<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2004PLB.0700737901.case.xml"><NO.CASE>C-242/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003J0242</NO.CELEX><NO.SEQ>0015.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>7391</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>7403</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20040715">15.7.2004 r.</DATE> — SPRAWA C-242/03</LEFT><RIGHT>WEIDERT I PAULUS</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20040715">15 lipca 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: francuski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-242/03</P><P>mającej za przedmiot skierowany do Trybunatu, na podstawie art. 234 WE, przez Cour administrative (Luksemburg) wniosek o wydanie, w ramach zawisłego przed tym sądem sporu między</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Ministre des Finances</P></PLAINTIFS><AGAINST>a</AGAINST><DEFENDANTS><P>Jeaiiem-CIaude'em Weidertein,</P><P>Elisabeth Paulus,</P></DEFENDANTS></PARTIES><P>orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 56 ust. 1 WE i art. 58 ust. 1 lit. a) WE,</P><?PAGE NO="I-7392"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: P. Jann (sprawozdawca), prezes izby, A. Rosas i R. Silva de Lapuerta, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: J. Kokott,</P><P>sekretarz: R. Grass,</P></PREAMBLE.INIT><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi na piśmie przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu J.-C. Weiderta oraz E. Paulus przez P. Kinscha, avocat,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu luksemburskiego przez S. Schreinera, działającego w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez R. Lyala oraz C. Giolita, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>uwzględniając sprawozdanie sędziego sprawozdawcy,</VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20040212">12 lutego 2004 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="I-7393"?><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Orzeczeniem z dnia <DATE ISO="20030603">3 czerwca 2003 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20030606">6 czerwca 2003 r.</DATE>, Cour administrative zwrócił się na podstawie art. 234 WE do Trybunału z pytaniem prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 56 ust. 1 WE i art. 58 ust. 1 lit. a) WE.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Pytanie to zostało podniesione w ramach sporu między Ministre des Finances a J.-C. Weidertem i E. Paulus (zwanymi dalej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>małżonkami Weidert-Paulus<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>) zawisłego w wyniku odmowy przyznania im zwolnienia podatkowego z tytułu nabycia akcji spółki z siedzibą w Belgii.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>W prawie luksemburskim loi du <DATE ISO="19931222">22 décembre 1993</DATE> ayant pour objet la relance de l'investissement dans l'intérêt du développement économique (ustawa z dnia <DATE ISO="19931222">22 grudnia 1993 r.</DATE> w sprawie wspierania inwestycji w interesie rozwoju gospodarczego, <HT TYPE="ITALIC">Mémorial</HT> A 1993, str. 2020) wprowadza na podstawie art. <HT TYPE="BOLD">III</HT> do loi du <DATE ISO="19671204">4 décembre 1967</DATE> concernant l'impôt sur le revenu (ustawy z dnia <DATE ISO="19671204">4 grudnia 1967 r.</DATE> o podatku dochodowym, <HT TYPE="ITALIC">Memorial</HT> A 1967, str. 1228, zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>LIR<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>) art. 129 c, który brzmi następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Ustęp 1. Po spełnieniu przesłanek i w granicach określonych poniżej osoby fizyczne podlegające w pełni obowiązkowi podatkowemu, posiadające status rezydenta, które<?PAGE NO="I-7394"?> nabywają akcje lub udziały odpowiadające wkładom pieniężnym w krajowych spółkach kapitałowych posiadających status rezydenta, podlegających w pełni obowiązkowi podatkowemu, określonych w ust. 2 zdanie pierwsze poniżej, korzystają z ulg podatkowych przewidzianych poniżej w ust. 4.</P><P>[...]</P><P>Ustęp 4. (1) Podatnikom określonym powyżej w ust. 1 i 3 przysługuje, na wniosek, kwota wolna od podatku z tytułu inwestycji w ruchomości, która, z zastrzeżeniem przepisu art. 153, podlega uwzględnieniu przy wymiarze podatku.</P><P>(2) Kwota wolna od podatku do wysokości <FT TYPE="NUMBER">60000</FT> franków rocznie zostaje przyznana z tytułu wszelkich dokonanych w danym roku transakcji nabycia papierów wartościowych i certyfikatów, które pozostają w posiadaniu podatnika na koniec roku podatkowego. Może ona zostać podwojona w przypadku wspólnego opodatkowania w rozumieniu art. 3.</P><P>Ustęp 5. Dla skorzystania z ulg podatkowych przewidzianych w ust. 4 muszą zostać spełnione następujące przesłanki:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>nabycia papierów wartościowych w rozumieniu ust. 2 zdanie drugie powyżej należy dokonać albo w chwili założenia spółki, albo przy podwyższeniu kapitału w drodze nowych udziałów w spółkach kapitałowych posiadających status rezydenta, podlegających w pełni obowiązkowi podatkowemu, określonych w ust. 2 zdanie pierwsze powyżej;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[...]<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-7395"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Konwencja o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta pomiędzy Królestwem Belgii i Wielkim Księstwem Luksemburga, podpisana w Luksemburgu w dniu <DATE ISO="19700917">17 września 1970 r.</DATE> <HT TYPE="ITALIC">(Memorial</HT> A 1971, str. 1763, zwana dalej <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>Konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>), przewiduje, że:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>Artykuł 10 Dywidendy:</P><P>§ 1 Dywidendy wypłacone przez spółkę z siedzibą w jednym z Układających się Państw na rzecz rezydenta drugiego Układającego się Państwa podlegają opodatkowaniu w tym drugim państwie.</P><P>§ 2 Jednakże dywidendy te mogą podlegać opodatkowaniu w Układającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendę ma siedzibę, i zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, przy czym naliczony w ten sposób podatek nie może przekraczać:</P><P>[...]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>we wszystkich innych przypadkach 15 % kwoty brutto dywidend<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Małżonkowie Weidert-Paulus wnieśli, w swoim wspólnym zeznaniu podatkowym za rok 2000, o odliczenie w ramach zwolnienia podatkowego na podstawie art. 129 c LIR kwoty <FT TYPE="NUMBER">120000</FT> LUF w związku z dokonaną przez nich subskrypcją na 200<?PAGE NO="I-7396"?> nowych akcji spółki prawa belgijskiego Interbrew SA; kwota subskrypcji wyniosła <FT TYPE="NUMBER">267743</FT> LUF.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Właściwy urząd podatkowy nie uwzględnił tego wniosku uzasadniając, że inwestowanie w kapitał spółki, która nie ma siedziby w Luksemburgu, nie stanowi podstawy przedmiotowego zwolnienia.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Małżonkowie Weidert-Paulus odwołali się od decyzji odrzucającej ich wniosek i, wobec braku pozytywnej odpowiedzi, wnieśli skargę do Tribunal administratif (sąd administracyjny) (Luksemburg).</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Orzeczeniem z dnia <DATE ISO="20021216">16 grudnia 2002 r.</DATE> Tribunal administratif uwzględnił ich skargę, stwierdzając, że art. 129 c LIR w zakresie, w jakim faworyzuje przedsiębiorstwa z siedzibą w Luksemburgu względem mających siedzibę w innych Państwach Członkowskich, jest sprzeczny z postanowieniami Traktatu WE odnoszącymi się do swobodnego przepływu kapitału, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez Trybunał w wyroku z dnia <DATE ISO="20000606">6 czerwca 2000 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-35/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-4071">C-35/98 Verkooijen, Rec. str. I-4071, pkt 34-36</REF.DOC.ECR>.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Administracja podatkowa wniosła do Cour administrative (sąd administracyjny odwoławczy) odwołanie od tego wyroku, podnosząc, że sędziowie pierwszej instancji błędnie zinterpretowali znaczenie ww. wyroku w sprawie Verkooijen. Zdaniem tej administracji, postępowanie główne przypominało raczej postępowanie zakończone wyrokiem z dnia <DATE ISO="19920128">28 stycznia 1992 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-204/90" YEAR="1992" PAGE.ECR="I-249">C-204/90 Bachmann, Rec. str. I-249</REF.DOC.ECR>, w którym Trybunał przyznał, że spójność systemu podatkowego uzasadnia odmienne traktowanie ze względów podatkowych przedsiębiorstw mających siedzibę w innych Państwach Członkowskich.</TXT></NP><?PAGE NO="I-7397"?><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Cour administrative, uznając, że spór wymaga dokonania wykładni określonych postanowień Traktatu, zawiesił postępowanie i zwrócił się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>Czy art. 129 c ustawy z dnia <DATE ISO="19671204">4 grudnia 1967 r.</DATE> o podatku dochodowym, w brzmieniu obowiązującym w roku podatkowym 2000, który pod określonymi warunkami i z określonymi ograniczeniami przyznaje zwolnienie podatkowe podatnikom będącym osobami fizycznymi, którzy nabyli akcje lub udziały w spółkach odpowiadające wkładom pieniężnym w podlegających w pełni obowiązkowi podatkowemu krajowych spółkach kapitałowych, jest zgodny z zasadą swobodnego przepływu kapitału w ramach Wspólnoty Europejskiej wyrażonej w art. 56 [ust. 1] Traktatu WE, z uwzględnieniem ograniczeń tej zasady przewidzianych w szczególności w art. 58 ust. 1 lit. a) Traktatu WE?<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania prejudycjalnego</P></TI></TITLE><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>W drodze tego pytania sąd krajowy dąży w istocie do ustalenia, czy art. 56 ust. 1 WE i art. 58 ust. 1 lit. a) WE stoją na przeszkodzie stosowaniu przepisu prawa Państwa Członkowskiego, który wyklucza przyznanie osobom fizycznym zwolnienia podatkowego z tytułu nabycia akcji lub udziałów w spółkach odpowiadających wkładom pieniężnym w spółkach kapitałowych z siedzibą w innych Państwach Członkowskich.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Przede wszystkim należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, chociaż opodatkowanie bezpośrednie należy do właściwości Państw Członkowskich, to muszą one stosować je w poszanowaniu prawa wspólnotowego (zob. wyrok z dnia <DATE ISO="19950811">11 sierpnia 1995 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-80/94" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-2493">C-80/94 Wielockx, Rec. str. I-2493, pkt 16</REF.DOC.ECR>; ww. wyrok w sprawie Verkooijen, pkt 32 oraz wyrok z dnia <DATE ISO="20040304">4 marca 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-334/02" YEAR="2004" PAGE.ECR="I-2229">C-334/02 Komisja przeciwko Francji, Rec. str. I-2229, pkt 21</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><?PAGE NO="I-7398"?><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Przepis prawa taki jak w postępowaniu głównym skutkuje zaś zniechęceniem obywateli danego Państwa Członkowskiego do inwestowania ich kapitału w spółki mające siedzibę w innym Państwie Członkowskim (zob. analogicznie ww. wyrok w sprawie Verkooijen, pkt 34). Jednakże sam tytuł ustawy z dnia <DATE ISO="19931222">22 grudnia 1993 r.</DATE> wskazuje, że ma ona na celu <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>wspieranie inwestycji w interesie rozwoju gospodarczego<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>, a z prac przygotowawczych do wprowadzenia art. 129 c LIR, jak je opisali małżonkowie Weidert-Paulus i Komisja Wspólnot Europejskich, czego nie podważył rząd luksemburski, wynika, że powyższy przepis ma wyraźnie na celu promowanie inwestycji osób prywatnych w spółki z siedzibą w Luksemburgu.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Taki przepis wywołuje również skutki ograniczające względem spółek z siedzibą w innych Państwach Członkowskich, gdyż stwarza na ich niekorzyść utrudnienia w gromadzeniu kapitału w Luksemburgu w ten sposób, że nabycie ich akcji lub udziałów jest mniej atrakcyjne niż w przypadku spółek mających siedzibę w tym Państwie Członkowskim (zob. analogicznie ww. wyroki w sprawach Verkooijen, pkt 35 i Komisja przeciwko Francji, pkt 24).</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>W tych okolicznościach należy stwierdzić, że uzależnienie przyznania przez Państwo Członkowskie zwolnienia podatkowego na rzecz osób fizycznych z tytułu nabycia akcji lub udziałów odpowiadających wkładom pieniężnym w spółkach kapitałowych od warunku, że spółki te mają swoją siedzibę we wspomnianym państwie, stanowi zakazane w art. 56 WE ograniczenie w przepływie kapitału.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Z dokumentów załączonych do uwag przedłożonych Trybunałowi przez małżonków Weidert-Paulus wynika, że LIR została zmieniona przez loi du <DATE ISO="20011221">21 décembre 2001</DATE>, portant réforme de certaines dispositions en matière des impôts directs et indirects (ustawa z dnia <DATE ISO="20011221">21 grudnia 2001 r.</DATE> w sprawie zmiany niektórych przepisów w dziedzinie podatków bezpośrednich i pośrednich, <HT TYPE="ITALIC">Mémorial</HT> A 2001, str. 3312), stopniowo znoszącą zwolnienie podatkowe w okresie od 2002 do 2005 r. Niezależnie od tej ewolucji ustawodawstwa rząd luksemburski stwierdza, że art. 129 c LIR, w brzmieniu stosowanym do stanu faktycznego w postępowaniu głównym, jest<?PAGE NO="I-7399"?> uzasadniony. Jego zdaniem, art. 58 ust. 1 lit. a) WE pozwala Państwom Członkowskim na stosowanie odpowiednich przepisów ich prawa podatkowego traktujących odmiennie podatników, którzy nie znajdują się w tej samej sytuacji ze względu na różne miejsce zamieszkania lub inwestowania kapitału, jeśli różnice te są obiektywnie uzasadnione lub mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu publicznego, w szczególności ze względu na spójność systemu podatkowego.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Artykuł 129 c LIR miał właśnie na celu zapewnienie tej spójności. Ulga podatkowa polegająca na ustanowieniu zwolnienia podatkowego z tytułu nabycia akcji lub udziałów w spółkach z siedzibą w Luksemburgu, była kompensowana bowiem przez opodatkowanie dywidendy wypłacanej następnie przez te spółki. Natomiast w przypadku dokonania inwestycji w spółkę mającą swą siedzibę w Belgii, jak to ma miejsce w postępowaniu głównym, zgodnie z Konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania opodatkowanie dywidendy było ograniczone do 15 % ze względu na ustanowiony przez belgijskie władze podatkowe podatek potrącany u źródła przychodu. W tym przypadku Wielkie Księstwo Luksemburga rezygnuje zatem z części podatku, co nie ma miejsca w przypadku spółek mających siedzibę w tym Państwie Członkowskim. Istnieje zatem bezpośredni związek, w stosunku do jednego i tego samego podatnika, pomiędzy uzyskaniem ulgi podatkowej i kompensatą tej ulgi poprzez późniejszy ciężar podatkowy w ramach tego samego opodatkowania, tak jak miało to miejsce w ww. sprawie Bachmann.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Zdaniem małżonków Weidert-Paulus i Komisji, argument ten jest bezzasadny. Artykuł 58 ust. 1 WE należy interpretować w związku z art. 58 ust. 3 WE, który wymaga, aby przedmiotowe środki nie stanowiły arbitralnej dyskryminacji ani ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału. W niniejszej sprawie dyskryminacja podatników ze względu na to, czy przedmiotowe spółki mają siedzibę w jednym lub drugim z dwóch przedmiotowych Państw Członkowskich, jest oczywista.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Zwolnienie przewidziane w art. 129 c LIR jest ponadto związane z samym nabyciem akcji lub udziałów i w żadnym stopniu nie zależy od dokonanej następnie wypłaty dywidendy. W licznych przypadkach bowiem wypłata dywidendy nigdy nie następuje. Ponadto w Luksemburgu, w okresie podatkowym analizowanym w ramach postępowania głównego, przychody z kapitału do kwoty <FT TYPE="NUMBER">120000</FT> LUF<?PAGE NO="I-7400"?> były zwolnione z podatku i podlegały opodatkowaniu maksymalnie do wysokości 50 % jedynie, jeśli przekroczyły tę kwotę, co skutkowało opodatkowaniem wyłącznie w przypadku dużych inwestycji. Zwrot z dużej inwestycji w postaci dywidendy kwoty równej przedmiotowemu zwolnieniu jest jednakże bardzo niski; małżonkowie Weidert-Paulus uzyskali bowiem w 2002 r. dywidendę w wysokości 28 euro, podczas gdy poczyniona przez nich inwestycja wynosiła <FT TYPE="NUMBER">267743</FT> LUF. Rezygnacja Wielkiego Księstwa Luksemburga z opodatkowania w wysokości 15 % od kwoty 28 euro była zatem bez znaczenia w porównaniu z kwotą zwolnienia podatkowego.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>W tym względzie, chociaż prawdą jest, że potrzeba zapewnienia spójności systemu podatkowego może uzasadniać uregulowanie ograniczające swobodny przepływ kapitału (ww. wyrok w sprawie Bachmann, pkt 28 oraz wyrok z dnia <DATE ISO="19920128">28 stycznia 1992 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-300/90" YEAR="1992" PAGE.ECR="I-305">C-300/90 Komisja przeciwko Belgii, Rec. str. I-305, pkt 21</REF.DOC.ECR>), taki wyjątek od podstawowej zasady swobodnego przepływu kapitału należy interpretować w sposób zawężający i w granicach proporcjonalności. W sprawach zakończonych ww. dwoma wyrokami zachodził bezpośredni związek, w stosunku do jednego i tego samego podatnika, pomiędzy odliczeniem składek i opodatkowaniem kwot należnych od ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia emerytalnego i ubezpieczenia na życie, który to związek musiał być zachowany w celu zapewnienia spójności przedmiotowego systemu podatkowego (zob. w szczególności wyroki z dnia <DATE ISO="19991028">28 października 1999 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-55/98" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-7641">C-55/98 Vestergaard, Rec. str. I-7641, pkt 24</REF.DOC.ECR> oraz z dnia <DATE ISO="20021121">21 listopada 2002 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-436/00" YEAR="2002" PAGE.ECR="I-10829">C-436/00 X i Y, Rec. str. I-10829, pkt 52</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Argument spójności podatkowej nie może zostać podniesiony wobec braku bezpośredniego związku tego rodzaju (zob. wyroki z dnia <DATE ISO="20000413">13 kwietnia 2000 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-251/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-2787">C-251/98 Baars, Rec. str. I-2787, pkt 40</REF.DOC.ECR> oraz z dnia <DATE ISO="20030918">18 września 2003 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-168/01" YEAR="2003" PAGE.ECR="I-9409">C-168/01 Bosal, Rec. str. I-9409, pkt 30</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>W postępowaniu głównym nie występuje bezpośredni związek między przedmiotową ulgą podatkową, mianowicie zwolnieniem podatkowym przyznanym podatnikowi zamieszkującemu w Luksemburgu z tytułu nabycia akcji lub udziałów w spółkach z siedzibą w tym Państwie Członkowskim, a odpowiadającym jej skompensowanym ciężarem podatkowym.</TXT></NP><?PAGE NO="I-7401"?><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>W przeciwieństwie do twierdzeń rządu luksemburskiego ulga podatkowa nie została bowiem skompensowana przez opodatkowanie dywidendy wypłaconej następnie przez te spółki. Po pierwsze, nie ma pewności, że spółki, w które została dokonana inwestycja umożliwiająca skorzystanie z przedmiotowej ulgi podatkowej, wypłacą dywidendę, której opodatkowanie mogłoby kompensować uzyskaną korzyść. Po drugie, jak zauważyli małżonkowie Weidert-Paulus i Komisja, nawet jeśli dywidenda zostanie wypłacona przez przedmiotowe spółki na rzecz beneficjentów ulgi podatkowej, kwota, którą stanowi ta ulga, znacznie przekracza korzyść, która może wynikać z dokonanego następnie ewentualnego opodatkowania dywidendy.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Podobnie, niemożności skorzystania z Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania przez osoby, które inwestują w spółki z siedzibą w Luksemburgu, nie można postrzegać jako niekorzyść. W tym względzie rezygnacja Wielkiego Księstwa Luksemburga z części podatku od dywidendy na podstawie tej konwencji — okoliczność, która została podniesiona przez rząd luksemburski dla uzasadnienia przedmiotowego zwolnienia — nie stwarza żadnej korzyści dla zainteresowanego podatnika. Ten bowiem musi uiścić kwotę tego podatku na rzecz belgijskich władz podatkowych z tytułu podatku potrącanego u źródła. Wspomniana konwencja zapobiega jedynie temu, żeby kwota uzyskanej przez podatnika dywidendy została opodatkowana dwukrotnie, nie dopuszcza jednakże, aby kwota ta została zwolniona od podatku.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>W każdym razie, nawet jeśli zgodnie z prawem luksemburskim istnieje związek pomiędzy ulgą podatkową i opodatkowaniem dywidendy, należy stwierdzić, że skutkiem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, którą Wielkie Księstwo Luksemburga zawarło z Królestwem Belgii, jest przeniesienie zagadnienia spójności podatkowej na płaszczyznę wzajemności zasad stosowanych w układających się państwach (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawie Wielockx, pkt 24 oraz w sprawie X i Y, pkt 53). Konwencja ta stwarza wzajemność podatkową w zakresie, w którym Wielkie Księstwo Luksemburga, rezygnując z 15-procentowej kwoty brutto dywidendy wypłaconej przez spółkę z siedzibą w Belgii na rzecz osób podlegających luksemburskiemu podatkowi dochodowemu, może otrzymać w zamian kwotę równą 15 % dywidendy wypłaconej przez spółkę z siedzibą w tym Państwie Członkowskim na rzecz osób podlegających podatkowi dochodowemu w Belgii.</TXT></NP><?PAGE NO="I-7402"?><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Ponieważ celem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania jest właśnie zapewnienie spójności podatkowej, nie może ona zostać wskazana jako źródło braku spójności z punktu widzenia podatnika, któremu miało pomóc wprowadzenie zwolnienia będącego przedmiotem postępowania głównego (zob. analogicznie ww. wyrok w sprawie Wielockx, pkt 25).</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Interpretacja dokonana przez rząd luksemburski oparta na konieczności zachowania spójności systemu podatkowego jest zatem bezzasadna.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>W konsekwencji na postawione pytanie należy odpowiedzieć w ten sposób, że przepis prawa Państwa Członkowskiego, który wyklucza przyznanie osobom fizycznym zwolnienia podatkowego z tytułu nabycia akcji lub udziałów odpowiadających wkładom pieniężnym w spółkach kapitałowych z siedzibą w innych Państwach Członkowskich, jest niezgodny z art. 56 ust. 1 WE i art. 58 ust. 1 lit. a) WE.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Koszty poniesione przez rząd luksemburski i Komisję, które przedstawiły Trybunałowi uwagi, nie podlegają zwrotowi. Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-7403"?><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów</P><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>stanowiąc w przedmiocie pytania przedłożonego mu przez Cour administrative wyrokiem z dnia <DATE ISO="20030603">3 czerwca 2003 r.</DATE>, orzeka, co następuje:</P></INTRO><P>Artykuł 56 ust. 1 WE i art. 58 ust. 1 lit. a) WE stoją na przeszkodzie stosowaniu przepisu prawa Państwa Członkowskiego, który wyklucza przyznanie osobom fizycznym zwolnienia podatkowego z tytułu nabycia akcji łub udziałów odpowiadających wkładom pieniężnym w spółkach kapitałowych z siedziba w innych Państwach Członkowskich.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Jann</P><P>Rosas</P><P>Silva de Lapuerta</P><P>Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu <DATE ISO="20040715">15 lipca 2004 r.</DATE></P><SIGNATORY><P>Sekretarz</P><P>R. Grass</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Prezes pierwszej izby</P><P>P. Jann</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>