17.2.2021   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 56/1


GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2021/236 VAN DE COMMISSIE

van 21 december 2020

tot wijziging van de technische reguleringsnormen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251, wat betreft het tijdstip waarop bepaalde risicobeheerprocedures van toepassing worden met het oog op de uitwisseling van zekerheden

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (1), en met name artikel 11, lid 15,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

In Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 (2) worden onder meer de risicobeheerprocedures gespecificeerd, inclusief de in artikel 11, lid 3, van Verordening (EU) nr. 648/2012 bedoelde niveaus en de categorie zekerheden en scheidingsregelingen, waarover de financiële tegenpartijen moeten beschikken voor de uitwisseling van zekerheden met betrekking tot hun niet door een centrale tegenpartij geclearde otc-derivatencontracten. Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 implementeert het internationale kader voor de uitwisseling van zekerheden dat op mondiaal niveau is overeengekomen door het Bazels Comité voor bankentoezicht (BCBS) en de Internationale Organisatie van effectentoezichthouders (Iosco).

(2)

Vele tegenpartijen sluiten fysiek afgewikkelde deviezenforwardcontracten en fysiek afgewikkelde deviezenswapcontracten om de risico’s af te dekken die verband houden met hun blootstellingen aan valutarisico. Gezien het specifieke risicoprofiel van deze contracten en de noodzaak van internationale regelgevingsconvergentie, is het passend de verplichte uitwisseling van variation margin voor deze contracten tussen de meeste systeemrelevante tegenpartijen te beperken. Voor deze contracten moet een permanente vrijstelling worden ingevoerd indien zij met niet-instellingen worden gesloten.

(3)

In Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 is een infasering over een aantal jaren bepaald, die een weerspiegeling vormt van het tijdschema voor de implementatie dat door het BCBS en de Iosco is overeengekomen. Die infasering moet voor internationale consistentie zorgen en dus de mogelijkheden tot regelgevingsarbitrage minimaliseren. De infasering moet tevens de evenredige en doeltreffende uitvoering van de desbetreffende vereisten vergemakkelijken door, naargelang van de categorie tegenpartij, het type contract en het tijdstip waarop het contract werd gesloten of vernieuwd, de tegenpartijen voldoende tijd te geven om hun interne systemen en processen aan de desbetreffende vereisten aan te passen. Tot slot wordt bij de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 bepaalde infasering rekening gehouden met de reikwijdte en het implementatieniveau van de vereisten inzake de uitwisseling van zekerheden die door het BCBS en de Iosco voor andere rechtsgebieden waren overeengekomen en wordt zo marktfragmentatie vermeden en voor in de Unie gevestigde tegenpartijen een mondiaal gelijk speelveld gewaarborgd. Met name wordt in Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 meer tijd geboden voor bepaalde producten waarvoor in andere rechtsgebieden geen gelijkwaardige marginvereisten gelden.

(4)

Het BCBS en de Iosco hebben nu hun schema voor de implementatie van de vereisten inzake de uitwisseling van zekerheden gewijzigd om de soepele en ordelijke implementatie van de marginvereisten op internationaal niveau te ondersteunen en met name omdat kleinere tegenpartijen niet in staat waren de oorspronkelijk beoogde termijn te halen. Bovendien zijn er nog steeds derde landen waar voor bepaalde producten geen gelijkwaardige marginvereisten gelden. De wijziging van het implementatieschema van het BCBS en de Iosco moet dan ook tot uiting komen in de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 bepaalde infasering.

(5)

De Europese Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten (de ETA’s) volgen de vooruitgang van de tegenpartijen met de implementatie van de initiële marginvereisten voor niet-centraal geclearde derivaten. De ETA’s zijn zich ervan bewust dat de initiële marginvereisten in de laatste implementatiefase voor het eerst op een groot aantal entiteiten van toepassing zullen zijn. Om de soepele en ordelijke implementatie van de marginvereisten bij alle leden van het BCBS en de Iosco te ondersteunen en om marktfragmentatie te vermijden, moet de termijn voor de implementatie van de initiële marginvereisten met een extra jaar worden verlengd voor tegenpartijen met een geaggregeerd gemiddeld notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde otc-derivaten tussen 8 miljard EUR en 50 miljard EUR.

(6)

De ETA’s volgen ook de impact van de Covid-19-uitbraak op de financiële markten, met name wat betreft de aanzienlijke uitdagingen die Covid-19 voor de tegenpartijen meebrengt, zoals personeel dat zich niet op de gebruikelijke locatie bevindt en de noodzaak om de middelen te richten op het beheer van risico’s in verband met de daarmee samenhangende volatiliteit van de markt. Ook het BCBS-Iosco-kader is gewijzigd om met die effecten van de Covid-19-uitbraak rekening te houden en om de implementatie van de initiële marginvereisten uit te stellen. Die wijziging moet tot uiting komen in het in Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 bepaalde implementatieschema. Door die verdere verlenging van de termijn voor de implementatie van de initiële marginvereisten zouden die initiële marginvereisten voor tegenpartijen met een geaggregeerd gemiddeld notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde otc-derivaten boven 50 miljard EUR gelden vanaf 1 september 2021, en voor tegenpartijen met een geaggregeerd gemiddeld notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde otc-derivaten boven 8 miljard EUR vanaf 1 september 2022.

(7)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 bepaalt een uitgestelde toepassingsdatum voor de bilaterale marginvereisten voor niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten tussen tegenpartijen die deel uitmaken van dezelfde groep en waarbij de ene tegenpartij in een derde land gevestigd is en de andere in de Unie. Die uitgestelde datum was nodig om ervoor te zorgen dat die bilaterale marginvereisten voor dergelijke otc-derivatencontracten niet golden voordat een uitvoeringshandeling in de zin van artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 was vastgesteld. Ondanks de inspanningen om voor de rechtsgebieden van derde landen te analyseren of een dergelijke uitvoeringshandeling gerechtvaardigd is, werden tot op heden met betrekking tot transacties met niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten slechts twee uitvoeringshandelingen in de zin van artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 vastgesteld. De toepassing van de bilaterale marginvereisten voor niet-centraal geclearde intragroepcontracten met otc-derivaten moet daarom verder worden uitgesteld om te vermijden dat ondernemingen in de Unie onbedoelde nadelige economische gevolgen ondervinden wanneer die vrijstelling afloopt.

(8)

Om marktfragmentatie te vermijden en een mondiaal gelijk speelveld voor in de Unie gevestigde tegenpartijen te waarborgen, moet er voor internationale convergentie in regelgeving worden gezorgd wat betreft risicobeheerprocedures voor andere klassen van derivaten waarvoor geen gelijkwaardige marginvereisten gelden. Gezien het feit dat in sommige rechtsgebieden voor eenaandelenopties en indexopties geen gelijkwaardige marginvereisten gelden en dat het zeker in de huidige context onwaarschijnlijk is dat er in die rechtsgebieden voor die producten binnen afzienbare tijd meer regelgevingsconvergentie komt, moet met name de behandeling van die producten verder worden ingefaseerd. Door die verdere infasering zou er tijd moeten ontstaan om de regelgevingsontwikkelingen in andere rechtsgebieden te monitoren en zou worden gewaarborgd dat in de Unie adequate vereisten worden ingevoerd om tegenpartijkredietrisico met betrekking tot dergelijke contracten te limiteren zonder ruimte te laten voor regelgevingsarbitrage.

(9)

Het Verenigd Koninkrijk is per 1 februari 2020 een derde land geworden en het Unierecht zal per 31 december 2020 ophouden van toepassing te zijn op en in het Verenigd Koninkrijk. Bij het in Verordening (EU) nr. 648/2012 neergelegde vereiste om zekerheden uit te wisselen met betrekking tot over-the-counter (“otc”)-derivatencontracten die niet door een centrale tegenpartij (“CTP”) zijn gecleard, is geen rekening gehouden met de mogelijkheid dat een lidstaat zich uit de Unie terugtrekt. De problemen waarmee partijen bij een otc-derivatencontract met in het Verenigd Koninkrijk gevestigde tegenpartijen te maken krijgen, vloeien rechtstreeks voort uit een gebeurtenis die buiten hun macht ligt en kunnen hen benadelen in vergelijking met andere tegenpartijen in de Unie. In Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 zijn naargelang van de categorie tegenpartij bij die contracten verschillende data vastgesteld voor de toepassing van de procedures voor de uitwisseling van zekerheden in verband met niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten. Tegenpartijen kunnen niet voorspellen wat de status van een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde tegenpartij wordt of in welke mate deze tegenpartij bepaalde diensten aan in de Unie gevestigde tegenpartijen kan blijven aanbieden.

(10)

Om die situatie te regelen, is het mogelijk dat tegenpartijen ervoor kiezen hun contract te vernieuwen door de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde tegenpartij te vervangen door een in een lidstaat gevestigde tegenpartij. Voordat Verordening (EU) nr. 648/2012 en Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 van toepassing waren, waren tegenpartijen bij niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten niet verplicht zekerheden uit te wisselen, en bilaterale transacties werden daarom niet of op vrijwillige basis door zekerheden gedekt. Indien tegenpartijen verplicht zouden zijn zekerheden uit te wisselen als gevolg van de novatie van hun contracten om de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie op te vangen, zou het kunnen dat de andere tegenpartij niet met de novatie instemt. Om de vlotte werking van de markt en een gelijk speelveld tussen in de Unie gevestigde tegenpartijen te verzekeren, moeten tegenpartijen de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde tegenpartijen kunnen vervangen door in een lidstaat gevestigde tegenpartijen zonder met betrekking tot die vernieuwde contracten zekerheden te hoeven uitwisselen.

(11)

Bovendien moeten de tegenpartijen voldoende tijd krijgen om hun in het Verenigd Koninkrijk gevestigde tegenpartijen te vervangen. De datum vanaf wanneer voor de novatie van die contracten de verplichting om zekerheden uit te wisselen in werking kan worden gesteld, moet daarom worden uitgesteld.

(12)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(13)

Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die door de ETA’s aan de Commissie zijn voorgelegd.

(14)

De wijzigingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 zijn beperkte aanpassingen van het bestaande regelgevingskader in overeenstemming met de internationale ontwikkelingen. Gezien de beperkte reikwijdte van de wijzigingen en de urgentie van de zaak zou het buitensporig zijn indien de ETA’s publieke raadplegingen zouden houden of de potentiële kosten en baten zouden analyseren. De ETA’s hebben toch het advies ingewonnen van de Stakeholdergroep bankwezen die is opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad, (3) de Stakeholdergroep verzekeringen en herverzekeringen en de Stakeholdergroep bedrijfspensioenen die zijn opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad (4), en de Stakeholdergroep effecten en markten die is opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (5).

(15)

De marktdeelnemers moeten zo snel mogelijk rechtszekerheid krijgen zodat zij zich naar behoren kunnen voorbereiden om te voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) nr. 648/2012, waarvan de toepassing door deze gedelegeerde verordening zal worden beïnvloed, met name wat betreft de vereisten waarvoor de huidige toepasselijke termijn snel nadert. Deze verordening moet derhalve met spoed in werking treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251

Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 wordt als volgt gewijzigd:

1)

Het volgende artikel 31 bis wordt ingevoegd:

“Artikel 31 bis

Behandeling van fysiek afgewikkelde deviezenforwards en fysiek afgewikkelde deviezenswaps

In afwijking van artikel 2, lid 2, mogen tegenpartijen in hun risicobeheerprocedures bepalen dat geen variation margin dient te worden gestort of geïnd voor fysiek afgewikkelde deviezenforwardcontracten en fysiek afgewikkelde deviezenswapcontracten waarbij een van de tegenpartijen geen instelling is in de zin van artikel 4, lid 1, punt 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (*1), of niet als een dergelijke instelling zou kwalificeren mocht zij in de Unie zijn gevestigd.

(*1)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).”."

2)

Artikel 35 van Gedelegeerde Verordening (EU)2016/2251 wordt vervangen door:

“Artikel 35

Overgangsbepalingen

Tegenpartijen bedoeld in artikel 11, lid 3, van Verordening (EU) nr. 648/2012 kunnen hun op 18 februari 2021 toepasselijke risicobeheerprocedures tevens blijven toepassen ten aanzien van niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten die zijn aangegaan of vernieuwd tussen 16 augustus 2012 en de relevante toepassingsdata van deze verordening.

Tegenpartijen bedoeld in artikel 11, lid 3, van Verordening (EU) nr. 648/2012 kunnen hun op 18 februari 2021 toepasselijke risicobeheerprocedures tevens blijven toepassen ten aanzien van niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten die voldoen aan alle volgende voorwaarden:

a)

de niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten zijn aangegaan of vernieuwd vóór hetzij de desbetreffende data van toepassing van deze verordening, zoals vastgesteld in de artikelen 36, 37 en 38 van deze verordening, hetzij 18 februari 2021, indien dit vroeger is;

b)

de niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten worden vernieuwd met als enig doel de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde tegenpartij te vervangen door een in een lidstaat gevestigde tegenpartij;

c)

de niet-centraal geclearde otc-derivatencontracten zijn aangegaan of vernieuwd tussen 1 januari 2021 en een van de volgende data, naargelang welke datum later komt:

i)

de in de artikelen 36, 37 en 38 van deze verordening vastgestelde data van toepassing, of

ii)

1 januari 2022.”.

3)

Artikel 36 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt als volgt gewijzigd:

i)

punt e) wordt vervangen door:

“e)

vanaf 1 september 2021, indien beide tegenpartijen beschikken over of behoren tot groepen die elk een geaggregeerd gemiddeld notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde otc-derivaten boven de 50 miljard EUR hebben;”;

ii)

het volgende punt wordt toegevoegd:

“f)

vanaf 1 september 2022, indien beide tegenpartijen beschikken over of behoren tot groepen die elk een geaggregeerd gemiddeld notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde otc-derivaten boven de 8 miljard EUR hebben.”;

b)

in lid 2 wordt punt a) vervangen door:

“a)

vanaf 30 juni 2022 indien ten aanzien van het betrokken derde land geen gelijkwaardigheidsbesluit in de zin van artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 voor de toepassing van artikel 11, lid 3, van die verordening is vastgesteld;”.

4)

In artikel 37, lid 3, wordt punt a) vervangen door:

“a)

vanaf 30 juni 2022 indien ten aanzien van het betrokken derde land geen gelijkwaardigheidsbesluit in de zin van artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 voor de toepassing van artikel 11, lid 3, van die verordening is vastgesteld;”.

5)

In artikel 38 wordt lid 1 vervangen door:

“1.   In afwijking van artikel 36, lid 1, en artikel 37 zijn de in artikel 36, lid 1, en artikel 37 bedoelde artikelen van toepassing op alle niet-centraal geclearde otc-derivaten die eenaandelenopties of indexopties met ingang van 4 januari 2024.”.

Artikel 2

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 21 december 2020.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN


(1)   PB L 201 van 27.7.2012, blz. 1.

(2)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 van de Commissie van 4 oktober 2016 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters ten aanzien van technische reguleringsnormen met betrekking tot risicolimiteringstechnieken voor niet door een centrale tegenpartij geclearde otc-derivatencontracten (PB L 340 van 15.12.2016, blz. 9).

(3)  Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12).

(4)  Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 48).

(5)  Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).