<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-881/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CC0881</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:830">EU:C:2021:830</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>17</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia E. Tancheva – Sprawa C‑881/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Tesco Stores ČR</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Evgeniego Tancheva</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20211006">6 października 2021 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI><STI><P>Sprawa C‑881/19</P><P>Tesco Stores ČR a.s.</P><P>przeciwko</P><P>Ministerstvo zemědělství</P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Brně (sąd okręgowy w Brnie, Republika Czeska)]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Ochrona konsumentów</KEYWORD><KEYWORD>Prawo dotyczące informacji na temat żywności</KEYWORD><KEYWORD>Zbliżanie ustawodawstw</KEYWORD><KEYWORD>Przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności</KEYWORD><KEYWORD>Etykietowanie środków spożywczych</KEYWORD><KEYWORD>Wyroby kakaowe i czekoladowe</KEYWORD><KEYWORD>Wykaz składników środka spożywczego przeznaczonego dla konsumentów w państwie członkowskim</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2000/36/WE</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Rozpatrywany wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Brně (sąd okręgowy w Brnie, Republika Czeska) dotyczy użycia nazwy składnika złożonego w obowiązkowym wykazie składników środka spożywczego wprowadzanego do obrotu w państwie członkowskim. Skarżąca w postępowaniu głównym wprowadzała do obrotu w Republice Czeskiej pewne produkty zawierające – obok innych składników – składnik złożony określany specyficzną nazwą zdefiniowaną w dyrektywie 2000/36/WE (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>dyrektywą czekoladową<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20000623">23 czerwca 2000 r.</DATE> odnosząca się do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="197" PAGE.FIRST="19" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, L 197, s. 19</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 25, s. 431; sprostowanie <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="290" PAGE.FIRST="29" DATE.PUB="2008">Dz.U. 2008, L 290, s. 29</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Skarżąca w postępowaniu głównym nie posługiwała się nazwą tego wyrobu podaną w czeskiej wersji językowej dyrektywy czekoladowej, lecz własnym tłumaczeniem na język czeski nazwy znajdującej się w oficjalnej, niemieckiej lub polskiej wersji językowej tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Na obecnym etapie postępowania właściwe organy czeskie uważają, że wyłącznie podanie czeskiej wersji językowej tej specyficznej nazwy zdefiniowanej w dyrektywie czekoladowej zwalnia skarżącą, zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>rozporządzeniem w sprawie informacji na temat żywności<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia <DATE ISO="20111025">25 października 2011 r.</DATE> w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="304" PAGE.FIRST="18" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 304, s. 18</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, z obowiązku wskazywania składników tego składnika złożonego przy wprowadzaniu produktu do obrotu w Republice<?PAGE NO="2"?> Czeskiej. Skarżąca w postępowaniu głównym nie zgadza się z tym stanowiskiem i podnosi, że powinna mieć możliwość wykorzystania własnego tłumaczenia na język czeski nazwy podanej w którejkolwiek z oficjalnych wersji językowych dyrektywy czekoladowej oraz że nie jest zobowiązana do wskazania składników składnika złożonego w wykazie składników produktów wprowadzanych do obrotu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2000/36</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Artykuł 3 dyrektywy czekoladowej ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Dyrektywę 79/112/EWG[<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19781218">18 grudnia 1978 r.</DATE> w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi końcowemu (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="033" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1979">Dz.U. 1979, L 33, s. 1</REF.DOC.OJ>). Dyrektywa 79/112 została uchylona i zastąpiona dyrektywą 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20000320">20 marca 2000 r.</DATE> w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="109" PAGE.FIRST="29" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, L 109, s. 29</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 15, t. 5, s. 75), która z kolei została uchylona i zastąpiona rozporządzeniem w sprawie informacji na temat żywności. Odesłania do dyrektywy 79/112 należy rozumieć jako odesłania do dyrektywy 2000/13, natomiast odesłania do dyrektywy 2000/13 należy rozumieć jako odesłania do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</P></NOTE>] stosuje się do wyrobów określonych w załączniku I, z zastrzeżeniem następujących warunków:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Nazwy handlowe wymienione w załączniku I stosuje się tylko do wyrobów określonych w tym załączniku i muszą być one stosowane w handlu do oznaczania tych wyrobów.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Załącznik I do dyrektywy czekoladowej, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Nazwy handlowe, definicje i właściwości wyrobów<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, stanowi – w części A (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Nazwy handlowe i definicje<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>) pkt 2 – co następuje:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>[…]</P><P>c) Czekolada sproszkowana, czekolada w proszku</P><P>oznacza wyrób będący mieszaniną kakao w proszku i cukrów, zawierający nie mniej niż 32% kakao w proszku;</P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>W czeskiej wersji językowej podano, w odniesieniu do tego wyrobu, wyłącznie nazwę <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie nr 1169/2011</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 2 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>, ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>[…]</P><?PAGE NO="3"?><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Zastosowanie mają […] następujące definicje:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>h)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>składnik złożony<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00AB" ID="QE0010"/> oznacza składnik, który sam w sobie jest produktem zawierającym więcej niż jeden składnik;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>n)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>nazwa przewidziana w przepisach<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00AB" ID="QE0011"/> oznacza nazwę środka spożywczego określoną w mających zastosowanie przepisach unijnych lub, w przypadku braku takich przepisów unijnych, nazwę przewidzianą w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym żywność ta jest sprzedawana konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego;</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artykuł 9 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Wykaz danych szczegółowych, których podanie jest obowiązkowe<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="009.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Zgodnie z art. 10–35 i z zastrzeżeniem określonych w niniejszym rozdziale wyjątków obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych:</P><P>[…]</P><P>b) wykaz składników;</P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artykuł 15 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Wymogi językowe<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="015.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Bez uszczerbku dla art. 9 ust. 3 obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być podawane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów z państw członkowskich, w których dany środek spożywczy jest wprowadzany na rynek.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artykuł 17 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Nazwa środka spożywczego<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>, ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="017.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Nazwą środka spożywczego jest jego nazwa przewidziana w przepisach. W przypadku braku takiej nazwy nazwą środka spożywczego jest jego nazwa zwyczajowa, a jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, przedstawia się nazwę opisową tego środka spożywczego.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artykuł 18 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>Wykaz składników<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>, przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="018.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Wykaz składników rozpoczyna się lub jest poprzedzony właściwym nagłówkiem, który składa się z wyrazu <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>składniki<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00AB" ID="QE0020"/> lub zawiera ten wyraz. Obejmuje on wszystkie składniki środka spożywczego, w malejącej kolejności ich masy w momencie użycia składników przy wytwarzaniu tego środka spożywczego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="018.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Składniki oznaczane są ich szczegółowymi nazwami, o ile mają one zastosowanie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 17 i w załączniku VI.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Część E załącznika VII do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zatytułowana <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>Oznaczanie składników złożonych<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, stanowi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>1. Składnik złożony może być włączony do wykazu składników pod własną nazwą, w zakresie, w jakim jest to przewidziane przez prawo lub przyjęte zwyczajowo [w jakim nazwa składnika złożonego jest przewidziana przez prawo lub przyjęta zwyczajowo] w przeliczeniu na jego całkowitą masę, pod warunkiem że natychmiast po nim występuje wykaz jego składników.</P><P>2. Bez uszczerbku dla art. 21 wykaz składników w przypadku składników złożonych nie jest obowiązkowy:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>w przypadku gdy skład składnika złożonego jest zdefiniowany w aktualnych przepisach unijnych, o ile składnik złożony stanowi mniej niż 2% produktu gotowego; jednakże przepis ten nie ma zastosowania w przypadku dodatków do żywności, z zastrzeżeniem przepisów art. 20 lit. a)–d);</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne, przebieg postępowania i pytanie prejudycjalne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Grupa Tesco jest wielonarodowym sprzedawcą detalicznym prowadzącym supermarkety między innymi w Republice Czeskiej. Jej czeska spółka zależna, działająca pod firmą Tesco Stores ČR a.s. (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>Tesco<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>), wprowadzała do obrotu w swoich czeskich sklepach pewne środki spożywcze pod marką Monte. Przedmiotowe produkty<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Monte mléčný dezert čokoládový s lískovými oříšky (Monte mleczny deser czekoladowy z orzechami laskowymi) 220 g, Monte mléčný dezert čokoládový (Monte mleczny deser czekoladowy) 100 g i Monte drink mléčný nápoj čokoládový s lískovými oříšky (Monte drink mleczny napój czekoladowy z orzechami laskowymi) 200 ml.</P></NOTE> były opatrzone etykietą zawierającą wykaz składników [wymagany na podstawie art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności], w którym wymieniono <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>, bez wskazywania składników tego składnika złożonego. To określenie czy też wyrażenie miałoby, w wolnym tłumaczeniu na język angielski, znaczenie zbliżone do znaczenia określenia czy też wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>powder of chocolate<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> [<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>proszek z czekolady<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20160527">27 maja 2016 r.</DATE> Státní zemědělská a potravinářská inspekce (inspektorát v Brně) [państwowa inspekcja wyrobów rolnych i spożywczych (inspektorat w Brnie), Republika Czeska], nakazała wycofanie tych produktów z rynku czeskiego, ponieważ w wykazach ich składników<?PAGE NO="5"?> użyto określenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, bez podania składu tego składnika złożonego, jak wymaga tego art. 9 ust. 1 lit. b) w związku z art. 18 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, oraz zakazała dalszego ich wprowadzania do obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20160601">1 czerwca 2016 r.</DATE> spółka Tesco wniosła odwołanie od tych zarządzeń. W dniu <DATE ISO="20160606">6 czerwca 2016 r.</DATE> Státní zemědělská a potravinářská inspekce (państwowa inspekcja wyrobów rolnych i spożywczych, Republika Czeska) początkowo uwzględniła to odwołanie i zniosła owe zarządzenia. Następnie jednak, decyzjami z dnia <DATE ISO="20170202">2 lutego 2017 r.</DATE>, inspektorat główny Státní zemědělská a potravinářská inspekce (państwowej inspekcji wyrobów rolnych i spożywczych) zmienił decyzję z dnia <DATE ISO="20160606">6 czerwca 2016 r.</DATE> i oddalił odwołanie skarżącej oraz utrzymał w mocy zarządzenia z dnia <DATE ISO="20160527">27 maja 2016 r.</DATE> Spółka Tesco odwołała się od tych decyzji z dnia <DATE ISO="20170202">2 lutego 2017 r.</DATE> To odwołanie zostało oddalone decyzjami strony przeciwnej z dnia <DATE ISO="20170421">21 kwietnia 2017 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Spółka Tesco wniosła do Krajský soud v Brně (sądu okręgowego w Brnie, Republika Czeska) skargę na decyzje strony przeciwnej z dnia <DATE ISO="20170421">21 kwietnia 2017 r.</DATE> Ta skarga została oddalona wyrokiem z dnia <DATE ISO="20190226">26 lutego 2019 r.</DATE> Wskutek skargi kasacyjnej spółki Tesco Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny, Republika Czeska) uchylił, wyrokiem z dnia <DATE ISO="20190711">11 lipca 2019 r.</DATE>, wyrok Krajský soud v Brně (sądu okręgowego w Brnie) z dnia <DATE ISO="20190226">26 lutego 2019 r.</DATE> i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny) zasadniczo podzielił stanowisko spółki Tesco, zgodnie z którym mogła ona użyć nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> zamiast nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> w odniesieniu do rozpatrywanego składnika złożonego i zgodnie z którym nie musiała podawać składników tego składnika złożonego w wykazie składników przedmiotowych produktów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Krajský soud v Brně (sąd okręgowy w Brnie), który jest związany poglądem prawnym Nejvyšší správní soud (najwyższego sądu administracyjnego), wyraża wątpliwości dotyczące tego, czy Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny) dokonał prawidłowej analizy określonych elementów prawa Unii. W związku z tym złożył on wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym i zwrócił się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>Czy zasady wynikające z załącznika VII część E pkt 2 lit. a) rozporządzenia [nr 1169/2011] należy interpretować w ten sposób, że w przypadku środka spożywczego przeznaczonego dla konsumenta finalnego w Republice Czeskiej można w składzie wyrobu wskazać składnik złożony wymieniony w załączniku I część A pkt 2 lit. c) do dyrektywy [2000/36/WE], ze zmianami, bez opisania jego składu wyłącznie w przypadku, gdy nazwę tego składnika złożonego podano dokładnie zgodnie z czeską wersją językową załącznika I do dyrektywy [2000/36/WE]?<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Uwagi na piśmie zostały przedstawione przez spółkę Tesco, czeskie ministerstwo rolnictwa, rząd czeski oraz przez Komisję. Nie zwrócono się do Trybunału o przeprowadzenie rozprawy i rozprawa nie odbyła się. Trybunał skierował do stron pewne pytania w celu uzyskania odpowiedzi na piśmie. Wszyscy ci uczestnicy udzielili w terminie odpowiedzi na piśmie na skierowane do nich pytania.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Analiza</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Uwagi wstępne</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>W postanowieniu odsyłającym sąd odsyłający wskazuje, że jest związany poglądem prawnym Nejvyšší správní soud (najwyższego sądu administracyjnego). Mimo to sąd odsyłający uważa, że nie uniemożliwia mu to skorzystania z przewidzianego w art. 267 TFUE prawa skierowania do Trybunału wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Z całą pewnością jest to słuszne podejście. W wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101005">5 października 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Elchinov</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑173/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:581">EU:C:2010:581</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), na który sąd odsyłający powołuje się w postanowieniu odsyłającym, Trybunał wyjaśnił nie tylko, że sąd niższej instancji ma prawo skierowania do Trybunału wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na każdym etapie postępowania, jaki uznaje za stosowny, lecz również, że po wykonaniu uprawnienia przyznanego mu w art. 267 akapit drugi TFUE sąd ten pozostaje związany, przy rozstrzyganiu zawisłego przed nim sporu, dokonaną przez Trybunał wykładnią spornych przepisów i w danym przypadku nie powinien uwzględniać oceny sądu wyższej instancji, jeżeli mając na uwadze tę wykładnię, uzna, że ocena ta nie jest zgodna z prawem Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101005">5 października 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Elchinov</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑173/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:581">EU:C:2010:581</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Zobacz także wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210909">9 września 2021 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dopravní podnik hl. m. Prahy</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑107/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:722">EU:C:2021:722</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Załącznik VII do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności zawiera <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>część E – oznaczanie składników złożonych<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>. W części E pkt 1 tego załącznika zezwolono, pod pewnymi warunkami, na włączenie do obowiązkowego wykazu składników, który jest wymagany na podstawie art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, składnika złożonego pod własną nazwą, jeżeli natychmiast po nazwie składnika złożonego występuje wykaz jego składników. W części E pkt 2 lit. a) owego załącznika przewidziano wyjątek od obowiązku podania wykazu składników w odniesieniu do składników złożonych, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>w przypadku gdy skład składnika złożonego jest zdefiniowany w aktualnych przepisach unijnych<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> oraz gdy składnik złożony stanowi mniej niż 2% produktu gotowego (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>wyjątkiem dotyczącym wykazu składników składnika złożonego<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający zmierza w istocie do ustalenia, czy prawo Unii wymaga, dla zastosowania wyjątku dotyczącego wykazu składników składnika złożonego, aby składnik złożony będący wyrobem zdefiniowanym w załączniku I do dyrektywy czekoladowej był wymieniony pod nazwą, jaką nadano temu wyrobowi w owym załączniku, w wykazie składników wymaganym na podstawie art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Z udzielonych przez spółkę Tesco odpowiedzi na pytania zadane przez Trybunał wynika, że rozpatrywany składnik złożony, który w niniejszej opinii będę określał mianem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>czekolady sproszkowanej<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>, zawierał wymagane 32% kakao w proszku, a więc kwalifikował się do określenia go nazwą z części A pkt 2 lit. c) załącznika I do dyrektywy czekoladowej, mianowicie nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> w języku czeskim, nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>Schokoladenpulver<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/> w języku niemieckim, nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>czekolada sproszkowana<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>czekolada w proszku<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> w języku polskim oraz nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>powdered chocolate<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>chocolate in powder<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> w języku angielskim.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>W swoich odpowiedziach spółka Tesco wskazała również, że przedmiotowe produkty Monte zawierały jedynie 0,5% (a więc mniej niż 2%) tego składnika złożonego. Na potrzeby niniejszej opinii będę traktował te twierdzenia jako prawdziwe i prawidłowe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>W związku z tym Trybunał nie ma się odnieść do kwestii faktycznej zawartości czy też składu składników produktów Monte w ujęciu fizycznym. Przedstawione Trybunałowi zagadnienie dotyczy wyłącznie opisu jednego składnika złożonego owych produktów, jak również przewidzianych w prawie Unii dotyczącym informacji na temat żywności wymogów odnoszących się do opisania takiego składnika złożonego w wykazie składników w konkretnym języku urzędowym Unii, którym w analizowanym przypadku jest język czeski. W tym względzie sąd odsyłający zastanawia się w szczególności, czy w okolicznościach takich jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym wymagane jest podanie wykazu składników przedmiotowego składnika złożonego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający nie zwrócił się o wskazówki w przedmiocie tego, czy użycie określenia innego niż to znajdujące się w załączniku I do dyrektywy czekoladowej, którym to określeniem jest <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>, jest dopuszczalne w świetle prawa Unii dotyczącego informacji na temat żywności, lecz jedynie w przedmiocie tego, czy w razie użycia takiego innego określenia należy podać wykaz składników tego składnika złożonego. Niemniej jednak te dwie kwestie wydają się być ze sobą nierozerwalnie związane na gruncie odpowiednich przepisów prawa Unii. W związku z tym podjąłem próbę przeanalizowania obu tych zagadnień.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Doszedłem do wniosku, że taki składnik złożony musi być opisany w wykazie składników z użyciem jego nazwy przewidzianej w przepisach, zgodnie z definicją tego terminu znajdującą się w art. 2 ust. 2 lit. n) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, jeżeli taka nazwa istnieje, jak również, że niepodanie wykazu składników takiego składnika złożonego jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy skład takiego składnika złożonego jest zdefiniowany w aktualnych przepisach unijnych, a nazwą lub oznaczeniem, przy użyciu których ów składnik został w ten sposób zdefiniowany, posłużono się w wykazie składników danego środka spożywczego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie równoważności wersji językowych</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Spółka Tesco nie użyła, w odniesieniu do przedmiotowych produktów Monte, podanego w czeskiej wersji językowej dyrektywy czekoladowej określenia oznaczającego czekoladę sproszkowaną, mianowicie nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/>. Spółka Tesco przetłumaczyła natomiast polskie lub niemieckie etykiety przedmiotowych produktów na język czeski. Na tych etykietach używano określenia oznaczającego czekoladę sproszkowaną podanego w języku polskim lub niemieckim. Efektem tego tłumaczenia było użycie określenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> w celu oznaczenia analizowanego składnika złożonego w wykazie składników owych produktów w języku czeskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Spółka Tesco podnosi zasadniczo, że wszystkie wersje językowe dyrektywy czekoladowej mają tę samą moc obowiązującą oraz że z tej zasady wynika, iż może ona potraktować każdą z tych wersji językowych jako punkt wyjścia dla dokonania wiernego tłumaczenia na język czeski swoich etykiet sporządzonych w dowolnym innym języku urzędowym Unii (w tym przypadku w języku niemieckim lub polskim). Spółka Tesco zwraca uwagę, że poszczególne wersje językowe dyrektywy czekoladowej nie są ze sobą całkowicie (dosłownie) zbieżne. W niektórych wersjach językowych (np. w wersji angielskiej i polskiej) zezwala się na użycie dwóch, a nawet trzech<?PAGE NO="8"?> (wersja niderlandzka) różnych sformułowań na oznaczenie czekolady sproszkowanej, natomiast w innych wersjach językowych (w tym w wersji czeskiej) dopuszcza się użycie tylko jednego sformułowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Zdaniem spółki Tesco zobowiązanie jej do posługiwania się czeską wersją językową dyrektywy czekoladowej naruszałoby zasadę równoważności wersji językowych dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Z postanowienia odsyłającego wynika, że Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny) w zasadzie podziela to stanowisko. Sąd ten wyraził pogląd, że zobowiązanie spółki Tesco do użycia czeskiej nazwy czekolady sproszkowanej, która znajduje się w części A pkt 2 lit. c) załącznika I do dyrektywy czekoladowej, prowadziłoby do przyjęcia założenia, iż w tym państwie członkowskim dyrektywa obowiązuje wyłącznie w czeskiej wersji językowej. W tym względzie Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny, Republika Czeska) oparł się na zasadzie takiej samej mocy wiążącej wszystkich wersji językowych aktów prawnych Unii oraz odrzucił koncepcję, zgodnie z którą etykietowanie wyrobów czekoladowych w Republice Czeskiej ma podlegać wyłącznie czeskiej wersji językowej dyrektywy czekoladowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny) uznał zasadniczo, że taka koncepcja byłaby sprzeczna z orzecznictwem Trybunału dotyczącym równoważności wersji językowych oraz, co istotniejsze, z zasadą swobodnego przepływu towarów i sensem harmonizacji etykietowania środków spożywczych. Stwierdził on, że samym sensem tej harmonizacji jest umożliwienie producentom lub dostawcom użycia informacji, które podają już oni na swoich produktach zgodnie z dyrektywą czekoladową, po prostu w drodze przetłumaczenia tych informacji na język zrozumiały dla konsumentów na rynku, na który takie produkty mają być wprowadzane.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Nie zgadzam się z żadnym z tych stanowisk.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Po pierwsze, uważam, że równoważność wersji językowych aktów prawa Unii w sposób oczywisty nie oznacza, iż podmioty gospodarcze mogą dowolnie wybrać sobie tę wersję językową aktu prawa wtórnego Unii, która akurat im się podoba, przetłumaczyć ją według własnego uznania, a następnie użyć tego mniej lub bardziej wiernego tłumaczenia, jak gdyby stanowiło ono część oficjalnego tekstu danego aktu prawa Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Jak zostało to wskazane przez Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny), który powołał się w szczególności na wyrok Trybunału z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19821006">6 października 1982 r.</DATE>, <NAME.CASE>Cilfit i in</NAME.CASE>. (<NO.CASE>283/81</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1982:335">EU:C:1982:335</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), wszystkie wersje językowe, w jakich redaguje się akty prawa Unii, są na równi autentyczne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>W związku z tym, jak stwierdził Trybunał w tym samym punkcie wyroku Cilfit i in., <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>wykładnia przepisu prawa [Unii] wymaga […] porównania poszczególnych wersji językowych<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/>. W pkt 19 owego wyroku Trybunał zauważył jednak, że nawet w przypadku dokładnej zgodności wersji językowych prawo Unii stosuje właściwą sobie terminologię. Ponadto pojęcia prawne nie mają koniecznie tej samej treści w prawie Unii i w poszczególnych systemach prawa krajowego. Wreszcie każdy przepis prawa Unii powinien być ujmowany w swoim kontekście i interpretowany w świetle wszystkich przepisów tego prawa, jego celów i stanu rozwoju w czasie, gdy dany przepis ma zostać zastosowany.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>W zamierzeniu poszczególne wersje językowe aktu prawa Unii mają być równoznaczne. W wyjątkowych przypadkach, jeżeli występują między nimi rozbieżności, powstają kwestie interpretacyjne, które muszą zostać rozstrzygnięte w celu zachowania jednolitości wykładni prawa Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Nie można ich rozstrzygać w oparciu o jakąkolwiek hierarchię wersji językowych ani też w drodze stosowania rozwiązań przyjętych w większości wersji językowych. W związku z tym Trybunał konsekwentnie przyjmuje, że w takich sytuacjach dany przepis należy interpretować z uwzględnieniem ogólnej systematyki i celu uregulowania, którego stanowi on część, oraz że sformułowanie użyte w jednej wersji językowej aktu lub w większej liczbie takich wersji językowych nie może służyć za jedyną podstawę jego wykładni ani też nie można mu przypisywać pierwszeństwa w stosunku do innych wersji językowych. Takie podejście byłoby bowiem niezgodne z wymogiem jednolitego stosowania prawa Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180220">20 lutego 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Belgia/Komisja</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑16/16 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:79">EU:C:2018:79</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>W związku z tym reguła równej autentyczności oraz orzecznictwo Trybunału dotyczące rozbieżnych wersji językowych aktów ustawodawczych Unii w żaden sposób nie przemawiają za przyznaniem podmiotowi gospodarczemu prawa do dowolnego wybrania sobie tej wersji językowej danej dyrektywy lub danego rozporządzenia, która akurat jest przez niego preferowana, a następnie samodzielnego przetłumaczenia zdefiniowanych określeń i nazw znajdujących się w tej wersji językowej, jak gdyby owe przetłumaczone określenia i nazwy zostały zaczerpnięte z wersji oficjalnej w odpowiednim języku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Ponadto dopuszczenie stosowania jednej wybranej wersji językowej zdefiniowanego określenia lub zdefiniowanej nazwy jako podstawy do dokonania tłumaczenia na inne języki byłoby równoznaczne z nadaniem owej wersji językowej rangi wyższej niż ta, którą mają pozostałe wersje. Zezwolenie wszystkim podmiotom gospodarczym na dokonywanie tego rodzaju wyborów, a następnie na dowolne tłumaczenie przez każdego z nich wybranych wersji językowych nieuchronnie doprowadziłoby do ogromnych niespójności, gdyż każdy prywatny podmiot gospodarczy mógłby opracować własny zbiór wersji językowych tych określeń lub nazw. Stałoby to w całkowitej sprzeczności z koniecznością zapewnienia jednolitej wykładni prawa Unii.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">C.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie niewystępowania rzeczywistego problemu rozbieżności między wersjami językowymi</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Uważam jednak, że w niniejszej sprawie nie występuje żaden rzeczywisty problem rozbieżności między wersjami językowymi. Istnieje niezgodność stanowisk odnośnie do tego, co przepisy rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności i dyrektywy czekoladowej oznaczają dla podmiotu gospodarczego takiego jak spółka Tesco albo też czego odeń wymagają, przy czym owa niezgodność stanowisk nie wynika z rozbieżnych wersji językowych któregokolwiek z tych aktów ustawodawczych. Różnica zdań dotyczy natomiast tego, czy podmiot gospodarczy jest zobowiązany do użycia nazwy określonego składnika złożonego w takiej formie, jaka jest przewidziana w odpowiedniej wersji językowej aktu prawa wtórnego Unii zawierającego jego definicję (którym to aktem w niniejszym przypadku jest dyrektywa czekoladowa), w wykazie składników, który jest zobowiązany podać zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, czy też może on zastąpić tę nazwę swoim własnym tłumaczeniem innej oficjalnej wersji językowej dyrektywy czekoladowej na język,<?PAGE NO="10"?> w którym – w myśl art. 15 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności – należy podać wykaz składników, oraz traktować to tłumaczenie, jak gdyby wywoływało ono skutki takie jak wersja oficjalna.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Wydaje się, że strony nie pozostają w sporze co do kryteriów, jakie musi spełniać wyrób czekoladowy, aby można go było określić nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>czekolada sproszkowana<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>, mianowicie, iż zasadniczo ów składnik musi się składać z mieszanki cukru i kakao w proszku oraz zawierać co najmniej 32% kakao w proszku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>To samo tyczy się właściwych przepisów rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności. Jeśli chodzi o te przepisy, to w toku postępowania Trybunałowi nie zwrócono uwagi na jakiekolwiek rozbieżności w którejkolwiek wersji językowej, zaś pobieżna lektura wybranych wersji językowych (mianowicie wersji bułgarskiej, czeskiej, duńskiej, angielskiej, francuskiej, niemieckiej i polskiej) pokazuje, że wszystkie one mają identyczne znaczenie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Sam fakt, że w poszczególnych wersjach językowych posłużono się odmiennymi nazwami danego środka spożywczego, nie stanowi przejawu rozbieżności między wersjami językowymi, gdyż podstawowym założeniem wielojęzyczności jest to, iż dany przedmiot jest określany w różnych wersjach językowych różnymi nazwami lub oznaczeniami. W żaden sposób nie zmienia tego okoliczność, że w niektórych wersjach językowych przewidziano dwie lub trzy alternatywne nazwy tego samego środka spożywczego, natomiast w innych wersjach językowych – tylko jedną taką nazwę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Stan faktyczny analizowany w postępowaniu głównym, tak jak opisał go sąd odsyłający w postanowieniu odsyłającym, nie charakteryzuje się występowaniem sytuacji, w której spółka Tesco posłużyła się nazwą oficjalną w jednym języku, a następnie natrafiła na inną wersję językową odnośnego przepisu prawa Unii o odmiennym znaczeniu. Spółka Tesco zamieniła natomiast zdefiniowane określenie odnoszące się do konkretnej nazwy w danym języku (czeskim) na określenie własnego autorstwa, które oparła na (mniej lub bardziej wiernym) dosłownym tłumaczeniu na język czeski jednego zdefiniowanego określenia odnoszącego się do tej konkretnej nazwy (lub też większej liczby tych określeń) zawartego w innej wersji językowej czy też w dwóch innych wersjach językowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>W związku z tym pytanie prejudycjalne nie dotyczy rozbieżnych wersji językowych, lecz kwestii tego, czy w świetle odnośnych przepisów prawa Unii użycie konkretnego zdefiniowanego określenia jest wymagane w pewnym celu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Sądzę, że odpowiedź na to pytanie wynika z wykładni językowej spornych przepisów, kontekstu, w jaki się one wpisują, a także celów zamierzonych przez prawodawcę Unii w owych przepisach, jak również z ogólnej systematyki uregulowania, którego te przepisy stanowią część.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="11"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">D.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie wykładni językowej rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności i dyrektywy czekoladowej</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Czy użycie nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/> w wykazie składników jest obowiązkowe na potrzeby opisania, w języku czeskim, składnika złożonego kwalifikującego się jako czekolada sproszkowana?</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności wymaga, aby wykaz składników <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0048" ID="QS0048"/>[obejmował] wszystkie składniki środka spożywczego, w malejącej kolejności ich masy […]<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/>. Artykuł 18 ust. 2 owego rozporządzenia stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0049" ID="QS0049"/>[s]kładniki oznaczane są ich szczegółowymi nazwami, o ile mają one zastosowanie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 17 […]<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/>. Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 owego rozporządzenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0050" ID="QS0050"/>[n]azwą środka spożywczego jest jego nazwa przewidziana w przepisach. W przypadku braku takiej nazwy nazwą środka spożywczego jest jego nazwa zwyczajowa, a jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, przedstawia się nazwę opisową tego środka spożywczego<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Artykuł 17 ust. 1 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności ustanawia zatem jasną hierarchię, zgodnie z którą preferowane jest użycie nazwy przewidzianej w przepisach dla środka spożywczego, a także stanowi, że nazwa zwyczajowa lub opisowa może być użyta wyłącznie wówczas, gdy dana nazwa przewidziana w przepisach dla tego środka spożywczego nie istnieje.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 2 lit. n) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności zawiera definicję <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0051" ID="QS0051"/>nazwy przewidzianej w przepisach<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/>, w ramach której istnieje swoista hierarchia. Nazwą przewidzianą w przepisach dla środka spożywczego jest nazwa określona w mających zastosowanie przepisach unijnych. Jedynie w braku takich przepisów unijnych nazwą przewidzianą w przepisach dla środka spożywczego jest nazwa przewidziana w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym ten środek spożywczy jest sprzedawany konsumentowi finalnemu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Z udzielonej przez spółkę Tesco odpowiedzi na skierowane przez Trybunał pytania wymagające odpowiedzi na piśmie wynika, że składnik złożony w przedmiotowych produktach Monte składa się z <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0052" ID="QS0052"/>kakao<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/> i cukru, zawiera co najmniej 32% kakao oraz <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0053" ID="QS0053"/>całkowicie odpowiada wymogom dyrektywy<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/>. Wnioskuję z tego, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0054" ID="QS0054"/>kakao<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/> kwalifikuje się jako kakao w proszku, zgodnie z definicją zawartą w części A pkt 2 lit. a) załącznika I do dyrektywy czekoladowej, oraz że ów składnik złożony zawarty w przedmiotowych produktach Monte rzeczywiście spełnia wymogi pozwalające określić go jako czekoladę sproszkowaną w rozumieniu tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Oznacza to, że ten składnik złożony ma w języku czeskim nazwę przewidzianą w przepisach w rozumieniu rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, na podstawie pierwszego członu definicji zawartej w art. 2 ust. 2 lit. n) tego rozporządzenia. Ową nazwą przewidzianą w przepisach jest nazwa podana w części A pkt 2 lit. c) załącznika I do dyrektywy czekoladowej, mianowicie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0055" ID="QS0055"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Wydaje się natomiast, że termin <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0056" ID="QS0056"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/> nie ma żadnego oficjalnego znaczenia w kontekście prawa Unii. Żaden z uczestników postępowania przed Trybunałem nie podał do wiadomości Trybunału jakiegokolwiek oficjalnego znaczenia tego określenia, zaś mnie samemu nie jest znany żaden inny element, który pozwoliłby uznać je za nazwę przewidzianą w przepisach dla rozpatrywanego składnika złożonego na podstawie pierwszego członu definicji zawartej w art. 2 ust. 2 lit. n) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności. Wyszukiwanie tekstowe w serwisie EUR-Lex – który jest oficjalną internetową bazą aktów prawnych Unii (https://eur-lex.europa.eu/advanced-search-form.html) – terminu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0057" ID="QS0057"/>čokoládový<?PAGE NO="12"?> prášek<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/>, po ustawieniu języka czeskiego jako języka wyszukiwania, zwraca zero wyników, natomiast takie samo wyszukiwanie terminu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0058" ID="QS0058"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/> zwraca 12 wyników<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Wśród tych wyników znajdują się, oprócz dyrektywy czekoladowej, między innymi rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/792 z dnia <DATE ISO="20160511">11 maja 2016 r.</DATE> w sprawie zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="135" PAGE.FIRST="11" DATE.PUB="2016">Dz.U. 2016, L 135, s. 11</REF.DOC.OJ>) i rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1163 z dnia <DATE ISO="20150715">15 lipca 2015 r.</DATE> w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wykazu grup podstawowych wykorzystywanych do celów parytetów siły nabywczej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="188" PAGE.FIRST="6" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 188, s. 6</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. W toku postępowania żaden z uczestników nie podał do wiadomości Trybunału jakiejkolwiek czeskiej definicji legalnej terminu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0059" ID="QS0059"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/>. W każdym razie czeska definicja legalna terminu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0060" ID="QS0060"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/>, gdyby takowa definicja istniała, nie mogłaby zostać uznana za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0061" ID="QS0061"/>nazwę przewidzianą w przepisach<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/> na potrzeby stosowania rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, ponieważ taka nazwa, mianowicie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0062" ID="QS0062"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/>, jest określona dla przedmiotowego wyrobu w prawie Unii. W związku z tym człon drugi definicji <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0063" ID="QS0063"/>nazwy przewidzianej w przepisach<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/>, która jest zawarta w art. 2 ust. 2 lit. n) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, nie znajduje zastosowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>W związku z tym uważam, że wykładnia językowa stosownych przepisów dyrektywy czekoladowej i rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności prowadzi do wniosku, iż użycie nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0064" ID="QS0064"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/> w wykazie składników środka spożywczego jest obowiązkowe na potrzeby opisania w języku czeskim składnika złożonego kwalifikującego się jako czekolada sproszkowana w świetle kryteriów zawartych w części A pkt 2 lit. c) załącznika I do dyrektywy czekoladowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Wniosek ten znajduje ponadto potwierdzenie w art. 3 dyrektywy czekoladowej, który stanowi, że dyrektywę 79/112<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Jak wskazano w przypisie 5, odesłania do dyrektywy 79/112 należy obecnie rozumieć jako odesłania do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</P></NOTE> stosuje się do wyrobów określonych w załączniku I dyrektywy czekoladowej (wśród których znajduje się między innymi czekolada sproszkowana), z zastrzeżeniem w szczególności warunku, iż <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0065" ID="QS0065"/>[n]azwy handlowe wymienione w [tym] załączniku […] muszą być […] stosowane w handlu do oznaczania tych wyrobów<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/>. Moim zdaniem ten wniosek ma zastosowanie niezależnie od tego, czy w odniesieniu do tego składnika złożonego wykaz składników jest podawany, czy też nie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Czy należy podać wykaz składników czekolady sproszkowanej, jeżeli ten składnik złożony jest określony nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0066" ID="QS0066"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/> w wykazie składników w języku czeskim?</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Załącznik VII do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności zawiera część E zatytułowaną <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0067" ID="QS0067"/>Oznaczanie składników złożonych<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/>. W pkt 1 tej części zezwolono na włączenie do wykazu składników składnika złożonego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0068" ID="QS0068"/>w zakresie, w jakim [nazwa składnika złożonego] jest przewidzian[a] przez prawo lub przyjęt[a] zwyczajowo<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/>, a po wskazaniu owego składnika złożonego w wykazie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0069" ID="QS0069"/>natychmiast […] występuje wykaz jego składników<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="201D" ID="QE0069"/>. W pkt 2 tej samej części wskazano, że wykaz składników nie jest obowiązkowy w przypadku, gdy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0070" ID="QS0070"/>skład składnika złożonego jest zdefiniowany w aktualnych przepisach unijnych<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="201D" ID="QE0070"/>, o ile ten składnik złożony stanowi mniej niż 2% produktu gotowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>W sprawie rozpatrywanej przez Trybunał nie podano wykazu składników składnika złożonego i użyto nazwy składnika złożonego innej niż jego nazwa przewidziana w przepisach. Nawet gdyby Trybunał nie zgodził się z moją analizą przedstawioną w pkt 48–55 niniejszej opinii i uznał, że użycie w wykazie składników w języku czeskim nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0071" ID="QS0071"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="201D" ID="QE0071"/> w odniesieniu do czekolady sproszkowanej jest dopuszczalne, to pominięcie wykazu składników tego składnika złożonego byłoby dopuszczalne jedynie wówczas, gdyby skład <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0072" ID="QS0072"/>čokoládového prášku<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="201D" ID="QE0072"/> był <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0073" ID="QS0073"/>zdefiniowany w aktualnych przepisach unijnych<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="201D" ID="QE0073"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Część E pkt 2 lit. a) załącznika VII do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>O ile w ujęciu fizycznym składnik opisany w wykazie składników przedmiotowych produktów Monte za pomocą sformułowania <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0074" ID="QS0074"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="201D" ID="QE0074"/> miał spełniać kryteria ustalone dla czekolady sproszkowanej, o tyle okazuje się, że z określeniem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0075" ID="QS0075"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="201D" ID="QE0075"/> nie jest związana definicja żadnego środka spożywczego ani składnika środka spożywczego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach uważam, że pominięcie wykazu składników składnika złożonego będącego czekoladą sproszkowaną i określonego jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0076" ID="QS0076"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="2019" ID="QE0076"/> stanowi naruszenie przepisów prawa Unii dotyczących informacji na temat żywności zawartych w rozporządzeniu w sprawie informacji na temat żywności.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">E.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie celów, kontekstu i systematyki</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Moim zdaniem za słusznością tej wykładni przemawiają dodatkowo cele rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności i dyrektywy czekoladowej.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Cele rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Rozporządzenie w sprawie informacji na temat żywności, którego podstawą prawną jest art. 114 TFUE, ma dwojaki cel polegający na zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumenta w odniesieniu do informacji na temat żywności oraz płynnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Ten cel jest urzeczywistniany przy uwzględnieniu różnic percepcji ze strony konsumentów i ich potrzeb informacyjnych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>W tym względzie jednym z celów rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności jest zapewnienie konsumentowi finalnemu podstaw do dokonywania świadomych wyborów<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Zobacz: art. 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności; motywy 3, 4, 37 owego rozporządzenia. Zobacz także wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191112">12 listopada 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Organisation juive européenne i Vignoble Psagot</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑363/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:954">EU:C:2019:954</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. W związku z tym służy ono zagwarantowaniu, aby konsument finalny mógł łatwo zrozumieć informacje znajdujące się na etykiecie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Zobacz, w odniesieniu do użycia na etykiecie określenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0077" ID="QS0077"/>sól<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="201D" ID="QE0077"/> zamiast określenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0078" ID="QS0078"/>sód<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="201D" ID="QE0078"/>, motyw 37 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</P></NOTE>. Jeśli chodzi o języki użyte na etykiecie, art. 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności stanowi, że obowiązkowe informacje na temat żywności, w tym wykazy składników, muszą być podawane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów z państwa członkowskiego, w którym dany środek spożywczy jest wprowadzany do obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Konsument skonfrontowany z wykazem składników, w którym zamiast prawidłowej nazwy danego składnika złożonego użyto niezdefiniowanego określenia, nie wie, z czego składa się ów składnik złożony, chyba że podano wykaz jego składników. Nawet jeżeli podano wykaz składników składnika złożonego, to konsument jest w sposób porównywalny poinformowany jedynie wówczas, gdy ten wykaz zawiera informacje dotyczące proporcji składników składnika złożonego, które są podobne do informacji zawartych w definicji jego nazwy. W niniejszej sprawie nie tylko nie użyto prawidłowej nazwy przedmiotowego składnika złożonego, lecz także<?PAGE NO="14"?> nie podano wykazu jego składników. W związku z tym konsument nie tyle nie był w stanie łatwo zrozumieć, jaki jest skład przedmiotowych produktów Monte, co w ogóle nie mógł tego uczynić. Wykładnia rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, która dopuszczałaby taki rezultat, nie służyłaby celowi ochrony konsumentów.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Cele dyrektywy czekoladowej</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Dyrektywa czekoladowa uchyliła i zastąpiła dyrektywę 73/241/EWG<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19730724">24 lipca 1973 r.</DATE> w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="228" PAGE.FIRST="23" DATE.PUB="1973">Dz.U. 1973, L 228, s. 23</REF.DOC.OJ>). Zobacz art. 7 dyrektywy czekoladowej.</P></NOTE>. Ta wcześniejsza dyrektywa zmierzała do ustanowienia definicji i wspólnych reguł w szczególności w odniesieniu do składu i etykietowania wyrobów kakaowych i czekoladowych, w celu zapewnienia ich swobodnego przepływu w Unii Europejskiej. Dyrektywa czekoladowa częściowo zmienia tę wcześniejszą dyrektywę w celu uwzględnienia między innymi postępu technologicznego oraz dostosowania definicji i reguł do ogólnych przepisów Unii w sprawie środków spożywczych, w tym do przepisów w dziedzinie etykietowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>W tym względzie na mocy dyrektywy czekoladowej dyrektywa 79/112 (będąca poprzedniczką rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności) znalazła zastosowanie do wyrobów kakaowych i czekoladowych <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0079" ID="QS0079"/>w celu dostarczenia konsumentom prawidłowej informacji<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="201D" ID="QE0079"/> i nałożono obowiązek stosowania w handlu nazw handlowych wymienionych w załączniku I do oznaczania wyrobów wymienionych w tym załączniku<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Motyw 8 dyrektywy czekoladowej i jej art. 3 ust. 1.</P></NOTE>. Wykładnia dopuszczająca istnienie licznych, dokonywanych prywatnie tłumaczeń stałaby w jaskrawej sprzeczności z tymi celami.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Czy użycie nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0080" ID="QS0080"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="201D" ID="QE0080"/> wprowadza konsumentów w błąd?</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>W art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności ustanowiono zasadę, zgodnie z którą informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd co do właściwości i składu środka spożywczego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>W związku z tym pojawia się pytanie, czy użycie sformułowania <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0081" ID="QS0081"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="201D" ID="QE0081"/>, w szczególności, jeżeli nie podano wykazu składników oznaczonego w ten sposób składnika złożonego, można uznać za wprowadzające konsumentów w błąd. O ile udzielenie odpowiedzi na to pytanie stanowi po części kwestię faktyczną, której rozstrzygnięcie należy ostatecznie do sądu odsyłającego, uważam, że Trybunał może udzielić kilku użytecznych wskazówek.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Użycie nazwy innej niż czeska nazwa przewidziana w przepisach dla czekolady sproszkowanej mogłoby wprowadzać konsumentów w błąd co najmniej na dwa sposoby. Po pierwsze, konsumenci mogliby zostać wprowadzeni w błąd w ten sposób, że mogliby uznać, że ów składnik złożony składa się ze składników innych niż w rzeczywistości lub że proporcjonalna zawartość składników takiego składnika złożonego jest inna niż w rzeczywistości, a po drugie, konsumenci mogliby zostać wprowadzeni w błąd w ten sposób, że mogliby uznać, iż udział owego składnika złożonego w składzie produktu gotowego (jego procentowa zawartość w produkcie gotowym) jest inny (wyższy) niż w rzeczywistości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Sformułowanie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0082" ID="QS0082"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="201D" ID="QE0082"/> zdaje się mieć znaczenie zbliżone do znaczenia sformułowania <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0083" ID="QS0083"/>powder of chocolate<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="201D" ID="QE0083"/> [<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0084" ID="QS0084"/>proszek z czekolady<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="201D" ID="QE0084"/>]. Zgodnie z definicją czekolady sproszkowanej, zawartej w części A pkt 2 lit. c) załącznika I do dyrektywy czekoladowej, wyrób<?PAGE NO="15"?> ten nie zawiera jednak czekolady. Oznaczony w ten sposób wyrób, który jest składnikiem analizowanym w postępowaniu głównym, składa się z cukru – w przeważającej części – oraz z kakao w proszku. Nie zawiera on, jak mogłaby sugerować ta nazwa, drobno zmielonej czekolady. Ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd zwiększa dodatkowo wymóg zawarty w części A pkt 1 załącznika VI do rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, zgodnie z którym nazwa środka spożywczego zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych tego środka spożywczego lub szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany (takiego jak chociażby <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0085" ID="QS0085"/>sproszkowania<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="201D" ID="QE0085"/>), bądź dane takie towarzyszą tej nazwie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Można oczywiście zripostować, że ten argument odnosi się również do nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0086" ID="QS0086"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="201D" ID="QE0086"/>. Ta nazwa także mogłaby sugerować, że przedmiotowy wyrób składa się z czekolady, która została poddana pewnej obróbce mechanicznej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Ten sam argument dotyczy również nazw oficjalnych w języku bułgarskim, duńskim, angielskim, francuskim, niemieckim i polskim. Wydaje się, że jedynie dwie ostatnie spośród trzech alternatywnych nazw w języku niderlandzkim (<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0087" ID="QS0087"/>Chocoladepoeder, gesuikerd cacaopoeder, gesuikerde cacao<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="201D" ID="QE0087"/>) adekwatnie opisują ten wyrób.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Decydująca różnica między użytą przez spółkę Tesco nazwą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0088" ID="QS0088"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="201D" ID="QE0088"/> a nazwą oficjalną <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0089" ID="QS0089"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="201D" ID="QE0089"/>, pomijając już przewidziany prawem wymóg użycia tej drugiej nazwy, polega na tym, że – jak zostało to omówione w pkt 48–55 niniejszej opinii – ta druga nazwa ma zdefiniowane znaczenie, natomiast ta pierwsza nie ma zdefiniowanego znaczenia. Konsumenci, organizacje konsumenckie, a nawet państwowe urzędy ds. żywności nie są w stanie ustalić, na podstawie nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0090" ID="QS0090"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="201D" ID="QE0090"/>, przypuszczalnego składu tego składnika złożonego. Mogą to uczynić jedynie spółka Tesco i jej dostawca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Niezależnie od tego, czy określenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0091" ID="QS0091"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="201D" ID="QE0091"/> jest precyzyjne, czy też nie, to ma ono w prawie Unii dotyczącym informacji na temat żywności jasno zdefiniowane znaczenie, które każda osoba jest w stanie ustalić w drodze lektury dyrektywy czekoladowej. O ile może się wydawać zaskakujące, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0092" ID="QS0092"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="201D" ID="QE0092"/> składa się z kakao w proszku i cukru, a nie z czekolady, oraz o ile można nawet mieć zastrzeżenia co do tego, iż wyrób, który musi zawierać jedynie nie mniej niż 6,4% tłuszczu kakaowego, może być określany jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0093" ID="QS0093"/><HT TYPE="ITALIC">czekolada</HT> sproszkowana<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="201D" ID="QE0093"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0094" ID="QS0094"/><HT TYPE="ITALIC">czekolada</HT> w proszku<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="201D" ID="QE0094"/> (podkreślenie moje), podczas gdy minimalna wymagana zawartość tłuszczu kakaowego w czekoladzie wynosi 18%<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0095" ID="QS0095"/>czekolada<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="201D" ID="QE0095"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0096" ID="QS0096"/>czekolada sproszkowana<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="201D" ID="QE0096"/> oznaczają dwa różne składniki złożone, z których każdy ma odmienną definicję. Zgodnie z definicją zawartą w części A pkt 3 lit. a) załącznika I do dyrektywy czekoladowej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0097" ID="QS0097"/>czekolada<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="201D" ID="QE0097"/> (w języku czeskim – <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0098" ID="QS0098"/>čokoláda<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="201D" ID="QE0098"/>) <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0099" ID="QS0099"/>oznacza wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych i cukrów, który, z zastrzeżeniem lit. b), zawiera nie mniej niż 35% suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 18% tłuszczu kakaowego i nie mniej niż 14% beztłuszczowej suchej masy kakaowej<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="201D" ID="QE0099"/>. W myśl definicji znajdującej się w części A załącznika I do dyrektywy czekoladowej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0100" ID="QS0100"/>kakao w proszku<QUOT.END REF.START="QS0100" CODE="201D" ID="QE0100"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0101" ID="QS0101"/>kakao<QUOT.END REF.START="QS0101" CODE="201D" ID="QE0101"/> (w języku czeskim – <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0102" ID="QS0102"/>kakaový prášek<QUOT.END REF.START="QS0102" CODE="201D" ID="QE0102"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0103" ID="QS0103"/>kakao<QUOT.END REF.START="QS0103" CODE="201D" ID="QE0103"/>) <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0104" ID="QS0104"/>oznacza wyrób otrzymywany przez sproszkowanie oczyszczonych, odtłuszczonych i palonych ziaren kakaowych, wcześniej oczyszczonych, wyłuskanych i palonych, zawierający nie mniej niż 20% tłuszczu kakaowego, w przeliczeniu na suchą masę, i nie więcej niż 9% wody<QUOT.END REF.START="QS0104" CODE="201D" ID="QE0104"/>. Wynika z tego, że minimalny dopuszczalny udział procentowy tłuszczu kakaowego w <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0105" ID="QS0105"/>czekoladzie sproszkowanej<QUOT.END REF.START="QS0105" CODE="201D" ID="QE0105"/> wynosi 6,4% (czekolada sproszkowana musi zawierać nie mniej niż 32% kakao w proszku, które z kolei musi zawierać nie mniej niż 20% tłuszczu kakaowego w przeliczeniu na suchą masę).</P></NOTE>, o tyle znaczenie nazwy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0106" ID="QS0106"/>čokoláda v prášku<QUOT.END REF.START="QS0106" CODE="201D" ID="QE0106"/> jest należycie zdefiniowane, podczas gdy nazwa <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0107" ID="QS0107"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0107" CODE="201D" ID="QE0107"/> wydaje się nie mieć żadnego autonomicznego znaczenia ani żadnej konkretnej definicji w prawie Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Kwestia tego, czy użycie sformułowania <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0108" ID="QS0108"/>čokoládový prášek<QUOT.END REF.START="QS0108" CODE="201D" ID="QE0108"/> w odniesieniu do przedmiotowego składnika złożonego, bez podania jego składu w wykazie składników, rzeczywiście wprowadzałoby w błąd czeskiego konsumenta, stanowi element stanu faktycznego, którego ustalenie należy do sądu odsyłającego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="16"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">4.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie wpływu na rynek wewnętrzny</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>W postanowieniu odsyłającym sąd odsyłający wskazuje, że Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny) częściowo oparł się w swoim rozstrzygnięciu na względach dotyczących rynku wewnętrznego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Nie zgadzam się z poglądem, jakoby podmioty gospodarcze miały utrudniony dostęp do rynku wewnętrznego, jeżeli tym podmiotom gospodarczym nie zezwolono by na używanie własnych tłumaczeń nazw składników środków spożywczych. Wprost przeciwnie – harmonizacja nazw handlowych i reguł dotyczących etykietowania służy osiągnięciu celu polegającego na zagwarantowaniu specyfiki rynku wewnętrznego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Zobacz motyw 7 dyrektywy czekoladowej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Rozporządzenie w sprawie informacji na temat żywności ma przynajmniej dwa zasadnicze cele: pierwszym z nich jest ochrona konsumentów w Unii w drodze stosowania wspólnych zasad w dziedzinie informacji na temat żywności, natomiast drugim – zapewnienie płynnego funkcjonowania rynku wewnętrznego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz art. 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności.</P></NOTE>. Rozporządzenie w sprawie informacji na temat żywności zostało bowiem przyjęte na podstawie art. 114 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o dyrektywę czekoladową, swobodny przepływ wyrobów czekoladowych w obrębie wspólnego rynku jest uwarunkowany istnieniem wspólnych reguł i zestandaryzowanej terminologii, co zapewnia wysoki poziom ochrony konsumentów na całym rynku wewnętrznym<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Zobacz w tym względzie motywy 3, 4, 7 dyrektywy czekoladowej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Rozporządzenie w sprawie informacji na temat żywności zmierza do osiągnięcia obu tych celów w ten sposób, że wprowadza wspólne normy w zakresie informacji na temat żywności i ustanawia wspólne nazwy różnych środków spożywczych, ponieważ odwołuje się do określeń używanych w innych aktach prawa wtórnego Unii, takich jak dyrektywa czekoladowa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>W ramach tego systemu zapewniany jest zestandaryzowany i łatwo dostępny zbiór przepisów i oznaczeń, które podmioty gospodarcze w Unii mogą – i muszą – stosować przy wprowadzaniu środków spożywczych do obrotu w Unii, co znacząco ułatwia im dostęp do rynku. Tak ustanowiony system istotnie <HT TYPE="ITALIC">usprawnia</HT>, w porównaniu z każdym możliwym do wprowadzenia rozwiązaniem alternatywnym, obrót środkami spożywczymi w Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Moim zdaniem nie istnieje żaden miarodajny powód, by uważać, że użycie nazwy podanej w dyrektywie czekoladowej, co jest wymagane na mocy rozporządzenia w sprawie informacji na temat żywności, jest dla podmiotu gospodarczego takiego jak spółka Tesco w jakimkolwiek stopniu bardziej uciążliwe niż wymyślenie własnego określenia dla tego samego wyrobu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań proponuję Trybunałowi, by na pytanie przedstawione przez Krajský soud v Brně (sąd okręgowy w Brnie, Republika Czeska) odpowiedział następująco:</TXT><P>Składnik złożony o nazwie określonej w części A pkt 2 lit. c) załącznika I do dyrektywy 2000/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20000623">23 czerwca 2000 r.</DATE> odnoszącej się do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi musi zostać<?PAGE NO="17"?> podany, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia <DATE ISO="20111025">25 października 2011 r.</DATE> w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności w związku z art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia, w wykazie składników środka spożywczego, którego stanowi część, pod tą właśnie nazwą, która – zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. n) rozporządzenia nr 1169/2011 – jest też jego nazwą przewidzianą w przepisach. Tę nazwę należy podać w języku wymaganym na podstawie art. 15 rozporządzenia nr 1169/2011.</P><P>Pominięcie wykazu składników takiego składnika złożonego jest – zgodnie z częścią E pkt 2 lit. a) załącznika VII do rozporządzenia nr 1169/2011 – dopuszczalne jedynie wówczas, gdy do oznaczenia składnika złożonego w wykazie składników wprowadzanego do obrotu środka spożywczego użyto właśnie tej nazwy.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>