<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1998ELA.1100705301.case.xml"><NO.CASE>C-149/97</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61997C0149</NO.CELEX><NO.SEQ>0008.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>7055</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>7072</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ κ. Γ. ΚΟΣΜΑ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-149/97</LEFT><RIGHT>INSTITUTE OF THE MOTOR INDUSTRY</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικοί εισαγγελέα</HT></P><P>κ. <HT TYPE="UC">Γεωργίου Κοσμά</HT></P><P>της <DATE ISO="19980514">14ης Μαΐου 1998</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ελληνική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Εισαγωγικές παρατηρήσεις</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει σε προδικαστικό ερώτημα του VAT and Duties Tribunal του Λονδίνου, σχετικό με την ερμηνεία του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας για τον φόρο προστιθέμενης αξίας<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Οδηγία 77/388/EOK, έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770517">17ης Μαΐου 1977</DATE> περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.</P></NOTE> (στο εξής: έκτη οδηγία), και αφορά στην απαλλαγή από τον φόρο αυτό (στο εξής: ΦΠΑ) των δραστηριοτήτων ενώσεως μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα προσώπων που εργάζονται στον τομέα της εμπορίας αυτοκινήτων.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Το νομικό πλαίσιο</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Το κοινοτικό νομικό πλαίσιο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η έκτη οδηγία ΦΠΑ στο άρθρο 2, στοιχείο 1, ορίζει ότι στον φόρο προστιθέμενης αξίας υπόκεινται οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών, που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό της χώρας από υποκείμενο στον φόρο, που ενεργεί υπό την ιδιότητά του αυτήν.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Στον τίτλο Χ, ορίζονται οι απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων από τον ΦΠΑ. Το άρθρο 13, που τιτλοφορείται <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Απαλλαγές στο εσωτερικό της χώρας<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> ορίζει, υπό Α, τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Α.</NO.P><TXT>Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν, ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή και απλή εφαρμογή των προβλεπομένων κατωτέρω απαλλαγών και να αποτρέπεται ενδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και κατάχρηση:</TXT><P>(...)</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>ιβ)</NO.P><TXT>τις παροχές υπηρεσιών, καθώς και τις στενά συνδεόμενες με αυτές παραδόσεις αγαθών προς τα μέλη τους στο πλαίσιο του συλλογικού τους συμφέροντος, έναντι εισφοράς καθοριζομένης σύμφωνα με το καταστατικό τους, από οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος,<?PAGE NO="I-7056"?> που επιδιώκουν σκοπούς πολιτικούς, συνδικαλισηκούς, θρησκευτικούς, πατριωτικούς, φιλοσοφικούς, φιλανθρωπικούς ή πολιτικής αγωγής υπό τον όρο, ότι η απαλλαγή αυτή δεν δημιουργεί κίνδυνο στρεβλώσεων του ανταγωνισμού</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>(...)<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> (η υπογράμμιση είναι δική μου).</P></NP></GR.SEQ></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Το εθνικό νομικό πλαίσιο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Ο νόμος VAT Act του 1994 (στο εξής: VATA), παράρτημα 9, απαλλάσσει από τον ΦΠΑ τις <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>συνδικαλιστικές οργανώσεις και τις επαγγελματικές ενώσεις<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Κατά το τμήμα που μας ενδιαφέρει, το παράρτημα 9 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>Σημείο αριθ.<NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η παροχή υπηρεσιών και οι στενά συνδεόμενες με αυτές παραδόσεις αγαθών προς τα μέλη της, μόνον εφόσον συνδέονται με τους σκοπούς της και παρέχονται χωρίς άλλη πληρωμή εκτός της εισφοράς μέλους, από κάποια των ακολούθων μη κερδοσκοπικών οργανώσεων</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>(a)</NO.P><TXT>Συνδικαλιστική οργάνωση ή άλλη οργάνωση προσώπων που έχει ως κύριο αντικείμενο τη διαπραγμάτευση, για λογαριασμό των μελών της, των όρων προσλήψεως και απασχολήσεως τους.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>(b)</NO.P><TXT>Επαγγελματική ένωση, μέλη της οποίας μπορούν να είναι μόνο ή κυρίως πρόσωπα που έχουν ή επιδιώκουν να αποκτήσουν τυπικά προσόντα κατάλληλα για την άσκηση του οικείου επαγγέλματος.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>(c)</NO.P><TXT>Ένωση, πρωταρχικός σκοπός της οποίας είναι η πρόοδος συγκεκριμένου κλάδου γνώσεων ή η βελτίωση της επαγγελματικής ικανότητας, σε σχέση με παλαιά ή τωρινά επαγγέλματα ή με θέσεις εργασίας των μελών της.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>(d)</NO.P><TXT>(...)</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP><GR.ANNOTATION><TITLE><TI><P>Σημειώσεις:</P></TI></TITLE><ANNOTATION><NP><NO.P>1-3.</NO.P><TXT>(...)</TXT></NP></ANNOTATION><?PAGE NO="I-7057"?><ANNOTATION><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η παράγραφος [σκοπός c)] δεν έχει εφαρμογή παρά μόνον αν η ένωση περιορίζει τη δυνατότητα εγγραφής μέλους εξ ολοκλήρου ή κυρίως σε πρόσωπα των οποίων τα παρόντα ή παλαιότερα επαγγέλματα ή οι θέσεις εργασίας συνδέονται άμεσα με τους σκοπούς της ενώσεως.</TXT></NP></ANNOTATION><ANNOTATION><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>(...)<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></ANNOTATION></GR.ANNOTATION></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Οι σκοποί που επιδιώκει το Ινστιτούτο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το Institute of the Motor Industry (στο εξής: Ινστιτούτο) ιδρύθηκε το 1920 και αποτελεί εκούσια ένωση προσώπων που εργάζονται στον τομέα της εμπορίας αυτοκινήτων.</TXT></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Οι σκοποί του Ινστιτούτου και τα μέσα που χρησιμοποιεί για την επίτευξη τους, όπως παρατίθενται στην ιδρυτική πράξη τους, προκύπτουν από τη διάταξη της παραπομπής. Ακριβέστερα, οι πρωταρχικοί σκοποί του Ινστιτούτου και των μελών του είναι η βελτίωση του επιπέδου της εργασίας των μελών του, η βελτίωση της σταδιοδρομίας εντός των διαφόρων κλάδων του τομέα και η συνακόλουθη βελτίωση της εικόνας του τομέα και των ανθρώπων που εργάζονται σ' αυτόν, ενώπιον του κοινού. Τα μέσα που χρησιμοποιεί το Ινστιτούτο είναι η ενσυνείδητη ανταπόκριση στις ανάγκες του τομέα για εξειδικευμένο προσωπικό (από διευθυντικά μέχρι τεχνικά επίπεδα), η έγκριση κύκλων μαθημάτων (που πραγματοποιούνται από άλλα ιδρύματα) για την διδασκαλία αυτών των εξειδικευμένων γνώσεων, η χορήγηση διακρίσεων για τη συμπλήρωση των μαθημάτων και με τη βαθμολόγηση των μελών, η κυκλοφορία πληροφοριακών στοιχείων προς τον σκοπό ενημερώσεως των μελών σχετικά με τις εξελίξεις στη βιομηχανία και η τήρηση βιβλίου τοποθετήσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της διάταξης της παραπομπής, το Ινστιτούτο, καταρχάς, στοχεύει [σκοπός h)], στη <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>λήψη μέτρων βελτιώσεως της καταστάσεως των εγκεκριμένων μελών του τομέα του αυτοκινήτου και η εξασφάλιση της αναγνωρίσεως της θέσεως τους<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Ο ανωτέρω στόχος (h) περιγράφεται στην έκθεση Report of Council της <DATE ISO="19960612">12ης Ιουνίου 1996</DATE>, που προσαρτάται στην ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου για το έτος που έληξε στις <DATE ISO="19960331">31 Μαρτίου 1996</DATE>. Στην έκθεση αναφέρεται ότι <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>η κύρια δραστηριότητα του Ινστιτούτου κατά τη διάρκεια του έτους ήταν η προσπάθεια βελτιώσεως του επαγγελματικού επιπέδου<?PAGE NO="I-7058"?> των ατόμων στους κόλπους του τομέα<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>, και ότι πρόκειται για όλο τον τομέα του αυτοκινήτου αλλά όχι και για τη βιομηχανία. Ο στόχος αυτός επιδιώχθηκε με δύο τρόπους. Το Ινστιτούτο έχει καθορίσει τη δομή και το επίπεδο των προσόντων των μελών. Πριν από αυτή την εξέλιξη τα άτομα αποκτούσαν τα κατάλληλα προσόντα στον τομέα αυτό με διαφόρους τρόπους, στο πλαίσιο δικτύων που παρείχαν δική τους εκπαίδευση και χορηγούσαν τα δικά τους πιστοποιητικά. Το σύστημα της συνδυασμένης πιστοποιήσεως μαζί με το Ινστιτούτο ως ίδρυμα που χορηγεί πιστοποιητικά, έδωσε στο τελευταίο τη δυνατότητα να καταρτίζει κοινές, αναγνωρισμένες προδιαγραφές. Επρόκειτο δηλαδή για την κατάρτιση μιας δομής σταδιοδρομίας εντός του τομέα βασιζόμένης στα προσόντα<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παραδείγματος χάριν, το πρόσωπο που απασχολείται ήδη σε διευθυντική θέση μπορεί να λάβει τα κατάλληλα τυπικά προσόντα από το Ινστιτούτο προκειμένου να αποδείξει τις ικανότητές του και τις ικανότητες της εργοδότριας εταιρίας το πρόσωπο που επιθυμεί να καταλάβει διευθυντική θέση μπορεί να παρακολουθήσει τη σχετική κατάρτιση και να λάβει το αντίστοιχο πιστοποιητικό ώστε να μπορεί να διεκδικήσει τέτοια θέση. Το ίδιο ισχύει για όλα τα επίπεδα. Ο στόχος, αναφέρει ο εθνικός δικαστής, είναι να προσδιορισθούν ol κατηγορίες προσωπικού που χρειάζεται ο τομέας και τι προσδοκούν οι πελάτες. Το Ινστιτούτο στρατολογεί μέλη και παρέχει τυπικά προσόντα τα οποία και επιδιώκει να προσαρμόσει προς τις ανάγκες του τομέα. Προς τον σκοπό αυτό το Ινστιτούτο τηρεί βιβλίο θέσεων εργασίας.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Ο άλλος τρόπος επιδιώξεως του [σκοπού h)] εντάσσεται στο πλαίσιο της δράσεως <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>Professional Reassurance Campaign<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>. Αυτό περιλαμβάνει τη χορήγηση χάλκινης πλακέτας σε οργανώσεις των οποίων το διευθυντικό προσωπικό είναι κατά 60 % τουλάχιστον μέλη του Ινστιτούτου. Σκοπός της πλακέτας είναι να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους πελάτες και το εργατικό δυναμικό της οργανώσεως<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Η πλακέτα περιλαμβάνει τα ονόματα των μελών του Ινστιτούτου που εργάζονται στη συγκεκριμένη οργάνωση και την παρατήρηση ότι ol υπάλληλοι αυτοί δεσμεύονται από τον κώδικα συμπεριφοράς του Ινστιτούτου. Η πλακέτα αυτή <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>εκμισθώνεται<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> (on lease) (στους συγκεκριμένους οργανισμούς) κοστίζει 350 λίρες στερλίνες (UK£) συν ΦΠΑ, αρχικά, και 100UK£ ετησίως, συν ΦΠΑ, στη συνέχεια. Μπορεί να ανακληθεί αν το επίπεδο δεν ανταποκρίνεται σ' αυτό που καθορίζει ο κώδικας συμπεριφοράς ή αν η οργάνωση παύσει να τηρεί την προϋπόθεση του 60 % των διευθυντικών υπαλλήλων. Κατά τα ουσιώδη, ο κώδικας συμπεριφοράς απαιτεί από τα μέλη να επιδεικνύουν ακεραιότητα και ικανότητα, να εκτελούν την εργασία τους κατά τρόπο αποτελεσματικό και έντιμο, να επιδεικνύουν επαγγελματικό πνεύμα κατά τις επαφές τους με το κοινό και τους συναδέλφους επαγγελματίες, να είναι <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>επαγγελματικώς ικανοί<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/> και να παρακολουθούν την εξέλιξη της τεχνικής και της νομοθεσίας, <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>να μην κάνουν κακή χρήση των καθηκόντων και της εξουσίας τους για προσωπικό όφελος<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>, να τηρούν τους νόμους της χώρας, να είναι εχέμυθοι και να ενθαρρύνουν το προσωπικό να βελτιώνει το μορφωτικό του επίπεδο. Το Ινστιτούτο έχει δική του πειθαρχική επιτροπή που ασχολείται με τις περιπτώσεις παραβάσεως του κώδικα.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Εν συνεχεία, σκοπός του Ινστιτούτου είναι [σκοπός c)] η <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>διοργάνωση εξετάσεων, από καιρού εις καιρόν, προκειμένου να ελέγχονται οι γνώσεις των υποψηφίων και των υπαρχόντων μελών του Ινστιτούτου στον εμπορικό, νομικό και μηχανικό τομέα καθώς και σε οποιαδήποτε άλλη επιστήμη, τέχνη ή τομέα, που το Ινστιτούτο κρίνει αναγκαίο ή ευκταίο να προτείνει στα μέλη του προς μελέτη και απόκτηση προσόντων<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το Ινστιτούτο επιδιώκει τον στόχο αυτό κατά διαφόρους τρόπους. Χορηγεί στα μέλη του τα δικά του τυπικά προσόντα μηχανικού. Χορηγεί πιστοποιητικό μάνατζμεντ. Εγκρίνει κύκλους μαθημάτων και προγράμματα ανώτερης εκπαίδευσης στον τομέα της αυτοκινήσεως. Χορηγεί τα πιστοποιητικά<?PAGE NO="I-7059"?> NVQ<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>National Vacational Qualification, Εθνικό δίπλωμα Επαγγελματικής καταρτίσεως.</P></NOTE> και SVQ<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Scottish Vocational Qualifications, σκωτικό δίπλωμα επαγγελματικής καταρτίσεως.</P></NOTE>. Η εκπαίδευση για την απόκτηση των προσόντων αυτών παρέχεται από άλλες οργανώσεις<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το Ινστιτούτο χορηγεί τριάντα διαφορετικά πιστοποιητικά VQ. Συνεργάζεται με 150 ενώσεις που παρέχουν εκπαίδευση και λεπτομερή εκτίμηση για τη χορήγηση των πιστοποιητικών του Ινστιτούτου.</P></NOTE>. Το Ινστιτούτο παρέχει κατάρτιση για εκτιμητές.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Επιπλέον, το Ινστιτούτο έχει ως σκοπό (σκοπός k) <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>να λαμβάνει μέτρα σε συνεργασία με οποιαδήποτε άλλη εταιρία ή ένωση (...) μέσω προπαγάνδας ή κατ' άλλον τρόπο που η εταιρία κρίνει για την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων του τομέα αυτοκινήτου και των μελών της<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ο εθνικός δικαστής αναφέρει εν προκειμένω ότι μέχρι προσφάτως το Ινστιτούτο τηρούσε βιβλίο τοποθετήσεων σε θέσεις εργασίας από κοινού με το Engineering Council.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τη διαδικασία, προς επίτευξη των στόχων του, ο εθνικός δικαστής αναφέρει ότι το Ινστιτούτο, καταρχάς, σκοπό έχει (σκοπός b) <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>να καθορίσει το έργο της (...) Ενώσεως ως οργανώσεως δυναμένης να αναγνωριστεί από τον νόμο και αν το κρίνει σκόπιμο σε εύθετο χρόνο να επιδιώξει την απόκτηση Royal Charter ή άλλης μορφής οργανώσεως την οποία θα μπορεί να λάβει το παρόν σωματείο<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το Ινστιτούτο δεν ζήτησε μέχρι στιγμής Royal Charter.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Ακολούθως, το Ινστιτούτο, σκοπό έχει (σκοπός d) <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>να κατατάξει και να χωρίσει τα μέλη του Ινστιτούτου σε τομείς κατά τρόπο ώστε να εξυπηρετείται η επίτευξη των στόχων του<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/>. Επεξηγείται δε ότι την <DATE ISO="19960701">1η Ιουλίου 1996</DATE> το Ινστιτούτο είχε <FT TYPE="NUMBER">26121</FT> μέλη<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Από αυτά, οι <FT TYPE="NUMBER">2640</FT> ήταν <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>Fellows<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/>. Το μέλος <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>Fellow<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> (FIMI) περιγράφεται στο ενημερωτικό φυλλάδιο του Ινστιτούτου, όπως παρατίθεται στη διάταξη της παραπομπής, ως <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>πρόσωπο που έχει την κατάλληλη πείρα και κατάρτιση για άσκηση διευθυντικών καθηκόντων<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/>. Τα μέλι) ήταν <FT TYPE="NUMBER">12864</FT>. Μέλος <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>member<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> (MIMI) είναι το <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>πρόσωπο που έχει την κατάλληλη πείρα και κατάρτιση για να διοριστεί σε διευθυντική θέση μεσαίας κατηγορίας<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>. Οι <FT TYPE="NUMBER">8305</FT> ήταν συνδεδεμένα μέλη. Το συνδεδεμένο μέλος (Associate Member) είναι <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>πρόσωπο ικανό να επιτελέσει εργασία ορισμένων προδιαγραφών χωρίς εποπτεία<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>. Όλα αυτά τα μέλη ονομάζονται <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>καταστατικά<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> (corporate) και έχουν δικαίωμα ψήφου. Η κατοχή πιστοποιητικού NVQ αποτελεί πλέον στις περισσότερες περιπτώσεις απαραίτητη προϋπόθεση για την απόκτηση της ιδιότητας του καταστατικού μέλους. Το Ινστιτούτο είχε 984 <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>Affiliate Members<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>. Το εγγεγραμμένο μέλος (Affiliate Member) είναι <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>το πρόσωπο που απασχολείται ή εκπαιδεύεται στον συγκεκριμένο τομέα και εργάζεται με τις υψηλές προδιαγραφές που καθορίζει ο κώδικας συμπεριφοράς αλλά δεν μπορεί ακόμη να αποκτήσει την ιδιότητα του συνδεδεομένου μέλους<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/>. Υπάρχουν Ι 181 μαθητευόμενα μέλη- μαθητευόμενο μέλος είναι <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>το πρόσωπο που παρακολουθεί τα απαραίτητα μαθήματα για την απόκτηση της ιδιότητας του καταστατικού μέλους (με δικαίωμα ψήφου)<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>. Κατά τον γενικό διευθυντή του, στόχος του Ινστιτούτου είναι να αποκτήσει <FT TYPE="NUMBER">50000</FT> μέλη, δεδομένου ότι, στον τομέα του αυτοκινήτου στο Ηνωμένο Βασίλειο (εξαιρουμένης της βιομηχανίας) απασχολούνται περίπου <FT TYPE="NUMBER">500000</FT> άτομα. Κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, το Ινστιτούτο διευκρίνισε ότι το ποσό που καταβάλλεται σε περίπτωση εγγραφής ποικίλλει αναλόγως με την ιδιότητα κάθε μέλους.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το Ινστιτούτο επιδιώκει τους σκοπούς του επίσης (στόχος e) με τη <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>χορήγηση βραβείων και διπλωμάτων σε εργαζομένους στο εμπόριο αυτοκινήτων και σε συναφείς κλάδους<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/> και (στόχος g) με τη <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>διοργάνωση συγκεντρώσεων για τη συζήτηση θεμάτων που ενδιαφέρουν τον τομέα του αυτοκινήτου ή για οποιοδήποτε άλλο στόχο στο πλαίσιο των σκοπών του Ινστιτούτου<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ο εθνικός δικαστής διευκρινίζει ότι υπάρχουν πολυάριθμα τοπικά και διοικούμενα από τοπικές επιτροπές κέντρα σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία.</P></NOTE>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-7060"?><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Πέραν των προηγουμένων στόχων, το Ινστιτούτο έχει ως σκοπό (σκοπός i) <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>με την επιφύλαξη των διατάξεων περί champerty και maintenance, να αναλαμβάνει να κινεί οποιαδήποτε νομική διαδικασία ή δίκη σε υπόθεση που αφορά σε μεγάλο βαθμό τα συμφέροντα των μελών του<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Οι διατάξεις των laws affecting champerty and maintenance αφορούν το ποσό που χορηγείται σε κάποιον τρίτο που μετέχει σε μία δίκη και μοιράζεται με τον ενδιαφερόμενο τη χορηγούμενη αποζημίωση σε περίπτωση επιτυχούς εκβάσεως της δίκης.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Τέλος, μεταξύ των σκοπών του συγκαταλέγεται και (σκοπός ν) <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>η λήψη οποιουδήποτε άλλου προσθέτου μέτρου που το Ινστιτούτο θεωρεί ότι θα διευκόλυνε την επίτευξη των ανωτέρω σκοπών ή κάποιου από αυτούς<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/>. Στο πλαίσιο αυτού του σκοπού, το Ινστιτούτο δημοσιεύει ορισμένα έντυπα και προβαίνει σε εκδόσεις.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Η διαδικασία ενώπιον τον εθνικού δικαστηρίου</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Με απόφαση που περιέχεται σε έγγραφο της <DATE ISO="19960115">15ης Ιανουαρίου 1996</DATE>, οι Commissionners of Customs and Excise απεφάσισαν ότι το Ινστιτούτο δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που προβλέπει το παράρτημα 9 του VATA και οι παροχές υπηρεσιών που παρέχει στα μέλη του ως αντιστάθμισμα των ετησίων εισφορών τους αποτελούσαν υπηρεσίες υποκείμενες σε ΦΠΑ<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το τιθέμενο ζήτημα απαλλαγής των δραστηριοτήτων ορισμένων οργανώσεων που επιδιώκουν συνδικαλιστικούς σκοπούς από τον ΦΠΑ παρουσιάζει ευρύτερο ενδιαφέρον για τον Βρετανό νομικό. Το Ινστιτούτο προσεκόμισε συνημμένο στις παρατηρήσεις του απόσπασμα από το βιβλίο <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>Tollcy's VAT case Digest 1996<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/>, που αφορά υποθέσεις σχετικές με την απαλλαγή από το ΦΠΑ και με τη διάκριση επαγγελματικής ή μη επαγγελματικής οργανώσεως και/ή συνδικαλιστικής ή όχι, κατά το αγγλικό δίκαιο. Έτσι, μια οργάνωση οδηγών ταξί (<QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>Association of taxi-cab owners<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/>) θεωρήθηκε ότι δεν συνιστά επαγγελματική ή συνδικαλιστική οργάνωση για να τύχει η εγγραφή μελών σε αυτήν απαλλαγής από τον ΦΠΑ, διότι βασική της δραστηριότητα ήταν η παροχή υπηρεσιών ραδιοταξί στα μέλη της και επιπλέον αυτά δεν ήταν μισθωτοί [<QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>Tollcy's (...) Digest<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/>, σημείο 13.19], ΑπεκλείσΟησαν επίσης της απαλλαγής από το ΦΠΑ διότι δεν συνιστούσαν, κατά το εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με την απόφαση του αρμόδιου tribunal, συνδικαλιστικές ή επαγγελματικές οργανώσεις, η εθνική οργάνωση επιχειρηματιών γραφείων κηδειών [National Association of Funeral Directors, <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>Tollcy's (...) Digest<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/>, σημείο 13.18] και η οργάνωση συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων [Civil Service Pensioner's Alliance — CPSA, <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>Tollcy's (...) Digest<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/>, σημείο 13.29]. Στην τελευταία περίπτωση θεωρήθηκε ότι τα μέλη της CPSA είναι συνταξιούχοι και όχι εργαζόμενοι και ότι η ενλόγω οργάνωση δεν συνιστούσε επαγγελματική οργάνωση.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Το Ινστιτούτο με προσφυγή που κατέθεσε στο VAT and Duties Tribunal του Λονδίνου στράφηκε κατά της αποφάσεως αυτής των Commissionners.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Ο εθνικός δικαστής, στη διάταξη περί παραπομπής, εξηγεί τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι το Ινστιτούτο δεν μπορεί να υπαχθεί στο πεδίο εφαρμογής του παραρτήματος 9 του VATA.</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Καταρχάς, το Ινστιτούτο δεν μπορεί να θεωρηθεί <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>επαγγελματική ένωση<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/> με την έννοια του σημείου 1 b του παραρτήματος 9<?PAGE NO="I-7061"?> του VATA, στο μέτρο που τα μέλη του αντιπροσώπευαν μια ευρύτατη κλίμακα διαφορετικών δραστηριοτήτων. Οι <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>επαγγελματικές ενώσεις<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/>, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, συμπεριλαμβάνουν αποκλειστικά τις ενώσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ανθρώπων οι οποίοι έχουν ορισμένες εξειδικευμένες ικανότητες που τους επιτρέπουν να παρέχουν ειδικευμένες υπηρεσίες, ενώ τα μέλη του Ινστιτούτου ανήκουν σε ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, με μόνο κοινό παρονομαστή ότι όλα απασχολούνται στο εμπόριο αυτοκινήτων.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, κατά την άποψη του εθνικού δικαστή πάντοτε, το Ινστιτούτο δεν μπορεί να θεωρηθεί ένωση, κατά την έννοια του σημείου 1 c του ρηθέντος παραρτήματος, στο μέτρο που πρωταρχικός σκοπός του Ινστιτούτου δεν είναι η πρόοδος συγκεκριμένου κλάδου γνώσεων ούτε η ανάπτυξη των επαγγελματικών ικανοτήτων, οι οποίες ικανότητες αφορούν ένα επάγγελμα που ασκούν όλα τα μέλη.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Τέλος, ο εθνικός δικαστής θεωρεί ότι το Ινστιτούτο δεν υπάγεται στο σημείο 1 a, του παραρτήματος 9, του VATA, διότι δεν αποτελεί <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="00AB"/>συνδικαλιστική οργάνωση<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="00BB"/> (trade union) επιφορτισμένη κατά κύριο λόγο με τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων για λογαριασμό των μελών της σχετικά με τις συνθήκες εργασίας τους.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Το Ινστιτούτο προέβαλε, ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, ότι αποτελεί <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="00AB"/>συνδικαλιστική οργάνωση<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="00BB"/>, κατά την έννοια του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας. Συγκεκριμένα, υπεστήριξε ότι αν η έκφραση <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="00AB"/>aims of a tradeunion nature<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="00BB"/> (σκοπός συνδικαλιστικός), όπως έχει στο γαλλικό κείμενο, δηλαδή <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="00AB"/>organismes (...) poursuivant des objectifs de nature (...) syndicale (...)<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="00BB"/> καλύπτει τις οργανώσεις εργοδοτών τότε το περιεχόμενο της πρέπει να είναι ευρύτερο από το περιεχόμενο του όρου <QUOT.START ID="QS0040" REF.END="QE0040" CODE="00AB"/>trade-union<QUOT.END ID="QE0040" REF.START="QS0040" CODE="00BB"/>, όπως γίνεται αντιληπτός στην αγγλική γλώσσα. Αν η διάταξη του άρθρου 13 υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας, ερμηνευθεί κατ' αυτόν τον τρόπο τότε η παράδοση αγαθών ή η προσφορά υπηρεσιών του Ινστιτούτου προς τα μέλη του μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Όμως, ο εθνικός δικαστής, επικαλούμενος τη συνήθη έννοια του όρου <QUOT.START ID="QS0041" REF.END="QE0041" CODE="00AB"/>tradeunion<QUOT.END ID="QE0041" REF.START="QS0041" CODE="00BB"/> που χρησιμοποιείται στην αγγλική γλωσσική απόδοση του προμνησθέντος άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας συμπεραίνει ότι οι παροχές υπηρεσιών και οι παραδόσεις αγαθών στις οποίες προβαίνει το Ινστιτούτο δεν θα μπορούσαν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ δυνάμει αυτής της διατάξεως.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Επιπλέον, ο εθνικός δικαστής σημειώνει ότι ο όρος <QUOT.START ID="QS0042" REF.END="QE0042" CODE="00AB"/>συνδικαλιστικός<QUOT.END ID="QE0042" REF.START="QS0042" CODE="00BB"/> (<QUOT.START ID="QS0043" REF.END="QE0043" CODE="00AB"/>syndicale<QUOT.END ID="QE0043" REF.START="QS0043" CODE="00BB"/>) και οι ισοδύναμοι όροι που χρησιμοποιούνται σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις, μεταξύ των οποίων και η γαλλική, φαίνεται ότι χρησιμοποιούνται υπό ευρύτερη έννοια από εκείνο της <QUOT.START ID="QS0044" REF.END="QE0044" CODE="00AB"/>trade-union<QUOT.END ID="QE0044" REF.START="QS0044" CODE="00BB"/> και τους αντίστοιχους προς αυτήν που μνημονεύονται σε άλλες γλωσσικές αποδόσεις, όπως η αγγλική</TXT></NP><?PAGE NO="I-7062"?><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, το εθνικό δικαστήριο θέτει το ζήτημα κατά πόσον, υπό το φως της γαλλικής αποδόσεως του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας, το Ινστιτούτο αποτελεί <QUOT.START ID="QS0045" REF.END="QE0045" CODE="00AB"/>organisation with aim of a trade-union nature<QUOT.END ID="QE0045" REF.START="QS0045" CODE="00BB"/> (<QUOT.START ID="QS0046" REF.END="QE0046" CODE="00AB"/>organisme poursuivant des objectifs de nature syndicale<QUOT.END ID="QE0046" REF.START="QS0046" CODE="00BB"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Επίσης, ο εθνικός δικαστής εκτιμά ότι η απαλλαγή από τον ΦΠΑ της παραδόσεως αγαθών ή της παροχής υπηρεσιών από το Ινστιτούτο προς τα μέλη του δεν έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση του ανταγωνισμού, όπως υπεστήριξε ενώπιόν του ο εκπρόσωπος των Commissioners.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Το προδικαστικό ερώτημα</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο της εκκρεμούσης ενώπιον του διαφοράς, το VAT and Duties Tribunal του Λονδίνου, θεωρώντας ότι τίθεται ζήτημα κατά πόσον είναι συμβατή η επίμαχη εθνική νομοθεσία με την έκτη οδηγία ΦΠΑ, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0047" REF.END="QE0047" CODE="00AB"/>Υπό το φως των πραγματικών διαπιστώσεων των σκέψεων 3 έως 19 και 21 της αποφάσεως του Tribunal και σε περιπτώσεις όπως η περιγραφόμενη στη σκέψη 21 (που συνοψίζεται κατωτέρω), απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ οι υπηρεσίες που παρέχει μια τέτοια ένωση, η οποία αποτελεί οργανισμό μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ως εμπίπτουσες στο πεδίο εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας καλυπτόμενες συγκεκριμένα από την ακόλουθη έκφραση</P><QUOT.S LEVEL="2"><P><QUOT.START ID="QS0048" REF.END="QE0048" CODE="201C"/>(...) οργανισμούς (...) που επιδιώκουν σκοπούς (...) συνδικαλιστικούς (...)<QUOT.END ID="QE0048" REF.START="QS0048" CODE="201D"/>;</P></QUOT.S><P>Περιληπτικά, η σκέψη 21 αναφέρει ότι η ένωση αποτελεί εκούσια ένωση προσώπων που εργάζονται στον τομέα της εμπορίας αυτοκινήτων. Πρωταρχικός σκοπός της ενώσεως είναι η βελτίωση του επιπέδου εργασίας των μελών της, η βελτίωση της δομής κάθε σταδιοδρομίας εντός των διαφόρων κλάδων του τομέα και η συνακόλουθη διαμόρφωση καλύτερης εικόνας, ενώπιον του κοινού, του ενλόγω τομέα και των ανθρώπων που εργάζονται σ' αυτόν. Η ένωση επιδιώκει τους σκοπούς αυτούς ανταποκρινόμενη στις ανάγκες του τομέα για ειδικευμένο προσωπικό όλων των βαθμίδων, με την έγκριση κύκλων μαθημάτων (που πραγματοποιούνται από άλλα ιδρύματα) όπου διδάσκονται οι απαιτούμενες γνώσεις, με τη χορήγηση διακρίσεων και τη συμπλήρωση των κύκλων μαθημάτων και με την κατάταξη των μελών της, με τη διάδοση πληροφοριακών στοιχείων για την ενημέρωση των μελών της σχετικά με τις εξελίξεις στον τομέα και στις οικείες ειδικότητες και με την τήρηση βιβλίου τοποθετήσεων σε θέσεις εργασίας.<QUOT.END ID="QE0047" REF.START="QS0047" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-7063"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Το Ινστιτούτο και η Επιτροπή θεωρούν ότι η έννοια <QUOT.START ID="QS0049" REF.END="QE0049" CODE="00AB"/>οργανισμοί που επιδιώκουν σκοπούς συνδικαλιστικούς<QUOT.END ID="QE0049" REF.START="QS0049" CODE="00BB"/>, που υπάρχει στο άρθρο 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας, καλύπτει και το ίδιο, προβάλλοντας προς τούτο ότι η γαλλική γλωσσική απόδοση είναι ευρύτερη από την αντίστοιχη αγγλική.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρεί ότι η ενλόγω έννοια σημαίνει οργανισμούς που δεν είναι απαραίτητα συνδικάτα (trade unions) αλλά οι σκοποί τους σε σχέση με τα μέλη τους είναι της ιδίας φύσεως με εκείνους ενός συνδικάτου (trade union) προς τα μέλη του. Συμπεραίνει δε ότι η έννοια <QUOT.START ID="QS0050" REF.END="QE0050" CODE="00AB"/>organisations with aims of a trade-union nature<QUOT.END ID="QE0050" REF.START="QS0050" CODE="00BB"/> καλύπτει οργανισμούς μη κερδοσκοπικούς ol οποίοι: α) ενεργούν για την υπεράσπιση συλλογικών συμφερόντων των μελών τους (είτε πρόκειται για μισθωτούς είτε για εργάτες) και, β) αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των μελών τους (ανάλογα με την περίπτωση) προς τους εργοδότες, τις εργοδοτικές οργανώσεις, τους κυβερνητικούς οργανισμούς και άλλους. Συνεπώς, οργανισμοί όπως το Ινστιτούτο δεν μπορούν να υπαχθούν σε αυτή την έννοια.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Παρατηρούμε λοιπόν ότι προφανώς υπάρχουν αποκλίσεις στις διάφορες γλωσσικές αποδόσεις του όρου <QUOT.START ID="QS0051" REF.END="QE0051" CODE="00AB"/>trade-union<QUOT.END ID="QE0051" REF.START="QS0051" CODE="00BB"/>, που χρησιμοποιεί το αγγλικό κείμενο, ο οποίος έχει ειδική στενή έννοια, αφορά στα συνδικάτα των εργαζομένων και δεν εφαρμόζεται σε οργανισμούς όπως το Ινστιτούτο<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., ενδεικτικά, <QUOT.START ID="QS0052" REF.END="QE0052" CODE="00AB"/>Webster's Third New International Dictionary of the English Language unabridged<QUOT.END ID="QE0052" REF.START="QS0052" CODE="00BB"/> 1981, στο λήμμα <QUOT.START ID="QS0053" REF.END="QE0053" CODE="00AB"/>trade-union<QUOT.END ID="QE0053" REF.START="QS0053" CODE="00BB"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Απεναντίας, η γαλλική γλωσσική απόδοση αναφέρεται σε <QUOT.START ID="QS0054" REF.END="QE0054" CODE="00AB"/>organismes sans but lucratif poursuivant des objectifs de nature syndicale<QUOT.END ID="QE0054" REF.START="QS0054" CODE="00BB"/>. Όμως ο γαλλικός όρος <QUOT.START ID="QS0055" REF.END="QE0055" CODE="00AB"/>syndical<QUOT.END ID="QE0055" REF.START="QS0055" CODE="00BB"/> έχει ευρύτερη έννοια από τον αγγλικό όρο <QUOT.START ID="QS0056" REF.END="QE0056" CODE="00AB"/>trade-union<QUOT.END ID="QE0056" REF.START="QS0056" CODE="00BB"/>. Στα γαλλικά<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., Ενδεικτικά, <QUOT.START ID="QS0057" REF.END="QE0057" CODE="00AB"/>Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française<QUOT.END ID="QE0057" REF.START="QS0057" CODE="00BB"/>, του Paul Robert, έκτος τόμος, 1972, στο λήμμα <QUOT.START ID="QS0058" REF.END="QE0058" CODE="00AB"/>syndical<QUOT.END ID="QE0058" REF.START="QS0058" CODE="00BB"/>.</P></NOTE> σημαίνει τόσο ό,τι είναι σχετικό με μία επαγγελματική οργάνωση, με ένα συνδικάτο, όσο και ό,τι είναι σχετικό με ένα συνδικάτο μισθωτών, με τον συνδικαλισμό. Υπό την τελευταία αυτή έννοια αντιστοιχεί στον αγγλικό όρο <QUOT.START ID="QS0059" REF.END="QE0059" CODE="00AB"/>tradeunion<QUOT.END ID="QE0059" REF.START="QS0059" CODE="00BB"/>. Επίσης, στα γαλλικά<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. <QUOT.START ID="QS0060" REF.END="QE0060" CODE="00AB"/>Dictionnaire alphabétique (...)<QUOT.END ID="QE0060" REF.START="QS0060" CODE="00BB"/>, op. cit., στο λήμμα <QUOT.START ID="QS0061" REF.END="QE0061" CODE="00AB"/>syndicat<QUOT.END ID="QE0061" REF.START="QS0061" CODE="00BB"/>.</P></NOTE>, ο όρος <QUOT.START ID="QS0062" REF.END="QE0062" CODE="00AB"/>syndicat<QUOT.END ID="QE0062" REF.START="QS0062" CODE="00BB"/>, σημαίνει <QUOT.START ID="QS0063" REF.END="QE0063" CODE="00AB"/>ένωση που έχει ως αντικείμενο την προάσπιση κοινών συμφερόντων<QUOT.END ID="QE0063" REF.START="QS0063" CODE="00BB"/> καθώς και των επαγγελματικών συμφερόντων<NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ότι ο γαλλικός όρος <QUOT.START ID="QS0064" REF.END="QE0064" CODE="00AB"/>syndicat<QUOT.END ID="QE0064" REF.START="QS0064" CODE="00BB"/> είναι ευρύς το αποδεικνύει και το γεγονός ότι χρηοιμοποιείται και στην έκφραση <QUOT.START ID="QS0065" REF.END="QE0065" CODE="00AB"/>syndicat d'initiative<QUOT.END ID="QE0065" REF.START="QS0065" CODE="00BB"/>, που αφορά τουριστικούς αναπτυξιακούς οργανισμούς.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Σχηματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι χρησιμοποιούμενοι όροι στις διάφορες (αυθεντικές) γλώσσες της Κοινότητας για την απόδοση του επίμαχου όρου <QUOT.START ID="QS0066" REF.END="QE0066" CODE="00AB"/>συνδικαλιστικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0066" REF.START="QS0066" CODE="00BB"/> συνεπάγονται εν προκειμένω<?PAGE NO="I-7064"?> μια στενή και μια ευρεία παραλλαγή.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Ο όρος <QUOT.START ID="QS0067" REF.END="QE0067" CODE="00AB"/>aims of a trade-union nature<QUOT.END ID="QE0067" REF.START="QS0067" CODE="00BB"/>, o οποίος, κατά κύριο λόγο, σημαίνει <QUOT.START ID="QS0068" REF.END="QE0068" CODE="00AB"/>σκοπούς εργατικού συνδικάτου<QUOT.END ID="QE0068" REF.START="QS0068" CODE="00BB"/>, αποτελεί τη στενή παραλλαγή. Οι αντίστοιχοι όροι στα γερμανικά (gewerkschaftliche), τα δανικά (fagforeningsmaessig), τα φινλανδικά (ammattijärjestöllisiä) και τα ελληνικά (συνδικαλιστικούς) χρησιμοποιούνται με αντίστοιχη έννοια.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Απεναντίας, ο όρος <QUOT.START ID="QS0069" REF.END="QE0069" CODE="00AB"/>objectifs de nature syndicale<QUOT.END ID="QE0069" REF.START="QS0069" CODE="00BB"/>, που περιλαμβάνει και τις επαγγελματικές οργανώσεις που δεν συνιστούν εργατικά συνδικάτα, αποτελεί την ευρεία παραλλαγή. Οι αντίστοιχοι όροι στα ιταλικά (sindacale), τα ολλανδικά (syndikale), τα ισπανικά (sindical) και τα πορτογαλικά (sindical) έχουν παρόμοια σημασία.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Αφού υπάρχουν παρόμοιες γλωσσικές αποκλίσεις, η αγγλική απόδοση του όρου θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως των άλλων γλωσσικών αποδόσεων<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Για την επίλυση από το Δικαστήριο παρόμοιου προβήματος, βλ. την απόφαση της <DATE ISO="19820930">30ής Σεπτεμβρίου 1982</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="295/81" YEAR="1982" PAGE.ECR="3239">295/81, IFF (Συλλογή 1982, ο. 3239, σκέψεις 8 και 9)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, ώστε να βρεθεί η κοινή έννοια όλων των γλωσσικών αποδόσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Το ζήτημα υπάρξεως γλωσσικών αποκλίσεων στην απόδοση όρων ή εκφράσεων των νομοθετικών κειμένων των κοινοτικών οργάνων έχει ήδη απασχολήσει το Δικαστήριο, το οποίο, λόγου χάριν, στην απόφαση Stauder<NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19691112">12ης Νοεμβρίου 1969</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="29/69" YEAR="1969" PAGE.ECR="147">29/69 (Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 147)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, έκρινε ότι: <QUOT.START ID="QS0070" REF.END="QE0070" CODE="00AB"/>Όταν μία μοναδική απόφαση απευθύνεται σ' όλα τα κράτη μέλη, η ανάγκη ομοιόμορφης εφαρμογής, συνεπώς δε και ομοιόμορφης ερμηνείας αποκλείει τη λήψη υπόψη του νομοθετικού αυτού κειμένου μεμονωμένα σε μια από τις γλωσσικές του αποδόσεις, αλλά απαιτεί να ερμηνεύεται σε σχέση τόσο με την πραγματική βούληση εκείνου που το εξέδωσε, όσο και με το σκοπό που ο τελευταίος επιδίωκε, ακριβώς υπό το πρίσμα όλων των γλωσσικών αποδόσεων<QUOT.END ID="QE0070" REF.START="QS0070" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση Stauder (σκέψη 3). Πρβλ. την απόφαση της <DATE ISO="19671205">5ης Δεκεμβρίου 1967</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="19/67" YEAR="1967" PAGE.ECR="617">19/67, Van der Vecht (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 617)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Στη συνέχεια τόνισε ότι <QUOT.START ID="QS0071" REF.END="QE0071" CODE="00AB"/>άλλωστε, δεν μπορεί να γίνει δεκτό πως οι εκδότες της αποφάσεως θέλησαν να επιβάλουν πιο αυστηρές υποχρεώσεις σε ορισμένα κράτη μέλη απ' ό,τι σε άλλα<QUOT.END ID="QE0071" REF.START="QS0071" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση Stauder (σκέψη 4).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Επομένως, για την επίλυση αυτού του προβλήματος μπορεί να μας βοηθήσει η νομολογία του Δικαστηρίου, το οποίο, με την απόφαση Cricket St Thomas<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19900327">27ης Μαρτίου 1990</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-372/88" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-1345">C-372/88 (Συλλογή 1990, σ. I-1345, σκέψη 18)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> έκρινε ότι η διατύπωση σε μια από τις γλώσσες της Κοινότητας (σε εκείνη την περίπτωση την αγγλική γλώσσα) <QUOT.START ID="QS0072" REF.END="QE0072" CODE="00AB"/>δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως μόνη βάση για την ερμηνεία της διατάξεως αυτής, ούτε μπορεί να της αναγνωρισθεί, προς τον σκοπό αυτό, υπεροχή έναντι των άλλων γλωσσικών αποδόσεων. Μια τέτοια αντιμετώπιση θα ήταν αντίθετη προς την απαίτηση της ομοιόμορφης εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου<QUOT.END ID="QE0072" REF.START="QS0072" CODE="00BB"/>. Τόνισε δε ότι <QUOT.START ID="QS0073" REF.END="QE0073" CODE="00AB"/>όταν υφίσταται διάσταση μεταξύ διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων, η επίδικη<?PAGE NO="I-7065"?> διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με τη γενική οικονομία και το σκοπό της κανονιστικής ρυθμίσεως, στοιχείο της οποίας αποτελεί η διάταξη<QUOT.END ID="QE0073" REF.START="QS0073" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. τις αποφάσεις της <DATE ISO="19850328">28ης Μαρτίου 1985</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="100/84" YEAR="1985" PAGE.ECR="1169">100/84, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου (Συλλογή 1985, σ. 1169, σκέψη 17)</REF.DOC.ECR>, και τις αποφάσεις της <DATE ISO="19911017">17ης Οκτωβρίου 1991</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-100/90" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-5089">C-100/90, Επιτροπή κατά Δανίας (Συλλογή 1991, σ. Ι - 5089, σκέψη 8)</REF.DOC.ECR> και της <DATE ISO="19951207">7ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-449/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-4291">C-449/93, Rockfon (Συλλογή 1995, σ. Ι - 4291, σκέψη 28)</REF.DOC.ECR>. Για το θέμα αυτό, στον τομέα των προδικαστικών αποφάσεων, πρβλ. τις αποφάσεις της <DATE ISO="19771027">27ης Οκτωβρίου 1977</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="30/77" YEAR="1977" PAGE.ECR="617">30/77, Bouchcrcau (Συλλογή τόμος 1977, σ. 617, σκέψη 14)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19890713">13ης Ιουλίου 1989</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="173/88" YEAR="1989" PAGE.ECR="2763">173/88, Henriksen (Συλλογή 1989, σ. 2763, σκέψη 11)</REF.DOC.ECR>, τις προτάσεις σε αυτή την υπόθεση του γενικού εισαγγελέα κ. F. G. Jacobs (σημεία 12 επ.), και τη μνημονευθείσα στην υποσημείωση 21, απόφαση, Cricket St Thomas (σκέψη 18) και τις προτάσεις σε αυτήν την υπόθεση του γενικού εισαγγελέα κ. G. Tesauro (σημεία 6 επ.).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Συνεπώς, καθίσταται αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η εξεύρεση του σκοπού που επιδίωκε ο κοινοτικός νομοθέτης με την ενλόγω διάταξη, ώστε μέσω και αυτής της τελολογικής ερμηνείας να καταλήξουμε σε συμπεράσματα για την έννοια του υπό εξέταση όρου.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Καταρχάς, παρατηρούμε ότι αντικείμενο της έκτης οδηγίας είναι η εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τους φόρους κύκλου εργασιών με τη δημιουργία κοινού συστήματος ΦΠΑ, μέσω μιας ομοιόμορφης φορολογικής βάσης. Επίσης, προβλέφθηκε (ενδέκατη αιτιολογική σκέψη) ότι <QUOT.START ID="QS0074" REF.END="QE0074" CODE="00AB"/>πρέπει να καταρτισθεί κοινός πίνακας απαλλαγών με σκοπό την ομοιόμορφη είσπραξη των ιδίων πόρων σε όλα τα κράτη μέλη<QUOT.END ID="QE0074" REF.START="QS0074" CODE="00BB"/>. Από την ενλόγω αιτιολογική σκέψη, όπως άλλωστε έχει κατ' επανάληψη τονίσει το Δικαστήριο<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., ενδεικτικά, τις αποφάσεις της <DATE ISO="19950811">11ης Αυγούστου 1995</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-453/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-2341">C-453/93, Bulthuis-Griffioen (Συλλογή 1995, σ. Ι - 2341, σκέψη 18)</REF.DOC.ECR> και της <DATE ISO="19890615">15ης Ιουνίου 1989</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="348/87" YEAR="1989" PAGE.ECR="11">348/87, Stichting Uitvoering Financiële Acties (Συλλογή 1989, σκέψη 11)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, προκύπτει ότι <QUOT.START ID="QS0075" REF.END="QE0075" CODE="00AB"/>οι απαλλαγές αυτές αποτελούν αυτόνομες έννοιες κοινοτικού δικαίου (...) οι οποίες εντάσσονται στο γενικό πλαίσιο του κοινού συστήματος του φόρου προστιθέμενης αξίας που θεσπίστηκε με την έκτη οδηγία<QUOT.END ID="QE0075" REF.START="QS0075" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Επιπλέον, παρατηρούμε ότι βασική κατευθυντήρια αρχή που προκύπτει από το σκοπό, τη γενική οικονομία των διατάξεων της οδηγίας είναι η υπαγωγή στον ΦΠΑ, κατά κανόνα, κάθε πράξεως παραδόσεως αγαθών ή παροχής υπηρεσιών, που πραγματοποιείται εξ επαχθούς αιτίας από υποκείμενο στον φόρο που ενεργεί υπό την ιδιότητά του αυτή (άρθρο 2). Δηλαδή η έκτη οδηγία αναγνωρίζει στον ΦΠΑ ευρύτατο πεδίο εφαρμογής<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., ενδεικτικά, την απόφαση της <DATE ISO="19870326">26ης Μαρτίου 1987</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="235/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="1471">235/85, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών (Συλλογή 1987, σ. 1471, σκέψεις 7 έως 10)</REF.DOC.ECR> και τις προαναφερθείσες της <DATE ISO="19890615">15ης Ιουνίου 1989</DATE>, Stichting Uitvoering Financiële Acties (σκέψεις 10 και 13) και της <DATE ISO="19950811">11ης Αυγούστου 1995</DATE>, Bulthuis-Griffioen (οκέψη 19).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Από τις διατάξεις της έκτης οδηγίας επίσης προκύπτει η απαλλαγή, κατ' εξαίρεση, από τον ΦΠΑ ορισμένων περιοριστικά αναφερόμενων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος, δηλαδή δραστηριοτήτων τις οποίες απαριθμεί (άρθρο 13). Κατά συνέπεια, αφού πρόκειται για παρέκκλιση από γενική αρχή, θα πρέπει να ερμηνεύεται στενά, διότι, όπως άλλωστε έχει κρίνει και το Δικαστήριο<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. τις προμνησθείσες, στην υποσημείωση 23, αποφάσεις της <DATE ISO="19890615">15ης Ιουνίου 1989</DATE>, Stichting Uitvoering Financiële Acties (σκέψεις 13 και 14) και της <DATE ISO="19950811">11ης Αυγούστου 1995</DATE>, Bulthuis-Griffioen (σκέψη 19).</P></NOTE>, οποιαδήποτε ερμηνεία απέληγε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του<?PAGE NO="I-7066"?> άρθρου 13, υπό Α, θα ήταν ασυμβίβαστη με τον στόχο αυτής της διατάξεως. Επιπλέον, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., την απόφαση της <DATE ISO="19850711">11ης Ιουλίου 1985</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="107/84" YEAR="1985" PAGE.ECR="2655">107/84, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1985, σ. 2655, σκέψη 17)</REF.DOC.ECR> και την ήδη μνημονευθείσα στην υποσημείωση 23, απόφαση της <DATE ISO="19890615">15ης Ιουνίου 1989</DATE>, Stichting Uitvoering Financiële Acties (σκέψη 12).</P></NOTE> <QUOT.START ID="QS0076" REF.END="QE0076" CODE="00AB"/>το άρθρο 13 της έκτης οδηγίας δεν αποκλείει όλες τις δραστηριότητες γενικού συμφέροντος, αλλά μόνο αυτές που απαριθμούνται και περιγράφονται κατά πολύ λεπτομερή τρόπο<QUOT.END ID="QE0076" REF.START="QS0076" CODE="00BB"/>, αρνήθηκε δε τη διασταλτική ερμηνεία των απαλλαγών που προβλέπει η οδηγία, στην περίπτωση που δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη στοιχείων ερμηνείας που να επιτρέπουν την επέκταση της απαλλαγής που προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις, και ειδικότερα το άρθρο 13<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. την απόφαση της <DATE ISO="19850711">11ης Ιουλίου 1985</DATE>, Επιτροπή κατά Γερμανίας, που ήδη αναφέρθηκε (σκέψη 20) και το σημείο 16 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Μ. Darmon, στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-63/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-6665">C-63/92, Lubbock Fine, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <DATE ISO="19931215">15ης Δεκεμβρίου 1993</DATE> (Συλλογή 1993, σ. Ι-6665)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Δηλαδή, από τη συστηματική ερμηνεία των διατάξεων της έκτης οδηγίας προσανατολιζόμαστε προς μια ερμηνεία του όρου που μας απασχολεί που θα συμβιβάζεται με τη βασική κατευθυντήρια αρχή της.</TXT></NP><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Οδηγούμαστε λοιπόν στην εξέταση του ζητήματος ποιοι, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, μπορεί να είναι, δηλαδή σε τι συνίστανται, κατά την έννοια της έκτης οδηγίας, οι στόχοι συνδικαλιστικής φύσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Θεωρώ ότι συνδικαλιστικούς σκοπούς δεν μπορεί να συνιστά η άσκηση οποιαδήποτε δραστηριότητας ή η επιδίωξη οποιουδήποτε σκοπού που όλως τυχαίως ενδιαφέρει ή απασχολεί ένα συνδικάτο, μια συνδικαλιστική ή επαγγελματική οργάνωση. Ούτε, εξάλλου, η άσκηση οποιασδήποτε δραστηριότητας από μέρους των μελών της αρκεί, νομίζω, για να πούμε ότι κάποια ένωση συνιστά οργανισμό που επιδιώκει σκοπούς συνδικαλιστικούς και, κατά συνέπεια, υπάγεται στην έννοια του <QUOT.START ID="QS0077" REF.END="QE0077" CODE="00AB"/>οργανισμού που επιδιώκει συνδικαλιστικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0077" REF.START="QS0077" CODE="00BB"/>, δηλαδή εμπίπτει ratione personae στο πεδίο εφαρμογής της προβλεπομένης από το άρθρο 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', απαλλαγής από το ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Επομένως, ορθότερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η επίμαχη φράση του άρθρου 13 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αναφέρεται στους ουσιώδεις σκοπούς της συνδικαλιστικής δραστηριότητας και καλύπτει, κατά συνέπεια, τους μη κερδοσκοπικούς εκείνους οργανισμούς που, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή τους, επιδιώκουν τέτοιους σκοπούς.</TXT></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>Το γεγονός ότι η ίδια διάταξη του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', παραθέτει μια μακρά σειρά επιθέτων που χαρακτηρίζουν τη φύση των σκοπών των οργανισμών (αναφέρεται σε πολιτικούς, συνδικαλιστικούς, θρησκευτικούς, πατριωτικούς, φιλοσοφικούς, φιλανθρωπικούς ή πολιτικής αγωγής σκοπούς) δεν σημαίνει, κατά τη γνώμη μου, ότι ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε με αυτόν τον τρόπο να συμπεριλάβει όλους τους οργανισμούς που ιδρύθηκαν στο πλαίσιο του γενικού συμφέροντος των μελών τους, αρκεί να μην είναι κερδοσκοπικοί και να μην υπάρχει κίνδυνος στρεβλώσεως του ανταγωνισμού, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή. Απεναντίας, ήθελε να<?PAGE NO="I-7067"?> προσδιορίσει ποιοι οργανισμοί, που δεν είναι κερδοσκοπικοί και εφόσον δεν υπάρχει κίνδυνος στρεβλώσεως του ανταγωνισμού, μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Στην αναζήτηση αυτής της νοητής γραμμής που χωρίζει τους συνδικαλιστικούς από τους μη συνδικαλιστικούς σκοπούς, κατά την έννοια βεβαίως της έκτης οδηγίας, μπορεί νομίζω να μας βοηθήσει η νομολογία του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση ASTI<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19910704">4ης Ιουλίου 1991</DATE>, υπόθεση ASTI (Association de soutien aux travailleurs immigrés) (Συλλογή 1991, σ. I-3507, σκέψεις 13 έως 17). Βλ. και τα σημεία 16 επ. των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα κ. F. Jacobs, στην ίδια υπόθεση.</P></NOTE>, που αφορούσε κοινοτική διάταξη που δεν έπρεπε να ερμηνευθεί στενά<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Επρόκειτο για τη διάταξη του άρθρου 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (EOK) 1612/68, της <DATE ISO="19681015">15ης Οκτωβρίου 1968</DATE>, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητος (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33), σύμφωνα με το οποίο, <QUOT.START ID="QS0078" REF.END="QE0078" CODE="00AB"/>ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους που απασχολείται στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους απολαύει ίσης μεταχειρίσεως ως προς την συμμετοχή του σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και την άσκηση των συνδικαλιστικών του δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος ψήφου και της καταλήψεως θέσεων διοικήσεως ή διευθύνσεως μια συνδικαλιστικής οργανώσεως- είναι δυνατόν να αποκλεισθεί η συμμετοχή του από τη διοίκηση οργανισμών δημοσίου δικαίου και από την άσκηση λειτουργήματος δημοσίου δικαίου. Απολαύει εξάλλου του δικαιώματος εκλογιμότητας στα όργανα εκπροσωπήσεως των εργαζομένων στην επιχείρηση<QUOT.END ID="QE0078" REF.START="QS0078" CODE="00BB"/>.</P></NOTE>, όπως εν προκειμένω αυτή του άρθρου 13, το Δικαστήριο έκρινε<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση ASTI (σκέψη 15).</P></NOTE> ότι η ενλόγω διάταξη <QUOT.START ID="QS0079" REF.END="QE0079" CODE="00AB"/>συνιστά ειδική έκφραση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων στον ειδικό τομέα της συμμετοχής των εργαζομένων στις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τις συνδικαλιστικές δραστηριότητες<QUOT.END ID="QE0079" REF.START="QS0079" CODE="00BB"/>, η δε ισχύς της <QUOT.START ID="QS0080" REF.END="QE0080" CODE="00AB"/>δεν μπορεί να περιορίζεται με βάση θεωρήσεις που ανάγονται στη νομική μορφή του οικείου οργανισμού.<QUOT.END ID="QE0080" REF.START="QS0080" CODE="00BB"/> Περαιτέρω δε έκρινε ότι οι οργανισμοί περί των οποίων επρόκειτο στη συγκεκριμένη περίπτωση<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Επρόκειτο για το chambre des employés privés του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, επαγγελματικό επιμελητήριο που λειτουργεί σύμφωνα με το λουξεμβουργίανό δίκαιο.</P></NOTE> δεν ήταν μόνον αυτοί που <QUOT.START ID="QS0081" REF.END="QE0081" CODE="00AB"/>έχουν τη νομική μορφή των συνδικαλιστικών οργανώσεων<QUOT.END ID="QE0081" REF.START="QS0081" CODE="00BB"/> αλλά και όσοι <QUOT.START ID="QS0082" REF.END="QE0082" CODE="00AB"/>ασκούν ανάλογες λειτουργίες υπερασπίσεως των συμφερόντων των εργαζομένων και εκπροσωπήσεως τους<QUOT.END ID="QE0082" REF.START="QS0082" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση ASTI (σκέψη 16). Βλ. και το σημείο 19 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα κ. F. Jacobs, στην υπόθεση αυτή. Αυτή η ιδέα της υπερασπίσεως της προαγωγής των συμφερόντων των μελών της από μια επαγγελματική ένωση, την οποία συνεπάγεται η αναγνώριση της συνδικαλιστικής ελευθερίας (λόγου χάριν, τούτο προβλέπεται από το άρθρο 24α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) συνάγεται από τις αποφάσεις της <DATE ISO="19741008">8ης Οκτωβρίου 1974</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="175/73" YEAR="1974" PAGE.ECR="423">175/73, Union Syndicale — Service Public Européen — Βρυξέλλες, Massa και Kortner κατά Συμβουλίου (Συλλογή τόμος 1974, σ. 423, σκέψη 14)</REF.DOC.ECR> και της ιδίας μέρας, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="18/74" YEAR="1974" PAGE.ECR="425">18/74, Syndicat Générai du Personnel des Organismes Européens κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1974, σ. 425, σκέψη 10)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19750318">18ης Μαρτίου 1975</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="72/74" YEAR="1975" PAGE.ECR="141">72/74, Union Syndicale —Service Public Européen κ.λπ. κατά Συμβουλίου (Συλλογή τόμος 1975, σ. 141, σκέψεις 17 και 19)</REF.DOC.ECR> και της <DATE ISO="19900118">18ης Ιανουαρίου 1990</DATE>, συνεκδικασΟείσες υποθέσεις <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-193/87+C-194/87" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-95">C-193/87 και C-194/87, Maurissen και Union Syndicale κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου (Συλλογή 1990, σ. I-95, σκέψη 13)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Από την μνημονευθείσα απόφαση ASTI συνάγουμε, επομένως, δύο κρίσιμα στοιχεία σχετικά με το ζήτημα που μας απασχολεί, τα οποία μας επιτρέπουν να προσεγγίσουμε το περιεχόμενο του όρου <QUOT.START ID="QS0083" REF.END="QE0083" CODE="00AB"/>συνδικαλιστική<QUOT.END ID="QE0083" REF.START="QS0083" CODE="00BB"/>, κατά το κοινοτικό δίκαιο, με βάση ένα λειτουργικό κριτήριο. Δηλαδή το επίθετο <QUOT.START ID="QS0084" REF.END="QE0084" CODE="00AB"/>συνδικαλιστική<QUOT.END ID="QE0084" REF.START="QS0084" CODE="00BB"/> προσιδιάζει σε μια οργάνωση η οποία, ανεξάρτητα από την νομική μορφή με την οποία παρουσιάζεται, έχει ως στόχο την υπεράσπιση (διαφύλαξη και προαγωγή) των συμφερόντων των μελών της (εργαζομένων ή όχι, εργοδοτών ελευθέρων επαγγελματιών αλλά και, γενικότερα, φορέων κάποιας οικονομικής δραστηριότητας) και την εκπροσώπηση τους<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπενθυμίζω ότι η διεθνής σύμβαση εργασίας 87 του 1948, <QUOT.START ID="QS0085" REF.END="QE0085" CODE="00AB"/>περί συνδικαλιστικής ελευθερίας και προστασίας του συνδικαλιστικού δικαιώματος<QUOT.END ID="QE0085" REF.START="QS0085" CODE="00BB"/>, προσδιορίζει τον σκοπό των οργανώσεων των εργαζομένων και των εργοδοτών (άρθρο 10) με γενική διατύπωση: προαγωγή και προάσπιση των συμφερόντων τους (για το κείμενο της διεθνούς αυτής συμβάσεως, βλ. <QUOT.START ID="QS0086" REF.END="QE0086" CODE="00AB"/>International Labour Conventions and Recommandations<QUOT.END ID="QE0086" REF.START="QS0086" CODE="00BB"/> που υιοθέτησε η Γενική Συνδιάσκεψη της Διεθνούς Οργανώσεως Εργασίας, International Labour Office, Γενεύη 1992, τόμος Ι (1919-1962), σ. 435.</P></NOTE>. Επομένως, μια οργάνωση μη κερδοσκοπική δεν αρκεί να επιδιώκει απλώς την προώθηση συμφερόντων των μελών της εφόσον αυτή η προώθηση δεν συγκεκριμενοποιείται στην προάσπιση των συμφερόντων αυτών και την εκπροσώπηση<?PAGE NO="I-7068"?> των μελών της προς κάποια κέντρα λήψεως αποφάσεων που τα αφορούν<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. Jcan-Mauricc Verdier, <QUOT.START ID="QS0087" REF.END="QE0087" CODE="00AB"/>Syndicats et droit syndical<QUOT.END ID="QE0087" REF.START="QS0087" CODE="00BB"/>, tome 5, volume I (<QUOT.START ID="QS0088" REF.END="QE0088" CODE="00AB"/>Liberté-Structurcs-Action<QUOT.END ID="QE0088" REF.START="QS0088" CODE="00BB"/>), Paris Dalloz, 2c éd., 1987, § 58, σ. 202 επ. Στο γαλλικό δίκαιο τα συνδικάτα έχουν εκ του νόμου ως αποστολή την μελέτη και την προάσπιση των δικαιωμάτων αλλά και των υλικών και ηθικών συμφερόντων, τόσο συλλογικών όσο και ατομικών των προσώπων στα οποία αφορούν τα καταστατικά τους (άρθρο L. 411-1 του Code du travail). Στην Ελλάδα, από το άρθρο 23, παράγραφος 1, του Συντάγματος συνάγεται ότι ο σκοπός των συνοικαλιστικών οργανώσεων έγκειται στη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών συμφερόντων των εργαζομένων, ενώ ο νόμος 1264/1982 προσθέτει στους σκοπούς αυτούς και την προαγωγή των ασφαλιστικών, κοινωνικών και συνδικαλιστικών συμφερόντων των εργαζομένων βλ., ενδεικτικά, Γεωργίου Λεβέντη, <QUOT.START ID="QS0089" REF.END="QE0089" CODE="00AB"/>Συλλογικό εργατικό δίκαιο<QUOT.END ID="QE0089" REF.START="QS0089" CODE="00BB"/>, Αθήνα, εκδόσεις Δελτίου Εργατικής Νομοθεσίας, 1996, § 12, σ. 122 επ. Εξάλλου, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις εκπληρούν την αποστολή τους με ποικίλους τρόπους όπως καταδεικνύει η ακολουθούμενη στα διαφορετικά κράτη μέλη πρακτική. Βλ. σχετικά Gérard Lyon-Cacn, Jean Pélissicr και Alain Supiot, <QUOT.START ID="QS0090" REF.END="QE0090" CODE="00AB"/>Droit du travail<QUOT.END ID="QE0090" REF.START="QS0090" CODE="00BB"/>, Παρίσι, Précis, Dalloz, 18η έκδ., 1996, σ. 482 επ.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, αποτελεί ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί στη συνέχεια το αν ως συνέπεια του νομικού αυτού χαρακτηρισμού υφίστανται διακρίσεις, στο πλαίσιο εθνικής νομοθεσίας, ανάμεσα στη φορολόγηση ή την απαλλαγή από τον ΦΠΑ της παραδόσεως αγαθών ή παροχής υπηρεσιών προς τα μέλη τους, σε βάρος εκείνων των οργανισμών οι οποίοι, καίτοι επιδιώκουν σκοπούς συνδικαλιστικούς υπό την έννοια της έκτης οδηγίας, εντούτοις καλούνται να καταβάλλουν τον αναλογούντα ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, εάν δεν συντρέχει η προϋπόθεση αυτή, της επιδιώξεως συνδικαλιστικών σκοπών, δεν μπορεί να γίνει λόγος για παράβαση της αρχής της ισότητας, υπό την έννοια ότι υφίσταται δυσμενής μεταχείριση ισοδύναμων οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως υποστηρίζει το Ινστιτούτο, κατά το οποίο, δεν υφίστανται διαφορές ως προς τη φύση και τη λειτουργία των ενλόγω οικονομικών δραστηριοτήτων όταν ασκούνται από οργανισμούς που επιδιώκουν συνδικαλιστικούς στόχους και όταν ασκούνται από οργανισμούς που δεν έχουν παρόμοιους στόχους, έστω και αν δεν είναι κερδοσκοπικοί, ούτε υπάρχει κίνδυνος στρεβλώσεως του ανταγωνισμού. Διότι σε μια τέτοια περίπτωση θα είχαμε διαφορετική μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων και τούτο δεν αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Εξάλλου, μέσα σε αυτό το πλαίσιο οριοθετήσεως του όρου <QUOT.START ID="QS0091" REF.END="QE0091" CODE="00AB"/>οργανισμοί που έχουν συνδικαλιστικούς στόχους<QUOT.END ID="QE0091" REF.START="QS0091" CODE="00BB"/> πρέπει, νομίζω, να εντάξουμε και την απάντηση της Επιτροπής<NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="025" DATE.PUB="19830131" PAGE.FIRST="1">EE C 25 της 31ης Ιανουαρίου 1983, σ. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, σε γραπτή ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (αρ. 831/82), με θέμα την απαλλαγή των οργανώσεων συνδικαλιστικής φύσεως από τον ΦΠΑ<NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Την απάντηση αυτή επανέλαβε η Επιτροπή διά του αρμοδίου Επιτρόπου το 1984, σε γραπτή ερώτηση (532/84) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο <REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="308" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="3">ΕΕ C 308, σ. 3</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>. Η απάντηση αυτή έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0092" REF.END="QE0092" CODE="00AB"/>Η Επιτροπή, πράγματι, γνωρίζει τις γλωσσικές διαφορές που υπάρχουν στη σύνταξη του άρθρου 13 Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας. Ορισμένες αποδόσεις χρησιμοποιούν τη λέξη <QUOT.START ID="QS0093" REF.END="QE0093" CODE="201C"/>συνδικάτο<QUOT.END ID="QE0093" REF.START="QS0093" CODE="201D"/>, η<?PAGE NO="I-7069"?> οποία καλύπτει ποικιλία ερμηνευτικών αποδόσεων, ενώ άλλες χρησιμοποιούν τον πολύ ακριβή όρο <QUOT.START ID="QS0094" REF.END="QE0094" CODE="201C"/>trade union<QUOT.END ID="QE0094" REF.START="QS0094" CODE="201D"/>.</P><P>Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διαφορές αυτές δεν θα πρέπει να έχουν πρακτικές συνέπειες όσον αφορά τις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις (είτε είναι επαγγελματικές, ή οργανώσεις των εργοδοτών ή των εργαζομένων) η δραστηριότητα των οποίων περιορίζεται στην αντιπροσώπευση τον συλλογικού συμφέροντος των μελών τους. Στην περίπτωση αυτή, οι οργανώσεις αυτές ενεργούν, πράγματι, ως συλλογική εκδήλωση και οι συνδρομές που καταβάλλονται από τα μέλη αποτελούν απόδειξη της ιδιότητάς τους ως μελών και δεν αποτελούν αμοιβή για παρασχεθείσες υπηρεσίες. Οι οργανώσεις αυτές θα πρέπει, λοιπόν, να απαλλάσσονται του ΦΠΑ.</P><P>Όσον αφορά τις προαναφερθείσες οργανώσεις που δεν περιορίζουν τη δραστηριότητά τους στη συλλογική αντιπροσώπευση των μελών τους, είναι δυνατό να υπαχθούν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, όταν οι συνεισφορές που λαμβάνουν αντιπροσωπεύουν, πράγματι, την αμοιβή για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν ατομικά στα μέλη τους<QUOT.END ID="QE0092" REF.START="QS0092" CODE="00BB"/> (η υπογράμμιση είναι δική μου).</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Επιπλέον, κατά τη γνώμη μου, στην περίπτωση κατά την οποία ένας οργανισμός δρα, σύμφωνα με τους καταστατικούς σκοπούς του, ως συντονισμένο μέσο πίεσης (lobbying) προς κάποια, οποιαδήποτε, κέντρα λήψεως αποφάσεων που αφορούν τον — έστω ευρύτατο — τομέα δραστηριότητας τον οποίο εκπροσωπεί, ο ενλόγω οργανισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποκλείεται άνευ ετέρου από την κατηγορία των οργανισμών που έχουν <QUOT.START ID="QS0095" REF.END="QE0095" CODE="00AB"/>σκοπούς συνδικαλιστικούς<QUOT.END ID="QE0095" REF.START="QS0095" CODE="00BB"/> κατά την έννοια της διατάξεως της έκτης οδηγίας. Επομένως, μπορεί να τύχει απαλλαγής από τον ΦΠΑ, υπό τους όρους της σχετικής διατάξεως του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας, εφόσον συντρέχουν οι δύο προϋποθέσεις που τίθενται στη διάταξη αυτή: α) δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα και β) η απαλλαγή των δραστηριοτήτων τους δεν δημιουργεί κίνδυνο στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Δηλαδή, θεωρώ ότι ένας τέτοιος οργανισμός, και γενικότερα κάποια επαγγελματική μη κερδοσκοπική οργάνωση, δεν αρκεί να ενεργεί, παρέχοντας αγαθά ή προσφέροντας υπηρεσίες, στο πλαίσιο του συλλογικού συμφέροντος (intérêt collectif, benefit) των μελών της αλλά θα πρέπει να έχει ως σκοπό την προαγωγή, την υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών της και την εκπροσώπηση τους, όπως προανέφερα.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Αποτελεί, επομένως, ζήτημα κάθε φορά πραγματικό που ανήκει στον εθνικό δικαστή να διαλευκάνει, κατά πόσον ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός έχει ως στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων και εκπροσωπήσεως των μελών του, για να θεωρηθεί ότι επιδιώκει σκοπούς συνδικαλιστικούς, υπό την έννοια της διατάξεως του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση, εάν εξετάσουμε τους σκοπούς που επιδιώκει το Ινστιτούτο και τα μέσα που χρησιμοποιεί για την<?PAGE NO="I-7070"?> επίτευξη τους, όπως προκύπτουν από τη διάταξη περί παραπομπής<NOTE NOTE.ID="E0038" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπενθυμίζω ότι εv προκειμένω ο εθνικός δικαστής έκρινε ότι το Ινστιτούτο δεν αποτελεί <QUOT.START ID="QS0096" REF.END="QE0096" CODE="00AB"/>συνδικαλιστική ένωση ή άλλη ένωση προσώπων με κύριο σκοπό τη διαπραγμάτευση, για λογαριασμό των μελών του, των όρων προσλήψεως και απασχολήσεώς τους<QUOT.END ID="QE0096" REF.START="QS0096" CODE="00BB"/>, όπως απαιτεί ο VATA.</P></NOTE>, παρατηρούμε ότι στοχεύει στη βελτίωση του επιπέδου εργασίας των μελών του, τη βελτίωση της σταδιοδρομίας εντός των διαφόρων κλάδων του σχετικού με το εμπόριο αυτοκινήτων τομέα και τη συνακόλουθη βελτίωση της εικόνας του τομέα και των ανθρώπων που εργάζονται σ' αυτόν, ενώπιον του κοινού. Τα μέσα που χρησιμοποιεί το Ινστιτούτο είναι η ενσυνείδητη ανταπόκριση στις ανάγκες του τομέα για εξειδικευμένο προσωπικό (από διευθυντικά μέχρι τεχνικά επίπεδα), η έγκριση κύκλων μαθημάτων (που πραγματοποιούνται από άλλα ιδρύματα) για την διδασκαλία αυτών των εξειδικευμένων γνώσεων, η χορήγηση διακρίσεων για τη συμπλήρωση των μαθημάτων και με τη βαθμολόγηση των μελών, η κυκλοφορία πληροφοριακών στοιχείων προς τον σκοπό ενημερώσεως των μελών σχετικά με τις εξελίξεις στη βιομηχανία και η τήρηση βιβλίου τοποθετήσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι, όπως είδαμε, ο όρος <QUOT.START ID="QS0097" REF.END="QE0097" CODE="00AB"/>συνδικαλιστικός<QUOT.END ID="QE0097" REF.START="QS0097" CODE="00BB"/>, κατά το κοινοτικό δίκαιο, προσιδιάζει σε μια οργάνωση η οποία ανεξάρτητα από την νομική μορφή στην οποία παρουσιάζεται, έχει ως στόχο την προαγωγή, την υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών της (εργαζομένων ή όχι, εργοδοτών ή και ελευθέρων επαγγελματιών) και την εκπροσώπηση τους, δύσκολα θα δεχόμουν ότι το Ινστιτούτο μπορεί να περιληφθεί στους οργανισμούς που έχουν σκοπούς συνδικαλιστικούς. Υπενθυμίζω ότι η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου τονίζει στις γραπτές παρατηρήσεις της (σημείο 19), επανέλαβε δε τούτο και κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου, ότι το Ινστιτούτο ποτέ δεν ανέφερε ότι κάποιο μέλος του απευθύνθηκε σε αυτό για να υπερασπίσει και να εκπροσωπήσει τα συμφέροντά του είτε προς τους εργοδότες του είτε προς οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και ότι τα μέλη του Ινστιτούτου απευθύνονταν σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν ήταν αναγκαίο, στα συνδικάτα των οποίων είναι μέλη.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Επομένως, αν δεχόμεθα, ότι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, όπως το Ινστιτούτο, αποτελεί <QUOT.START ID="QS0098" REF.END="QE0098" CODE="00AB"/>οργανισμό που επιδιώκει συνδικαλιστικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0098" REF.START="QS0098" CODE="00BB"/>, θα οδηγούμεθα σε επέκταση των απαλλαγών από τον ΦΠΑ και σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται από τις στενά ερμηνευτέες διατάξεις του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της έκτης οδηγίας. Δεν νομίζω, εξάλλου, ότι υφίστανται στοιχεία ερμηνείας που να επιτρέπουν την επέκταση της απαλλαγής την οποία προβλέπει η σχετική διάταξη του άρθρου αυτού<NOTE NOTE.ID="E0039" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. την απόφαση της <DATE ISO="19850711">11ης Ιουλίου 1985</DATE>, Επιτροπή κατά Γερμανίας, που ήδη αναφέρθηκε στην υποσημείωση 27 (σκέψη 20) και το σημείο 16 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα κ. Μ. Darmon, στην υπόθεση C-63/92, Lubbock Fine, που επίσης μνημονεύθηκε στην υποσημείωση 27.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Επιπλέον, αν δεχόμεθα κάτι τέτοιο, ερμηνεύοντας τόσο ευρέως τον όρο αυτό, θα άνοιγε, ενδεχομένως, ο δρόμος για την καταστρατήγηση των διατάξεων της οδηγίας, αφού θα επιτρεπόταν σε παρόμοιες ενώσεις, με ένα εύσχημο τρόπο, να απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις τους προς πληρωμή του ΦΠΑ, σε βάρος των δημοσιονομικών της Κοινότητας.</TXT></NP><?PAGE NO="I-7071"?><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, μια επαγγελματική ένωση όπως το Ινστιτούτο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επιδιώκει συνδικαλιστικούς στόχους, υπό την έννοια της οδηγίας, διότι επεκτείνοντας υπερβολικά την έννοια αυτή θα καταλήγαμε στην ανισχυροποίησή της λόγω της υπερβολικής διευρύνσεως της. Δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να υπαγάγουμε ενώσεις όπως αυτή που περιγράφει ο εθνικός δικαστής στην έννοια των <QUOT.START ID="QS0099" REF.END="QE0099" CODE="00AB"/>οργανισμών που επιδιώκουν συνδικαλιστικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0099" REF.START="QS0099" CODE="00BB"/>, διότι με αυτό τον τρόπο θα αλλοιώναμε το περιεχόμενο της, με αποτέλεσμα η αόριστη αυτή νομική έννοια να έχει ονομαστική μόνο αξία, χωρίς ουσιαστικά δεσμευτικό περιεχόμενο και, τελικά, χωρίς ιδιαίτερη πρακτική χρησιμότητα.</TXT></NP><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>Τέλος, επιχείρημα υπέρ της ενταύθα υποστηριζόμενης απόψεως μπορούμε να αντλήσουμε και από τις προπαρασκευαστικές εργασίες που οδήγησαν στην υιοθέτηση της αναλυόμενης διατάξεως του άρθρου 13, για να δούμε ποια ήταν η βούληση του νομοθέτη. Παρατηρούμε ότι στη γνώμη που διατύπωσε, στις <DATE ISO="19740131">31 Ιανουαρίου 1974</DATE>, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή για το σχέδιο της έκτης οδηγίας ΦΠΑ<NOTE NOTE.ID="E0040" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="139" DATE.PUB="19741112" PAGE.FIRST="15">JO C 139, της 12ης Νοεμβρίου 1974, σ. 15</REF.DOC.OJ>, σημείο 1 των παρατηρήσεων σχετικών με το άρθρο 14 του σχεδίου οδηγίας, που περιείχε τον κατάλογο των απαλλαγών από τον ΦΠΑ.</P></NOTE>, γίνεται για πρώτη φορά λόγος για <QUOT.START ID="QS0100" REF.END="QE0100" CODE="00AB"/>απαλλαγή των συνδικάτων, των επαγγελματικών οργανώσεων, των εκκλησιών, κ.λπ.<QUOT.END ID="QE0100" REF.START="QS0100" CODE="00BB"/> (η υπογράμμιση είναι δική μου) από τον ΦΠΑ. Δηλαδή, στη γνώμη αυτή παρατίθενται ενδεικτικά τα συνδικάτα, οι επαγγελματικές οργανώσεις και οι εκκλησίες και ορίζεται ότι η ίδια ρύθμιση θα μπορούσε να ισχύσει και σε άλλους ισοδύναμους οργανισμούς (institutions équivalentes), τους οποίους δεν προσδιόριζε, αρκεί οι δραστηριότητές τους να μην εντάσσονταν στο πεδίο εφαρμογής του δημοσίου δικαίου και να μην απαλλάσσονταν εκ του λόγου αυτού από τον ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>63.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, η απαλλαγή αυτή από τον ΦΠΑ θα ήταν δυνατή στο μέτρο που τα συνδικάτα και οι επαγγελματικές οργανώσεις δεν προβαίνουν σε ανταγωνιστικές δραστηριότητες, όπως οι εμπορικές δραστηριότητες ή η παροχή συμβουλών, που επισύρουν ξεχωριστή, πέρα από τη γενική εισφορά, αμοιβή και ποικίλλουν ανάλογα με το πόσο σημαντική είναι η παρεχόμενη υπηρεσία. Στην ίδια γνώμη βλέπουμε ότι αυτή η απαλλαγή κρίθηκε ιδιαίτερα επίκαιρη για τις εισφορές των εργατικών συνδικάτων, που σε περίπτωση επιβολής φόρου, θα στερούνταν το ποσό του φόρου δίχως τα μέλη τους να μπορούν να το αφαιρέσουν, μη έχοντα τα ίδια την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο<NOTE NOTE.ID="E0041" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Συνεχίζοντας δε η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή παρετήρησε ότι τα συνδικάτα και οι επαγγελματικές οργανώσεις θα έπρεπε να έχουν την ευχέρεια να μην τύχουν απαλλαγής αλλά να καταβάλουν τον ΦΠΑ για να τους επιστραφεί εκ των υστέρων (φόρος ακινήτων και υλικό γραφείου).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>64.</NO.P><TXT>Ενόψει αυτής της γνώμης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι το κείμενο του άρθρου 13, υπό Α, παράγραφος 1, σημείο ιβ', προσδιορίζει αναλυτικά ποιοι οργανισμοί απαλλάσσονται, αναφέρεται δε απλώς σε οργανισμούς που επιδιώκουν σκοπούς συνδικαλιστικούς και δεν κάνει λόγο για σκοπούς επαγγελματικούς γενικότερα. Κατά τούτο η διατύπωση της διατάξεως αυτής, όπως ισχύει, είναι επομένως στενότερη. 'Ετσι, και εξ αυτού του λόγου, οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι μόνον οργανισμοί που επιδιώκουν συνδικαλιστικούς, υπό την προ-παρατεθείσα έννοια, σκοπούς μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-7072"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI —</NO.P><TXT>Πρόταση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>65.</NO.P><TXT>Ενόψει της αναλύσεως που προηγήθηκε, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο προδικαστικό ερώτημα που έθεσε το VAT and Duties Tribunal του Λονδίνου την ακόλουθη απάντηση:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0101" REF.END="QE0101" CODE="00AB"/>Το άρθρο 13, υπό Α, παράγραφος 1, στοιχείο ιβ', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, έκτη οδηγία του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770517">17ης Μαΐου 1977</DATE> περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι ένας οργανισμός με τα χαρακτηριστικά αυτού που περιγράφεται στη διάταξη της παραπομπής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι <QUOT.START ID="QS0102" REF.END="QE0102" CODE="201C"/>επιδιώκει συνδικαλιστικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0102" REF.START="QS0102" CODE="201D"/> και, κατά συνέπεια, οι υπηρεσίες που παρέχει στα μέλη του δεν απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ.<QUOT.END ID="QE0101" REF.START="QS0101" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>