De feiten, het procesverloop en de conclusies, middelen en argumenten van partijen kunnen worden samengevat als volgt:
<TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>De feiten</TXT></NP></TI>Op 5 juli 1967 werd Maurice Geeraerd met ingang van 1 oktober 1967 benoemd tot ambtenaar op proef in de rang LA 7, salaristrap 1, als adjunct-vertaler bij het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer van de Commissie. Op 16 mei 1968 werd hij in vaste dienst aangesteld, zulks met ingang van 1 april 1968.
Op 7 november 1972 werd Geeraerd met ingang van 1 oktober 1972 bevorderd tot de rang LA 6, salaristrap 1, met salarisanciënniteit vanaf 1 december 1971. Hij is werkzaam als vertaler bij het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer, directoraat Vertaling, documentatie, vermenigvuldiging, bibliotheek.
Op 10 maart 1978 werd in het bulletin Mededelingen van de administratie nr. 191 de lijst gepubliceerd van onder meer de uit kredieten van de huishoudelijke begroting bezoldigde ambtenaren van de groep LA, die in 1978 voor bevordering in aanmerking kwamen. Op deze lijst kwam ok Geeraerd voor. Deze ambtenaren hadden op 31 december 1978 de vereiste anciënniteit om in het bijzonder binnen de loopbaan LA 6/LA 5, voor bevordering naar de rang LA 5 in aanmerking te komen.
Op 2 mei 1978 stelde de Raad verordening nr. 912/78 vast, houdende wijziging van het Statuut van de ambtenaren (PB L 119 van 1978, blz. 1). In artikel 13 van deze verordening werd een nieuw verband tussen standaardfuncties en loopbanen in de groep voor de talendienst vastgesteld. Ingevolge artikel 35 trad deze herziening van het Statuut in werking op 4 mei 1978.
Artikel 113 van verordening nr. 912/78 verving de rubriek groep voor de talendienst van bijlage I, deel A, van het Statuut en stemde de loopbanen van de groep voor de talendienst af op die van de andere gemeenschapsambtenaren van categorie A. Door de wijziging van het verband tussen standaardfuncties en loopbanen voor de rangen LA 8 tot LA 4 werd met name de bevordering van rang LA 6 naar rang LA 5 — tot 4 mei 1978 een bevordering binnen de loopbaan LA 6/LA 5 (oude loopbaan genoemd) — met ingang van 4 mei 1978 een bevordering van de ene loopbaan (LA 7/LA 6) naar de andere (LA 5/LA 4) (nieuwe loopbaan genoemd).
Op 30 oktober 1978 werden tijdens de 116e bijeenkomst van de hoofden van administratieve diensten bepaalde moeilijkheden met betrekking tot de tenuitvoerlegging en de gevolgen van deze statuutsherziening, met name voor de bevorderingsprocedures onderzocht. Op grond van de werkzaamheden van het voorbereidende comité werden op 21 december 1978 tijdens de 118e bijeenkomst van de hoofden van administratieve diensten de volgende maatregelen besproken en goedgekeurd:
Bij de bevorderingsprocedures in de groep voor de talendienst dient onderscheid te worden gemaakt tussen twee soorten bevorderingen.
Enerzijds moet met betrekking tot bevorderingen binnen de loopbaan worden onderscheiden tussen twee qua tijdvak verschillende situaties: in de eerste plaats de oude loopbanen waarbinnen nog volgens de op 3 mei 1978 geldende regels bevorderingen per 1 januari 1978 kunnen worden toegekend aan ambtenaren die op die datum de vereiste diensttijd hebben; vervolgens de nieuwe loopbanen waarbinnen bevorderingen per 4 mei 1978 kunnen worden toegekend aan ambtenaren die op die datum de vereiste diensttijd hebben.
Anderzijds moet met betrekking tot bevorderingen van de ene loopbaan naar de andere de in de statutaire bepalingen voorgeschreven procedure voor het vervullen van vacatures worden toegepast, na onderlinge vergelijking van de verdiensten van de ambtenaren die voor bevordering in aanmerking kunnen komen.
De hoofden van administratieve diensten staan een gelijke toepassing van deze regels in alle instellingen voor.
De directeur-generaal Personeelszaken en algemeen beheer deed het bevoegde lid van de Commissie op 14 november 1978 het door deze laatste op 15 november goedgekeurde voorstel om te werk te gaan al volgt:
- —vergadering van het bevorderingscomité dat voortaan bevoegd is om de situatie van de in deze aanvangsrang van de nieuwe loopbanen ingedeelde ambtenaren te onderzoeken (indien mogelijk begin december), zodat de Commissie op uw voorstel:
- 1.kan overgaan tot vaststelling van de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren;
- 2.in elk geval eind januari 1979 (waarbij de geldigheid van de lijst tot die datum moet worden verlengd) de bevorderingsbesluiten kan vaststellen — met terugwerkende kracht tot 1 juni 1978, behalve voor reviseurs oude loopbaan: terugwerkende kracht tot 1 januari 1978 —.
- —Binnen een comité ad hoc gedurende dezelfde periode bespreking van de situatie nopens de bevorderingen respectievelijk van de ambtenaren LA 8 en LA 6, oude loopbaan voor een beslissing ten aanzien van bevorderingen met terugwerkende kracht tot 1. 1. 1978.
Opgemerkt zij dat in geen van beide gevallen de ambten hoeven te worden bekendgemaakt, aangezien de betrokkenen in hun ambt zullen worden bevorderd.
Bijgevolg werden de betrokkenen door middel van de Mededelingen van de administratie nr. 218 van 6 december 1978 ervan op de hoogte gesteld, dat het bevorderingscomité nadien bijeen zou komen voor een onderzoek van de dossiers van de ambtenaren die binnen de nieuwe loopbanen van de groep voor de talendienst (LA7/LA6; LA5/LA4) voor bevordering in aanmerking kwamen en wier namen waren gepubliceerd in de Mededelingen van de administratie nr. 204 van 4 juli 1978. Tegelijkertijd zouden bevorderingen naar de rangen LA 7 en LA 5 (oude loopbanen) worden onderzocht.
De situatie van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die in de aanvangsrang van de nieuwe loopbanen waren ingedeeld (LA 7 en LA 5) werd op 11 en 20 december 1978 onderzocht. De Commissie publiceerde in de Mededelingen van de administratie nr. 233 van 26 januari 1979 de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren van de groep voor de talendienst (nieuwe loopbanen: naar LA 6 en LA 4) die voor bevordering uit hoofde van het begrotingsjaar 1978 in aanmerking kwamen, waarna het tot aanstelling bevoegde gezag uit deze lijsten, met inachtneming van de door de lijst van het aantal ambten geboden mogelijkheden, de ambtenaren moest kiezen die zouden worden bevorderd.
In de Mededelingen van de administratie nr. 225 van 15 februari 1979 werden de namen bekendgemaakt van de ambtenaren die met terugwerkende kracht tot op zijn vroegst 1 juni 1978 waren bevorderd.
Ten aanzien van de in de aanvangsrangen van de oude loopbanen (LA 8 en LA 6) ingedeelde ambtenaren die krachtens de vóór 4 mei 1978 geldende statutaire bepalingen voor bevordering in aanmerking kwamen — waartoe ook Geeraerd behoorde —, werden aan een comité ad hoc dat op gelijke wijze was samengesteld als het bevorderingscomité voor de groep voor de talendienst, bij nota van 4 december 1978 van de directeur van het directoraat IX/D Vertaling, documentatie, vermenigvuldiging, bibliotheek met redenen omklede bevorderingsvoorstellen gedaan, waarin de naam van Geeraerd niet werd genoemd.
Het comité ad hoc kwam bijeen op 20 december 1978 en stelde toen een — niet gepubliceerde — ontwerplijst op van de 21 meest verdienstelijke ambtenaren die voor het begrotingsjaar 1978 voor bevordering naar de rang LA 5 in aanmerking kwamen.
Het tot aanstelling bevoegde gezag besloot alle door het comité ad hoc voorgestelde ambtenaren te bevorderen met terugwerkende kracht tot 1 januari 1978. De namen van deze ambtenaren werden gepubliceerd in de Mededelingen van de administratie nr. 225 van 15 februari 1979.
Geeraerd diende op 26 maart 1979 overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht in tegen de op 15 februari 1979 gepubliceerde besluiten tot bevordering naar de rang LA 5.
Meer dan vier maanden na indiening van deze klacht, toen zij dus reeds stilzwijgend was afgewezen, zond de Commissie Geeraerd op 27 augustus 1980 een expliciet en met redenen omkleed afwijzend besluit.
<TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Door partijen schriftelijk voorgedragen middelen en argumenten</TXT></NP></TI><TI><P>Het eerste middel</P></TI>Verzoeker betwist de regelmatigheid van de bevorderingsprocedure; als middelen voert hij aan: schending van het Statuut, meer inzonderheid van bijlage I, deel A, rubriek groep voor de talendienst, zoals gewijzigd bij artikel 13 van verordening nr. 912/78 van de Raad van 2 mei 1978, schending van de artikelen 4 en 5, leden 2 en 4, en artikel 35, eerste alinea, van genoemde verordening, alsmede willekeur.
- a)De Commissie heeft ten aanzien van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die vóór de inwerkingtreding op 4 mei 1978 van verordening nr. 912/78 de vereiste diensttijd hadden, het Statuut toegepast dat gold vóór de wijziging door genoemde verordening. Zij beschouwde de bevordering van rang LA 6 naar rang LA 5 dus als een bevordering binnen de loopbaan (oude loopbanen), zodat de door deze bevorderingen te bezetten vacante posten niet hoefden te worden gepubliceerd.
Deze bevorderingen van rang LA 6 naar rang LA 5, die afkwamen na de bij artikel 35 van verordening nr. 912/78 vastgestelde datum van inwerkingtreding van de nieuwe staat met het verband tussen de standaardfuncties en loopbanen in de groep voor de talendienst, moeten echter worden aangemerkt als bevorderingen van de ene naar de andere loopbaan; bijgevolg hadden de vacatures van tevoren moeten worden gepubliceerd. Doordat dit niet is gebeurd, zijn de betrokken wettelijke bepalingen geschonden; elke andere uitlegging miskent het beginsel van onmiddellijke toepassing van de verordening. Ten aanzien van de bevorderingen die per 1 januari 1978 behoorden in te gaan, had ongetwijfeld moeten worden onderzocht of op die datum aan de vereiste voorwaarden was voldaan; bij de bevorderingsprocedures na 4 mei 1978 had daarentegen rekening moeten worden gehouden met de door verordening nr. 912/78 in de staat van verband aangebrachte wijzigingen, zodat de bevorderingen van LA 6 naar LA 5 dus bevorderingen van de ene naar de andere loopbaan hadden moeten zijn.
- b)De toepassing van de in de verordening voorgeschreven procedure heeft geenszins de belangen geschaad van de ambtenaren die op 1 januari 1978 de voor een dergelijke bevordering vereiste diensttijd hadden: in verordening nr. 912/78 zijn namelijk geen nieuwe materiële voorwaarden vastgesteld.
- c)Met betrekking tot de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid wegens het ontbreken van procesbelang refereert verzoeker zich aan het oordeel van het Hof.
De Commissie acht dit middel niet-ontvankelijk en ongegrond.
- a)Verzoeker heeft niet bewezen dat de onregelmatigheden die de bevorderingsbesluiten zouden aankleven, hem hebben benadeeld of zijn gerechtvaardigde belangen hebben aangetast, en evenmin dat de voorheen gebruikelijke procedure voor bevordering van de ene naar de andere loopbaan voor hem gunstiger zou zijn geweest.
Het niet publiceren van een kennisgeving van vacature voor de te bezetten posten in rang LA 5 kon zijn gerechtvaardigde belangen niet schaden. De kennisgeving heeft ten doel, het tot aanstelling bevoegde gezag in staat te stellen in eerste instantie te onderzoeken of de post niet door middel van overplaatsing of bevordering dient te worden bezet, en om ambtenaren die voor bevordering of overplaatsing in aanmerking komen in de gelegenheid te stellen zich kandidaat te stellen. Verzoeker was een van de 184 voor bevordering van rang LA 6 naar rang LA 5 in aanmerking komende ambtenaren, zodat de publikatie van een kennisgeving van vacature hem geen enkel extra voordeel kon verschaffen.
De door de Commissie voor bevordering binnen de loopbaan vastgestelde procedures bieden de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren voor wat de onderlinge vergelijking van de verdiensten van elk van de betrokkenen betreft, ruimere garanties dan de voor de bevorderingen van de ene naar de andere loopbaan geldende procedures.
Verzoeker heeft er derhalve geen enkel belang bij om aan te dringen op toepassing van een procedure van bevordering van de ene naar de andere loopbaan; op dit punt is zijn beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van belang.
- b)In elk geval is het aangevoerde middel ongegrond.
Het tot aanstelling bevoegde gezag was gerechtigd de gewraakte bevorderingsbesluiten voor het jaar 1978 vast te stellen en rekening te houden met het feit dat de betrokken ambtenaren vóór de inwerkingtreding van de statutaire hervormingen voor bevordering binnen de loopbaan uit hoofde van dat begrotingsjaar in aanmerking kwamen. De ambtenaren die op 1 januari 1978 de voor de bevordering vereiste anciënniteit hadden, mochten terecht verwachten dat ze zouden meedingen in de procedures voor bevordering binnen een loopbaan, temeer daar de lijst van de aldus voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren was gepubliceerd. Bevorderingen binnen een loopbaan worden trouwens door het tot aanstelling bevoegde gezag over het algemeen toegekend met terugwerkende kracht tot 1 januari.
De statuutswijziging had enkel ten doel om met ingang van de inwerkingtreding ervan voor ambtenaren van de groep voor de talendienst nieuwe bevorderingsmogelijkheden te scheppen, die overeenkomen met die van de ambtenaren van categorie A.
<TI><P>Tweede middel</P></TI>Volgens verzoeker maken de genomen bevorderingsbesluiten eveneens inbreuk op de artikelen 5, lid 3, en 45, lid 1, van het Statuut en op de artikelen 2, 4, 5 en 7 van het besluit van de Commissie van 21 december 1970, zoals gewijzigd bij het besluit van 14 juli 1971, houdende algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de procedure tot bevordering binnen de loopbaan, en miskennen zij rechtsbeginselen en -voorschriften, met name het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van verdelende rechtvaardigheid en billijkheid. Ten slotte zouden de bevorderingsbesluiten gebrekkig zijn wegens willekeur.
- a)Doordat de Commissie niet tevoren de lijst heeft gepubliceerd van de meest verdienstelijke ambtenaren die uit hoofde van het begrotingsjaar 1978 voor bevordering naar rang LA 5 in aanmerking kwamen en evenmin de lijst van ambtenaren die door de diensten daarvoor waren voorgedragen, heeft zij inbreuk gemaakt op de wettelijke bepalingen en de gebruiken die een onverwijlde publikatie van deze lijsten voorschrijven.
Verzoeker kan het betoog van de Commissie niet volgen, die weliswaar toegeeft dat er een verplichting tot publikatie van de lijsten bestaat en dat deze publikatie in feite niet heeft plaatsgehad, doch anderzijds beweert dat de publikatie geen wezenlijk voorschrift is waarvan de niet-naleving volstaat om de nietigverklaring van het bestreden besluit te rechtvaardigen. Formele en procedurevoorschriften die in het belang van de geadministreerden of in het algemeen belang zijn vastgesteld, zijri immers van wezenlijk belang en miskenning ervan brengt de nietigheid mee van de handeling waarbij zij niet in acht zijn genomen. Publikatie van de lijsten van de meest verdienstelijke en van de voorgedragen ambtenaren is ontegenzeggelijk een wezenlijk vormvereiste, omdat dit duidelijk is opgelegd in het belang van de ambtenaren die voor bevordering in aanmerking kunnen komen. Het enkele — ten processe vastgestelde — feit dat deze lijsten niet zijn gepubliceerd maakt de gewraakte bevorderingsbesluiten nietig.
- b)Het feit dat een aantal ambtenaren, in tegenstelling tot anderen, waaronder verzoeker, officieus kennis hebben gekregen van de lijsten, zodat zij met succes stappen hebben kunnen ondernemen, heeft tot gevolg dat inbreuk is gemaakt op het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van de verdelende rechtvaardigheid, van het billijkheidsbeginsel en van het beginsel inzake de bescherming van het gerechtvaardigd vertrouwen. Dit argument kan met een duidelijk voorbeeld worden geadstrueerd.
- c)Indien het niet publiceren van de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren die voor bevordering naar rang LA 5 in aanmerking kwamen, het gevolg zou zijn van het feit dat geen begin was gemaakt met een lijst of met een procedure tot vaststelling daarvan, dan is hier sprake van schending van de andere in het middel genoemde wettelijke bepalingen.
- d)Van verzoeker kan niet worden verlangd dat hij de argumenten aanvoert op grond waarvan de strekking van de bestreden besluiten kan worden gewijzigd, en die hij wel naar voren had kunnen brengen indien de lijsten waren gepubliceerd. Een dergelijk vereiste zou erop neerkomen dat het Hof zou worden verzocht zich te mengen in een beoordeling van de feiten, hetgeen in strijd is met zijn vaste rechtspraak. Beslissend is dat verzoeker niet de door hem nuttig geachte opmerkingen heeft kunnen maken en dat deze het te nemen besluit niet hebben kunnen beïnvloeden.
- e)Het argument dat ook indien de door verzoeker voorgestane procedure zou zijn toegepast, het resultaat hetzelfde zou zijn geweest, kan niet worden aanvaard. De door de Commissie in dit verband aangevoerde rechtspraak heeft betrekking op een specifiek geval en een uitzonderlijke situatie, die niet op het onderhavige geval kan worden overgedragen.
- f)Het Hof keurt de beoordeling van de administratie slechts af ingeval van duidelijke dwaling ten aanzien van de feiten. Dit is hier het geval. Het staat immers geenszins vast dat verzoeker niet kon worden bevorderd en dat een nieuw besluit per definitie gelijk zou zijn aan het voorgaande, vooral niet omdat een bevorderingsbesluit hoofdzakelijk afhangt van een beoordeling op basis van een onderlinge vergelijking van verdiensten.
- g)In strijd met de bepalingen van het besluit van 21 december 1970, volgens welke het bevorderingscomité de verdiensten onderling moet vergelijken, is dit onderzoek in casu verricht door een comité ad hoc, en dit is een procedurele onregelmatigheid te meer.
De Commissie acht het middel betreffende de onregelmatigheid van de procedure niet gegrond.
- a)Het niet publiceren van de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren die voor bevordering in aanmerking kwamen, en van de te dien einde door de diensten gedane voorstellen volstaat niet om de nietigverklaring van de betwiste besluiten te rechtvaardigen. Deze publikatie is niet een wezenlijk voorschrift. Verzoeker bewijst geenszins dat de betwiste besluiten anders hadden kunnen luiden indien de betrokken publikatie wel had plaatsgevonden, en evenmin dat hij door de onregelmatigheid in zijn belangen is geschaad. Wanneer dergelijke gevolgen ontbreken, is een onregelmatigheid volgens de vaste rechtspraak van het Hof niet wezenlijk genoeg om de betrokken procedure gebrekkig te maken.
- b)Verzoeker kan zich niet op enig rechtmatig belang bij nietigverklaring van de bestreden besluiten beroepen: hij noemt geen enkel feit dat het genomen besluit had kunnen wijzigen; de besluiten kunnen materieel in het kader van een nieuwe procedure worden bevestigd. De keuze van de bevorderingscomités en bijgevolg van het tot aanstelling bevoegde gezag wordt in ruime mate bepaald door objectieve criteria en verzoeker heeft niet aangevoerd dat deze criteria verkeerd zouden zijn toegepast.
- c)Geen van de door verzoeker aangevoerde procedurele onregelmatigheden kan de nietigheid van de gewraakte besluiten tot gevolg hebben.
— Het niet publiceren van de lijst van meest verdienstelijke ambtenaren die voor bevordering in aanmerking kwamen, kan verzoekers belangen niet schaden. Deze lijst strekte ertoe de discretionaire bevoegdheid van het tot aanstelling bevoegde gezag te beperken, dat enkel de op deze lijst geplaatste ambtenaren kon bevorderen; deze bevoegdheid werd nog meer beperkt doordat op de gepubliceerde lijst slechts evenveel ambtenaren stonden als konden worden bevorderd. Bijgevolg was de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren gelijk aan de wel gepubliceerde lijst van bevorderde ambtenaren.
— Het niet publiceren van de lijst van ambtenaren die door de diensten voor bevordering waren voorgedragen, vormt een afwijking van een normale administratieve praktijk, die overigens niet systematisch en strikt wordt toegepast. Een afwijking op een dergelijke praktijk in een uitzonderlijke situatie kan niet worden opgevat als een schending van wezenlijke vormvoorschriften.
Door deze afwijking wordt verzoeker trouwens geenszins gediscrimineerd ten opzichte van andere ambtenaren en wordt ook niet het beginsel inzake de bescherming van gerechtvaardigd vertrouwen geschonden.
Verzoeker heeft geenszins weten aan te tonen dat hij in zijn rechtmatige belangen is geschaad: het bevorderingscomité is niet gebonden aan de voordrachten van de diensten; het heeft in casu zijn keuze eenstemmig gemaakt; verzoeker heeft tegen deze keuze geen bezwaren aangevoerd, welke trouwens op zijn laatst in het kader van de klachtprocedure hadden moeten worden ingediend.
— De onderlinge vergelijking van de verdiensten van 3e ambtenaren die voor bevordering in aanmerking komen, door een comité ad hoc in plaats van door het bevorderingscomité vormt ongetwijfeld een onregelmatigheid, doch benadeelt verzoeker geenszins: dit comité ad hoc had dezelfde samenstelling en werkwijze als het bevorderingscomité.
- d)Zelfs indien het beroep eventueel ontvankelijk en gegrond zou worden geacht, zou er geen aanleiding zijn de gewraakte besluiten nietig te verklaren. De door een dergelijke nietigverklaring aan de bevorderde ambtenaren toegebrachte schade zou in geen verhouding staan tot die welke verzoeker heeft geleden. Diens rechten kunnen door middel van andere, meer passende maatregelen worden gewaarborgd, welke in dit stadium niet hoeven te worden aangegeven.