–

UR, ag gníomhú mar chleachtóir dócmhainneachta do V GmbH, ag M. Richter, Rechtsanwalt,

–

an Coimisiún Eorpach, ag S. Delaude agus B.-R. Killmann, i gcáil Gníomhairí,

1

Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 3(1), ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(1) agus ar Airteagal 6 de Threoir 98/59/CE ón gComhairle an 20 Iúil 1998 maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát a bhaineann le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna (IO 1998 L 225, lch. 16), arna leasú le Treoir (AE) 2015/1794 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 6 Deireadh Fómhair 2015 (IO 2015 L 263, lch. 1) (‘Treoir 98/59’).

2

Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir UR, ag gníomhú mar chleachtóir dócmhainneachta do V GmbH, agus DF maidir le bailíocht iomarcaíochta DF, arna dtíolacadh i gcomhthéacs iomarcaíochtaí chomhchoiteanna a bhí beartaithe.

An dlí lena mbaineann

Dlí an Aontais Eorpaigh

3

Leagtar amach an méid seo a leanas le haithrisí 2 agus 12 de Threoir 98/59:

4

Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 1(1) den Treoir sin:

–

ar a laghad 10 gcinn i mbunaíochtaí a fhostaíonn de ghnáth níos mó ná 20 agus níos lú ná 100 oibrí,

5

In Airteagal 2 den Treoir sin sonraítear an méid seo a leanas:

6

Foráiltear leis an gcéad fhomhír agus an ceathrú fomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin mar seo a leanas:

7

De réir Airteagal 4 de Threoir 98/59:

8

Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 6 den Treoir sin:

Dlí na Gearmáine

An Cód Sibhialta

9

Foráiltear an méid seo a leanas le hAirteagal 134 den Bürgerliches Gesetzbuch (an Cód Sibhialta, ‘BGB’):

10

Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 615 de BGB:

An Dlí maidir le cosaint ar iomarcaíochtaí

11

Sonraítear in Airteagal 17 den Kündigungsschutzgesetz (an Dlí maidir le cosaint ar iomarcaíocht), sa leagan is infheidhme maidir leis na fíorais sna príomhimeachtaí (‘KSchG’) mar a leanas:

12

Sonraítear an méid seo a leanas in Airteagal 18(1) agus (2) de KSchG:

Leabhar X den Chód Slándála Sóisialta

13

De réir Airteagal 20(1) agus (2) den Sozialgesetzbuch, Zehntes Buch (an Cód Slándála Sóisialta, Leabhar X), sa leagan is infheidhme sna príomhimeachtaí:

An Dlí maidir le heagrú na gcúirte oibreachas

14

Leagtar amach in Airteagal 45 den Arbeitsgerichtsgesetz (an Dlí maidir le heagrú na gcúirte oibreachas), sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (‘ArbGG’) mar seo a leanas:

An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

15

Bhí DF fostaithe ag V GmbH ó 1994.

16

An 1 Nollaig 2020, tionscnaíodh imeachtaí dócmhainneachta i leith na cuideachta sin agus ceapadh UR mar chleachtóir dócmhainneachta.

17

An 2 Nollaig 2020, rinne UR conradh fostaíochta DF a fhoirceannadh le héifeacht ón 31 Márta 2021. Tá comhthuiscint ann gur chuir UR níos mó ná cúigear fostaithe ar iomarcaíocht thar thréimhse 30 lá féilire.

18

Ina dhiaidh sin, thug DF caingean os comhair Arbeitsgericht Hamburg (Cúirt Oibreachais Hamburg, an Ghearmáin) ag iarraidh, ar an gcéad dul síos, dearbhú gur lean an caidreamh fostaíochta ar aghaidh agus, ar an dara dul síos, ordú go n‑ordófaí do UR fostaíocht DF a choinneáil ar bun go dtí go dtabharfaí na himeachtaí críochnaitheacha a tionscnaíodh d’fhonn a dífhostú a chur ar neamhní i gcrích.

19

Mar thaca lena chaingean, maíonn DF go bhfuil foirceannadh a caidreamh fostaíochta ar neamhní, ós rud é nár thug UR fógra faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna roimh an bhfógra dá bhforáiltear in Airteagal 17(1) de KSchG.

20

Áitíonn UR gur cheart caingean DF a dhíbhe, ag áitiú nach raibh an reachtaíocht maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna infheidhme sa chás seo, ós rud é nach raibh ach 19 bhfostaí ag V GmbH tráth thionscnamh na n‑imeachtaí dócmhainneachta a bhain léi. Dá bhrí sin, sa chás seo, níor baineadh amach an tairseach ar os a cionn atá sé éigeantach fógra a thabhairt faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna dá bhforáiltear in Airteagal 17(1) de KSchG. Is léir freisin ón ordú tarchuir, roimh an 31 Márta 2021, nár thug UR an fógra sin ná nár thug sé éagmais fógra den sórt sin chun rialtachta roimh an dáta a tháinig foirceannadh chonradh fostaíochta DF i bhfeidhm.

21

Le breithiúnas an 20 Aibreán 2021, sheas Arbeitsgericht Hamburg (Cúirt Oibreachais Hamburg) le caingean DF.

22

Le breithiúnas an 3 Feabhra 2022, dhiúltaigh Landesarbeitsgericht Hamburg (Cúirt Oibreachais Uachtarach Hamburg, an Ghearmáin) d’achomharc UR i gcoinne an bhreithiúnais sin.

23

Rinne UR achomharc ar phointe dlí i gcoinne an bhreithiúnais sin os comhair an Bundesarbeitsgericht (Cúirt Oibreachais na Cónaidhme), arb í an chúirt a rinne an tarchur, a shann an cás sna príomhimeachtaí ar an Séú Dlísheomra den chúirt sin (‘an Séú Dlísheomra’).

24

Le hordú an 11 Bealtaine 2023, chinn an Dlísheomra sin, tráth an iomarcaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, go raibh níos mó ná 20 oibrí fostaithe ag V GmbH, ‘mar riail ghinearálta’, agus mar thoradh air sin gur cheart do UR, roimh dheireadh a chur le conradh fostaíochta DF, fógra a thabhairt faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna faoi Airteagal 17(1) de KSchG.

25

Le hordú eile an 14 Nollaig 2023, luaigh an Dlísheomra sin go raibh amhras air maidir leis an bpionós a bhí le forchur in éagmais fógra den sórt sin nó mainneachtain na coinníollacha a cheanglaítear i gcomhthéacs an nós imeachta um fhógra a thabhairt ag KSchG a chomhlíonadh. Murab ionann agus a chásdlí roimhe sin, tá an Dlísheomra sin den tuairim nach féidir foirceannadh an chonartha fostaíochta a fhágáil neamhbhailí faoi Airteagal 134 de BGB mar gheall ar éagmais fógra nó mainneachtain eile den sórt sin. Is faoin reachtóir amháin atá sé foráil a dhéanamh do phionós den sórt sin.

26

Ar an gcéad dul síos, ní féidir Airteagal 17(1) agus (3) de KSchG, lena gceanglaítear fógra a thabhairt roimh ré faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna, a mheas mar ‘t[h]oirmeasc reachtach’ de réir bhrí Airteagal 134 de BGB. Ar an dara dul síos, ní fhoráiltear don ‘p[h]ionós’ maidir le neamhniú dá bhforáiltear in Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 ach oiread.

27

Mar sin féin, measann an Séú Dlísheomra, i bhfianaise chásdlí an Dara Dlísheomra den Bundesarbeitsgericht (Cúirt Oibreachais na Cónaidhme) (‘an Dara Dlísheomra’) maidir leis na pionóis atá le forchur i gcás mainneachtain oibleagáidí a chomhlíonadh i gcomhthéacs an nós imeachta um fhógra a thabhairt faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna, nach féidir leis staonadh, sa chás os a chomhair, ón iomarcaíocht atá i gceist a chur ar neamhní trí imeacht óna chásdlí roimhe sin, gan comhairliúchán inmheánach dá bhforáiltear in Airteagal 45(3) den ArbGG a dhéanamh ar dtús, ag iarraidh deireadh a chur leis na difríochtaí léirithe idir dlísheomraí éagsúla na cúirte sin.

28

Dá bhrí sin, ar bhonn na forála sin, d’iarr an Séú Dlísheomra ar an Dara Dlísheomra, le hordú an 14 Nollaig 2023, ar chloígh nó nár chloígh an Dlísheomra sin [leis an seasamh dlíthiúil] [...] go sáraíonn foirceannadh an chonartha fostaíochta, mar ghníomh dlíthiúil, toirmeasc dlíthiúil, de réir bhrí Airteagal 134 de [BGB], tríd an bhfoirceannadh a chur ar neamhní, i gcás ina dtarlaíonn an foirceannadh sin, nach ndearnadh aon fhógra bailí faoi Airteagal 17(1) agus (3) [de KSchG]’.

29

Is léir ón ordú tarchuir gur chinn an Dara Dlísheomra, arb é foirmíocht na cúirte a rinne an iarraidh seo ar réamhrialú, go raibh foirceannadh an chonartha fostaíochta, a rinneadh in éagmais fógra den sórt sin roimh ré, neamhbhailí agus nach an conradh fostaíochta sin a fhoirceannadh leis.

30

I bhfianaise na ceiste a chuir an Séú Dlísheomra air, measann an Dara Dlísheomra, amhail an Séú Dlísheomra, go bhféadfadh sé a bheith díréireach a mheas, go háirithe de bhua na n‑oibleagáidí a fhorchuirtear le dlí an Aontais, in éagmais fógra roimh ré maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna, nach mór foirceannadh an chonartha fostaíochta lena mbaineann a chur ar neamhní. Dar leis an Dara Dlísheomra, ba cheart idirdhealú a dhéanamh idir an cás nach bhfuil fógra den sórt sin ann ar chor ar bith agus cás ina dtugtar fógra faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna nach gcomhlíonann na coinníollacha foirmiúla nó substainteacha a leagtar síos leis an dlí náisiúnta nó le dlí an Aontais.

31

Maidir leis an gcéad chás, eadhon éagmais iomlán réamhfhógra maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna, deir an Dara Dlísheomra, faoin dlí náisiúnta, go leanfaidh an conradh fostaíochta a foirceannadh d’éifeacht a bheith aige go dtí go rachaidh tréimhse feithimh aon mhí amháin in éag, i gcomhréir le hAirteagal 18(1) de KSchG. Dá bhrí sin, ní féidir éifeacht a bheith ag foirceannadh an chonartha fostaíochta i gcomhthéacs iomarcaíocht comhchoiteann atá beartaithe faoi réir na hoibleagáide réamhfhógra a thabhairt ach amháin ón tráth a thugtar an fógra sin.

32

Sonraíonn an Dlísheomra sin freisin, faoi Airteagal 18(1), go ndéanfaí éifeachtaí foirceanta den sórt sin a ‘chur ar fionraí’ go dtí go dtabharfaí fógra faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna a fágadh ar lár ar dtús, chun a chur ar chumas na gníomhaireachta inniúla fostaíochta ullmhú do shocrúchán na n‑oibrithe a ndearna na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna difear dóibh.

33

Ós rud é nach mór an fhoráil sin a léiriú i gcomhréir le dlí an Aontais, fiafraíonn an Dlísheomra sin an gá Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi nach féidir éifeacht a bheith ag foirceannadh den sórt sin roimh dhul in éag na tréimhse 30 lá a leagtar síos inti.

34

Maidir leis an dara cás dá dtagraítear i mír 30 den bhreithiúnas seo, measann an Dara Dlísheomra nach mór Airteagal 4(1) a léiriú sa chaoi nach féidir tús a chur leis an tréimhse 30 lá a leagtar síos san fhoráil sin agus a leagtar síos in Airteagal 18(1) de KSchG, agus dá bhrí sin, go dtéann sí in éag, mura rud é go bhfuil an fógra faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna i gcomhréir leis an gceathrú fomhír d’Airteagal 3(1) de Threoir 98/59.

35

Tacaítear leis an léiriú sin, ar an gcéad dul síos, leis an tagairt in Airteagal 4(1) den Treoir sin d’Airteagal 3(1) den Treoir sin agus, ar an dara dul síos, leis an gcuspóir a shaothraítear leis an gceanglas fógra a thabhairt faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna, eadhon cur ar chumas an údaráis phoiblí inniúil réitigh a lorg ar na fadhbanna a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe, i gcomhréir le hAirteagal 4(2) agus (3) den Treoir sin.

36

Ina theannta sin, ardaíonn an Dara Dlísheomra an cheist an bhféadfadh fostóir a d’fhoirceann conradh fostaíochta in éagmais réamhfhógra maidir leis na hiomarcaíochtaí chomhchoiteanna atá beartaithe, ina bhfuil na foircinn sin mar chuid dóibh siúd, éagmais an fhógra sin a thabhairt chun rialtachta ina dhiaidh sin, agus é mar thoradh air sin go ngabhfaidh éifeacht leis na foircinn sin ar dhul in éag na tréimhse 30 lá a leagtar síos in Airteagal 4(1), gan é a bheith riachtanach na conarthaí sin a fhoirceannadh arís.

37

De réir an Dlísheomra sin, ós rud é nach dtosaíonn an tréimhse 30 lá sin ach ón tabhairt chun rialtachta sin, áirithítear go bhfuil íostréimhse ag an údarás poiblí inniúil chun réitigh a lorg ar na fadhbanna a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna lena mbaineann, i gcomhréir le hAirteagal 4(2) agus (3) den Treoir sin.

38

Measann an Bord Achomhairc nach gcuirtear cosc ar léiriú den sórt sin le breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk (C‑188/03, EU:C:2005:59). Sa bhreithiúnas sin, níor chinn an Chúirt ach nach bhféadfaí conradh fostaíochta a fhoirceannadh ach amháin tar éis dóibh fógra a thabhairt don údarás poiblí inniúil, ach níor chinn sí go raibh foirceannadh na gconarthaí fostaíochta sin neamhbhailí in éagmais réamhfhógra faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna san fhoirm chuí.

39

Dá bhrí sin, is éard atá i gceist leis an ‘pionós’ i gcás fógra déanach faoi iomarcaíochtaí comhchoiteanna ná éifeachtaí dlíthiúla na bhfoirceannadh conarthaí fostaíochta sin a chur ar fionraí go sealadach agus oibleagáid a chur ar an bhfostóir na fostaithe lena mbaineann a íoc go dtí go rachaidh an tréimhse 30 lá in éag.

40

Ar deireadh, féachann an Dara Dlísheomra lena fháil amach, i bhfianaise Airteagal 6 de Threoir 98/59, ar dá réir nach mór do na Ballstáit a áirithiú go bhfuil nósanna imeachta riaracháin agus/nó breithiúnacha ar fáil d’ionadaithe oibrithe agus/nó oibrithe chun na hoibleagáidí a leagtar síos leis an Treoir sin a fhorfheidhmiú, an féidir leis an dlí náisiúnta an cúram a thabhairt don údarás poiblí inniúil amháin scrúdú a dhéanamh ar chomhréireacht an réamhfhógra faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe agus dul in éag na tréimhse 30 lá a leagtar síos in Airteagal 4(1) den Treoir sin a bhunú. Dá bhrí sin, tá an cinneadh sin ina cheangal ar na cúirteanna oibreachais agus ar fhostaí atá ag iarraidh agóid a dhéanamh, i gcomhthéacs díospóid a bhaineann le foirceannadh an chaidrimh fostaíochta, i gcoinne cinneadh riaracháin den sórt sin trí athbhreithniú breithiúnach.

41

Tugann an Dara Dlísheomra faoi deara gur fíor go leanann sé ó bhreithiúnas an 5 Deireadh Fómhair 2023, Brink’s Cash Solutions (C‑496/22, EU:C:2023:741 mír 45), go gceanglaítear le hAirteagal 6 den Treoir sin ar na Ballstáit cosaint bhreithiúnach éifeachtach a áirithiú d’ionadaithe oibrithe agus/nó d’oibrithe. Mar sin féin, ní bhaineann an ceanglas sin ach leis an nós imeachta comhairliúcháin a leagtar síos in Airteagal 2 de Threoir 98/59, nach bhfuil aon údarás i gceist leis, agus, murab ionann agus an nós imeachta um réamhfhógra a thabhairt faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe a leagtar síos in Airteagail 3 agus 4 di, arb é is aidhm dó foirceannadh conradh fostaíochta na n‑oibrithe lena mbaineann a chosc. Bheadh léiriú eile ar neamhréir le húsáid na bhfocal ‘agus/nó’ in Airteagal 6 agus in aithris 12 den Treoir sin.

42

Sna himthosca sin, chinn an Dara Dlísheomra den Bundesarbeitsgericht (Cúirt Oibreachais na Cónaidhme) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:

Inghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú

43

Is cásdlí socair é gur ionstraim le haghaidh comhar idir an Chúirt Bhreithiúnais agus na cúirteanna náisiúnta é an nós imeachta dá bhforáiltear in Airteagal 267 CFAE, trína gcuireann an Chúirt Bhreithiúnais na heilimintí léirithe de dhlí an Aontais ar fáil do na cúirteanna náisiúnta atá de dhíth orthu chun na díospóidí atá os a gcomhair a réiteach agus nach luíonn an bonn cirt le tarchur chun réamhrialú a dhéanamh i bhfoirmiú tuairimí comhairleacha ar cheisteanna ginearálta nó hipitéiseach, ach ón mbunriachtanas chun teacht ar réiteach éifeachtúil ar dhíospóid (breithiúnas an 16 Bealtaine 2024, Toplofikatsia Sofia (Coincheap sainchónaí an chosantóra), C‑222/23, EU:C:2024:405, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).

44

Mar is léir ó fhoclaíocht Airteagal 267 CFAE, ní mór don tarchur chun réamhrialú a bheith ‘riachtanach’ chun a chumasú don chúirt náisiúnta ‘breithiúnas a thabhairt’ sa chás os a comhair (breithiúnas an 16 Bealtaine 2024, Toplofikatsia Sofia (Coincheap sainchónaí an chosantóra), C‑222/23, EU:C:2024:405, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear).

45

Mheabhraigh an Chúirt Bhreithiúnais mar sin gur léir ó fhoclaíocht agus ó struchtúr Airteagal 267 CFAE araon go nglactar leis, trí nós imeachta um réamhrialú, go háirithe, go bhfuil díospóid ar feitheamh os comhair na gcúirteanna náisiúnta, agus go n‑iarrtar ar na cúirteanna sin rialú a thabhairt sa díospóid sin ina bhfuil siad in ann an breithiúnas arna thabhairt faoin nós imeachta um réamhrialú a chur san áireamh ((breithiúnas an 16 Bealtaine 2024, Toplofikatsia Sofia (Coincheap sainchónaí an chosantóra), C‑222/23, EU:C:2024:405, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).

46

Sa chás seo, cé nach ndearna aon cheann de na páirtithe leasmhara a chuir barúlacha i scríbhinn isteach sa chás seo inghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú a chonspóid, ní mór a mheas nach ndéanfaidh an Dara Dlísheomra, ar deireadh, an díospóid sna príomhimeachtaí a chinneadh, ós rud é go bhfuil an díospóid sin ar feitheamh os comhair an Séú Dlísheomra faoi láthair.

47

Mar sin féin, is amhlaidh fós, de réir na faisnéise a chuir an Dara Dlísheomra ar fáil a ndéantar achoimre air i míreanna 25 go 28 den bhreithiúnas seo, gur céim riachtanach chun an díospóid sna príomhimeachtaí a réiteach é an cinneadh a iarrtar ar an Dlísheomra sin a thabhairt, más gá, agus an réamhrialú a thabharfaidh an Chúirt amach anseo sa chás sin á chur san áireamh.

48

Thug an Séú Dlísheomra imeachtaí os comhair an Dara Dlísheomra ar bhonn Airteagal 45(3) de ArbGG. I gcomhréir leis an mír sin, arna léamh i gcomhar le mír 2 den Airteagal sin, i gcás ina bhfuil sé beartaithe ag Dlísheomra den Bundesarbeitsgericht (Cúirt Oibreachais na Cónaidhme) imeacht ó bhreith Dlísheomra eile nó ó bhreith an Mhór-Dhlísheomra ar shaincheist dhlíthiúil, is faoin Mór-Dhlísheomra atá sé rialú a thabhairt, ar choinníoll, áfach, gur dhearbhaigh an Dlísheomra óna bhfuil sé beartaithe imeacht ón gcinneadh roimhe sin, arna iarraidh sin don Dlísheomra a bhfuiltear os a chomhair, go bhfuil a sheasamh dlíthiúil fós aige.

49

É sin ráite, dealraíonn sé go bhfuil gá leis an nós imeachta comhairliúcháin inmheánach dá bhforáiltear in Airteagal 45(3) de ArbGG, mar chéim idirmheánach éigeantach a cheanglaítear leis an dlí náisiúnta, sula bhféadfaidh an Séú Dlísheomra rialú a thabhairt ar shubstaint na díospóide sna príomhimeachtaí atá ar feitheamh os a chomhair (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2021, W.Ż. (Dlísheomra um rialú urghnách agus gnóthaí poiblí na Cúirte Uachtaraí – Ceapachán), C‑487/19, EU:C:2021:798, mír 94 agus an cásdlí dá dtagraítear).

50

Is cosúil, dá bhrí sin, go bhfreagraítear leis an nós imeachta um chomhairliúchán inmheánach do riachtanas oibiachtúil an Séú Dlísheomra, eadhon deireadh a chur le difríochtaí léirithe idir Dlísheomra éagsúla an Bundesarbeitsgericht (Cúirt Oibreachais na Cónaidhme), rud a cheadaíonn don Chúirt sin, a bhfuil sé ar intinn aici imeacht ó chinneadh Dlísheomra eile nó ón Mór-Dhlísheomra maidir le saincheist dhlíthiúil, rialú a thabhairt ar deireadh ar shubstaint na díospóide sna príomhimeachtaí atá ar feitheamh os a comhair.

51

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí na Cúirte Breithiúnais, nach mór an coincheap ‘breithiúnas a thabhairt,’ de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 267 CFAE, a léiriú go leathan, sa chaoi go gcuimsítear leis an gcoincheap sin an nós imeachta iomlán as a n‑eascraíonn breithiúnas na cúirte a rinne an tarchur (breithiúnas an 11 Meitheamh 2015, Fahnenbrock agus páirtithe eile, C‑226/13, C‑245/13 agus C‑247/13, EU:C:2015:383, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear), lena n‑áirítear leis an gcoincheap sin an próiseas iomlán cruthaithe an bhreithiúnais (breithiúnas an 17 Feabhra 2011, Weryński, C‑283/09, EU:C:2011:85, mír 42).

52

Mar thoradh air sin, tá an Dara Dlísheomra i dteideal tarchur a dhéanamh chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú faoi chuimsiú an nós imeachta um chomhairliúchán inmheánach a leagtar amach le hAirteagal 45(3) de ArbGG.

53

I bhfianaise an mhéid sin go léir, tá an tarchur chun réamhrialú inghlactha.

Na ceisteanna le haghaidh réamhrialú

An chéad cheist

54

Lena chéad ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil an chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 le léiriú sa chaoi nach féidir feidhm a bheith ag foirceannadh conradh fostaíochta, i gcomhthéacs iomarcaíochta comhchoitinne atá beartaithe faoi réir na hoibleagáide fógra ón údarás poiblí a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin, ach amháin ar dheireadh na tréimhse 30 lá a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(1).

55

D’fhonn an cheist sin a fhreagairt, ba cheart a chur in iúl, i gcomhréir le cásdlí socair, chun foráil de dhlí an Aontais a léiriú, gur cheart machnamh a dhéanamh ní hamháin ar a foclaíocht ach ar an gcomhthéacs ina bhfuil sí agus ar na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha a bhfuil sí mar chuid díobh (breithiúnas an 13 Iúil 2023, G GmbH, C‑134/22, EU:C:2023:567, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear).

56

Sa chéad áit, maidir le foclaíocht an chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59, ba cheart a mheabhrú, de réir foclaíocht na forála sin, ‘[b]eidh éifeacht ag iomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe arna gcur in iúl don údarás poiblí inniúil tráth nach luaithe ná 30 lá tar éis an fhógra dá bhforáiltear [sa chéad fhomhír] [d’]Airteagal 3(1), gan dochar do na forálacha lena rialaítear cearta aonair a bhaineann le fógra dífhostaithe.’

57

De réir an chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin, ‘tabharfaidh fostóirí fógra i scríbhinn don údarás poiblí inniúil faoi aon iomarcaíocht comhchoitinne atá beartaithe’.

58

Dá bhrí sin, ní ghabhfaidh le foirceannadh conradh fostaíochta i gcomhthéacs iomarcaíochta comhchoitinne atá beartaithe ar dháta roimh dhul in éag na tréimhse dá dtagraítear sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) den Treoir sin, a thaisceadh laistigh d’fhógra an bhirt sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk, C‑188/03, EU:C:2005:59, mír 50), lena mbaineann gur gá le fógra faoin bplean sin ón bhfostóir don údarás poiblí inniúil. Dá bhrí sin, in éagmais an fhógra sin, ní féidir feidhm a bheith ag foirceannadh den sórt sin.

59

Sa dara háit, maidir le comhthéacs na chéad fhomhíre d’Airteagal 4(1) den Treoir sin agus an cuspóir a shaothraítear leis an bhforáil sin, is léir ó Airteagal 4(2) de Threoir 98/59 go bhfuil údar maith leis an bhfíoras nach féidir le hiomarcaíochtaí a cuireadh in iúl don údarás poiblí inniúil teacht i bhfeidhm go dtí deireadh na tréimhse dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) mar gheall ar an oibleagáid atá ar an údarás sin an tréimhse sin a úsáid chun teacht ar réitigh ar na fadhbanna a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna a bheartaítear dá bhrí sin. Mar sin, cuireann an oibleagáid fógra a thabhairt ar chumas an údaráis sin iniúchadh a dhéanamh, ar bhonn na faisnéise uile a chuireann an fostóir chuige, ar na féidearthachtaí chun iarmhairtí diúltacha na n‑iomarcaíochtaí sin a theorannú, trí bhíthin bearta atá oiriúnaithe don mhargadh saothair agus gníomhaíocht eacnamaíoch ina dtarlaíonn na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Iúil 2023, G GmbH, C‑134/22, EU:C:2023:567, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).

60

Mar sin, ráthaítear leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(1) íostréimhse nach mór don údarás poiblí inniúil a bheith aige chun réitigh a lorg do na hoibrithe lena mbaineann (breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk, C‑188/03, EU:C:2005:59, mír 51).

61

Dá bhrí sin, i bhfianaise na chéad fhomhíre d’Airteagal 4(1), tá an t‑údarás poiblí inniúil i dteideal a mheas nach dtiocfaidh foirceannadh conradh fostaíochta i gcomhthéacs iomarcaíochta comhchoitinne réamh-mheasta i bhfeidhm roimh dhul in éag na tréimhse 30 lá a leagtar síos san fhoráil sin, a thaisceadh laistigh d’fhógra an bhirt sin, rud a thugann le tuiscint gur gá go dtabharfaidh an fostóir fógra don údarás sin faoin bheart sin.

62

Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 79 dá Thuairim, beidh an cuspóir a shaothraítear leis an bhforáil sin, arb é atá ann cead a thabhairt don údarás sin, i gcomhréir le hAirteagal 4(2) de Threoir 98/59, réitigh a lorg, le linn na tréimhse sin, ar na fadhbanna a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe, dá bhféadfadh foirceannadh conradh fostaíochta i gcomhthéacs iomarcaíocht chomhchoiteann atá beartaithe teacht i bhfeidhm in éagmais an fhógra sin nó roimh dhul in éag na tréimhse sin.

63

I bhfianaise an mhéid sin go léir, is é an freagra ar an gcéad cheist nach mór an chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi nach féidir le feidhm a bheith ag foirceannadh conradh fostaíochta, i gcomhthéacs iomarcaíochta comhchoitinne atá beartaithe faoi réir na hoibleagáide fógra ón údarás poiblí a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin, ach amháin ar dheireadh na tréimhse 30 lá a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(1).

An dara ceist

64

Lena dara ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil an chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 le léiriú sa chaoi go meastar go bhfuil dhul in éag na tréimhse 30 lá dá dtagraítear san Airteagal sin imithe in éag ní hamháin gur tugadh fógra faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe, ach freisin go gcomhlíonann ábhar an fhógra sin na ceanglais a leagtar amach sa cheathrú fomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin.

65

Cuireann UR i gcoinne inghlacthacht an dara ceist sin ar an bhforas nár léirigh an Dara Dlísheomra go beacht go bhfuil sí ábhartha, i bhfianaise an fhreagra atá le tabhairt ar an gceist arna tarchur ag an Séú Dlísheomra faoi Airteagal 45(3) de ArbGG, go háirithe i bhfianaise na bhfíoras is bonn leis an díospóid sna príomhimeachtaí atá ar feitheamh os comhair an Séú Dlísheomra sin, nó i bhfianaise réiteach na díospóide sin. Ós rud é, sa chás seo, nach ndearna an fostóir atá i gceist aon réamhfhógra maidir leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe sna príomhimeachtaí, ní bhaineann an dara ceist le hábhar.

66

I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, i gcomhthéacs an chomhair idir an Chúirt Bhreithiúnais agus na cúirteanna náisiúnta dá bhforáiltear in Airteagal 267 CFAE, gur don chúirt náisiúnta ar tugadh an díospóid os a comhair agus nach mór freagracht a ghlacadh as an gcinneadh breithiúnach ina dhiaidh sin, i bhfianaise imthosca sonracha an cháis, an gá atá le réamhrialú ionas go mbeidh sí in ann a breithiúnas a thabhairt agus ábharthacht na gceisteanna a chuirfidh sí faoi bhráid na Cúirte araon a chinneadh. Dá bhrí sin, nuair a bhaineann na ceisteanna a cuireadh isteach le léiriú ar dhlí an Aontais, tá an Chúirt faoi cheangal, i bprionsabal, rialú a thabhairt (breithiúnas an 7 Samhain 2024, Adusbef (Pont Morandi), C‑683/22, EU:C:2024:936, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).

67

Dá bhrí sin, tá toimhde ábharthachta ann maidir le ceisteanna a bhaineann le dlí an Aontais Eorpaigh (breithiúnas an 7 Samhain 2024, Adusbef (Pont Morandi), C‑683/22, EU:C:2024:936, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear). Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 43 den bhreithiúnas seo, ní bhaineann an t‑údar atá le tarchur chun réamhrialú le tuairimí comhairleacha a thabhairt maidir le ceisteanna ginearálta nó hipitéiseacha, ach leis an ngá atá le díospóid a réiteach go héifeachtach.

68

Sa chás seo, is léir ón ordú um tharchur, roimh foirceannadh an chonartha fostaíochta atá i gceist i gcomhthéacs iomarcaíocht chomhchoiteann atá beartaithe, nár thug an fostóir atá i gceist sna príomhimeachtaí fógra faoin bplean sin don údarás poiblí inniúil, i gcomhréir leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 3(1) de Threoir 98/59. Mar sin, baineann an díospóid sna príomhimeachtaí leis an ‘pionós’ atá le forchur ar an bhfostóir sin as mainneachtain an oibleagáid fógra a thabhairt a leagtar síos san fhoráil sin a chomhlíonadh, agus ní le comhréireacht ábhar fógra den sórt sin leis na ceanglais a leagtar amach sa cheathrú fomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin.

69

Fágann sé sin go bhfuil an dara ceist hipitéiseach toisc nach bhfuil baint ar bith aici le hábhar na díospóide.

70

Ag an am céanna, cé go bhféadfadh an cheist sin a bheith úsáideach i gcomhthéacs an nós imeachta comhairliúcháin inmheánaigh dá bhforáiltear in Airteagal 45(3) de ArbGG, ní féidir cineál hipitéiseach na ceiste sin a bhaint di (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Samhain 2016, Private Equity Insurance Group, C‑156/15, EU:C:2016:851, mír 58).

71

Dá bhrí sin, tá an dara ceist do-ghlactha.

An tríú ceist

72

Lena tríú ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil an chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) agus an chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 le léiriú sa chaoi go bhféadfaidh fostóir a chuir deireadh le conradh fostaíochta gan fógra a thabhairt don údarás poiblí inniúil faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe a bhfuil an foirceannadh sin mar chuid díobh, de shárú ar an gcéad fhoráil sin, in éagmais fógra den sórt sin a thabhairt chun rialtachta ionas go dtiocfaidh an foirceannadh sin i bhfeidhm 30 lá tar éis an tabhairt chun rialtachta sin.

73

Ní mór a mheabhrú go bhforchuirtear leis an Treoir sin ar aon fhostóir a bhfuil sé ar intinn aige iomarcaíochtaí comhchoiteanna an dá oibleagáid nós imeachta a chomhlíonadh.

74

Ar an gcéad dul síos, de bhun Airteagal 2(1) den Treoir sin, ceanglaítear ar fhostóir a bhfuil sé ar intinn aige iomarcaíochtaí comhchoiteanna a dhéanamh dul i gcomhairle le hionadaithe na n‑oibrithe d’fhonn teacht ar chomhaontú. I gcomhréir le hAirteagal 2(2) den Treoir sin, cumhdófar, ar a laghad, leis na comhairliúcháin sin, féidearthachtaí chun iomarcaíochtaí comhchoiteanna a sheachaint nó a laghdú agus féidearthachtaí chun na hiarmhairtí a mhaolú trí bhearta sóisialta tionlacain a leigheas atá dírithe, inter alia, ar chabhair chun oibrithe a cuireadh ar iomarcaíocht a athlonnú nó a athoiliúint. Go sonrach, de bhun an chéad fhomhír d’Airteagal 2(3) den Treoir sin, ceanglaítear ar an bhfostóir sin gach faisnéis ábhartha a chur ar fáil d’ionadaithe na n‑oibrithe agus an fhaisnéis a leagtar amach san fhoráil sin a chur in iúl dóibh, in aon chás, i scríbhinn.

75

Ar an dara dul síos, ní mór a áireamh san fhógra maidir le haon iomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe don údarás poiblí inniúil, faoin gceathrú fomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin, go háirithe, na forais le dífhostú, líon na n‑oibrithe atá le cur ar iomarcaíocht, líon na n‑oibrithe a fhostaítear de ghnáth agus an tréimhse ina bhfuil na hiomarcaíochtaí beartaithe.

76

Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 93 dá Thuairim, leag reachtóir an Aontais na hoibleagáidí nós imeachta sin síos chun cosaint oibrithe a neartú i gcás iomarcaíochtaí comhchoiteanna, go háirithe chun a gcinnteacht dhlíthiúil a chaomhnú.

77

Dá bhrí sin, ní féidir leis an bhfostóir lena mbaineann conarthaí fostaíochta a fhoirceannadh i gcás iomarcaíochtaí comhchoiteanna gan na hoibleagáidí nós imeachta sin a chomhlíonadh (breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk, C‑188/03, EU:C:2005:59, mír 41).

78

Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 58 den bhreithiúnas seo, i gcomhréir leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59, ní bheidh éifeacht ag foirceannadh na gconarthaí fostaíochta i gcomhthéacs iomarcaíocht chomhchoiteann atá beartaithe ach amháin ar dhul in éag na tréimhse 30 lá dá bhforáiltear san fhoráil sin.

79

Eascraíonn sé freisin ón gcásdlí, trí na forálacha lena rialaítear cearta aonair a bhaineann leis an tréimhse fógra a fhorchoimeád go sainráite, go gcumhdaítear leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(1) cás ina bhfoirceanntar conradh fostaíochta a rinneadh cheana, rud a fhágann go dtosaíonn tréimhse den sórt sin. Ní bheadh aon chiall leis an bhforchoimeádas maidir le dul in éag tréimhse fógra atá éagsúil leis an tréimhse dá bhforáiltear leis an Treoir sin mura gcuirfí tús le haon fhógra (breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk, C‑188/03, EU:C:2005:59, mír 52).

80

Sna himthosca sin, ní mór a mheas nach gcuirtear cosc le hAirteagail 3 agus 4 den Treoir sin ar fhoirceannadh conradh fostaíochta le linn an nós imeachta arna thionscnamh acu, ar choinníoll go dtarlaíonn an foirceannadh sin tar éis fógra a thabhairt don údarás poiblí inniúil maidir leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe (breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk, C‑188/03, EU:C:2005:59, mír 53).

81

Ní hamháin go leanann léiriú den sórt sin ar na forálacha sin, lena n‑áirithítear go mbeidh tréimhse éifeachtach 30 lá ag an údarás poiblí inniúil chun réitigh a lorg ar na fadhbanna a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe do na hoibrithe lena mbaineann, i gcomhréir le hAirteagal 4(2) den Treoir sin, ní hamháin ó fhoclaíocht na bhforálacha sin, a bhfuil a bhfoclaíocht féin infheidhme maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe, is é sin le rá, iomarcaíochtaí comhchoiteanna nár cuireadh chun feidhme fós le foirceannadh an chonartha fostaíochta lena mbaineann, ach lena n‑áirithítear freisin gur féidir leis na hoibrithe sin a fhíorú an ndearnadh fógra faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe i gcomhréir le Treoir 98/59.

82

Mar thoradh air sin, ní féidir glacadh leis, i gcomhthéacs iomarcaíocht chomhchoiteann atá beartaithe, go bhféadfaidh an fostóir conradh fostaíochta a fhoirceannadh roimh an bhfógra faoin bplean sin dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin, go gcuirfear an foirceannadh ar fionraí go dtí go dtabharfar an fógra sin chun rialtachta.

83

Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 96 dá Thuairim, chaithfí amhras ar sheicheamh na n‑imeachtaí agus, dá réir sin, ar na hoibleagáidí a leagtar síos sna himeachtaí sin, mar a cheap reachtóir an Aontais iad, dá bhféadfadh an fostóir fógra an iomarcaíochta comhchoiteann atá beartaithe a thabhairt tar éis fhoirceannadh na gconarthaí fostaíochta lena mbaineann trí fhionraí shealadach den sórt sin. Dá bhrí sin, bhainfí an bonn d’éifeachtacht na n‑oibleagáidí nós imeachta a leagtar síos leis an Treoir sin leis an bhfionraí shealadach sin agus bhainfí an bonn de chuspóir na Treorach sin, is é sin a áirithiú go rachfar i gcomhairle le hionadaithe na n‑oibrithe roimh na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe agus go dtabharfar fógra ina leith don údarás poiblí inniúil.

84

I bhfianaise an mhéid sin go léir, is é an freagra ar an tríú ceist nach mór an chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) agus an chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 le léiriú sa chaoi nach bhféadfaidh fostóir a chuir deireadh le conradh fostaíochta gan fógra a thabhairt don údarás poiblí inniúil faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe a bhfuil an foirceannadh sin mar chuid díobh, de shárú ar an gcéad fhoráil sin, in éagmais fógra den sórt sin a thabhairt chun rialtachta ionas go dtiocfaidh an foirceannadh sin i bhfeidhm 30 lá tar éis an tabhairt chun rialtachta sin.

An ceathrú ceist

85

Lena cheathrú ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Airteagal 6 de Threoir 98/59 le léiriú sa chaoi go bhféadfaidh an dlí náisiúnta é a fhágáil faoin údarás poiblí inniúil, trí ghníomh nach féidir leis an oibrí agóid a dhéanamh ina choinne agus atá ina cheangal ar na cúirteanna náisiúnta, dáta beacht dhul in éag na tréimhse a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) den Treoir sin a chinneadh, nó sa chaoi nach mór, leis an dlí náisiúnta, ceart athbhreithnithe bhreithiúnaigh a dheonú don oibrí chun athbhreithniú a dhéanamh ar bhailíocht an chinnidh sin arna dhéanamh ag an údarás sin.

86

Ar an gcéad dul síos, ar na forais céanna leis na cúiseanna a leagtar amach i mír 65 den bhreithiúnas seo, maidir le hinghlacthacht an dara ceist, áitíonn UR go bhfuil an ceathrú ceist do-ghlactha.

87

Ar an dara dul síos, measann an Coimisiún Eorpach, a mhéid nach mbaineann an díospóid sna príomhimeachtaí ach leis na hiarmhairtí a bhaineann le héagmais fógra a thabhairt faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin, agus ní le comhréireacht ábhar an fhógra sin leis na ceanglais a leagtar síos sa tríú fomhír den mhír sin, go bhfuil an ceathrú ceist de chineál hipitéiseach.

88

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chás seo, cé nár thug an fostóir atá i gceist sna príomhimeachtaí fógra faoi na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe, nach bhfuil aon rud sa chomhad atá os comhair na Cúirte chun a léiriú gur shocraigh an t‑údarás poiblí inniúil, ar bhealach atá cinntitheach agus ceangailteach do na hoibrithe lena mbaineann, dáta éaga na tréimhse 30 lá a leagtar síos sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(1) den Treoir sin.

89

Fágann sé sin gur de chineál hipitéiseach é an ceathrú ceist, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 43 den bhreithiúnas seo.

90

Dá bhrí sin, tá an ceathrú ceist do-ghlactha.

Costais

91

Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte náisiúnta, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.

1.

Maidir leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(1)(b) de Threoir 98/59/CE ón gComhairle an 20 Iúil 1998 maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát a bhaineann le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna, arna leasú le Treoir (AE) 2015/1794 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 6 Deireadh Fómhair 2015,

2.

Maidir leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 3(1) agus an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(1) de Threoir 98/59 arna leasú ag Treoir 2015/1794,