3.5.2018   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 113/10


BESLUIT (EU) 2018/672 VAN DE COMMISSIE

van 15 december 2016

inzake de regeling voor de verlening van nationale steun op lange termijn aan de landbouw in de noordelijke gebieden van Finland

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 8419)

(Slechts de teksten in de Finse en de Zweedse taal zijn authentiek)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot de Europese Unie, en met name artikel 142,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Bij Beschikking 95/196/EG (1) had de Commissie haar goedkeuring gehecht aan de regeling voor de verlening van nationale steun op lange termijn aan de landbouw in de noordelijke gebieden van Finland (hierna „steunregeling voor de noordelijke gebieden” genoemd), zoals door Finland krachtens artikel 143 van de Akte van toetreding aangemeld met het oog op de machtiging op grond van artikel 142 van de Akte van toetreding. Beschikking 95/196/EG werd vervangen door Beschikking C(2009) 3067 van de Commissie van 30 april 2009 (2). Dat besluit werd laatstelijk gewijzigd bij Uitvoeringsbesluit C(2015) 2790 van de Commissie van 30 april 2015.

(2)

Op 12 oktober 2015 heeft Finland voorgesteld dat de Commissie Beschikking C(2009) 3067 zou wijzigen om het beheer van de regeling te vereenvoudigen en om rekening te houden met de wijzigingen in het gemeenschappelijk landbouwbeleid en met de economische ontwikkelingen in de landbouw in de noordelijke gebieden van Finland. Bij brief van 8 juni 2016 heeft Finland het voorstel gewijzigd en aanvullende informatie over de landbouwproductie in zijn noordelijke gebieden toegezonden.

(3)

Gezien de daaruit voortvloeiende wijzigingen van Beschikking C(2009) 3067 en het aantal eerdere wijzigingen is het passend dat besluit te vervangen door een nieuw besluit.

(4)

De in artikel 142 van de Akte van toetreding bedoelde nationale langetermijnsteun is gericht op de handhaving van landbouwactiviteiten in door de Commissie afgebakende noordelijke gebieden.

(5)

Rekening houdend met de in artikel 142, leden 1 en 2, van de Akte van toetreding genoemde factoren moet de nationale steun uit hoofde van dat artikel worden beperkt tot de gebieden die ten noorden van 62° NB liggen of daaraan grenzen en te kampen hebben met een vergelijkbaar klimaat dat de landbouwactiviteit bijzonder moeilijk maakt. Als relevante administratieve eenheid moet de gemeente (kunta) worden gekozen, met inbegrip van gemeenten die zijn ingesloten door andere gemeenten in zulke gebieden, zelfs indien zij niet aan dezelfde vereisten voldoen.

(6)

Om het beheer van de regeling te vergemakkelijken en de regeling af te stemmen op steun krachtens de Verordeningen (EU) nr. 1305/2013 (3) en (EU) nr. 1307/2013 (4) van het Europees Parlement en de Raad, alsook nationale steunregelingen, is het passend om in de gebieden die steun ontvangen uit hoofde van dit besluit, dezelfde gemeenten op te nemen als die welke behoren tot het gebied dat op grond van artikel 32, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 in het programma voor plattelandsontwikkeling „Fins vasteland 2014-2020” is afgebakend.

(7)

De referentieperiode ten opzichte waarvan de ontwikkeling van de landbouwproductie en van het algemene steunniveau op basis van de beschikbare nationale statistieken moet worden beschouwd, moet dezelfde blijven als in Beschikking C(2009) 3067 en betrekking hebben op de landbouwproductie in 1991, 1992 en 1993.

(8)

Overeenkomstig artikel 142 van de Akte van toetreding moet het totale bedrag aan verleende steun voldoende zijn om de landbouwactiviteiten in de noordelijke gebieden van Finland te handhaven, maar mag het niet leiden tot een totale steun die meer bedraagt dan het steunniveau tijdens een referentieperiode vóór de toetreding. Daarom is het noodzakelijk bij de vaststelling van het maximale toegestane steunniveau uit hoofde van dat artikel rekening te houden met inkomenssteun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Op basis van de gegevens van 2016 moet het jaarlijkse steunbedrag worden vastgesteld op 563,9 miljoen EUR, berekend als een gemiddelde over een vijfjarige periode van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2021.

(9)

Ter vereenvoudiging van de steunregeling voor de noordelijke gebieden en om Finland flexibiliteit te bieden bij het verdelen van de steun over de verschillende productiesectoren en tegelijk een evenwichtige verdeling van de steun over de sectoren te waarborgen, moet het maximale gemiddelde jaarlijkse steunbedrag worden verdeeld over de steuncategorieën veehouderij, plantaardige productie en andere steun voor de noordelijke gebieden. Voor de productie van koemelk dient er een afzonderlijk maximaal gemiddeld jaarlijks steunbedrag te worden vastgesteld, dat voldoende is om de productie in de noordelijke gebieden van Finland te handhaven.

(10)

De steun moet jaarlijks worden verleend op basis van productiefactoren (zoals grootvee-eenheden en ha) binnen de bij dit besluit gestelde grenzen.

(11)

De steun voor rendieren moet per dier worden verleend en worden beperkt tot het traditionele aantal rendieren in de noordelijke gebieden van Finland. Voor de opslag van wilde bessen en paddenstoelen moet worden toegestaan dat de steun per kg wordt betaald en voor de steun voor het vervoer van melk en vlees en voor diensten die onontbeerlijk zijn voor de veehouderij, dat de steun wordt betaald volgens de gemaakte kosten, na aftrek van eventuele andere overheidssteun voor dezelfde kosten.

(12)

Voor koemelk moet worden toegestaan de steun te betalen in kg melk om de stimulus voor efficiënte productie te behouden.

(13)

Bedrijfsinkomensgegevens uit Finland wijzen op een aanzienlijke jaarlijkse volatiliteit van het landbouwinkomen in de noordelijke gebieden, met name sinds 2008. Om snel te kunnen reageren op de volatiliteit en de landbouwactiviteiten in de noordelijke gebieden van Finland te handhaven, is het passend dat Finland voor elk kalenderjaar het steunbedrag kan vaststellen per sector binnen een steuncategorie en per productie-eenheid.

(14)

In dit verband dient Finland de steun in zijn noordelijke gebieden te differentiëren en de jaarlijkse steunbedragen vast te stellen volgens de ernst van de natuurlijke handicap en andere objectieve, transparante en gerechtvaardigde criteria met betrekking tot de in artikel 142, lid 3, derde alinea, van de Akte van toetreding omschreven doelstellingen, namelijk de instandhouding van de traditionele primaire productie en verwerkingsactiviteiten die passen bij de klimatologische omstandigheden van de betrokken gebieden, de verbetering van de productie-, afzet- en verwerkingsstructuren van landbouwproducten, het vergemakkelijken van de afzet van die producten en de bescherming van het milieu en het behoud van het platteland.

(15)

Om regelmatige betalingen in de loop van het kalenderjaar te waarborgen, moet het Finland worden toegestaan de steun voor een bepaald jaar te betalen met voorschotten op basis van initiële ramingen van het aantal productiefactoren en productie-eenheden en de steun voor de melkproductie te betalen in maandelijkse termijnen op basis van de werkelijke productie.

(16)

Om overcompensatie van de producenten te voorkomen, moeten onverschuldigd betaalde bedragen vóór 1 juni van het volgende jaar worden teruggevorderd.

(17)

Zoals bepaald in artikel 142, lid 2, van de Akte van toetreding mag de op grond van dit besluit verleende steun niet leiden tot een stijging van de totale productie boven het traditionele productieniveau in het gebied dat onder de steunregeling voor de noordelijke gebieden valt.

(18)

Daarom moet een jaarlijks maximumaantal subsidiabele productiefactoren voor elke steuncategorie worden vastgesteld, met inbegrip van een afzonderlijk maximum voor het aantal melkkoeien, op een niveau dat gelijk is aan of lager is dan het niveau in de referentieperiode.

(19)

Met betrekking tot het aantal melkkoeien moet rekening worden gehouden met de ontwikkeling van de productiehoeveelheid per productiefactor sinds de referentieperioden. Daarom moet het maximale subsidiabele aantal melkkoeien worden vastgesteld op basis van een gemiddelde productie per koe in de periode 2004 tot en met 2013.

(20)

Bij het verlenen van steun voor de rendierhouderij en voor de verwerking en afzet van rendierproducten moet worden voorkomen dat die steun in combinatie met de steun die op grond van artikel 213 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) wordt verleend, tot overcompensatie leidt.

(21)

Wat plantaardige productie betreft, moet, om flexibiliteit bij het gebruik van landbouwgrond tussen verschillende productiesectoren toe te staan, de maximaal toegestane oppervlakte 944 300 ha bedragen, zoals vastgesteld in bijlage II bij Beschikking C(2009) 3067 zoals gewijzigd bij Besluit C(2015) 2790, waarvan hoogstens 481 200 ha grasland mag zijn.

(22)

Voor kasteelt moet een afzonderlijke maximaal toegestane oppervlakte worden vastgesteld op 203 ha, wat overeenkomt met de traditionele productieoppervlakte in de noordelijke gebieden in Finland.

(23)

Indien het aantal productiefactoren in een categorie meer bedraagt dan het maximale aantal in een bepaald jaar, moet het aantal subsidiabele productiefactoren worden verlaagd met een corresponderend aantal productiefactoren in het kalenderjaar dat volgt op het jaar waarin het maximum is overschreden.

(24)

Overeenkomstig artikel 143, lid 2, van de Akte van toetreding moet Finland de Commissie informatie verstrekken over de uitvoering en de effecten van de steun. Met het oog op een betere beoordeling van de langetermijngevolgen van de steun en op de vaststelling van de steunniveaus als vijfjaarlijkse gemiddelden moet om de vijf jaar verslag worden uitgebracht over de sociaaleconomische effecten van de steun en moet jaarlijks een verslag worden ingediend met financiële en andere gegevens over de uitvoering die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de in dit besluit vastgestelde voorwaarden worden nageleefd.

(25)

Finland moet ervoor zorgen dat passende controlemaatregelen worden getroffen ten aanzien van de begunstigden van de steun. Om de doeltreffendheid van deze maatregelen te waarborgen en te zorgen voor transparantie bij de uitvoering van de steunregeling, moeten deze controlemaatregelen zo veel mogelijk worden afgestemd op die welke in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden uitgevoerd.

(26)

Beschikking C(2009) 3067 dient derhalve te worden gewijzigd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Toegestane steun

1.   Van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2021 is het Finland toegestaan de regeling voor de verlening van steun op lange termijn aan de landbouw toe te passen in de noordelijke gebieden van dat land die de in bijlage I opgenomen gemeentelijke eenheden (kunta) omvatten.

2.   De verleende steun bedraagt in totaal niet meer dan 563,9 miljoen EUR per kalenderjaar en van dat bedrag wordt ten hoogste 216,9 miljoen EUR bestemd voor de productie van koemelk. Deze bedragen worden gezien als jaarlijkse gemiddelden van de steun die in de door dit besluit bestreken periode van vijf kalenderjaren wordt verleend.

3.   Bijlage II bevat de steuncategorieën en de productiesectoren voor elke categorie, de maximale gemiddelde jaarlijkse bedragen die per steuncategorie worden toegestaan, berekend zoals gespecificeerd in lid 2, en het maximale jaarlijkse aantal subsidiabele productiefactoren per steuncategorie.

4.   De steun wordt als volgt verleend op basis van de subsidiabele productiefactoren:

a)

per grootvee-eenheid voor de veehouderij;

b)

per hectare voor de productie van gewassen;

c)

per m2 voor kasteelt;

d)

per m3 voor de opslag van tuinbouwproducten, en

e)

als compensatie voor de werkelijke kosten van melk- en vleesvervoer en van onontbeerlijke diensten voor de dierlijke productie, na aftrek van eventuele andere overheidssteun voor dezelfde kosten.

De steun voor de productie van koemelk en voor de opslag van wilde bessen en wilde paddenstoelen mag worden verleend per kilogram werkelijke productie.

De steun voor de rendierhouderij mag, in combinatie met de steun op grond van artikel 213 van Verordening (EU) nr. 1308/2013, niet leiden tot overcompensatie.

De coëfficiënten voor de omrekening van de verschillende categorieën dieren in grootvee-eenheden (GVE) zijn opgenomen in bijlage III.

5.   Overeenkomstig lid 3 en binnen de in bijlage II bepaalde grenzen differentieert Finland de steun in zijn noordelijke gebieden en bepaalt het jaarlijks de steunbedragen per productiefactor, kosten of productie-eenheid op basis van objectieve criteria die verband houden met de ernst van de natuurlijke handicap en andere factoren die bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 142, lid 3, derde alinea, van de Akte van toetreding.

Artikel 2

Referentieperioden en bepaalde maximumaantallen productiefactoren

1.   De in artikel 143, lid 3, eerste alinea, tweede streepje, van de Akte van toetreding bedoelde referentieperiode is als volgt:

a)

wat productie betreft: 1992 voor koemelk en runderen, 1993 voor tuinbouw, het gemiddelde voor 1991, 1992 en 1993 voor andere producten;

b)

wat het algemene steunniveau betreft: 1993.

2.   Het maximumaantal subsidiabele melkkoeien is 227 200.

3.   Het maximumaantal subsidiabele hectaren voor plantaardige productie is 944 300 ha, waarvan maximaal 481 200 ha grasland en 203 ha voor kasteelt.

Artikel 3

Voorwaarden voor de verlening van steun

1.   Finland stelt, binnen de in dit besluit vermelde grenzen, de voorwaarden vast voor de toekenning van steun aan de verschillende categorieën begunstigden. Die voorwaarden omvatten met name de subsidiabiliteits- en selectiecriteria, en waarborgen een gelijke behandeling van de begunstigden.

2.   Finland betaalt de steun jaarlijks aan de begunstigden, op basis van werkelijke productiefactoren of productie-eenheden als bedoeld in artikel 1, lid 3. Voorschotten op de steun kunnen worden betaald op basis van de initiële ramingen voor een bepaald jaar.

3.   Voor koemelk kan de steun worden betaald in maandelijkse termijnen op basis van de werkelijke productiecijfers.

4.   Indien het jaarlijkse maximumaantal voor steun in aanmerking komende productiefactoren, zoals vastgesteld in bijlage II, wordt overschreden, leidt dit tot een overeenkomstige verlaging van het aantal productiefactoren in het jaar na de overschrijding.

5.   Een te hoge betaling of een onverschuldigde betaling aan een begunstigde wordt teruggevorderd door de overeenkomstige bedragen af te trekken van de steun die het volgende jaar aan de begunstigde wordt betaald, of wordt, wanneer geen steunbedragen verschuldigd zijn aan de begunstigde, in dat jaar op een andere wijze teruggevorderd.

Artikel 4

Informatieverstrekking en controlemaatregelen

1.   In het kader van de op grond van artikel 143, lid 2, van de Akte van toetreding te verstrekken informatie stuurt Finland aan de Commissie elk jaar vóór 1 juni gegevens door over de uitvoering van de steun die in het voorgaande kalenderjaar op grond van dit besluit is verleend.

Deze informatie betreft met name:

a)

de opgave van de gemeenten waar de steun werd betaald door middel van een gedetailleerde kaart en, waar nodig, van andere gegevens;

b)

de totale productie voor het verslagjaar van de gebieden die op grond van dit besluit in aanmerking komen voor steun, uitgedrukt in hoeveelheden voor elk van de in bijlage II genoemde producten;

c)

het totale aantal productiefactoren, het aantal voor steun in aanmerking komende productiefactoren en het aantal productiefactoren waarvoor steun is verleend, per in bijlage II vermelde productiesector, uitgesplitst naar product binnen elke sector, met vermelding van eventuele overschrijdingen van het toegestane maximale jaarlijkse aantal productiefactoren;

d)

de totale steun die is betaald, het totale steunbedrag per steuncategorie en soort productie, de aan de begunstigden betaalde bedragen per productiefactor/andere eenheid, evenals de criteria aan de hand waarvan de steunbedragen zijn gedifferentieerd per deelgebied en per soort landbouwbedrijf of op basis van andere overwegingen;

e)

het toegepaste betalingssysteem met details over eventuele voorschotten op basis van ramingen, de saldobetalingen en de geconstateerde te hoge betalingen, met de terugvordering ervan;

f)

de steunbedragen die in de onder dit besluit vallende gemeenten zijn betaald uit hoofde van artikel 32 van Verordening (EU) nr. 1305/2013, van Verordening (EU) nr. 1307/2013 en van artikel 213 van Verordening (EU) nr. 1308/2013, en

g)

verwijzingen naar nationale wetgeving waarbij de steun wordt uitgevoerd.

2.   Vóór 1 juni 2022 verstrekt Finland de Commissie, behalve het jaarverslag voor 2021, een verslag betreffende de vijfjarige periode van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2021.

Dat verslag bevat met name de volgende informatie:

a)

de totale steun die is betaald tijdens de vijfjarige periode, evenals de verdeling ervan over de steuncategorieën, de soorten productie en de deelgebieden;

b)

de totale productie, het aantal productiefactoren en het inkomensniveau van de landbouwers in de voor de steun in aanmerking komende gebieden;

c)

de ontwikkeling van de productie, verwerking en afzet van landbouwproducten in de sociale en economische context van de noordelijke gebieden;

d)

de effecten van de steun op de bescherming van het milieu en de instandhouding van het platteland, en

e)

voorstellen voor de ontwikkeling van de steun op basis van de in het verslag gepresenteerde gegevens, de nationale en uniale context van de landbouwproductie en andere relevante factoren.

3.   Finland verstrekt de gegevens in een formaat dat compatibel is met de door de Unie gebruikte statistische normen.

4.   Finland neemt alle nodige maatregelen voor de uitvoering van dit besluit en neemt passende controlemaatregelen ten aanzien van de begunstigden van de steun.

5.   De controlemaatregelen worden voor zover mogelijk afgestemd op de controlesystemen die worden toegepast in het kader van steunregelingen van de Unie.

Artikel 5

Toepassing van mogelijke wijzigingen

Indien de Commissie besluit dit besluit te wijzigen, in het bijzonder in het licht van wijzigingen in de gemeenschappelijke marktordeningen of de regeling voor rechtstreekse steun of van wijzigingen van het niveau van de nationale landbouwstaatssteun die mag worden verleend, is elke wijziging van de bij dit besluit toegestane steun slechts van toepassing vanaf het jaar volgende op dat waarin de wijziging is goedgekeurd.

Artikel 6

Intrekking

Beschikking C(2009) 3067 wordt ingetrokken.

Artikel 7

Adressaat

Dit besluit is gericht tot de Republiek Finland.

Gedaan te Brussel, 15 december 2016.

Voor de Commissie

Phil HOGAN

Lid van de Commissie


(1)  Beschikking 95/196/EG van de Commissie van 4 mei 1995 inzake de regeling voor de verlening van nationale steun op lange termijn aan de landbouw in de noordelijke gebieden van Finland (PB L 126 van 9.6.1995, blz. 35).

(2)  Beschikking C(2009) 3067 van de Commissie van 30 april 2009 inzake de regeling voor de verlening van nationale steun op lange termijn aan de landbouw in de noordelijke gebieden van Finland.

(3)  Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 487).

(4)  Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 608).

(5)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671).


BIJLAGE I

GEMEENTEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 1, LID 1

Enonkoski, Hankasalmi, Heinävesi, Ilmajoki, Isokyrö, Joensuu, Joroinen, Juva, Jyväskylä, Jämsä (1), Kaskinen, Kauhajoki, Kauhava, Kitee, Korsnäs, Kristiinankaupunki, Kuopio, Kuortane, Kurikka, Laihia, Lapua, Laukaa, Leppävirta, Liperi, Maalahti, Mikkeli, Mustasaari, Muurame, Mänttä-Vilppula, Närpiö, Outokumpu, Parikkala, Pieksämäki, Puumala, Rantasalmi, Rautjärvi, Ruokolahti, Ruovesi, Rääkkylä, Savitaipale, Savonlinna, Seinäjoki, Siilinjärvi, Sulkava, Suonenjoki, Taipalsaari, Teuva, Tuusniemi, Uusikaarlepyy, Vaasa, Varkaus, Vöyri, Alajärvi, Alavieska, Alavus, Evijärvi, Haapajärvi, Haapavesi, Halsua, Hirvensalmi, Honkajoki, Iisalmi, Isojoki, Joutsa, Juankoski, Kaavi, Kalajoki, Kangasniemi, Kannonkoski, Kannus, Karijoki, Karstula, Karvia, Kaustinen, Keitele, Kempele, Keuruu, Kihniö, Kinnula, Kiuruvesi, Kivijärvi, Kokkola, Konnevesi, Kontiolahti, Kruunupyy, Kyyjärvi, Kärsämäki, Lapinlahti, Lappajärvi, Lestijärvi, Liminka, Luhanka, Lumijoki, Luoto, Merijärvi, Merikarvia, Muhos, Multia, Nivala, Oulainen, Parkano, Pedersören kunta, Perho, Pertunmaa, Petäjävesi, Pielavesi, Pietarsaari, Pihtipudas, Polvijärvi, Pyhäjoki, Pyhäjärvi, Pyhäntä, Raahe, Rautalampi, Reisjärvi, Saarijärvi, Sievi, Siikainen, Siikajoki, Siikalatva, Soini, Sonkajärvi, Tervo, Tohmajärvi, Toholampi, Toivakka, Tyrnävä, Uurainen, Vesanto, Veteli, Vieremä, Viitasaari, Vimpeli, Virrat, Ylivieska, Ylöjärvi (2), Ähtäri, Äänekoski, Ilomantsi, Juuka, Kajaani, Lieksa, Nurmes, Paltamo, Rautavaara, Ristijärvi, Sotkamo, Vaala, Valtimo, Oulu, Utajärvi, Hailuoto, Hyrynsalmi, Ii, Kemi, Keminmaa, Kuhmo, Simo, Tervola, Tornio, Kemijärvi, Pello, Pudasjärvi, Puolanka, Ranua, Rovaniemi, Suomussalmi, Taivalkoski, Ylitornio, Kuusamo, Posio, Kittilä, Kolari, Pelkosenniemi, Salla, Savukoski, Sodankylä, Enontekiö, Inari, Muonio, Utsjoki.


(1)  Alleen het gebied van de voormalige gemeenten Jämsänkoski en Kuorevesi.

(2)  Alleen het gebied van de voormalige gemeente Kuru.


BIJLAGE II

BIJZONDERHEDEN VAN DE STEUN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 1, LID 3

Steuncategorie

Productiesectoren

Maximale gemiddelde jaarlijkse steun in de periode 1 januari 2017-31 december 2021

(miljoen EUR) (1)

Maximaal jaarlijks aantal subsidiabele productiefactoren

1.

Veehouderij

Koemelk, runderen, ooien en geiten, paarden, varkens en pluimvee,

433,7

waarvan koemelk

216,9

227 200 melkkoeien, 181 000 andere GVE 139 200 GVE varkens en pluimvee (1)

2.

Plantaardige productie

Buitenteelt en kasteelt, opslag van tuinbouwproducten

110,5

944 300 ha voor buitenteelt waarvan 481 200 ha grasland;

203 ha kasteelt

3.

Overige steun

Rendieren, vervoer van melk en vlees, onontbeerlijke diensten voor de dierlijke productie, opslag van wilde bessen en paddenstoelen

19,7

171 100 rendieren

Totale steun

 

563,9

 


(1)  De referentiehoeveelheid voor ontkoppelde steun voor varkens en pluimvee.


BIJLAGE III

COËFFICIËNTEN VOOR DE OMREKENING IN GVE ALS BEDOELD IN ARTIKEL 1, LID 4

De volgende tabel dient te worden gebruikt bij de bepaling van het gemiddelde aantal grootvee-eenheden (GVE).

Maximumaantal grootvee-eenheden

 

GVE

Runderen ouder dan twee jaar en zoogkoeien

1,0

Zoogvaarzen vanaf acht maanden maar niet ouder dan twee jaar

0,6

Andere runderen vanaf zes maanden maar niet ouder dan twee jaar

0,6

Ooien

0,2

Geiten

0,2

Paarden (ouder dan zes maanden):

 

—

fokmerries inclusief pony's

1,0

—

Finse paarden

1,0

—

andere paarden en pony's vanaf één jaar maar niet ouder dan drie jaar

0,6