<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-706/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CJ0706</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:993">EU:C:2019:993</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Αποφαση της <DATE ISO="20191120">20.11.2019</DATE> – Υπόθεση C-706/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Belgische Staat (Συστημα σιωπηρησ αποφασεωσ περι αποδοχησ)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (έκτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20191120">20ής Νοεμβρίου 2019</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης</KEYWORD><KEYWORD>Μεταναστευτική πολιτική</KEYWORD><KEYWORD>Δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως</KEYWORD><KEYWORD>Οδηγία 2003/86/ΕΚ</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 5, παράγραφος 4</KEYWORD><KEYWORD>Απόφαση επί της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως</KEYWORD><KEYWORD>Συνέπειες της μη τηρήσεως της προθεσμίας για τη λήψη αποφάσεως</KEYWORD><KEYWORD>Αυτόματη χορήγηση άδειας διαμονής</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C-706/18,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Συμβούλιο επιλύσεως ενδίκων διαφορών επί υποθέσεων αλλοδαπών, Βέλγιο) με απόφαση της <DATE ISO="20181108">8ης Νοεμβρίου 2018</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20181114">14 Νοεμβρίου 2018</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">X</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Belgische Staat,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta (εισηγήτρια), Αντιπρόεδρο του Δικαστηρίου, προεδρεύουσα του έκτου τμήματος, L. Bay Larsen και C. Toader, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: G. Hogan</P><P>γραμματέας: A. Calot Escobar</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η Βελγική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις C. Pochet και M. Jacobs καθώς και από τον P. Cottin, επικουρούμενους από τις C. Decordier και T. Bricout, advocaten,</P></ITEM><ITEM><P>η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον B. Majczyna,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις C. Cattabriga και M. Κοντού-Durande καθώς και από τον G. Wils,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="2"?><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία της οδηγίας 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20030922">22ας Σεπτεμβρίου 2003</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="251" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2003">ΕΕ 2003, L 251, σ. 12</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της X, Αφγανής υπηκόου, και του Belgische Staat (Βελγικού Δημοσίου) σχετικά με την απόρριψη από το Βελγικό Δημόσιο της αιτήσεως της Χ για τη χορήγηση θεωρήσεως εισόδου με σκοπό την οικογενειακή επανένωση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 6 της οδηγίας 2003/86, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>[γ]ια την προστασία της οικογένειας και τη δημιουργία ή διατήρηση οικογενειακού βίου, θα πρέπει να καθορισθούν τα υλικά κριτήρια για την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης βάσει κοινών κριτηρίων<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Το άρθρο 1 της ως άνω οδηγίας 2003/86 ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Ο σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να ασκούν το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 της εν λόγω οδηγίας έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="201C" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>συντηρών<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>: υπήκοος τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα σε κράτος μέλος και υποβάλλει, ο ίδιος ή τα μέλη της οικογένειάς του, αίτηση οικογενειακής επανένωσης προκειμένου να επανενωθούν μαζί του/της·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="201C" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>οικογενειακή επανένωση<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>: η είσοδος και η διαμονή σε κράτος μέλος των μελών της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, προκειμένου να διατηρηθεί η οικογενειακή ενότητα, ασχέτως εάν οι οικογενειακοί δεσμοί δημιουργήθηκαν πριν ή μετά την είσοδο του διαμένοντος·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="201C" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>άδεια διαμονής<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>: κάθε είδους εξουσιοδότηση που εκδίδεται από τις αρχές κράτους μέλους βάσει της οποίας επιτρέπεται σε υπήκοο τρίτης χώρας να διαμένει νόμιμα στην επικράτειά του σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20020613">13ης Ιουνίου 2002</DATE>, για την καθιέρωση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου για τους υπηκόους τρίτων χωρών [(<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="157" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2002">ΕΕ 2002, L 157, σ. 1</REF.DOC.OJ>)]·</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/86 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διατηρούν ευνοϊκότερες διατάξεις.<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 4 της ως άνω οδηγίας:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Τα κράτη μέλη επιτρέπουν την είσοδο και τη διαμονή, δυνάμει της παρούσας οδηγίας και υπό την επιφύλαξη της τήρησης των προϋποθέσεων που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV, καθώς και στο άρθρο 16, των ακόλουθων μελών της οικογένειας:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>του/της συζύγου του συντηρούντος·</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Η αίτηση συνοδεύεται από δικαιολογητικά που αποδεικνύουν την οικογενειακή σχέση και την τήρηση των όρων που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 6 και, όπου χωρεί η εφαρμογή τους, στα άρθρα 7 και 8, και από ακριβή αντίγραφα των ταξιδιωτικών εγγράφων του μέλους ή των μελών της οικογένειας.</ALINEA><ALINEA>Εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο, προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη οικογενειακής σχέσης, τα κράτη μέλη μπορούν να πραγματοποιούν συνεντεύξεις με τον συντηρούντα και το μέλος ή τα μέλη της οικογένειάς του και να διενεργούν οποιαδήποτε άλλη έρευνα […] κρίνουν αναγκαία.</ALINEA><ALINEA>Κατά την εξέταση αίτησης που αφορά τον εκτός γάμου σύντροφο του συντηρούντος, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη, ως αποδεικτικό στοιχείο της οικογενειακής σχέσης, παράγοντες, όπως η ύπαρξη κοινού τέκνου, η προηγούμενη συγκατοίκηση, η καταχώριση της σχέσης συμβίωσης και κάθε άλλο αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="005.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Μόλις καταστεί δυνατόν και, σε κάθε περίπτωση, το αργότερο εντός εννέα μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους κοινοποιούν γραπτώς την απόφαση στο πρόσωπο, το οποίο υπέβαλε την αίτηση.</ALINEA><ALINEA>Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που έχουν σχέση με τον σύνθετο χαρακτήρα της εξέτασης της αίτησης, η προθεσμία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να παρατείνεται.</ALINEA><ALINEA>Η απόφαση απόρριψης της αίτησης πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Ενδεχόμενες συνέπειες από το γεγονός ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση έως το τέλος της περιόδου που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 11, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/86 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Όταν ο πρόσφυγας αδυνατεί να προσκομίσει επίσημα δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν τους οικογενειακούς δεσμούς, το κράτος μέλος εξετάζει άλλα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία αξιολογούνται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και αφορούν την ύπαρξη αυτών των δεσμών. Απόφαση απόρριψης της αίτησης δεν μπορεί να θεμελιώνεται αποκλειστικά στην απουσία των εν λόγω δικαιολογητικών.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 13 της ως άνω οδηγίας ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="013.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Μόλις η αίτηση οικογενειακής επανένωσης γίνει δεκτή, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος επιτρέπει την είσοδο του μέλους ή των μελών της οικογένειας. Στο πλαίσιο αυτό, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος χορηγεί στα πρόσωπα αυτά κάθε διευκόλυνση για να λάβουν τις απαιτούμενες θεωρήσεις.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="013.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος χορηγεί στα μέλη της οικογένειας μια πρώτη άδεια διαμονής, διάρκειας τουλάχιστον ενός έτους. Η άδεια αυτή είναι ανανεώσιμη.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="013.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Η διάρκεια των αδειών διαμονής που χορηγούνται στο μέλος/στα μέλη της οικογένειας δεν υπερβαίνει κατ’ αρχήν την ημερομηνία λήξεως της ισχύος της άδειας διαμονής του συντηρούντος.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το βελγικό δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Το άρθρο 10 του wet betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen (νόμου περί εισόδου στην επικράτεια, διαμονής, εγκαταστάσεως και απομακρύνσεως των αλλοδαπών), της <DATE ISO="19801215">15ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> (<HT TYPE="ITALIC">Belgisch Staatsblad</HT>, <DATE ISO="19801231">31 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, σ. 14584), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης (στο εξής: νόμος της <DATE ISO="19801215">15ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>), ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="010.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>§ 1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 9 και 12, επιτρέπεται αυτοδικαίως να διαμένουν για χρονικό διάστημα πλέον των τριών μηνών στο Βασίλειο:</P></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="010.004"><NO.PARAG>4<HT TYPE="SUP">o</HT></NO.PARAG><ALINEA><P>τα ακόλουθα μέλη της οικογένειας αλλοδαπού στον οποίο έχει επιτραπεί η διαμονή ή έχει χορηγηθεί, εδώ και τουλάχιστον δώδεκα μήνες, άδεια διαμονής στο Βασίλειο για αόριστη διάρκεια, ή του έχει επιτραπεί, εδώ και τουλάχιστον δώδεκα μήνες, να εγκατασταθεί στο Βασίλειο. Η εν λόγω προθεσμία των δώδεκα μηνών δεν ισχύει εάν ο συζυγικός δεσμός ή η καταχωρισθείσα σχέση συμβιώσεως προϋπήρχε κατά την άφιξη του αλλοδαπού με τον οποίο ζητείται η επανένωση στο Βασίλειο ή εάν έχουν αποκτήσει μαζί ανήλικο τέκνο. Αυτές οι προϋποθέσεις σχετικά με τη φύση και τη διάρκεια της διαμονής δεν εφαρμόζονται εάν πρόκειται για μέλη της οικογένειας αλλοδαπού στον οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 49, παράγραφος 1, δεύτερο ή τρίτο εδάφιο, ή το άρθρο 49/2, παράγραφοι 2 ή 3, επετράπη η διαμονή στο Βασίλειο ως πρόσωπο που απολαύει του καθεστώτος διεθνούς προστασίας:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>ο αλλοδαπός σύζυγός του ή ο αλλοδαπός με τον οποίο έχει συνάψει καταχωρισθείσα σχέση συμβιώσεως, που θεωρείται ότι είναι ισοδύναμη με γάμο στο Βέλγιο, και ο οποίος μεταβαίνει στη χώρα αυτή προκειμένου να εγκατασταθεί μαζί του, υπό την προϋπόθεση ότι οι δύο ενδιαφερόμενοι είναι άνω των είκοσι ενός ετών. Η ελάχιστη ηλικία αυτή μειώνεται, ωστόσο, στα δεκαοκτώ έτη, σε περίπτωση κατά την οποία ο συζυγικός δεσμός ή η εν λόγω καταχωρισθείσα σχέση συμβιώσεως, αναλόγως της περιπτώσεως, προϋπήρχε κατά την άφιξη του αλλοδαπού, με τον οποίο ζητείται η επανένωση, στο Βασίλειο·</P></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><ALINEA><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Το άρθρο 12bis, παράγραφος 2, του νόμου της <DATE ISO="19801215">15ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Σε περίπτωση που ο αλλοδαπός της παραγράφου 1 υποβάλλει την αίτησή του ενώπιον Βέλγου διπλωματικού ή προξενικού εκπροσώπου που είναι αρμόδιος για τον τόπο κατοικίας ή διαμονής του στην αλλοδαπή, μαζί με την αίτηση πρέπει να προσκομίζονται έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι ο εν λόγω αλλοδαπός πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφοι 1 έως 3, μεταξύ άλλων ιατρική βεβαίωση από την οποία να προκύπτει ότι αυτός δεν πάσχει από μία ή περισσότερες από τις<?PAGE NO="5"?> ασθένειες που μνημονεύονται στο παράρτημα του παρόντος νόμου, καθώς επίσης και, σε περίπτωση που αυτός έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του, απόσπασμα ποινικού μητρώου ή ισοδύναμο έγγραφο.</ALINEA><ALINEA>Η ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως είναι η ημερομηνία κατά την οποία προσκομίστηκαν όλα τα εν λόγω έγγραφα, σύμφωνα με το άρθρο 30 του νόμου της <DATE ISO="20040716">16ης Ιουλίου 2004</DATE> περί του κώδικα ιδιωτικού διεθνούς δικαίου ή τις διεθνείς συμφωνίες με το ίδιο αντικείμενο.</ALINEA><ALINEA>Η απόφαση επί της χορηγήσεως άδειας διαμονής λαμβάνεται και κοινοποιείται το συντομότερο δυνατόν, το αργότερο δε εντός έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παράγραφο 2. Η απόφαση λαμβάνεται αφού ληφθεί υπόψη το σύνολο των στοιχείων του φακέλου.</ALINEA><ALINEA>Εάν δεν πληρούται η προϋπόθεση της επάρκειας των πόρων, κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 5, ο υπουργός ή ο εκπρόσωπός του πρέπει να καθορίσουν, βάσει των ιδιαίτερων αναγκών του αλλοδαπού με τον οποίο ζητείται η επανένωση, καθώς και των μελών της οικογένειάς του, ποια μέσα διαβίωσης είναι αναγκαία για την κάλυψη των αναγκών τους χωρίς να επιβαρυνθεί το δημόσιο ταμείο. Ο υπουργός ή ο εκπρόσωπός του μπορούν προς τούτο να ζητήσουν από τον αλλοδαπό να υποβάλει όλα τα έγγραφα και τα στοιχεία που είναι χρήσιμα για τον καθορισμό αυτού του ποσού.</ALINEA><ALINEA>Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που έχουν σχέση με τον σύνθετο χαρακτήρα της εξετάσεως της αιτήσεως, καθώς επίσης και στο πλαίσιο έρευνας σχετικά με γάμο, κατά την έννοια του άρθρου 146bis του Αστικού Κώδικα, ή σχετικά με τις προϋποθέσεις της σχέσεως συμβιώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, σημείο 5, ο υπουργός ή ο εκπρόσωπός του μπορούν να παρατείνουν αυτήν την προθεσμία δύο φορές, κατά τρεις μήνες κάθε φορά, με αιτιολογημένη απόφαση, η οποία κοινοποιείται στον αιτούντα.</ALINEA><ALINEA>Εάν, μετά την παρέλευση της εξάμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως, η οποία δύναται να παραταθεί σύμφωνα με το πέμπτο εδάφιο, δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση, πρέπει να χορηγηθεί άδεια διαμονής.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20131024">24 Οκτωβρίου 2013</DATE>, η Χ, αφγανικής ιθαγένειας, υπέβαλε στην Πρεσβεία του Βελγίου στο Ισλαμαμπάντ (Πακιστάν) αίτηση για τη χορήγηση θεωρήσεως εισόδου με σκοπό την οικογενειακή επανένωση, προκειμένου αυτή να επανενωθεί με τον φερόμενο ως σύζυγό της, F. S. M., Αφγανό υπήκοο που απολαύει του καθεστώτος του πρόσφυγα στο Βέλγιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="20140616">16ης Ιουνίου 2014</DATE>, ο gemachtigde van de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding (εκπρόσωπος του Υφυπουργού Ασύλου και Μετανάστευσης, Κοινωνικής Ένταξης και Καταπολέμησης της Φτώχειας, Βέλγιο) απέρριψε την ως άνω αίτηση, για τον λόγο ότι ο συζυγικός δεσμός μεταξύ της X και του F. S. M. δεν είχε αποδειχθεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20140724">24 Ιουλίου 2014</DATE>, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης άσκησε προσφυγή κατά της ως άνω αποφάσεως ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Συμβουλίου επιλύσεως ενδίκων διαφορών επί υποθέσεων αλλοδαπών, Βέλγιο). Με απόφαση της <DATE ISO="20160715">15ης Ιουλίου 2016</DATE>, το δικαστήριο αυτό απέρριψε την εν λόγω προσφυγή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20160822">22 Αυγούστου 2016</DATE>, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης άσκησε αίτηση αναιρέσεως κατά της εν λόγω αποφάσεως ενώπιον του Raad van State (Συμβουλίου της Επικρατείας, Βέλγιο).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="20180313">13ης Μαρτίου 2018</DATE>, το Raad van State (Συμβούλιο της Επικρατείας) αναίρεσε την απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου της <DATE ISO="20160715">15ης Ιουλίου 2016</DATE>. Με την απόφασή του, το Raad van State (Συμβούλιο της Επικρατείας) έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι η υπέρβαση της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 12bis, παράγραφος 2, του νόμου της <DATE ISO="19801215">15ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> συνεπάγεται, άνευ εξαιρέσεως, τη χορήγηση άδειας εισόδου και διαμονής στον αιτούντα, και επομένως η προσφεύγουσα της κύριας δίκης θα έπρεπε να έχει λάβει τέτοια άδεια, ακόμη και αν υπήρχαν αμφιβολίες ως προς την ύπαρξη του συζυγικού δεσμού της με τον F. S. M. Εξάλλου, το Raad van State (Συμβούλιο της Επικρατείας) ανέπεμψε την υπόθεση ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προς επανεξέταση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Επιληφθέν κατόπιν αναπομπής εκ μέρους του Raad van State (Συμβουλίου της Επικρατείας), το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι δεσμεύεται από τη λύση την οποία δέχθηκε με την απόφαση της <DATE ISO="20180313">13ης Μαρτίου 2018</DATE> όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 12bis, παράγραφος 2, του νόμου της <DATE ISO="19801215">15ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>. Ωστόσο, στο μέτρο που η εν λόγω διάταξη συνιστά μεταφορά στο εθνικό δίκαιο του άρθρου 5, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/86, το εν λόγω δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το αν μια τέτοια λύση είναι σύμφωνη με την οδηγία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180627">27ης Ιουνίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Diallo</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-246/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:499">EU:C:2018:499</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο έκρινε, όσον αφορά την ερμηνεία της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20040429">29ης Απριλίου 2004</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="158" PAGE.FIRST="77" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 158, σ. 77</REF.DOC.OJ>, διορθωτικά <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="229" PAGE.FIRST="35" DATE.PUB="2004">ΕΕ 2004, L 229, σ. 35</REF.DOC.OJ>, και <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="204" PAGE.FIRST="28" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 204, σ. 28</REF.DOC.OJ>), ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές δεν μπορούν να χορηγούν αυτεπαγγέλτως δελτίο διαμονής στα μέλη της οικογένειας ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οσάκις έχει παρέλθει η εξάμηνη προθεσμία που προβλέπει η οδηγία αυτή όσον αφορά τη χορήγηση ενός τέτοιου δελτίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, το εν λόγω δικαστήριο υπογραμμίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η αυτόματη χορήγηση άδειας διαμονής στα μέλη της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 12bis, παράγραφος 2, του νόμου της <DATE ISO="19801215">15ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>, αφενός, θα είχε ως αποτέλεσμα να επιφυλάσσεται στα μέλη της οικογένειας του υπηκόου αυτού ευνοϊκότερη μεταχείριση από αυτήν της οποίας τυγχάνουν τα μέλη της οικογένειας ενός πολίτη της Ένωσης και, αφετέρου, θα μπορούσε να θίξει τον σκοπό της οδηγίας 2003/86, ο οποίος συνίσταται στον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μπορούν να ασκούν το δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στο έδαφος των κρατών μελών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Συμβούλιο επιλύσεως ενδίκων διαφορών επί υποθέσεων αλλοδαπών) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Αντιτίθεται η οδηγία 2003/86 –λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 3, παράγραφος 5, καθώς και του σκοπού της, ο οποίος συνίσταται στον καθορισμό των προϋποθέσεων για την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανενώσεως– σε εθνικές διατάξεις που ερμηνεύουν το άρθρο 5, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας υπό την έννοια ότι η μη λήψη αποφάσεως έως τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας συνεπάγεται υποχρέωση των εθνικών αρχών να χορηγούν αυτεπαγγέλτως στον ενδιαφερόμενο άδεια διαμονής, χωρίς να διαπιστώνεται προηγουμένως ότι ο ενδιαφερόμενος πληροί πράγματι τις προϋποθέσεις διαμονής στο Βέλγιο σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης;<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί του προδικαστικού ερωτήματος</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν η οδηγία 2003/86 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση μη λήψεως αποφάσεως εντός προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως, οι αρμόδιες εθνικές αρχές οφείλουν να χορηγούν αυτεπαγγέλτως άδεια διαμονής στον αιτούντα, χωρίς να απαιτείται οπωσδήποτε να διαπιστώνουν προηγουμένως ότι ο αιτών πληροί πράγματι τις προϋποθέσεις διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Συναφώς, από το άρθρο 5, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/86 προκύπτει ότι η απόφαση επί της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως πρέπει να λαμβάνεται μόλις καταστεί δυνατόν και, σε κάθε περίπτωση, το αργότερο έως τη λήξη προθεσμίας εννέα μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως αυτής στις αρμόδιες εθνικές αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 5, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2003/86, ενδεχόμενες συνέπειες από το γεγονός ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση επί της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως έως τη λήξη της ως άνω προθεσμίας καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική ρύθμιση προβλέπει ένα σύστημα σιωπηρής αποδοχής, σύμφωνα με το οποίο η μη λήψη αποφάσεως επί της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως έως τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως αυτής συνεπάγεται, άνευ εξαιρέσεως, την αυτόματη χορήγηση άδειας εισόδου στον αιτούντα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Συναφώς, καίτοι το δίκαιο της Ένωσης ουδόλως αντιτίθεται στο να προβλέπουν τα κράτη μέλη συστήματα αποδοχής ή σιωπηρής εγκρίσεως, εντούτοις, τα συστήματα αυτά δεν πρέπει να θίγουν την πρακτική αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180627">27ης Ιουνίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Diallo</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-246/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:499">EU:C:2018:499</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Συναφώς, επισημαίνεται ότι, καίτοι, από τη μια πλευρά, ο σκοπός που επιδιώκεται με την οδηγία 2003/86 είναι να ευνοηθεί η οικογενειακή επανένωση (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190313">13ης Μαρτίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>E.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-635/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:192">EU:C:2019:192</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), εντούτοις, από την άλλη πλευρά, δυνάμει του άρθρου 1 σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 6 της οδηγίας αυτής, η εν λόγω οδηγία έχει ως σκοπό τον καθορισμό, βάσει κοινών κριτηρίων, των ουσιαστικών προϋποθέσεων υπό τις οποίες μπορούν να ασκούν το δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στο έδαφος των κρατών μελών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>οικογενειακής επανενώσεως<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/> ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2003/86 ως η είσοδος και η διαμονή σε κράτος μέλος των μελών της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, προκειμένου να διατηρηθεί η οικογενειακή ενότητα, ασχέτως εάν οι οικογενειακοί δεσμοί δημιουργήθηκαν πριν ή μετά την είσοδο του διαμένοντος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/86, τα κράτη μέλη επιτρέπουν την είσοδο και τη διαμονή, δυνάμει της οδηγίας αυτής, ορισμένων μελών της οικογένειας του συντηρούντος με σκοπό την οικογενειακή επανένωση, και μεταξύ αυτών του/της συζύγου του συντηρούντος. Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η διάταξη αυτή επιβάλλει στα κράτη μέλη συγκεκριμένες θετικές υποχρεώσεις, στις οποίες αντιστοιχούν σαφώς καθορισμένα δικαιώματα, καθόσον επιβάλλει στα κράτη μέλη, στις περιπτώσεις που ορίζει η εν λόγω οδηγία, την υποχρέωση να επιτρέπουν την οικογενειακή επανένωση ορισμένων μελών της οικογένειας του συντηρούντος, χωρίς να δύνανται να κάνουν χρήση της διακριτικής ευχέρειάς τους (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060627">27ης Ιουνίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-540/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:429">EU:C:2006:429</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Ωστόσο, όσον αφορά τους διαδικαστικούς κανόνες που διέπουν την υποβολή και την εξέταση της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως, το άρθρο 5, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2003/86 προβλέπει ότι η αίτηση αυτή συνοδεύεται από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>δικαιολογητικά που αποδεικνύουν την οικογενειακή σχέση<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>. Ομοίως, το άρθρο 5, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας αυτής ορίζει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>[ε]φόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο, προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη οικογενειακής σχέσης, τα κράτη μέλη μπορούν να πραγματοποιούν συνεντεύξεις με τον συντηρούντα και το μέλος ή τα μέλη της οικογένειάς του και να διενεργούν οποιαδήποτε άλλη έρευνα […] κρίνουν αναγκαία<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Εξάλλου, όσον αφορά την οικογενειακή επανένωση προσφύγων, από το άρθρο 11, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/86 προκύπτει ότι, όταν ο πρόσφυγας αδυνατεί να προσκομίσει επίσημα δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν τους οικογενειακούς δεσμούς, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εξετάζει άλλα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αφορούν την ύπαρξη αυτών των δεσμών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Εξ αυτού συνάγεται ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές οφείλουν να εξετάζουν την ύπαρξη των οικογενειακών δεσμών που προβάλλονται από τον συντηρούντα ή από το μέλος της οικογένειάς του το οποίο αφορά η αίτηση οικογενειακής επανενώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Όταν η αίτηση οικογενειακής επανενώσεως γίνεται δεκτή, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος επιτρέπει την είσοδο του μέλους της οικογένειας του συντηρούντος και του χορηγεί μια πρώτη άδεια διαμονής, σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/86.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές υποχρεούνται, προτού επιτρέψουν την οικογενειακή επανένωση βάσει της οδηγίας 2003/86, να διαπιστώνουν την ύπαρξη των κρίσιμων οικογενειακών δεσμών μεταξύ του συντηρούντος και του υπηκόου τρίτης χώρας υπέρ του οποίου έχει υποβληθεί η αίτηση οικογενειακής επανενώσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, οι εν λόγω αρχές δεν μπορούν να χορηγούν άδεια διαμονής βάσει της οδηγίας 2003/86 σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος δεν πληροί τις προϋποθέσεις που η εν λόγω οδηγία θέτει για τη χορήγησή της (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180627">27ης Ιουνίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Diallo</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-246/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:499">EU:C:2018:499</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όμως, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 17 και 25 της παρούσας αποφάσεως, δυνάμει της επίμαχης στην κύρια δίκη εθνικής ρυθμίσεως, οι αρμόδιες εθνικές αρχές υποχρεούνται να χορηγούν, άνευ εξαιρέσεως, άδεια διαμονής βάσει της οδηγίας 2003/86 στον αιτούντα την οικογενειακή επανένωση κατά τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεώς του, ακόμη και όταν δεν έχει διαπιστωθεί προηγουμένως ότι ο αιτών πληρούσε πράγματι τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην οδηγία 2003/86 προκειμένου να δικαιούται να λάβει την ως άνω άδεια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Μια τέτοια ρύθμιση, καθ’ ο μέρος επιτρέπει τη χορήγηση άδειας διαμονής βάσει της οδηγίας 2003/86 σε πρόσωπο το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις για τη λήψη της άδειας αυτής, θίγει την πρακτική αποτελεσματικότητα και αντιβαίνει στους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η οδηγία 2003/86 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, εφόσον δεν έχει ληφθεί απόφαση έως τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως, οι αρμόδιες εθνικές αρχές οφείλουν να χορηγούν αυτεπαγγέλτως άδεια διαμονής στον αιτούντα, χωρίς να απαιτείται οπωσδήποτε να διαπιστώνουν προηγουμένως ότι ο τελευταίος αυτός αιτών πληροί πράγματι τις προϋποθέσεις διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="9"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Η οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20030922">22ας Σεπτεμβρίου 2003</DATE>, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας, σε περίπτωση που δεν έχει ληφθεί απόφαση έως τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως οικογενειακής επανενώσεως, οι αρμόδιες εθνικές αρχές οφείλουν να χορηγούν αυτεπαγγέλτως άδεια διαμονής στον αιτούντα, χωρίς να απαιτείται οπωσδήποτε να διαπιστώνουν προηγουμένως ότι ο αιτών πληροί πράγματι τις προϋποθέσεις διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>