<TI><NP><NO.P>Π —</NO.P><TXT>Νομικό πλαίσιο</TXT></NP></TI>2.Το άρθρο 1 του κανονισμού 1251/70 ορίζει το πεδίο του εφαρμογής ως ακολούθως:Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται επί των υπηκόων Κράτους μέλους που είχαν απασχόληση ως μισθωτοί εργαζόμενοι στο έδαφος άλλου Κράτους μέλους, καθώς και στα μέλη της οικογενείας τους, όπως καθορίζονται στο άρθρο 10 του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητος.
3.Το άρθρο 2 του κανονισμού 1251/70 καθορίζειτις προϋποθέσεις για τη γένεση του δικαιώματος παραμονής εργαζομένων ως ακολούθως:1)'Εχει το δικαίωμα μονίμου παραμονής στο έδαφος Κράτους μέλους:
- α)Ο εργαζόμενος ο οποίος, κατά τη στιγμή που παύει την δραστηριότητα του, έχει συμπληρώσει την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία του κράτους αυτού ηλικία προς συνταξιοδότηση λόγω γήρατος και ο οποίος είχε σ' αυτό απασχόληση κατά την διάρκεια των 12 τελευταίων μηνών τουλάχιστον και έχει δε διαμείνει συνεχώς εκεί περισσότερο από τρία έτη
- β)Ο εργαζόμενος ο οποίος έχοντας δια-μείνει συνεχώς στο έδαφος του Κράτους αυτού περισσότερο από δύο έτη, παύει να έχει εκεί μισθωτή απασχόληση λόγω μόνιμης ανικανότητας προς εργασία. [...]
- γ)[...]
2)[...]
4.Το άρθρο 3 του κανονισμού 1251/70 καθορίζει τις προϋποθέσεις του δικαιώματος παραμονής των μελών της οικογενείας του εργαζομένου ως ακολούθως:- 1)Τα μέλη της οικογενείας εργαζομένου, τα αναφερόμενα στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, τα οποία κατοικούν μαζί με αυτόν στο έδαφος Κράτους μέλους, έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν εκεί μονίμως, αν ο εργαζόμενος έχει αποκτήσει το δικαίωμα παραμονής στο έδαφος του Κράτους αυτού σύμφωνα με το άρθρο 2, ακόμα και μετά τον θάνατό του.
- 2)Αν ο εργαζόμενος αποβιώσει κατά τη διάρκεια του επαγγελματικού του βίου και πριν αποκτήσει το δικαίωμα παραμονής στο έδαφος του εν λόγω Κράτους, τα μέλη της οικογενείας του έχουν το δικαίωμα να παραμείνουν εκεί μονίμως υπό τον όρο:
ότι ο εργαζόμενος κατά το χρόνο του θανάτου του είχε διαμείνει στο έδαφος του Κράτους μέλους αυτού επί δύο τουλάχιστον έτη
ή ότι ο θάνατος του οφείλεται σε ατύχημα εργασίας ή επαγγελματική ασθένεια
[...]
5.Ως προς τις προϋποθέσεις και την απόδειξη της συνεχούς διαμονής, το άρθρο 4 ορίζει τα εξής:1)Η συνεχής διαμονή, που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, και στο άρθρο 3, παράγραφος 2, δύναται να πιστοποιηθεί με κάθε αποδεικτικό μέσο εν χρήσει στη χώρα διαμονής. Δεν θίγεται από προσωρινές απουσίες που δεν υπερβαίνουν στο σύνολο τους τους τρεις μήνες κατ' έτος, ούτε από απουσίες μεγαλύτερης διάρκειας που οφείλονται στην εκπλήρωση στρατιωτικών υποχρεώσεων.2)[...]
6.Το άρθρο 5 του κανονισμού — ανεξαρτήτως μιας ευρύτερης υποχρεώσεως θετικής στάσεως των κρατών μελών για εκ νέου εγκατάσταση εργαζομένων, οι οποίοι εγκατέλειψαν το έδαφος του κράτους μέλους, αφού είχαν σ' αυτό επί μακρό χρόνο συνεχή κατοικία και άσκησαν σ' αυτό μια δραστηριότητα — θέτει προθεσμία για την άσκηση του δικαιώματος παραμονής:1.Για την άσκηση του δικαιώματος παραμονής, ο δικαιούχος έχει στη διάθεση του προθεσμία δύο ετών από το χρονικό σημείο κατά το οποίο γεννάται το δικαίωμα, κατ' εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 1, υπό α' και β' και του άρθρου 3. Κατά το διάστημα αυτό δύναται να εγκαταλείπει το έδαφος του Κράτους μέλους χωρίς να θίγεται το δικαίωμα αυτό.
7.Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του Immigration Act 1988 περιέχει, για πρόσωπα τα οποία ασκούν κοινοτικό δικαίωμα δεκτικό επικλήσεως, ρητή εξαίρεση από το γενικό καθεστώς υποχρεωτικής χορηγήσεως αδείας:Δεν υπόκειται στις διατάξεις του βασικού νόμου [του Immigration Act 1971] σχετικά με άδεια εισόδου και διαμονής κάθε άτομο το οποίο δικαιούται, υπό τις ίδιες περιστάσεις, εισόδου και διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο δυνάμει αντλούμενου από το κοινοτικό δίκαιο δικαιώματος δεκτικού επικλήσεως ή οποιασδήποτε άλλης διατάξεως και σύμτ φωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, του European Communities Act 1972.