Overwegende dat verzoeker bij verzoekschrift, gedeponeerd ter Griffie van het Hof op 13 juni 1963, een beroep aanhangig heeft gemaakt strekkende tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie houdende de weigering het Statuut van de ambtenaren van de E.G.A. op verzoeker van toepassing te verklaren ;

dat verzoeker in zijn verzoekschrift in kort geding, eveneens op 13 juni 1963 ter Griffie van het Hof gedeponeerd, concludeert dat het den President behage :

Overwegende dat verweerster op 5 juli 1963 van antwoord heeft gediend in kort geding en daarbij heeft geconcludeerd dat het den President behage :

het verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging der bestreden beschikking af te wijzen;

het verzoek ter verkrijging van voorlopige voorzieningen af te wijzen;

Overwegende dat partijen na behoorlijk te zijn opgeroepen op 16 juli 1963 voor ons zijn verschenen voor de mondelinge behandeling van het onderhavige geding;

Overwegende dat verweerster bij pleidooi heeft geconcludeerd dat het den President van het Hof behage,

dat verweerster ter toelichting op dit akte-verzoek heeft verklaard dat zij hierbij acht heeft geslagen op de ontwerp-regeling voor de Europese Instellingen nopens de uitvoering van artikel 72 van het Statuut, welk ontwerp een bepaling bevat krachtens welke ten behoeve van aangeslotenen die de dienst hebben verlaten, het tijdvak gedurende hetwelk zij tegen de in dat artikel bedoelde kosten zijn gedekt, kan worden verlengd (artikel 4);

Overwegende dat, naar uit de inhoud van het' verzoekschrift en uit de pleidooien blijkt, het verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging der beschikking waarbij de aanstelling van verzoeker als vast ambtenaar in de zin van het Statuut werd geweigerd, in feite strekt tot het doen schorsen van de opzegging van verzoekers arbeidsovereenkomst, gelijk die is voorzien in artikel 102, tweede lid, van het Statuut voor de ambtenaren van de E.G.A.;

dat bedoelde arbeidsovereenkomst een opzeggingstermijn van één maand voorziet, welke termijn in casu in acht genomen schijnt te zijn; dat verzoeker evenwel betoogt dat zijn financiële toestand van

zodanige aard is dat hij tot op het tijdstip van de einduitspraak in de hoofdzaak niet in zijn behoeften zal kunnen voorzien;

dat een uitkering tot levensonderhoud slechts bij voorraad kan worden toegekend, wanneer de vordering ten principale aanvankelijk kennelijk gegrond voorkomt ;

dat de thans ten processe ter beschikking staande gegevens in de huidige stand van het geding geen oordeel toelaten nopens de gegrondheid van het beroep ten principale;

dat de door verzoeker ingeroepen familieomstandigheden niet tot een andere slotsom kunnen leiden, nu de Commissie terecht heeft besloten op verzoeker de bepalingen toe te passen van de thans in voorbereiding zijnde ziekte- en invaliditeitsregeling;

dat er mitsdien geen grond aanwezig is de verzochte schorsing te gelasten ;

Overwegende dat verzoeker voorts nog toepassing heeft gevraagd van verschillende voorlopige voorzieningen welke in het verzoekschrift in kort geding nader zijn omschreven;

dat het verzoek vermeld onder II, sub a), door verzoeker bij pleidooi is teruggenomen;

dat, nu het verzoek om schorsing der bestreden beschikking werd verworpen, er geen grond aanwezig is te verstaan dat verzoeker tot aan de dag van de einduitspraak zijn wetenschappelijk werk zal mogen voortzetten ;

dat het onder II, sub c), omschreven verzoek moet worden afgewezen op grond van de overwegingen welke hierboven aan het verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging werden gewijd;