Geconsolideerde TEKST: 32002R2090 — NL

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschĳnt buiten de verantwoordelĳkheid van de instellingen

houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad ten aanzien van de fysieke controle bĳ de uitvoer van landbouwproducten waarvoor een restitutie wordt toegekend

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bĳ de uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen ( 1 ), gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 163/94 ( 2 ), en met name op artikel 6,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Verordening (EG) nr. 2221/95 van de Commissie van 20 september 1995 houdende nadere bepalingen ter toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad ten aanzien van de fysieke controle bĳ de uitvoer van voor een restitutie in aanmerking komende landbouwproducten ( 3 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2655/1999 ( 4 ), is ingrĳpend gewĳzigd. Ter wille van de duidelĳkheid en de administratieve doeltreffendheid verdient het derhalve aanbeveling de op dat gebied geldende regelgeving te herwerken en daarin enkele wĳzigingen aan te brengen die blĳkens de ervaring wenselĳk zĳn.

(2)

De reeds bestaande controlemaatregelen moeten in aanmerking worden genomen, met name die welke getroffen zĳn in het raam van Verordening (EG) nr. 2298/2001 van de Commissie van 26 november 2001 houdende nadere voorschriften voor de uitvoer van producten voor levering als voedselhulp ( 5 ), en van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelĳke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bĳ uitvoer voor landbouwproducten ( 6 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1253/2002 ( 7 ).

(3)

De Commissie heeft in haar aanvullend verslag aan de Raad ( 8 ) over de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 nadrukkelĳk haar voornemen te kennen gegeven het in artikel 2, onder a), van Verordening (EEG) nr. 386/90 bedoelde begrip „fysieke controle” nauwkeurig te omschrĳven om tot een eenvormige toepassing van de communautaire regelgeving in de lidstaten te komen.

(4)	Om de controlemiddelen beter te benutten, dienen bĳ de berekening van het minimumpercentage te verrichten controles de uitvoeraangiften die betrekking hebben op kleine hoeveelheden of een laag restitutiebedrag buiten beschouwing te blĳven.

(5)	Uit onderzoek van de laboratoriumtests is gebleken dat minder tests hoeven te worden uitgevoerd wanneer bevredigende resultaten, die verkregen zĳn door herhaaldelĳk onderzoek, betrekking hebben op hetzelfde product van dezelfde exporteur.

(6)	Er moet een regeling worden vastgesteld voor de gevallen waarin het aantal uitvoertransacties dat door een douanekantoor wordt verwerkt, uiterst gering is.

(7)

Het aandeel van de restituties voor producten die niet onder bĳlage I van het Verdrag vallen, in het totale restitutiebedrag is gering, terwĳl voor die producten relatief veel fysieke controles worden verricht. Om de controlemogelĳkheden beter te benutten, moet dat verschil worden verkleind, met name door een verlaging van het controlepercentage voor de producten die niet onder bĳlage I vallen.

(8)

In grote havens, waar de soorten producten en de exporteurs zeer talrĳk zĳn, krĳgen voor uitvoer bestemde goederen een andere behandeling dan in douanekantoren waar een klein aantal soorten producten van slechts enkele exporteurs wordt behandeld. In deze kantoren worden uitgevoerde goederen veel scherper gecontroleerd. Voor die douanekantoren moet ermee rekening worden gehouden dat de selectie van de partĳen voor fysieke controle plaatsvindt op basis van een kleinere representatieve steekproef.

(9)	Om het substitutierisico te beperken, moeten alle vervoermiddelen of colli worden verzegeld, behalve in gevallen waarin de identificatie van de producten op een andere wĳze kan worden gewaarborgd.

(10)	Er dienen maatregelen te worden genomen om te allen tĳde te kunnen vaststellen of het controlepercentage van 5 % is bereikt.

(11)

In artikel 912 quater van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek ( 9 ), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 444/2002 ( 10 ), is bepaald in welk kantoor van bestemming het controle-exemplaar T5 moet worden overgelegd om het gebruik en/of de bestemming van de goederen te controleren. Derhalve moet worden bepaald dat, wanneer het douanekantoor van uitgang niet het kantoor van bestemming van de T5 is, het laatstgenoemde kantoor de substitutiecontrole moet uitvoeren.

(12)

Wegens het gevaar voor substitutie wanneer de uitvoeraangifte door een in het binnenland gevestigd douanekantoor van een lidstaat wordt aanvaard, moet een door het douanekantoor van uitgang uit het grondgebied van de Gemeenschap te verrichten minimumaantal „substitutiecontroles” worden vastgesteld. Wegens de plaats waar deze subsitutiecontroles plaatsvinden, moet daarbĳ een soepeler werkwĳze worden toegepast.

(13)

Om de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 te kunnen beoordelen, moet de lidstaten de verplichting worden opgelegd jaarlĳks een evaluatie in te dienen van de uitvoering en de doeltreffendheid van de op grond van deze verordening verrichte controles en van de werkwĳze bĳ de selectie van de producten voor fysieke controle.

(14)	De opgedane ervaring vergt noodzakelĳke en proportionele maatregelen, die op uniforme wĳze moeten worden toegepast.

(15)	De in deze verordening vervatte maatregelen zĳn in overeenstemming met het advies van alle betrokken comités van beheer,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

1. Bĳ deze verordening worden de uitvoeringbepalingen vastgesteld voor de in artikel 2, onder a) en b), van Verordening (EEG) nr. 386/90 bedoelde fysieke controle en substitutiecontrole.

2. Deze verordening is niet van toepassing op de uitvoertransacties in het kader van de in Verordening (EG) nr. 2298/2001 bedoelde communautaire en nationale voedselhulp.

1. Onverminderd de in artikel 36, lid 4, artikel 37, lid 4 en artikel 44, lid 4, van Verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde controlemaatregelen, hoeven de lidstaten de in deze verordening vastgestelde fysieke controles en substitutiecontroles niet toe te passen op de in de artikelen 36 en 44 van Verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde leveranties.

2. Voor de berekening van het in artikel 3, lid 2, en het in artikel 3 bis van Verordening (EEG) nr. 386/90 bedoelde minimumpercentage te verrichten controles houden de lidstaten geen rekening met de uitvoeraangiften voor fysieke controles, noch met de controle-exemplaren T5 of equivalente documenten voor substitutiecontroles, die betrekking hebben op:

3. De lidstaten stellen de nodige bepalingen vast om fraude en misbruik ten aanzien van de toepassing van de leden 1 en 2 te voorkomen. Wanneer daartoe een controle is uitgevoerd, mag deze worden meegenomen in de berekening om na te gaan of het in lid 2 bedoelde minimumpercentage te verrichten controles in acht is genomen, indien de lidstaat risicoanalyse toepast overeenkomstig Verordening (EG) nr. 3122/94 van de Commissie ( 11 ).

Voor de bepaling van de berekeningsgrondslag van het percentage voor het verrichten van de in artikel 2, onder a), van Verordening (EEG) nr. 386/90 bedoelde fysieke controles geldt als douanekantoor in de zin van artikel 3, lid 2, eerste streepje, van die verordening elk kantoor dat bevoegd is om de uitvoerformaliteiten voor de betrokken producten te vervullen.

De producten die onder dezelfde gemeenschappelĳke landbouwmarktordening vallen, worden geacht deel uit te maken van eenzelfde productsector in de zin van artikel 3, lid 2, derde streepje, van Verordening (EEG) nr. 386/90.

De producten die onder de gemeenschappelĳke marktordeningen voor granen en voor rĳst vallen, enerzĳds, en de producten die niet onder bĳlage I van het Verdrag vallen, anderzĳds, vormen elk één enkele productsector.

1. Onder „fysieke controle” in de zin van artikel 2, onder a), van Verordening (EEG) nr. 386/90 wordt verstaan, het nagaan of de uitvoeraangifte, met inbegrip van de bĳbehorende documenten, in overeenstemming is met de hoeveelheid, de aard en de kenmerken van de goederen.

In de in bĳlage I bedoelde gevallen worden de daarin aangegeven methoden toegepast.

Het douanekantoor van uitvoer ziet erop toe dat artikel 21 van Verordening (EG) nr. 800/1999 in acht genomen wordt. Met name wanneer op grond van een concreet vermoeden twĳfel bestaat ten aanzien van de gezonde handelskwaliteit van een product, moet het douanekantoor nagaan of het product voldoet aan de desbetreffende Gemeenschapsvoorschriften, en meer in het bĳzonder de gezondheidsvoorschriften en de fytosanitaire voorschriften. Voorzover het douanekantoor dit noodzakelĳk acht, voert het een laboratoriumonderzoek uit of laat het een dergelĳk onderzoek uitvoeren met vermelding van het doel ervan.

2. Een fysieke controle waarvan de exporteur van tevoren uitdrukkelĳk of stilzwĳgend in kennis is gesteld, mag niet als fysieke controle worden meegerekend.

De eerste alinea geldt niet wanneer de boekhouding van een onderneming aan een controle volgens punt 3, onder a), van bĳlage I wordt onderworpen.

De lidstaten zorgen ervoor dat het begin van de fysieke controle in de lokalen van de exporteur varieert in vergelijking met het opgegeven tijdstip voor het begin van de belading als bedoeld in artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 800/1999.

3. Indien een douanekantoor van uitvoer per jaar en per sector minder dan 20 uitvoeraangiften aanvaardt, dient per sector ten minste één aangifte aan een fysieke controle te worden onderworpen.

Deze verplichting is niet van toepassing wanneer het douanekantoor van uitvoer op grond van de in artikel 3, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 386/90 bedoelde risicoanalyse de eerste twee uitvoeraangiften niet gecontroleerd heeft en daarna in die sector geen uitvoer meer heeft plaatsgevonden.

4. Indien de hoogte van de restitutie afhankelĳk is van een bepaald gehalte, neemt het douanekantoor van uitvoer bĳ de fysieke controle representatieve monsters met het oog op een analyse van de bestanddelen in het bevoegde laboratorium.

Indien een lidstaat de selectie maakt aan de hand van een risicoanalyse als bedoeld in artikel 3, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 386/90, gelden de volgende regels:

Bij toepassing van de derde alinea van artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 386/90 kan een lidstaat de regels toepassen waarin het eerste lid van onderhavige alinea voorziet.

1. Elk douanekantoor van uitvoer treft maatregelen die het mogelĳk maken te allen tĳde vast te stellen of het controlepercentage van 5 % is bereikt.

2. De bevoegde douaneambtenaar die de controle heeft verricht, stelt een gedetailleerd verslag over elke fysieke controle op.

De verslagen liggen gedurende drie jaar vanaf het jaar van uitvoer ter inzage in het douanekantoor dat de fysieke controle heeft uitgevoerd of op één plaats in de lidstaat.

3. Op het controle-exemplaar T5 dat de goederen vergezelt, wordt in vak D de volgende vermelding aangebracht:

Indien het douanekantoor van uitgang en dat van uitvoer in dezelfde lidstaat zĳn gelegen wordt de betrokken vermelding aangebracht op het nationale document dat de goederen vergezelt.

1. Indien de uitvoeraangifte door een ander douanekantoor van uitvoer dan het douanekantoor van uitgang of het kantoor van bestemming van de T5 is aanvaard, dient het kantoor van uitgang uit het douanegebied van de Gemeenschap met inachtneming van de bepalingen van dit artikel een substitutiecontrole te verrichten. Indien het douanekantoor van uitgang niet het kantoor van bestemming van de T5 is, moet het kantoor van bestemming van de T5 de substitutiecontrole uitvoeren.

2. Indien het douanekantoor van uitvoer geen fysieke controle heeft verricht in de zin van artikel 2, onder a), van Verordening (EEG) nr. 386/90, worden, onverminderd het bepaalde in lid 2 bis en op grond van andere bepalingen verrichte controles, de substitutiecontroles voor zover dat mogelijk is, uitgevoerd op grond van een risicoanalyse.

Het totale aantal substitutiecontroles en specifieke substitutiecontroles dat elk kalenderjaar op grond van dit lid en lid 2 bis wordt verricht, mag niet minder bedragen dan 8 % van het aantal controle-exemplaren T5 of equivalente documenten voor producten waarvoor een restitutie wordt gevraagd en die het douanegebied van de Gemeenschap verlaten via het douanekantoor van uitgang.

Voor het jaar 2008 mogen de lidstaten besluiten het in de tweede alinea bedoelde controlepercentage te berekenen op basis van de met ingang van 1 januari 2008, dan wel met ingang van 1 april 2008 aanvaarde controle-exemplaren T5 of equivalente documenten.

2 bis. Het douanekantoor van uitgang of het kantoor waaraan het controle-exemplaar T5 of equivalent document wordt toegezonden, controleert de zegels. Het aantal controles bedraagt ten minste 10 % van het totale aantal controle-exemplaren T5 of equivalente documenten, met uitzondering van die welke zijn geselecteerd voor een substitutiecontrole op grond van lid 2.

Wanneer het douanekantoor van uitgang of het douanekantoor van bestemming van de T5 constateert dat de bij het vertrek aangebrachte zegels zijn verwijderd zonder controle van de douane of zijn verbroken, dan wel dat geen vrijstelling van verzegeling is verleend overeenkomstig artikel 357, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 2454/93, moet een specifieke substitutiecontrole worden verricht. Voor het jaar 2008 mogen de lidstaten besluiten het in de eerste alinea bedoelde controlepercentage te berekenen op basis van de met ingang van 1 januari 2008, dan wel met ingang van 1 april 2008 aanvaarde controle-exemplaren T5 of equivalente documenten.

3. Indien, gelet op de vereisten van het derde land van bestemming, een veterinair zegel is aangebracht, alsmede een douaneverzegeling is toegepast, wordt de substitutiecontrole slechts bĳ vermoeden van fraude verricht.

4. ►M8 Bij de substitutiecontrole als bedoeld in lid 2 wordt visueel nagegaan of de producten of goederen overeenstemmen met de omschrijving ervan in de documenten die deze producten of goederen hebben vergezeld van het douanekantoor van uitvoer naar het douanekantoor van uitgang of het kantoor van bestemming van de T5. Indien een dergelijke visuele controle van de volledige lading onvoldoende is voor een substitutiecontrole, worden andere fysiekecontrolemethoden gebruikt, inclusief, indien nodig, gedeeltelijke lossing. ◄

Er worden slechts monsters voor analyse genomen wanneer het douanekantoor van uitgang aan de hand van de gegevens op de verpakking of in de documenten niet visueel kan nagaan of de goederen overeenstemmen met de omschrĳving in het begeleidende document. In dat geval is artikel 5, lid 4, niet van toepassing.

4 bis. Wanneer een substitutiecontrole als bedoeld in lid 2 bis wordt verricht, beslist het douanekantoor van uitgang of het bureau van bestemming van de T5, op basis van een risicoanalyse, of de controle beperkt blĳft tot een visuele verificatie als bedoeld in lid 4, dan wel een fysieke controle omvat overeenkomstig artikel 5, leden 1 en 4.

Elk douanekantoor van uitgang of elk kantoor van bestemming van de T5 treft zodanige maatregelen dat te allen tĳde kan worden achterhaald:

Wanneer het douanekantoor van uitgang of het kantoor van bestemming van de T5 een monster heeft genomen, wordt op het controle-exemplaar T5 of, in voorkomend geval, op het nationale document dat aan de bevoegde autoriteit wordt teruggezonden, een van de in bijlage I bis opgenomen vermeldingen aangebracht.

Een duplicaat of een kopie van het officiële document wordt in het douanekantoor van uitgang of in het kantoor van bestemming van de T5 bewaard.

5 bis. ►M8 Over elke substitutiecontrole als bedoeld in de leden 2 en 2 bis wordt een verslag opgesteld door de bevoegde ambtenaar die de controle heeft verricht. Het verslag maakt het mogelijk te volgen welke controles zijn verricht, en bevat ook de datum van controle en de naam van de ambtenaar. De lid 2 bis bedoelde controles van de zegels en de gevallen van verwijderde of verbroken zegels worden geregistreerd overeenkomstig artikel 912 quater, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2454/93. ◄

Het wordt gedurende drie jaar, te rekenen vanaf het jaar van uitvoer, bewaard in het douanekantoor van uitgang of het kantoor van bestemming van de T5, op zodanige wĳze dat het gemakkelĳk kan worden geraadpleegd.

6. Het douanekantoor van uitgang of het kantoor van bestemming van de T5 licht de in lid 5 bedoelde autoriteit schriftelijk in over de uitslag van de analyse door op een kopie van het originele document het volgende te vermelden:

7. ►M8 Wanneer uit de substitutiecontrole blijkt dat de restitutievoorschriften niet in acht genomen zijn, stelt het betaalorgaan het in lid 5 bedoelde douanekantoor in kennis van de maatregelen die naar aanleiding van de geconstateerde feiten zijn getroffen. ◄

In dat geval brengt het douanekantoor van uitgang of het kantoor van bestemming van de T5 op het controle-exemplaar T5 of, in voorkomend geval, op het nationale document dat aan de bevoegde autoriteit wordt teruggezonden, een van de in bijlage I quater opgenomen vermeldingen aan.

De lidstaten zenden de Commissie elk jaar vóór 1 mei een evaluatieverslag toe over de uitvoering en de doeltreffendheid van de controles in het kader van deze verordening en over de werkwijze bij de selectie van de aan een fysieke controle te onderwerpen goederen. Het verslag omvat de in bijlage III genoemde onderdelen met betrekking tot de uitvoeraangiften die zijn aanvaard tussen 1 januari en 31 december van het voorgaande jaar.

De verslagen worden ingediend op een ISO 9660-compatibele cd-rom of een gelijkwaardige elektronische gegevensdrager en op papier.

Voor het in 2005 uit te brengen jaarverslag dat betrekking heeft op de in 2004 aanvaarde aangiften, kunnen de lidstaten ervoor kiezen geen melding te maken van:

2. Verwĳzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwĳzingen naar deze verordening volgens de concordantietabel in bĳlage II.

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zĳ is van toepassing met ingang van 1 januari 2003 voor de op of na die datum aanvaarde uitvoeraangiften.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.

a) Indien de exporteur voor het laden van de onverpakte goederen gebruikmaakt van geĳkte gesloten automatische laad- en weeginrichtingen, wordt de overeenstemming tussen de uitvoeraangifte en de goederen op zodanige wĳze gecontroleerd dat de hoeveelheid door de geĳkte automatische weeginrichtingen en de aard en de kenmerken door middel van representatieve steekproeven worden vastgesteld.

Bovendien controleert het douanekantoor van uitvoer steekproefsgewĳze of

— de weeg- en laadinrichtingen zich niet lenen voor carrouselverkeer of voor andere manipulatie;

— de ĳktermĳn van de weeginrichting niet is verlopen en de verzegeling intact is indien het een gesloten weeginrichting betreft;

— de gewogen partĳen daadwerkelĳk in het opgegeven vervoermiddel worden geladen, en

— de gegevens in de weegboeken of -bewĳzen overeenstemmen met die in de laaddocumenten.

b) In uitzonderlĳke gevallen waarin de hoeveelheid van de onverpakte goederen niet door een geĳkte automatische weeginrichting wordt vastgesteld, maakt het douanekantoor gebruik van een ander, uit commercieel oogpunt bevredigend controlemiddel.

▼M8

(c) Indien een uitvoeraangifte slechts op een deel van de lading van een vaartuig betrekking heeft, houdt het douanekantoor toezicht op het fysieke vertrek van de hele lading. Daartoe controleert het douanekantoor, wanneer het laden voltooid is, het totale gewicht van de geladen vracht aan de hand van de informatie als bedoeld onder a) of b) en van, voor zover van toepassing, de informatie in commerciële documenten.

▼B

a) Indien de exporteur voor het verpakken van de aangegeven goederen in zakken, dozen, flessen enz., en het wegen/meten ervan gebruikmaakt van geĳkte automatische inrichtingen of van verpakkingen of flessen in de zin van de Richtlĳnen 75/106/EEG ( 12 ), 75/107/EEG ( 13 ) en 76/211/EEG ( 14 ) van de Raad, moet het aantal zakken, dozen, flessen enz. in beginsel volledig worden geteld en moeten aard en kenmerken van de goederen door middel van representatieve steekproeven door het douanekantoor van uitvoer worden gecontroleerd. Het gewicht of de maat wordt vastgesteld door de geĳkte automatische weeg-/meetinrichting of aan de hand van de verpakking of de flessen in de zin van de voornoemde richtlĳnen. Het douanekantoor van uitvoer kan een zak, een doos of een fles wegen of meten.

Indien de inrichting met een geĳkte automatische teller is uitgerust, mogen de vaststellingen van de automatische teller in aanmerking worden genomen voor de fysieke controle van de hoeveelheid.

Punt 1, onder a), tweede alinea, is van overeenkomstige toepassing.

Indien de exporteur gebruikmaakt van pallets die geladen zĳn met kisten, dozen, enz., kiest het douanekantoor van uitvoer representatieve pallets uit en controleert het of deze het opgegeven aantal kisten, dozen, enz., bevatten. Het douanekantoor kiest uit deze pallets een aantal representatieve kisten of dozen en controleert of deze het opgegeven aantal flessen, stuks, enz., bevatten.

b) Indien de exporteur geen gebruikmaakt van inrichtingen als bedoeld onder a), eerste en tweede alinea, moet het douanekantoor van uitvoer het aantal zakken, dozen, enz., tellen. De aard en de kenmerken, het gewicht of de maat worden door middel van representatieve steekproeven gecontroleerd. De voorgaande alinea is van overeenkomstige toepassing.

Wanneer de inhoud en het juiste gewicht op de onmiddellĳke verpakking zĳn vermeld, behoeven deze gegevens, in afwĳking van de tweede zin van de vorige alinea, bĳ slechts 50 % van de fysieke controles geverifieerd te worden voorzover het betrokken product verpakt is voor verkoop in de groothandel en regelmatig door dezelfde exporteur wordt uitgevoerd, en voorzover in de afgelopen zes maanden geen geval van niet-overeenstemming met financiële consequenties van meer dan 200 EUR geconstateerd is.

a) Voor goederen die niet onder bĳlage I bĳ het Verdrag vallen en die verpakt zĳn voor verkoop in de detailhandel of op de onmiddellĳke verpakking voorzien zĳn van de nodige gegevens over inhoud en gewicht, kan, wanneer zĳ voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 2, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1520/2000 van de Commissie of wanneer de ervoor gebruikte hoeveelheden product vastgesteld zĳn in bĳlage C bĳ die verordening, het douanekantoor van uitvoer eerst het gewicht en de inhoud van de niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen in onmiddellĳke verpakking controleren aan de hand van de desbetreffende gegevens op de onmiddellĳke verpakking. Het kantoor kan uit een partĳ een stuk nemen en het zonder verpakking wegen. Vervolgens wordt het totale aantal stuks van de niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen in onmiddellĳke verpakking — in beginsel — geteld en/of gewogen.

Punt 2, onder a) en b), is van overeenkomstige toepassing.

Het kantoor kan een monster nemen om te verifiëren of er geen substitutie heeft plaatsgevonden. Artikel 5, lid 4, van deze verordening is niet van toepassing.

Het douanekantoor van uitvoer mag aannemen dat de samenstelling van deze niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen klopt, indien de op de onmiddellĳke verpakking vermelde omschrĳving en inhoud in overeenstemming zĳn met de gegevens in de uitvoeraangifte of met de geregistreerde fabricageformule.

Indien de bevoegde autoriteiten de fabricageformule nog niet geverifieerd hebben, zorgt het douanekantoor van uitvoer ervoor dat deze verificatie en een overeenstemmingscontrole achteraf worden verricht door de onder de bevoegde autoriteiten ressorterende controleur van de boekhouding.

Met het oog op de toepassing van deze methode voor het verifiëren van de samenstelling van niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen, stelt de lidstaat vooraf een procedure vast waardoor:

— de samenstelling van de betrokken niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen kan worden geverifieerd aan de hand van de boekhouding en de specifieke documenten betreffende de productie;

— aan de hand van de productiedocumenten van de onderneming de overeenstemming tussen de geproduceerde niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen, de fabricageformule en de uitgevoerde goederen kan worden geverifieerd, en

— de overeenstemming tussen de uitgevoerde goederen, de daarop betrekking hebbende uitvoeraangifte, de fabricageformule en de geproduceerde goederen achteraf door de controleur van de boekhouding van de bevoegde autoriteit kan worden geverifieerd.

b) De specifieke documenten betreffende de productie van de betrokken niet onder bĳlage I van het Verdrag vallende goederen dienen na het jaar van de uitvoer nog drie jaar lang door de onderneming te worden bewaard.

c) Wanneer de procedure van punt 3, onder a), niet wordt toegepast, moet het douanekantoor van uitvoer representatieve monsters nemen, onverminderd het bepaalde in artikel 16, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1520/2000.

CONCORDANTIETABEL

Deze verordening	Verordening (EG) nr. 2221/95
Artikel 1	Artikel 1
Artikel 2	Artikel 2
Artikel 3	Artikel 3
Artikel 4	Artikel 4
Artikel 5	Artikel 5
Artikel 6	Artikel 5 bis
Artikel 7	Artikel 6
Artikel 8	Artikel 7
Artikel 9	Artikel 8
Artikel 10	Artikel 9
Artikel 11	Artikel 9 bis
Artikel 12	Artikel 10
Artikel 13	Artikel 11

De in punt 4.1 bedoelde informatie wordt verlangd van de lidstaten die overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 386/90 een risicoanalyse toepassen.

5. Gedetailleerde informatie over de selectiesystemen en over het systeem voor de risicoanalyse

De in de punten 5.1-5.4 bedoelde informatie wordt verlangd van de lidstaten die overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 3122/94 een risicoanalyse toepassen. De informatie hoeft alleen te worden verstrekt indien sinds het vorige verslag wijzigingen zijn aangebracht.

De in punt 5.5 bedoelde informatie wordt verlangd van de lidstaten die niet overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 3122/94 een risicoanalyse toepassen.

7 Problemen bij de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 en van de onderhavige verordening

		Publicatieblad
		No	page	date
►M1	VERORDENING (EG) Nr. 444/2003 VAN DE COMMISSIE van 11 maart 2003	L 67	3	12.3.2003
►M2	VERORDENING (EG) Nr. 1429/2003 VAN DE COMMISSIE van 11 augustus 2003	L 203	13	12.8.2003
M3	VERORDENING (EG) Nr. 909/2004 VAN DE COMMISSIE van 29 april 2004	L 163	61	30.4.2004
►M4	VERORDENING (EG) Nr. 1454/2004 VAN DE COMMISSIE van 16 augustus 2004	L 269	9	17.8.2004
►M5	VERORDENING (EG) Nr. 1713/2006 VAN DE COMMISSIE van 20 november 2006	L 321	11	21.11.2006
►M6	VERORDENING (EG) Nr. 1847/2006 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2006	L 355	21	15.12.2006
►M7	VERORDENING (EG) Nr. 1001/2007 VAN DE COMMISSIE van 29 augustus 2007	L 226	9	30.8.2007
►M8	VERORDENING (EG) Nr. 159/2008 VAN DE COMMISSIE van 21 februari 2008	L 48	19	22.2.2008