<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.21-20110601.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2010PLA.0500423901.case.xml"><NO.CASE>C-63/09</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62009C0063</NO.CELEX><NO.SEQ>0003.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>I-4241</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>I-4246</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>6</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>OPINIA J. MAZÁKA — SPRAWA C-63/09</LEFT><RIGHT>WALZ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Jána Mazáka</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20100126">26 stycznia 2010 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: francuski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Juzgado de lo Mercantil n<HT TYPE="SUP">o</HT> 4 de Barcelona (Hiszpania) zwrócił się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Czy granica odpowiedzialności, o której mowa w art. 22 ust. 2 Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w Montrealu w dniu <DATE ISO="19990528">28 maja 1999 r.</DATE>, obejmuje zarówno szkodę materialną, jak i krzywdę wynikającą z utraty bagażu?<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Sąd krajowy uznaje odpowiedź Trybunału na to pytanie za niezbędną, aby móc wydać orzeczenie w sprawie pozwu o wypłatę odszkodowania za utratę walizki Axela Walza, wniesionego przezeń przeciwko przewoźnikowi lotniczemu Clickair SA (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>spółką Clickair<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Utrata walizki nastąpiła w dniu <DATE ISO="20070604">4 czerwca 2007 r.</DATE>, przy okazji lotu z Barcelony do Porto, wykonanego przez spółkę Clickair. Walizka A. Walza została przyjęta na ten lot, ale po przybyciu do Porto jego bagaż nie został mu zwrócony.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>A. Walz domaga się odszkodowania w łącznej kwocie <FT TYPE="NUMBER">3200</FT> EUR, z czego <FT TYPE="NUMBER">2700</FT> EUR odpowiada wartości utraconego bagażu, a 500 EUR to zadośćuczynienie za krzywdę spowodowaną utratą tego bagażu. Spółka Clickair kwestionuje wysokość żądanego odszkodowania, gdyż przekracza ona granicę odpowiedzialności w przypadku utraty bagażu, określoną w art. 22 ust. 2 Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w Montrealu w dniu <DATE ISO="19990528">28 maja 1999 r.</DATE> (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>konwencją montrealską<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Stwierdzając, że konwencja montrealska nie dokonuje rozróżnienia w zależności od rodzaju szkody, której dotyczy<?PAGE NO="I-4242"?> odpowiedzialność przewoźnika, sąd krajowy wychodzi z założenia, że granica odpowiedzialności przewoźnika powinna obejmować łącznie zarówno krzywdę, jak też szkodę materialną. Tym niemniej sygnalizuje on możliwość różnych interpretacji art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej. Zwraca on uwagę zwłaszcza na orzeczenie Audiencia Provincial de Barcelona z dnia <DATE ISO="20080702">2 lipca 2008 r.</DATE>, zgodnie z którym granica odpowiedzialności w przypadku utraty bagażu, określona w art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej, nie obejmuje łącznie szkody materialnej i krzywdy; zgodnie z tym orzeczeniem szkoda materialna miałaby podlegać jednemu ograniczeniu, podczas gdy krzywda podlegałaby innemu ograniczeniu, w tej samej wysokości<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Podczas rozprawy przed Trybunałem pełnomocnik strony pozwanej przed sądem krajowym zaznaczył, że od tego czasu Audiencia Provincial de Barcelona zmienił stanowisko w tym względzie, wskazując, że granica odpowiedzialności obejmuje łącznie zarówno krzywdę, jak i szkodę materialną.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Strona skarżąca oraz strona pozwana przed sądem krajowym, jak też Komisja przedłożyły Trybunałowi pisemne uwagi. Strona pozwana przed sądem krajowym wniosła do Trybunału o przeprowadzenie rozprawy, która odbyła się w dniu <DATE ISO="20091210">10 grudnia 2009 r.</DATE>, w obecności pełnomocników strony pozwanej przed sądem krajowym, jak też Komisji.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">A —</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Konwencja montrealska</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Konwencja montrealska<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Konwencja została sporządzona w językach: francuskim, angielskim, arabskim, chińskim, hiszpańskim i rosyjskim; każda z tych wersji jest jednakowo autentyczna.</P></NOTE> jest rezultatem międzynarodowej konferencji dyplomatycznej prawa lotniczego, która odbyła się w Montrealu w okresie od 10 do <DATE ISO="19990528">28 maja 1999 r.</DATE> Została ona podpisana przez Wspólnotę w dniu <DATE ISO="19991209">9 grudnia 1999 r.</DATE> na podstawie art. 300 ust. 2 WE, a następnie zatwierdzona decyzją Rady z dnia <DATE ISO="20010405">5 kwietnia 2001 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="194" PAGE.FIRST="38" DATE.PUB="2001">Dz.U. L 194, s. 38</REF.DOC.OJ>. Tekst konwencji jest załączony do tej decyzji.</P></NOTE>. W odniesieniu do Wspólnoty weszła ona w życie z dniem <DATE ISO="20040628">28 czerwca 2004 r.</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Z preambuły konwencji montrealskiej wynika, że państwa-strony uznały <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>wagę zapewnienia ochrony interesów konsumentów w międzynarodowym przewozie lotniczym i potrzebę sprawiedliwej rekompensaty opartej na zasadzie naprawienia szkody<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artykuły 17–37 konwencji montrealskiej stanowią jej rozdział III, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Odpowiedzialność przewoźnika i zakres odszkodowania za szkody<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-4243"?><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Odpowiedzialność przewoźnika w przypadku utraty przyjętego bagażu została określona w art. 17 ust. 2 tej konwencji, w następujący sposób:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za szkodę wynikłą w razie zniszczenia, utraty lub uszkodzenia przyjętego bagażu jedynie, pod warunkiem że wydarzenie, które spowodowało zniszczenie, utratę lub uszkodzenie bagażu nastąpiło na pokładzie statku powietrznego lub podczas jakiegokolwiek okresu, w którym przyjęty bagaż był pod opieką przewoźnika. Jednakże przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności, jeśli, i w takim zakresie w jakim szkoda wynikła w wyniku wrodzonego defektu, jakości lub wady bagażu. […]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Tym niemniej odpowiedzialność przewoźnika jest ograniczona. Artykuł 22 ust. 2 konwencji montrealskiej głosi, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>W przewozie bagażu odpowiedzialność przewoźnika w przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia jest ograniczona do 1000 Specjalnych Praw Ciągnienia w przypadku każdego pasażera, chyba że pasażer złożył, w chwili gdy przekazany bagaż został wydany przewoźnikowi, specjalną deklarację interesu w dostawie do miejsca przeznaczenia i dokonał dodatkowej opłaty, w przypadku istnienia takiego wymogu. W takim przypadku przewoźnik ponosi odpowiedzialność do kwoty nieprzekraczającej kwoty zadeklarowanej, chyba że udowodni, że suma ta jest większa niż rzeczywisty interes pasażera w dostawie do miejsca przeznaczenia<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">B —</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie (WE) nr 2027/97</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Postanowienia konwencji montrealskiej dotyczące odpowiedzialności przewoźnika lotniczego zostały włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 2027/97 z dnia <DATE ISO="19971009">9 października 1997 r.</DATE> w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego w odniesieniu do transportu lotniczego pasażerów i ich bagażu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="285" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1997">Dz.U. L 285, s. 1</REF.DOC.OJ></P></NOTE> (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>rozporządzeniem nr 2027/97<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>)<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Uregulowania tego rodzaju istnieją również w odniesieniu do odpowiedzialności morskich przewoźników pasażerskich. Chodzi o rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia <DATE ISO="20090423">23 kwietnia 2009 r.</DATE> w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="131" PAGE.FIRST="24" DATE.PUB="2009">Dz.U. L 131, s. 24</REF.DOC.OJ>), które dokonuje transpozycji do prawa wspólnotowego protokołu z 2002 r. do Konwencji ateńskiej w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu z 1974 r.</P></NOTE>, które zostało zmienione w tym celu rozporządzeniem (WE) nr 889/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20020513">13 maja 2002 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="140" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2002">Dz.U. L 140, s. 2</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2027/97 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego Wspólnoty w odniesieniu do pasażerów i ich bagażu podlega postanowieniom konwencji montrealskiej określającym tę odpowiedzialność<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-4244"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ocena</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Ponieważ pytanie prejudycjalne dotyczy wykładni postanowień umowy międzynarodowej, warto na wstępie zwrócić uwagę na dwa elementy zaczerpnięte z orzecznictwa Trybunału, które moim zdaniem mają ważne znaczenie dla odpowiedzi na przedłożone pytanie prejudycjalne.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Po pierwsze, konwencja montrealska, jako umowa zawarta na podstawie art. 300 ust. 2 WE, stanowi integralną część wspólnotowego porządku prawnego, stąd też Trybunał jest kompetentny do orzekania, w trybie prejudycjalnym, o jej wykładni<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Zobacz podobnie wyroki: z dnia <DATE ISO="19740430">30 kwietnia 1974 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="181/73" PAGE.ECR="449" YEAR="1974">181/73 Haegeman, Rec. s. 449</REF.DOC.ECR>, pkt 5; z dnia <DATE ISO="19870930">30 września 1987 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="12/86" PAGE.ECR="3719" YEAR="1987">12/86 Demirel, Rec. s. 3719</REF.DOC.ECR>, pkt 7; z dnia <DATE ISO="20060110">10 stycznia 2006 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-344/04" PAGE.ECR="I-403" YEAR="2006">C-344/04 IATA i ELFAA, Zb.Orz. s. I-403</REF.DOC.ECR>, pkt 36; z dnia <DATE ISO="20080710">10 lipca 2008 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-173/07" PAGE.ECR="I-5237" YEAR="2008">C-173/07 Emirates Airlines, Zb.Orz. s. I-5237</REF.DOC.ECR>, pkt 43 i z dnia <DATE ISO="20081222">22 grudnia 2008 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-549/07" PAGE.ECR="I-11061" YEAR="2008">C-549/07 Wallentin-Hermann, Zb.Orz. s. I-11061</REF.DOC.ECR>, pkt 28.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Po drugie, konwencję montrealską, jako umowę międzynarodową, należy interpretować zgodnie z jej brzmieniem i w świetle jej celów. Artykuł 31 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z dnia <DATE ISO="19690523">23 maja 1969 r.</DATE> i art. 31 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów między państwami a organizacjami międzynarodowymi lub organizacjami międzynarodowymi z dnia <DATE ISO="19860321">21 marca 1986 r.</DATE>, które kodyfikują w tym zakresie międzynarodowe prawo zwyczajowe, stanowią w tym względzie, że traktat należy interpretować w dobrej wierze, zgodnie ze zwykłym znaczeniem, jakie należy przypisywać użytym w nim wyrazom w ich kontekście, oraz w świetle jego przedmiotu i celu<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="20011120">20 listopada 2001 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-268/99" PAGE.ECR="I-8615" YEAR="2001">C-268/99 Jany i in., Rec. s. I-8615</REF.DOC.ECR>, pkt 35; ww. w przypisie 8 wyrok w sprawie C-344/04 IATA i ELFAA, pkt 40.</P></NOTE>. W tej kwestii należy jeszcze dodać, że wykładnia konwencji montrealskiej dokonywana przez Trybunał powinna przyczyniać się do jej jednolitego stosowania nie tylko w ramach Unii Europejskiej, lecz również pomiędzy wszystkimi państwami-stronami tej umowy.</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Wypada ponadto przypomnieć, że reguły dotyczące odpowiedzialności przewoźnika lotniczego zawarte w rozdziale III konwencji montrealskiej, obejmujące na ogół postanowienia imperatywne, nie są wyczerpujące<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Należy stwierdzić, że fragmentaryczny charakter regulacji jest typowy dla tego rodzaju traktatów międzynarodowych.</P></NOTE>. Postanowienia tego rozdziału przewidują podstawowe zasady określające odpowiedzialność przewoźnika lotniczego, takie jak, w szczególności, zdarzenia prawne stanowiące podstawę odpowiedzialności, przesłanki zwolnienia od odpowiedzialności oraz jej granice. Regulacja innych kwestii dotyczących odpowiedzialności została pozostawiona prawodawstwom krajowym.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>W omawianej sprawie pytanie prejudycjalne kieruje uwagę Trybunału na odpowiedzialność obciążającą przewoźnika z powodu szkody wynikłej z utraty bagażu, w tym przypadku – na granice tej odpowiedzialności.</TXT></NP><?PAGE NO="I-4245"?><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Odpowiedzialność cywilna, o którą tu chodzi, zakłada zawsze istnienie szkody połączonej ze zdarzeniem prawnym związkiem przyczynowym. Utrata bagażu należy do zdarzeń prawnych mogących pociągnąć za sobą, w przypadku szkody, odpowiedzialność przewoźnika lotniczego, w myśl art. 17, 18 i 19 konwencji montrealskiej. Inne zdarzenia prawne dotyczą pasażerów (śmierć, uszkodzenie ciała lub opóźnienie w przewozie), ładunku (zniszczenie, utrata, uszkodzenie lub opóźnienie w przewozie), jak też bagażu (zniszczenie, uszkodzenie lub opóźnienie w przewozie).</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Gdy chodzi o wymienione wyżej zdarzenia prawne, konwencja montrealska rozróżnia dwa odrębne systemy odpowiedzialności przewoźnika lotniczego w przypadku szkody. Odpowiedzialność za szkodę w razie śmierci lub uszkodzenia ciała doznanego przez pasażera jest, w zasadzie, nieograniczona, podczas gdy odpowiedzialność powstała we wszystkich innych przypadkach, do których należy między innymi utrata bagażu, jest ograniczona zgodnie z art. 22 konwencji montrealskiej.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>W razie utraty bagażu, co nas interesuje w niniejszej sprawie, granica odpowiedzialności została określona na <FT TYPE="NUMBER">1000</FT> Specjalnych Praw Ciągnienia w odniesieniu do każdego pasażera<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Ta sama granica jest przewidziana w przypadku zniszczenia, uszkodzenia lub opóźnienia bagażu.</P></NOTE>. Ta granica odpowiedzialności stanowi granicę finansową, a więc górną granicę odszkodowania, nie zaś granicę treści odpowiedzialności przewoźnika, określonej w art. 17 ust. 2 konwencji montrealskiej. Jeśli tymczasem rozpatrujemy kwestię rozróżnienia między szkodą materialną i krzywdą, chodzi o treść odpowiedzialności zależnie od rodzaju szkody. W każdym razie granica odszkodowania jest zawsze taka sama, niezależnie od tego, jaka byłaby treść tej odpowiedzialności.</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Co więcej, konwencja montrealska używa tylko jednego pojęcia ogólnego, a mianowicie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>szkody<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, nie precyzując go w żaden sposób. Ani na podstawie brzmienia art. 17 ust. 2 konwencji montrealskiej, ani na podstawie brzmienia art. 22 ust. 2 tej konwencji nie można wnioskować, aby wolą państw-sygnatariuszy było ograniczenie odpowiedzialności przewoźnika do szkody materialnej, lub – przeciwnie – do krzywdy. Podobnie konwencja montrealska nie określa także kształtu odszkodowania, to znaczy nie rozstrzyga, czy należy naprawić konkretną, zaistniałą szkodę, utratę zarobku lub także jakąkolwiek inną szkodę możliwą do oszacowania w pieniądzach. To prawu krajowemu przypada nadanie konkretnego znaczenia pojęciu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>szkody<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> oraz sprecyzowanie kształtu odszkodowania.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Zgodnie z tym co stwierdzono wyżej, sądzę, że Trybunał powinien odpowiedzieć na pytanie prejudycjalne w ten sposób, iż odpowiedzialność przewoźnika w razie utraty bagażu jest ograniczona do sumy <FT TYPE="NUMBER">1000</FT> Specjalnych Praw Ciągnienia na jednego pasażera łącznie, niezależnie od tego, jaki byłby rodzaj szkody oraz kształt odszkodowania za nią. Biorąc pod uwagę, że art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej przewiduje stosowanie tej samej granicy również w razie zniszczenia, uszkodzenia i opóźnienia, proponowana odpowiedź stosuje się również do tych przypadków.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-4246"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>W świetle powyższych ustaleń proponuję, aby Trybunał odpowiedział na pytanie prejudycjalne postawione przez Juzgado de lo Mercantil n<HT TYPE="SUP">o</HT> 4 de Barcelona w następujący sposób:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="2018" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Artykuł 22 ust. 2 Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, podpisanej w dniu <DATE ISO="19990528">28 maja 1999 r.</DATE>, należy interpretować w ten sposób, że przy przewozie bagażu odpowiedzialność przewoźnika w razie zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia jest ograniczona do sumy <FT TYPE="NUMBER">1000</FT> Specjalnych Praw Ciągnienia na jednego pasażera łącznie, niezależnie od tego, jaki byłby rodzaj szkody oraz kształt odszkodowania za nią<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="2019" ID="QE0012"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>