης στην ενδυνάμωση παγκοσμίως της φυσικής προστασίας του πυρηνικού υλικού και της χρήσης πυρηνικών εγκαταστάσεων για ειρηνικούς σκοπούς,

ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΑ ότι οι παράνομες ενέργειες οι σχετικές με το πυρηνικό υλικό για τις πυρηνικές εγκαταστάσεις αποτελούν το αντικείμενο σοβαρών ανησυχιών και ότι είναι επείγουσα η ανάγκη θέσπισης κατάλληλων και αποτελεσματικών μέτρων ή ενίσχυσης υφιστάμενων μέτρων, ώστε να διασφαλιστούν η πρόληψη, ο εντοπισμός και η τιμωρία των εν λόγω παράνομων ενεργειών,

ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ την περαιτέρω ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας για τον καθορισμό, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία κάθε κράτους μέρους και τους όρους της παρούσας σύμβασης, αποτελεσματικών μέτρων για τη φυσική προστασία του πυρηνικού υλικού και των πυρηνικών εγκαταστάσεων,

ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΑ ότι η παρούσα σύμβαση θα πρέπει να αποτελέσει συμπλήρωμα για την ασφαλή χρήση, αποθήκευση και μεταφορά του πυρηνικού υλικού και την ασφαλή λειτουργία των πυρηνικών εγκαταστάσεων,

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι έχουν διατυπωθεί διεθνώς συστάσεις για τη φυσική προστασία, οι οποίες επικαιροποιούνται κατά καιρούς και οι οποίες είναι δυνατόν να αποτελέσουν οδηγό για τη λήψη σύγχρονων μέτρων επίτευξης αποτελεσματικών επιπέδων φυσικής προστασίας,

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ επίσης ότι η αποτελεσματική φυσική προστασία του πυρηνικού υλικού και των πυρηνικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται για στρατιωτικούς σκοπούς υπάγεται στην αρμοδιότητα του κράτους που κατέχει τα εν λόγω πυρηνικά υλικά και τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, και κατανοώντας ότι τα εν λόγω υλικά και εγκαταστάσεις αποτελούν και θα εξακολουθήσουν να αποτελούν το αντικείμενο αυστηρών μέτρων φυσικής προστασίας,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ στα ακόλουθα:

Άρθρο 1

Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης:

α)

«πυρηνικό υλικό» σημαίνει πλουτώνιο, με εξαίρεση το πλουτώνιο του οποίου η ισοτοπική σύσταση σε πλουτώνιο 238 υπερβαίνει τα 80 %· ουράνιο 233· ουράνιο εμπλουτισμένο σε ουράνιο 235 ή 233· ουράνιο που περιέχει το μείγμα ισοτόπων το οποίο απαντά στη φύση με άλλη μορφή από τη μορφή του ορυκτού ή υπολειμμάτων ορυκτού· κάθε ύλη η οποία περιέχει ένα ή περισσότερα από τα προαναφερόμενα·

β)

«ουράνιο εμπλουτισμένο σε ουράνιο 235 ή 233» σημαίνει ουράνιο το οποίο περιέχει ουράνιο 235 ή ουράνιο 233 ή αμφότερα τα ισότοπα, σε ποσότητα τέτοια ώστε ο λόγος αφθονίας του αθροίσματος αυτών των δυο ισοτόπων προς το ισότοπο 238 να είναι μεγαλύτερος από το λόγο του ισοτόπου 235 προς το ισότοπο 238 στο φυσικό ουράνιο·

γ)	«διεθνής μεταφορά πυρηνικού υλικού» σημαίνει μεταφορά φορτίου πυρηνικού υλικού με κάθε μεταφορικό μέσο πέραν της επικράτειας του κράτους προελεύσεως, με έναρξη την αναχώρηση από εγκατάσταση του αποστολέα στο κράτος αυτό και πέρας την άφιξη σε εγκατάσταση του παραλήπτη στο κράτος τελικού προορισμού·

δ)

«πυρηνική εγκατάσταση» σημαίνει εγκατάσταση (συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κτιρίων και εξοπλισμού) όπου το πυρηνικό υλικό παράγεται, υφίσταται επεξεργασία, χρησιμοποιείται, μετακινείται, αποθηκεύεται ή διατίθεται, εφόσον η ζημία ή η επέμβαση στην εγκατάσταση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει στην ελευθέρωση σημαντικής ποσότητας ακτινοβολίας ή ραδιενεργού υλικού·

ε)

«δολιοφθορά» σημαίνει κάθε πράξη εκ προθέσεως κατά πυρηνικής εγκατάστασης ή πυρηνικού υλικού σε χρήση, αποθήκευση ή μεταφορά, η οποία θα μπορούσε αμέσως ή εμμέσως να θέσει σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια του προσωπικού, του κοινού ή του περιβάλλοντος με έκθεση σε ακτινοβολία ή ελευθέρωση ραδιενεργών ουσιών.

Άρθρο 1A

Οι σκοποί της παρούσας σύμβασης είναι η επίτευξη και η διατήρηση παγκοσμίως αποτελεσματικής φυσικής προστασίας του πυρηνικού υλικού που χρησιμοποιείται για ειρηνικούς σκοπούς και των πυρηνικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται για ειρηνικούς σκοπούς· η προστασία και η αντιμετώπιση παράνομων ενεργειών σχετιζόμενων με τα εν λόγω υλικά και εγκαταστάσεις παγκοσμίως· καθώς και η διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μερών για τους εν λόγω σκοπούς.

Άρθρο 2

1. Η παρούσα σύμβαση εφαρμόζεται σε πυρηνικό υλικό χρησιμοποιούμενο για ειρηνικούς σκοπούς, κατά τη χρήση, αποθήκευση και μεταφορά, και σε πυρηνικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιούμενες για ειρηνικούς σκοπούς, ενώ τα άρθρα 3 και 4 και η παράγραφος 4 του άρθρου 5 της παρούσας σύμβασης εφαρμόζονται για τα εν λόγω πυρηνικά υλικά μόνο κατά τη διεθνή μεταφορά τους.

2. Η ευθύνη για τον καθορισμό, την εφαρμογή και τη διατήρηση καθεστώτος φυσικής προστασίας σε κάθε κράτος μέρος βαρύνει εξ ολοκλήρου το εν λόγω κράτος.

3. Ανεξαρτήτως των υποχρεώσεων τις οποίες έχουν αναλάβει ρητά τα κράτη μέρη με βάση την παρούσα σύμβαση, καμία διάταξή της δεν ερμηνεύεται ως περιορισμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός κράτους.

α)	Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν θίγει άλλα δικαιώματα, υποχρεώσεις και αρμοδιότητες των κρατών μερών που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο, και ειδικότερα τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
β)	Οι δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης, όπως οι όροι αυτοί νοούνται στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες από το εν λόγω δίκαιο δεν υπόκεινται στην παρούσα σύμβαση και οι δραστηριότητες που αναπτύσσονται από τις στρατιωτικές δυνάμεις κάποιου κράτους κατά την άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, στο βαθμό που οι δραστηριότητες αυτές διέπονται από άλλους κανόνες του διεθνούς δικαίου, δεν υπόκεινται στην παρούσα σύμβαση.
γ)	Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν εκλαμβάνεται ως νόμιμη άδεια για τη χρήση ή την απειλή χρήσης βίας εναντίον πυρηνικού υλικού ή πυρηνικών εγκαταστάσεων χρησιμοποιούμενων για ειρηνικούς σκοπούς.
δ)	Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν δικαιώνει ή καθιστά νόμιμες πράξεις ούτως ή άλλως παράνομες, ούτε αποκλείει τη δίωξη με βάση άλλους νόμους.

5. Η παρούσα σύμβαση δεν εφαρμόζεται για πυρηνικό υλικό χρησιμοποιούμενο ή διατηρούμενο για στρατιωτικούς σκοπούς ή σε πυρηνική εγκατάσταση που περιέχει τέτοιου είδους υλικό.

Άρθρο 2A

1. Κάθε κράτος μέρος καθορίζει, εφαρμόζει και διατηρεί κατάλληλο καθεστώς φυσικής προστασίας, εφαρμοζόμενο σε πυρηνικό υλικό και πυρηνικές εγκαταστάσεις που υπάγονται στη δικαιοδοσία του, με σκοπό:

α)	την προστασία από κλοπή και άλλου είδους παράνομη απόκτηση πυρηνικού υλικού κατά τη χρήση, αποθήκευση και μεταφορά·

β)	την εξασφάλιση της εφαρμογής ταχέων και ολοκληρωμένων μέτρων για τον εντοπισμό και, ανάλογα με την περίπτωση, την ανάκτηση του πυρηνικού υλικού που λείπει ή έχει κλαπεί. Σε περίπτωση που το υλικό εντοπίζεται εκτός της επικράτειάς του, το κράτος μέρος ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5·

γ)	την προστασία του πυρηνικού υλικού και των πυρηνικών εγκαταστάσεων από δολιοφθορά· και

δ)	την άμβλυνση ή ελαχιστοποίηση των ακτινολογικών συνεπειών της δολιοφθοράς.

2. Κατά την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1, κάθε κράτος μέρος:

α)	καθορίζει και διατηρεί νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο που διέπει τη φυσική προστασία·

β)	συγκροτεί ή ορίζει αρμόδια αρχή ή αρμόδιες αρχές για την εφαρμογή του νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου, και

γ)	λαμβάνει άλλα κατάλληλα μέτρα, αναγκαία για τη φυσική προστασία του πυρηνικού υλικού και των πυρηνικών εγκαταστάσεων.

3. Κατά την εφαρμογή των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις παραγράφους 1 και 2, κάθε κράτος μέρος, με την επιφύλαξη των οποίων άλλων διατάξεων της παρούσας σύμβασης, εφαρμόζει, εφόσον είναι εύλογο και πρακτικώς εφικτό, τις ακόλουθες βασικές αρχές φυσικής προστασίας του πυρηνικού υλικού και των πυρηνικών εγκαταστάσεων.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ A: Ευθύνη του κράτους

Η ευθύνη για τον καθορισμό, την εφαρμογή και τη διατήρηση καθεστώτος φυσικής προστασίας σε κάθε κράτος βαρύνει εξ ολοκλήρου το εν λόγω κράτος.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ B: Ευθύνες κατά τη διάρκεια διεθνούς μεταφοράς

Η ευθύνη κάθε κράτους όσον αφορά τη διασφάλιση της επαρκούς προστασίας πυρηνικού υλικού εκτείνεται στη διεθνή μεταφορά του, μέχρις ότου η εν λόγω ευθύνη μεταβιβαστεί δεόντως σε άλλο κράτος, κατά τα προβλεπόμενα.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ Γ: Νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο

Το κράτος είναι υπεύθυνο για τον καθορισμό και τη διατήρηση νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου που διέπει τη φυσική προστασία. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να προβλέπει τη θέσπιση εφαρμοστέων απαιτήσεων φυσικής προστασίας και να περιλαμβάνει σύστημα αξιολόγησης και αδειοδότησης ή άλλες διαδικασίες για τη χορήγηση εγκρίσεων. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει σύστημα επιθεώρησης πυρηνικών εγκαταστάσεων και μεταφορών, ώστε να ελέγχεται η συμμόρφωση προς τις ισχύουσες απαιτήσεις και όρους της άδειας ή άλλου εγγράφου αδειοδότησης και να καθορίζονται μέσα επιβολής των εφαρμοστέων απαιτήσεων και όρων, συμπεριλαμβανομένων αποτελεσματικών κυρώσεων.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ Δ: Αρμόδια αρχή

Το κράτος θα πρέπει να συγκροτεί ή να ορίζει αρμόδια αρχή, υπεύθυνη για την εφαρμογή του νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου, στην οποία παρέχεται επαρκής εξουσία, αρμοδιότητα και χρηματοδότηση, καθώς και ανθρώπινοι πόροι, για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί. Το κράτος θα πρέπει να λάβει μέτρα ώστε να διασφαλίζεται αποτελεσματικά η ανεξαρτησία μεταξύ των λειτουργιών της αρμόδιας αρχής του κράτους και των λειτουργιών κάθε άλλου φορέα που ασχολείται με την προώθηση ή τη χρησιμοποίηση της πυρηνικής ενέργειας.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ E: Ευθύνη των κατόχων άδειας

Προσδιορίζονται σαφώς οι ευθύνες για την εφαρμογή των διάφορων στοιχείων της φυσικής προστασίας σε κάθε κράτος. Το κράτος θα πρέπει να διασφαλίζει ότι την κύρια ευθύνη για την εφαρμογή της φυσικής προστασίας πυρηνικού υλικού ή πυρηνικών εγκαταστάσεων φέρουν οι κάτοχοι των σχετικών αδειών ή άλλων εγγράφων αδειοδότησης (π.χ. επιχειρήσεις ή μεταφορείς).

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΣΤ: Ανάπτυξη πνεύματος προστασίας

Όλοι οι οργανισμοί που ασχολούνται με τη φυσική προστασία πρέπει να δίδουν τη δέουσα προτεραιότητα στο πνεύμα προστασίας, την ανάπτυξή του και την αναγκαία διατήρησή του, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική επενέργειά του σε ολόκληρο τον οργανισμό.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ Ζ: Απειλή

Η φυσική προστασία του κράτους θα πρέπει να βασίζεται στην τρέχουσα αξιολόγηση της απειλής από πλευράς του κράτους.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ H: Κλιμακωτή προσέγγιση

Οι απαιτήσεις φυσικής προστασίας θα πρέπει να βασίζονται σε κλιμακωτή προσέγγιση, όπου λαμβάνονται υπόψη η τρέχουσα αξιολόγηση της απειλής, η σχετική ελκυστικότητά της, η φύση του υλικού και οι δυνητικές συνέπειες οι συνδεόμενες με τη χωρίς άδεια αφαίρεση πυρηνικού υλικού και με τη δολιοφθορά κατά πυρηνικού υλικού ή πυρηνικών εγκαταστάσεων.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ Θ: Άμυνα οργανωμένη σε βάθος

Οι απαιτήσεις του κράτους για φυσική προστασία θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν σύλληψη με πολλά επίπεδα και μεθόδους προστασίας (κατασκευαστική ή άλλου είδους τεχνική, προσωπικού και οργανωτική) που πρέπει να υπερβεί ή να παρακάμψει κάποιος αντίπαλος για να επιτύχει τους στόχους του.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ Ι: Διασφάλιση ποιότητας

Θα πρέπει να έχουν καθοριστεί και να εφαρμόζονται πολιτική διασφάλισης ποιότητας και προγράμματα διασφάλισης ποιότητας, με σκοπό να είναι βέβαιο ότι πληρούνται οι προδιαγραφόμενες απαιτήσεις για όλες τις δραστηριότητες που είναι σημαντικές από άποψη φυσικής προστασίας.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΙΑ: Σχέδια έκτακτης ανάγκης

Σχέδια έκτακτης ανάγκης (για απρόοπτη περίπτωση) για την αντιμετώπιση αφαίρεσης πυρηνικού υλικού χωρίς άδεια ή δολιοφθοράς πυρηνικών εγκαταστάσεων ή πυρηνικού υλικού ή σχετικές απόπειρες, θα πρέπει να έχουν προετοιμαστεί και δοκιμαστεί δεόντως από όλους τους κατόχους αδειών και τις οικείες αρχές.

ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΙΒ: Εμπιστευτικότητα

Το κράτος θα πρέπει να καθορίζει απαιτήσεις για την προστασία της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών, των οποίων η δημοσιοποίηση χωρίς άδεια θα μπορούσε να διακυβεύσει τη φυσική προστασία πυρηνικού υλικού και πυρηνικών εγκαταστάσεων.

α)

Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται σε πυρηνικό υλικό για το οποίο το κράτος μέρος ευλόγως αποφασίζει ότι δεν πρέπει να υπόκειται στο καθεστώς φυσικής προστασίας που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1, λαμβανομένων υπόψη της φύσης του υλικού, της ποσότητάς του και της σχετικής ελκυστικότητάς του, καθώς και των δυνητικών ακτινολογικών και άλλων συνεπειών που συνδέονται με οποιαδήποτε μη εγκεκριμένη ενέργεια η οποία στοχεύει σε αυτό, καθώς και την τρέχουσα αξιολόγηση της απειλής έναντί του.

β)

Πυρηνικό υλικό το οποίο δεν υπόκειται στις διατάξεις του παρόντος άρθρου με βάση το στοιχείο α) θα πρέπει να προστατεύεται σύμφωνα με πρακτική συνετής διαχείρισης.

Άρθρο 3

Κάθε κράτος μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα στο πλαίσιο της εθνικής του νομοθεσίας και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ώστε, στο μέτρο του πρακτικώς δυνατού, κατά τη διάρκεια διεθνούς μεταφοράς πυρηνικού υλικού, να διασφαλίζεται ότι πυρηνικό υλικό που βρίσκεται στο έδαφός του ή σε πλοίο ή σε αεροσκάφος υπαγόμενο στην αρμοδιότητά του, εφόσον το εν λόγω πλοίο ή αεροπλάνο συμμετέχει στη μεταφορά με προορισμό το εν λόγω κράτος ή με προέλευση από το εν λόγω κράτος, προστατεύεται όπως προβλέπεται στο παράρτημα Ι.

Άρθρο 4

1. Κάθε κράτος μέρος δεν εξάγει πυρηνικό υλικό ή δεν επιτρέπει την εξαγωγή του, παρά μόνο εάν λάβει τη διαβεβαίωση ότι, κατά τη διεθνή μεταφορά, το εν λόγω υλικό θα προστατεύεται σύμφωνα με τα επίπεδα που περιγράφονται στο παράρτημα 1.

2. Κάθε κράτος μέρος δεν εισάγει πυρηνικό υλικό ή δεν επιτρέπει την εισαγωγή του, όταν αυτό προέρχεται από κράτος το οποίο δεν είναι μέρος της παρούσας σύμβασης, παρά μόνο εάν λάβει τη διαβεβαίωση ότι, κατά τη διεθνή μεταφορά, το εν λόγω υλικό θα προστατεύεται σύμφωνα με τα επίπεδα που περιγράφονται στο παράρτημα Ι.

3. Κάθε κράτος μέρος δεν επιτρέπει τη διέλευση από το έδαφός του, διά ξηράς, μέσω εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή των αεροδρομίων ή των θαλάσσιων λιμένων του, πυρηνικού υλικού διακινούμενου μεταξύ κρατών τα οποία δεν είναι μέρη της παρούσας σύμβασης, παρά μόνον εάν, στο μέτρο του δυνατού, έχει λάβει τη διαβεβαίωση ότι, κατά τη διεθνή μεταφορά, το εν λόγω πυρηνικό υλικό θα προστατεύεται σύμφωνα με τα επίπεδα που περιγράφονται στο παράρτημα Ι.

4. Κάθε κράτος μέρος εφαρμόζει στο πλαίσιο της εθνικής του νομοθεσίας τα επίπεδα φυσικής προστασίας που περιγράφονται στο παράρτημα Ι για πυρηνικό υλικό το οποίο μεταφέρεται από ένα μέρος του εν λόγω κράτους σε άλλο μέρος του ιδίου κράτους μέσω διεθνών υδάτων ή διεθνούς εναέριου χώρου.

5. Το κράτος μέρος το οποίο είναι υποχρεωμένο να λάβει τη διαβεβαίωση ότι το πυρηνικό υλικό θα προστατεύεται σύμφωνα με τα επίπεδα που περιγράφονται στο παράρτημα Ι, με βάση τις διατάξεις των παραγράφων 1 έως 3, προσδιορίζει και ειδοποιεί εκ των προτέρων τα κράτη από τα οποία προβλέπεται ότι θα διέλθει το εν λόγω υλικό διά ξηράς ή μέσω εσωτερικής ναυσιπλοΐας, ή σε αεροδρόμια ή θαλάσσιους λιμένες των οποίων αναμένεται ότι θα εισέλθει.

6. Η ευθύνη για την εξασφάλιση της διαβεβαίωσης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να μεταβιβαστεί, με αμοιβαία συμφωνία, στο κράτος μέρος το οποίο συμμετέχει στη μεταφορά ως κράτος εισαγωγής.

7. Καμία διάταξη του παρόντος άρθρου δεν ερμηνεύεται ως θίγουσα καθ’ οιονδήποτε τρόπο την εδαφική κυριαρχία και την εδαφική δικαιοδοσία κράτους, περιλαμβανομένων της εδαφικής κυριαρχίας και της εδαφικής δικαιοδοσίας στον εναέριο χώρο και στα χωρικά ύδατά του.

Άρθρο 5

1. Τα κράτη μέρη ορίζουν και γνωστοποιούν το ένα στο άλλο, απευθείας ή μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, το σημείο επαφής τους για θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύμβασης.

2. Σε περίπτωση κλοπής, διακεκριμένης κλοπής ή κάθε άλλης παράνομης απόκτησης πυρηνικού υλικού ή σε περίπτωση αξιόπιστης σχετικής απειλής, τα κράτη μέρη παρέχουν, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, συνεργασία και συνδρομή στο μέγιστο δυνατό βαθμό για την ανάκτηση και την προστασία του υλικού αυτού, σε κάθε κράτος που ζητεί αυτή τη συνεργασία και συνδρομή. Ειδικότερα:

α)

κάθε κράτος μέρος λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα ώστε, το ταχύτερο δυνατό, να ενημερώσει άλλα κράτη τα οποία θεωρεί ενδιαφερόμενα σχετικά με κάθε κλοπή, διακεκριμένη κλοπή, ή άλλη παράνομη απόκτηση πυρηνικού υλικού ή για κάθε αξιόπιστη σχετική απειλή και να ενημερώσει, εφόσον είναι ανάγκη, το Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς·

β)

ταυτοχρόνως, τα οικεία κράτη μέρη ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους, με το Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και με άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς, με σκοπό την προστασία του πυρηνικού υλικού που διατρέχει κίνδυνο, την επαλήθευση της ακεραιότητας των εμπορευματοκιβωτίων αποστολής ή την ανάκτηση του πυρηνικού υλικού το οποίο αφαιρέθηκε παράνομα, και

i)	συντονίζουν τις προσπάθειές τους διά της διπλωματικής και άλλων συμφωνημένων οδών,

ii)	παρέχουν συνδρομή, εφόσον ζητηθεί,

iii)	εξασφαλίζουν την απόδοση του ανακτηθέντος πυρηνικού υλικού το οποίο έχει κλαπεί ή λείπει λόγω των προαναφερθέντων συμβάντων.

Τα μέσα εφαρμογής αυτής της συνεργασίας αποφασίζονται από τα οικεία κράτη μέρη.

3. Σε περίπτωση βάσιμου κινδύνου δολιοφθοράς πυρηνικού υλικού ή πυρηνικής εγκατάστασης ή στην περίπτωση σχετικής δολιοφθοράς, τα κράτη μέρη συνεργάζονται όπως περιγράφεται στη συνέχεια, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία και με τις σχετικές υποχρεώσεις τους με βάση το διεθνές δίκαιο:

α)

εφόσον κάποιο κράτος μέρος γνωρίζει σχετικά με κάποια βάσιμη απειλή δολιοφθοράς πυρηνικού υλικού ή πυρηνικής εγκατάστασης σε άλλο κράτος, το πρώτο κράτος αποφασίζει σχετικά με τα κατάλληλα ληπτέα μέτρα προκειμένου να ενημερώσει το δεύτερο κράτος το ταχύτερο δυνατό και, ανάλογα με την περίπτωση, το Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς σχετικά με τον εν λόγω κίνδυνο, με σκοπό την πρόληψη της δολιοφθοράς·

β)

σε περίπτωση δολιοφθοράς πυρηνικού υλικού ή πυρηνικής εγκατάστασης σε κάποιο κράτος μέρος και εφόσον, κατά την άποψή του, είναι ενδεχόμενο να πληγούν από άποψη ακτινολογική άλλα κράτη, το πρώτο κράτος, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεών του με βάση το διεθνές δίκαιο, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να ενημερώσει το ταχύτερο δυνατόν το κράτος ή τα κράτη τα οποία ενδέχεται να πληγούν από άποψη ακτινολογική και να ενημερώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, το Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και άλλους διεθνείς οργανισμούς, με σκοπό την ελαχιστοποίηση ή την άμβλυνση των σχετικών ακτινολογικών συνεπειών·

γ)

εάν στο πλαίσιο των στοιχείων α) και β) κάποιο κράτος μέρος ζητήσει συνδρομή, κάθε κράτος μέρος στο οποίο απευθύνεται αίτημα για την παροχή συνδρομής αποφασίζει αμέσως και γνωστοποιεί στο αιτούν κράτος μέρος, κατευθείαν ή μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, αν είναι σε θέση να παράσχει τη συνδρομή που ζητήθηκε, καθώς και το πεδίο και τους όρους της συνδρομής που μπορεί να παράσχει·

δ)	ο συντονισμός της συνεργασίας στο πλαίσιο των διατάξεων των στοιχείων α) και γ) πραγματοποιείται μέσω διπλωματικών ή άλλων συμφωνημένων οδών. Τα μέσα εφαρμογής της συνεργασίας αυτής αποφασίζονται διμερώς ή πολυμερώς από τα οικεία κράτη μέρη.

4. Εφόσον είναι αναγκαίο, τα κράτη μέρη ανταλλάσσουν απόψεις και συνεργάζονται απευθείας ή μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και άλλων σχετικών διεθνών οργανισμών, ώστε να λαμβάνουν κατευθύνσεις όσον αφορά το σχεδιασμό, τη διατήρηση και τη βελτίωση συστημάτων φυσικής προστασίας πυρηνικού υλικού κατά τη διεθνή μεταφορά.

5. Κάθε κράτος μέρος έχει τη δυνατότητα να συνεννοείται και να συνεργάζεται, εφόσον υπάρχει ανάγκη, με τα υπόλοιπα κράτη μέλη απευθείας ή μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και άλλων σχετικών διεθνών οργανισμών, ώστε να λαμβάνουν κατευθύνσεις όσον αφορά το σχεδιασμό, τη διατήρηση και τη βελτίωση του εθνικού τους συστήματος φυσικής προστασίας πυρηνικού υλικού κατά τη χρήση, την αποθήκευση και τη μεταφορά στο εσωτερικό, καθώς και των πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέρη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα, εναρμονισμένα με την εθνική τους νομοθεσία, για την προστασία του εμπιστευτικού χαρακτήρα κάθε πληροφορίας που λαμβάνουν εμπιστευτικά, δυνάμει των διατάξεων της παρούσας σύμβασης, από άλλο κράτος μέρος ή με την ευκαιρία της συμμετοχής τους σε δραστηριότητα εκτελούμενη σε εφαρμογή αυτής της σύμβασης. Όταν κράτη μέρη ανακοινώνουν εμπιστευτικά πληροφορίες σε διεθνείς οργανισμούς ή σε κράτη που δεν αποτελούν μέρος της παρούσας σύμβασης, λαμβάνονται μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία του εμπιστευτικού χαρακτήρα των πληροφοριών αυτών. Κάθε κράτος μέρος το οποίο έχει λάβει εμπιστευτικά πληροφορίες από άλλο κράτος μέρος μπορεί να παρέχει τις πληροφορίες αυτές σε τρίτους μόνο με τη συναίνεση αυτού του άλλου κράτους μέρους.

2. Τα κράτη μέρη δεν είναι υποχρεωμένα να παρέχουν δυνάμει της παρούσας σύμβασης πληροφορίες των οποίων την ανακοίνωση δεν επιτρέπει η εθνική τους νομοθεσία ή που θα έθεταν σε κίνδυνο την εθνική τους ασφάλεια ή τη φυσική προστασία πυρηνικού υλικού ή πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Άρθρο 7

1. Η εκ προθέσεως:

α)	προσφυγή χωρίς νόμιμη άδεια σε πράξη συνιστάμενη σε αποδοχή, κατοχή, χρήση, μεταφορά, αλλοίωση, διάθεση ή διασπορά πυρηνικού υλικού, η οποία επιφέρει ή μπορεί να επιφέρει το θάνατο ή σοβαρές κακώσεις σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή σοβαρές ζημίες σε περιουσιακά στοιχεία ή στο περιβάλλον·

β)	απλή κλοπή ή διακεκριμένη κλοπή πυρηνικού υλικού·

γ)	υπεξαίρεση ή άνευ δικαιώματος ιδιοποίηση πυρηνικού υλικού·

δ)	προσφυγή σε πράξη συνιστάμενη στη μεταφορά, την αποστολή ή τη μετακίνηση πυρηνικού υλικού στο εσωτερικό ή εκτός κάποιου κράτους χωρίς νόμιμη άδεια·

ε)

πράξη κατευθυνόμενη κατά πυρηνικής εγκατάστασης ή πράξη που αποτελεί επέμβαση στη λειτουργία πυρηνικής εγκατάστασης, σε περίπτωση που ο αυτουργός αδικήματος εκ προθέσεως προκαλεί, ή γνωρίζει ότι η πράξη ενδέχεται να επιφέρει, τον θάνατο ή σοβαρές κακώσεις σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή σοβαρές ζημίες σε περιουσιακά στοιχεία ή στο περιβάλλον, λόγω έκθεσης σε ακτινοβολία ή έκλυσης ραδιενεργών ουσιών, εκτός αν η πράξη αναληφθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους μέρους στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται η πυρηνική εγκατάσταση·

στ)	προσφυγή σε πράξη συνιστάμενη στην αξίωση παράδοσης πυρηνικού υλικού με την απειλή, την προσφυγή στη βία ή με κάθε άλλη μορφή εκφοβισμού·

ζ)

απειλή:

i)	χρήσεως πυρηνικού υλικού με σκοπό το θάνατο ή το σοβαρό τραυματισμό οποιουδήποτε προσώπου ή την πρόκληση σοβαρών ζημιών σε περιουσιακά στοιχεία ή στο περιβάλλον ή διάπραξης ενός από τα αδικήματα που περιγράφονται στο στοιχείο ε), ή

ii)	διάπραξης ενός από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία β) και ε) ώστε να εξαναγκασθεί κάποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ένας διεθνής οργανισμός ή κάποιο κράτος σε πράξη ή αποχή από πράξη·

η)	απόπειρα διάπραξης κάποιου από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως ε)·

θ)	πράξη που αποτελεί συμμετοχή σε κάποιο από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως η)·

ι)	ενέργεια κάθε προσώπου που οργανώνει ή κατευθύνει άλλους στη διάπραξη κάποιου από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως η), και

ια)

aκάθε πράξη που συμβάλλει στη διάπραξη κάποιου από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως η) από ομάδα προσώπων που ενεργούν με κοινό σκοπό. Η πράξη αυτή είναι σκόπιμη και:

i)	είτε τελείται με σκοπό την υποστήριξη της εγκληματικής δραστηριότητας ή των εγκληματικών σκοπών της ομάδας, εφόσον η εν λόγω δραστηριότητα ή σκοποί περιλαμβάνουν τη διάπραξη κάποιου από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως ζ), είτε

ii)	τελείται εν γνώσει των προθέσεων της ομάδας να διαπράξει κάποιο από τα αδικήματα που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως ζ), θεωρείται από κάθε κράτος μέρος αξιόποινη πράξη, με βάση την εθνική του νομοθεσία.

2. Για τα αδικήματα που προβλέπονται στο παρόν άρθρο κάθε κράτος μέρος εφαρμόζει κατάλληλες ποινές, λαμβανομένης υπόψη της σοβαρότητάς τους.

Άρθρο 8

1. Κάθε κράτος μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να στοιχειοθετήσει την αρμοδιότητά του ώστε να επιλαμβάνεται των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 7 στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)	όταν το αδίκημα διαπράττεται στο έδαφος του εν λόγω κράτους ή πάνω σε πλοίο ή σε αεροσκάφος νηολογημένο στο υπόψη κράτος·

β)	όταν ο φερόμενος ως αυτουργός του αδικήματος είναι υπήκοος του υπόψη κράτους.

2. Ομοίως, κάθε κράτος μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να στοιχειοθετήσει την αρμοδιότητά του ώστε να επιλαμβάνεται των εν λόγω αδικημάτων, όταν ο φερόμενος ως αυτουργός του αδικήματος βρίσκεται στην επικράτειά του και το κράτος αυτό δεν τον εκδίδει σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 σε οποιοδήποτε από τα κράτη τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 1.

3. Η παρούσα σύμβαση δεν αποκλείει καμία ποινική αρμοδιότητα η οποία ασκείται σύμφωνα με τους εθνικούς νόμους.

4. Εκτός από τα κράτη μέρη τα οποία αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, κάθε κράτος μέρος μπορεί, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να στοιχειοθετεί την αρμοδιότητά του ώστε να επιλαμβάνεται των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 7, όταν συμμετέχει σε διεθνή μεταφορά πυρηνικού υλικού ως κράτος εξαγωγής ή εισαγωγής.

Άρθρο 9

Εφόσον κρίνει ότι οι περιστάσεις το δικαιολογούν, το κράτος μέρος στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται ο φερόμενος ως αυτουργός του αδικήματος προσφεύγει, σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, στα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της κρατήσεως, για να εξασφαλίσει την παρουσία του φερομένου ως αυτουργού με σκοπό την ποινική δίωξη ή η έκδοση. Τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται με βάση το παρόν άρθρο κοινοποιούνται αμέσως στα κράτη τα οποία είναι υποχρεωμένα να στοιχειοθετήσουν την αρμοδιότητά τους σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 και, αν είναι ανάγκη, σε όλα τα άλλα ενδιαφερόμενα κράτη.

Άρθρο 10

Το κράτος μέρος στην επικράτεια του οποίου βρίσκεται ο φερόμενος ως αυτουργός του αδικήματος, εάν δεν τον εκδώσει, υποβάλλει την υπόθεση, χωρίς καμία εξαίρεση και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, στις αρμόδιες αρχές του για την άσκηση της ποινικής δίωξης, με διαδικασία σύμφωνη προς τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους.

Άρθρο 11

1. Τα αδικήματα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 7 θεωρείται ότι περιλαμβάνονται στις περιπτώσεις εκδόσεως σε κάθε υφιστάμενη συμφωνία εκδόσεως μεταξύ κρατών μερών. Τα κράτη μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να περιλαμβάνουν αυτά τα αδικήματα στις περιπτώσεις εκδόσεως σε κάθε συμφωνία εκδόσεως η οποία θα συνομολογηθεί μελλοντικά μεταξύ τους.

2. Εάν κράτος μέρος το οποίο εξαρτά την έκδοση από την ύπαρξη συμφωνίας λάβει αίτηση εκδόσεως από άλλο κράτος μέρος, με το οποίο δεν δεσμεύεται από συμφωνία εκδόσεως, έχει τη δυνατότητα να επιλέξει την παρούσα σύμβαση ως νομική βάση για έκδοση όσον αφορά τα προαναφερόμενα αδικήματα. Η έκδοση υπόκειται στους υπόλοιπους όρους τους προβλεπόμενους από τη νομοθεσία του κράτους προς το οποίο υποβάλλεται η αίτηση εκδόσεως.

3. Τα κράτη μέρη, τα οποία δεν εξαρτούν την έκδοση από την ύπαρξη συμφωνίας αναγνωρίζουν τα εν λόγω αδικήματα ως περιπτώσεις εκδόσεως μεταξύ τους υπό τους όρους τους προβλεπόμενους από τη νομοθεσία του κράτους προς το οποίο υποβάλλεται η αίτηση εκδόσεως.

4. Για την έκδοση μεταξύ κρατών μερών, καθένα από τα αδικήματα θεωρείται ότι έχει διαπραχθεί τόσο στον τόπο της τελέσεώς του όσο και στις επικράτειες των κρατών μερών τα οποία είναι υποχρεωμένα να στοιχειοθετήσουν την αρμοδιότητά τους σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 8.

Άρθρο 11A

Για τους σκοπούς της έκδοσης ή της αμοιβαίας εθνικής συνδρομής, κανένα από τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 7 δεν θεωρείται ως πολιτικό αδίκημα ή ως αδίκημα συνδεόμενο με πολιτικό αδίκημα ή ως αδίκημα εμπνεόμενο από πολιτικά κίνητρα. Συνεπώς, αίτηση έκδοσης ή αμοιβαίας νομικής συνδρομής βασιζόμενη σε αδίκημα του είδους αυτού δεν είναι δυνατόν να απορριφθεί με μοναδικό λόγο ότι αφορά πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα συνδεόμενο με πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα εμπνεόμενο από πολιτικά κίνητρα.

Άρθρο 11B

Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει υποχρέωση έκδοσης ή παροχής αμοιβαίας νομικής συνδρομής, εφόσον το κράτος μέρος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση έχει ουσιώδεις λόγους να θεωρεί ότι η αίτηση έκδοσης για αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 7 ή αμοιβαίας νομικής συνδρομής για αδικήματα του είδους αυτού έχει υποβληθεί με σκοπό τη δίωξη ή την τιμωρία προσώπου λόγω της φυλής του, της θρησκείας, της εθνικότητας, της εθνοτικής καταγωγής ή των πολιτικών του πεποιθήσεων ή ότι η συμμόρφωση προς την αίτηση θα μπορούσε να προκαλέσει ζημία στη θέση του εν λόγω προσώπου για κάποιον από τους αναφερθέντες λόγους.

Άρθρο 12

Κάθε άτομο κατά του οποίου έχει κινηθεί διαδικασία για κάποιο από τα αδικήματα που προβλέπονται στο άρθρο 7 τυγχάνει δίκαιης μεταχείρισης σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.

Άρθρο 13

1. Τα κράτη μέρη παρέχουν μεταξύ τους τη μέγιστη δυνατή δικαστική συνδρομή στην περίπτωση ποινικών διαδικασιών σχετικών με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 7 αδικήματα, συμπεριλαμβανομένης και της παροχής αποδεικτικών στοιχείων τα οποία διαθέτουν και τα οποία είναι απαραίτητα για τη διαδικασία. Σε όλες τις περιπτώσεις, εφαρμοστέο δίκαιο είναι το δίκαιο του κράτους προς το οποίο υποβάλλεται η αίτηση.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν θίγουν υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από κάθε άλλη συμφωνία, διμερή ή πολυμερή, η οποία διέπει ή θα διέπει το σύνολο ή μέρος της αμοιβαίας συνδρομής αλληλοβοήθειας σε ποινικά θέματα.

Άρθρο 13A

Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν θίγει τη μεταφορά πυρηνικής τεχνολογίας για ειρηνικούς σκοπούς που πραγματοποιείται για την ενίσχυση της φυσικής προστασίας πυρηνικού υλικού και πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Άρθρο 14

1. Κάθε κράτος μέρος πληροφορεί το θεματοφύλακα σχετικά με τους νόμους και κανονισμούς με τους οποίους θέτει σε εφαρμογή την παρούσα σύμβαση. Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί περιοδικά τις πληροφορίες αυτές σε όλα τα κράτη μέρη.

2. Το κράτος μέρος στην επικράτεια του οποίου διώκεται ο φερόμενος ως αυτουργός αδικήματος ανακοινώνει πρώτα, στο μέτρο του δυνατού, την τελική έκβαση της διαδικασίας στα αμέσως ενδιαφερόμενα κράτη. Επίσης το κράτος μέρος ανακοινώνει την τελική έκβαση στο θεματοφύλακα, ο οποίος πληροφορεί όλα τα κράτη.

3. Όταν ένα αδίκημα αφορά πυρηνικό υλικό κατά τη χρησιμοποίηση, την αποθήκευση ή τη μεταφορά στο εθνικό έδαφος και όταν τόσο ο φερόμενος ως αυτουργός του αδικήματος όσο και το πυρηνικό υλικό παραμένουν στην επικράτεια του κράτους μέρους όπου διαπράχθηκε το αδίκημα, ή όταν ένα αδίκημα αφορά πυρηνική εγκατάσταση και ο φερόμενος ως αυτουργός του αδικήματος παραμένει στην επικράτεια του κράτους μέρους όπου διαπράχθηκε το αδίκημα, καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν ερμηνεύεται ως απαίτηση παροχής από αυτό το κράτος μέρος πληροφοριών για τις ποινικές διαδικασίες τις σχετικές με αυτό το αδίκημα.

Άρθρο 15

Τα παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παρούσας σύμβασης.

Άρθρο 16

1. Πέντε έτη μετά τη θέση σε ισχύ της τροποποίησης που εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου 2005, ο θεματοφύλακας θα συγκαλέσει διάσκεψη των κρατών μερών για να εξετάσουν την εφαρμογή της σύμβασης και να προβούν στην εκτίμησή της όσον αφορά το προοίμιο, το σύνολο του επιχειρησιακού μέρους και τα παραρτήματα, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης που θα έχει διαμορφωθεί τότε.

2. Στη συνέχεια, ανά χρονικά διαστήματα τουλάχιστον πέντε ετών, η πλειοψηφία των κρατών μερών μπορεί να επιτύχει τη σύγκληση μεταγενέστερων διασκέψεων, οι οποίες θα έχουν τον ίδιο αντικειμενικό σκοπό, αφού υποβάλουν στο θεματοφύλακα πρόταση προς το σκοπό αυτό.

Άρθρο 17

1. Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δυο ή περισσότερων κρατών μερών σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της σύμβασης, τα εν λόγω κράτη μέρη συνεννοούνται μεταξύ τους με σκοπό την επίλυση της διαφοράς με διαπραγματεύσεις ή με κάθε άλλο ειρηνικό μέσο επίλυσης διαφορών, αποδεκτό από όλα τα μέρη τα οποία ενέχονται στη διαφορά.

2. Κάθε διαφορά αυτής της φύσεως η οποία δεν μπορεί να επιλυθεί όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1, τη αιτήσει κάποιου μέρους ενεχόμενου στη διαφορά αυτή, υποβάλλεται σε διαιτησία ή παραπέμπεται στο Διεθνές Δικαστήριο για να εκδοθεί απόφαση. Εάν εντός των έξι μηνών μετά την ημερομηνία υποβολής σε διαιτησία, τα μέρη τα ενεχόμενα στη διαφορά δεν καταλήξουν σε συμφωνία για τη διοργάνωση της διαιτησίας, κάθε μέρος μπορεί να ζητήσει από τον πρόεδρο του Διεθνούς Δικαστηρίου ή από το γενικό γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να υποδείξει έναν ή περισσότερους διαιτητές. Σε περίπτωση συγκρουόμενων αιτήσεων των μερών τα οποία ενέχονται στη διαφορά, η αίτηση η οποία απευθύνεται στο γενικό γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών έχει προτεραιότητα.

3. Κάθε κράτος μέρος μπορεί, κατά την υπογραφή, την επικύρωση, την αποδοχή, την έγκριση της παρούσας σύμβασης ή την προσχώρηση σε αυτήν, να δηλώσει ότι δεν θεωρεί ότι δεσμεύεται από τη μία, την άλλη ή και τις δύο διαδικασίες επίλυσης διαφορών οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Τα υπόλοιπα κράτη μέρη δεν δεσμεύονται από διαδικασία επίλυσης διαφορών, προβλεπόμενη στην παράγραφο 2, έναντι κράτους μέρους το οποίο έχει διατηρήσει επιφύλαξη ως προς τη διαδικασία αυτή.

4. Κάθε κράτος μέρος το οποίο έχει διατηρήσει επιφύλαξη σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου μπορεί ανά πάσα στιγμή να άρει την επιφύλαξη αυτή με ειδοποίηση απευθυνόμενη προς το θεματοφύλακα.

Άρθρο 18

1. Η παρούσα σύμβαση είναι ανοικτή προς υπογραφή από όλα τα κράτη στην Έδρα του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, στη Βιέννη και στην Έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, από την 3η Μαρτίου 1980 έως τη θέση της σε ισχύ.

2. Η παρούσα σύμβαση υπόκειται σε επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση από τα κράτη που την έχουν υπογράψει.

3. Αφού τεθεί σε ισχύ η παρούσα σύμβαση, όλα τα κράτη θα μπορούν να προσχωρήσουν σε αυτήν.

α)	Την παρούσα σύμβαση μπορούν να υπογράψουν ή να προσχωρήσουν σε αυτή διεθνείς οργανισμοί και περιφερειακοί οργανισμοί ολοκλήρωσης ή άλλης φύσεως, υπό τον όρο ότι καθένας από τους εν λόγω οργανισμούς έχει συσταθεί από κυρίαρχα κράτη και έχει αρμοδιότητα να διαπραγματεύεται, να συνάπτει και να εφαρμόζει διεθνείς συμφωνίες για θέματα που καλύπτονται από την παρούσα σύμβαση.
β)	Στους τομείς της αρμοδιότητάς τους, οι οργανισμοί αυτοί επ’ ονόματί τους ασκούν τα δικαιώματα και αναλαμβάνουν τις ευθύνες που απορρέουν από την παρούσα σύμβαση για τα κράτη μέρη.
γ)	Όταν καθίσταται μέρος της παρούσας σύμβασης ένας τέτοιος οργανισμός, διαβιβάζει στο θεματοφύλακα δήλωση όπου αναφέρεται ποια είναι τα κράτη μέλη του και ποια άρθρα της παρούσας σύμβασης δεν ισχύουν γι’ αυτόν.
δ)	Οι οργανισμοί αυτοί δεν διαθέτουν ψήφο επιπλέον των ψήφων των κρατών μελών τους.

5. Τα έγγραφα επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης κατατίθενται στο θεματοφύλακα.

Άρθρο 19

1. Η παρούσα σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα από την ημερομηνία καταθέσεως στο θεματοφύλακα του εικοστού πρώτου εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης.

2. Για καθένα από τα κράτη τα οποία επικυρώνουν τη σύμβαση, την αποδέχονται, την εγκρίνουν ή προσχωρούν σε αυτή, μετά την κατάθεση του εικοστού πρώτου εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, η σύμβαση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα από την κατάθεση από το κράτος αυτό του εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης.

Άρθρο 20

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 16, κάθε κράτος μέρος μπορεί να προτείνει τροποποίηση της παρούσας σύμβασης. Η προτεινόμενη τροποποίηση υποβάλλεται στο θεματοφύλακα, ο οποίος τη διαβιβάζει αμέσως σε όλα τα κράτη μέρη. Εάν η πλειοψηφία των κρατών μερών ζητήσει από το θεματοφύλακα να συγκαλέσει διάσκεψη για να μελετηθούν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, ο θεματοφύλακας καλεί όλα τα κράτη μέρη να παραστούν σε διάσκεψη για το σκοπό αυτό, η οποία αρχίζει τουλάχιστον τριάντα ημέρες μετά την αποστολή των προσκλήσεων. Κάθε τροποποίηση η οποία υιοθετείται στη διάσκεψη από πλειοψηφία δυο τρίτων του συνόλου των κρατών μερών κοινοποιείται χωρίς καθυστέρηση από το θεματοφύλακα σε όλα τα κράτη μέρη.

2. Για κάθε κράτος μέρος το οποίο καταθέτει το έγγραφο επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης της τροποποίησης, η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την ημερομηνία κατά την οποία τα δυο τρίτα των κρατών μερών κατέθεσαν τα έγγραφα επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης στο θεματοφύλακα. Στη συνέχεια, η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ για κάθε άλλο κράτος μέρος την ημέρα κατά την οποία αυτό το κράτος μέρος καταθέτει το έγγραφο επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης της τροποποίησης.

Άρθρο 21

1. Κάθε κράτος μέρος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα σύμβαση με γραπτή ειδοποίηση προς το θεματοφύλακα.

2. Η καταγγελία αρχίζει να ισχύει εκατόν ογδόντα ημέρες μετά την ημερομηνία κατά την οποία ο θεματοφύλακας λαμβάνει την ειδοποίηση.

Άρθρο 22

Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί χωρίς καθυστέρηση σε όλα τα κράτη:

α)	κάθε υπογραφή της παρούσας σύμβασης·

β)	κάθε κατάθεση εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης·

γ)	κάθε υποβολή ή ανάκληση επιφύλαξης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17·

δ)	κάθε ανακοίνωση οργανισμού σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4 στοιχείο γ) του άρθρου 18·

ε)	τη θέση σε ισχύ της παρούσας σύμβασης·

στ)	τη θέση σε ισχύ κάθε τροποποίησης της παρούσας σύμβασης· και

ζ)	κάθε καταγγελία η οποία γίνεται δυνάμει του άρθρου 21.

Άρθρο 23

Το πρωτότυπο της παρούσας σύμβασης, της οποίας τα κείμενα στην αγγλική, στην αραβική, στη γαλλική, στην ισπανική, στην κινεζική και στη ρωσική γλώσσα είναι εξίσου αυθεντικά, κατατίθεται στο γενικό διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, ο οποίος αποστέλλει επικυρωμένα αντίγραφά του προς όλα τα κράτη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Επίπεδα φυσικής προστασίας προς εφαρμογή στη διεθνή μεταφορά πυρηνικού υλικού όπως αυτό κατατάσσεται σε κατηγορίες στο παράρτημα II

Τα επίπεδα φυσικής προστασίας πυρηνικού υλικού κατά την αποθήκευση στο πλαίσιο διεθνούς μεταφοράς περιλαμβάνουν:

α)	για υλικά της κατηγορίας ΙΙΙ, αποθήκευση σε χώρο ελεγχόμενης πρόσβασης·

β)	για υλικά της κατηγορίας ΙΙ, αποθήκευση σε χώρο υπό συνεχή επιτήρηση από φύλακες ή με ηλεκτρονικές συσκευές, περιβαλλόμενο από υλικό φραγμό με περιορισμένο πλήθος σημείων εισόδου καταλλήλως ελεγχόμενα, ή σε κάθε χώρο με ισοδύναμο επίπεδο υλικής προστασίας·

γ)

για υλικό της κατηγορίας Ι, αποθήκευση σε προστατευόμενο χώρο όπως καθορίζεται ανωτέρω για την κατηγορία ΙΙ, όπου, επιπλέον, η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο σε άτομα αναγνωρισμένης εμπιστοσύνης, και ο οποίος επιτηρείται από φύλακες ευρισκόμενους σε στενή επικοινωνία με κατάλληλες δυνάμεις επέμβασης. Σκοπός των ειδικών μέτρων που προβλέπονται για την περίπτωση αυτή είναι ο εντοπισμός και η πρόληψη κάθε επίθεσης, πρόσβασης χωρίς εξουσιοδότηση ή ανάληψης υλικού χωρίς εξουσιοδότηση.

Τα επίπεδα φυσικής προστασίας πυρηνικού υλικού κατά τη διεθνή μεταφορά περιλαμβάνουν:

α)

για υλικά των κατηγοριών ΙΙ και ΙΙΙ, η μεταφορά πραγματοποιείται με ειδικές προφυλάξεις οι οποίες περιλαμβάνουν εκ των προτέρων ρυθμίσεις μεταξύ αποστολέα, παραλήπτη και μεταφορέα καθώς και εκ των προτέρων συμφωνία μεταξύ των φυσικών ή νομικών προσώπων που υπάγονται στη δικαιοδοσία και στους κανονισμούς των κρατών εξαγωγής και εισαγωγής, στην οποία προσδιορίζονται ο χρόνος, ο τόπος και οι διαδικασίες για τη μεταβίβαση της ευθύνης της μεταφοράς·

β)

για υλικά της κατηγορίας Ι, η μεταφορά πραγματοποιείται με τις ειδικές προφυλάξεις που αναφέρονται ανωτέρω για τη μεταφορά υλικών των κατηγοριών ΙΙ και ΙΙΙ και, επιπλέον, πραγματοποιείται υπό διαρκή επιτήρηση συνοδείας και υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν στενή επικοινωνία με κατάλληλες δυνάμεις επεμβάσεως·

γ)

για το φυσικό ουράνιο, όταν αυτό δεν έχει τη μορφή ορυκτού ή υπολειμμάτων ορυκτού, η προστασία για τη μεταφορά ποσοτήτων που υπερβαίνουν τα 500 κιλά ουρανίου περιλαμβάνει εκ των προτέρων ειδοποίηση για την αποστολή, όπου προσδιορίζονται ο τρόπος μεταφοράς, η προβλεπόμενη ώρα αφίξεως και την επιβεβαίωση παραλαβής της αποστολής.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Πίνακας: Κατάταξη του πυρηνικού υλικού σε κατηγορίες

Υλικό

Μορφή

Κατηγορία

III (3)

1.	Πλουτώνιο (1)

Όχι ακτινοβολημένο (2)

2 κιλά ή περισσότερο

Λιγότερο από 2 κιλά αλλά περισσότερο από 500 γρ.

500 γρ. ή λιγότερο αλλά περισσότερο από 15 γρ.

2.	Ουράνιο-235

Όχι ακτινοβολημένο (2)

–	Ουράνιο εμπλουτισμένο με 20 % 235U ή περισσότερο

5 κιλά ή περισσότερο

Λιγότερο από 5 κιλά αλλά περισσότερο από 1 κιλό

1 κιλό ή λιγότερο αλλά περισσότερο από 15 γρ.

—	Ουράνιο εμπλουτισμένο με 10 % 235U αλλά λιγότερο από 20 %

10 κιλά ή περισσότερο

Λιγότερο από 10 κιλά αλλά περισσότερο από 1 κιλό

—	Ουράνιο εμπλουτισμένο πέραν του φυσικού αλλά λιγότερο από 10 % 235U

10 κιλά ή περισσότερο

3.	Ουράνιο-233

Όχι ακτινοβολημένο (2)

2 κιλά ή περισσότερο

Λιγότερο από 2 κιλά αλλά περισσότερο από 500 γρ.

500 γρ. ή λιγότερο αλλά περισσότερο από 15 γρ.

4.	ακτινοβολημένο καύσιμο

Εξαντλημένο ή φυσικό ουράνιο, θόριο ή καύσιμου χαμηλού εμπλουτισμού (περιεκτικότητα σε σχάσιμο μικρότερη από 10 %) (4) (5)

(1) Κάθε είδους πλουτώνιο, με εξαίρεση πλουτώνιο με ισοτοπική σύσταση που υπερβαίνει το 80 % σε πλουτώνιο-238.

(2) Υλικό όχι ακτινοβολημένο σε αντιδραστήρα ή υλικό ακτινοβολημένο σε αντιδραστήρα, αλλά με επίπεδο ακτινοβολίας ίσο ή χαμηλότερο από 1 gray/ώρα (100 rads/ώρα) σε απόσταση 1 μέτρου χωρίς θώρακα.

(3) Ποσότητες που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία III και το φυσικό ουράνιο θα πρέπει να προστατεύονται σύμφωνα με τις αρχές της συνετής πρακτικής διαχείρισης.

(4) Αν και αυτό το επίπεδο προστασίας συνιστάται, θα πρέπει τα κράτη μέρη να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν, αξιολογώντας τις συγκεκριμένες περιστάσεις, διαφορετική κατηγορία φυσικής προστασίας.

(5) Άλλου είδους καύσιμο το οποίο λόγω της αρχικής του περιεκτικότητας σε σχάσιμο υλικό κατατάσσεται στην κατηγορία I και II πριν από την ακτινοβόληση είναι δυνατόν να κατέλθει κατά ένα επίπεδο κατηγορίας όταν το επίπεδο ακτινοβολίας του καυσίμου υπερβαίνει το 1 gray/ώρα (100 rads/ώρα) σε απόσταση 1 μέτρου χωρίς θωράκιση.