31980R1552



Dziennik Urzędowy L 153 , 21/06/1980 P. 0023 - 0026
Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 12 P. 0049
Specjalne wydanie greckie: Rozdział 03 Tom 29 P. 0025
Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 12 P. 0049
Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 18 P. 0137
Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 18 P. 0137


Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1552/80

z dnia 20 czerwca 1980 r.

ustanawiające szczegółowe zasady udzielania pomocy administracyjnej w związku z wywozem niektórych serów kwalifikujących się do szczególnego traktowania w przywozie do Australii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2931/79 z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie udzielania pomocy w wywozie produktów rolnych mogących korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich [1], w szczególności jego art. 1 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

Związek Australijski zgodził się, w kontekście postanowień GATT, zezwolić na przywóz bez żadnych ograniczeń ilościowych miękkich dojrzewających serów, Roquefort, Stilton i serów z mleka koziego; porozumienie to będzie stosowane od dnia 1 lipca 1980 r.;

Wspólnota zobowiązała się do udzielenia organom australijskim pomocy administracyjnej w celu zapewnienia prawidłowego stosowania porozumienia; w tym celu do tych serów powinny być dołączane świadectwa wydawane przez właściwe organy Wspólnoty;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W związku z wywozem do Związku Australijskiego:

- miękkich serów dojrzewających oraz serów wyprodukowanych wyłącznie z mleka koziego (z wyłączeniem sera Feta, Telemes i Kasseri), objętych podpozycją 04.04 E Wspólnej Taryfy Celnej,

- sera Roquefort i sera Stilton, objętych podpozycją 04.04 C Wspólnej Taryfy Celnej,

wyprodukowanych we Wspólnocie i zgodnych z definicją określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, wydaje się na wniosek zainteresowanej strony świadectwo odpowiadające wzorowi ustalonemu w załączniku II.

Artykuł 2

1. Świadectwa są drukowane na białym papierze, w języku angielskim. Wymiary świadectw wynoszą 210 × 297 mm. Każde świadectwo posiada numer seryjny nadany przez agencję wystawiającą.

Państwo Członkowskie wywozu może wymagać, by świadectwo, które ma być używane na jego terytorium, było drukowane, poza językiem angielskim, w jednym z jego urzędowych języków.

2. Świadectwa wystawiane są w oryginale i co najmniej dwóch kopiach. Kopie posiadają taki sam numer seryjny, co oryginał. Oryginał i kopie należy wypełniać na maszynie lub ręcznie; w tym ostatnim przypadku powinny być one wypełnione drukowanymi literami, atramentem.

Artykuł 3

1. Świadectwo i jego kopie są wystawiane przez agencję wyznaczoną przez każde Państwo Członkowskie.

2. Agencja wystawiająca świadectwa zatrzymuje jedną kopię świadectwa. Oryginał i druga kopia są okazywane urzędnikowi celnemu tam, gdzie dopełniane są celne formalności wywozowe w związku z wywozem do Związku Australijskiego.

3. Urząd celny określony w ust. 2 przystawia swoją pieczęć w polu przewidzianym w tym celu na oryginale i zwraca go zainteresowanej stronie. Kopia pozostaje w urzędzie celnym.

Artykuł 4

Świadectwo jest ważne tylko wtedy, gdy zostanie potwierdzone przez właściwy urząd celny. Obejmuje ono podaną w nim ilość towarów. Jednak w przypadku gdy podana w nim ilość jest przekroczona o nie więcej niż 5 %, uznaje się, że świadectwo obejmuje całą tę ilość.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie podejmują wszelkie działania konieczne w celu sprawdzenia pochodzenia, typu, składu i jakości serów, w odniesieniu do których zostały wystawione świadectwa.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1980 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 czerwca 1980 r.

W imieniu Komisji

Finn Gundelach

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 334 z 28.12.1979, str. 8.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

Definicja serów określonych w art. 1

1. Miękkie sery dojrzewające są poddawane obróbce lub dojrzewaniu przy zastosowaniu czynników biologicznych, takich jak pleśnie, drożdże i inne organizmy, które spowodowały powstanie na powierzchni sera zauważalnej skórki. Obróbka lub dojrzewanie są prowadzone tak, że ser w sposób widoczny dochodzi lub dojrzewa, zaczynając od jego powierzchni w kierunku środka. Wagowa zawartość tłuszczu w suchej masie nie może być mniejsza niż 50 %. Wilgotność obliczona wagowo w stosunku do substancji niebędących tłuszczami nie może być mniejsza niż 65 %.

Termin "miękki ser dojrzewający" nie obejmuje serów z pleśniami, drożdżami i innymi organizmami na skórze, które zawierają również pleśń niebieską lub inną, rozmieszczoną równomiernie wewnątrz sera.

2. Ser Roquefort musi być wytworzony zgodnie z normami ustanowionymi w ustawie z dnia 29 lipca 1925 r. opublikowanej w "Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej" z dnia 30 lipca 1925 r. i muszą być oznakowane jako "Roquefort" przez "Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de Roquefort".

3. Ser Stilton musi być wytworzony zgodnie z rozporządzeniami regulującymi stosowanie poświadczonych znaków handlowych 831407 i 831408 i spełniającymi odpowiednie wymagania odnośnie do zawartości tłuszczu z mleka i wody zgodnie z harmonogramem 1 do rozporządzeń z 1970 r. dotyczących sera wydanych w Zjednoczonym Królestwie.

4. Ser z mleka koziego musi być wytworzony "wyłącznie z mleka koziego" (z wyjątkiem serów Feta, Telemes i Kasseri) i wyrazy te muszą być umieszczone na jego opakowaniu i/lub etykiecie.

--------------------------------------------------

ANNEXE IIANNEX IIANHANG IIALLEGATO IIBIJLAGE IIBILAG II

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------