62024CO0240

ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ένατο τμήμα)

της 18ης Δεκεμβρίου 2025 ( *1 )

«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Αναπληρωτής συμβολαιογράφος – Έννοια του “δικαστηρίου” – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Μέτρα σχετικά με το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο – Κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 – Άρνηση τράπεζας να αναγνωρίσει το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο – Άρθρο 71 – Αυτεπάγγελτη κίνηση από συμβολαιογράφο της διαδικασίας ανάκλησης ή τροποποίησης του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου – Μη άσκηση δικαιοδοτικών καθηκόντων – Απαράδεκτο»

Στην υπόθεση C‑240/24,

με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, την οποία υπέβαλε ο zastępca notarialny zastępujący notariusza Justynę Gawlicę w Krapkowicach (αναπληρωτής συμβολαιογράφος απασχολούμενος από τη συμβολαιογράφο Justyna Gawlica του Krapkowice, Πολωνία) με απόφαση της 16ης Μαρτίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Μαρτίου 2024, στο πλαίσιο της διαδικασίας που κίνησε η

N.T.,

παρισταμένων των:

O.T.,

S.T.,

BNP Paribas Fortis SA/NV,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο τμήμα),

συγκείμενο από τους M. Condinanzi, πρόεδρο τμήματος, N. Jääskinen (εισηγητή) και R. Frendo, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: M. Campos Sánchez-Bordona

γραμματέας: A. Calot Escobar

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,

λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:

–	η N.T., εκπροσωπούμενη από τον M. de Abgaro Zachariasiewicz, radca prawny,

–	η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον B. Majczyna και την S. Żyrek,

–	η Ρουμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις M. Chicu, E. Gane και L. Ghiţă,

–	η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την J. Hottiaux και τον W. Wils,

κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 69, παράγραφος 2, και του άρθρου 71, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου (ΕΕ 2012, L 201, σ. 107).

Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας που κίνησε η N.T., κάτοικος Πολωνίας, κατόπιν του θανάτου της αδελφής της, K.T., πολωνικής και γερμανικής ιθαγένειας, η οποία είχε τη συνήθη διαμονή της στο Βέλγιο, κατά της άρνησης της BNP Paribas Fortis SA/NV (στο εξής: BNP), τράπεζας εδρεύουσας στο Βέλγιο, να αποδεσμεύσει τα περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονταν σε τραπεζικό λογαριασμό που τηρούσε η K.T. στην εν λόγω τράπεζα, παρά την προσκόμιση, από τη N.T., ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου που την όριζε ως μοναδική κληρονόμο.

Το νομικό πλαίσιο

Το δίκαιο της Ένωσης

Η αιτιολογική σκέψη 70 του κανονισμού 650/2012 έχει ως εξής:

«Το [ευρωπαϊκό] κληρονομητήριο θα πρέπει να εκδίδεται στο κράτος μέλος του οποίου τα δικαστήρια έχουν διεθνή δικαιοδοσία βάσει του παρόντος κανονισμού. Εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να προσδιορίσει στην εσωτερική του νομοθεσία ποιες αρχές είναι αρμόδιες να εκδίδουν το κληρονομητήριο, εάν δηλαδή θα είναι τα δικαστήρια όπως αυτά ορίζονται προς τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ή άλλες αρχές αρμόδιες για υποθέσεις κληρονομικής διαδοχής, όπως λόγου χάρη οι συμβολαιογράφοι. […]»

Το άρθρο 5 του κανονισμού 650/2012, το οποίο φέρει τον τίτλο «Συμφωνία επιλογής δικαστηρίου», ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:

«Σε περίπτωση που το δίκαιο που επελέγη από το θανόντα ως το δίκαιο που θα διέπει την κληρονομική του διαδοχή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 22 είναι το δίκαιο κράτους μέλους, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν ότι ένα δικαστήριο ή τα δικαστήρια του εν λόγω κράτους μέλους έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία να εκδικάσουν οποιοδήποτε θέμα κληρονομικής διαδοχής.»

5	Το κεφάλαιο VI του κανονισμού 650/2012, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ευρωπαϊκό κληρονομητήριο», περιλαμβάνει τα άρθρα 62 έως 73.

Το άρθρο 64 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αρμοδιότητα για την έκδοση του κληρονομητηρίου», προβλέπει τα εξής:

«[…] Η εκδίδουσα αρχή είναι:

α)	δικαστήριο όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2· ή

β)	άλλη αρχή η οποία, βάσει του εθνικού δικαίου, είναι αρμόδια να επιληφθεί υποθέσεων κληρονομικής διαδοχής.»

Το άρθρο 66 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Εξέταση της αίτησης», ορίζει στην παράγραφο 5 τα εξής:

«Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η αρμόδια αρχή κράτους μέλους παρέχει, κατόπιν αιτήσεως, στην εκδίδουσα αρχή άλλου κράτους μέλους τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται, ιδίως, στο κτηματολόγιο, στα ληξιαρχεία του και στα μητρώα καταχώρισης των εγγράφων και των πραγματικών περιστατικών που σχετίζονται με την κληρονομική διαδοχή ή με το γαμικό περιουσιακό καθεστώς ή με ισοδύναμο περιουσιακό καθεστώς του θανόντος, εφόσον το εθνικό δίκαιο επιτρέπει σε αυτήν την αρμόδια αρχή να παρέχει σε άλλες εθνικές αρχές αυτές τις πληροφορίες.»

Το άρθρο 67 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Χορήγηση του κληρονομητηρίου», ορίζει στην παράγραφο 1, στοιχείο αʹ, τα εξής:

«Η εκδίδουσα αρχή εκδίδει το κληρονομητήριο αμελλητί σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από το παρόν κεφάλαιο μόλις τα στοιχεία που πρέπει να πιστοποιηθούν εξακριβωθούν σύμφωνα με το δίκαιο που είναι εφαρμοστέο στην κληρονομική διαδοχή ή σύμφωνα με οποιοδήποτε άλλο δίκαιο που είναι εφαρμοστέο σε συγκεκριμένα στοιχεία. […]

Η αρχή έκδοσης δεν εκδίδει το κληρονομητήριο, ιδίως εάν:

α)	τα στοιχεία που πρέπει να πιστοποιηθούν αμφισβητούνται· ή

[…]».

Το άρθρο 69 του κανονισμού 650/2012, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αποτελέσματα του κληρονομητηρίου», προβλέπει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:

«1. Το κληρονομητήριο παράγει τα αποτελέσματά του σε όλα τα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται καμία ειδική διαδικασία.

2. Τεκμαίρεται ότι το κληρονομητήριο πιστοποιεί επακριβώς τα στοιχεία που έχουν εξακριβωθεί σύμφωνα με το δίκαιο το οποίο είναι εφαρμοστέο στην κληρονομική διαδοχή ή σύμφωνα με οποιοδήποτε άλλο δίκαιο είναι εφαρμοστέο σε συγκεκριμένα στοιχεία. Το πρόσωπο που καθορίζεται στο κληρονομητήριο ως κληρονόμος, κληροδόχος, εκτελεστής διαθήκης ή διαχειριστής της κληρονομιαίας περιουσίας τεκμαίρεται ότι έχει την ιδιότητα που αναφέρεται στο κληρονομητήριο ή/και ότι κατέχει τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που προσδιορίζονται στο κληρονομητήριο, χωρίς άλλες προϋποθέσεις ή/και περιορισμούς όσον αφορά τα εν λόγω δικαιώματα ή εξουσίες εκτός από τα προβλεπόμενα στο κληρονομητήριο.»

Το άρθρο 71 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διόρθωση, τροποποίηση ή ανάκληση του κληρονομητηρίου», ορίζει στην παράγραφο 2 τα εξής:

«Η εκδίδουσα αρχή, κατ’ αίτηση οποιουδήποτε προσώπου αποδεικνύει έννομο συμφέρον ή, εφόσον αυτό είναι δυνατόν δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, αυτεπαγγέλτως, τροποποιεί ή ανακαλεί το κληρονομητήριο εφόσον αποδεικνύεται ότι το κληρονομητήριο ή μεμονωμένα στοιχεία του δεν είναι ακριβή.»

Το άρθρο 72 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ένδικα μέσα», ορίζει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:

«1. […]

Οποιοδήποτε πρόσωπο αποδεικνύει έννομο συμφέρον μπορεί να προσβάλει κάθε απόφαση που λαμβάνει η εκδίδουσα αρχή σύμφωνα με το άρθρο 71 […]

Το ένδικο μέσον ασκείται ενώπιον δικαστικής αρχής του κράτους μέλους της αρχής έκδοσης σύμφωνα με το δίκαιο αυτού του κράτους μέλους.

2. Εάν, ως αποτέλεσμα της άσκησης ένδικου μέσου, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, διαπιστωθεί ότι το εκδοθέν κληρονομητήριο δεν είναι ακριβές, η αρμόδια δικαστική αρχή τροποποιεί ή ανακαλεί το κληρονομητήριο ή μεριμνά ώστε η εκδίδουσα αρχή να διορθώσει, να τροποποιήσει ή να ανακαλέσει το κληρονομητήριο.

[…]»

Το πολωνικό δίκαιο

Ο συμβολαιογραφικός κώδικας

Το άρθρο 79 του ustawa Prawo o notariacie (νόμου περί συμβολαιογραφικού κώδικα), της 14ης Φεβρουαρίου 1991 (Dz. U. αριθ. 22, θέση 91), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο για την υπόθεση της κύριας δίκης χρόνο (στο εξής: συμβολαιογραφικός κώδικας), ορίζει τα εξής:

«Στα καθήκοντα του συμβολαιογράφου περιλαμβάνονται:

[…]

1b)	ενέργειες σχετικά με το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο.

[…]»

Το άρθρο 83 του συμβολαιογραφικού κώδικα προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:

«Κάθε ενδιαφερόμενος δύναται, εντός μίας εβδομάδας από την ημερομηνία της κοινοποίησης σε αυτόν των λόγων της άρνησης ή, σε περίπτωση που δεν έχει υποβάλει σχετικό αίτημα εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας, από την ημερομηνία κατά την οποία πληροφορήθηκε την άρνηση, να προσφύγει δικαστικώς κατά της άρνησης κατάρτισης της συμβολαιογραφικής πράξης ενώπιον του περιφερειακού δικαστηρίου, στην περιφέρεια του οποίου έλαβε χώρα η άρνηση κατάρτισης της συμβολαιογραφικής πράξης. Ο συμβολαιογράφος διαβιβάζει τη σχετική αίτηση στο δικαστήριο.»

14	Το άρθρο 89 του συμβολαιογραφικού κώδικα ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής: «Τα μέρη μιας συμβολαιογραφικής πράξης ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την καταβολή της αμοιβής του συμβολαιογράφου. […]»

15	Το άρθρο 95t του συμβολαιογραφικού κώδικα ορίζει τα εξής: «Σε περίπτωση έκδοσης, διόρθωσης, τροποποίησης ή ανάκλησης ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου ή αναστολής της ισχύος του, καθώς και σε περίπτωση άρνησης κατάρτισης των ανωτέρω πράξεων, ο συμβολαιογράφος συντάσσει σχετικό πρακτικό. […]»

Το άρθρο 95u του συμβολαιογραφικού κώδικα προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:

«Ο συμβολαιογράφος παραδίδει αυτεπαγγέλτως αντίγραφο του πρακτικού περί έκδοσης ή άρνησης έκδοσης ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου κάνοντας μνεία των μέσων έννομης προστασίας που μπορούν να ασκηθούν συναφώς. Ο συμβολαιογράφος εκθέτει την αιτιολογία των πράξεων αυτών εντός προθεσμίας μίας εβδομάδας, κατόπιν αιτήματος του προσώπου που συμβάλλεται στη συμβολαιογραφική πράξη, το οποίο πρέπει να υποβληθεί εντός προθεσμίας μίας εβδομάδας από την ημερομηνία της κοινοποίησης του αντιγράφου του πρακτικού ή εντός της νόμιμης προθεσμίας, αν το ως άνω πρόσωπο, χωρίς να υποβάλει τέτοιο αίτημα, ασκήσει ένδικη προσφυγή.»

17	Το άρθρο 95v του συμβολαιογραφικού κώδικα έχει ως εξής: «Όταν διαπιστώνεται ότι συντρέχει λόγος τροποποίησης ή ανάκλησης του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου σύμφωνα με τα οριζόμενα στον [κανονισμό 650/2012], ο συμβολαιογράφος μπορεί να το τροποποιήσει ή να το ανακαλέσει και αυτεπαγγέλτως.»

Κατά το άρθρο 95w του συμβολαιογραφικού κώδικα:

«Ο συμβολαιογράφος παραδίδει αυτεπαγγέλτως αντίγραφο του πρακτικού περί διόρθωσης, τροποποίησης ή ανάκλησης του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου ή αναστολής της ισχύος του καθώς και το πρακτικό περί άρνησης κατάρτισης των παραπάνω πράξεων, κάνοντας μνεία των μέσων έννομης προστασίας που μπορούν να ασκηθούν συναφώς. Το άρθρο 95u, [παράγραφος] 1, δεύτερη περίοδος, εφαρμόζεται κατ’ αναλογίαν. Ο συμβολαιογράφος παραδίδει επίσης αυτεπαγγέλτως αντίγραφο του πρακτικού το οποίο περιλαμβάνει τις ως άνω πράξεις σε όλα τα πρόσωπα στα οποία χορηγήθηκαν επικυρωμένα αντίγραφα του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου.»

Το άρθρο 95x του συμβολαιογραφικού κώδικα ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:

«Κατά των πράξεων του συμβολαιογράφου με αντικείμενο την έκδοση, τη διόρθωση, την τροποποίηση, την ανάκληση ή την αναστολή της ισχύος ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου μπορεί να ασκηθεί ένδικο βοήθημα. Η διάταξη του άρθρου 83 εφαρμόζεται κατ’ αναλογίαν.»

Η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης σχετικά με τις ανώτατες συμβολαιογραφικές αμοιβές

Το άρθρο 10a της rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej [απόφασης του Minister Sprawiedliwości (Υπουργού Δικαιοσύνης) σχετικά με τις ανώτατες συμβολαιογραφικές αμοιβές], της 28ης Ιουνίου 2004 (Dz. U. του 2004, αριθ. 148, θέση 1564), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο για την υπόθεση της κύριας δίκης χρόνο, προβλέπει στην παράγραφο 2a τα εξής:

«Για τις συμβολαιογραφικές πράξεις που αφορούν το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο, εξαιρουμένων εκείνων που μνημονεύονται στις παραγράφους 2b, 2c και 12, η ανώτατη αμοιβή του συμβολαιογράφου ορίζεται κατά κανόνα σε 400 [πολωνικά ζλότι (PLN) (περίπου 100 ευρώ)].»

Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα

Η K.T., η οποία είχε διπλή ιθαγένεια, πολωνική και γερμανική, και είχε τη συνήθη διαμονή της στο Βέλγιο, απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 2023 στην Πολωνία. Ήταν άγαμη και χωρίς τέκνα. Πλησιέστεροι συγγενείς της ήταν οι γονείς της και η αδελφή της, N.T., οι οποίοι διέμεναν στην Πολωνία. Πριν από τον θάνατό της, η K.T. συνέταξε ενώπιον Πολωνού συμβολαιογράφου διαθήκη στην οποία επέλεξε το πολωνικό δίκαιο ως εφαρμοστέο δίκαιο στην κληρονομική της διαδοχή και όρισε την αδελφή της ως μοναδική κληρονόμο.

Στις 22 Φεβρουαρίου 2023 η εν λόγω διαθήκη δημοσιεύθηκε ενώπιον του zastępca notarialny zastępujący notariusza Justynę Gawlicę w Krapkowicach (αναπληρωτή συμβολαιογράφου απασχολούμενου από τη συμβολαιογράφο Justyna Gawlica με έδρα το Krapkowice, Πολωνία) (στο εξής: αναπληρωτής συμβολαιογράφος), παρουσία της N.T. και των γονέων της K.T. Οι γονείς της K.T. και η N.T. συνήψαν συμφωνία παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού 650/2012. Μετά το πέρας της διαδικασίας κληρονομικής διαδοχής, εκδόθηκε κληρονομητήριο, στο οποίο ως μοναδική κληρονόμος οριζόταν η N.T., συνοδευόμενο από βεβαίωση με τη μορφή του εντύπου ΙΙ, όπως το έντυπο αυτό προβλέπεται και προσαρτάται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1329/2014 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 2014, για τη σύνταξη των εντύπων που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου (ΕΕ 2014, L 359, σ. 30). Στην εν λόγω βεβαίωση, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος εξέθετε τα αποτελέσματα του εκδοθέντος κληρονομητηρίου, ιδίως τον νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα του, και υπενθύμιζε την έννοια του δικαστηρίου, όπως αυτή προκύπτει από την απόφαση της 23ης Μαΐου 2019, WB (C‑658/17, EU:C:2019:444).

23	Η κληρονομία περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, καταθέσεις σε τραπεζικό λογαριασμό που τηρείτο στην BNP. Η BNP αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη N.T. ως μοναδική κληρονόμο της K.T. και της ζήτησε να προσκομίσει ευρωπαϊκό κληρονομητήριο.

Μολονότι ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος εξέδωσε το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο στις 5 Ιουλίου 2023, όπου η N.T. αναφερόταν ως μοναδική κληρονόμος, εντούτοις η BNP επέμεινε στην άρνησή της και απαίτησε από τη N.T. να προσκομίσει πιστοποιητικό κληρονομικής διαδοχής το οποίο να έχει καταρτισθεί από Βέλγο συμβολαιογράφο (verklaring van erfrecht).

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2023 ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος επικοινώνησε με τη N.T. και την BNP υπενθυμίζοντάς τους τις έννομες συνέπειες που απορρέουν από τη σύναψη της συμφωνίας παρέκτασης αρμοδιότητας καθώς και από την έκδοση του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου. Ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος ενημέρωσε την BNP σχετικά με τη δυνατότητα υποβολής, βάσει του άρθρου 71, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012, αίτησης ανάκλησης ή τροποποίησης του εσφαλμένου ή παρατύπως εκδοθέντος ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου και διευκρίνισε ότι, σε κάθε περίπτωση, αυτό παραμένει δεσμευτικό έως ότου ανακληθεί ή τροποποιηθεί.

Στις 3 Νοεμβρίου 2023 ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος κίνησε αυτεπαγγέλτως τη διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησης του επίμαχου ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου καλώντας να μετάσχουν σε αυτήν η N.T., οι γονείς της και η BNP. Όρισε προθεσμία προκειμένου οι μετέχοντες στη διαδικασία να προσκομίσουν πληροφορίες και έγγραφα από τα οποία θα μπορούσε να προκύψει η ύπαρξη ενδεχόμενης παρατυπίας του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου. Επίσης, τους ενημέρωσε ότι η κίνηση μιας τέτοιας διαδικασίας θα συνεπαγόταν διαδικαστικά έξοδα, όπως η συμβολαιογραφική αμοιβή και τα έξοδα επίδοσης και μετάφρασης.

Ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 71, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012, ο Πολωνός νομοθέτης επέβαλε στον συμβολαιογράφο, ως εκδίδουσα αρχή του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, τη νομική υποχρέωση να τροποποιεί ή να ανακαλεί, ακόμη και αυτεπαγγέλτως, το εκδοθέν κληρονομητήριο εφόσον δεν είναι ακριβές. Διευκρινίζει ότι ο συμβολαιογράφος οφείλει, ως εκ τούτου, να μεριμνά για την ακρίβεια του εκδοθέντος ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου καθώς και να αποσαφηνίζει, σε περίπτωση αμφιβολιών, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αίτησης των ενδιαφερομένων μερών, ζητήματα τα οποία άπτονται της ακρίβειάς του μέσω κατάλληλης έρευνας. Επομένως, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, εναπόκειται στον αναπληρωτή συμβολαιογράφο όχι μόνο να ελέγξει την ακρίβεια του περιεχομένου του επίμαχου στην κύρια δίκη ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, αλλά και να αποφανθεί επί της διαφοράς, όπερ συνεπάγεται ότι θα πρέπει να λάβει θέση επί της συμβατότητας του περιεχομένου του κληρονομητηρίου με την πραγματική νομική κατάσταση.

Για τον σκοπό αυτό, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος εκτιμά ότι οφείλει να προσδιορίσει τις κρίσιμες περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, στηριζόμενος, μεταξύ άλλων, στη διαδικασία προδικαστικής παραπομπής, καθώς και στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) 2020/1784 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2020, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») (ΕΕ 2020, L 405, σ. 40).

29	Συνεπώς, κατά τον αναπληρωτή συμβολαιογράφο, στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάκλησης ή τροποποίησης ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, η εκδίδουσα αρχή ασκεί δικαιοδοτικά καθήκοντα, πράγμα που επιρρωννύεται από την οικονομία του κανονισμού 650/2012.

Συναφώς, επισημαίνει ότι, με το άρθρο 66, παράγραφος 5, του ως άνω κανονισμού, ο νομοθέτης της Ένωσης έκρινε αναγκαίο να προβλέψει ένα διαδικαστικό μέσο συλλογής αποδεικτικών στοιχείων σε άλλα κράτη μέλη, το οποίο να απευθύνεται κυρίως στις μη δικαστικές εκδίδουσες αρχές. Η πρόβλεψη ενός τέτοιου διαδικαστικού μέσου συνδέεται με το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 650/2012, η εκδίδουσα αρχή δεν καλείται να αποφανθεί επί διαφορών και, ως εκ τούτου, δεν δικαιούται να κάνει χρήση των μέσων δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις που προορίζονται για τα δικαστήρια. Ωστόσο, η κατάσταση μεταβάλλεται ριζικά αφότου εκδοθεί το κληρονομητήριο, όταν η εκδίδουσα αρχή, δυνάμει του άρθρου 71 του κανονισμού, μπορεί να κληθεί να το ανακαλέσει ή να το τροποποιήσει. Επομένως, η εν λόγω αρχή θα μπορούσε να κάνει χρήση των μέσων αυτών στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάκλησης ή τροποποίησης του, πράγμα που εξηγεί για ποιον λόγο ο νομοθέτης, στο άρθρο 71 του κανονισμού 650/2012, δεν εισήγαγε κανόνα παρόμοιο με εκείνον του άρθρου 66, παράγραφος 5. Τα στοιχεία αυτά οδηγούν τον αναπληρωτή συμβολαιογράφο στην εκτίμηση ότι η εκδίδουσα αρχή ασκεί δικαιοδοτικά καθήκοντα και έχει τη δυνατότητα να υποβάλλει προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο.

Εντούτοις, λαμβανομένης υπόψη της απόφασης της 23ης Μαΐου 2019, WB (C‑658/17, EU:C:2019:444), και της διάταξης της 1ης Σεπτεμβρίου 2021, OKR (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αναπληρωτή συμβολαιογράφου) (C‑387/20, EU:C:2021:751), ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος διερωτάται, πρώτον, αν, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, δύναται να υποβάλει προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο.

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος διερωτάται, δεύτερον, αν είναι δυνατόν, δυνάμει του εθνικού δικαίου, να υποχρεωθεί η BNP να φέρει τα συμβολαιογραφικά έξοδα που αφορούν τη διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησης του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, εφόσον η τράπεζα αυτή ούτε είχε μετάσχει στη διαδικασία έκδοσής του ούτε είχε υποβάλει αίτηση για την ανάκληση ή την τροποποίησή του, αλλά είχε αμφισβητήσει τα αποτελέσματά του, με συνέπεια η εκδίδουσα αρχή να κινήσει αυτεπαγγέλτως διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησής του.

Κατά τον αναπληρωτή συμβολαιογράφο, σύμφωνα με το εφαρμοστέο πολωνικό δίκαιο, ιδίως δε τον συμβολαιογραφικό κώδικα και την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης σχετικά με τις ανώτατες συμβολαιογραφικές αμοιβές, και εντός των γενικών ορίων που θέτει το δίκαιο της Ένωσης, καθένας από τους μετέχοντες στη διαδικασία αυτή πρέπει να φέρει τα συμβολαιογραφικά έξοδα που του αναλογούν. Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υπόθεσης, η BNP θα πρέπει να περιληφθεί μεταξύ των μετεχόντων στην εν λόγω διαδικασία.

Τρίτον, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος ζητεί να διευκρινιστεί αν το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012 επιτρέπει σε τράπεζα στην οποία επιδεικνύεται έγκυρο επικυρωμένο αντίγραφο ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου να αμφισβητήσει ότι το πρόσωπο που αναγράφεται στο κληρονομητήριο ως κληρονόμος έχει πράγματι την ιδιότητα αυτή.

Υπό τις συνθήκες αυτές, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος αποφάσισε να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

«1)	Έχει το άρθρο 71, παράγραφος 2, του κανονισμού [650/2012] την έννοια ότι στο πλαίσιο εκκρεμούς διαδικασίας ανάκλησης ή τροποποίησης εκδοθέντος ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου η μη δικαστική εκδίδουσα αρχή δικαιούται να υποβάλει αίτηση προδικαστικής αποφάσεως κατά το άρθρο 267 ΣΛΕΕ;

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο [πρώτο] προδικαστικό ερώτημα, έχει το άρθρο 71, παράγραφος 2, [του εν λόγω] κανονισμού την έννοια ότι επιτρέπει εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας μπορεί να βαρύνεται με τα έξοδα διαδικασίας ανάκλησης ή τροποποίησης ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου μια τράπεζα η οποία ούτε είχε μετάσχει στη διαδικασία έκδοσής του ούτε υπέβαλε αίτηση για την ανάκληση ή την τροποποίησή του, αλλά αμφισβήτησε τα νομιμοποιητικά του αποτελέσματα, με συνέπεια η εκδίδουσα αρχή να κινήσει αυτεπαγγέλτως διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησής του, στην οποία μετέχει η τράπεζα;

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο [δεύτερο] προδικαστικό ερώτημα, έχει το άρθρο 69, παράγραφος 2, [του ίδιου] κανονισμού την έννοια ότι τράπεζα στην οποία επιδεικνύεται επικυρωμένο αντίγραφο ισχύοντος ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου δεν δικαιούται να αμφισβητήσει ότι το πρόσωπο που αναγράφεται στο κληρονομητήριο ως κληρονόμος έχει πράγματι την ιδιότητα αυτή;»

Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου

36	Με απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2024, η διαδικασία στην υπό κρίση υπόθεση ανεστάλη έως την έκδοση της απόφασης της 23ης Ιανουαρίου 2025, Albausy (C‑187/23, EU:C:2025:34).

37	Με έγγραφο της 28ης Ιανουαρίου 2025, η Γραμματεία του Δικαστηρίου κοινοποίησε στον αναπληρωτή συμβολαιογράφο την απόφαση αυτή του Δικαστηρίου και τον κάλεσε να διευκρινίσει αν, κατόπιν της έκδοσής της, εμμένει στην υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως.

Με την από 20 Φεβρουαρίου 2025 απάντησή του, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι εμμένει στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, καθόσον η εν λόγω απόφαση σχετικά με τη διαδικασία έκδοσης ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου ουδόλως επηρεάζει το αντικείμενο και την πορεία της παρούσας διαδικασίας, στο πλαίσιο της οποίας ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος καλείται να επιλύσει διαφορά με αντικείμενο την αναγνώριση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, γεγονός που του προσδίδει την ιδιότητα του «δικαστηρίου» κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ.

Επί του παραδεκτού της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως

39	Κατά το άρθρο 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν μια αίτηση προδικαστικής αποφάσεως είναι προδήλως απαράδεκτη, το Δικαστήριο, αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, μπορεί οποτεδήποτε να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.

40	Το άρθρο αυτό πρέπει να εφαρμοστεί στην υπό κρίση υπόθεση.

Κατά πάγια νομολογία, η διαδικασία του άρθρου 267 ΣΛΕΕ αποτελεί μέσο συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, με την οποία το Δικαστήριο παρέχει στα εθνικά δικαστήρια τα στοιχεία ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης που τους είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς επί της οποίας καλούνται να αποφανθούν (απόφαση της 7ης Μαΐου 2024, NADA κ.λπ., C‑115/22, EU:C:2024:384, σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

Επομένως, για να μπορεί να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν όργανο πρέπει να δύναται να χαρακτηριστεί ως «δικαστήριο» υπό την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, όπερ εναπόκειται στο Δικαστήριο να εξακριβώσει βάσει της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως (απόφαση της 7ης Μαΐου 2024, NADA κ.λπ., C‑115/22, EU:C:2024:384, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

Το Δικαστήριο, προκειμένου να εκτιμήσει αν το αιτούν όργανο είναι «δικαστήριο» κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, ζήτημα που εμπίπτει αποκλειστικά στο δίκαιο της Ένωσης, λαμβάνει υπόψη μια σειρά στοιχείων, όπως είναι η ίδρυση του οργάνου αυτού με νόμο, η μονιμότητά του, ο δεσμευτικός χαρακτήρας της δικαιοδοσίας του, ο κατ’ αντιμωλίαν χαρακτήρας της ενώπιόν του διαδικασίας, η εκ μέρους του οργάνου αυτού εφαρμογή κανόνων δικαίου καθώς και η ανεξαρτησία του (βλ. αποφάσεις της 30ής Ιουνίου 1966, Vaassen-Göbbels, 61/65, EU:C:1966:39, σ. 395, της 3ης Μαΐου 2022, CityRail, C‑453/20, EU:C:2022:341, σκέψη 41, και της 7ης Μαΐου 2024, NADA κ.λπ., C‑115/22, EU:C:2024:384, σκέψη 35).

Επιπλέον, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να υποβάλλουν ερωτήματα στο Δικαστήριο μόνον εφόσον εκκρεμεί ενώπιόν τους διαφορά και εφόσον καλούνται να αποφανθούν στο πλαίσιο διαδικασίας που πρόκειται να καταλήξει στην έκδοση δικαστικής απόφασης (απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2025, Albausy, C‑187/23, EU:C:2025:34, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

Για να διαπιστωθεί αν ένα εθνικό όργανο, στο οποίο ο νόμος αναθέτει καθήκοντα διαφορετικής φύσης, πρέπει να χαρακτηρισθεί ως «δικαστήριο», κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, απαιτείται να εξετασθεί η συγκεκριμένη φύση των καθηκόντων, δικαιοδοτικών ή διοικητικών, που αυτό ασκεί στο ειδικό νομοθετικό πλαίσιο εντός του οποίου καλείται να υποβάλει αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο, προκειμένου να διακριβωθεί αν μια διαφορά εκκρεμεί ενώπιον ενός τέτοιου οργάνου και αν το τελευταίο αυτό όργανο καλείται να αποφανθεί στο πλαίσιο διαδικασίας που πρόκειται να καταλήξει στην έκδοση απόφασης δικαιοδοτικού χαρακτήρα [πρβλ. απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2017, Margarit Panicello, C‑503/15, EU:C:2017:126, σκέψη 28, καθώς και διατάξεις της 1ης Σεπτεμβρίου 2021, OKR (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αναπληρωτή συμβολαιογράφου),C‑387/20, EU:C:2021:751, σκέψη 23, και της 19ης Μαΐου 2022, Frontera Capital, C‑722/21, EU:C:2022:412, σκέψη 13].

Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζεται προκαταρκτικώς ότι το σύστημα που θεσπίζει ο κανονισμός 650/2012 στηρίζεται στην παραδοχή ότι το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο εκδίδεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο κεφάλαιο VI του ίδιου κανονισμού μόλις τα στοιχεία που πρέπει να πιστοποιηθούν εξακριβωθούν βάσει του δικαίου που διέπει την κληρονομική διαδοχή.

Επιπροσθέτως, σύμφωνα με το άρθρο 64 του κανονισμού 650/2012, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης του 70, η έκδοση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου μπορεί να ανατεθεί είτε σε δικαστήριο είτε σε άλλες αρχές οι οποίες, βάσει του εθνικού δικαίου, είναι αρμόδιες να επιληφθούν υποθέσεων κληρονομικής διαδοχής, όπως οι συμβολαιογράφοι.

Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, κατά το πολωνικό δίκαιο, τόσο τα δικαστήρια όσο και οι συμβολαιογράφοι δύνανται να θεωρηθούν ως αρμόδιες αρχές για την έκδοση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου. Ειδικότερα, ο συμβολαιογραφικός κώδικας προβλέπει στο άρθρο 79, παράγραφος 1b, ότι ο συμβολαιογράφος λαμβάνει μέτρα σχετικά με το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο.

Στο πλαίσιο της έκδοσης ενός τέτοιου κληρονομητηρίου, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 67, παράγραφος 1, του κανονισμού 650/2012, και προκειμένου να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στο ευρωπαϊκό κληρονομητήριο, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η εκδίδουσα αρχή δεν μπορεί να το εκδώσει όταν τα στοιχεία του δεν είναι ακριβή· σε περίπτωση δε αμφισβήτησης των στοιχείων που πρέπει να πιστοποιηθούν, η ως άνω αρχή, η οποία δεν διαθέτει την εξουσία να αποφανθεί επί της αμφισβήτησης αυτής, είναι υποχρεωμένη να αρνηθεί να εκδώσει το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο, με τη δυνατότητα προσβολής της άρνησης αυτής, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 72 του κανονισμού, ενώπιον της αρμόδιας για την επίλυση της αμφισβήτησης δικαστικής αρχής (πρβλ. απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2025, Albausy, C‑187/23, EU:C:2025:34, σκέψεις 43, 44, 64 και 65). Το Δικαστήριο συνήγαγε από τα προεκτεθέντα ότι το αιτούν όργανο, όταν εκδίδει αποφάσεις κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 67, παράγραφος 1, του κανονισμού ως εκδίδουσα το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο αρχή δεν ασκεί δικαιοδοτικά καθήκοντα και, ως εκ τούτου, δεν δύναται να υποβάλει αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ (πρβλ. απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2025, Albausy, C‑187/23, EU:C:2025:34, σκέψη 66).

Επομένως, λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας που παρατίθεται στις σκέψεις 43 έως 45 και 49 της παρούσας διάταξης, πρέπει να εξακριβωθεί αν η φύση των καθηκόντων που ασκεί η εκδίδουσα αρχή, στην προκειμένη περίπτωση ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος, κατά τη διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησης του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου που προβλέπεται στο άρθρο 71, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012, και εντός του πλαισίου στο οποίο η αρχή αυτή υπέβαλε αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο, διαφέρει από εκείνη των καθηκόντων που ασκεί κατά την έκδοση του κληρονομητηρίου.

Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της συγκεκριμένης διάταξης, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος (βλ. αποφάσεις της 17ης Νοεμβρίου 1983, Merck, 292/82, EU:C:1983:335, σκέψη 12, και της 23ης Ιανουαρίου 2025, Albausy, C‑187/23, EU:C:2025:34, σκέψη 39).

Κατά το άρθρο 71, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012, η εκδίδουσα αρχή, κατ’ αίτηση οποιουδήποτε προσώπου αποδεικνύει έννομο συμφέρον ή, εφόσον αυτό είναι δυνατόν δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, αυτεπαγγέλτως, τροποποιεί ή ανακαλεί το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο εφόσον αποδεικνύεται ότι το κληρονομητήριο ή μεμονωμένα στοιχεία του δεν είναι ακριβή.

Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από το γράμμα του άρθρου 71, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012 δεν προκύπτει ότι η εκδίδουσα αρχή είναι εκείνη που οφείλει, προκειμένου να ανακαλέσει ή να τροποποιήσει το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο, να διαπιστώσει την ανακρίβεια του κληρονομητηρίου ή των στοιχείων αυτού.

Πράγματι, όπως επισήμανε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην ως άνω διάταξη το ρήμα «διαπιστώνω» χρησιμοποιείται σε παθητική ή απρόσωπη σύνταξη σε πολλές γλωσσικές αποδόσεις, όπως στην ισπανική γλώσσα («se haya acreditado»), στη γερμανική γλώσσα («wenn feststeht»), στην εσθονική γλώσσα («on kindlaks tehtud»), στην αγγλική γλώσσα («it has been established»), στη γαλλική γλώσσα («lorsqu’il a été établi»), στην ιταλική γλώσσα («sia stato accertato»), στη φινλανδική γλώσσα («jos on todettu») ή στη σουηδική γλώσσα («om det har fastställts»).

Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται επίσης από το άρθρο 72, παράγραφος 2, του κανονισμού 650/2012, κατά το οποίο: «[ε]άν, ως αποτέλεσμα της άσκησης ένδικου μέσου, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, διαπιστωθεί ότι το εκδοθέν κληρονομητήριο δεν είναι ακριβές, η αρμόδια δικαστική αρχή τροποποιεί ή ανακαλεί το κληρονομητήριο ή μεριμνά ώστε η εκδίδουσα αρχή να διορθώσει, να τροποποιήσει ή να ανακαλέσει το κληρονομητήριο». Επομένως, μόνον η δικαστική αρχή που μνημονεύεται στη διάταξη αυτή μπορεί να προσδιορίσει τα κληρονομικά δικαιώματα ή τα αμφισβητούμενα στοιχεία του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, αφού προηγουμένως εξετάσει πλήρως την ουσία της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, η εκδίδουσα αρχή δεν δύναται, ούτε αυτεπαγγέλτως, να τροποποιεί ή να ανακαλεί το ήδη εκδοθέν κληρονομητήριο, εκτός εάν, προηγουμένως, η αρμόδια δικαστική αρχή είχε διαπιστώσει ποια στοιχεία του δεν ήταν ακριβή και δεν είχε προχωρήσει σε διόρθωση, τροποποίηση ή ανάκλησή τους.

56	Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η εκδίδουσα αρχή, στην προκειμένη περίπτωση ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος, δεν δύναται να προσδιορίζει τα αμφισβητούμενα στοιχεία του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου που είχε προηγουμένως η ίδια εκδώσει.

57	Η διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησης του ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου είναι, βεβαίως, ειδική και αυτοτελής σε σχέση με τη διαδικασία έκδοσής του που προβλέπεται στο άρθρο 67 του κανονισμού 650/2012.

Εντούτοις, όπως επισήμανε ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος, η N.T. και η Ρουμανική Κυβέρνηση, η ως άνω διαδικασία ορίζεται στο κεφάλαιο VI του κανονισμού σχετικά με το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο και αποτελεί, ως εκ τούτου, μεταγενέστερο και συμπληρωματικό στάδιο της έκδοσης του κληρονομητηρίου, το οποίο προέβλεψε ο νομοθέτης της Ένωσης προς επίτευξη των σκοπών του κανονισμού.

Συνεπώς, οι διατάξεις του κεφαλαίου αυτού, οι οποίες αφορούν το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με τη διαδικασία ανάκλησης ή τροποποίησης του, δεν παρέχουν στις εξουσιοδοτημένες για την έκδοση του κληρονομητηρίου εθνικές αρχές την αρμοδιότητα να αποφαίνονται επί ενδεχόμενων διαφορών και να προσδιορίζουν, σε περίπτωση αμφισβήτησης, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των προσώπων που υποβάλλουν αίτηση για την έκδοση του κληρονομητηρίου ή έχουν συμφέρον στην κληρονομική διαδοχή.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι, εν προκειμένω, με την τροποποίηση ή την ανάκληση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος δεν καλείται να αποφανθεί επί διαφοράς στο πλαίσιο της οποίας οφείλει να εκδώσει απόφαση δικαιοδοτικού χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να μην ασκεί δικαιοδοτικά καθήκοντα ούτε ως προς τους κληρονόμους και τους κληροδόχους που έχουν άμεσα δικαιώματα στην κληρονομία ούτε, κατά μείζονα λόγο, ως προς τρίτα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως μια τράπεζα στην οποία η θανούσα διατηρούσε λογαριασμό.

61	Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, ο αναπληρωτής συμβολαιογράφος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «δικαστήριο» κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ.

62	Κατά συνέπεια, η υποβληθείσα αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 53, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να κριθεί προδήλως απαράδεκτη.

Επί των δικαστικών εξόδων

Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τα μέρη της κύριας διαδικασίας τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος οργάνου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (ένατο τμήμα) αποφασίζει:

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε ο zastępca notarialny zastępujący notariusza Justynę Gawlicę w Krapkowicach (αναπληρωτής συμβολαιογράφος απασχολούμενος από τη συμβολαιογράφο Justyna Gawlica του Krapkowice, Πολωνία) με απόφαση της 16ης Μαρτίου 2024 είναι προδήλως απαράδεκτη.

(υπογραφές)

( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική.