<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑444/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CJ0444</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:978">EU:C:2016:978</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>16</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>16</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>tmilcjeΑΠΟΦΑΣΗ της <DATE ISO="20161221">21.12.2016</DATE> – ΥΠΟΘΕΣΗ C‑444/15</P><P>ASSOCIAZIONE ITALIA NOSTRA ONLUS</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (τρίτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20161221">21ης Δεκεμβρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>* Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Περιβάλλον</KEYWORD><KEYWORD>Οδηγία 2001/42/ΕΚ</KEYWORD><KEYWORD>Εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 3, παράγραφος 3</KEYWORD><KEYWORD>Σχέδια και προγράμματα που υποβάλλονται υποχρεωτικά σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μόνον όταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν ότι ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον</KEYWORD><KEYWORD>Κύρος, υπό το πρίσμα της Συνθήκης ΛΕΕ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια της χρήσης <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Εθνική ρύθμιση αναφερόμενη στην έκταση των οικείων περιοχών</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑444/15,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (πρωτοβάθμιο διοικητικό δικαστήριο της περιφέρειας Βενετίας, Ιταλία) με απόφαση της <DATE ISO="20150716">16ης Ιουλίου 2015</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20150817">17 Αυγούστου 2015</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Associazione Italia Nostra Onlus</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Comune di Venezia,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ministero per i beni e le attività culturali,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Regione Veneto,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ministero della Difesa – Capitaneria di Porto di Venezia,</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Agenzia del Demanio,</HT></P></DEFENDANTS><PRESENCE><PRESENCE.INIT>παρισταμένης της:</PRESENCE.INIT><P><HT TYPE="BOLD">Società Ca’ Roman Srl,</HT></P></PRESENCE></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους L. Bay Larsen, πρόεδρο τμήματος, Μ. Βηλαρά, J. Malenovský, M. Safjan (εισηγητή) και D. Šváby, δικαστές,</P><P>γενική εισαγγελέας: J. Kokott</P><?PAGE NO="2"?><P>γραμματέας: A. Calot Escobar</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>η Associazione Italia Nostra Onlus, εκπροσωπούμενη από τους F. Mantovan, P. Mantovan και P. Piva, avvocati,</P></ITEM><ITEM><P>ο Comune di Venezia, εκπροσωπούμενος από τους A. Iannotta, M. Ballarin και N. Ongaro, avvocati,</P></ITEM><ITEM><P>η Società Ca’ Roman Srl, εκπροσωπούμενη από τον G. Zago, avvocato,</P></ITEM><ITEM><P>η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την G. Palmieri, επικουρούμενη από τον P. Grasso, avvocato dello Stato,</P></ITEM><ITEM><P>το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τους A. Tamás και M. Menegatti,</P></ITEM><ITEM><P>το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενο από τις M. Simm και S. Barbagallo,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την L. Pignataro και τον C. Hermes,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="20160908">8ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010627">27ης Ιουνίου 2001</DATE>, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="197" PAGE.FIRST="30" DATE.PUB="2001">ΕΕ 2001, L 197, σ. 30</REF.DOC.OJ>), καθώς και την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, της Associazione Italia Nostra Onlus (Ιταλία) και, αφετέρου, των Comune di Venezia (Δήμου Βενετίας, Ιταλία), Ministero per i Beni e le Attività Culturali (Yπουργείου Πολιτιστικών Αγαθών και Δραστηριοτήτων, Ιταλία), Regione Veneto (περιφέρειας Βενετίας, Ιταλία), Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti (Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, Ιταλία), Ministero della Difesa – Capitaneria di Porto di Venezia (Υπουργείου Άμυνας – Λιμεναρχείου Βενετίας, Ιταλία) και της Agenzia del Demanio (Οργανισμού Διαχειρίσεως Δημοσίων Κτιρίων, Ιταλία) όσον αφορά την υποχρέωση υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, βάσει της οδηγίας 2001/42, σχεδίου εργασιών επί ακινήτων σε νησί που βρίσκεται στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας (Ιταλία).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Η οδηγία 92/43/ΕΟΚ</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 1, στοιχεία ιαʹ και ιβʹ, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19920521">21ης Μαΐου 1992</DATE>, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="206" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="1992">ΕΕ 1992, L 206, σ. 7</REF.DOC.OJ>, στο εξής: οδηγία για τους οικοτόπους), περιέχει τους εξής ορισμούς:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>ια)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="201C" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>τόπος κοινοτικής σημασίας<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>: ένας τόπος ο οποίος, στη βιογεωγραφική περιοχή ή στις βιογεωγραφικές περιοχές στις οποίες ανήκει, συνεισφέρει σημαντικά στη διατήρηση ή την αποκατάσταση ενός τύπου φυσικού οικοτόπου του παραρτήματος I ή ενός είδους του παραρτήματος II, σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης και ο οποίος μπορεί επί πλέον να συνεισφέρει σημαντικά στη συνοχή της <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Φύσης 2000<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/> (Natura 2000) που αναφέρεται στο άρθρο 3 ή/και να συνεισφέρει σημαντικά στη συντήρηση της βιολογικής πολλαπλότητας στις συγκεκριμένες βιογεωγραφικές περιοχές.</TXT><P>[…]</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ιβ)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="201C" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>ειδική ζώνη διατήρησης<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>: ένας τόπος κοινοτικής σημασίας ορισμένος από τα κράτη μέλη μέσω κανονιστικής, διοικητικής ή/και συμβατικής πράξης, στον οποίο εφαρμόζονται τα μέτρα διατήρησης που απαιτούνται για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση, σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης, των φυσικών οικοτόπων ή/και των πληθυσμών των ειδών για τα οποία ορίστηκε ο τόπος<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η παρούσα οδηγία σκοπό έχει να συμβάλει στην προστασία της βιολογικής ποικιλομορφίας, μέσω της διατήρησης των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας χλωρίδας και πανίδας στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών όπου εφαρμόζεται η συνθήκη.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία αποσκοπούν στη διασφάλιση της διατήρησης ή της αποκατάστασης σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης, των φυσικών οικοτόπων και των άγριων ειδών χλωρίδας και πανίδας κοινοτικού ενδιαφέροντος.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Κατά τη λήψη μέτρων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές απαιτήσεις, καθώς και οι περιφερειακές και τοπικές ιδιομορφίες.<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Συνίσταται ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο ειδικών ζωνών, επονομαζόμενο <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>. Το δίκτυο αυτό, που αποτελείται από τους τόπους όπου ευρίσκονται τύποι φυσικών οικοτόπων που εμφαίνονται στο παράρτημα I και τους οικοτόπους των ειδών που εμφαίνονται στο παράρτημα II, πρέπει να διασφαλίζει την διατήρηση ή, ενδεχομένως, την αποκατάσταση σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης, των τύπων φυσικών οικοτόπων και των οικοτόπων των οικείων ειδών στην περιοχή της φυσικής κατανομής των ειδών αυτών.</ALINEA><ALINEA>Το δίκτυο <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Natura 2000<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/> περιλαμβάνει και τις ζώνες ειδικής προστασίας που έχουν ταξινομηθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ [του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19790402">2ας Απριλίου 1979</DATE>, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ ειδ. εκδ. 15/001, σ. 202)].<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 6 της οδηγίας για τους οικοτόπους προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Για τις ειδικές ζώνες διατήρησης, τα κράτη μέλη καθορίζουν τα αναγκαία μέτρα διατήρησης που ενδεχομένως συνεπάγονται ειδικά ενδεδειγμένα σχέδια διαχείρισης ή ενσωματωμένα σε άλλα σχέδια διευθέτησης και τα δέοντα κανονιστικά, διοικητικά ή συμβατικά μέτρα που ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των τύπων φυσικών οικοτόπων του παραρτήματος I και των ειδών του παραρτήματος II, τα οποία απαντώνται στους τόπους.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε στις ειδικές ζώνες διατήρησης να αποφεύγεται η υποβάθμιση των φυσικών οικοτόπων και των οικοτόπων ειδών, καθώς και οι ενοχλήσεις που έχουν επιπτώσεις στα είδη για τα οποία οι ζώνες έχουν ορισθεί, εφόσον οι ενοχλήσεις αυτές θα μπορούσαν να έχουν επιπτώσεις σημαντικές όσον αφορά τους στόχους της παρούσας οδηγίας.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε σχέδιο, μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του τόπου, το οποίο όμως είναι δυνατόν να επηρεάζει σημαντικά τον εν λόγω τόπο, καθεαυτό ή από κοινού με άλλα σχέδια, εκτιμάται δεόντως ως προς τις επιπτώσεις του στον τόπο, λαμβανομένων υπόψη των στόχων διατήρησής του. Βάσει των συμπερασμάτων της εκτίμησης των επιπτώσεων στον τόπο και εξαιρουμένης της περίπτωσης των διατάξεων της παραγράφου 4, οι αρμόδιες εθνικές αρχές συμφωνούν για το οικείο σχέδιο μόνον αφού βεβαιωθούν ότι δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου περί του οποίου πρόκειται και, ενδεχομένως, αφού εκφρασθεί πρώτα η δημόσια γνώμη.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Εάν, παρά τα αρνητικά συμπεράσματα της εκτίμησης των επιπτώσεων και ελλείψει εναλλακτικών λύσεων, ένα σχέδιο πρέπει να πραγματοποιηθεί για άλλους επιτακτικούς λόγους σημαντικού δημοσίου συμφέροντος, περιλαμβανομένων λόγων κοινωνικής ή οικονομικής φύσεως, το κράτος μέλος λαμβάνει κάθε αναγκαίο αντισταθμιστικό μέτρο ώστε να εξασφαλισθεί η προστασία της συνολικής συνοχής του Natura 2000. Το κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με τα αντισταθμιστικά μέτρα που έλαβε.</ALINEA><ALINEA>Όταν ο τόπος περί του οποίου πρόκειται είναι τόπος όπου ευρίσκονται ένας τύπος φυσικού οικοτόπου προτεραιότητας ή/και ένα είδος προτεραιότητας, είναι δυνατόν να προβληθούν μόνον επιχειρήματα σχετικά με την υγεία ανθρώπων και τη δημόσια ασφάλεια ή σχετικά με θετικές συνέπειες πρωταρχικής σημασίας για το περιβάλλον, ή, κατόπιν γνωμοδοτήσεως της Επιτροπής, άλλοι επιτακτικοί σημαντικοί λόγοι σημαντικού δημοσίου συμφέροντος.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Το άρθρο 7 της οδηγίας αυτής έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>Οι υποχρεώσεις που πηγάζουν από τις παραγράφους 2, 3 και 4 του άρθρου 6 της παρούσας οδηγίας αντικαθιστούν τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την πρώτη πρόταση της παραγράφου 4 του άρθρου 4 της οδηγίας [79/409], όσον αφορά τις ζώνες που χαρακτηρίστηκαν δυνάμει της παραγράφου 1 του άρθρου 4 ή αναγνωρίστηκαν με ανάλογο τρόπο δυνάμει της παραγράφου 2 του άρθρου 4 της εν λόγω οδηγίας, τούτο δε από την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας ή από την ημερομηνία της ταξινόμησης ή της αναγνώρισης εκ μέρους ενός κράτους μέλους δυνάμει της οδηγίας 79/409, εφόσον αυτή είναι μεταγενέστερη.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Η οδηγία 2001/42</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Οι αιτιολογικές σκέψεις 9 και 10 της οδηγίας 2001/42 έχουν ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>(9)</NO.P><TXT>Η παρούσα οδηγία είναι διαδικαστικής φύσεως και οι απαιτήσεις της θα πρέπει είτε να ενταχθούν σε υφιστάμενες διαδικασίες στα κράτη μέλη είτε να ενσωματωθούν σε διαδικασίες που θεσπίζονται συγκεκριμένα για το σκοπό αυτό· προκειμένου να αποφεύγονται οι<?PAGE NO="5"?> αλληλεπικαλύψεις εκτιμήσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους, ενδεχομένως, το γεγονός ότι οι εκτιμήσεις θα πραγματοποιούνται σε διάφορα επίπεδα ενός ιεραρχημένου συνόλου σχεδίων και προγραμμάτων.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(10)</NO.P><TXT>Όλα τα σχέδια και προγράμματα που εκπονούνται σε ορισμένους βασικούς τομείς και που καθορίζουν το πλαίσιο μελλοντικών αδειών έργων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19850627">27ης Ιουνίου 1985</DATE>, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον [(<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="175" PAGE.FIRST="40" DATE.PUB="1985">ΕΕ 1985, L 175, σ. 40</REF.DOC.OJ>), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/11/ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19970303">3ης Μαρτίου 1997</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="073" PAGE.FIRST="5" DATE.PUB="1997">ΕΕ 1997, L 73, σ. 5</REF.DOC.OJ>)], καθώς και όλα τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία απαιτείται εκτίμηση βάσει της οδηγίας [για τους οικοτόπους], ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα πρέπει κατά κανόνα να υποβάλλονται σε συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Όταν καθορίζουν τη χρήση μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο ή επιφέρουν ήσσονες τροποποιήσεις στα προαναφερόμενα σχέδια ή προγράμματα, θα πρέπει να υποβάλλονται σε εκτίμηση μόνον εφόσον τα κράτη μέλη αποφασίζουν ότι ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/></TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 1 της οδηγίας 2001/42, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Στόχοι<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η υψηλού επιπέδου προστασία του περιβάλλοντος και η ενσωμάτωση περιβαλλοντικών ζητημάτων στην προετοιμασία και θέσπιση σχεδίων και προγραμμάτων με σκοπό την προώθηση βιώσιμης ανάπτυξης, εξασφαλίζοντας ότι, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, θα γίνεται εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων για ορισμένα σχέδια και προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 2, στοιχεία αʹ και βʹ, της οδηγίας αυτής περιέχει τους εξής ορισμούς:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ως <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>σχέδια και προγράμματα<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> νοούνται τα σχέδια και προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, καθώς και οι τροποποιήσεις τους:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>που εκπονούνται ή/και εγκρίνονται από μια αρχή σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο ή που εκπονούνται από μια αρχή προκειμένου να εγκριθούν, μέσω νομοθετικής διαδικασίας, από το Κοινοβούλιο ή την Κυβέρνηση, και</P></ITEM><ITEM><P>που απαιτούνται βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων,</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ως <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> νοείται η εκπόνηση περιβαλλοντικής μελέτης, η διεξαγωγή διαβουλεύσεων, η συνεκτίμηση της περιβαλλοντικής μελέτης και των αποτελεσμάτων των διαβουλεύσεων κατά τη λήψη αποφάσεων καθώς και η παροχή πληροφοριών σχετικά με την απόφαση, σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 9<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Πεδίο εφαρμογής<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>, προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Πραγματοποιείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 9, για σχέδια και προγράμματα που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 4, και τα οποία ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="6"?><PARAG IDENTIFIER="003.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, πραγματοποιείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για όλα τα σχέδια και προγράμματα:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>τα οποία εκπονούνται για τη γεωργία, δασοπονία, αλιεία, ενέργεια, βιομηχανία, μεταφορές, διαχείριση αποβλήτων, διαχείριση υδάτινων πόρων, τηλεπικοινωνίες, τουρισμό, χωροταξία ή χρήση του εδάφους και τα οποία καθορίζουν το πλαίσιο για μελλοντικές άδειες έργων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της οδηγίας [85/337], ή</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>για τα οποία, λόγω των συνεπειών που ενδέχεται να έχουν σε ορισμένους τόπους, απαιτείται εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας [για τους οικοτόπους].</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 2 σχέδια και προγράμματα που καθορίζουν τη χρήση μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο και οι ήσσονες τροποποιήσεις των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 σχεδίων και προγραμμάτων υποβάλλονται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μόνον όταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν ότι ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη αποφασίζουν εάν τα σχέδια και προγράμματα, πλην των αναφερόμενων στην παράγραφο 2, τα οποία καθορίζουν το πλαίσιο για μελλοντικές άδειες έργων, ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.005"><NO.PARAG>5.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη αποφασίζουν κατά πόσον τα σχέδια και προγράμματα που αναφέρονται στις ανωτέρω παραγράφους 3 και 4, ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον είτε εξετάζοντας χωριστά κάθε περίπτωση είτε καθορίζοντας συγκεκριμένους τύπους σχεδίων και προγραμμάτων είτε συνδυάζοντας τις δύο αυτές προσεγγίσεις. Προς το σκοπό αυτό τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη σε κάθε περίπτωση τα κατάλληλα κριτήρια που εκτίθενται στο παράρτημα ΙΙ προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα σχέδια και προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.</ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/></P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 της οδηγίας 2001/42, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Γενικές υποχρεώσεις<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που αναφέρεται στο άρθρο 3 πραγματοποιείται κατά την εκπόνηση ενός σχεδίου ή προγράμματος και πριν από την έγκρισή του ή την έναρξη της σχετικής νομοθετικής διαδικασίας.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας είτε ενσωματώνονται στις υφιστάμενες διαδικασίες στα κράτη μέλη για την έγκριση σχεδίων και προγραμμάτων είτε συμπεριλαμβάνονται σε διαδικασίες που θεσπίζονται για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Όταν τα σχέδια και προγράμματα αποτελούν μέρος ενός ιεραρχημένου συνόλου, τα κράτη μέλη, προκειμένου να αποφύγουν την επανάληψη της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι η εκτίμηση θα γίνει, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, σε διάφορα επίπεδα του ιεραρχημένου συνόλου. Με σκοπό, μεταξύ άλλων, να αποφύγουν την επανάληψη της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 3.<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Το άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας αυτής, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>Περιβαλλοντική μελέτη<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>, έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Σε περίπτωση που απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1, εκπονείται περιβαλλοντική μελέτη στην οποία εντοπίζονται, περιγράφονται και αξιολογούνται οι ενδεχόμενες σημαντικές επιπτώσεις που θα έχει στο περιβάλλον η εφαρμογή του<?PAGE NO="7"?> σχεδίου ή προγράμματος, καθώς και λογικές εναλλακτικές δυνατότητες λαμβανομένων υπόψη των στόχων και του γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής του σχεδίου ή προγράμματος. Οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται γι’ αυτό το σκοπό περιέχονται στο παράρτημα Ι.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Η περιβαλλοντική μελέτη που εκπονείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 περιλαμβάνει τις πληροφορίες που ευλόγως μπορεί να απαιτηθούν λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες γνώσεις και μεθόδους εκτίμησης, το περιεχόμενο και το επίπεδο λεπτομερειών στο σχέδιο ή το πρόγραμμα, το στάδιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεως και το βαθμό στον οποίο ορισμένα θέματα αξιολογούνται καλύτερα σε διαφορετικά επίπεδα της εν λόγω διαδικασίας ώστε να αποφεύγεται η επανάληψη της εκτίμησης.<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Το παράρτημα II της οδηγίας 2001/42 απαριθμεί τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενδεχόμενης σημασίας των επιπτώσεων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας αυτής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Το ιταλικό δίκαιο</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Η οδηγία 2001/42 μεταφέρθηκε στην ιταλική έννομη τάξη με το decreto legislativo n. 152 – Norme in materia ambientale (νομοθετικό διάταγμα αριθ. 152, σχετικά με την περιβαλλοντική νομοθεσία), της <DATE ISO="20060403">3ης Απριλίου 2006</DATE> (τακτικό συμπληρωματικό τεύχος της <HT TYPE="ITALIC">GURI</HT>, αριθ. 88, της <DATE ISO="20060414">14ης Απριλίου 2006</DATE>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Το άρθρο 6 του διατάγματος αυτού, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση αφορά την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τα σχέδια και προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην πολιτιστική κληρονομιά.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, πραγματοποιείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων για όλα τα σχέδια και προγράμματα:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>τα οποία εκπονούνται για την εκτίμηση και τη διαχείριση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα, για τους τομείς της γεωργίας, της δασοπονίας, της αλιείας, της ενέργειας, της βιομηχανίας, των μεταφορών, της διαχείρισης αποβλήτων, της διαχείρισης υδάτινων πόρων, των τηλεπικοινωνιών, του τουρισμού, της χωροταξίας αστικών και αγροτικών περιοχών ή της χρήσης του εδάφους και τα οποία καθορίζουν το πλαίσιο αναφοράς για την έγκριση, αδειοδότηση, χωροταξία ή υλοποίηση των έργων που απαριθμούνται στα παραρτήματα II, III και IV του παρόντος διατάγματος·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>για τα οποία απαιτείται εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με το άρθρο 5 του DPR αριθ. 357 της <DATE ISO="19970908">8ης Σεπτεμβρίου 1997</DATE>, όπως έχει τροποποιηθεί, λόγω των επιπτώσεων που ενδέχεται να έχουν στους στόχους διατήρησης των περιοχών που έχουν χαρακτηρισθεί ζώνες ειδικής προστασίας προς διαφύλαξη των αγρίων πτηνών και των περιοχών που έχουν χαρακτηρισθεί τόποι κοινοτικής σημασίας προς διαφύλαξη των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 2 σχέδια και προγράμματα που καθορίζουν τη χρήση μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο και οι ήσσονες τροποποιήσεις των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 σχεδίων και προγραμμάτων υποβάλλονται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μόνον όταν η αρμόδια αρχή εκτιμά ότι τα ως άνω σχέδια και προγράμματα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="8"?><PARAG IDENTIFIER="006.003A"><NO.PARAG>3α.</NO.PARAG><ALINEA>Η αρμόδια αρχή εκτιμά, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12, εάν τα σχέδια και προγράμματα, πλην αυτών που διαλαμβάνονται στην παράγραφο 2, τα οποία καθορίζουν το πλαίσιο εντός του οποίου μπορεί να εγκριθεί στο μέλλον η υλοποίησή τους, ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.</ALINEA></PARAG><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/></P></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στο νότιο άκρο της νήσου Pellestrina, βρίσκεται η νήσος με την ονομασία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>Ca’ Roman<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>, η οποία υπάγεται στον Comune di Venezia. Λόγω της αξίας του φυσικού τοπίου, ο βιότοπος της Ca’ Roman εντάχθηκε στο δίκτυο Natura 2000.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Ο βιότοπος αυτός αποτελεί το νοτιότερο τμήμα του τόπου κοινοτικής σημασίας (στο εξής: ΤΚΣ) και της ζώνης ειδικής προστασίας (στο εξής: ΖΕΠ) που έχουν καταχωριστεί υπό την ονομασία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>ακτή Βενετίας: βιότοπος ακτογραμμής<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/> (κωδικός IT 3250023) και αποτελεί συνέχεια του ΤΚΣ και της ΖΕΠ που έχουν καταχωριστεί υπό την ονομασία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>λιμνοθάλασσα της Βενετίας<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> (κωδικός IT 3250046), καθώς και του ΤΚΣ που έχει καταχωριστεί υπό την ονομασία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>μέση κατώτερη λιμνοθάλασσα Βενετίας<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> (κωδικός IT 3250030). Κατά το αιτούν δικαστήριο, στην Ca’ Roman υπάρχει μια ζώνη που συνορεύει με τους εν λόγω ΤΚΣ και με τις εν λόγω ΖΕΠ, όπου σήμερα βρίσκονται εγκαταλειμμένα κτίρια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Η εφαρμοστέα πολεοδομική νομοθεσία στο έδαφος του Comune di Venezia επιτρέπει παρεμβάσεις για ανακαινίσεις, μέσω κατεδαφίσεως και ανοικοδομήσεως κτιρίων άνευ οικονομικής αξίας, ο προορισμός των οποίων θα μεταβληθεί μετά την εκπόνηση ενός σχεδίου υλοποιήσεως, το οποίο καθορίζει την αστική οργάνωση σε θέματα υποδομών και αρχιτεκτονικής του τόπου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Η Società Ca’ Roman εκπόνησε ένα τέτοιο σχέδιο εφαρμογής για τα εγκαταλειμμένα κτίρια που αναφέρονται στη σκέψη 18 της παρούσας αποφάσεως. Το σχέδιο προβλέπει την ανέγερση στη θέση των εγκαταλειμμένων κτιρίων 84 κατοικιών, διαμοιρασμένων σε 42 κτίρια συγκεντρωμένα σε πέντε ομάδες κτιρίων, σε συνολική έκταση <FT TYPE="NUMBER">29195</FT> τ.μ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="20120531">31ης Μαΐου 2012</DATE>, το δημοτικό συμβούλιο του Comune di Venezia ενέκρινε το επίμαχο σχέδιο το οποίο υποβλήθηκε σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας για τους οικοτόπους. Η εκτίμηση ήταν μεν θετική, αλλά επιβλήθηκαν ταυτόχρονα πολυάριθμοι όροι με σκοπό την προστασία των θιγόμενων ΤΚΣ και ΖΕΠ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Αντιθέτως, το σχέδιο δεν υποβλήθηκε σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατά την έννοια της οδηγίας 2001/42. Συγκεκριμένα, με απόφαση της <DATE ISO="20130604">4ης Ιουνίου 2013</DATE>, η αρμόδια αρχή της περιφέρειας έκρινε ότι το επίμαχο σχέδιο αφορά αποκλειστικά τη χρήση μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο και ότι τα σχέδια για τις ζώνες αυτές δεν απαιτούν εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων όταν δεν έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="20141002">2ας Οκτωβρίου 2014</DATE>, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του δημοτικού συμβουλίου, ο commissario straordinario (έκτακτος επίτροπος) του Comune di Venezia, αφού εξέτασε αν έπρεπε να προβεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας 2001/42, ενέκρινε το επίμαχο σχέδιο, χωρίς καμία τροποποίηση σε σχέση με το κείμενο που είχε εγκριθεί προηγουμένως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Η Associazione Italia Nostra, που έχει ως στόχο να συνδράμει στην προστασία και στην αξιοποίηση της ιστορικής, καλλιτεχνικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ιταλίας, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (διοικητικού περιφερειακού δικαστηρίου της<?PAGE NO="9"?> περιφέρειας της Βενετίας, Ιταλία) κατά της εν λόγω αποφάσεως περί εγκρίσεως, καθώς και κατά άλλων πράξεων, αμφισβητώντας, μεταξύ άλλων, κατ’ ουσίαν, το κύρος του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 σε σχέση με το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Κατά το αιτούν δικαστήριο, η διάταξη αυτή είναι άκυρη υπό το πρίσμα του άρθρου 191 ΣΛΕΕ και του άρθρου 37 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) καθόσον προβλέπει ότι τα σχέδια και τα προγράμματα για τα οποία απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας για τους οικοτόπους δεν υποβάλλονται υποχρεωτικά σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας 2001/42.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, ο έλεγχος απλώς της υποχρεώσεως υποβολής ενός σχεδίου ή προγράμματος σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αντίθετα προς την υποχρεωτική και συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παρέχει τη δυνατότητα στις εθνικές διοικητικές αρχές να παρακάμψουν τους σκοπούς προστασίας του περιβάλλοντος που επιδιώκει η οδηγία για τους οικοτόπους και η οδηγία 2001/42.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Περαιτέρω, το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 παραβιάζει την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>αρχή της εύλογης κρίσης<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/>, λαμβανομένης υπόψη της ακαταλληλότητας ή της ανεπάρκειας του επιπέδου προστασίας που θεσπίζει η διάταξη αυτή σε σχέση με τους σκοπούς που επιδιώκει η οδηγία για τους οικοτόπους, καθώς και με την αναφορά στο αμιγώς ποσοτικό κριτήριο της εκτάσεως που καλύπτουν τα σχέδια ή προγράμματα που εμπίπτουν στην εν λόγω διάταξη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο υποστηρίζει ότι οι περιοχές που εμπίπτουν στο δίκτυο Natura 2000, λόγω των χαρακτηριστικών τους, εμφανίζουν ευαισθησία και στις ελάχιστες μεταβολές που προκαλούνται από επεμβάσεις στη χλωρίδα, στην πανίδα, στο έδαφος και στο νερό. Επομένως, η επίπτωση των μεταβολών που επέρχονται στους τόπους αυτούς, οι οποίες μπορούν, μεταξύ άλλων, να αποσκοπούν στην προστασία των σπάνιων ή υπό εξαφάνιση ειδών, δεν έχει σχέση με την έκταση της περιοχής που αφορά το σχέδιο ή το πρόγραμμα. Η επίπτωση αυτή εξαρτάται αποκλειστικά από ποιοτικές πτυχές, όπως η φύση, η χωροταξία ή ο κατάλληλος ή όχι χαρακτήρας της σχεδιαζόμενης επέμβασης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο παραπέμπει στη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία το κράτος μέλος που καθορίζει τα κριτήρια και/ή τα κατώτατα όρια λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις διαστάσεις των σχεδίων και όχι τη φύση ή τον τόπο στον οποίο πρόκειται να πραγματοποιηθούν, υπερβαίνει το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτει (βλ., όσον αφορά την οδηγία 85/337, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19990921">21ης Σεπτεμβρίου 1999</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ιρλανδίας</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑392/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:431">EU:C:1999:431</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0064">64</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0067">67</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060316">16ης Μαρτίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑332/04</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:180">EU:C:2006:180</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Δεν δικαιολογείται επομένως, κατά το αιτούν δικαστήριο, η εξαίρεση από την υποχρεωτική και συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων των σχεδίων ή προγραμμάτων που αφορά η οδηγία 2001/42 βάσει ενός αμιγώς ποσοτικού κριτηρίου, όπως η χρήση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο προσθέτει ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι η διάταξη αυτή είναι άκυρη υπό το πρίσμα της Συνθήκης ΛΕΕ και του Χάρτη, τίθεται το ζήτημα εάν η εν λόγω έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> μπορεί να καθοριστεί από εθνική ρύθμιση αποκλειστικά με ποσοτικούς όρους, όπως συμβαίνει στην Ιταλία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, ο Ιταλός νομοθέτης παρέλειψε να δώσει τον ορισμό της φράσης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/> και η εθνική νομοθεσία έλαβε ως σημείο αναφοράς, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στοιχεία, δηλαδή για τα αναπτυξιακά σχέδια αστικών περιοχών, νέων ή επεκτεινόμενων, εκείνα που αφορούν εκτάσεις μέχρι 40 εκτάρια, και για τα σχέδια αναβαθμίσεως ή αναπτύξεως αστικών περιοχών<?PAGE NO="10"?> εντός υφιστάμενων αστικών περιοχών, εκείνα που αφορούν εκτάσεις μέχρι 10 εκτάρια. Αυτά τα αμιγώς ποσοτικά στοιχεία αντιστοιχούν σε πολύ υψηλά κατώτατα όρια, πράγμα που δημιουργεί πρόβλημα υπό το πρίσμα της οδηγίας 2001/42.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (διοικητικό περιφερειακό δικαστήριο της περιφέρειας της Βενετίας, Ιταλία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>1)</NO.P><TXT>Ισχύει η παράγραφος 3 του άρθρου 3 της οδηγίας ΣΕΠΕ, κατά το μέρος που αναφέρεται επίσης στην περίπτωση που προβλέπεται από την παράγραφο 2, στοιχείο βʹ, του ίδιου άρθρου, υπό το πρίσμα των περιβαλλοντικών κανόνων της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, στον βαθμό που εξαιρεί από τη συστηματική υποβολή σε στρατηγική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχέδια και προγράμματα για τα οποία έχει θεωρηθεί αναγκαία η εκτίμηση επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας περί οικοτόπων;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση επιβεβαιώσεως του κύρους της εν λόγω διατάξεως, έχουν οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 3 της οδηγίας ΣΕΠΕ, εξεταζόμενες υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψεως 10 της οδηγίας αυτής, σύμφωνα με την οποία όλα τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία απαιτείται εκτίμηση βάσει της οδηγίας περί οικοτόπων ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα πρέπει κατά κανόνα να υποβάλλονται σε συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθεσία, όπως η ιταλική, η οποία, προκειμένου να ορίσει την έννοια των <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> που διαλαμβάνονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας ΣΕΠΕ, βασίζεται σε αμιγώς ποσοτικά κριτήρια;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, έχουν οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 3 της οδηγίας ΣΕΠΕ, εξεταζόμενες υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψεως 10 της οδηγίας αυτής, σύμφωνα με την οποία όλα τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία απαιτείται εκτίμηση βάσει της οδηγίας περί οικοτόπων ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα πρέπει κατά κανόνα να υποβάλλονται σε συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθεσία, όπως η ιταλική, που εξαιρεί από την αυτόματη και υποχρεωτική υπαγωγή στη διαδικασία στρατηγικής εκτιμήσεως περιβαλλοντικών επιπτώσεων όλα τα αναπτυξιακά έργα αστικών περιοχών, νέων ή επεκτεινόμενων, που αφορούν εκτάσεις μέχρι 40 εκτάρια, ή τα έργα αναβαθμίσεως ή αναπτύξεως αστικών περιοχών εντός υφιστάμενων αστικών περιοχών που αφορούν εκτάσεις μέχρι 10 εκτάρια, ακόμη και στην περίπτωση που, λαμβανομένων υπόψη των ενδεχόμενων επιπτώσεών τους στις περιοχές, κρίθηκε αναγκαία η εκτίμηση επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας περί οικοτόπων;<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επί του παραδεκτού της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Ο Comune di Venezia και η Società Ca’ Roman υποστηρίζουν ότι η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως είναι απαράδεκτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Προβάλλουν ότι η ζώνη την οποία αφορά το επίμαχο στην κύρια δίκη σχέδιο βρίσκεται εκτός των ΤΚΣ και των ΖΕΠ που διαλαμβάνονται στη σκέψη 18 της παρούσας αποφάσεως. Επομένως, όσον αφορά τη ζώνη αυτή, δεν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας για τους οικοτόπους, και, ως εκ τούτου, δεν είναι απαραίτητη η εκτίμηση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων βάσει της οδηγίας 2001/42, εφόσον δεν πληρούνται οι<?PAGE NO="11"?> προϋποθέσεις του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας αυτής. Υπό τις συνθήκες αυτές, η απάντηση του Δικαστηρίου στα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της διαφοράς της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι τα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ερωτήματα που υποβάλλει το εθνικό δικαστήριο, εντός του πραγματικού και κανονιστικού πλαισίου που αυτό προσδιόρισε με δική του ευθύνη και την ακρίβεια του οποίου δεν οφείλει να ελέγξει το Δικαστήριο, θεωρούνται κατά τεκμήριο λυσιτελή. Το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να αποφανθεί επί αιτήσεως που υπέβαλε εθνικό δικαστήριο μόνον όταν προκύπτει προδήλως ότι η ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης την οποία ζητεί το εθνικό δικαστήριο δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως ή, επίσης, όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που είναι αναγκαία προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που του έχουν υποβληθεί (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20010313">13ης Μαρτίου 2001</DATE>, <NAME.CASE>PreussenElektra</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑379/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:160">EU:C:2001:160</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160921">21ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Radgen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑478/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:705">EU:C:2016:705</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 22 των προτάσεών της, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, βάσει των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας για τους οικοτόπους, ακόμη και στην περίπτωση που το επίμαχο στην κύρια δίκη σχέδιο θίγει άμεσα μόνο μία περιοχή εκτός των ΤΚΣ ή των ΖΕΠ που διαλαμβάνονται στη σκέψη 18 της παρούσας αποφάσεως. Συγκεκριμένα, σχέδιο ή πρόγραμμα είναι δυνατό, αναλόγως των περιστάσεων, να θίγει ΤΚΣ και/ή ΖΕΠ, ακόμη και αν εκτελείται εκτός του τόπου ή της ζώνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, το αιτούν δικαστήριο, το οποίο επισημαίνει ότι το επίμαχο στην κύρια δίκη σχέδιο αφορά ζώνη που συνορεύει με τους ΤΚΣ και τις ΖΕΠ που διαλαμβάνονται στη σκέψη 18 της παρούσας αποφάσεως, θεωρεί ότι τούτο ισχύει, πράγμα που δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να ελέγξει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν είναι πρόδηλο ότι η ζητούμενη ερμηνεία της οδηγίας 2001/42 δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Με το πρώτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, διευκρινίσεις ως προς το κύρος του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 υπό το πρίσμα των διατάξεων της Συνθήκης ΛΕΕ και του Χάρτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Εισαγωγικά, πρέπει να τονιστεί ότι η οδηγία 2001/42 στηρίζεται στο άρθρο 175, παράγραφος 1, ΕΚ, που αφορά τις δράσεις που πρέπει να αναλάβει η Ένωση στον τομέα του περιβάλλοντος για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 174 ΕΚ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Το άρθρο 191 ΣΛΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 174 ΕΚ και, παλαιότερα, κατ’ ουσίαν, στο άρθρο 130 Ρ της Συνθήκης ΕΚ, ορίζει, στην παράγραφο 2, ότι η πολιτική της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος αποβλέπει σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>υψηλό επίπεδο προστασίας<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> και λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές της Ένωσης. Στο ίδιο πνεύμα, το άρθρο 3, παράγραφος 3, της ΣΕΕ προβλέπει ότι η Ένωση εργάζεται, μεταξύ άλλων, για ένα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 191, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ επιτρέπει τη θέσπιση μέτρων τα οποία αφορούν μόνο συγκεκριμένες πτυχές του περιβάλλοντος, εφόσον τα μέτρα αυτά συμβάλλουν στη διατήρηση, την προστασία και τη βελτίωση της ποιότητάς του (βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980714">14ης Ιουλίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Safety Hi-Tech</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑284/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:352">EU:C:1998:352</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980714">14ης Ιουλίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Bettati</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑341/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:353">EU:C:1998:353</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Μολονότι δεν αμφισβητείται ότι το άρθρο 191, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ επιβάλλει η πολιτική της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος να αποβλέπει σε υψηλό επίπεδο προστασίας, ένα τέτοιο επίπεδο προστασίας, για να συνάδει προς τη διάταξη αυτή, δεν πρέπει κατ’ ανάγκη να είναι το υψηλότερο δυνατό από τεχνική άποψη. Συγκεκριμένα, το άρθρο 193 ΣΛΕΕ παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να διατηρήσουν ή να λάβουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ενισχυμένα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος (βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980714">14ης Ιουλίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Safety Hi-Tech</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑284/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:352">EU:C:1998:352</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980714">14ης Ιουλίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Bettati</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑341/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:353">EU:C:1998:353</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Επομένως, πρέπει να εξακριβωθεί, με βάση τη νομολογία αυτή, εάν το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 είναι έγκυρο υπό το πρίσμα του άρθρου 191 ΣΛΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να διευκρινιστεί ότι, τόσο λόγω της ανάγκης σταθμίσεως ορισμένων από τους στόχους και τις αρχές του άρθρου 191 ΣΛΕΕ, όσο και λόγω της περίπλοκης εφαρμογής των κριτηρίων, ο δικαστικός έλεγχος πρέπει κατ’ ανάγκη να περιοριστεί στο ζήτημα αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκδίδοντας το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως (βλ., υπό την έννοια αυτή, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980714">14ης Ιουλίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Safety Hi-Tech</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑284/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:352">EU:C:1998:352</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980714">14ης Ιουλίου 1998</DATE>, <NAME.CASE>Bettati</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑341/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:353">EU:C:1998:353</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051215">15ης Δεκεμβρίου 2005</DATE>, <NAME.CASE>Ελλάδα κατά Επιτροπής</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑86/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:769">EU:C:2005:769</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0088">88</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Όσον αφορά την οδηγία 2001/42, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο της 1, σκοπός της είναι να διασφαλίσει υψηλού επιπέδου προστασία του περιβάλλοντος και να συμβάλει στην ενσωμάτωση περιβαλλοντικών ζητημάτων στην εκπόνηση και έγκριση σχεδίων και προγραμμάτων με σκοπό την προώθηση βιώσιμης ανάπτυξης, προβλέποντας ότι, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, ορισμένα σχέδια και προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον θα υπόκεινται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της εν λόγω οδηγίας, υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου, η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων πραγματοποιείται για όλα τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία, λόγω των συνεπειών που ενδέχεται να έχουν σε ορισμένους τόπους, απαιτείται εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας για τους οικοτόπους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, αυτό ορίζει ότι σχέδια και προγράμματα που καθορίζουν τη χρήση μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο και οι ήσσονες τροποποιήσεις των σχεδίων και προγραμμάτων υποβάλλονται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μόνον όταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν ότι ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας 2001/42, για τα σχέδια και προγράμματα που καθορίζουν τη χρήση μικρών περιοχών σε τοπικό επίπεδο, οι αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους πρέπει να προβαίνουν σε προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να εξακριβώσουν αν το συγκεκριμένο σχέδιο ή πρόγραμμα ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και οι εν λόγω αρχές πρέπει στη συνέχεια να υποβάλουν υποχρεωτικά το σχέδιο ή το πρόγραμμα σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας αυτής, εάν καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο ή το πρόγραμμα ενδέχεται να έχει τέτοιες επιπτώσεις στο περιβάλλον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/42, τα σχέδια ή προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και, ως εκ τούτου, είναι απαραίτητη η υποβολή τους σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας αυτής καθορίζονται είτε με κατά περίπτωση εξέταση είτε με τον καθορισμό συγκεκριμένων τύπων σχεδίων ή προγραμμάτων είτε με συνδυασμό των δύο αυτών προσεγγίσεων. Προς τούτο, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, εν πάση<?PAGE NO="13"?> περιπτώσει, τα κατάλληλα κριτήρια που εκτίθενται στο παράρτημα II της εν λόγω οδηγίας, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα σχέδια και προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον καλύπτονται από την οδηγία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Οι μηχανισμοί εξέτασης των σχεδίων και προγραμμάτων του άρθρου 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/42 έχουν ως σκοπό να διευκολύνουν τον καθορισμό των σχεδίων ή προγραμμάτων που πρέπει οπωσδήποτε να εκτιμηθούν διότι ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110922">22ας Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Valčiukienė κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑295/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:608">EU:C:2011:608</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/42 για τον καθορισμό ορισμένων τύπων σχεδίων ή προγραμμάτων που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον οριοθετείται από την κατά το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, υποχρέωση υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων των σχεδίων ή προγραμμάτων που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, ιδίως λόγω των χαρακτηριστικών τους, των επιπτώσεών τους και των περιοχών που ενδέχεται να επηρεαστούν (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110922">22ας Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Valčiukienė κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑295/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:608">EU:C:2011:608</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Με το άρθρο 3, παράγραφοι 2, 3 και 5, της οδηγίας 2001/42 επιδιώκεται, επομένως, να μην εξαιρείται από την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων κανένα σχέδιο ή πρόγραμμα που μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110922">22ας Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Valčiukienė κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑295/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:608">EU:C:2011:608</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Συνεπώς, πρέπει να γίνει διάκριση της καταστάσεως αυτής από εκείνη στην οποία ένα αμιγώς ποσοτικό κατώτατο όριο έχει ως αποτέλεσμα, στην πράξη, να εξαιρείται εκ προοιμίου μια ολόκληρη κατηγορία σχεδίων ή προγραμμάτων από την υποχρέωση μελέτης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας 2001/42, μολονότι τα εν λόγω σχέδια ή προγράμματα ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110922">22ας Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Valčiukienė κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑295/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:608">EU:C:2011:608</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> καθώς και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, μη εξαιρώντας από την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, βάσει της οδηγίας αυτής, κανένα σχέδιο ή πρόγραμμα που ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, εντάσσεται στο πλαίσιο του σκοπού τον οποίο επιδιώκει η εν λόγω οδηγία, ήτοι τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο υποστηρίζει, εντούτοις, ότι ο έλεγχος απλώς της υποχρεώσεως υποβολής ενός σχεδίου ή προγράμματος σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αντίθετα με την υποχρεωτική και συστηματική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παρέχει τη δυνατότητα στις εθνικές διοικητικές αρχές να παρακάμψουν τους σκοπούς προστασίας του περιβάλλοντος που επιδιώκει η οδηγία για τους οικοτόπους και η οδηγία 2001/42.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Ωστόσο, από την οδηγία 2001/42, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, προκύπτει ότι στα κράτη μέλη εναπόκειται να λάβουν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, κάθε αναγκαίο γενικό ή ειδικό μέτρο ώστε όλα τα σχέδια ή προγράμματα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, κατά την έννοια της οδηγίας αυτής, να υποβληθούν, προ της καταρτίσεώς τους, σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανόνες και βάσει των κριτηρίων που ορίζει η εν λόγω οδηγία (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120228">28ης Φεβρουαρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Inter-Environnement Wallonie και Terre wallonne</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑41/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:103">EU:C:2012:103</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> καθώς και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, απλώς και μόνον ο κίνδυνος ότι οι εθνικές αρχές θα μπορούσαν, με τη συμπεριφορά τους, να παρακάμψουν την εφαρμογή της οδηγίας 2001/42, δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακυρότητα του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Επομένως, δεν προκύπτει, εν προκειμένω, ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, θεσπίζοντας το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως υπό το πρίσμα του άρθρου 191 ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, από την εν λόγω διάταξη της οδηγίας 2001/42, στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να πλήξει το κύρος της υπό το πρίσμα του άρθρου 191 ΣΛΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Εξάλλου, όσον αφορά το ζήτημα της ενδεχόμενης ακυρότητας του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 υπό το πρίσμα του άρθρου 37 του Χάρτη, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το γράμμα του εν λόγω άρθρου του Χάρτη, το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και η βελτίωση της ποιότητάς του πρέπει να ενσωματώνονται στις πολιτικές της Ένωσης και να διασφαλίζονται σύμφωνα με την αρχή της αειφόρου ανάπτυξης της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι το άρθρο 52, παράγραφος 2, του Χάρτη ορίζει ότι τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται από τον Χάρτη και τα οποία αποτελούν αντικείμενο διατάξεων των Συνθηκών ασκούνται υπό τους όρους και εντός των ορίων που καθορίζονται σ’ αυτές. Τούτο ισχύει ως προς το άρθρο 37 του Χάρτη. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τις σχετικές με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων επεξηγήσεις (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="303" PAGE.FIRST="17" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, C 303, σ. 17</REF.DOC.OJ>) για τη διάταξη αυτή, η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>αρχή που περιλαμβάνεται [στο άρθρο 37 του Χάρτη] βασίστηκε στα άρθρα 2, 6 και 174 [ΕΚ], τα οποία έχουν πλέον αντικατασταθεί από το άρθρο 3, παράγραφος 3, [της ΣΕΕ] και τα άρθρα 11 και 191 [ΣΛΕΕ]<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, εφόσον, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 60 της παρούσας αποφάσεως, από το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να πλήξει το κύρος του υπό το πρίσμα του άρθρου 191 ΣΛΕΕ, από τη διάταξη αυτή δεν προκύπτει επίσης κανένα στοιχείο ικανό να πλήξει το κύρος της υπό το πρίσμα του άρθρου 37 του Χάρτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να πλήξει το κύρος του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 υπό το πρίσμα των διατάξεων της Συνθήκης ΛΕΕ και του Χάρτη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου και του τρίτου ερωτήματος</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>Με το δεύτερο και τρίτο ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, εάν το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> που περιλαμβάνεται στην εν λόγω παράγραφο 3 μπορεί να οριστεί λαμβάνοντας υπόψη μόνον την έκταση της συγκεκριμένης ζώνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66</NO.P><TXT>Όσον αφορά τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/>, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, από τις απαιτήσεις τόσο της ομοιόμορφης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης όσο και της αρχής της ισότητας συνάγεται ότι οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης που δεν περιέχουν ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό της έννοιας και του περιεχομένου τους πρέπει, κατά κανόνα, να ερμηνεύονται κατά τρόπο αυτοτελή και ομοιόμορφο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση βάσει του πλαισίου στο οποίο εντάσσονται και του σκοπού της επίμαχης ρυθμίσεως (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19840118">18ης Ιανουαρίου 1984</DATE>, <NAME.CASE>Ekro</NAME.CASE>, <NO.CASE>327/82</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1984:11">EU:C:1984:11</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0011">11</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161013">13ης Οκτωβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Mikołajczyk</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑294/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:772">EU:C:2016:772</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 δεν περιέχει καμία ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό της έννοιας και του περιεχομένου του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>, ο προσδιορισμός αυτός πρέπει να γίνει βάσει του πλαισίου της διατάξεως αυτής και του σκοπού της εν λόγω οδηγίας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι, κατά το γράμμα της εν λόγω διατάξεως, το σχέδιο ή το πρόγραμμα πρέπει να πληροί σωρευτικώς δύο προϋποθέσεις. Αφενός, το εν λόγω σχέδιο ή πρόγραμμα πρέπει να καθορίζει τη χρήση μιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>μικρής ζώνης<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> και, αφετέρου, η ζώνη αυτή πρέπει να βρίσκεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69</NO.P><TXT>Όσον αφορά τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/>, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η φράση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/> χρησιμοποιείται επίσης στο άρθρο 2, στοιχείο αʹ, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 2001/42. Κατά το γράμμα της διατάξεως αυτής, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>σχέδια και προγράμματα<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> νοούνται τα σχέδια και προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση, καθώς και οι τροποποιήσεις τους, που εκπονούνται ή/και εγκρίνονται από μια αρχή σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο ή που εκπονούνται από μια αρχή προκειμένου να εγκριθούν, μέσω νομοθετικής διαδικασίας, από το Κοινοβούλιο ή την Κυβέρνηση, και που απαιτούνται βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70</NO.P><TXT>Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 56 των προτάσεών της, από την παρόμοια διατύπωση που χρησιμοποιείται στο άρθρο 2, στοιχείο αʹ, πρώτη περίπτωση, και στο άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, καθώς και από την οικονομία της οδηγίας αυτής, προκύπτει ότι η φράση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> έχει το ίδιο σημασιολογικό περιεχόμενο στις δύο αυτές διατάξεις, δηλαδή αναφέρεται σε διοικητικό επίπεδο εντός του οικείου κράτους μέλους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71</NO.P><TXT>Επομένως, για να χαρακτηριστεί ένα σχέδιο ή πρόγραμμα ως μέτρο που καθορίζει τη χρήση μιας μικρής περιοχής σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, το εν λόγω σχέδιο ή πρόγραμμα πρέπει να έχει εκπονηθεί και/ή εγκριθεί από τοπική αρχή και όχι από περιφερειακή ή εθνική αρχή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72</NO.P><TXT>Όσον αφορά τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>μικρή περιοχή<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/>, ο ποσοτικός χαρακτηρισμός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>μικρή<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>, κατά το σύνηθες νόημα που έχει στην καθημερινή γλώσσα, παραπέμπει στο μέγεθος της περιοχής. Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 59 των προτάσεών της, το κριτήριο αυτό του μεγέθους της περιοχής μπορεί να νοηθεί μόνον ως αναφερόμενο σε στοιχείο αμιγώς ποσοστικό, δηλαδή στην έκταση της περιοχής που αφορά το κατά το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42 σχέδιο ή πρόγραμμα, ανεξαρτήτως των περιβαλλοντικών του επιπτώσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, με τη χρήση της φράσης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/>, αφενός, ο νομοθέτης της Ένωσης θέλησε να ορίσει ως σημείο αναφοράς το πλαίσιο της εδαφικής αρμοδιότητας της τοπικής αρχής που εκπόνησε και/ή εξέδωσε το συγκεκριμένο σχέδιο ή πρόγραμμα. Αφετέρου, στον βαθμό που το κριτήριο της χρήσης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>μικρών περιοχών<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> πρέπει να πληρούται επιπλέον του κριτηρίου του καθορισμού σε τοπικό επίπεδο, η συγκεκριμένη περιοχή, αναλογικά με το σύνολο του εδάφους, πρέπει να είναι μικρού μεγέθους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74</NO.P><TXT>Κατόπιν των προεκτεθέντων, στο δεύτερο και τρίτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/> που περιλαμβάνεται στην εν λόγω παράγραφο 3 πρέπει να ερμηνευθεί ως αναφερόμενος στην έκταση της συγκεκριμένης περιοχής υπό τις εξής προϋποθέσεις:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ότι το σχέδιο ή το πρόγραμμα εκπονήθηκε και/ή εκδόθηκε από τοπική αρχή και όχι από περιφερειακή ή εθνική αρχή και</P></ITEM><ITEM><P>ότι η περιοχή αυτή εντός του πλαισίου της εδαφικής αρμοδιότητας της τοπικής αρχής, αναλογικά με το σύνολο του εδάφους, είναι μικρού μεγέθους.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="16"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Από την εξέταση του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να πλήξει το κύρος του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010627">27ης Ιουνίου 2001</DATE>, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων, υπό το πρίσμα των διατάξεων της Συνθήκης ΛΕΕ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/42, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>μικρές περιοχές σε τοπικό επίπεδο<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/> που περιλαμβάνεται στην εν λόγω παράγραφο 3 πρέπει να ερμηνευθεί ως αναφερόμενος στην έκταση της συγκεκριμένης περιοχής υπό τις εξής προϋποθέσεις:</HT></TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P><HT TYPE="BOLD">ότι το σχέδιο ή το πρόγραμμα εκπονήθηκε και/ή εκδόθηκε από τοπική αρχή και όχι από περιφερειακή ή εθνική αρχή και</HT></P></ITEM><ITEM><P><HT TYPE="BOLD">ότι η περιοχή αυτή εντός του πλαισίου της εδαφικής αρμοδιότητας της τοπικής αρχής, αναλογικά με το σύνολο του εδάφους, είναι μικρού μεγέθους.</HT></P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>