<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1988ELA.0300123701.case.xml"><NO.CASE>309/86</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61986C0309</NO.CELEX><NO.SEQ>0001.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>1240</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>1240</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>1</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. DARMON — ΥΠΟΘΕΣΗ 309/86</LEFT><RIGHT>ΕΠΙΤΡΟΠΗ / ΙΤΑΛΙΑ</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Marco Darmon</HT></P><P>της <DATE ISO="19871215">15ης Δεκεμβρίου 1987</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Μετάφραση από τα γαλλικά.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριε πρόεδρε,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριοι οικαονές,</HT></P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Το μόνο σημείο επί του οποίου διαφωνούν η Επιτροπή και η ιταλική κυβέρνηση στην υπό κρίση υπόθεση αφορά το μέγεθος της παραβάσεως. Κατά την Επιτροπή, η παράβαση συνίσταται στο γεγονός της μη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 82/242<NOTE NOTE.ID="E0002"><P>Απόφαση 82/242 της <DATE ISO="19820331">31ης Μαρτίου 1982</DATE> περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους έλεγχου της βιοδιασπασιμότητας των μη ιονικών τασιενεργών ουσιών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="109" DATE.PUB="19820422" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 109 της 22.4.1982, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> και 82/243<NOTE NOTE.ID="E0003"><P>Απόφαση 82/243 της <DATE ISO="19820331">31ης Μαρτίου 1982</DATE> περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των ανιονικών τασιενεργών ουσιών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="109" DATE.PUB="19820422" PAGE.FIRST="18">ΕΕ L 109 της 22.4.1982,σ.18</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> του Συμβουλίου. Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εσωτερική της νομοθεσία περιέχει διατάξεις που επιτρέπουν την επίτευξη ορισμένων στόχων των εν λόγω οδηγιών έτσι ώστε η παράβαση, την οποία δεν αμφισβητεί, δεν συνίσταται παρά στη μερική εφαρμογή των εν λόγω οδηγιών. '</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η νομολογία του Δικαστηρίου επιμένει επί της υποχρεώσεως που υπέχουν τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/> πλήρη εφαρμογή <QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0004"><P>Βλέπε ιδίως τις υποθέσεις <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="29/84" YEAR="1985" PAGE.ECR="1661">29/84, Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, απόφαση της <DATE ISO="19850523">23ης Μαίου 1985</DATE>, Συλλογή σ. 1661, ιδίως σ. 1673, σκέψη 23</REF.DOC.ECR>' <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="363/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="1733">363/85, Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, απόφαση της <DATE ISO="19870409">9ης Απριλίου 1987</DATE>, Συλλογή σ. 1733</REF.DOC.ECR>, σκέψη V <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="247/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="3029">247/85, Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου, απόφαση της <DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, Συλλογή σ. 3029, σκέψη 9</REF.DOC.ECR>' <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="262/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="3073">262/85, Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, απόφαση της <DATE ISO="19870708">8ης Ιουλίου 1987</DATE>, Συλλογή σ. 3073, σκέψη 9</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> στις κοινοτικές οδηγίες. Όπως ομολογεί η καθής κυβέρνηση, αυτό δεν συμβαίνει στην Ιταλία. Το Δικαστήριο, επιπλέον, πάντοτε θεώρησε ότι οι δυσχέρειες που προκύπτουν από εσωτερικές διαδικασίες θεσπίσεως των κανόνων δεν μπορούν να δικαιολογήσουν μια παράβαση.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Προτείνω, κατά συνέπεια, στο Δικαστήριο τα εξής:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσει πράγματι την πλήρη εφαρμογή των οδηγιών 82/242 του Συμβουλίου της <DATE ISO="19820331">31ης Μαρτίου 1982</DATE>, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των μη ιονικών τασιενεργεών ουσιών, και 82/243 της αυτής ημερομηνίας περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των ανιονικών τασιενεργών ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικαστεί η ιταλική κυβέρνηση στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>