European flag

Publicatieblad
van de Europese Unie

NL

L-serie


2024/2634

4.10.2024

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2024/2634 VAN DE COMMISSIE

van 29 juli 2024

tot wijziging van Verordening (EU) 2019/287 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot specifieke bepalingen in de Economische partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kenia

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2019/287 van het Europees Parlement en de Raad van 13 februari 2019 tot uitvoering van de bilaterale vrijwaringsclausules en andere mechanismen die de tijdelijke intrekking mogelijk maken van preferenties in bepaalde handelsovereenkomsten tussen de Europese Unie en derde landen (1), en met name artikel 15,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Verordening (EU) 2019/287 stelt bepalingen vast voor de uitvoering van bilaterale vrijwaringsclausules en andere mechanismen die de tijdelijke intrekking van preferenties in bepaalde handelsovereenkomsten tussen de Europese Unie en derde landen mogelijk maken. De bepalingen van Verordening (EU) 2019/287 doen geen afbreuk aan specifieke bepalingen in die handelsovereenkomsten, voor zover die bepalingen niet in overeenstemming zijn met die verordening. Deze specifieke bepalingen in bepaalde handelsovereenkomsten zijn opgenomen in de bijlage bij Verordening (EU) 2019/287.

(2)

De Europese Unie en Kenia hebben een economische partnerschapsovereenkomst (2) gesloten met een aantal bepalingen inzake bilaterale vrijwaringsmaatregelen die niet in overeenstemming zijn met Verordening (EU) 2019/287. De bijlage bij Verordening (EU) 2019/287 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De tekst in de bijlage bij deze verordening wordt toegevoegd aan de tekst in de bijlage bij Verordening (EU) 2019/287.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 29 juli 2024.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN


(1)   PB L 53 van 22.2.2019, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/287/oj.

(2)   PB L, 2024/1648, 1.7.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2024/1648/oj.


BIJLAGE

Economische Partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie, enerzijds, en de Republiek Kenia, lid van de Oost-Afrikaanse Gemeenschap, anderzijds

Toepassingsdatum

1.7.2024

Bilaterale vrijwaringsclausules en/of andere mechanismen

Titel VI Handelsbeschermingsmaatregelen

In de overeenkomst opgenomen bepalingen

Artikel 50, lid 1

“1.   Na alternatieve oplossingen te hebben onderzocht, kan een Partij op de voorwaarden van en in overeenstemming met de procedures van dit artikel vrijwaringsmaatregelen van beperkte duur vaststellen die afwijken van de artikelen 10 en 11.”

Artikel 50, lid 2

“2.   De in lid 1 bedoelde vrijwaringsmaatregelen kunnen worden getroffen wanneer een product van oorsprong uit een van de Partijen in dermate toegenomen hoeveelheden en onder zodanige omstandigheden op het grondgebied van de andere Partij wordt ingevoerd dat deze invoer:

a)

op het grondgebied van de Partij van invoer ernstige schade veroorzaakt of dreigt te veroorzaken voor binnenlandse producenten van soortgelijke of rechtstreeks concurrerende producten;

b)

leidt tot of dreigt te leiden tot verstoring van een economische sector, met name wanneer hierdoor grote sociale problemen ontstaan, of moeilijkheden die een ernstige verslechtering van de economische situatie van de Partij van invoer tot gevolg kunnen hebben, of

c)

zij verstoring van de markten voor soortgelijke of rechtstreeks concurrerende landbouwproducten (*1) of van de mechanismen tot regeling van die markten veroorzaken of dreigen te veroorzaken.

Artikel 50, lid 3, punten b) en c)

“3.   De in dit artikel bedoelde vrijwaringsmaatregelen gaan niet verder dan wat nodig is om de in de leden 2 en 5, punt b), bedoelde ernstige schade of verstoringen te verhelpen of te voorkomen. De vrijwaringsmaatregelen van de Partij van invoer mogen alleen bestaan uit een of meer van de volgende maatregelen:

b)

een verhoging van het douanerecht op het betrokken product tot een niveau dat het voor andere WTO-leden geldende recht niet overschrijdt, en

c)

de invoering van tariefcontingenten voor het betrokken product.”

Artikel 50, lid 4

“4.   Onverminderd de leden 1 tot en met 3 kan de EU, wanneer een product van oorsprong uit de OAG-partnerstaat/partnerstaten in dermate toegenomen hoeveelheden en onder zodanige omstandigheden wordt ingevoerd dat hierdoor voor een of meer ultraperifere gebieden van de EU een van de in lid 2 genoemde situaties ontstaat of dreigt te ontstaan, volgens de in de leden 6 tot en met 9 neergelegde procedures toezicht- of vrijwaringsmaatregelen nemen die beperkt zijn tot dat gebied of die gebieden.”

Artikel 50, lid 5

a)

Onverminderd de leden 1 tot en met 3 kan/kunnen de OAG-partnerstaat/partnerstaten, wanneer een product van oorsprong uit de EU in dermate toegenomen hoeveelheden en onder zodanige omstandigheden wordt ingevoerd dat hierdoor voor de OAG-partnerstaat/partnerstaten een van de in lid 2 genoemde situaties ontstaat of dreigt te ontstaan, volgens de in de leden 6 tot en met 9 neergelegde procedures toezicht- of vrijwaringsmaatregelen nemen die tot zijn/hun grondgebied beperkt zijn.

b)

De OAG-partnerstaat/partnerstaten kan/kunnen volgens de in de leden 6 tot en met 9 neergelegde procedures vrijwaringsmaatregelen nemen wanneer een product van oorsprong uit de EU als gevolg van de verlaging van de douanerechten in dermate toegenomen hoeveelheden en onder zodanige omstandigheden op zijn/hun grondgebied wordt ingevoerd dat hierdoor voor een opkomende industrie die soortgelijke of rechtstreeks concurrerende producten vervaardigt, verstoringen ontstaan of dreigen te ontstaan. Deze bepalingen gelden enkel voor een periode van tien (10) jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst. Deze periode kan door de EPO-Raad met maximaal vijf (5) jaar worden verlengd.”

Artikel 50, lid 6

a)

De in dit artikel bedoelde vrijwaringsmaatregelen worden slechts zolang gehandhaafd als nodig is om ernstige schade of verstoringen als omschreven in de leden 2, 4 en 5 te voorkomen of te verhelpen.

b)

De in dit artikel bedoelde vrijwaringsmaatregelen worden niet langer dan twee (2) jaar toegepast. Wanneer de omstandigheden die de instelling van vrijwaringsmaatregelen rechtvaardigden, blijven bestaan, kunnen deze maatregelen worden verlengd met nog eens maximaal twee (2) jaar. Wanneer de OAG-partnerstaat/partnerstaten een vrijwaringsmaatregel toepast/toepassen, of wanneer de EU een vrijwaringsmaatregel toepast die beperkt is tot een of meer van haar ultraperifere gebieden, kan die maatregel niettemin voor een periode van niet meer dan vier (4) jaar worden toegepast, met een mogelijke verlenging met nog eens vier (4) jaar wanneer de omstandigheden die de instelling van vrijwaringsmaatregelen rechtvaardigden, blijven bestaan.

c)

In dit artikel bedoelde vrijwaringsmaatregelen die langer dan één (1) jaar van kracht blijven, bevatten duidelijke elementen die geleidelijk tot beëindiging van die maatregelen, uiterlijk aan het einde van de vastgestelde periode, leiden.

d)

Ten aanzien van de invoer van een product waarop al eerder vrijwaringsmaatregelen van toepassing waren, mogen gedurende een periode van ten minste één (1) jaar na het verstrijken van deze maatregelen niet opnieuw vrijwaringsmaatregelen als bedoeld in dit artikel worden genomen.”

Artikel 50, lid 7

“7.   Voor de tenuitvoerlegging van de leden 1 tot en met 6 gelden de volgende bepalingen:

a)

wanneer een Partij van oordeel is dat een van de in de leden 2, 4 of 5 bedoelde omstandigheden zich voordoet, legt zij de aangelegenheid onmiddellijk voor onderzoek voor aan het Comité van hoge ambtenaren;

b)

het Comité van hoge ambtenaren kan elke aanbeveling doen die nodig is om in de gerezen omstandigheden uitkomst te bieden; indien het Comité van hoge ambtenaren daartoe geen aanbevelingen heeft gedaan, of indien er binnen dertig (30) dagen nadat de aangelegenheid aan het Comité van hoge ambtenaren werd voorgelegd geen andere bevredigende oplossing is bereikt, kan de Partij van invoer overeenkomstig dit artikel passende maatregelen vaststellen om de problemen op te lossen;

c)

alvorens een in dit artikel bedoelde maatregel te nemen, of, in de gevallen waarin lid 8 van toepassing is, zo spoedig mogelijk, verstrekt/verstrekken de OAG-partnerstaat/partnerstaten het Comité van hoge ambtenaren alle informatie die nodig is voor een grondig onderzoek van de situatie, teneinde een voor de betrokken Partijen aanvaardbare oplossing te vinden;

d)

bij de keuze van vrijwaringsmaatregelen krachtens dit artikel moet voorrang worden gegeven aan maatregelen die de werking van deze overeenkomst zo min mogelijk verstoren;

e)

alle krachtens dit artikel genomen vrijwaringsmaatregelen worden onmiddellijk schriftelijk ter kennis van het Comité van hoge ambtenaren gebracht en in dat orgaan op gezette tijden besproken, in het bijzonder om een tijdschema vast te stellen voor de afschaffing van de maatregelen zodra de omstandigheden dat toelaten.”

Artikel 50, lid 8

“8.   Wanneer wegens uitzonderlijke omstandigheden onmiddellijk maatregelen moeten worden genomen, kan de betrokken Partij van invoer voorlopig de in de leden 3, 4 of 5 bedoelde maatregelen nemen zonder aan de eisen van lid 7 te voldoen. Deze maatregelen hebben een maximale duur van honderdtachtig (180) dagen wanneer ze door de EU worden genomen, en van tweehonderd (200) dagen wanneer ze door de OAG-partnerstaat/partnerstaten worden genomen of wanneer ze door de EU worden genomen en beperkt zijn tot een of meer van haar ultraperifere gebieden. De duur van een voorlopige maatregel wordt meegerekend als deel van de initiële periode en van eventuele verlengingen als bedoeld in lid 6. Wanneer voorlopige maatregelen worden genomen, wordt rekening gehouden met de belangen van alle betrokken Partijen, waaronder hun ontwikkelingsniveau. De betrokken Partij van invoer stelt de andere Partij in kennis en verwijst de aangelegenheid onmiddellijk voor onderzoek naar het Comité van hoge ambtenaren.”

Artikel 50, lid 9

“9.   Indien een Partij van invoer de invoer van een product onderwerpt aan een administratieve procedure die ten doel heeft snel informatie te verschaffen over de ontwikkeling van handelsstromen die tot de in dit artikel bedoelde problemen kunnen leiden, stelt zij het Comité van hoge ambtenaren daarvan onverwijld in kennis.”

Artikel 50, lid 10

“10.   Er kan geen beroep op de WTO-overeenkomst worden gedaan om een Partij te beletten vrijwaringsmaatregelen overeenkomstig dit artikel te nemen.”


ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2024/2634/oj

ISSN 1977-0758 (electronic edition)