Co do prawa

W przedmiocie zarzutu drugiego, dotyczącego naruszenia art. 6 lit. f) rozporządzenia nr 1107/2009, pkt 2.2 załącznika II do tego rozporządzenia i zasady proporcjonalności jeśli chodzi o domniemane luki w danych

98

Wreszcie skarżąca dodaje, że jeśli chodzi o zatwierdzenie lub odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej, kompletny charakter dokumentacji jest ostatecznie weryfikowany przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy na etapie dopuszczalności wniosku. Po tym etapie nie można już zakwestionować dopuszczalności wniosku. EFSA może zażądać informacji dodatkowych, które należy dostarczyć w terminie 90 dni (zatwierdzenie) lub miesiąca (odnowienie), ale nie może ona zakwestionować samej dopuszczalności wniosku o odnowienie substancji czynnej.

106

Po trzecie, argument skarżącej, że w sytuacji gdy państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy uznało za dopuszczalny wniosek o odnowienie zgodnie z art. 8 rozporządzenia wykonawczego nr 844/2012, EFSA nie może już zakwestionować kompletnego charakteru informacji przekazanych przez wnioskodawcę, jest bezpodstawny. Okoliczność, że dokumentacja zawiera formalnie wszystkie elementy, o których mowa w art. 7 wspomnianego rozporządzenia, nie przesądza bowiem sama w sobie o jakości owych elementów z punktu widzenia naukowego, która to kwestia może wymagać przeprowadzenia szczegółowego badania i może być przedmiotem rozbieżności w ocenie dokonywanej przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy i EFSA co do wystarczającego lub niewystarczającego charakteru tych elementów, aby uwzględnić wniosek o odnowienie. W tym względzie należy zauważyć, że art. 7 rozporządzenia wykonawczego nr 844/2012 wymaga jedynie przedłożenia dokumentów, o których mowa w jego przepisach, w celu stworzenia tzw. dodatkowej dokumentacji. Zgodnie z art. 8 tego samego rozporządzenia chodzi tu o przesłankę dopuszczalności wniosku, a tym samym o wymóg formalny, który – jeżeli zostanie spełniony – uruchamia ocenę merytoryczną dokumentacji, o której mowa w rozdziale 2 tego rozporządzenia. Należy stwierdzić, że okoliczność, iż wniosek został formalnie uznany za dopuszczalny w rozumieniu art. 8 rozporządzenia wykonawczego nr 844/2012, nie wyklucza możliwości zażądania przez państwo członkowskie dodatkowych informacji zgodnie z art. 11 ust. 5 owego rozporządzenia ani możliwości zażądania przez EFSA dodatkowych informacji zgodnie z art. 13 ust. 3 tego samego rozporządzenia. Taka sytuacja miała zresztą miejsce w niniejszym przypadku, ponieważ w drodze powiadomienia z dnia 13 lipca 2016 r. skarżąca otrzymała pismo, w którym EFSA zażądała dodatkowych informacji w odniesieniu do oksasulfuronu.

1)

Skarga zostaje oddalona.

2)

Agrochem-Maks d.o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

3)

Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.