<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑387/15</NO.CASE><NO.CASE>C‑388/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CJ0387</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:583">EU:C:2016:583</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>13</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20160721">21.7.2016</DATE> R. – SPRAWY POŁĄCZONE C‑387/15 I C‑388/15</P><P>ORLEANS I IN.</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (siódma izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20160721">21 lipca 2016 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niderlandzki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Środowisko naturalne</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 92/43/EWG</KEYWORD><KEYWORD>Ochrona siedlisk przyrodniczych</KEYWORD><KEYWORD>Specjalne obszary ochrony</KEYWORD><KEYWORD>Teren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Estuarium rzek Escaut i Durme od granicy niderlandzkiej do Gandawy<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD><KEYWORD>Rozbudowa obszaru portowego</KEYWORD><KEYWORD>Ocena skutków planu lub przedsięwzięcia dla chronionego terenu</KEYWORD><KEYWORD>Urzeczywistnienie się szkodliwych skutków</KEYWORD><KEYWORD>Wcześniejsze, ale jeszcze nie zakończone utworzenie strefy typu odpowiadającego zniszczonej części</KEYWORD><KEYWORD>Zakończenie po przeprowadzeniu oceny</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 6 ust. 3 i 4</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawach połączonych C‑387/15 i C‑388/15</P><P>mających za przedmiot wnioski o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Raad van State (rada stanu, Belgia) postanowieniami z dnia <DATE ISO="20150713">13 lipca 2015 r.</DATE>, które wpłynęły do Trybunału w dniu <DATE ISO="20150717">17 lipca 2015 r.</DATE>, w postępowaniach :</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Hilde Orleans,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Rudi Van Buel,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Marina Apers</HT> (C‑387/15),</P><P>oraz</P><P><HT TYPE="BOLD">Denis Malcorps,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Myriam Rijssens,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Guido Van De Walle</HT> (C‑388/15)</P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Vlaams Gewest,</HT></P><P>przy udziale:</P><P><HT TYPE="BOLD">Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (siódma izba),</P><P>w składzie: C. Toader (sprawozdawca), prezes izby, A. Prechal i E. Jarašiūnas, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Sharpston,</P><?PAGE NO="2"?><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu H. Orleans, R. Van Buela, M. Apers, D. Malcorpsa, M. Rijssens oraz G. Van De Wallego przez I. Rogiersa, advocaat,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen przez S. Vernaillen oraz J. Geens, advocaten,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu belgijskiego przez L. Van den Broeck oraz S. Vanriego, działających w charakterze pełnomocników, wspieranych przez V. Tollenaere, advocaat,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez E. Manhaevego oraz C. Hermesa, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia <DATE ISO="19920521">21 maja 1992 r.</DATE> w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="206" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 206, s. 7</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>dyrektywą siedliskową<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wnioski te zostały złożone w ramach dwóch sporów – między Hilde Orleans, Rudim Van Buelem i Mariną Apers a Vlaams Gewest (regionem flamandzkim, Belgia) w pierwszej sprawie oraz Denisem Malcorpsem, Myriam Rijssens i Guido Van De Wallem w drugiej sprawie a Vlaams Gewest (regionem flamandzkim) w przedmiocie zakwestionowania ważności dekretów ustanawiających regionalny plan zagospodarowania przestrzennego <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Rozgraniczenie obszaru portu morskiego w Antwerpii – Rozbudowa portu na lewym brzegu<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/> (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>RPZP<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>).</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy pierwszy i trzeci dyrektywy siedliskowej przewidują:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>zachowanie, ochrona i poprawa jakości środowiska, w tym ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory jest istotnym celem stanowiącym element realizacji ogólnego interesu Wspólnoty wyrażonego w art. [191 TFUE];</P><P>[…]</P><P>uznając za główny cel niniejszej dyrektywy wspieranie zachowania różnorodności biologicznej przy uwzględnieniu wymagań gospodarczych, społecznych, kulturowych i regionalnych, niniejsza dyrektywa przyczynia się do realizacji ogólnego celu polegającego na trwałym rozwoju; zachowanie takiej różnorodności biologicznej może w niektórych przypadkach wymagać utrzymania lub wręcz pobudzania działalności człowieka<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 tej dyrektywy przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Do celów niniejszej dyrektywy:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">stan ochrony siedliska przyrodniczego</HT> oznacza sumę oddziaływań na siedlisko przyrodnicze oraz na jego typowe gatunki, które mogą mieć wpływ na jego długofalowe naturalne rozmieszczenie, strukturę i funkcje oraz na długoterminowe przetrwanie jego typowych gatunków w obrębie terytorium, o którym mowa w art. 2.</TXT><P>Stan ochrony siedliska przyrodniczego zostanie uznany za <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>właściwy<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00AB" ID="QE0008"/>, jeśli:</P><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>jego naturalny zasięg i obszary mieszczące się w obrębie tego zasięgu są stałe lub się powiększają,</P></ITEM><ITEM><P>szczególna struktura i funkcje konieczne do jego długotrwałego zachowania istnieją i prawdopodobnie będą istnieć w dającej się przewidzieć przyszłości, […]</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>k)</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">teren mający znaczenie dla Wspólnoty</HT> oznacza teren, który w regionie lub regionach biogeograficznych, do których należy, w znaczący sposób przyczynia się do zachowania lub odtworzenia typu siedliska przyrodniczego we właściwym stanie ochrony, wymienionego w załączniku I lub gatunku wymienionego w załączniku II, a także może się znacząco przyczynić do spójności sieci Natura 2000, o której mowa w art. 3, lub przyczynia się znacząco do zachowania różnorodności biologicznej w obrębie danego regionu lub regionów biogeograficznych.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>l)</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">specjalny obszar ochrony</HT> oznacza teren mający znaczenie dla Wspólnoty wyznaczony przez państwa członkowskie w drodze ustawy, decyzji administracyjnej lub umowy, na którym są stosowane konieczne środki ochronne w celu zachowania lub odtworzenia, we właściwym stanie ochrony, siedlisk przyrodniczych lub populacji gatunków, dla których teren został wyznaczony;</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 2 wspomnianej dyrektywy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Niniejsza dyrektywa ma na celu przyczynienie się do zapewnienia różnorodności biologicznej poprzez ochronę siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory na europejskim terytorium państw członkowskich, do którego stosuje się traktat.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Środki podejmowane zgodnie z niniejszą dyrektywą mają na celu zachowanie lub odtworzenie, we właściwym stanie ochrony, siedlisk przyrodniczych oraz gatunków dzikiej fauny i flory ważnych dla Wspólnoty.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Środki podejmowane zgodnie z niniejszą dyrektywą uwzględniają wymogi gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz cechy regionalne i lokalne<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 tej dyrektywy ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Zostanie stworzona spójna europejska sieć ekologiczna specjalnych obszarów ochrony pod nazwą <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00AB" ID="QE0011"/>. Ta sieć, złożona z terenów, na których znajdują się typy siedlisk przyrodniczych wymienione w załączniku I i siedliska gatunków wymienione w załączniku II, umożliwi zachowanie tych typów siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków we właściwym stanie ochrony w ich naturalnym zasięgu lub, w stosownych przypadkach, ich odtworzenie.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 6 dyrektywy siedliskowej stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Dla specjalnych obszarów ochrony państwa członkowskie tworzą konieczne środki ochronne obejmujące, jeśli zaistnieje taka potrzeba, odpowiednie plany zagospodarowania opracowane specjalnie dla tych terenów bądź zintegrowane z innymi planami rozwoju oraz odpowiednie środki ustawowe, administracyjne lub umowne, odpowiadające ekologicznym wymaganiom typów siedlisk przyrodniczych wymienionych w załączniku I lub gatunków wymienionych w załączniku II żyjących na tych terenach.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania w celu uniknięcia na specjalnych obszarach ochrony pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, jak również w celu uniknięcia niepokojenia gatunków, dla których zostały wyznaczone takie obszary, o ile to niepokojenie może mieć znaczenie w stosunku do celów niniejszej dyrektywy.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Każdy plan lub przedsięwzięcie, które nie jest bezpośrednio związane lub konieczne do zagospodarowania terenu, ale które może na nie w istotny sposób oddziaływać, zarówno oddzielnie, jak i w połączeniu z innymi planami lub przedsięwzięciami, podlega odpowiedniej ocenie jego skutków dla danego terenu z punktu widzenia założeń jego ochrony. W świetle wniosków wynikających z tej oceny oraz bez uszczerbku dla przepisów ust. 4 właściwe władze krajowe wyrażają zgodę na ten plan lub przedsięwzięcie dopiero po upewnieniu się, że nie wpłynie on niekorzystnie na dany teren oraz, w stosownych przypadkach, po uzyskaniu opinii całego społeczeństwa.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Jeśli pomimo negatywnej oceny skutków dla danego terenu oraz braku rozwiązań alternatywnych plan lub przedsięwzięcie musi jednak zostać zrealizowane z powodów o charakterze zasadniczym wynikających z nadrzędnego interesu publicznego, w tym interesów mających charakter społeczny lub gospodarczy, państwo członkowskie stosuje wszelkie środki kompensujące konieczne do zapewnienia ochrony ogólnej spójności <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Natury 2000<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00AB" ID="QE0013"/>. O przyjętych środkach kompensujących państwo członkowskie informuje Komisję.</ALINEA><ALINEA>Jeżeli dany teren obejmuje typ siedliska przyrodniczego lub jest zamieszkały przez gatunek o znaczeniu priorytetowym, jedyne względy, na które można się powołać, to względy odnoszące się do zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa publicznego, korzystnych skutków o podstawowym znaczeniu dla środowiska lub, po wyrażeniu opinii przez Komisję, innych powodów o charakterze zasadniczym wynikających z nadrzędnego interesu publicznego<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo belgijskie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Artykuł 2 pkt 30 decreet betreffende het natuurbehoud en het natuurlijk milieu (dekretu o ochronie przyrody i środowiska naturalnego) z dnia <DATE ISO="19971021">21 października 1997 r.</DATE> (<HT TYPE="ITALIC">Belgisch Staatsblad</HT>, <DATE ISO="19980110">10 stycznia 1998 r.</DATE>, s. 599) definiuje <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>istotny niekorzystny wpływ na specjalny obszar ochrony<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/> w następujący sposób:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>oddziaływanie, które powoduje mierzalne i możliwe do wykazania konsekwencje dla integralności specjalnego obszaru ochrony w takim zakresie, że występują mierzalne i możliwe do wykazania konsekwencje dla stanu ochrony gatunku (lub gatunków) lub siedliska (lub siedlisk), dla których specjalny obszar ochrony został wyznaczony, lub dla stanu ochrony gatunku(‑ów) wymienionego(‑ych) w załączniku III do niniejszego dekretu, o ile oddziaływanie to ma miejsce na danym specjalnym obszarze ochrony<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 2 pkt 38 tego dekretu opisuje <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>integralność specjalnego obszaru ochrony<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> jako:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>zespół elementów biotycznych i abiotycznych, jak też i ich cechy charakterystyczne i procesy przestrzenne i ekologiczne, które wymagane są dla ochrony:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, dla których dany specjalny obszar ochrony został wyznaczony i</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>gatunków wymienionych w załączniku III<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 36ter tego dekretu stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="036B.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>§ 1.</NO.PARAG><ALINEA>Na specjalnych obszarach ochrony, niezależnie od przeznaczenia danego terenu, organ administracyjny przyjmuje w granicach swoich kompetencji konieczne środki ochronne, które muszą zawsze odpowiadać wymaganiom ekologicznym typów siedlisk wymienionych w załączniku I do niniejszego dekretu i gatunków wymienionych w załącznikach II, III i IV do niniejszego dekretu, jak też ptaków migrujących, które nie są wymienione w załączniku IV do niniejszego dekretu, ale które występują regularnie na terytorium regionu flamandzkiego. Rząd flamandzki może określić szczegółowe zasady dotyczące koniecznych środków ochronnych i wymagania ekologiczne, jak też procedurę ustalania celów ochrony.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="036B.003"><NO.PARAG>§ 3.</NO.PARAG><ALINEA>Działalność wymagająca wydania pozwolenia lub plan lub program, który indywidualnie lub w połączeniu z inną lub z wieloma innymi istniejącymi lub proponowanymi działalnościami, planami lub programami może mieć istotny niekorzystny wpływ na integralność specjalnego obszaru ochrony, należy poddać właściwej ocenie pod względem istotnych skutków dla specjalnego obszaru ochrony.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA>Wnioskodawca jest zobowiązany sporządzić taką właściwą ocenę.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="036B.004"><NO.PARAG>§ 4.</NO.PARAG><ALINEA>Organ, który rozpatruje wniosek o udzielenie pozwolenia, plan lub program, może udzielić pozwolenia lub zatwierdzić plan lub program tylko wtedy, gdy ten plan lub to przedsięwzięcie względnie prowadzenie działalności nie może spowodować istotnego niekorzystnego wpływu na integralność danego specjalnego obszaru ochrony. Właściwy organ stale zapewnia poprzez określenie warunków, by nie mogło dojść do istotnego niekorzystnego wpływu na integralność specjalnego obszaru ochrony.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="6"?><PARAG IDENTIFIER="036B.005"><NO.PARAG>§ 5.</NO.PARAG><ALINEA><P>W drodze odstępstwa od przepisów § 4 działalność wymagająca uzyskania pozwolenia, plan lub program, które indywidualnie lub wraz z jedną lub wieloma działalnościami, planami lub programami mogą w istotny sposób niekorzystnie wpływać na integralność specjalnego obszaru ochrony, mogą uzyskać pozwolenie lub zostać zatwierdzone tylko:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>wtedy, gdy zostanie ustalone, że nie ma rozwiązań alternatywnych mniej szkodliwych dla integralności tego specjalnego obszaru ochrony, i</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>z nadrzędnych względów interesu publicznego, w tym względów o charakterze społecznym lub gospodarczym. Jeżeli dany specjalny obszar ochrony lub teren stanowiący jego część obejmuje typ siedliska przyrodniczego lub jest zamieszkały przez gatunek o znaczeniu priorytetowym, jedyne względy, na które można się powołać, to względy odnoszące się do zdrowia ludzkiego lub bezpieczeństwa publicznego lub związane z istotnymi korzystnymi skutkami dla środowiska lub, po wyrażeniu opinii przez Komisję, inne nadrzędne względy interesu publicznego.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Odstępstwo w rozumieniu poprzedniego ustępu można ponadto dopuścić tylko wtedy, gdy spełnione są następujące przesłanki:</P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1°</NO.P><TXT>podjęte zostały konieczne środki kompensujące i zostały podjęte lub podejmowane są niezbędne aktywne działania na rzecz zachowania stanu, które zagwarantują, że zachowana zostanie ogólna spójność specjalnego obszaru lub specjalnych obszarów ochrony;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2°</NO.P><TXT>środki kompensujące mają taki charakter, że zasadniczo aktywnie tworzy się równowartościowe siedlisko lub jego naturalne środowisko o co najmniej porównywalnej powierzchni.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Rząd flamandzki może określić szczegółowe zasady, według których należy sporządzić właściwą ocenę oddziaływania danej działalności na siedliska, siedliska gatunku oraz gatunek lub gatunki, dla których specjalny obszar ochrony został wyznaczony, celem zbadania mniej szkodliwych alternatyw w zakresie środków kompensujących.</P><P>Rząd flamandzki rozstrzyga, czy występują nadrzędne względy interesu publicznego w tym względy o charakterze społecznym lub gospodarczym.</P><P>Każda decyzja przyjęta z zastosowaniem procedury wprowadzenia odstępstwa, o którym mowa w niniejszym paragrafie, jest uzasadniana<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowania główne i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Postępowania główne dotyczą RPZP, który przewiduje rozbudowę dużej części portu w Antwerpii (Belgia) na lewym brzegu rzeki Escaut.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Przedsięwzięcie to oddziałuje na teren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> o nazwie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Estuarium rzek Escaut i Durme od granicy niderlandzkiej do Gandawy<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> (zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>omawianym terenem <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00AB" ID="QE0022"/><QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>), wyznaczony jako specjalny obszar ochrony w szczególności dla typu siedliska <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>estuarium<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Zarządzeniem z dnia <DATE ISO="20120427">27 kwietnia 2012 r.</DATE> rząd flamandzki przyjął tymczasowo projekt RPZP, który został ustalony ostatecznie zarządzeniem z dnia <DATE ISO="20130430">30 kwietnia 2013 r.</DATE> To ostatnie było przedmiotem skargi o zawieszenie i o stwierdzenie nieważności przed Raad van State (radą stanu, Belgia). Wyrokiem z dnia <DATE ISO="20131203">3 grudnia 2013 r.</DATE> sąd ten nakazał częściowe zawieszenie wykonania tego zarządzenia, w szczególności w odniesieniu do gminy Beveren (Belgia).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>W następstwie tego częściowego zawieszenia rząd flamandzki przyjął w dniu <DATE ISO="20141024">24 października 2014 r.</DATE> zarządzenie korygujące w sprawie zmiany treści zarządzenia z dnia <DATE ISO="20130430">30 kwietnia 2013 r.</DATE>, wycofując i zastępując zawieszone przepisy tego ostatniego zarządzenia. Zarządzenie z dnia <DATE ISO="20141024">24 października 2014 r.</DATE> zostało opublikowane w <HT TYPE="ITALIC">Belgisch Staatsblad</HT> w dniu <DATE ISO="20141128">28 listopada 2014 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Z postanowień odsyłających wynika, że RPZP będący przedmiotem zarządzeń z dnia <DATE ISO="20120427">27 kwietnia 2012 r.</DATE> i <DATE ISO="20141024">24 października 2014 r.</DATE> może w istotny sposób oddziaływać na omawiany teren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>, gdyż przewidziane roboty doprowadzą do zniszczenia gruntów objętych niektórymi typami siedlisk występującymi na tym terenie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W szczególności sekcja Doel gminy Beveren, w której zamieszkują skarżący w postępowaniach głównych, i okalające ją poldery, muszą ustąpić miejsca <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>strefie Saefthinge<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>, która obejmuje basen Saefthinge jak też basen pływowy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Skargi o zawieszenie i o stwierdzenie nieważności zostały wniesione do Raad van State (rady stanu), która w postanowieniach odsyłających oddaliła skargę o zawieszenie, a obecnie musi rozpatrzyć ważność zarządzeń z dnia <DATE ISO="20130430">30 kwietnia 2013 r.</DATE> i z dnia <DATE ISO="20141024">24 października 2014 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyjaśnia, że w opinii dotyczącej projektu zarządzenia z dnia <DATE ISO="20141024">24 października 2014 r.</DATE> sekcja do spraw legislacyjnych Raad van State (rady stanu) wyraziła wątpliwości co do zgodności RPZP z krajowymi środkami transpozycji art. 6 dyrektywy siedliskowej, tak jak interpretuje go Trybunał w szczególności w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Niemniej rząd flamandzki uznał te wątpliwości za nieuzasadnione. W okolicznościach, które doprowadziły do wydania wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), nową strefę siedliska naturalnego należało bowiem utworzyć dopiero po niekorzystnym wpływie na strefę istniejącą. Z tego właśnie powodu zdaniem rządu nie było pewności w chwili przyjęcia decyzji dotyczącej przedsięwzięcia, że nie wpłynie ono niekorzystnie na integralność specjalnego obszaru ochrony.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W niniejszym wypadku zdaniem tego rządu obecny RPZP stanowi z jednej strony, że zagospodarowanie przewidzianych obszarów będzie możliwe dopiero po trwałym utworzeniu siedlisk i siedlisk gatunków na obszarach o walorach przyrodniczych. Z drugiej strony wymagane jest, by decyzją wspomnianego rządu stwierdzono trwałe i skuteczne utworzenie siedlisk na obszarach przyrodniczych, po uzyskaniu uprzedniej opinii agencji przyrody i lasów, a wniosek o pozwolenie urbanistyczne dotyczący realizacji przeznaczenia danego obszaru powinien również obejmować tę decyzję.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Tym samym zdaniem rządu flamandzkiego w chwili, w której będzie możliwe niekorzystne oddziaływanie na istniejącą strefę, obszary o walorach przyrodniczych będą już przyczyniać się do integralności omawianego terenu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>. Przeznaczenie obszarów o walorach przyrodniczych w RPZP nie stanowi zatem środka kompensującego, lecz środek ochronny w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy siedliskowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Skarżący w postępowaniach głównych twierdzą w uzasadnieniu skargi o stwierdzenie nieważności, że plan lub przedsięwzięcie mogą zostać zatwierdzone, tylko jeżeli właściwa ocena wykazuje, że ten plan lub to przedsięwzięcie nie będzie niekorzystnie wpływać na integralność danego terenu. W tym względzie badanie przeprowadzono nie w odniesieniu do sytuacji istniejącej, lecz tej, która będzie wynikać z pierwszych środków. Tymczasem ich zdaniem w szczególności z wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), wynika, że utworzenie obszaru o walorach przyrodniczych <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>o trwałym charakterze<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> należy postrzegać przynajmniej częściowo jako środek kompensujący, którego nie można uwzględniać w ramach właściwej oceny.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Posiłkowo na wypadek gdyby utworzenie obszaru o walorach przyrodniczych <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>o trwałym charakterze<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> nie stanowiło środka kompensującego, lecz rozwój przyrody zwany autonomicznym, wspomniani skarżący twierdzą, opierając się na uzasadnieniu wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), że obszaru tego również nie można brać pod uwagę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Ponadto ich zdaniem zastosowana technika polegająca na tworzeniu po zatwierdzeniu RPZP nowych obszarów przyrodniczych, które będą musiały odpowiadać cechom charakterystycznym omawianego terenu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>, jest sprzeczna z orzecznictwem Trybunału dotyczącym art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej, które obejmuje zasadę ostrożności. Właściwe organy krajowe powinny więc odmówić zatwierdzenia przewidzianego planu lub przedsięwzięcia, jeżeli nie nabrały jeszcze pewności, że nie będą one niekorzystnie wpływać na integralność danego terenu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W odpowiedzi na argumenty skarżących w postępowaniu głównym region flamandzki twierdzi, że niesłusznie wychodzą oni z założenia, iż RPZP niekorzystnie wpływa na integralność wspomnianego terenu. Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej dotyczy bowiem tylko istotnego oddziaływania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Ponadto region flamandzki twierdzi, że stan rozpatrywanych obszarów jest niekorzystny, wobec czego jego utrzymanie nie jest rozwiązaniem i że konieczna jest naprawa. W niniejszym wypadku obszar o walorach przyrodniczych o <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>trwałym charakterze<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> zostanie utworzony, zanim rozpocznie się rozbudowa portu. Dlatego też sytuacja, o której mowa w postępowaniach głównych, nie jest porównywalna z sytuacją, która doprowadziła do wydania wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ponieważ w sprawie, w której zapadł tamten wyrok, doszło do niekorzystnego wpływu na istniejącą strefę występowania chronionego siedliska, ale strefa tego samego typu nie została wcześniej utworzona.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen (zarząd portu w Antwerpii, Belgia), będący interwenientem w postępowaniach głównych, również podkreśla okoliczność, że RPZP nie stosuje żadnej techniki łagodzącej lub kompensującej, lecz obejmuje środki ochronne. Wyjaśnia on, że plan ten przewiduje tworzenie obszarów przyrodniczych, które muszą być bezwzględnie utworzone przed jakimkolwiek ewentualnym niekorzystnym wpływem na istniejące siedlisko. Jak bowiem wskazano, jest pewne, że tworzenie nowych obszarów siedlisk będzie już całkowicie zakończone, zanim będzie mogło dojść do jakiegokolwiek niekorzystnego wpływu poza ich obrębem. Stopniowanie zintegrowane w postanowieniach RPZP oraz terminy monitorowania i dostosowania pozwolą określić w każdym momencie rzeczywisty wpływ tego planu i zapewnić, by okres przejściowy nie spowodował regresu ekologicznego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Uznawszy, że rozwiązanie obu zawisłych przed nim spraw zależy od wykładni przepisów dyrektywy siedliskowej, Raad van State (rada stanu) postanowił zawiesić postępowanie i skierować do Trybunału następujące pytanie prejudycjalne, sformułowane identycznie w obu tych sprawach:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>RPZP zawiera przepisy urbanistyczne, w których wiążąco uregulowane jest, że rozwój obszarów (w szczególności dla zakładów związanych z portami morskimi i drogami wodnymi, parków logistycznych, infrastruktury dróg wodnych oraz infrastruktury drogowej i transportowej), na których występują walory przyrodnicze (obszar siedliska naturalnego lub siedlisko gatunku, dla którego wyznaczono dany specjalny obszar ochrony), które wnoszą wkład w cele ochronne rozpatrywanych specjalnych obszarów ochrony, jest możliwy dopiero po utworzeniu trwałego siedliska na obszarach występowania gatunków rzadkich lub zagrożonych (wyznaczonych na terenie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00AB" ID="QE0032"/>) i po rozstrzygnięciu rządu flamandzkiego po uprzednim zajęciu stanowiska przez administrację flamandzką odpowiedzialną za ochronę przyrody – które musi być częścią wniosku o udzielenie pozwolenia urbanistycznego w celu wykonania wspomnianych przepisów – że nastąpiło trwałe utworzenie obszarów występowania gatunków rzadkich lub zagrożonych.</P><?PAGE NO="9"?><P>Czy te przepisy urbanistyczne, wraz z założonym w nich pozytywnym rozwojem obszaru występowania gatunków rzadkich lub zagrożonych, mogą zostać uwzględnione przy określaniu możliwych istotnych oddziaływań lub w ramach oceny oddziaływania w rozumieniu art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej, czy też te przepisy urbanistyczne można uznać tylko za <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>środki kompensujące<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00AB" ID="QE0033"/> w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej, o ile spełnione są przesłanki ustanowione w tym przepisie?<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Postanowieniem prezesa Trybunału z dnia <DATE ISO="20150918">18 września 2015 r.</DATE> sprawy C‑387/15 i C‑388/15 zostały połączone do celów pisemnego i ustnego etapu postępowania oraz wydania wyroku.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy przepisy art. 6 dyrektywy siedliskowej należy interpretować w ten sposób, że zawarte w planie lub przedsięwzięciu środki, które nie są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu mającego znaczenie dla Wspólnoty lub do niego konieczne i przewidują przed urzeczywistnieniem się negatywnego oddziaływania na występujący na nim typ siedliska przyrodniczego środki polegające na utworzeniu w przyszłości strefy tego typu, ale jej tworzenie zostanie ukończone po przeprowadzeniu oceny istotnego charakteru ewentualnego niekorzystnego wpływu na integralność tego terenu, mogą być brane pod uwagę w ramach tej oceny zgodnie z ust. 3 tego artykułu, czy też środki te należy zaklasyfikować jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>środki kompensujące<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> w rozumieniu ust. 4 tego artykułu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że art. 6 dyrektywy siedliskowej nakłada na państwa członkowskie szereg zobowiązań i szczególnych procedur zmierzających do zagwarantowania, jak wynika z art. 2 ust. 2 tej dyrektywy, zachowania lub w stosownym wypadku odtworzenia, we właściwym stanie ochrony, siedlisk przyrodniczych, a w szczególności specjalnych obszarów ochrony (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130411">11 kwietnia 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sweetman i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑258/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:220">EU:C:2013:220</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Przepisy art. 6 dyrektywy siedliskowej powinny być interpretowane jako spójna całość w świetle celów ochrony przyrody, do których realizacji zmierza ta dyrektywa. Artykuł 6 ust. 2 i 3 zmierza bowiem do zapewnienia tego samego poziomu ochrony siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunkowych, podczas gdy art. 6 ust. 4 stanowi jedynie przepis wprowadzający odstępstwo od uregulowań zawartych w art. 6 ust. 3 zdanie drugie (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>I tak art. 6 wspomnianej dyrektywy dzieli środki na trzy kategorie, a mianowicie środki ochronne, środki zapobiegawcze i środki kompensujące, przewidziane odpowiednio w ust. 1, 2 i 4 tego artykułu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>W sprawach będących przedmiotem postępowań głównych zarząd portu w Antwerpii i rząd belgijski uważają, że zapisy urbanistyczne zawarte w RPZP stanowią środki ochronne w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy siedliskowej. Rząd ten bierze pod uwagę, że środki te mogą być ewentualnie objęte ust. 2 tego artykułu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W tym względzie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 lit. e) dyrektywy siedliskowej stan ochrony siedliska przyrodniczego zostanie uznany za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>właściwy<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/>, w szczególności jeśli jego naturalny zasięg i obszary mieszczące się w obrębie tego zasięgu są stałe lub się powiększają oraz jeśli szczególna struktura i funkcje konieczne do jego długotrwałego zachowania istnieją i prawdopodobnie będą istnieć w dającej się przewidzieć przyszłości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>W tym kontekście Trybunał orzekł już, że przepisy tej dyrektywy zmierzają do tego, by państwa członkowskie podejmowały właściwe środki ochrony w celu zachowania ekologicznego charakteru terenów, na których znajdują się typy siedlisk przyrodniczych (zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130411">11 kwietnia 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sweetman i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑258/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:220">EU:C:2013:220</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>W niniejszym wypadku sąd odsyłający ustalił, że RPZP spowoduje w szczególności utratę ogółem 20 ha mulistego dna pływowego i gruntów międzypływowych omawianego terenu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Należy zatem zauważyć, że z jednej strony ustalenia faktyczne dokonane przez ten sąd wykazują, iż środki rozpatrywane w postępowaniach głównych przewidują w szczególności utratę części tego terenu. Wynika z tego, że środki takie nie mogą stanowić środków zapewniających ochronę tego terenu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Z drugiej strony odnośnie do środków zapobiegawczych Trybunał orzekł już, że przepisy art. 6 ust. 2 dyrektywy siedliskowej umożliwiają spełnienie podstawowego celu zachowania i ochrony jakości środowiska, włącznie z ochroną siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, oraz ustanawiają ogólny obowiązek ochrony, polegający na unikaniu pogorszeń stanu siedlisk i niepokojenia gatunków, które mogłyby mieć znaczenie w stosunku do celów tej dyrektywy (zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100114">14 stycznia 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Stadt Papenburg</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑226/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:10">EU:C:2010:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Tym samym środek ochronny jest zgodny z art. 6 ust. 2 dyrektywy siedliskowej, wyłącznie jeśli jest zapewnione, że nie powoduje on niepokojenia gatunków mogącego oddziaływać w istotny sposób na cele tej dyrektywy, w szczególności na przyświecające jej cele w zakresie ochrony (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Wynika z tego, że art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy siedliskowej nie ma zastosowania w okolicznościach takich jak w postępowaniach głównych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>W konsekwencji należy opisać elementy prawne zawarte w art. 6 ust. 3 i 4 tej dyrektywy pozwalające na udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej ustanawia procedurę oceny, która za pomocą wstępnego badania ma zapewnić, aby zgody na realizację planu lub przedsięwzięcia, które nie jest bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu ani konieczne do zagospodarowania terenu, ale które może w istotny sposób na niego oddziaływać, udzielano jedynie wówczas, gdy ten plan lub przedsięwzięcie nie wpłynie niekorzystnie na integralność tego terenu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130411">11 kwietnia 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sweetman i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑258/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:220">EU:C:2013:220</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Przepis ten przewiduje zatem dwa etapy. W pierwszym z nich, o którym mowa w zdaniu pierwszym tego przepisu, wymaga się, aby państwa członkowskie przeprowadzały właściwą ocenę oddziaływania danego planu lub przedsięwzięcia na chroniony teren, w sytuacji gdy istnieje prawdopodobieństwo, że plan lub przedsięwzięcie może na ten teren w istotny sposób oddziaływać (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130411">11 kwietnia 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sweetman i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑258/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:220">EU:C:2013:220</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>W szczególności jeżeli plan lub przedsięwzięcie, które nie jest bezpośrednio związane lub konieczne do zagospodarowania terenu, niesie z sobą ryzyko naruszenia celów ochrony tego terenu, należy je uznać za mogące oddziaływać na ten w sposób istotny. Ocena tego ryzyka powinna być dokonana w szczególności w świetle charakterystyki i specyficznych uwarunkowań środowiskowych terenu, którego dotyczy taki plan lub przedsięwzięcie (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>W drugim etapie, o którym mowa w art. 6 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy siedliskowej i który następuje po przeprowadzeniu wspomnianej właściwej oceny, ogranicza się udzielenie zgody na realizację takiego planu lub przedsięwzięcia do sytuacji, w których spełniony jest warunek, że plan lub przedsięwzięcie nie wpłynie niekorzystnie <HT TYPE="ITALIC">na integralność</HT> danego terenu, z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w art. 6 ust. 4.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Trybunał orzekł zatem, że brak niekorzystnego wpływu na <HT TYPE="ITALIC">integralność</HT> terenu jako siedliska przyrodniczego w rozumieniu art. 6 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy siedliskowej oznacza, iż musi zostać zachowany właściwy stan ochrony tego terenu, co z kolei oznacza zapewnienie trwałego utrzymania istotnych cech danego terenu związanych z obecnością typu siedliska przyrodniczego, którego ochrona uzasadniła umieszczenie tego terenu w wykazie terenów mających znaczenie dla Wspólnoty w rozumieniu tej dyrektywy (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Co się tyczy w szczególności odpowiedzi, której należy udzielić na pytanie pierwsze, należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że w pkt 29 wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) Trybunał uznał, że środki ochronne przewidziane w przedsięwzięciu, które ma kompensować jego negatywne skutki dla terenu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>, nie mogą być brane pod uwagę w ramach oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia przewidzianej we wspomnianym art. 6 ust. 3.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Prawdą jest, że w postępowaniach głównych okoliczności nie są identyczne z okolicznościami, jakie leżały u podstaw wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ponieważ środki przewidziane w tych postępowaniach miały zostać zrealizowane przed zaistnieniem niekorzystnego wpływu, natomiast we wspomnianej sprawie środki miały zostać zrealizowane po jego zaistnieniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Niemniej Trybunał podkreśla okoliczność, że w ocenie dokonanej na podstawie art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej nie mogą występować braki i powinna zawierać ona całościowe, precyzyjne i ostateczne spostrzeżenia i wnioski, które mogłyby rozwiać z naukowego punktu widzenia wszelkie rozsądne wątpliwości w odniesieniu do skutków zamierzonych robót dla danego terenu chronionego (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>W tym względzie odpowiednia ocena skutków planu lub przedsięwzięcia dla danego terenu, której należy dokonać na podstawie wspomnianego art. 6 ust. 3, oznacza, że trzeba zidentyfikować z uwzględnieniem najnowszej wiedzy naukowej w tej dziedzinie wszystkie aspekty danego planu lub przedsięwzięcia, które mogłyby same w sobie lub w połączeniu z innymi planami lub przedsięwzięciami wpłynąć na cele w zakresie ochrony tego terenu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Ponadto należy zauważyć, że co do zasady ewentualne pozytywne skutki utworzenia w przyszłości nowego siedliska, które ma zrekompensować zmniejszenie powierzchni i utratę jakości takiego samego typu siedliska na terenie chronionym, trudno jest przewidzieć z pewnością, a w każdym razie będą widoczne dopiero po kilku latach (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>W drugiej kolejności – art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej zawiera w sobie zasadę ostrożności i pozwala w skuteczny sposób zapobiec niekorzystnym wpływom na integralność terenów chronionych wywieranym przez zamierzone plany lub przedsięwzięcia. Mniej surowe kryterium udzielenia pozwolenia niż ustanowione w tym przepisie mogłoby nie zapewniać w tak skuteczny sposób urzeczywistnienia celu ochrony terenów, któremu służy wspomniany przepis (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Stosowanie tej zasady w ramach wykonania art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej wymaga od właściwych organów krajowych, by dokonały one oceny skutków przedsięwzięcia dla danego terenu z punktu widzenia założeń ochrony tego terenu i z uwzględnieniem środków ochronnych zintegrowanych ze wspomnianym przedsięwzięciem, mających na celu uniknięcie lub zmniejszenie ewentualnych<?PAGE NO="12"?> bezpośrednich niekorzystnych skutków dla tego terenu, aby upewnić się, że przedsięwzięcie to nie wpłynie niekorzystnie na integralność wspomnianego terenu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>W niniejszym wypadku z jednej strony negatywne oddziaływanie na omawiany teren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> jest niewątpliwe, gdyż sąd odsyłający mógł je skwantyfikować. Z drugiej strony korzyści wynikające z utworzenia obszarów o walorach przyrodniczych zostały już uwzględnione w ocenie i przy wykazaniu braku istotnego negatywnego oddziaływania na ten teren, natomiast wynik utworzenia tych obszarów jest niepewny, gdyż nie zostało ono ukończone.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>W konsekwencji okoliczności w postępowaniach głównych i okoliczności, które doprowadziły do wydania wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), są podobne w zakresie, w jakim opierają się w chwili przeprowadzenia oceny oddziaływania planu lub przedsięwzięcia na dany teren na identycznym założeniu korzyści w przyszłości, które miałyby złagodzić istotne negatywne oddziaływanie na ten teren, pomimo tego, że tworzenie nowych obszarów nie zostało zakończone.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności należy podkreślić, że jak przypomniano w pkt 32 niniejszego wyroku, brzmienie art. 6 dyrektywy siedliskowej nie zawiera żadnego odniesienia do jakiegokolwiek pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>środków łagodzących<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>W tym względzie, jak już stwierdził Trybunał, skuteczność środków ochronnych przewidzianych w art. 6 dyrektywy siedliskowej ma na celu uniknięcie tego, by środkami zwanymi łagodzącymi – lecz odpowiadającymi w rzeczywistości środkom kompensującym – właściwy organ krajowy obchodził szczególne procedury określone w tym artykule, zezwalając na podstawie art. 6 ust. 3 na przedsięwzięcia, które wpływają niekorzystnie na integralność danego terenu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Wynika z tego, że negatywne oddziaływanie planu lub przedsięwzięcia, które nie jest bezpośrednio związane z zagospodarowaniem specjalnego obszaru ochrony lub do niego konieczne i które narusza jego integralność, nie jest objęte art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Co się tyczy art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej, należy przypomnieć, że jako przepis ustanawiający odstępstwo od kryterium udzielenia pozwolenia określonego w art. 6 ust. 3 zdanie drugie dyrektywy siedliskowej powinien być interpretowany ściśle (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0073">73</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo) i może mieć zastosowanie tylko po przeanalizowaniu oddziaływania danego planu lub przedsięwzięcia zgodnie z przepisami wspomnianego ust. 3 (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>W celu określenia charakteru ewentualnych środków kompensujących należy dokładnie wskazać niekorzystne skutki dla danego terenu. Znajomość tych skutków dla celów ochrony odnoszących się do danego terenu stanowi niezbędną przesłankę zastosowania art. 6 ust. 4 wspomnianej dyrektywy, ponieważ w przeciwnym wypadku nie będzie można dokonać oceny żadnej z przesłanek zastosowania tego przepisu stanowiącego odstępstwo. Ocena ewentualnych nadrzędnych względów interesu publicznego oraz istnienia mniej szkodliwych alternatywnych rozwiązań wymaga bowiem ich rozważenia względem niekorzystnych skutków spowodowanych przez dany plan lub przedsięwzięcie na określonym terenie (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160114">14 stycznia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Grüne Liga Sachsen i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑399/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:10">EU:C:2016:10</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej w przypadku gdy mimo negatywnych wyników oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 6 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy siedliskowej plan lub przedsięwzięcie musi jednak zostać zrealizowane z nadrzędnych względów interesu publicznego,<?PAGE NO="13"?> w tym interesu społecznego lub gospodarczego, i gdy brak jest alternatywnych rozwiązań, dane państwo członkowskie stosuje wszelkie środki kompensujące konieczne do zapewnienia ochrony ogólnej spójności <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>Natury 2000<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>Właściwe władze krajowe mogą w tych okolicznościach udzielić pozwolenia na podstawie art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej tylko wtedy, gdy są spełnione przesłanki ustanowione w tym przepisie (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140515">15 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Briels i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:330">EU:C:2014:330</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>Mając na uwadze powyższe rozważania, na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że art. 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej należy interpretować w ten sposób, że zawarte w planie lub przedsięwzięciu środki, które nie są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu mającego znaczenie dla Wspólnoty lub konieczne do jego zagospodarowania, przewidujące przed urzeczywistnieniem się szkodliwych skutków dla typu siedliska przyrodniczego występującego na tym terenie utworzenie w przyszłości strefy tego typu, która jednak powstanie ostatecznie dopiero po przeprowadzeniu oceny istotnego charakteru ewentualnego niekorzystnego wpływu na integralność tego terenu, nie mogą być brane pod uwagę przy tej ocenie. Środki takie mogą być w danym wypadku uznane za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>środki kompensujące<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> w rozumieniu ust. 4 tego artykułu, o ile spełnione są przesłanki przewidziane w tym przepisie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (siódma izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia <DATE ISO="19920521">21 maja 1992 r.</DATE> w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory należy interpretować w ten sposób, że zawarte w planie lub przedsięwzięciu środki, które nie są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu mającego znaczenie dla Wspólnoty lub konieczne do jego zagospodarowania, przewidujące przed urzeczywistnieniem się szkodliwych skutków dla typu siedliska przyrodniczego występującego na tym terenie utworzenie w przyszłości strefy tego typu, która jednak powstanie ostatecznie dopiero po przeprowadzeniu oceny istotnego ewentualnego niekorzystnego wpływu na integralność tego terenu, nie mogą być brane pod uwagę przy tej ocenie. Środki takie mogą być w danym wypadku uznane za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>środki kompensujące<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> w rozumieniu ust. 4 tego artykułu, o ile spełnione są przesłanki przewidziane w tym przepisie.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>