<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1971NLA.0500077901.case.xml"><NO.CASE>14/71</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61971J0014</NO.CELEX><NO.SEQ>0018.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>780</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>790</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>11</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ARREST VAN <DATE ISO="19710714">14-7-1971</DATE> — ZAAK 14-71</LEFT><RIGHT>HENCK / HAUPTZOLLAMT EMMERICH</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>In de zaak 14-71</P><P>verzoek, door het Bundesfinanzhof, VIIe Kamer, in het geding tussen</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>GÜNTER HENCK te Hamburg-Altona</P></PLAINTIFS><AGAINST>en</AGAINST><DEFENDANTS><P>HAUPTZOLLAMT EMMERICH</P></DEFENDANTS><P>krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag tot het Hof van Justitie gericht en strekkende tot het bekomen van een prejudiciële beslissing inzake de uitlegging van enige bepalingen van 's Raads verordening nr. 19 van <DATE ISO="19620404">4 april 1962</DATE></P></PARTIES><P>wijst</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>HET HOF VAN JUSTITIE,</P><P>samengesteld als volgt: R. Lecourt, President, A. M. Donner en A. Trabucchi, Kamerpresidenten, R. Monaco (rapporteur), J. Mertens de Wilmars, P. Pescatore en H. Kutscher, Rechters,</P><P>Advocaat-Generaal: K. Roemer</P><P>Griffier: A. Van Houtte</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>het volgende</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="781"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ARREST</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ten aanzien van de feiten</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>Overzicht van de feiten; de procesvoering</TXT></NP></TI></TITLE><P>Overwegende dat de aan het geding ten grondslag liggende feiten kunnen worden samengevat als volgt:</P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Op de <DATE ISO="19640304">4 maart 1964</DATE> deed de firma Günter Henck twee partijen inklaren van een waar die werd aangegeven als <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>Engelse droge milopulp, afvallen van zetmeelfabrieken<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>. Overeenkomstig de aangifte bracht de douane dit produkt onder de met het gemeenschappelijk douanetarief overeenkomende post <FT TYPE="CODE">23.03</FT> van het Duitse douanetarief, op grond waarvan geen douanerecht verschuldigd was. Rapporten van de <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>Zolltechnische Prüfungs- und Lehranstalt<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/> te Keulen gaven de douane vervolgens echter aanleiding de waar alsnog als <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>gebroken milocorn<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/> te brengen onder post <FT TYPE="CODE">11.02, A, III, b)</FT>, van genoemd tarief — waarvoor een heffing verschuldigd is.</TXT><P>Dit leidde tot een geding, thans in laatste instantie dienende bij het Bundesfinanzhof, dat de behandeling heeft geschorst en het Hof krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag de volgende vraag heeft gesteld:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>Moet de term <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/> in artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62 der EEG, juncto de bijlage dier verordening (nummer van het gemeenschappelijk douanetarief: <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT>, ex A, III, b), aldus worden uitgelegd, dat daaronder produkten vallen die voor een belangrijk gedeelte uit onveranderde gebroken korrels bestaan, zoals men die in gebroken milocorn aantreft en daarnevens talrijke kleinere en grotere uit milodeeltjes bestaande klonten alsmede — ook wanneer daaraan bestanddelen mochten zijn onttrokken — nog <FT TYPE="DECIMAL">64,3</FT> % of <FT TYPE="DECIMAL">66,4</FT> % zetmeel (volgens de EEG-procedure vastgesteld), 10 % respectievelijk <FT TYPE="DECIMAL">9,7</FT> % ruw eiwit en 3 % respectievelijk <FT TYPE="DECIMAL">3,6</FT> % vet bevatten, dan wel is er bovendien een maximum- of minimumgehalte aan andere bestanddelen nodig?<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>De verwijzingsbeschikking is ter griffie van het Hof ingekomen op <DATE ISO="19710319">19 maart 1971</DATE>.</TXT><P>De firma Günter Henck en de Commissie van de EG hebben overeenkomstig artikel 20 van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie schriftelijke opmerkingen ingediend.</P><P>Gehoord het rapport van de Rechter-Rapporteur en gehoord de Advocaat-Generaal, heeft het Hof besloten zonder instructiemaatregelen tot de mondelinge behandeling over te gaan.</P><P>De firma Günter Henck, ten deze vertegenwoordigd door de advocaten F. Modest en C. Brändel, en de Commissie van de EG ten deze vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur P. Kalbe, als gemachtigde, zijn gehoord ter terechtzitting van <DATE ISO="19710630">30 juni 1971</DATE>.</P><P>De Advocaat-Generaal heeft ter zitting van <DATE ISO="19710707">7 juli 1971</DATE> zijn conclusie genomen.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Opmerkingen ingediend krachtens artikel 20 van het Statuut van het Hof van Justitie</TXT></NP></TI></TITLE><P>Overwegende dat de krachtens artikel 20 van het Statuut van het Hof ingediende opmerkingen kunnen worden samengevat als volgt:</P><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>De ontvankelijkheid</P></TI></TITLE><NP><NO.P>A —</NO.P><TXT>Volgens de <HT TYPE="ITALIC">firma Henck.</HT> wenst het Bundesfinanzhof in casu niet zozeer de term <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/> te zien uitgelegd als wel artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62 op het onderhavige<?PAGE NO="782"?> geval te zien toegepast. Doch uit-leggingsvragen mogen slechts in het algemeen, in abstracto, worden gesteld. Het Hof is volgens artikel 177 van het Verdrag niet bevoegd het gemeenschapsrecht op concrete gevallen toe te passen.</TXT><P>De Duitse rechter heeft er trouwens bij het stellen van de vraag aan voorbijgezien, dat verordening nr. 120/67 per <DATE ISO="19670701">1 juli 1967</DATE> voor verordening nr. 19/62 in de plaats is getreden. Op de litigieuze invoer moet het recht worden toegepast dat bij invoer — dat wil zeggen in 1964 — gold, zodat het bij de gevraagde uit-legging slechts mag gaan om vaststelling van het toen geldende gemeenschapsrecht. Het verzoek van de Duitse rechter is slechts ontvankelijk, voor zoveel deze wenst te weten: <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>welke betekenis in het tijdvak januari/maart 1964 toekwam aan de term <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> in de zin van artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62, juncto de bijlage dier verorden ing<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</P><P>Door deze bezwaren wordt volgens de firma Henck een schijnbaar onbeduidend, doch in werkelijkheid zeer belangrijk vraagstuk opgeworpen, te weten de problematiek van een bijna tien jaar na de aanvang van het geding door de rechter te geven uitlegging waarbij het toepasselijk recht een betekenis krijgt die partijen niet konden voorzien toen het geding een aanvang nam.</P><P>De firma Henck betoogt dat de Duitse rechterlijke instanties wegens de lange duur van de nationale gedingen en de betrekkelijk korte levensduur der communautaire voorschriften, die dikwijls worden vervangen en gewijzigd, niet meer in staat zijn de ontwikkeling van de communautaire wetgeving en rechtspraak te volgen en derhalve in de toekomst de rechtszekerheid niet meer kunnen waarborgen. Na in het licht dezer opmerkingen inhoud en draagwijdte van 's Hofs arresten in de zaken 72-69 en 74-69 in haar beschouwingen te hebben betrokken, stelt zij de <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>terugwerkende kracht van rechterlijke beslissingen<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/> aan de orde, vraagstuk dat weliswaar minder dikwijls ter sprake komt dan de terugwerkende kracht van de wet, doch geenszins nieuw is. Zij brengt een groot aantal argumenten naar voren, ontleend aan de nationale praktijk en de praktijk van het gemeenschapsrecht, ten betoge dat voorschriften met terugwerkende kracht een grote uitzondering vormen. Ten slotte wijst zij erop, dat rechtstoe-passing in het algemeen, en toepassing van het gemeenschapsrecht in het bijzonder, niet ten koste mag gaan van de rechtsbescherming der geadministreerden en de rechtszekerheid in het verkeer.</P><P>Tot besluit vat zij haar standpunt als volgt samen:</P><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>De firma Henck heeft de litigieuze produkten onder vigeur van verordening nr. 19/62 ingevoerd;</P></ITEM><ITEM><P>De Duitse douane heeft deze produkten bij invoer niet beschouwd als waren vallende onder de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkt:</P></ITEM><ITEM><P>De Duitse douane kwam met betrekking tot de indeling dezer produkten tot een andere opvatting nadat zij waren verhandeld;</P></ITEM><ITEM><P>De firma Henck kon zich niet wapenen tegen een <HT TYPE="ITALIC">a posteriori</HT> door de Duitse douane gewijzigde indeling, met name niet door de douane om een bindend tariefadvies te vragen als bedoeld in § 23 van het Zollgesetz — zulke adviezen zijn volgens 's Hofs jurisprudentie in het gemeenschapsrecht niet bindend —;</P></ITEM><ITEM><P>Ofschoon de Duitse douane het bij invoer met betrokkene eens was dat de litigieuze waren onder tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> vielen en verschil van inzicht met de douane niet in de lijn der verwachtingen lag, moet betrokkene na zeven jaar dulden dat alsnog een beslissing over de destijds toepasselijke tarifering wordt genomen;</P></ITEM><ITEM><P>Op grond van een en ander is de firma Henck van mening, dat thans bij de uitlegging van artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62 uitsluitend te rade mag worden gegaan met de bronnen en uitleggingsmiddelen welke partijen en de Duitse douane begin 1964 ten dienste stonden. Anders gezegd, bij uitlegging van voormelde<?PAGE NO="783"?> voorschriften van het gemeenschapsrecht dient het Hof van Justitie van het tijdstip van invoer der litigieuze produkten uit te gaan.</P></ITEM></LIST></P><P>Onder voorbehoud van deze opmerkingen refereert de firma Henck zich ten aanzien van de ontvankelijkheid der gestelde vraag aan 's Hofs oordeel.</P><P>z Zij merkt voorts op, dat net geding blijkens de overwegingen van de verwijzingsbeschikking in hoofdzaak het onderscheid tussen tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT> en tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> betreft. En tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> werd eerst bij 's Raads verordening nr. 950/68 onder het gemeenschappelijk douanetarief gebracht; zij viel derhalve noch in 1964 noch nadien onder de gemeenschappelijke ordeningen van de landbouwmarkt. Het Hof van Justitie is daarom in casu onbevoegd tot uitlegging; een uitlegging krachtens artikel 177 van het Verdrag mag slechts betrekking hebben op tariefposten die onder het gemeenschapsrecht vallen.</P></NP><NP><NO.P>B —</NO.P><TXT>De <HT TYPE="ITALIC">Commissie van de EG</HT> verklaart de ontvankelijkheid van de gestelde vraag niet te betwisten. Zij wijst erop, dat de gemeenschappelijke marktordening van verordening nr. 19/62 zich uitstrekt tot gierst en sorgho in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">10.07</FT>, en verwerkingsprodukten daarvan als bedoeld in de posten <FT TYPE="CODE">11.01</FT> en <FT TYPE="CODE">11.02</FT>, en dat in artikel 5 van verordening nr. 55/62 een heffing is voorzien op c) <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>grutten, gries en gries-meel<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/> en op g) <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>gebroken sorgho<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>. Daarentegen waren ten tijde van de litigieuze importen <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>afvallen van zetmeelfabrieken<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> als bedoeld in tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> niet aan een communautaire regeling onder-worpen.</TXT><P>De gestelde vraag betrett voorts een naar aard en samenstelling nauwkeurig omschreven produkt, zodat het in casu onnodig is het toepassingsgebied van bedoelde post volledig af te bakenen.</P><P>Tot het identificeren der ingevoerde produkten naar aard en samenstelling en het daarop toepassen van de criteria die door het Hof voor bedoelde post worden opgesteld, is uitsluitend de nationale rechter bevoegd.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>De hoofdzaak</P></TI></TITLE><NP><NO.P>A —</NO.P><TXT>De <HT TYPE="ITALIC">firma Henck</HT> meent, dat zowel volgens het gemeenschapsrecht als naar het nationale recht en de <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>verklarende toelichtingen bij de nomenclatuur van Brussel<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> in het begin van 1964 voor de omschrijving van <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>gebroken granen<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> twee criteria de doorslag gaven:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>qua <HT TYPE="ITALIC">samenstelling</HT> moet het produkt alle bestanddelen, voorkomende in onbewerkt graan, bevatten: de verhouding dezer bestanddelen mag in geen enkel opzicht zijn gewijzigd;</P></ITEM><ITEM><P>qua <HT TYPE="ITALIC">structuur</HT> moet het produkt uit onregelmatige, grove breukdelen van gebroken granen bestaan.</P></ITEM></LIST></P><P>In het begin van 1964 waren <HT TYPE="ITALIC">er</HT> noch in het gemeenschapsrecht, noch in het Duitse recht, noch in de handel en evenmin in een uniforme bestuurspraktijk der zes Lid-Staten andere criteria opgesteld.</P><P>Na erop te hebben gewezen, dat het er in dit geding om gaat waar de grens tussen de tariefposten <FT TYPE="CODE">11.02</FT> en <FT TYPE="CODE">23.03</FT> moet worden getrokken, merkt de firma Henck op dat laatstgenoemde post soortgelijke afvallen omvat als bij het verwerken van graan worden verkregen, en derhalve met post <FT TYPE="CODE">23.02</FT> kan worden vergeleken.</P><P>Wegens deze verwantschap moeten de criteria ter onderscheiding van de posten <FT TYPE="CODE">11.02</FT> en <FT TYPE="CODE">23.02</FT> per analogiam worder toegepast op produkten die onder tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> vallen:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>voor net onderscheid tussen <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>meel<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/> en <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>zemelen<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/> is het asgehalte beslissend; hoe hoger het asgehalte, des te lager de kwaliteit van het meel;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>voor de voedingswaarde van net bewerkte graan is het zetmeelgehalte bepalend; doch dit gehalte is niet het enige criterium om uit te maken of een produkt onder post <FT TYPE="CODE">11.02</FT> dan wel onder post <FT TYPE="CODE">23.02</FT> moet worden gebracht.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>Van de mogelijkheid de produkten bedoeld in post <FT TYPE="CODE">23.03</FT> onder de gemeenschappelijke ordening der markten te brengen, heeft de communautaire wetgever noch in verordening nr. 19/62 noch, nadien, in verordening nr. 120/67 gebruik gemaakt. Men mag het hieruit blijkend<?PAGE NO="784"?> standpunt van de wetgever niet omzeilen door aan de term <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>gebroken granen<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/> een volkomen ongerechtvaardigde uitlegging te geven, des dat hij mede meelhoudende afvallen van zet-meelfabrieken omvat. Men zou dan de deur openzetten voor willekeur.</P><P>De firma Henck vat haar standpunt ten deze als volgt samen:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>In de voedingsmiddelenindustrie en in de handel heeft men de term <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>gebroken granen<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/> sinds lang gebezigd ter aanduiding van het produkt dat wordt verkregen door toepassing van een wijze van breking waarbij ingevolge § 19 van de Verordnung zur Ausführung des Futtermittelgesetzes van <DATE ISO="19270721">21 juli 1927</DATE> de natuurlijke hoedanigheid van het produkt niet —' door daaraan bestanddelen toe te voegen of te onttrekken — mag worden gewijzigd.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>In het begin van 1964 kende noch het toepasselijk gemeenschapsrecht noch de nationale tariefwetgeving een andere definitie dan die van het voedingsmiddelenrecht.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>Uit artikel 11 van 's Raas verordening nr. 55/62, gewijzigd bij 's Raads verordening nr. 5/63, blijkt dat het zetmeelgehalte aan indeling van het produkt onder tariefpost <FT TYPE="CODE">23.02</FT> niet in de weg kan staan. Hetzelfde geldt voor de onder tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> te brengen produkten. Er hebben geen gemeenschapsrechtelijke of nationale voorschriften — noch ook richtlijnen — bestaan, waarin voor afvallen van zetmeelfabrieken, bedoeld in tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT>, een maximum zetmeelgehalte is vastgelegd.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>Uit het onderscheid tussen <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>meel<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/> en <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>gebroken granen<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/> — dat door het gemeenschapsrecht is overgenomen — blijkt dat voor de indeling van een produkt onder tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT> ook de structuur van het produkt van belang is. Bij gebreke van voorschriften ter uitvoering van het gemeenschapsrecht moeten ook de <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>verklarende toelichtingen bij de nomenclatuur van Brussel<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/> in aanmerking worden genomen voor tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT>; daarin wordt met name gewezen op de structuur van het produkt als criterium.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>Tot besluit van haar beschouwingen concludeert de firma Henck als volgt:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>De term <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/> in de zin van artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62, juncto de bijlage dier verordening, moet worden uitgelegd in die zin dat daaronder in maart 1964 vielen produkten, verkregen bij de grove vermaling van gierstkorrels, met dezelfde natuurlijke eigenschappen als bedoelde korrels, waaraan geen bestanddelen mochten zijn onttrokken of toegevoegd.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>De uitspraak omtrent de kosten ware aan te houden totdat het Bundesfinanzhof in het bodemgeschil uitspraak zal doen.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>B —</NO.P><TXT>De <HT TYPE="ITALIC">Commissie van de EG</HT> wijst er allereerst op, dat <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>milocorn<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/>, vergeleken met andere gierstsoorten, rijk is aan zetmeel en qua gebruiksmogelijkheden en behandeling veel gelijkenis vertoont met maïs — soms kan het maïs vervangen. Het wordt in Europa in zeer beperkte mate voor menselijke consumptie gebezigd; daarentegen wordt het op ruime schaal als veevoeder en voor de fabrikage van zetmeel gebruikt. Evanals uit maïs, worden ook uit milocorn bij droge vermaling vooral gebroken granen, grutten, gries en griesmeel, meel en vlokken verkregen. Bij de zetmeelfabricage ontstaan als veevoeder gebruikte nevenprodukten waarvan de samenstelling, al naar gelang van het toegepaste procédé, varieert, en wel met name pulp, gluten, meel, enzovoort. Voor verdere technologische details verwijst de Commissie naar haar opmerkingen in zaak 12-71.</TXT><P>Wat de tarifering betreft, herinnert de Commissie eraan dat afvallen van zetmeelfabrieken in de zin van post <FT TYPE="CODE">23.03</FT> ten tijde van de litigieuze invoeren niet aan het gemeenschappelijk douanetarief onderworpen waren, om vervolgens op te merken dat, evenals bij maïs, ook hier<?PAGE NO="785"?> de ervaring leert dat van de verschillende nevenprodukten die bij de vervaardiging van zetmeel worden verkregen, juist zetmeelrijke produkten met een betrekkelijk hoge waarde bij invoer veelal worden aangegeven als <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>afvallen<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/> in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT>. Zij concludeert hieruit, dat tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT> niet alleen van toepassing is op de eigenlijke hoofdprodukten, die bij droge vermaling van graan (in casu milocorn) worden verkregen, doch ook op produkten ontstaan door vermenging met afvallen in de zin van post <FT TYPE="CODE">23.03</FT>, die in waarde en naar samenstelling en gebruiksmogelijkheden kunnen worden vergeleken met echte maalprodukten van milocorn.</P><P>Hieruit volgt, dat echte afvallen in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> worden verkregen door via moderne technieken aan de basisstof alle zetmeel te onttrekken die op economisch rendabele wijze kan worden gewonnen.</P><P>De Commissie geeft vervolgens haar oordeel nopens <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/>; hiermede wordt volgens de Commissie gedoeld op grofgemalen (gebroken of gesneden) milodeeltjes met de natuurlijke samenstelling van milocorn.</P><P>Na de gemiddelde samenstelling van milocorn, vergeleken met andere soorten sorghogierst, te hebben uiteengezet, betoogt de Commissie dat de verschillende door het Bundesfinanzhof aangegeven gehalten aan zetmeel, proteïne en vet liggen binnen de normale grenzen van sorghogierst en milocorn. Naar samenstelling kunnen de betrokken produkten ook worden beschouwd als <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/>, zodat zij moeten worden ingedeeld onder tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT>. Noch de aanwezigheid van deeltjes ruwe milo noch die van miloklonten staat daaraan in de weg. Het is mogelijk dat een dergelijke waar niet langer beantwoordt aan de definitie van <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="201E"/>gebroken granen<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="201D"/>, die in de Duitse rechtsvoorschriften op veevoedergebied wordt gegeven; doch een bijzondere definitie van gebroken granen, zoals het recht van één enkele Lid-Staat die kent, leent zich niet noodzakelijkerwijs voor toepassing binnen de gehele Gemeenschap. Klontering van gebroken natuurlijke deeltjes kan bovendien worden verklaard door vochtinvloed bij onjuiste behandeling of opslag. Het kan ook een gevolg zijn van afbraak van de olie, wanneer de kiem slechts oppervlakkig uit het produkt wordt verwijderd, zodat het rijk is aan vetstoffen. In geen van deze gevallen kan worden gesproken van een verwerking waarbij afvallen van zetmeelfabrieken als bedoeld in tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> worden verkregen.</P><P>Voor het geval gebroken granen worden toegevoegd aan afvallen — of omgekeerd — wijst de Commissie er ten slotte op dat indien het aldus verkregen produkt qua samenstelling, gebruiksmogelijkheden en vetgehalte met gewone gebroken granen vergelijkbaar is, zodanige menging niet afdoet aan indeling van het produkt in tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT>. Zij concludeert als volgt:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="201E"/>Meelhoudende milo-afvallen als voormeld zijn te beschouwen als <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="201D"/> in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT>, zodat daarop de heffing, voorzien in artikel 5, alinea 1, letter g), van verordening nr. 55 moet worden toegepast. Zulk een produkt is in de opgaven van het Bundesfinanzhof voldoende omschreven. Voor de afbakening van produkten vallende onder tariefpost <FT TYPE="CODE">11.02</FT> en afvallen in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> is een maximum- of minimumgehalte aan andere bestanddelen in casu niet noodzakelijk<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="201D"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ten aanzien van het recht</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Overwegende dat het Bundesfinanzhof van de Bondsrepubliek Duitsland bij beschikking van <DATE ISO="19710112">12 januari 1971</DATE>, ingekomen ter griffie op <DATE ISO="19710319">19 maart 1971</DATE>, het<?PAGE NO="786"?> Hof krachtens artikel 177 van het Verdrag tot oprichting van de EEG een vraag heeft gesteld, strekkende tot het bekomen van uitlegging van artikel 1, letter d), van 's Raads verordening nr. 19 van <DATE ISO="19620404">4 april 1962</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="P" NO.OJ="030" DATE.PUB="1962">Publikatieblad 1962, nr. 30</REF.DOC.OJ>);</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ten aanzien van de bevoegdheid van het Hof</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Overwegende dat het Bundesfinanzhof zijn met betrekking tot bepaalde produkten gedaan verzoek om vaststelling van de draagwijdte van artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62, van nadere gegevens inzake de samenstelling dier produkten gepaard doet gaan;</TXT><P>dat de firma Günter Henck daarin aanleiding vindt te stellen dat de vraag er in werkelijkheid toe strekt dat het Hof, in plaats van zin en strekking van voormelde bepaling vast te stellen, er in casu toepassing aan zal geven;</P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Overwegende dat het Hof, geroepen tot uitlegging van het gemeenschapsrecht, weliswaar aan artikel 177 van het Verdrag niet de bevoegdheid kan ontlenen over een bepaalde casuspositie uitspraak te doen, doch dat anderzijds de uitlegging der litigieuze teksten praktisch nut dient af te werpen, hetgeen medebrengt dat de nationale rechter het juridisch kader van de gevraagde uitlegging mag aanduiden;</TXT><P>dat het aan de hand der bij de vraag verstrekte gegevens mogelijk is in het algemeen en in abstracto de categorie produkten te bepalen die onder het litigieuze voorschrift kunnen vallen;</P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Overwegende dat de firma Günter Henck voorts in verband met het feit dat verordening nr. 19/62 per <DATE ISO="19670701">1 juli 1967</DATE> is afgeschaft en door andere communautaire rechtsvoorschriften vervangen, stelt dat het Hof bij de beantwoording van de gestelde vraag niet zal mogen uitgaan van bepalingen die ten tijde van de litigieuze importen niet van toepassing waren;</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Overwegende dat het beginsel van de rechtszekerheid verlangt dat wordt uitgegaan van het bij toepassing van het omstreden voorschrift geldende recht;</TXT><P>dat de bewoordingen van de vraag aan eerbiediging van dat beginsel bij de te geven uitlegging niet in de weg staan;</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ten aanzien van de hoofdzaak</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Overwegende dat het Bundesfinanzhof vraagt of de term <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="201D"/> in artikel 1, letter d), van 's Raads verordening nr. 19/62 juncto tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02, A, III, b)</FT>, van de bijlage dier verordening aldus moet<?PAGE NO="787"?> worden uitgelegd, dat daaronder produkten vallen die voor een belangrijk gedeelte uit onveranderde gebroken korrels bestaan, zoals men die in gebroken milocorn aantreft, en daarnevens talrijke kleinere of grotere uit milodeeltjes bestaande klonten alsmede, ook wanneer daaraan bestanddelen mochten zijn onttrokken, nog <FT TYPE="DECIMAL">64,3</FT> % of <FT TYPE="DECIMAL">66,4</FT> % zetmeel, 10 % of <FT TYPE="DECIMAL">9,7</FT> % ruw eiwit en 3 % of <FT TYPE="DECIMAL">3,6</FT> % vet bevatten;</TXT><P>dat het Bundesfinanzhof voorts vraagt of er bovendien een maximum- of minimumgehalte aan andere bestanddelen nodig is;</P></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Overwegende dat <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="201D"/> in de zin van voormelde tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT> noch in verordening nr. 19/62 noch in verordening nr. 55/62 worden gedefinieerd;</TXT><P>dat nu gemeenschapsrechtelijke bepalingen ontbreken, aan de verklarende toelichtingen en indelingsadviezen, bedoeld in het verdrag inzake de nomenclatuur voor de indeling van goederen in de douanetarieven, het gezag toekomt van waardevolle hulpmiddelen bij de uitlegging van gemeenschappelijke tariefposten ;</P><P>dat uit deze toelichtingen, voor zover hoofdstuk 11 van het tarief betreffende, blijkt dat bij grove vermaling van milocorn verkregen meelhoudende breukdeeltjes of kernen van het vruchtlichaam die qua samenstelling de kernmerkende eigenschappen van het basisprodukt vertonen, mede gezien de opvattingen welke te dien aanzien in de milocornindustrie en de milocornhandel worden gehuldigd, zijn te beschouwen als <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="201D"/> in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT>;</P><P>dat wanneer zich uit deze granen zonder wijziging van de natuurlijke samenstelling talrijke grotere of kleinere klonten vormen, zulks er niet toe leidt dat zij niet langer zijn te beschouwen als <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="201E"/>gebroken granen<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="201D"/> in voormelde zin;</P></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Overwegende dat de nationale rechter voorts wenst te weten of een extractie van zetmeel op de indeling dezer produkten onder gebroken granen van gierst in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT> van invloed kan zijn;</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Overwegende dat in geval van twijfel bij de uitlegging van een tariefpost rekening moet worden gehouden met de functie van het tarief zowel in verband met de behoeften van de marktordening als zuiver douanerechtelijk gezien;</TXT><P>dat waar gebroken granen van gierst in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT> door verordening nr. 19/62 onder de gemeenschappelijke ordening van de graanmarkt en — via verordening nr. 55/62 — onder de heffingsregeling zijn<?PAGE NO="788"?> gebracht, daarbij vooral de structuur en het gebruik der granen, doch niet de bewerking welke zij hebben ondergaan, de doorslag heeft gegeven;</P><P>dat dan ook gebroken granen van gierst die een bewerking hebben ondergaan welke tot onttrekking van bepaalde bestanddelen kan leiden, onder tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT> blijven vallen, wanneer de wezenlijke bestanddelen van milocorn er nog in voorkomen in hoeveelheden die blijven binnen de normale grenzen waarin deze bestanddelen van nature in het basisprodukt voorkomen;</P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Overwegende voorts dat voormelde verklarende toelichtingen, voor zover de posten van hoofdstuk 11 betreffende, niet uitsluiten dat granen, met inbegrip van gierst, die zulk een behandeling hebben ondergaan, onder bedoeld hoofdstuk kunnen vallen;</TXT><P>dat voorts uit het destijds toepasselijke douanetarief volgt, dat zulke granen alleen voor zover er van afvallen sprake is, niet onder dit hoofdstuk vallen en als <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="201E"/>afvallen van zetmeelfabrieken<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="201D"/> in de zin van tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT> moeten worden ingedeeld;</P><P>dat het Hof weliswaar in casu geen uitlegging kan geven aan bedoelde tariefpost, die onder vigeur van verordening nr. 19/62 niet in de gemeenschappelijke marktordening was opgenomen maar nog onder de nationale douanetarieven viel; dat het Hof echter de draagwijdte van tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02</FT> niet kan vaststellen zonder ten aanzien van produkten waaraan zetmeel is onttrokken, rekening te houden met de grens, welke moet worden getrokken tussen deze produkten en <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="201E"/>afvallen<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="201D"/> als bedoeld in tariefpost <FT TYPE="CODE">23.03</FT>;</P><P>dat de term <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="201E"/>afvallen<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="201D"/> impliceert dat gebroken granen van gierst, waarin na onttrekking van zetmeel nog ten minste 60 % zetmeel voorkomt, niet als afval-produkten zijn te beschouwen en op grond van hun zetmeelgehalte moeten worden gebracht onder dezelfde tariefpost als gebroken granen die zulk een bewerking niet hebben ondergaan;</P></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Overwegende dat derhalve de term <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="201D"/> in artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62 juncto tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02, A, III, b)</FT>, van de bijlage dier verordening, aldus moet worden uitgelegd dat daaronder produkten vallen die hoofdzakelijk bestaan uit onveranderde gebroken korrels zoals men die in gebroken milocorn aantreft, en daarnevens talrijke kleinere of grotere uit milodeeltjes bestaande klonten kunnen bevatten;</TXT><P>dat deze produkten ook onder vermelde tariefpost vallen, wanneer de bestanddelen er gedeeltelijk aan zijn ontnomen, zolang de wezenlijke bestanddelen van milocorn voorkomen in een verhouding die bij milocorn tenminste beantwoordt aan de normale waarden van het natuurlijk gehalte dezer bestanddelen ;</P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="789"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ten aanzien van de kosten</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Overwegende dat ten aanzien van de kosten, door de Commissie van de Europese Gemeenschappen wegens indiening harer opmerkingen aan het Hof gemaakt, geen last tot terugbetaling kan worden gegeven en dat de procedure ten aanzien van partijen in het bodemgeschil als een in de loop van het geding voor de nationale rechter gerezen incident is te beschouwen, zodat de nationale rechter over de kosten zal hebben te beslissen;</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><GR.VISA><VISA>Gezien de stukken;</VISA><VISA>Gehoord het rapport van de Rechter-Rapporteur;</VISA><VISA>Gehoord de mondelinge opmerkingen van de firma Günter Henck en van de Commissie van de Europese Gemeenschappen;</VISA><VISA>Gehoord de conclusie van de Advocaat-Generaal;</VISA><VISA>Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, met name op de artikelen 39, 40 en 177;</VISA><VISA>Gelet op 's Raads verordening nr. 19 van <DATE ISO="19620404">4 april 1962</DATE>, houdende de geleidelijke totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen;</VISA><VISA>Gelet op 's Raads verordening nr. 55 van <DATE ISO="19620630">30 juni 1962</DATE>, betreffende de regeling voor de op basis van granen verwerkte produkten;</VISA><VISA>Gelet op het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de EEG, met name op artikel 20;</VISA><VISA>Gelet op het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;</VISA></GR.VISA><P>HET HOF VAN JUSTITIE,</P><P>uitspraak doende inzake de vraag, door het Bundesfinanzhof (VIIe Kamer) van de Bondsrepubliek Duitsland bij beschikking van <DATE ISO="19710112">12 januari 1971</DATE> gesteld, verklaart voor recht:</P></INTRO><P>De term <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="201E"/>gebroken granen van gierst<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="201D"/> in artikel 1, letter d), van verordening nr. 19/62 juncto tariefpost <FT TYPE="CODE">ex 11.02, A, III, b)</FT>, van de bijlage dier verordening, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder produkten vallen die hoofdzakelijk bestaan uit onveranderde gebroken korrels zoals men die in gebroken milocorn aantreft, en daarnevens talrijke kleinere of grotere uit milodeeltjes bestaande klonten kunnen bevatten. Deze produkten vallen ook onder vermelde tariefpost, wanneer de bestanddelen er gedeeltelijk aan zijn ontnomen, zolang de wezenlijke bestanddelen van milocorn<?PAGE NO="790"?> voorkomen in een verhouding die bij milocorn tenminste beantwoordt aan de normale waarden van het natuurlijk gehalte dezer bestanddelen.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Lecourt</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Donner</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Trabucchi</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Monaco</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Mertens de Wilmars</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Pescatore</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Kutscher</P></SIGNATORY><P>Aldus uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op veertien juli negentienhonderdeenenzeventig.</P><SIGNATORY><P>De President</P><P>R. Lecourt</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>De Griffier</P><P>A. Van Houtte</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>