<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-06-202506C119202502190-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0219-25-202505497-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="11/08/2025 13:05:13" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="P46k4FBQPjcbCf7D13k4fGjGSZxANMu/p7PRYonqpJfe53YgBwLP86Goa2ky77I62TF5zge1wVZX6lMg0+j/lIubfHBvr2mBsR2Z1fqS7LzqXyQAngwzHRaV5fYB0EhD9wa0PHpLecO5l3ITpUMeo7HX3v3eVDTkpwsoF008YKc=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="engelch" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0219" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2025" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="engelch" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 20-06-25 13:57:50" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="2ccb56af5df246b5906960debaf1b763" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0219" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Conclusie van adv.-gen. Kokott – Zaak C‑219/25 PPU</div>
      <div id="rId21" style="default">Kamekris</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      J. KOKOTT
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 22 mei 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑219/25 PPU [Kamekris]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i </a>
</span>)
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      Ministère public (openbaar ministerie, Frankrijk)
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      KN
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [verzoek van de Cour d’appel de Montpellier (rechter in tweede aanleg Montpellier, Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      „Verzoek om een prejudiciële beslissing – Prejudiciële spoedprocedure – Justitiële samenwerking in strafzaken – Uitlevering aan een derde land om een gevangenisstraf uit te zitten – Erkenning van de beslissing van een rechterlijke instantie van een andere lidstaat over het uitleveringsverzoek – Unieburgerschap – Vrij verkeer – Handvest van de grondrechten – Ernstig risico op foltering of andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen – Effectieve rechterlijke bescherming – Eerlijk proces”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Is de rechter van een lidstaat (in casu Frankrijk), wanneer hij uitspraak doet over de uitlevering van een burger van de Unie die onderdaan is van een andere lidstaat (in casu Griekenland), aan een derde land (in casu Georgië) met het oog op het uitzitten van een gevangenisstraf, gebonden aan de beslissing van de rechter van een andere lidstaat (in casu België) over hetzelfde uitleveringsverzoek? Deze vraag moet in het onderhavige geval worden beantwoord.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rechtskader</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Internationaal recht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 1 van het op 13 december 1957 in Parijs ondertekende Europees Verdrag betreffende uitlevering (hierna: „Europees uitleveringsverdrag”) bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-3">
      „De verdragsluitende partijen verbinden zich om, overeenkomstig de regels en onder de voorwaarden in de volgende artikelen bepaald, elkander de personen uit te leveren, die door de rechterlijke autoriteiten van de verzoekende partij vervolgd worden ter zake van een strafbaar feit of gezocht worden tot tenuitvoerlegging van een straf of maatregel.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor Frankrijk is het Europees uitleveringsverdrag op 11 mei 1986 in werking getreden, voor Georgië op 13 september 2001 en voor Griekenland op 27 augustus 1961. Frankrijk heeft zich (overeenkomstig artikel 26, lid 1, van het verdrag) het recht voorbehouden de uitlevering te weigeren wanneer een veroordeling is uitgesproken in het kader van een gerechtelijke procedure waarin de fundamentele procedurele waarborgen en de rechten van de verdediging niet zijn gewaarborgd, of wanneer de uitlevering bijzonder ernstige gevolgen kan hebben voor de gezochte persoon. Griekenland heeft zich onder meer het recht voorbehouden om zijn eigen burgers niet uit te leveren. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">2</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Unierecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">VWEU</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 67 VWEU beschrijft de doelstellingen van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht. Artikel 67, lid 3, vermeldt de wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen in strafzaken:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-4">
      „De Unie streeft ernaar een hoog niveau van veiligheid te waarborgen, door middel van maatregelen ter voorkoming en bestrijding van criminaliteit, en van racisme en vreemdelingenhaat, maatregelen inzake coördinatie en samenwerking tussen de politiële en justitiële autoriteiten in strafzaken en andere bevoegde autoriteiten, alsmede door de wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen in strafzaken en, zo nodig, door de onderlinge aanpassing van de strafwetgevingen.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De regelgevende bevoegdheden van de Unie op het gebied van de samenwerking in strafzaken zijn geregeld in artikel 82 VWEU:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-4">
      „1. De justitiële samenwerking in strafzaken in de Unie berust op het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en beslissingen en omvat de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op de in lid 2 en in artikel 83 genoemde gebieden.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-24" title="page-4">
      Het Europees Parlement en de Raad stellen, volgens de gewone wetgevingsprocedure, maatregelen vast die ertoe strekken:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-4">
      a) regels en procedures vast te leggen waarmee alle soorten vonnissen en rechterlijke beslissingen overal in de Unie erkend worden;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-26" title="page-4">
      b) [...]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-27" title="page-4">
      [...]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-4">
      d) [...] in het kader van strafvervolging en tenuitvoerlegging van beslissingen de samenwerking tussen de justitiële of gelijkwaardige autoriteiten van de lidstaten te bevorderen.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-4">
      2. Voor zover nodig ter bevordering van de wederzijdse erkenning van vonnissen en rechterlijke beslissingen en van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken met een grensoverschrijdende dimensie, kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure bij richtlijnen minimumvoorschriften vaststellen. In die minimumvoorschriften wordt rekening gehouden met de verschillen tussen de rechtstradities en rechtsstelsels van de lidstaten.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-30" title="page-4">
      Deze minimumvoorschriften hebben betrekking op:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-31" title="page-4">
      a) de wederzijdse toelaatbaarheid van bewijs tussen de lidstaten;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-4">
      b) de rechten van personen in de strafvordering;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-33" title="page-4">
      c) de rechten van slachtoffers van misdrijven;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-34" title="page-4">
      d) andere specifieke elementen van de strafvordering, die door de Raad vooraf bij besluit worden bepaald. Voor de aanneming van dit besluit, besluit de Raad met eenparigheid van stemmen, na goedkeuring door het Europees Parlement.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-5">
      De vaststelling van de in dit lid bedoelde minimumvoorschriften belet de lidstaten niet een hoger niveau van bescherming voor personen te handhaven of in te voeren.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Handvest </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) biedt bescherming op het gebied van uitlevering:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-5">
      „Niemand mag worden verwijderd of uitgezet naar, dan wel worden uitgeleverd aan een staat waar een ernstig risico bestaat dat hij aan de doodstraf, aan folteringen of aan andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen wordt onderworpen.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het recht op effectieve rechterlijke bescherming is neergelegd in artikel 47 van het Handvest:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-5">
      „Eenieder wiens door het recht van de Unie gewaarborgde rechten en vrijheden zijn geschonden, heeft recht op een doeltreffende voorziening in rechte, met inachtneming van de in dit artikel gestelde voorwaarden.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-5">
      Eenieder heeft recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Eenieder heeft de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-5">
      [...]”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">C.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Frans recht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Krachtens artikel 696‑4, lid 1, van de code de procédure pénale (wetboek van strafvordering) is uitlevering niet toegestaan indien de gezochte persoon ten tijde van de feiten de Franse nationaliteit bezat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Feiten en verzoek om een prejudiciële beslissing</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">KN heeft zowel de Georgische als de Griekse nationaliteit. In 2011 veroordeelden Georgische rechterlijke instanties hem bij verstek tot een levenslange gevangenisstraf omdat hij in 2008 en 2009 opdracht had gegeven tot het plegen van een (uiteindelijk niet voltooide) moord om andere strafbare feiten te verbergen, en voor het plegen van wapen- en drugsdelicten in het kader van de georganiseerde misdaad.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 4 oktober 2021 werd KN in België voorlopig aangehouden omdat de Georgische autoriteiten een signalering voor zijn aanhouding hadden afgegeven bij Interpol (zogenoemde „red notice”). Na aanvankelijk in uitleveringsdetentie te hebben gezeten, is hij op 29 oktober 2021 onder rechterlijk toezicht geplaatst.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 20 januari 2025 werd KN in Frankrijk aangehouden op basis van dezelfde signalering. Daarop verzochten de Georgische autoriteiten ook in Frankrijk formeel om zijn uitlevering op basis van het Europees uitleveringsverdrag.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De uitleveringsprocedure voor de Belgische rechterlijke instanties was ten tijde van zijn aanhouding in Frankrijk nog niet beëindigd, maar bij arrest van 19 februari 2025 wees de Cour d’appel de Bruxelles (rechter in tweede aanleg Brussel, België) het tot België gerichte uitleveringsverzoek van Georgië af. Er kon niet voldoende worden gegarandeerd dat KN in Georgië geen risico loopt op rechtsweigering dan wel foltering of onmenselijke of vernederende behandeling, aldus de rechter.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter, de Cour d’appel de Montpellier (rechter in tweede aanleg Montpellier, Frankrijk), moet zich thans uitspreken over het tot Frankrijk gerichte uitleveringsverzoek. In het kader van die procedure verzoekt zowel het openbaar ministerie als KN om de uitlevering te weigeren overeenkomstig de beslissing van de Belgische rechter.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter wenst thans van het Hof te vernemen of hij gebonden is aan de beslissing van de Belgische rechter:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-6">
      „Moeten artikel 67, lid 3, en artikel 82, lid 1, VWEU, gelezen in samenhang met de artikelen 19 en 47 van het [Handvest], aldus worden uitgelegd dat een lidstaat verplicht is om de uitvoering van een verzoek tot uitlevering van een burger van de Europese Unie aan een derde land te weigeren wanneer een andere lidstaat de uitvoering van datzelfde uitleveringsverzoek eerder heeft geweigerd op de grond dat de overlevering van de betrokkene inbreuk kan maken op het grondrecht om niet te worden onderworpen aan foltering of aan onmenselijke of vernederende behandelingen zoals neergelegd in artikel 19 van het [Handvest] en op het recht op een eerlijk proces zoals neergelegd in artikel 47, tweede alinea, van het [Handvest]?”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien heeft de verwijzende rechter verzocht om toepassing van de prejudiciële spoedprocedure van artikel 107 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Derde kamer van het Hof heeft op 3 april 2025 besloten het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing te onderwerpen aan de prejudiciële spoedprocedure van artikel 23 bis van het Statuut van het Hof van Justitie en de artikelen 107 en volgende van het Reglement voor de procesvoering. Daarop hebben KN, de Franse Republiek en de Europese Commissie schriftelijke opmerkingen ingediend. Naast deze partijen hebben ook de Tsjechische Republiek en Duitsland deelgenomen aan de terechtzitting van 8 mei 2025.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Juridische beoordeling</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mocht het Hof het verzoek om een prejudiciële beslissing beantwoorden, dan ligt het antwoord mijns inziens voor de hand: noch artikel 67, lid 3, VWEU noch artikel 82, lid 1, VWEU verplicht een rechterlijke instantie van een lidstaat om een beslissing van een rechterlijke instantie van een andere lidstaat om een onderdaan van een derde lidstaat op grond van het gevaar van schending van de artikelen 19 en 47 van het Handvest niet uit te leveren aan een derde land met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf, te erkennen in die zin dat de eerste rechterlijke instantie de uitlevering zou moeten weigeren zonder haar eigen onderzoek te verrichten. Voor zover het Unierecht van toepassing is, moet deze rechterlijke instantie in het kader van haar eigen onderzoek van de uitlevering echter naar behoren rekening houden met de gronden waarop de weigering van de andere rechterlijke instantie berust.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is evenwel minder duidelijk of het Unierecht en dus het Handvest van toepassing zijn op het hoofdgeding, dat wil zeggen of het Hof bevoegd is (zie onder A). Ook de voorwaarden voor toepassing van een prejudiciële spoedprocedure verdienen nadere bespreking (zie onder B).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepassing van het Unierecht en het Handvest</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij gebreke van een internationale overeenkomst inzake uitlevering in strafzaken tussen de Unie en een derde land vallen de regels inzake uitlevering onder de bevoegdheid van de lidstaten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">3</a>
</span>) Dit neemt niet weg dat de lidstaten bij de toepassing van de betrokken nationale bepalingen in situaties die onder het Unierecht vallen, dit recht in acht moeten nemen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">4</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter wenst te vernemen welke verplichtingen in casu voortvloeien uit artikel 67, lid 3, en artikel 82, lid 1, VWEU. Zoals ook Frankrijk, de Tsjechische Republiek, Duitsland en de Commissie betogen, zijn deze bepalingen echter eerder programmatisch van aard en in het bijzonder niet van toepassing op de uitlevering van burgers van de Unie aan derde landen met het oog op het uitzitten van een gevangenisstraf (zie onder 1). De toepassing van het Unierecht en het Handvest kan veeleer voortvloeien uit de uitoefening van het recht op vrij verkeer door de betrokken burger van de Unie (zie onder 2).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Regels inzake justitiële samenwerking in strafzaken</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens KN volgt uit artikel 67, lid 3, en artikel 82, lid 1, VWEU en uit het beginsel van wederzijds vertrouwen dat een rechterlijke instantie van een lidstaat de weigering van een rechterlijke instantie van een andere lidstaat om een burger van de Unie aan een derde land uit te leveren op grond van het gevaar van schending van een grondrecht, moet erkennen zonder zelf de belemmeringen voor uitlevering te onderzoeken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens artikel 67, lid 3, VWEU streeft de Unie ernaar een hoog niveau van veiligheid te waarborgen, door middel van maatregelen ter voorkoming en bestrijding van criminaliteit, maatregelen inzake coördinatie en samenwerking tussen de politiële en justitiële autoriteiten in strafzaken en andere bevoegde autoriteiten, alsmede door de wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen in strafzaken. Deze doelstelling van veiligheid ligt, samen met de bescherming van de vrijheid (artikel 67, lid 2, VWEU) en het vergemakkelijken van de toegang tot de rechter (artikel 67, lid 4, VWEU), ten grondslag aan de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in de zin van artikel 67, lid 1, VWEU, waarin de grondrechten en de verschillende rechtsstelsels en ‑tradities van de lidstaten worden geëerbiedigd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De taak van de Unie om door middel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen in strafzaken het doel van een hoog niveau van veiligheid te bevorderen, brengt voor de lidstaten echter geen rechtstreeks toepasselijke verplichting mee die in acht moet worden genomen in het kader van de beslissing om een burger van de Unie aan een derde land uit te leveren. In het bijzonder volgt uit artikel 67, lid 3, VWEU niet dat de beslissing van een rechterlijke instantie van een andere lidstaat over deze kwestie moet worden erkend.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 82, lid 1, VWEU voorziet daarentegen in regelgevende bevoegdheden van de Unie op het gebied van justitiële samenwerking in strafzaken. Krachtens lid 1, onder a), kan de Unie met name regels en procedures vastleggen waarmee alle soorten vonnissen en rechterlijke beslissingen overal in de Unie erkend worden. De Unie heeft echter geen enkele regel vastgesteld met betrekking tot de erkenning van rechterlijke beslissingen betreffende uitlevering aan derde landen, en zelfs indien artikel 82, lid 1, onder a), hiervoor een rechtsgrondslag zou bieden, volgt daaruit nog geen verplichting tot erkenning. Bijgevolg bevat artikel 82, lid 1, VWEU evenmin een verplichting tot erkenning van de beslissing van de rechterlijke instantie van een andere lidstaat om de betrokkene niet aan een derde land uit te leveren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De situatie ligt anders in een door KN aangehaald arrest volgens hetwelk een lidstaat een persoon aan wie een andere lidstaat de vluchtelingenstatus heeft toegekend, niet aan zijn staat van herkomst mag uitleveren zolang de vluchtelingenstatus blijft bestaan. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">5</a>
</span>) Deze blokkerende werking vloeit echter niet voort uit de primairrechtelijke bepalingen van het VWEU, maar uit de regels van afgeleid Unierecht inzake de bescherming van vluchtelingen en uit het beginsel van loyale samenwerking. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">6</a>
</span>) In het onderhavige geval bestaan er daarentegen geen vergelijkbare bepalingen van afgeleid recht die Frankrijk zouden verplichten om bindende werking te verlenen aan de beslissing van de Belgische rechter.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het door KN aangevoerde beginsel van wederzijds vertrouwen doet hieraan niet af.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is juist dat, behoudens in uitzonderlijke omstandigheden, elke lidstaat op grond van dit beginsel ervan moet uitgaan dat alle andere lidstaten het Unierecht en, meer in het bijzonder, de door dat recht erkende grondrechten eerbiedigen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">7</a>
</span>) Hieruit volgt dat wanneer de rechterlijke instantie van een lidstaat terecht vaststelt dat er in het geval van uitlevering een gevaar van schending van de in het Handvest neergelegde grondrechten bestaat, de rechterlijke instanties van andere lidstaten bij hun uitspraak over dezelfde uitlevering naar behoren rekening moeten houden met de vaststelling van de eerstgenoemde rechter. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">8</a>
</span>) Dit houdt echter geen verplichting in om de beslissing van de eerstgenoemde rechterlijke instantie te erkennen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">9</a>
</span>) Hiervoor zou een – tot dusver ontbrekende – uitdrukkelijke regeling nodig zijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">10</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien is het beginsel van wederzijds vertrouwen in deze vorm slechts van toepassing als de grondrechten van het Handvest van toepassing zijn. Volgens artikel 51, lid 1, eerste zin, van het Handvest zijn de bepalingen ervan uitsluitend tot de lidstaten gericht wanneer zij het recht van de Unie ten uitvoer brengen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De formulering „ten uitvoer brengen van het recht van de Unie” in de zin van artikel 51, lid 1, eerste zin, van het Handvest vereist dat er een zeker verband bestaat tussen een Unierechtelijke handeling en de betrokken nationale maatregel, dat verder gaat dan het dicht bij elkaar liggen van de betrokken materies of de indirecte invloed van de ene materie op de andere. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">11</a>
</span>) De grondrechten van de Unie kunnen derhalve alleen worden toegepast in verband met een nationale regeling indien de Unievoorschriften op het betrokken gebied de lidstaten specifieke verplichtingen opleggen voor de in het hoofdgeding aan de orde zijnde situatie. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">12</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien noch artikel 67, lid 3, VWEU, noch artikel 82, lid 1, VWEU dergelijke verplichtingen in het leven roept, leiden zij evenmin tot toepassing van het Handvest of van het beginsel van wederzijds vertrouwen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vrij verkeer van een burger van de Unie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het in artikel 21, lid 1, VWEU neergelegde recht op vrij verkeer binnen de Unie kan in het hoofdgeding evenwel de grondslag vormen voor de toepassing van het Handvest. KN, van Griekse nationaliteit, heeft als burger van de Unie gebruikgemaakt van deze fundamentele vrijheid door zich naar een andere lidstaat te begeven, namelijk van Griekenland naar Frankrijk.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Er lijkt niet echt sprake te zijn van een beperking van deze fundamentele vrijheid, aangezien KN er ook in zijn eigen lidstaat Griekenland, net als in Frankrijk, rekening mee had moeten houden dat hij aan Georgië zou worden uitgeleverd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het sluiten van het Europees uitleveringsverdrag heeft Griekenland zich echter het recht voorbehouden om zijn eigen onderdanen niet uit te leveren. Daarom zou KN in Griekenland waarschijnlijk niet hoeven te vrezen voor uitlevering.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de meeste zaken betreffende uitlevering aan derde landen in verband met strafprocedures heeft het Hof een beperking van het vrije verkeer aanvaard als gevolg van een verschil in behandeling ten opzichte van de onderdanen van de betrokken lidstaten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">13</a>
</span>) Deze lidstaten bepaalden immers dat de eigen onderdanen niet zouden worden uitgeleverd of overgeleverd. Zoals de Commissie benadrukt en Frankrijk aangeeft, komt dit overeen met de Franse rechtssituatie, zodat zij van mening zijn dat er sprake is van een beperking van het vrije verkeer van personen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De vraag rijst in hoeverre de beschermingsomvang van het recht op gelijke behandeling bij de uitoefening van het recht op vrij verkeer zich bijvoorbeeld ook uitstrekt tot nationale kiesrechten die niet worden gewaarborgd door het specifieke discriminatieverbod van artikel 22 VWEU met betrekking tot de kiesrechten die burgers van de Unie hebben. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">14</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De meeste uitleveringszaken werden gekenmerkt door het feit dat de betrokken onderdanen van andere lidstaten in de aangezochte staat waren geïntegreerd. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">15</a>
</span>) Bij gebreke van een dergelijke integratie – zoals in casu – is het dus twijfelachtig of er überhaupt sprake is van vergelijkbaarheid met onderdanen van de aangezochte staat die niet worden uitgeleverd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het algemeen moet de vergelijkbaarheid worden beoordeeld in het licht van het met de betrokken nationale bepalingen nagestreefde doel. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">16</a>
</span>) Zij is uitgesloten wanneer er objectieve verschillen tussen de vergelijkingsgroepen bestaan. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">17</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat uitleveringsverboden betreft, pleiten beide criteria tegen de vergelijkbaarheid van Unieburgers op doorreis en eigen onderdanen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De nationaliteitsverhouding van een lidstaat is gebaseerd op de bijzondere band van solidariteit en loyaliteit tussen die staat en zijn onderdanen, alsook op de wederkerigheid van rechten en plichten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">18</a>
</span>) De lidstaten moeten dus hun eigen onderdanen bijzondere bescherming bieden, en het uitleveringsverbod dient deze bescherming. Tegelijkertijd heeft een staat over het algemeen uitgebreide strafrechtelijke bevoegdheid over zijn eigen burgers, ook voor strafbare feiten die in het buitenland zijn gepleegd. Straffeloosheid kan dus gemakkelijker worden voorkomen met betrekking tot eigen onderdanen. Bijgevolg zijn de lidstaten weliswaar niet verplicht om buitenlandse strafbare feiten die door hun eigen burgers zijn begaan, te vervolgen, maar zullen zij wel nagaan of vervolging opportuun is. Hierdoor kunnen zij straffeloosheid voorkomen en daarnaast ook hun eigen burgers beschermen tegen de onevenredige gevolgen van strafrechtelijke vervolging in derde landen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">19</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Burgers van de Unie die zich hebben gevestigd en geïntegreerd, mogen verwachten dat zij op dezelfde wijze worden behandeld als de onderdanen van de betrokken lidstaat. Met betrekking tot de staat waarin zij gevestigd zijn, zijn zij in sommige opzichten zeer wel vergelijkbaar met de onderdanen van die staat, maar niet in alle opzichten. Op het gebied van het kiesrecht worden bijvoorbeeld nog uitzonderingen gemaakt (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">20</a>
</span>), en ook in het belastingrecht (hier „vervangt” ingezetenschap de nationaliteit) hangt het van de hoogte van het inkomen uit arbeid af of het land van tewerkstelling – en niet de woonstaat – voorrechten moet toekennen die vergelijkbaar zijn met die welke aan ingezetenen worden toegekend (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">21</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In casu ligt de vraag echter anders. De vraag die hier rijst is of iedere burger van de Unie die zich op doorreis bevindt, in de staat van doorreis met het oog op de tenuitvoerlegging van een aanhoudingsbevel uit een derde land vergelijkbaar is met burgers die in de staat van doorreis gevestigd zijn. Wat het burgerschap van de Unie betreft, zou dit bevestigend kunnen worden beantwoord. Volgens de rechtspraak van het Hof wordt het nationale burgerschap steeds meer aangevuld door het burgerschap van de Unie. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">22</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met betrekking tot de strafrechtelijke bevoegdheid van een lidstaat moet bovenstaande vraag echter ontkennend worden beantwoord. Voor burgers van de Unie die op doorreis zijn, bestaat er voor de staat van doorreis geen vergelijkbare bijzondere band van solidariteit en loyaliteit. Bij die burgers is het integendeel vaak zelfs twijfelachtig of de staat van doorreis strafrechtelijke bevoegdheid heeft voor strafbare feiten in derde landen, waardoor het niet-uitvoeren van het aanhoudingsbevel de kans op straffeloosheid van de gezochte persoon verhoogt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik geef het Hof dan ook in overweging om in dit verband, net als in het sociale recht (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">23</a>
</span>), onderscheid te maken tussen burgers van de Unie die in de lidstaat zijn geïntegreerd en burgers van de Unie die slechts op doorreis zijn. Aangezien het in casu gaat om een burger van de Unie die op doorreis is, ben ik van mening dat deze situatie niet onder het Unierecht valt. De tenuitvoerlegging van een door een derde staat uitgevaardigd aanhoudingsbevel valt dus niet onder de uitvoering van het Unierecht. De fundamentele vrijheden binnen de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht zijn niet bedoeld om staten vrij te stellen van hun verantwoordelijkheid jegens hun burgers voor de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de straffen van veroordeelde plegers van strafbare feiten, en zo hun kansen op straffeloosheid te vergroten. De fundamentele vrijheden strekken er evenmin toe de lidstaat te bevrijden van de verantwoordelijkheid jegens een derde land (verplichting op grond van het internationaal recht die op wederzijdse basis waarborgt dat veroordeelde onderdanen zich niet aan hun straf kunnen onttrekken door naar een andere verdragsluitende staat te vluchten). De vraag of de betrokkene aan een derde land kan worden uitgeleverd, hangt dus af van het nationale recht en de daarin geboden waarborgen van de grondrechten, alsook van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor het geval dat het Hof niettemin mocht oordelen dat er sprake is van een beperking van de fundamentele vrijheden, zal ik subsidiair de rechtvaardiging daarvan onderzoeken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de situatie waarin er in beginsel sprake is van gelijkheid tussen eigen onderdanen en onderdanen van andere lidstaten kan het doel om straffeloosheid te voorkomen worden onderzocht bij de toetsing van die rechtvaardiging. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">24</a>
</span>) Zoals de Commissie ter terechtzitting heeft benadrukt, weerspiegelt dit doel ook de wil om de grondrechten van slachtoffers van strafbare feiten te beschermen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">25</a>
</span>) Niettemin vereist de rechtspraak dat bij de uitlevering van een Unieburger aan een derde land naar behoren rekening wordt gehouden met de grondrechten van de pleger van een strafbaar feit. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">26</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gevaar voor schending van grondrechten</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 19, lid 2, van het Handvest heeft specifiek betrekking op uitlevering. Op grond van deze bepaling mag niemand worden verwijderd of uitgezet naar, dan wel worden uitgeleverd aan een staat waar een ernstig risico bestaat dat hij aan de doodstraf, aan folteringen of aan andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen wordt onderworpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hieruit volgt dat wanneer de bevoegde autoriteit van de aangezochte lidstaat bewijzen heeft dat er een reëel gevaar bestaat dat personen die zich bevinden in het derde land dat om uitlevering verzoekt, onmenselijk of vernederend worden behandeld, zij verplicht is om te beoordelen of dit gevaar bestaat wanneer zij moet beslissen of een persoon aan deze staat wordt uitgeleverd. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">27</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband mag deze lidstaat zich er niet toe beperken rekening te houden met de verklaringen van het verzoekende derde land of met het feit dat dit land is toegetreden tot internationale verdragen die in beginsel de eerbiediging van de grondrechten waarborgen. De bevoegde autoriteit van de aangezochte lidstaat dient zich met het oog op deze controle te baseren op objectieve, betrouwbare, nauwkeurige en naar behoren bijgewerkte gegevens die met name kunnen blijken uit internationale rechterlijke beslissingen, zoals de arresten van het EHRM, uit rechterlijke beslissingen van het derde land dat om uitlevering verzoekt, alsook uit besluiten, rapporten en andere documenten die zijn opgesteld door de instanties van de Raad van Europa of instanties die tot het systeem van de Verenigde Naties behoren. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">28</a>
</span>) Wat detentieomstandigheden betreft, blijkt uit documenten van de Raad van Europa van de laatste jaren dat er nog ruimte voor verbetering is, maar dat er geen ernstige systematische schendingen zijn geconstateerd. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">29</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beslissingen van andere lidstaten die zien op een identiek of soortgelijk uitleveringsverzoek van het betrokken derde land en waarin wordt vastgesteld dat de grondrechten dreigen te worden geschonden, in casu het arrest van 19 februari 2025 van de Cour d’appel de Bruxelles, maken ook deel uit van die gegevens. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">30</a>
</span>) Dit volgt reeds uit het beginsel van wederzijds vertrouwen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">31</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens het EHRM rust de bewijslast omtrent een reëel gevaar voor onmenselijke of vernederende behandeling echter op de betrokkene. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">32</a>
</span>) Bijgevolg verzet artikel 19, lid 2, van het Handvest zich niet tegen uitlevering wanneer een risico op onmenselijke of vernederende behandeling weliswaar niet op basis van de beschikbare informatie kan worden uitgesloten, maar evenmin kan worden vastgesteld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor het in het arrest van 19 februari 2025 van de Cour d’appel de Bruxelles eveneens genoemde gevaar dat het in artikel 47, tweede alinea, van het Handvest neergelegde grondrecht op een eerlijk proces wordt geschonden, gelden in beginsel vergelijkbare overwegingen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">33</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het staat derhalve aan de verwijzende rechter om na te gaan of de hem verstrekte informatie inhoudt dat er sprake is van een gevaar voor schending van die grondrechten, met name wat de detentieomstandigheden en/of de veroordeling bij verstek betreft (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">34</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Louter volledigheidshalve moet worden opgemerkt dat er, anders dan KN stelt, geen enkele aanwijzing is dat het in artikel 50 van het Handvest of artikel 54 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst neergelegde ne-bis-in-idembeginsel is geschonden. Het arrest van de Cour d’appel de Bruxelles van 19 februari 2025, waarbij uitlevering aan Georgië werd geweigerd, is immers geen strafrechtelijke veroordeling die dit beginsel in werking kan doen treden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">35</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prejudiciële spoedprocedure</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter heeft verzocht om toepassing van de prejudiciële spoedprocedure van artikel 107 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreft onder meer artikel 67, lid 3, VWEU en artikel 82, lid 1, VWEU, die zijn opgenomen in titel V („De ruimte van vrijheid, veiligheid en recht”) van het derde deel van het VWEU, hetgeen volgens artikel 107, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering een voorwaarde is voor de toepasselijkheid van de prejudiciële spoedprocedure.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals ik zojuist heb uiteengezet, hebben deze bepalingen uiteindelijk geen rechtstreekse invloed op de beslechting van het hoofdgeding. Dit neemt echter niet weg dat het verzoek om een prejudiciële beslissing juist bedoeld is om dit punt te verduidelijken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bijgevolg is de prejudiciële spoedprocedure van toepassing.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ter ondersteuning van zijn verzoek heeft de verwijzende rechter er met name op gewezen dat het verzoek om een prejudiciële beslissing dringend moest worden beantwoord, aangezien KN enkel wegens de procedure tot uitlevering aan Georgië in hechtenis was.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mocht het Hof de prejudiciële vraag niet beantwoorden zoals hier wordt overwogen, maar in die zin dat de beslissing van de Belgische rechter moet worden erkend, dan zou deze grond voor zijn hechtenis niet langer van toepassing zijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is juist dat niet kan worden uitgesloten dat de Franse rechterlijke instanties KN daarna in hechtenis blijven houden om het Georgische vonnis in Frankrijk ten uitvoer te leggen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">36</a>
</span>) of om strafvervolging in te stellen voor de in Georgië berechte strafbare feiten. Het ne-bis-in-idembeginsel van artikel 14, lid 7, van het Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten verzet zich niet tegen een dergelijke nieuwe strafrechtelijke procedure, aangezien het niet van toepassing is op door verschillende staten ingestelde vervolgingen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">37</a>
</span>), en evenmin verzetten zich hiertegen de overeenkomstige Unierechtelijke verbodsbepalingen, aangezien deze niet van toepassing zijn met betrekking tot derde landen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niets in het verzoek om een prejudiciële beslissing wijst er evenwel op dat een dergelijke benadering in Frankrijk wordt overwogen of dat de bevoegde Belgische autoriteiten dergelijke stappen hebben ondernomen. Ter terechtzitting heeft de Franse Republiek juist verklaard dat, indien de uitlevering onrechtmatig zou zijn, KN zou worden vrijgelaten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien kan het hier voorgestelde antwoord op het verzoek om een prejudiciële beslissing ook van invloed zijn op de duur van de detentie. Het komt er immers op neer dat van de Franse rechter wordt verlangd dat hij op eigen verantwoordelijkheid onderzoekt of een uitlevering aan Georgië gepaard gaat met aanzienlijke gevaren waar het gaat om schending van de grondrechten. Mocht KN tijdens dit onderzoek in hechtenis blijven, dan zou het passend zijn dat de Franse rechter zo spoedig mogelijk aan dit onderzoek begint.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het voortduren van de hechtenis van KN hangt dus af van het moment waarop het Hof het verzoek om een prejudiciële beslissing beantwoordt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bijgevolg past het Hof in casu terecht de prejudiciële spoedprocedure toe.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gezien het bovenstaande geef ik het Hof in overweging om op het verzoek om een prejudiciële beslissing als volgt te antwoorden:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-111" title="page-17">
      „Noch artikel 67, lid 3, VWEU, noch artikel 82, lid 1, VWEU, noch het vrije verkeer van burgers van de Unie op grond van de artikelen 21 en 18 VWEU leidt ertoe dat het recht van de Unie van toepassing is op een verzoek tot uitlevering van een onderdaan van een andere lidstaat aan een derde land, indien die persoon slechts op doorreis was in de aangezochte lidstaat toen hij werd aangehouden.”
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Duits.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i </a>
</span>) Dit is een fictieve naam, die niet overeenkomt met de werkelijke naam van enige partij in de procedure.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">2</a>
</span>) https://www.coe.int/en/web/conventions.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">3</a>
</span>) Arrest van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punt 26).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">4</a>
</span>) Arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punten 26 en 27), en 18 juni 2024, Generalstaatsanwaltschaft Hamm (Verzoek tot uitlevering van een vluchteling aan Turkije) (C‑352/22, EU:C:2024:521, punt 38).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">5</a>
</span>) Arrest van 18 juni 2024, Generalstaatsanwaltschaft Hamm (Verzoek tot uitlevering van een vluchteling aan Turkije) (C‑352/22, EU:C:2024:521, punt 71).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">6</a>
</span>) Arrest van 18 juni 2024, Generalstaatsanwaltschaft Hamm (Verzoek tot uitlevering van een vluchteling aan Turkije) (C‑352/22, EU:C:2024:521, punten 64‑70).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">7</a>
</span>) Advies 2/13 (Toetreding van de Unie tot het EVRM) van 18 december 2014 (EU:C:2014:2454, punt 191), alsmede arrest van 29 juli 2024, Breian (C‑318/24 PPU, EU:C:2024:658, punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">8</a>
</span>) Arrest van 29 juli 2024, Breian (C‑318/24 PPU, EU:C:2024:658, punt 46). Zie ook arrest van 14 september 2023, Sofiyska gradska prokuratura (Opeenvolgende aanhoudingsbevelen) (C‑71/21, EU:C:2023:668, punt 55).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">9</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 29 juli 2024, Breian (C‑318/24 PPU, EU:C:2024:658, punt 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">10</a>
</span>) Zie voor de vaststelling van de vluchtelingenstatus arresten van 18 juni 2024, Bundesrepublik Deutschland (Gevolgen van een beslissing tot toekenning van de vluchtelingenstatus) (C‑753/22, EU:C:2024:524, punt 68), en Generalstaatsanwaltschaft Hamm (Verzoek tot uitlevering van een vluchteling aan Turkije) (C‑352/22, EU:C:2024:521, punt 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">11</a>
</span>) Arresten van 6 maart 2014, Siragusa (C‑206/13, EU:C:2014:126, punt 24); 10 juli 2014, Julián Hernández e.a. (C‑198/13, EU:C:2014:2055, punt 34), en 28 november 2024, PT (Schikking tussen de openbaar aanklager en de dader van een strafbaar feit) (C‑432/22, EU:C:2024:987, punt 35).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">12</a>
</span>) Arresten van 6 maart 2014, Siragusa (C‑206/13, EU:C:2014:126, punt 26); 10 juli 2014, Julián Hernández e.a. (C‑198/13, EU:C:2014:2055, punt 35), en 28 november 2024, PT (Schikking tussen de openbaar aanklager en de dader van een strafbaar feit) (C‑432/22, EU:C:2024:987, punt 36).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">13</a>
</span>) Arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punt 33); 10 april 2018, Pisciotti (C‑191/16, EU:C:2018:222, punt 45); 13 november 2018, Raugevicius (C‑247/17, EU:C:2018:898, punt 27); 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne) (C‑398/19, EU:C:2020:1032, punt 30), en 22 december 2022, Generalstaatsanwaltschaft München (Verzoek tot uitlevering aan Bosnië en Herzegovina) (C‑237/21, EU:C:2022:1017, punt 34).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">14</a>
</span>) Arresten van 19 november 2024, Commissie/Polen (Verkiesbaarheid en lidmaatschap van een politieke partij) (C‑814/21, EU:C:2024:963, punt 154), en 19 november 2024, Commissie/Tsjechië (Verkiesbaarheid en lidmaatschap van een politieke partij) (C‑808/21, EU:C:2024:962, punt 155).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">15</a>
</span>) Arresten van 13 november 2018, Raugevicius (C‑247/17, EU:C:2018:898, punt 19); 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne) (C‑398/19, EU:C:2020:1032, punten 10 en 16), en 22 december 2022, Generalstaatsanwaltschaft München (Verzoek tot uitlevering aan Bosnië en Herzegovina) (C‑237/21, EU:C:2022:1017, punt 13). Anders – zij het slechts incidenteel – was de situatie in het arrest van 10 april 2018, Pisciotti (C‑191/16, EU:C:2018:222, punt 34).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">16</a>
</span>) Arrest van 1 april 2014, Felixstowe Dock and Railway Company e.a. (C‑80/12, EU:C:2014:200, punt 25).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">17</a>
</span>) Arrest van 22 maart 2007, Talotta (C‑383/05, EU:C:2007:181, punt 19).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">18</a>
</span>) Arresten van 17 december 1980, Commissie/België (149/79, EU:C:1980:297, punt 10); 2 maart 2010, Rottmann (C‑135/08, EU:C:2010:104, punt 51), en 29 april 2025, Commissie/Malta (Staatsburgerschap door investeringen) (C‑181/23, EU:C:2025:283, punt 96).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">19</a>
</span>) Zie arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punten 48 en 49), en 17 december 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Uitlevering aan Oekraïne) (C‑398/19, EU:C:2020:1032, punt 52).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">20</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 19 november 2024, Commissie/Polen (Verkiesbaarheid en lidmaatschap van een politieke partij) (C‑814/21, EU:C:2024:963, punt 154), en 19 november 2024, Commissie/Tsjechië (Verkiesbaarheid en lidmaatschap van een politieke partij) (C‑808/21, EU:C:2024:962, punt 155), met betrekking tot artikel 22 VWEU.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">21</a>
</span>) Arrest van 14 februari 1995, Schumacker (C‑279/93, EU:C:1995:31, punten 35 en 36).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">22</a>
</span>) Laatstelijk arrest van 29 april 2025, Commissie/Malta (Staatsburgerschap door investeringen) (C‑181/23, EU:C:2025:283, punten 100 en 101).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">23</a>
</span>) Arrest van 11 november 2014, Dano (C‑333/13, EU:C:2014:2358, punten 77 e.v.).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">24</a>
</span>) Arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punten 37 en 38); 13 november 2018, Raugevicius (C‑247/17, EU:C:2018:898, punt 32), en 2 april 2020, Ruska Federacija (C‑897/19 PPU, EU:C:2020:262, punt 60).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">25</a>
</span>) Wat het recht op leven overeenkomstig artikel 2 EVRM betreft, zie arresten van het Europees Hof voor de rechten van de mens (EHRM) van 29 januari 2019, Güzelyurtlu e.a. tegen Cyprus en Turkije (CE:ECHR:2019:0129JUD003692507, §§ 231‑236), en 9 juli 2019, Romeo Castaño tegen België (CE:ECHR:2019:0709JUD000835117, § 81).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">26</a>
</span>) Arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punten 53‑59), en 22 december 2022, Generalstaatsanwaltschaft München (Verzoek tot uitlevering aan Bosnië en Herzegovina) (C‑237/21, EU:C:2022:1017, punt 55), alsmede arresten van het EHRM van 7 juli 1989, Soering tegen Verenigd Koninkrijk (CE:ECHR:1989:0707JUD001403888, § 88), en 25 maart 2021, Bivolaru en Moldovan tegen Frankrijk (CE:ECHR:2021:0325JUD004032416, § 107).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">27</a>
</span>) Arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punt 58), en 2 april 2020, Ruska Federacija (C‑897/19 PPU, EU:C:2020:262, punt 64), alsmede beschikking van 6 september 2017, Peter Schotthöfer &amp; Florian Steiner (C‑473/15, EU:C:2017:633, punt 24). Zie ook arresten van het EHRM van 7 juli 1989, Soering tegen Verenigd Koninkrijk (CE:ECHR:1989:0707JUD001403888, § 88); 26 juli 2005, N. tegen Finland (CE:ECHR:2003:0923DEC003888502, § 158); 4 september 2014, Trabelsi tegen België (CE:ECHR:2014:0904JUD000014010, § 116), en 25 maart 2021, Bivolaru en Moldovan tegen Frankrijk (CE:ECHR:2021:0325JUD004032416, § 107).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">28</a>
</span>) Arresten van 6 september 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punten 57 en 59); 2 april 2020, Ruska Federacija (C‑897/19 PPU, EU:C:2020:262, punt 65), en 18 juni 2024, Generalstaatsanwaltschaft Hamm (Verzoek tot uitlevering van een vluchteling aan Turkije) (C‑352/22, EU:C:2024:521, punt 63).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">29</a>
</span>) Zie Council of Europe Action Plan for Georgia 2024‑2027 [CM(2023)168, blz. 31] en Report to the Georgian Government on the visit to Georgia carried out by the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) from 10 to 21 September 2018 [CPT/Inf (2019) 16, punten 44‑48].</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">30</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 18 juni 2024, Bundesrepublik Deutschland (Gevolgen van een beslissing tot toekenning van de vluchtelingenstatus) (C‑753/22, EU:C:2024:524, punten 77 en 78), en 29 juli 2024, Breian (C‑318/24 PPU, EU:C:2024:658, punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">31</a>
</span>) Zie punt 27 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">32</a>
</span>) Arresten van het EHRM van 28 februari 2008, Saadi tegen Italië (CE:ECHR:2008:0228JUD003720106, § 129); 23 augustus 2016, J. K. e.a. tegen Zweden (CE:ECHR:2016:0823JUD005916612, § 91), en 25 maart 2021, Bivolaru en Moldovan tegen Frankrijk (CE:ECHR:2021:0325JUD004032416, § 109).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">33</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 31 januari 2023, Puig Gordi e.a. (C‑158/21, EU:C:2023:57, punt 97), en 29 juli 2024, Breian (C‑318/24 PPU, EU:C:2024:658, punt 38).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">34</a>
</span>) Zie arrest van 26 februari 2013, Melloni (C‑399/11, EU:C:2013:107, punt 49).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">35</a>
</span>) Arrest van 14 september 2023, Sofiyska gradska prokuratura (Opeenvolgende aanhoudingsbevelen) (C‑71/21, EU:C:2023:668, punt 52).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">36</a>
</span>) Zie arrest van 13 november 2018, Raugevicius (C‑247/17, EU:C:2018:898, punt 39).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">37</a>
</span>) Mededelingen van het Mensenrechtencomité van de Verenigde Naties nr. 692/1996, A.R.J. tegen Australië, nr. 6.4, en nr. 204/1986, A. P. tegen Italië, nr. 7.3. Wat artikel 4 van aanvullend protocol nr. 7 bij het EVRM betreft, volgt dit reeds uit de bewoordingen van de bepaling.</p>
</body>
</html>
