1)Είναι θεμιτό να θεωρείται ως μέτρο ισοδυνάμου προς ποσοτικούς περιορισμούς αποτελέσματος, υπό την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ, ή μέτρο από το οποίο πρέπει να απέχουν τα κράτη μέλη, υπό την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 2, ΕΚ, όταν δημόσιος υπάλληλοςεμπειρογνώμων, ανήκων στη δημόσια υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με την ασφάλεια στην εργασία, ο οποίος όμως δεν έχει εξουσία λήψεως αποφάσεων, εκφράζει τις απόψεις του στο κύριο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων εθνικού καναλιού και σε ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδες, καθώς και σε εμπορικούς ή επαγγελματικούς οργανισμούς, ενώ έχει κινηθεί διαδικασία ελέγχου στη σχετική αγορά, χωρίς όμως να έχει ληφθεί απόφαση, υπό τέτοιες συνθήκες ώστε οι δηλώσεις του σχετικά με τους κινδύνους που ενέχει για την υγεία και μάλιστα για τη ζωή των ανθρώπων μηχανή που τέθηκε στην αγορά από συγκεκριμένο κατασκευαστή να μπορούν, είτε άμεσα είτε μέσω άλλων προσώπων, να δημιουργήσουν αρνητική δημόσια εικόνα της επίμαχης μηχανής και να βλάψουν την εμπορία της;2)Πρέπει να ερμηνευθεί η οδηγία [...] υπό την έννοια ότι ο επίμαχος ανυψωτήρας οχημάτων αντίκειται προς τους βασικούς κανόνες ασφάλειας που θεσπίζει η οδηγία, διότι η μηχανή αυτή δεν κατασκευάστηκε σύμφωνα με το πρότυπο SFS-EN 1493, οπότε κατά τον σχεδιασμό της δεν ελήφθη υπόψη η τοποθέτηση του προς ανύψωση οχήματος σε ανυψωτικές ράβδους και από τις δύο πλευρές και οι υπολογισμοί αντοχής καθεμιάς από αυτές τις ανυψωτικές ράβδους δεν πραγματοποιήθηκαν με βάση τις πλέον δυσμενείς συνθήκες ανυψώσεως;3)α)Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, είναι δυσανάλογες προς τον επιδιωκόμενο σκοπό οι περιγραφείσες ανωτέρω πράξεις του υπαλλήλου ενόψει του υψηλού σκοπού της προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και, επομένως, αντίθετες προς τη Συνθήκη ΕΚ, ακόμα και αν το δεύτερο ερώτημα χρήζει επίσης καταφατικής απαντήσεως, εφόσον ληφθεί υπόψη η φύση των πράξεων αυτών και, συγκεκριμένα, το γεγονός ότι ήταν δυνατόν να δοθούν πληροφορίες επί των ενδεχομένων κινδύνων και να αποφευχθεί η εμφάνιση επικινδύνων καταστάσεων με τη χρησιμοποίηση άλλων μέσων εκτός από τα περιγραφέντα στο πρώτο ερώτημα, ότι οι πράξεις αυτές έλαβαν χώρα προτού η αρμόδια αρχή λάβει απόφαση στην υπόθεση ελέγχου της αγοράς και ότι, καθόσον αφορούσαν συγκεκριμένο προϊόν, μπορούσαν να θίξουν την εμπορία του;β)Αν το προβληθέν στο ερώτημα 3, στοιχείο α', ζήτημα περί αναλογικότητας εμπίπτει στην εκτίμηση του εθνικού δικαστηρίου, πρέπει το δικαστήριο αυτό να προσδώσει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός της ενδεχόμενης μη συμφωνίας προς τους κοινοτικούς ή εθνικούς κανόνες περί ασφάλειας ή, αντίθετα, στις συνθήκες δημοσιοποιήσεως της μη συμφωνίας αυτής;4)Μπορούν οι πράξεις του υπαλλήλου που περιγράφηκαν στο πρώτο ερώτημα, υπό τις αναφερθείσες ανωτέρω στο τρίτο ερώτημα, στοιχείο α', περιστάσεις, να δικαιολογηθούν από την ελευθερία εκφράσεως, που διασφαλίζεται στο άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, ακόμα και αν αντίκεινται στα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ ή στο άρθρο 10 ΕΚ;5)α)Αν οι περιγραφείσες στο πρώτο ερώτημα πράξεις του υπαλλήλου είναι αντίθετες στα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ ή στο άρθρο 10 ΕΚ, είναι η παράβαση αρκούντως πρόδηλη και σοβαρή ώστε το κράτος, αν πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις στοιχειοθετήσεως της ευθύνης του, να υποχρεούται δυνάμει του κοινοτικού δικαίου σε αποκατάσταση της ζημίας που οι πράξεις αυτές συνεπάγονται για την επιχείρηση που έθεσε σε εμπορία τη μηχανή;β)Είναι πρόδηλη και σοβαρή η προβαλλόμενη στο στοιχείο α' παράβαση ακόμα και στην περίπτωση όπου ουδέν σφάλμα ή ουδεμία αμέλεια μπορεί να προσαφθεί στην αρμόδια αρχή (ή στον αρμόδιο υπάλληλο) που έχει την εξουσία λήψεως αποφάσεως, παρότι η αρχή αυτή (ή ο υπάλληλος αυτός) ουδόλως ενέκρινε τις επικριθείσες πράξεις, αλλ ούτε και ενήργησε ώστε οι πράξεις αυτές να έχουν πρακτικές συνέπειες;γ)Μπορεί το άρθρο 10 ΕΚ και, συγκεκριμένα, η παράγραφος 2, να δημιουργήσει δικαιώματα υπέρ των ιδιωτών υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στο πρώτο ερώτημα;δ)Πέραν της ευθύνης του κράτους, μπορεί επίσης να στοιχειοθετηθεί ευθύνη του ιδίου του υπαλλήλου δυνάμει του κοινοτικού δικαίου και υπό τις ίδιες συνθήκες, λόγω των πράξεων του όπως περιγράφονται στο πρώτο ερώτημα, αν οι πράξεις αυτές είναι αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο;ε)Είναι στην πράξη αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερής η καταβολή αποζημιώσεως βάσει του κοινοτικού δικαίου, όταν το εθνικό δίκαιο επιτρέπει την αποκατάσταση οικονομικών ζημιών, πλην αυτών που προκαλούνται σε πρόσωπα και αγαθά, μόνον αν η ζημία είναι το αποτέλεσμα αξιόποινης πράξεως ή ασκήσεως δημόσιας εξουσίας ή, άλλως, αν συντρέχουν ιδιαίτερα σοβαροί λόγοι για να διαταχθεί η αποζημίωση;6)α)Αν η αποκατάσταση της ζημίας, που προκλήθηκε ακόμη και εξ αμελείας από την παράβαση των κανόνων περί ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, διατάσσεται κατ' εφαρμογήν της εθνικής νομοθεσίας, απαιτεί το κοινοτικό δίκαιο η επιβαλλόμενη αποκατάσταση της ζημίας να αποτελεί αποτελεσματική και αποτρεπτική κύρωση και συμβιβάζεται με τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου περί ευθύνης το γεγονός ότι ο δημόσιος υπάλληλος που διέπραξε παράβαση εκ δόλου ή εξ αμελείας υπό την έννοια της εθνικής νομοθεσίας είναι υπεύθυνος για τη ζημία μόνο κατά εύλογη αναλογία, η οποία δεν αντιστοιχεί οπωσδήποτε στο σύνολο της ζημίας, και μάλιστα απαλλάσσεται κάθε ευθύνης αν του προσάπτεται μόνον ελαφρά αμέλεια, ή το γεγονός ότι ο υπάλληλος και το Δημόσιο που είναι υπεύθυνο για το σφάλμα ή την αμέλεια του υπαλλήλου υποχρεούνται να αποκαταστήσουν την οικονομική ζημία, πλην της ζημίας που προκαλείται σε πρόσωπα ή αγαθά, μόνον αν η ζημία αυτή είναι το αποτέλεσμα αξιόποινης πράξεως ή ασκήσεως δημόσιας εξουσίας ή, άλλως, αν συντρέχουν ιδιαίτερα σοβαροί λόγοι για να διαταχθεί η αποζημίωση;β)Αν οποιοσδήποτε από τους περιορισμούς της ευθύνης που αναφέρθηκαν στο στοιχείο α' δεν συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, μπορεί απόφαση περί αποζημιώσεως εκδοθείσα δυνάμει του εθνικού δικαίου να παρακάμψει τον περιορισμό αυτό ως προς τον εν λόγω υπάλληλο, ακόμα και αν του επιβάλλεται υποχρέωση αποζημιώσεως αυστηρότερη ή μεγαλύτερη απ' ό,τι προβλέπει η εθνική νομοθεσία;