1

Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Swissgrid AG, go gcuirfí ar neamhní Cinneadh A-008-2022 ón mBord Achomhairc de Ghníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chomhar idir Rialálaithe Fuinnimh (ACER) an 29 Meitheamh 2023 lena ndiúltaítear don chaingean i gcoinne Chinneadh 15/2022 ó ACER an 30 Meán Fómhair 2022 (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) toisc í a bheith do-ghlactha.

Cúlra na díospóide

2

Is cuideachta phoiblí theoranta atá corpraithe faoi dhlí na hEilvéise é an t‑iarratasóir arb é an t‑aon oibreoir córais tarchurtha leictreachais (‘OCT’) amháin san Eilvéis é.

3

In 2018, thug an t‑iarratasóir agus OCTanna eile Meabhrán Tuisceana i gcrích lenar cuireadh ar bhonn foirmiúil na coinníollacha maidir lena rannpháirtíocht sa tionscadal as ar tháinig Ardán maidir le Comhordú Idirnáisiúnta ar Athbhunú Minicíochta Uathoibrithe agus ar Oibríocht Córais Chobhsaí (Platform for the International Coordination of Automated Frequency Restoration and Stable System Operation, ‘Picasso’).

4

Ar bhonn Rialachán (CE) Uimh. 714/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Iúil 2009 maidir le coinníollacha rochtana ar an ngréasán um malartuithe trasteorann sa leictreachas agus lena n‑aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 1228/2003 (IO 2009 L 211, lch. 15), ghlac an Coimisiún Eorpach Rialachán (AE) 2017/2195 an 23 Samhain 2017 lena mbunaítear treoirlíne maidir le cothromú leictreachais (IO 2017 L 312, lch. 6), lena bhforáiltear do bhunú ardáin Eorpacha choiteanna chun an próiseas glanluachála neamhchothroime a chur chun feidhme agus do chomhlíonadh na gcoinníollacha chun fuinneamh cothromúcháin a mhalartú ó chúlchistí athchóirithe minicíochta agus ó chúlchistí athsholáthair (aithris 10), agus, go háirithe, in Airteagal 20 de, ardán Eorpaigh chun fuinneamh don chothromú a mhalartú ó chúlchistí athbhunaithe minicíochta le gníomhachtú uathoibríoch.

5

An 24 Meitheamh 2020, ghlac ACER Cinneadh 02/2020 maidir le hardán Eorpaigh chun fuinneamh don chothromú a mhalartú ó chúlchistí athbhunaithe minicíochta le gníomhachtú uathoibríoch (‘ardán aFRR’), lena n‑áirítear, in iarscríbhinn, an creat cur chun feidhme don ardán aFRR sin (‘an creat cur chun feidhme’).

6

In Airteagal 2(1)(l) den chreat cur chun feidhme, sainmhíníodh an coincheap ‘OCT comhalta’ mar ‘aon OCT a chuaigh isteach in ardán aFRR’ agus sainmhíníodh in Airteagal 2(1)(m) an coincheap ‘OCT rannpháirteach’ mar ‘aon OCT rannpháirteach a úsáideann ardán aFRR chun táirgí caighdeánacha aFRR don chothromú fuinnimh a mhalartú.’

7

Luadh in Airteagal 2(1)(n) den chreat cur chun feidhme ‘go raibh an tionscadal cur chun feidhme ag forbairt i dtreo ardán aFRR’ agus Airteagal 5(2) de gur ‘dhréachtaigh gach OCT comhalta tionscadal cur chun feidhme ardán aFRR, a bhí bunaithe ar thionscadal cur chun feidhme Picasso a ndearnadh é a chlaochlú ina thionscadal cur chun feidhme ardán aFRR tar éis an aFRR seo a ghlacadh.’

8

An 1 Iúil 2020, thug OCT comhaltaí Picasso, lena n‑áirítear an t‑iarratasóir, comhaontú comhair ardán Picasso i gcrích, a thagann in ionad an prótacal roimhe sin (‘comhaontú comhair Picasso’). Tá an comhaontú comhair sin faoi réir príomh-chomhaontú maidir le hardáin a chothromú – atá coiteann do gach ardán – a tháinig i bhfeidhm freisin an 1 Iúil 2020 (‘an príomh-chomhaontú’).

9

I litir dar dáta an 17 Nollaig 2020, chuir Stiúrthóir ar Ard-Stiúrthóireacht Fuinnimh an Choimisiúin in iúl nach raibh aon chúis aici cinneadh a ghlacadh lena n‑údaraítear don Eilvéis a bheith rannpháirteach sna hardáin Eorpacha cothromúcháin faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195. Thionscain an t‑iarratasóir caingean i gcoinne na litreach sin, a diúltaíodh le hordú an 21 Nollaig 2022, Swissgrid v an Coimisiún (T‑127/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:868) toisc í a bheith do-ghlactha. Cuireadh an t‑ordú sin ar neamhní le breithiúnas an 13 Feabhra 2025, Swissgrid v an Coimisiún (C‑121/23 P, EU:C:2025:83).

10

An 31 Márta 2022, de bhun Airteagal 17 den chreat cur chun feidhme, chuir Líonra Eorpach d’Oibreoirí Córais Tarchurtha Leictreachais (‘ENTSO-E’) togra faoi bhráid ACER chun an creat cur chun feidhme sin a leasú, a mhéid a bhaineann le hainmniú na n‑eintiteas a chomhlíonfadh na feidhmeanna a shainítear ann.

11

An 30 Meán Fómhair 2022, ghlac ACER Cinneadh 15/2022 lena leasaítear an creat cur chun feidhme. Le hAirteagal 1(b) d’Iarscríbhinn I a ghabhann leis an gcinneadh sin, leasaíodh an sainmhíniú ar ‘OCT comhalta’ in Airteagal 2(1)(m) den chreat cur chun feidhme, ionas go gcumhdaítear leis anois ‘aon OCT a bhfuil feidhm ag [Rialachán 2017/2195] maidir leis agus a chuaigh isteach in ardán aFRR, lena n‑áirítear OCTanna ó limistéir il-OCT [rialú minicíochta cumhachta].’

12

An 30 Samhain 2022, chuir an t‑iarratasóir achomharc i gcoinne an chinnidh sin faoi bhráid Bhord Achomhairc ACER.

13

Leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, chinn an Bord Achomhairc nár ghníomh é Cinneadh 15/2022 a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do staid dhlíthiúil an iarratasóra, agus mar thoradh air sin nár ghá scrúdú breise a dhéanamh an raibh baint dhíreach agus leithleach ag an iarratasóir leis an gcinneadh sin de réir bhrí Airteagal 28(1) de Rialachán (AE) 2019/942 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Meitheamh 2019 lena mbunaítear Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chomhar idir Rialálaithe Fuinnimh (IO 2019 L 158, lch. 22) agus, dá bhrí sin, dhiúltaigh sé dá chaingean toisc é a bheith do-ghlactha. Leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, rinne an Bord Achomhairc:

–

a mheabhrú gur ghá scrúdú a dhéanamh ar inghlacthacht caingne faoi Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 i bhfianaise an chásdlí a bhaineann le hAirteagal 263 CFAE agus a tháinig ar an gconclúid gur ghá a fháil amach an raibh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag Cinneadh 15/2022 a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do leasanna an iarratasóra trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlíthiúil;

–

á mheas gur lean sé ó Rialachán 2017/2195 nár ceadaíodh ach do OCTanna atá faoi réir dhlí an Aontais a bheith rannpháirteach sna hardáin a thagann faoina raon feidhme (cé is moite do OCTanna na hEilvéise do na hardáin Eorpacha chun táirgí cothromúcháin caighdeánacha a mhalartú agus ar choinníoll gur ghlac an Coimisiún cinneadh chuige sin faoi Airteagal 1(7) den Rialachán sin);

–

á chur in iúl gur bhain sé ón tátal as an méid sin roimhe seo, in éagmais cinneadh arna ghlacadh ag an gCoimisiún faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195, go raibh Cinneadh 15/2022 teoranta d’Airteagal 1 de Rialachán 2017/2195 a chur i bhfeidhm agus nach raibh rannpháirtíocht an iarratasóra ag brath ar chinneadh ó ACER, ach ar an gCoimisiún;

–

a dhiúltiú d’argóint an iarratasóra go raibh sé ina chomhalta d’ardán aFRR roimh Chinneadh 15/2022, á chur in iúl nár ligeadh isteach riamh é mar chomhalta den ardán sin, nár díríodh Cinneadh 03/2020 chuige, go raibh Rialachán 2017/2195 infheidhme ón 18 Nollaig 2017 agus nár leasaíodh Airteagal 1 de.

Na horduithe atá á lorg ag na páirtithe

14

Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;

–

a ordú do ACER na costais a íoc.

15

Iarrann ACER ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhíbhe;

–

a ordú don iarratasóir na costais a íoc.

16

Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhíbhe;

–

a ordú don iarratasóir na costais a íoc.

An dlí lena mbaineann

17

Mar thaca lena chaingean, maíonn an t‑iarratasóir trí shaincheist dlí.

18

An chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear earráid sa dlí nuair a léirigh an Bord Achomhairc, go mícheart, Rialachán 2017/2195 mar oibleagáid ar an gCoimisiún cinneadh de bhun Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195 a ghlacadh ionas go mbeidh sé in ann páirt a ghlacadh in ardán aFRR.

19

An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear earráid measúnaithe le linn chur chun feidhme Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 maidir le himthosca an cháis. Áitíonn an t‑iarratasóir gur chinn an Bord Achomhairc go mícheart go raibh an achomhairc i gcoinne Cinneadh 15/2022 do-ghlactha.

20

Lena thríú saincheist dlí, a cuireadh isteach mar mhalairt air sin, ardaíonn an t‑iarratasóir pléadáil neamhdhleathachta, faoi Airteagal 277 CFAE, i gcoinne Rialachán 2017/2195, i gcás gur cheart a thuiscint go gcuirtear cosc ar OCTanna an Aontais é a chur san áireamh in ardán aFRR.

An chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear earráid sa dlí maidir le léiriú ar Rialachán 2017/2195

21

Déanann an t‑iarratasóir gearán gur chinn an Bord Achomhairc nach raibh a rannpháirtíocht in ardán aFRR indéanta ach amháin tar éis cinneadh ón gCoimisiún chuige sin a ghlacadh faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195 agus nach raibh aon chinneadh den sórt sin ann. Maíonn sé, go bunúsach, go raibh ar an Bord Achomhairc a chinneadh go bhféadfar páirt a glacadh san ardán sin a mhéid, ar an gcéad dul síos, a gcomhlíontar imthosca a rannpháirtíocht atá in Airteagal 1(6) mar gheall ar na rioscaí a bhaineann lena neamh-rannpháirtíocht i slándáil líonra; ar an dara dul síos, go raibh na forais ar a dhiúltaigh an Coimisiún rannpháirtíocht den sórt sin a dheonú i litir an 17 Nollaig 2020 mícheart; ar an tríú dul síos, ní mór an chumhacht a bheith ag an mBord Achomhairc a fhíorú an gcomhlíontar na coinníollacha rannpháirtíochta sin; agus ar an gceathrú dul síos, ordú an 21 Nollaig 2022, Swissgrid v an Coimisiún (T‑127/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:868), lena ndiúltaítear dá chaingean chun litir an 17 Nollaig 2020 a chur ar neamhní toisc nach bhfuil sé ábhartha. I ndáil leis sin, mheabhraigh sé le linn na héisteachta go cuireadh an t‑ordú sin ar neamhní le breithiúnas an 13 Feabhra 2025, Swissgrid v an Coimisiún (C‑121/23 P, EU:C:2025:83).

22

Measann ACER agus an Coimisiún nach ndearna an Bord Achomhairc an earráid dlí líomhnaithe. Cuireann ACER in iúl, thairis sin, go bhfuil argóint an iarratasóra a tarchuireadh don chéad uair sa fhreagra do-ghlactha.

23

Mar réamhbharúil, ní mór diúltú do phléadáil maidir le do-ghlacthacht ACER lena n‑éilítear cineál do-ghlactha na hargóinte a chur an t‑iarratasóir ar aghaidh ina fhreagra ar an bhforais gurb ionann í agus cur isteach déanach na saincheiste dlí nua.

24

De réir théarmaí Airteagal 84(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, áfach, coisctear cur i láthair saincheisteanna dlí nua le linn na n‑imeachtaí seachas má tá na saincheisteanna dlí sin bunaithe ar ghnéithe dlíthiúla agus fíorasacha a tháinig chun solais le linn na n‑imeachtaí. Mar sin féin, ní mór a dhearbhú go bhfuil pléadáil arb ionann í agus méadú ar phléadáil a rinneadh roimhe sin, go sainráite nó go hintuigthe, san iarratas bunaidh agus a bhfuil dlúthbhaint aici leis inghlactha. D’fhonn a mheas go bhfuil méadú ar phléadáil nó ar ghearán a cuireadh ar aghaidh roimhe seo, ní mór d’argóint nua nasc sách dlúth a chur i láthair, leis na saincheisteanna dlí nó na gearáin a leagadh amach ar dtús san iarratas, a mheasfar a bheith mar thoradh ar ghnáthfhorbairt na díospóireachta in imeachtaí os comhair na Cúirte (féach breithiúnas an 20 Samhain 2017, Petrov agus páirtithe eile v an Pharlaimint, T‑452/15, EU:T:2017:822, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).

25

Ba cheart a thabhairt faoi deara, óna iarratas, gur mhaígh an t‑iarratasóir, go bunúsach, nach bhféadfadh an Bord Achomhairc brath ar a éagmais cinneadh lena n‑údaraítear dó páirt a ghlacadh in ardán aFRR. Dá réir sin, agus é ag áitiú, ina fhreagra, gur chóir don Bhord Achomhairc scrúdú a dhéanamh ar fhiúntas sheasamh an Choimisiúin maidir lena rannpháirtíocht nó, ar a laghad, ar comhlíonadh na coinníollacha maidir le rannpháirtíocht den sórt sin, níor fhorbair an t‑iarratasóir ach na hargóintí a leagtar amach ina iarratas.

26

Foráiltear le hAirteagal 1(6) de Rialachán 2017/2195, dar teideal ‘Ábhar agus raon feidhme’ go ‘bhféadfar na hardáin Eorpacha chun táirgí cothromúcháin caighdeánacha a mhalartú le haghaidh fuinneamh don chothromú a oscailt d’oibreoirí córais tarchurtha atá ag feidhmiú san Eilvéis ar choinníoll go gcuirtear chun feidhme lena dhlí náisiúnta príomhfhorálacha reachtaíocht mhargadh leictreachais an Aontais agus go bhfuil comhaontú idir-rialtasach ann maidir le comhar leictreachais idir an tAontas agus an Eilvéis, nó más rud é go bhféadfadh sreafaí cumhachta fisiciúla neamhsceidealta tríd an Eilvéis a bheith mar thoradh ar eisiamh na hEilvéise, rud a chuirfeadh slándáil chórais an réigiúin i mbaol.’

27

De réir Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195, ‘ar choinníoll go gcomhlíonfar na coinníollacha a leagtar síos i mír 6, is é an Coimisiún a chinnfidh rannpháirtíocht na hEilvéise ar na hardáin Eorpacha chun táirgí cothromúcháin caighdeánacha a mhalartú ar bhonn tuairim arna heisiúint ag [ACER] agus ag gach OCT i gcomhréir leis na nósanna imeachta a leagtar amach in Airteagal 4(3); [b]eidh cearta agus freagrachtaí OCTanna na hEilvéise comhsheasmhach le cearta agus freagrachtaí OCTanna atá ag oibriú san Aontas, rud a fhágfaidh go bhfeidhmeoidh an margadh cothromúcháin go rianúil ar leibhéal an Aontais agus go mbeidh cothrom iomaíochta ann do na geallsealbhóirí uile.’

28

De réir cásdlí socair, agus foráil de dhlí an Aontais á léiriú, tá sé riachtanach nach gcuirtear a foclaíocht amháin san áireamh ach a comhthéacs ina dtagann sí chun cinn agus na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha freisin dá bhfuil sí páirteach (féach breithiúnas an 14 Márta 2024, VR Bank Ravensburg-Weingarten, C‑536/22, EU:C:2024:234, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).

29

Ní mór a thabhairt faoi deara gur léir ó léiriú litriúil agus comhthéacsúil araon ar Rialachán 2017/2195, cé go bhforáiltear le hAirteagal 1(6) de Rialachán 2017/2195 do na himthosca inar féidir OCTanna na hEilvéise a ligean isteach chuig na hardáin Eorpacha chun táirgí cothromúcháin caighdeánacha a mhalartú agus, ina measc, an fhéidearthacht go sreabhfadh leictreachas fisiceach neamhsceidealta tríd an Eilvéis agus go gcuireann sé slándáil chórais an réigiúin i mbaol, bunaítear le mír 7 den Airteagal sin an nós imeachta atá le leanúint chun ligean isteach den sórt sin a fháil.

30

I ndáil leis sin, tá foclaíocht Airteagail 1(7) de Rialachán 2017/2195 soiléir. Dá réir sin, cé go n‑iarrtar ar ACER agus ar OCTanna an Aontais a dtuairim a thabhairt, is é an Coimisiún a dhílsítear an chumhacht chinnteoireachta, agus an chumhacht sin á feidhmiú aige, ní hamháin go gcuireann sé an tionchar ar shlándáil an chórais san áireamh, ach fíoraíonn sé freisin go bhfuil cearta agus freagrachtaí OCTanna na hEilvéise comhsheasmhach le cearta agus freagrachtaí OCTanna an Aontais.

31

Sa chéad áit, is léir go bhfuil sé de cheart ag an Bord Achomhairc a chinneadh, in éagmais Cinneadh ón gCoimisiún de bhun Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195, nach bhfuil an ceart ag an iarratasóir páirt a ghlacadh in ardán aFRR, a mhéid gur léir, ar an gcéad dul síos, go mbaineann an ardán sin leis an gcoincheap ‘ardán Eorpach chun táirgí cothromúcháin caighdeánacha a mhalartú’ a úsáidtear in Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195 agus, ar an dara dul síos, nár glacadh aon chinneadh ón gCoimisiún chuige sin.

32

Sa dara háit agus dá bhrí sin, ós rud é go leanann sé ó Airteagal 1(6) agus (7) de Rialachán 2017/2195 gur faoin gCoimisiún atá sé cinneadh a ghlacadh maidir le rannpháirtíocht na hEilvéise sna hardáin agus sa chomhthéacs sin, scrúdú a dhéanamh an gcomhlíontar na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 1(6) den Rialachán sin, tá an t‑iarratasóir mícheart an Bord Achomhairc a cháineadh toisc nár scrúdaigh sé ar comhlíonadh na coinníollacha sin nó ar cheart don Choimisiún cinneadh a ghlacadh faoi Airteagal 1(7) den Rialachán sin.

33

Sa chaoi céanna, ba cheart a mheabhrú nach mbaineann cáineadh an iarratasóra maidir leis na measúnaithe a leagtar amach i litir an 17 Nollaig 2020 maidir leis an tionchar ar shlándáil líonra a bhaineann lena mhainneachtain páirt a ghlacadh in ardán aFRR, agus ag tagairt do bhreithiúnas an 13 Feabhra 2025, Swissgrid v an Coimisiún (C‑121/23 P, EU:C:2025:83), lena gcuirtear ar neamhní ordú an 21 Nollaig 2022, Swissgrid v an Coimisiún (T‑127/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:868), a dhearbhaigh go raibh an chaingean le haghaidh neamhniú a thionscain sé i gcoinne na litreach sin do-ghlactha.

34

Sa chás céanna nach mór don Chúirt Ghinearálta, tar éis atosú na n‑imeachtaí i gCás T‑127/21, aon chinneadh diúltaithe atá i litir an 17 Nollaig 2020 a chur ar neamhní, ní bheadh éifeachtaí ag an neamhniú sin atá coibhéiseach le glacadh cinnidh ón gCoimisiún lena n‑údaraítear don Eilvéis a bheith rannpháirteach in ardán aFRR faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195. De bhun an chéad mhír d’Airteagal 264 CFAE, beidh éifeachtaí an neamhnithe teoranta do dhíothú cúlghabhálach chinnidh an dlíchóras sin. Dá bhrí sin, bheadh na páirtithe sa chás ina raibh siad roimh an 17 Nollaig 2020, staid arb é is príomhthréith ann nach ann do Chinneadh ón gCoimisiún lena n‑údaraítear rannpháirtíocht na hEilvéise faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195.

35

Sa tríú háit, ní féidir go n‑éireoidh le tagairt an iarratasóra don ghá go mbeadh ACER agus an Bord Achomhairc in ann a scrúdú ar comhlíonadh na coinníollacha maidir lena rannpháirtíocht in ardán aFRR, chun ‘bearna thromchúiseach i gcóras breithiúnach an Aontais’ a sheachaint ach oiread.

36

Le hargóint den sórt sin, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, go bhfuil bearna san athbhreithniú breithiúnach ar Airteagal 1(6) agus (7) de Rialachán 2017/2195, atá contrártha leis an Aontas Eorpach bunaithe ar an smacht reachta, ina bhfuil a institiúidí, a chomhlachtaí, a oifigí agus a ghníomhaireachtaí faoi réir athbhreithniú ar chomhréireacht a ngníomhartha, inter alia, leis an gConradh agus le prionsabail ghinearálta an dlí (breithiúnas an 23 Aibreán 1986, Les Verts v an Pharlaimint, 294/83, EU:C:1986:166, mír 23; féach freisin, breithiúnas an 26 Meitheamh 2012, an Pholainn v an Coimisiún, C‑336/09 P, EU:C:2012:386, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).

37

I ndáil leis sin, a mhéid is faoin gCoimisiún atá sé an cinneadh a bheartaítear in Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195 a ghlacadh, is faoin iarratasóir atá sé, i gcás ina measann sé go ndiúltaíonn an Coimisiún go mícheart cinneadh den sórt sin a ghlacadh úsáid a bhaint as an leigheas dlí dá bhforáiltear in Airteagal 265 CFAE, a bhaineann le mainneachtain gníomhú trí mhainneachtain cinneadh a dhéanamh nó seasamh a shainiú (breithiúnas an 13 Iúil 1971, Deutscher Komponistenverband v an Coimisiún, 8/71, EU:C:1971:82, mír 2, féach freisin breithiúnas an 19 Samhain 2013, an Coimisiún v an Chomhairle, C‑196/12, EU:C:2013:753, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear).

38

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad saincheist dlí.

An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear earráid mheasúnaithe le cur i bhfeidhm Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 maidir le himthosca an cháis seo

39

Áitíonn an t‑iarratasóir gur sháraigh an Bord Achomhairc Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 nuair a chinn sé nach ndéantar athrú le Cinneadh 15/2022 ar a sheasamh dlíthiúil. Sa chéad chuid, cáineann sé an Bord Achomhairc as coinníoll breise a chur san áireamh le Cinneadh 15/2022 maidir lena rannpháirtíocht in ardán aFRR i gcomparáid leis an gcreat cur chun feidhme mar a d’eascair sé as Cinneadh 03/2020, ós rud é nach leor a thuilleadh cinneadh a fháil lena n‑údaraítear dó páirt a ghlacadh faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195, ach gur cheart dó a bheith faoi réir dhlí an Aontais freisin. Lena dara cuid, measann sé go raibh an Bord Achomhairc mícheart gan éifeachtaí Chinneadh 15/2022 ar na conarthaí a bhfuil sé ina pháirtí iontu a chur san áireamh.

40

Measann ACER, arna dtacú leis an gCoimisiún, nár sháraigh an Bord Achomhairc Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942. Áitíonn ACER freisin go bhfuil an dara cuid den saincheist dlí do-ghlactha.

41

I míreanna 62 go 67 den chinneadh atá faoi chonspóid, chinn an Bord Achomhairc nach raibh éifeachtaí dlíthiúla riachtanacha ag Cinneadh 15/2022 a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do leasanna an iarratasóra trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlíthiúil ar na forais, ar an gcéad dul síos, nach raibh an staid dhlíthiúil sin á rialú le Cinneadh 15/2022 ach le Rialachán 2017/2195, ar an dara dul síos, a mhéid nach raibh sé de cheart ag an iarratasóir a bheith rannpháirteach in ardán aFRR faoi Chinneadh 03/2020, nach bhféadfaí a mheas go ndearna Cinneadh 15/2022 difear díreach agus aonair dó agus, ar an tríú dul síos, nach raibh rannpháirtíocht an iarratasóra i dtionscadail ardáin ná i gconarthaí gaolmhara ábhartha.

42

Foráiltear le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, dar teideal ‘Cinntí atá faoi réir achomhairc,’ ‘[f]éadfaidh aon duine nádúrtha nó dlítheanach, lena n‑áirítear údaráis rialála náisiúnta, achomharc a dhéanamh in aghaidh cinneadh dá dtagraítear in Airteagal 2(d) agus atá dírithe chuig an duine sin, nó in aghaidh cinneadh a bhaineann go díreach agus go leithleach leis an duine sin cé gur cinneadh é atá dírithe chuig duine eile.’

43

Ós rud é go bhfuil an fhoráil sin bunaithe ar an bhforáil a bhaineann le caingean le haghaidh neamhniú os comhair na Cúirte Breithiúnais agus, go háirithe, ar an gcéad chuid den cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, ní mór í a léiriú i bhfianaise an chásdlí a bhaineann leis an bhforáil dheireanach sin.

44

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, ar thaobh amháin, i gcás ina dtionscnaíonn duine nádúrtha nó dlítheanach caingean le haghaidh neamhniú, níl an chaingean sin ar fáil ach amháin má tá éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha an ghnímh sin in ann difear a dhéanamh do leasanna an iarratasóra sin trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlíthiúil. Ar an taobh eile, go sonrach, maidir le caingean chun gníomh nach bhfuil dírithe air a neamhniú, tá forluí idir an ceanglas sin agus na coinníollacha a leagtar síos sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, eadhon nach mór an beart atá faoi chonspóid a bheith bainteach go díreach agus go leithleach leis an iarratasóir (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Deireadh Fómhair 2011, Deutsche Post agus an Ghearmáin v an Chomhairle, C‑463/10 P agus C‑475/10 P, EU:C:2011:656, míreanna 37 agus 38).

45

Maidir leis an gcoinníoll maidir le cúraim díreach, leanann sé ó chásdlí socair go gceanglaítear leis an gcoinníoll nach mór baint dhíreach a bheith ag duine nádúrtha nó dlítheanach leis an ngníomh is ábhar don chaingean go ndéanfaidh an beart sin difear díreach dá staid dhlíthiúil agus nach bhfágfadh sé aon lánrogha ag a sheolaithe, a gcuirtear de chúram orthu é a chur chun feidhme, cur chun feidhme den sórt sin a bheith uathoibríoch amháin agus mar thoradh ar rialacha an Aontais gan rialacha idirmheánacha eile a chur i bhfeidhm (féach breithiúnas an 13 Márta 2008, an Coimisiún v Infront WM, C‑125/06 P, EU:C:2008:159, mír 47 agus an cásdlí dá dtagraítear).

46

Maidir le hábhar imní aonair, de réir cásdlí socair, ní féidir le duine nádúrtha nó dlítheanach seachas seolaí birt a éileamh go bhfuil baint aonair aige leis de réir bhrí an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE ach amháin má dhéanann an gníomh atá i gceist difear dó, mar gheall ar thréithe áirithe a bhaineann go sonrach leo nó mar gheall ar imthosca ina ndéantar idirdhealú idir iad agus gach duine eile agus de bhua na dtosca sin déantar idirdhealú eatarthu ar bhonn aonair mar atá i gcás sheolaí an bhirt (breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún, 25/62, EU:C:1963:17, lch. 223; féach freisin, breithiúnas an 27 Feabhra 2014, Stichting Woonlinie agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑133/12 P, EU:C:2014:105, mír 44 agus an cásdlí dá dtagraítear).

47

Is i bhfianaise na mbreithnithe sin nach mór scrúdú a dhéanamh ar an dá cuid den saincheist dlí.

An chéad chuid den saincheist dlí

48

Lena chéad chuid, áitíonn an t‑iarratasóir gur chuir Cinneadh 15/2022 coinníoll lena rannpháirtíocht, sa bhreis ar an gcoinníoll a bhaineann le cinneadh ón gCoimisiún a fháil faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195. Go bunúsach, maíonn sé, fiú dá bhfaigheadh sé cinneadh ón gCoimisiún lena n‑údaraítear a rannpháirtíocht in ardán aFRR faoi Airteagal 1(7), nach gcomhlíonfadh sé an sainmhíniú ar ‘OCT comhalta’ sa chreat cur chun feidhme tar éis a leasaithe le Cinneadh 15/2022.

49

I ndáil leis sin,, ní mór a chur in iúl go mbraitheann argóint den sórt sin ar léiriú mícheart ar an gcreat cur chun feidhme, arna leasú le Cinneadh 15/2022. Ní féidir an coincheap ‘OCT a bhfuil feidhm ag Rialachán 2017/2195 maidir leis’ le feiceáil anois sa sainmhíniú ar ‘OCT comhalta’ (féach mír 11 den bhreithiúnas seo) a léiriú ach go n‑áirítear an t‑iarratasóir, i gcás ina bhfuair sé cinneadh ón gCoimisiún lena bhformheastar a rannpháirtíocht in ardán aFRR faoi Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195.

50

Ós rud é go nglacadh Cinneadh 15/2022 ar bhonn Rialachán 2017/2195, ní mór forálacha an chreata cur chun feidhme, arna leasú leis an gcinneadh sin, a léiriú i gcomhréir le forálacha an Rialacháin sin, mura rud é go bhfuil brí shoiléir gan débhrí acu agus nach gá aon léiriú a dhéanamh orthu dá bhrí sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Meán Fómhair 2021, Daimler v an Coimisiún, C‑359/19, EU:T:2021:568, mír 92).

51

Ós rud é go bhforáiltear go sainráite le Rialachán 2017/2195 rannpháirtíocht OCTanna na hEilvéise faoi na coinníollacha agus i gcomhréir leis na socruithe a leagtar síos in Airteagal 1(6) agus (7) de, is gá go leanann sé nach mór an coincheap ‘OCT a bhfuil feidhm ag Rialachán [2017/2915] maidir leis’ in Airteagal 2(1)(q) den chreat cur chun feidhme a léiriú mar choincheap lena n‑áirítear OCT Eilvéiseach ar ligeadh a rannpháirtíocht faoin Rialachán sin.

52

Mar thoradh air sin, ní mór diúltú don chéad chuid den dara saincheist dlí.

An dara chuid den saincheist dlí

53

Lena dara cuid, braitheann an t‑iarratasóir ar éifeachtaí an athraithe ar fhoclaíocht an Chreata Chur Chun Feidhme ar chomhaontú comhair Picasso chun a mhaíomh gur tháinig athrú ar leith ar a sheasamh dlíthiúil mar thoradh ar Chinneadh 15/2022.

–

Inghlacthacht an dara chuid, arna gconspóid ag ACER

54

Measann ACER go bhfuil an chuid seo do-ghlactha sa chaoi nár sholáthair an t‑iarratasóir cóip de chomhaontú comhair Picasso mar iarscríbhinn a ghabhann lena iarratas agus go dtagraíonn sé ar bhealach doiléir agus ginearálta dá inneachar.

55

Faoin gcéad mhír d’Airteagal 21 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, atá infheidhme maidir leis an nós imeachta os comhair na Cúirte Ginearálta de bhua na chéad mhíre d’Airteagal 53 de, agus Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta, ní mór go mbeadh san iarratas ábhar na díospóide, na saincheisteanna dlí agus na hargóintí a bhfuiltear ag brath orthu agus achoimre ar na saincheisteanna dlí sin. Ní mór na gnéithe sin a bheith sách soiléir agus beacht chun cur ar chumas an chosantóra a chosaint a ullmhú agus chun cur ar chumas na Cúirte Ginearálta rialú a thabhairt ar an iarratas, gan aon fhaisnéis bhreise más gá. Chun deimhneacht dhlíthiúil agus dea-riarachán an cheartais a ráthú, is gá, má tá caingean le bheith inghlactha, na pointí riachtanacha dlí agus fíorasacha a bhfuiltear ag brath orthu a léiriú go comhleanúnach agus go intuigthe san iarratas féin (féach, chuige sin, ordú an 28 Aibreán 1993, De Hoe v an Coimisiún, T‑85/92, EU:T:1993:39, mír 20 agus an cásdlí dá dtagraítear). Ní mór, dá réir sin, go sonrófaí san iarratas cineál na bhforas ar a mbunaítear an gníomh, leis an toradh nach leor ráiteas teibí ar na forais chun ceanglais na Rialacha Nós Imeachta a chomhlíonadh. Tá feidhm ag ceanglais chomhchosúla i gcás ina ndéantar gearán mar thaca le pléadáil dlí (féach breithiúnas an 25 Márta 2015, an Bheilg v an Coimisiún, T‑538/11, EU:T:2015:188, mír 131 agus an cásdlí dá dtagraítear; ordú an 27 Samhain 2020, PL v an Coimisiún, T‑728/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:575, mír 64).

56

Ar an gcéad dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil ceart conarthach aige páirt a ghlacadh in ardán aFRR faoi chomhaontú comhair Picasso. Ar an dara dul síos, measann sé go bhfuil sé d’éifeacht ag an gcreat cur chun feidhme, mar a leagtar amach san Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh 15/2022, an ceart conarthach sin a bhaint de. Ar an tríú dul síos, is léir ó iarratas de réir analaí ar sheasamh na Cúirte Ginearálta i mbreithiúnais an 11 Iúil 2007, Alrosa v an Coimisiún (T‑170/06, EU:T:2007:220, mír 39), agus an 12 Nollaig 2018, Groupe Canal + v an Coimisiún (T‑873/16, EU:T:2018:904, míreanna 22 go 27), gur tháinig athrú ar leith ar a sheasamh dlíthiúil mar thoradh ar Chinneadh 15/2022.

57

Tá argóint den sórt sin i gcomhréir go hiomlán le hAirteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta.

58

Ina ionad sin, baineann an méid a dhíospóideann ACER le heaspa fianaise an iarratasóra maidir leis an mbonn fíorasach ar a bhfuil an argóint sin bunaithe, eadhon ceart conarthach a bheith ann chun páirt a ghlacadh in ardán aFRR faoi chomhaontú comhair Picasso, a mhéid nár chuir sé cóip den chomhaontú sin ar fáil mar iarscríbhinn a ghabhann lena iarratas.

59

Is fíor nár chuir an t‑iarratasóir cóip de chomhaontú comhair Picasso ar fáil mar iarscríbhinn a ghabhann lena iarratas. Ina fhreagra, thug sé údar leis an easpa sin ar bhonn chastacht agus fhad an doiciméid sin agus ar bhonn chineál neamhriachtanach na táirgeachta sin, ach chuir sí fianaise ar fáil chuige sin. Tar éis beart eagrúcháin nós imeachta, sheol an t‑iarratasóir cóip de chomhaontú comhair Picasso agus den phríomh-chomhaontú chuig an gCúirt Ghinearálta.

60

De bhun Airteagal 85(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ‘cuirfear fianaise a thabharfar ar aird nó a dhéanfar a thairiscint ar fáil ag an gcéad mhalartú pléadálacha i scríbhinn’ agus, de réir mhír 2 de, ‘féadfaidh príomhpháirtí tuilleadh fianaise a thabhairt ar aird nó a thairiscint sa fhreagra nó san athfhreagra mar thaca lena argóintí, ar choinníoll go bhfuil údar leis an moill sin agus an fhianaise sin á tíolacadh.’

61

Ba cheart a mheabhrú gur thug an t‑iarratasóir údar, de réir bhrí Airteagal 85(2) de na Rialacha Nós Imeachta, leis an moill ar a thairiscint fianaise, trína chur in iúl, go bunúsach, gur mheas sé nach raibh sé riachtanach a léiriú gurb ann do cheart conarthach ina leith chun páirt a ghlacadh in ardán aFRR.

62

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, ós rud é gur áitigh a fhógra achomhairc os comhair an Bhoird Achomhairc go ndearna Cinneadh 15/2022 difear dá chearta conarthacha, mar a ndearna an Bord Achomhairc achoimre air i mír 48 den chinneadh atá faoi chonspóid. Dhiúltaigh an Bord sin don argóint sin mar argóint neamhábhartha seachas mar gheall ar mhainneachtain an iarratasóra na cearta ar a raibh sé ag brath a léiriú, agus chuir sé in iúl i mír 64 den chinneadh atá faoi chonspóid nach bhféadfaí brath ar rannpháirtíocht roimhe sin i dtionscadail ardáin nó i socruithe conarthacha ar bhealach a thabharfadh faoi cheist na forálacha sonracha i Rialachán 2017/2195. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh an t‑iarratasóir a mheas go dlisteanach nach raibh air a léiriú gurb ann do na cearta conarthacha sin, nár chaith an Bord Achomhairc amhras ar a n‑ábharthacht.

63

Mar sin, ní mór a dhiúltú do phléadáil do-ghlacthachta ACER.

–

Scrúdú ar shubstaint an dara cuid

64

Maidir leis an scrúdú ar shubstaint na coda seo den phléadáil, ba cheart a thabhairt faoi deara gur sínitheoir é an t‑iarratasóir leis an bpríomh-chomhaontú agus le comhaontú comhair Picasso araon.

65

Thairis sin, ní mór a thabhairt faoi deara gurb é cuspóir na gconarthaí ar páirtí iontu an t‑iarratasóir feidhmiú ardán aFRR a rialú mar obair leantach ar Rialachán 2017/2195 agus ar an gcreat cur chun feidhme. Dá bhrí sin, leanann sé ó léamh bhrollach an bpríomhchomhaontaithe, atá coiteann do na hardáin uile dá bhforáiltear le Rialachán 2017/2195, go bhféachtar leis an gcomhaontú sin le creat oibleagáidí cómhalartacha na bpáirtithe a chinneadh maidir le forbairt, cothabháil agus oibriú na n‑ardán sin agus i gcomhréir leis na creataí cur chun feidhme arna nglacadh faoin Rialachán sin. Ar an gcaoi chéanna, is léir ón mbrollach a ghabhann le comhaontú comhair Picasso gur glacadh é mar obair leantach ar Rialachán 2017/2195, ar an gcreat cur chun feidhme agus ar an bpríomhchomhaontú.

66

Mar sin féin, ní léir gurb é an toradh a bhí ar athrú sainmhínithe an choincheapa ‘OCT comhalta’ gur baineadh den iarratasóir feidhmiú a chearta conarthacha agus, dá bhrí sin, go ndearna sé difear díreach dá staid dhlíthiúil de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 44 den bhreithiúnas seo.

67

Ar an gcéad dul síos, ba cheart a mheabhrú gurb é is cuspóir d’ardán aFRR táirgí caighdeánacha fuinnimh don chothromú a mhalartú ó chúltaiscí athchóirithe minicíochta le gníomhachtú uathoibríoch.

68

Ar an dara dul síos, ní mór a lua, fiú roimh Chinneadh 15/2022, nach raibh ceart conarthach neamhchoinníollach ag an iarratasóir ardán aFRR a úsáid.

69

Is fíor idir na páirtithe, ar an gcéad dul síos, nach dtagraítear an fhéidearthacht sin do na ‘OCTanna comhaltaí‘ go léir, ach dóibh siúd amháin a thagann faoi aicmiú ‘OCT rannpháirteacha’ agus, ar an dara dul síos, go bhfágann na conarthaí a bhfuil an t‑iarratasóir ina pháirtí iontu go bhfuil an fhéidearthacht ag an iarratasóir páirt a ghlacadh in ardán aFRR ag brath ar chinneadh ón gCoimisiún a ghlacadh faoi Airteagal 1 de Rialachán 2017/2195, mar a léirítear, go háirithe, le mír 8.3 den phríomhchomhaontú.

70

Ar an tríú dul síos, a mhéid, roimh Chinneadh 15/2022, nach raibh an ceart conarthach ag an iarratasóir, faoi na conarthaí atá i gceist, gan beann ar a aicmiú mar ‘OCT comhalta,’ ardán aFRR a úsáid chun táirgí caighdeánacha fuinnimh don chothromú a mhalartú in éagmais cinneadh ón gCoimisiún chuige sin, ní féidir a mheas gur baineadh ceart den sórt sin de Chinneadh 15/2022 agus, dá bhrí sin, go raibh tionchar díreach aige ar a staid dhlíthiúil de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 45 thuas.

71

Is léir ón méid sin roimhe seo nach ndearna an Bord Achomhairc earráid dlí nuair a dhiúltaigh sé don chaingean toisc í a bheith do-ghlactha ar an bhforas nár comhlíonadh na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942.

72

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid agus, dá réir sin, an dara saincheist dlí.

An tríú saincheist dlí, mar mhalairt air sin agus lena n‑éilítear, go bunúsach, neamhdhleathacht Rialachán 2017/2195

73

Lena thríú ceist, maíonn an t‑iarratasóir saincheist maidir le neamhdhleathacht de réir bhrí Airteagal 277 CFAE i gcoinne Rialachán 2017/2195 i gcás nach mór Airteagal 1(6) agus (7) de Rialachán 2017/2195 a léiriú sa chaoi go n‑eisiatar rannpháirtíocht na hEilvéise ar ardáin chothromaíochta, cé go gcuirfeadh saincheist den sórt sin slándáil oibriúcháin líonra i ndainséar.

74

Measann ACER go bhfuil an chéad saincheist do-ghlactha sa mhéid nár chuir an t‑iarratasóir caingean le haghaidh neamhniú isteach i gcoinne Rialachán 2017/2195 agus nár léirigh sé go raibh amhras ann maidir le hinghlacthacht caingne den sórt sin.

75

Measann an Chúirt Ghinearálta, in imthosca an cháis seo, go dtugann riar cuí an cheartais údar le rialú ar shubstaint na pléadála neamhdhleathachta a d’ardaigh an t‑iarratasóir, gan é a bheith riachtanach rialú a thabhairt roimh ré ar inghlacthacht na pléadála neamhdhleathachta (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 26 Feabhra 2002, an Chomhairle v Boehringer, C‑23/00 P, EU:C:2002:118, mír 52).

76

Tá cúig chuid sa phléadáil neamhdhleathachta lena líomhnaítear, go bunúsach, ar an gcéad dul síos, nár thug an Coimisiún aird ar raon feidhme a chumhachtaí cur chun feidhme, ar an dara dul síos, sárú ar Airteagal 3(h) agus (i) agus Airteagal 6(3) de Rialachán (AE) 2019/943 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Meitheamh 2019 maidir leis an margadh inmheánach don leictreachas (IO 2019 L 158, lch. 54), ar an tríú dul síos, sárú ar Airteagal 218(6) CFAE; ar an gceathrú dul síos, sárú ar Airteagal 13(1) den Chomhaontú idir Comhphobal Eacnamaíochta na hEorpa agus Cónaidhm na hEilvéise an 22 Iúil 1972 (IO 1972 L 300, lch. 188, ‘an Comhaontú Saorthrádála’) agus, ar an gcúigiú dul síos, sárú ar phrionsabal an choiscthe a eascraíonn as dlí idirnáisiúnta an ghnáis.

77

Measann ACER, le tacaíocht ón gCoimisiún, nach mór a dhiúltú don phléadáil neamhdhleathachta.

An chéad chuid den saincheist dlí

78

Cuireann an t‑iarratasóir in iúl nach bhfuil dlínse ag an gCoimisiún chun aghaidh a thabhairt ar an gceist maidir le rannpháirtíochta na hEilvéise ar ardán aFRR i Rialachán 2017/2195. Ar an gcéad dul síos, áitíonn sé gur ábhar fíor-riachtanach é rannpháirtíocht na hEilvéise in ardán aFRR nach féidir a bheith ina hábhar do ghníomh cur chun feidhme. Ar an dara dul síos agus i gcás ar bith, chuaigh an Coimisiún, trí rialacha maidir leis an tsaincheist sin a ghlacadh, thar raon feidhme an chumhachtaithe a thugtar dó trí rialáil a dhéanamh ar réimse ina bhfuil Rialachán 2019/943 ina thost agus trí lánrogha neamhtheoranta a thabhairt dó féin agus cinneadh á dhéanamh aige maidir le rannpháirtíocht na hEilvéise sna hardáin chothromúcháin.

79

Mar réamhbharúil, ba cheart a mheabhrú go bhfuil Airteagal 18(3)(b) agus (d), agus Airteagal 18(5) de Rialachán Uimh. 714/2009 mar bhunús dlí le Rialachán 2017/2195. Sa mhéid a leanann sé ón gcéad abairt d’Airteagal 18(5) den Rialachán sin, maidir le mír 3 den Airteagal sin, nach bhféadfaidh an gCoimisiún ach treoirlínte a ghlacadh, i bhfianaise an idirdhealaithe a dhéantar le CFAE in Airteagail 290 agus 291 idir ‘gníomh tarmligthe’ agus ‘gníomh cur chun feidhme,’ tagann siad faoin dara catagóir sin. Deimhnítear an léiriú sin le Rialachán 2019/943, lena n‑athmhúnlaítear Rialachán Uimh. 714/2009, a dtagraíonn an fhoráil chomhfhreagrach de, eadhon Airteagal 61(4) go (6), do ‘ghníomhartha cur chun feidhme’ a ghlacadh.

80

I gcomhréir le hAirteagal 291(2) CFAE, nuair is gá coinníollacha aonfhoirmeacha chun gníomhartha an Aontais atá ceangailteach ó thaobh dlí a chur chun feidhme, tabharfaidh na gníomhartha sin cumhachtaí cur chun feidhme don Choimisiún, nó, i gcásanna sonracha cuí-réasúnaithe agus sna cásanna dá bhforáiltear in Airteagail 24 agus 26 CAE, do Chomhairle an Aontais Eorpaigh.

81

I gcás ina dtugtar cumhachtaí cur chun feidhme don Choimisiún, ar bhonn Airteagal 291(2) CFAE, go n‑iarrtar air inneachar an ghnímh reachtaigh a shonrú d’fhonn a áirithiú go gcuirfear chun feidhme é faoi choinníollacha aonfhoirmeacha sna Ballstáit uile (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Deireadh Fómhair 2014, an Pharlaimint v an Coimisiún, C‑65/13, EU:T:2014:2289, mír 43).

82

De réir cásdlí socair na Cúirte, forchoimeádtar glacadh rialacha bunriachtanacha ábhair amhail na rialacha atá i gceist sa chás seo faoi inniúlacht reachtóir an Aontais agus ní mór do na rialacha bunúsacha san ábhar atá i gceist a bheith leagtha síos sa bhunreachtaíocht. Dá bhrí sin, ní féidir forálacha lena leagtar síos gnéithe bunriachtanacha na bunreachtaíochta, ar gá roghanna polaitiúla a thagann faoi fhreagrachtaí reachtóir an Aontais chun iad a ghlacadh, a tharmligean ná a áireamh i ngníomhartha cur chun feidhme (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2012, an Pharlaimint v an Chomhairle, C‑355/10, EU:T:2012:516, míreanna 64 go 66 agus an cásdlí dá dtagraítear).

83

Ní mór an cheist maidir le cé acu na ngnéithe in ábhar nach mór a mheas mar riachtanach a bhunú ar eilimintí oibiachtúla a d’fhéadfadh a bheith ina n‑ábhar d’athbhreithniú breithiúnach agus forchuirtear leis an tsainaithint go gcuirfear san áireamh saintréithe agus sainghnéithe an réimse atá i gceist (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2012, an Pharlaimint v an Chomhairle, C‑355/10, EU:T:2012:516, míreanna 67 agus 68).

84

Thairis sin, i gcomhréir le cásdlí socair, sonróidh an Coimisiún an gníomh reachtach, ar an gcéad dul síos, má urramaíonn forálacha an ghnímh cur chun feidhme a ghlacann sé na bunchuspóirí ginearálta arna saothrú sa ghníomh reachtach agus, ar an dara dul síos, má tá siad riachtanach nó oiriúnach chun é a chur chun feidhme gan é a fhorlíonadh nó a leasú, fiú ina ghnéithe neamhriachtanacha (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Deireadh Fómhair 2014, an Pharlaimint v an Coimisiún, C‑65/13, EU:T:2014:2289, míreanna 45 agus 46).

85

Ní mór a mheas go bhfuil na coinníollacha sin comhlíonta sa chás seo.

86

Mar is léir go háirithe ó aithris 1 de Rialachán Uimh. 714/2009 agus ó aithris 2 de Rialachán 2019/943, is é is cuspóir dóibh margadh inmheánach sa leictreachas a chruthú, ar bhonn rialacha cothroma do mhalartuithe trasteorann sa leictreachas chun iomaíocht sa mhargadh inmheánach sa leictreachas a fheabhsú. Tá Rialachán 2017/2195 mar chuid de shaothrú an chuspóra sin, mar is léir ó aithrisí 1 agus 10 de, as a leanann sé go bhfuil sé d’aidhm ag an Rialachán sin margaí fuinnimh don chothromú a chomhtháthú, ar cheart é a éascú trí chomhardáin Eorpacha a bhunú d’fhonn margadh inmheánach fuinnimh lánfheidhmiúil agus idirnasctha a chruthú.

87

Mar a thug an Chúirt Bhreithiúnais le fios, níor ghlac Cónaidhm na hEilvéise, trí dhiúltú an Comhaontú maidir leis an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE) a dheonú, le tionscadal aonaid eacnamaíoch chomhtháite le margadh aonair, bunaithe ar rialacha comhchoiteanna idir a comhaltaí, ach b’fhearr léi conair na socruithe déthaobhacha leis an Aontas Eorpach agus lena Bhallstáit i réimsí sonracha. Dá réir sin, níor aontaigh Cónaidhm na hEilvéise do mhargadh inmheánach an Aontais Eorpaigh (breithiúnais an 12 Samhain 2009, Grimme, C‑351/08, EU:C:2009:697, mír 27, agus an 7 Márta 2013, an Eilvéis v an Coimisiún, C‑547/10 P, EU:C:2013:139, míreanna 78 agus 79).

88

Ní mór a mheas, dá bhrí sin, go bhfuil údar iomlán le OCTanna a oibríonn san Eilvéis a eisiamh ó rannpháirtíocht sna hardáin atá beartaithe i Rialachán 2017/2195, faoi réir socrú déthaobhach malartach atá fós indéanta, i bhfianaise na gcuspóirí a shaothraítear le Rialachán Uimh. 714/2009 agus, go háirithe, i bhfianaise an mhargaidh inmheánaigh a chruthú.

89

I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara go mbaineann an chéad cheann den dá chás a léirítear le hAirteagal 1(6) de Rialachán 2017/2195 go beacht leis an staid ina nglactar socrú déthaobhach le Cónaidhm na hEilvéise, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 87 thuas, ós rud é go mbaineann sé leis an bhféidearthacht ‘go gcuireann reachtaíocht náisiúnta na hEilvéise príomhfhorálacha reachtaíocht an Aontais a bhaineann leis an margadh leictreachais i bhfeidhm agus go bhfuil comhaontú idir-rialtasach ann maidir le comhar i réimse an leictreachais idir an tAontas Eorpach agus an Eilvéis.’

90

Ina theannta sin, ní mór a mheabhrú go mbaineann an dara cás a léirítear le hAirteagal 1(6) de Rialachán 2017/2195 leis an bhféidearthacht ‘go bhféadfadh sreafaí fisiciúla leictreachais neamhsceidealaithe tríd an Eilvéis a bheith mar thoradh ar eisiamh na hEilvéise, rud a chuirfeadh slándáil chórais an réigiúin i mbaol.’ Ní mór a lua, trí fhéidearthacht rannpháirtíocht aontaobhach na hEilvéise sna hardáin ar fhorais a bhaineann le slándáil líonra a cheadú, mar eisceacht, nár ghlac an Coimisiún ach riail ‘riachtanach nó úsáideach’ de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 84 thuas, ós rud é gur réitigh sé mainneachtain rannpháirtíocht na hEilvéise sa mhargadh inmheánach leis an ngá slándáil agus iontaofacht an chórais a áirithiú, a bhí le feiceáil go cothrománach i Rialachán Uimh. 714/2009 agus a léirítear freisin i Rialachán 2019/943.

91

I ndáil leis sin, maidir le discréid atá ag an gCoimisiún tráth a glacadh an cinneadh dá bhforáiltear in Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil an lánrogha sin ar neamhréir le cineál gnímh cur chun feidhme de Rialachán 2017/2195. Tá an lánrogha sin ina gné dhílis den scrúdú ar na ceisteanna maidir le cé acu a d’fhéadfadh nó nach bhféadfadh sreafaí fisiciúla leictreachais neamhsceidealaithe a bheith á n‑aistriú ansin mar thoradh ar eisiamh na hEilvéise, an dócha go gcuirfidh na sreafaí sin slándáil córais an réigiúin i mbaol agus an bhfuil cearta agus freagrachtaí OCTanna na hEilvéise comhsheasmhach le cearta agus freagrachtaí OCTanna atá ag feidhmiú san Aontas Eorpach. Níl sé cosúil le feidhmiú rogha polaitiúla de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 82 den bhreithiúnas seo.

92

I bhfianaise an mhéid sin thuas, ní mór teacht ar an gconclúid nár sháraigh an Coimisiún teorainneacha a chumhachtaí cur chun feidhme agus Rialachán 2017/2195 á ghlacadh aige.

93

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den tsaincheist dlí.

An dara cuid den saincheist dlí

94

Maíonn an t‑iarratasóir go mbeadh Rialachán 2017/2195, a mhéid a n‑eisiatar é ó ardán aFRR, contrártha le hAirteagal 3(h) agus (i) de Rialachán 2019/943 agus Airteagal 6(3) den Rialachán sin.

95

Ar an gcéad dul síos, maidir le hAirteagal 3 de Rialachán 2019/943, dar teideal ‘Prionsabail i ndáil le hoibriú mhargaí an leictreachais’ agus is cuid de Chaibidil II é lena leagtar síos ‘rialacha ginearálta do mhargaí an leictreachais.’ De réir na forála sin:

96

Ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfuil aon coinbhleacht idir teorannú raon feidhme na OCTanna a bhféadfadh páirt a glacadh in ardán aFRR atá in Airteagal 1 de Rialachán 2017/2195 agus a gcuspóirí. Ní hionann rannpháirtíocht ar an ardáin sin agus an t‑aon saincheist dlí chun an cuspóir atá luaite in Airteagal 3(h) de Rialachán 2019/943 a bhaint amach. Maidir leis sin, ba cheart a chur in iúl go bhforáiltear go sainráite le hAirteagal 13 de Rialachán (AE) 2017/1485 ón gCoimisiún an 2 Lúnasa 2017 lena mbunaítear treoirlíne maidir le hoibríocht córas tarchurtha leictreachais (IO 2017 L 220, lch. 1), ‘i gcás ina bhfuil limistéar sioncronach comhdhéanta de OCTanna ón Aontas agus ó thríú tíortha, laistigh de 18 mí tar éis theacht i bhfeidhm an Rialacháin seo, déanfaidh gach OCT de chuid an Aontais atá i láthair sa limistéar sioncronach sin iarracht comhaontú a thabhairt i gcrích le OCTanna tríú tíortha nach bhfuil faoi cheangal ag an Rialachán seo ina leagtar amach an bunús dá gcomhar maidir le hoibriú slán an chórais agus ina leagfar amach na modúlachtaí maidir le comhlíonadh na n‑oibleagáidí faoin Rialachán ag OCTanna tríú tír.’

97

Ar an gcaoi chéanna, cé go bhféadfaí cuspóir an chomhair réigiúnach a leagtar amach in Airteagal 3(i) de Rialachán 2019/943 a léiriú mar chuspóir lena n‑áirítear comhar le OCTanna i dtríú tíortha, mar a luaitear, inter alia, in aithris 70 de Rialachán 2019/943 maidir le hoibriú slán an chórais, ní gá go mbaineann an comhar sin le rochtain ar na hardáin a bheartaítear le Rialachán 2017/2195, ach d’fhéadfadh sé a bheith i bhfoirm comhaontuithe idir OCTanna an Aontais agus OCTanna na dtríú tíortha lena mbaineann, mar a léirítear le hAirteagal 13 de Rialachán 2017/1485, a luaitear i mír 96 thuas.

98

Ar an dara dul síos, maidir le hAirteagal 6(3) de Rialachán 2019/943, sonraítear go ‘n‑áiritheoidh margaí don chothromú slándáil oibríochtúil agus ag an am céanna fágfaidh siad go mbeifear in ann úsáid uasta a bhaint as acmhainneacht thraslimistéir, agus í a leithdháileadh go héifeachtúil thar chreataí ama [...]’ Mar sin féin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach mór an cuspóir sin a réiteach le bunú ‘rialacha córa a shocrú maidir le malartuithe trasteorann leictreachais, agus feabhas a chur, sa tslí sin, ar iomaíocht sa mhargadh inmheánach sa leictreachas’ in Airteagal 1(c) den Rialachán sin agus mainneachtain na hEilvéise a bheith rannpháirteach sa mhargadh inmheánach. Ar chúiseanna atá cosúil leo siúd a leagtar amach i míreanna 90 agus 91 den bhreithiúnas seo, déantar idir-réiteach den sórt sin go beacht le hAirteagal 1(6) agus (7) de Rialachán 2017/2195, a mhéid a fhoráiltear leis an Rialachán sin go bhféadfadh rochtain a bheith ag an iarratasóir ar ardán aFRR, ar chúiseanna a bhaineann le slándáil an chórais, agus athbhreithniú ar chomhsheasmhacht chearta agus fhreagrachtaí OCTanna atá ag oibriú san Aontas Eorpach agus san Eilvéis á áirithiú ag an am céanna.

99

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den saincheist dlí freisin.

An tríú cuid den saincheist dlí

100

Dar leis an iarratasóir, i gcás nach mór Airteagal 1(6) agus (7) de Rialachán 2017/2195 a léiriú sa chaoi go gceadaítear don Choimisiún diúltú dá rannpháirtíocht sna hardáin chothromúcháin fiú dá dtabharfaí comhaontú idir Cónaidhm na hEilvéise agus an tAontas Eorpach i gcrích, d’fhéadfaí an cinneadh ón gComhairle lena dtugtar an comhaontú a glacadh faoi Airteagal 218(6) CFAE i gcrích a fhágáil neamhéifeachtach.

101

Dá bhrí sin, tá an phléadáil seo bunaithe ar an mbonn, i gcás ina dtabharfaí comhaontú idir Cónaidhm na hEilvéise agus an tAontas Eorpach i gcrích, go mbeadh an Coimisiún in ann a chur as an áireamh go bhféadfadh éifeacht a bheith ag an gcomhaontú sin trí gan an cinneadh dá bhforáiltear in Airteagal 1(7) de Rialachán 2017/2195 a ghlacadh.

102

Mar sin, ní mór a mheas go bhfuil an tuiscint sin earráideach.

103

De bhun Airteagal 216(2) CFAE, i gcás ina dtugann an tAontas Eorpach comhaontuithe idirnáisiúnta i gcrích, tá institiúidí an Aontais faoi cheangal ag na comhaontuithe sin agus, dá bhrí sin, tá tosaíocht ag na comhaontuithe sin ar ghníomhartha an Aontais (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2011, Air Transport Association of America agus páirtithe eile, C‑366/10, EU:C:2011:864, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).

104

Ina theannta sin, ba cheart a mheabhrú go bhfuil éifeacht dhíreach ag foráil de chomhaontú idirnáisiúnta más rud é, ag féachaint dá foclaíocht agus do chuspóir agus cineál an chomhaontaithe, go bhfuil oibleagáid shoiléir bheacht inti nach bhfuil, ina chur chun feidhme nó ina héifeachtaí, faoi réir aon ghníomh ina dhiaidh sin a ghlacadh (féach, chuige sin, breithiúnais an 30 Meán Fómhair 1987, Demirel, 12/86, EU:C:1987:400, mír 14, agus an 13 Meán Fómhair 2018, Gazprom Neft v an Chomhairle, T‑735/14 agus T‑799/14, EU:T:2018:548, mír 150).

105

In aon chás, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, i gcás inarb ann do rialacha an Aontais sa réimse lena mbaineann, go gciallaíonn tosaíocht na gcomhaontuithe idirnáisiúnta arna dtabhairt i gcrích ag an Aontas Eorpach ar an reachtaíocht thánaisteach nach mór an reachtaíocht thánaisteach a léiriú, a mhéid is féidir, ar bhealach atá comhsheasmhach leis na comhaontuithe sin (féach breithiúnas an 22 Samhain 2012, Digitalnet agus páirtithe eile, C‑320/11, C‑330/11, C‑382/11 agus C‑383/11, EU:C:2012:745, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).

106

Ciallaíonn sé sin, i gcás nach gcomhlíontar le foráil an chomhaontuithe idirnáisiúnta lena bhforáiltear rannpháirtíocht na hEilvéise na coinníollacha a sonraítear sa chásdlí dá dtagraítear i mír 104 den bhreithiúnas seo, ní bhféadfadh an Coimisiún neamhaird a dhéanamh ar an gcomhaontú sin a bheith ann.

107

Mar thoradh air sin, ní mór diúltú don tríú cuid den saincheist dlí.

An ceathrú cuid den saincheist dlí

108

Maíonn an t‑iarratasóir gur srian cainníochtúla ar allmhairiú fuinnimh leictrigh é Rialachán 2017/2195, rud atá contrártha d’Airteagal 13(1) den Chomhaontú Saorthrádála, is infheidhme maidir le leictreachas. Áitíonn sé go gcomhlíontar na coinníollacha faoina bhféadfar Airteagal 13(1) a agairt os comhair Chúirteanna an Aontais. Dá bhrí sin, a mhéid a bheadh sé d’éifeacht ag Rialachán 2017/2195 cosc a chur ar an iarratasóir tairiscintí a chur isteach trí ardán aFRR, cé go bhforáiltear leis an rialachán sin nach bhféadfar fuinneamh don chothromú san Aontas Eorpach a mhalartú ach amháin trí ardáin chothromúcháin, tá an rialachán sin contrártha le hAirteagal 13(1) den Chomhaontú Saorthrádála. Thairis sin, níl feidhm ag aon údar leis an tslándáil phoiblí de bhun Airteagal 20 den chomhaontú sin.

109

De réir Airteagal 13(1) den Chomhaontú Saorthrádála, ‘ní thabharfar isteach aon srian cainníochtúil nua ar allmhairí ná ar bhearta comhéifeachta sa trádáil idir an Comhphobal agus an Eilvéis.’

110

Sa chás seo, ní mór a lua nach mór diúltú don chuid seo den phléadáil gan é a bheith riachtanach scrúdú a dhéanamh an féidir dlíthiúlacht Rialachán 2017/2195 a mheasúnú i bhfianaise Airteagal 13 den Chomhaontú Saorthrádála.

111

Ar dtús, ní mór a mheabhrú nach féidir an léiriú a thugtar d’fhorálacha dhlí an Aontais, lena n‑áirítear forálacha an Chonartha a bhaineann leis an margadh inmheánach, lena n‑áirítear Airteagal 28 CFAE, a chur i bhfeidhm go huathoibríoch maidir le léiriú na gcoincheap ‘srian cainníochtúil’ agus ‘bearta a bhfuil éifeacht choibhéiseach acu’ in Airteagal 13(1) den Chomhaontú Saorthrádála, in éagmais forálacha sainráite chuige sin a leagtar síos sa chomhaontú féin (féach, chuige sin, breithiúnais an 9 Feabhra 1982, Polydor agus RSO Records, 270/80, EU:C:1982:43, míreanna 14 go 16; an 12 Samhain 2009, Grimme, C‑351/08, EU:C:2009:697, mír 29, agus an 24 Meán Fómhair 2013, Demirkan, C‑221/11, EU:C:2013:583, mír 44). Mar sin féin, níl aon fhoráil den sórt sin sa Chomhaontú Saorthrádála.

112

Ina dhiaidh sin, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 86 agus 87 thuas, is léir ó léamh comhcheangailte ar aithrisí 1 agus 10 de Rialachán 2017/2195 go gcruthaítear ardáin choiteanna d’fhonn an margadh inmheánach sa leictreachas a chur chun feidhme, is é sin le rá, aonad eacnamaíoch comhtháite atá bunaithe ar chomhlíonadh comhrialacha nár aontaigh Cónaidhm na hEilvéise dó, ós rud é gurbh fhearr léi socruithe déthaobhacha leis an Aontas Eorpach agus lena Bhallstáit i réimsí sonracha.

113

Ar deireadh, mar a áitíonn an Coimisiún ina phléadálacha i scríbhinn, is é aidhm agus cuspóir an Chomhaontaithe Saorthrádála, mar a leagtar amach in Airteagal 1 de, ‘forbairt chomhchuí an chaidrimh eacnamaíoch idir Comhphobal Eacnamaíochta na hEorpa agus Cónaidhm na hEilvéise a chur chun cinn, trí leathnú na trádála cómhalartaí.’ Os a choinne sin, níl sé d’aidhm ag an gcomhaontú saorthrádála limistéar eacnamaíoch a chruthú ina bhfuil timpeallacht rialála aonchineálach.

114

Dá bhrí sin, ní féidir eisiamh an iarratasóra ó rannpháirtíocht in ardán aFRR a mheas mar shrian cainníochtúil ar allmhairiú fuinnimh don chothromú, ná mar bheart comhéifeachta, de réir bhrí Airteagal 13 den Chomhaontú Saorthrádála.

115

In aon chás, níl an t‑iarratasóir faoi réir chomhlíonadh na rialacha comhchoiteanna céanna le OCTanna an Aontais agus, dá bhrí sin, ní féidir a mheas go bhfuil sé i staid atá inchomparáide le staid OCTanna an Aontais i ndáil leis an gcuspóir margadh inmheánach sa leictreachas a chruthú. Dá bhrí sin, ní féidir leis an iarratasóir brath go bailí ar idirdhealú treallach a bheith ann ina choinne.

116

Mar sin, ní mór diúltú don cheathrú chuid.

An cúigiú cuid den saincheist dlí

117

Áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, dá ndéanfaí Rialachán 2017/2195 a léiriú sa chaoi go n‑eisiatar a rannpháirtíocht in ardán aFRR, go mbeadh an Rialachán sin contrártha go follasach do phrionsabal an choiscthe a eascraíonn as dlí idirnáisiúnta an ghnáis, a gceanglaítear ar an Aontas Eorpach é a chomhlíonadh de bhun Airteagal 3(5) CAE. Cuireann sé in iúl go gciallaíonn an riail sin maidir le dlí idirnáisiúnta an ghnáis nach féidir a chríoch a úsáid le haghaidh gníomhartha atá contrártha le dlíthe Stát eile. Sa chás seo, sháraigh an Coimisiún go follasach an oibleagáid atá air chun damáiste suntasach ar chríoch na hEilvéise a chosc mar gheall ar iliomad sreafaí leictreachais fisiceacha neamhsceidealaithe tríd an Eilvéis a d’fhéadfadh ardán aFRR a chruthú gan a rannpháirtíocht agus na héifeachtaí plódaithe agus a n‑iarmhairtí diúltacha a eascraíonn as sin.

118

Ar an gcéad dul síos, ní mór a mheabhrú gur léir ó Airteagal 3(5) CAE, go rannchuideoidh an tAontas leis an dlí idirnáisiúnta a urramú go docht agus a fhorbairt. Dá bhrí sin, nuair a ghlacann sé gníomh, tá sé de cheangal uirthi an dlí idirnáisiúnta a urramú ina iomláine, lena n‑áirítear an dlí idirnáisiúnta gnách, atá ina cheangal ar institiúidí an Aontais (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2011, Air Transport Association of America agus páirtithe eile, C‑366/10, EU:C:2011:864, mír 101 agus an cásdlí dá dtagraítear).

119

Maidir leis sin, is fíor, i bhfianaise a breithiúnas in Sruth Chorfú ((an Ríocht Aontaithe v an Albáin) an 9 Aibreán 1949, Tuarascálacha CBI 1949, lch. 22], gur leag an Chúirt Bhreithiúnais Idirnáisiúnta (CBI) béim, faoi phrionsabail ghinearálta áirithe agus ar phrionsabail áirithe a aithnítear go maith, ar an ‘oibleagáid atá ar gach Stát gan a chríoch a úsáid le haghaidh gníomhartha atá contrártha le dlíthe Stát eile.’ Mheabhraigh CBI gurb ann don ghnáthriail sin, inter alia, ina breithiúnas i Muilte laín ar Abhainn Uragua ((an Airgintín v Uragua), an 20 Aibreán 2010, Tuarascálacha CBI 2010, lgh. 45 agus 46, mír 101), as a leanann, go bunúsach, go bhfuil ábhar faoin dlí idirnáisiúnta faoi réir oibleagáid díchill chuí agus a chumhachtaí á bhfeidhmiú aige.

120

Ar an dara dul síos, is léir ó chásdlí socair, chun go bhféadfaidh páirtí prionsabail dhlí idirnáisiúnta an ghnáis a agairt chun críoch measúnú ag cúirt de chuid an Aontais ar bhailíocht ghnímh den Aontas, gur gá, ar an gcéad dul síos, a bhféadfaí amhras a chaitheamh ar inniúlacht an Aontais chun an gníomh sin a ghlacadh leis na prionsabail sin agus, ar an dara dul síos, a bhféadfaí leis an ngníomh atá i gceist tionchar a imirt ar na cearta a fhaigheann an páirtí sin ó dhlí an Aontais nó oibleagáidí a chruthú ina leith ag féachaint don dlí sin (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2011, Air Transport Association of America agus páirtithe eile, C‑366/10, EU:C:2011:864, mír 107 agus an cásdlí dá dtagraítear).

121

Sa chás seo, ní féidir a eisiamh gur comhlíonadh an dá imthoisc sin i ndáil leis an iarratasóir.

122

Ar thaobh amháin, tá comhthuiscint ann go bhfuil an Eilvéis mar chuid de limistéar sioncronach mhór-roinn na hEorpa agus go bhfuil Ballstáit an Aontais Eorpaigh, de facto, timpeallaithe go geografach aici. Ón taobh sin de, d’fhéadfaí a mheas go bhféadfadh prionsabal an choiscthe amhras a chaitheamh ar inniúlacht an Aontais reachtaíocht a ghlacadh a d’fhéadfadh difear a dhéanamh don limistéar sioncronach sin ina iomláine, lena n‑áirítear an Eilvéis.

123

Ar an taobh eile, ós rud é gurb é an t‑iarratasóir an t‑aon oibreoir ar chóras leictreachais na hEilvéise, i gcás ina mbeadh sé mar thoradh ar a neamh-rannpháirtíocht in ardán aFRR go mbeadh air na bearta a bhaineann le sreafaí fisiciúla leictreachais neamhsceidealaithe a dhéanamh, d’fhéadfaí a mheas go gcruthaíonn Rialachán 2017/2195 oibleagáidí dó de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 120 thuas.

124

Ar an tríú dul síos, ós rud é nach bhfuil an leibhéal céanna beachtais ag prionsabal dhlí idirnáisiúnta an ghnáis agus atá ag foráil de chomhaontú idirnáisiúnta, ní mór athbhreithniú breithiúnach ina leith sin a theorannú don cheist an ndearna institiúidí an Aontais, agus an gníomh atá i gceist á ghlacadh acu, earráidí follasacha measúnaithe maidir leis na coinníollacha chun an prionsabal sin a chur i bhfeidhm (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2011, Air Transport Association of America agus páirtithe eile, C‑366/10, EU:C:2011:864, mír 110 agus an cásdlí dá dtagraítear).

125

Ní féidir a mheas, os a choinne sin, gur comhlíonadh an tríú imthoisc sin.

126

Ar thaobh amháin, mar atá luaite i míreanna 96 agus 97 den bhreithiúnas seo, foráiltear go sainráite le dlí an Aontais, le hidirghabháil Airteagal 13 de Rialachán 2017/1485, do thabhairt i gcrích comhaontuithe idir OCTanna an Aontais agus OCTanna tríú tíortha i gcás ina bhfuil na OCTanna sin sa limistéar sioncronach céanna. Fágann sé sin nach gcuireann easpa rannpháirtíochta an iarratasóra in ardán aFRR cosc ar bhealach ar bith ar chomhoibriú idir an t‑iarratasóir agus OCTanna an Aontais maidir le slándáil líonra sa limistéar sioncronach, rud a chuirtear chun cinn, a mhalairt ar fad.

127

Ar an dara dul síos, mar a cuireadh in iúl cheana i mír 90 thuas, ba cheart a mheabhrú go mbeartaítear le hAirteagal 1(6) agus (7) de Rialachán 2017/2195 go bhféadfadh an t‑iarratasóir páirt a ghlacadh in ardán aFRR, i gcás ina gcinnfidh an Coimisiún go bhféadfadh ‘sreabhadh fisiciúil cumhachta neamhsceidealta a bheith mar thoradh ar eisiamh na hEilvéise agus slándáil chórais an réigiúin á bagairt’ agus ar choinníoll go bhfuil cearta agus freagrachtaí OCTanna na hEilvéise comhsheasmhach le cearta agus freagrachtaí OCTanna a oibríonn san Aontas Eorpach.

128

Sna himthosca sin, ní féidir a mheas gur sháraigh an Coimisiún, go follasach, oibleagáid dhíchill chuí an Aontais a eascraíonn as an ngnáthriail ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath trí rannpháirtíocht in ardán aFRR a theorannú, i bprionsabal, d’oibreoirí córais tarchurtha an Aontais amháin.

129

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chúigiú cuid den phléadáil agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don phléadáil seo agus don chaingean ina n‑iomláine.

Costais

130

Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad sna pléadálacha. Sa chás seo, ós rud é go ndearna an Chomhairle iarratas ar chostais agus nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú don iarratasóir a chostais féin a íoc agus na costais arna dtabhú ag ACER a íoc.

131

Faoi Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, íocfaidh na hinstitiúidí a rinne idiragairt sna himeachtaí a gcostais féin. Ordaítear don Choimisiún a chostais féin a íoc.

1.

Díbhtear an chaingean.

2.

Ordaítear do Swissgrid AG a chostais féin agus Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chomhar idir Rialálaithe Fuinnimh (ACER) a íoc.

3.

Ordaítear don Choimisiún a chostais féin a íoc.