<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0300112901.case.xml"><NO.CASE>45/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0045</NO.CELEX><NO.SEQ>0019.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>1129</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>2</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>1146</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19820325">25. 3. 1982</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 45/81</LEFT><RIGHT>MOKSEL / ΕΠΙΤΡΟΠΗ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση 45/81,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Alexander Moksel Import-Export GmbH &amp; Co. Handels KG, Buchloe, 'Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας, εκπροσωπουμενη ἀπό τόν Ρ. Wendt, δικηγόρο 'Αμβούργου, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τήν Jansen-Housse, 21, rue Aldringen,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><P>υπέρ τῆς ὁποίας παρενέβη ή</P><INTERVENERS><P>TIAC Handelmaatschappij BV, Apeldoorn, Κάτω Χώρες, εκπροσωπουμενη ἀπό τόν δικηγόρο David Vaughan, QC, κατόπιν παραγγελίας τῶν Clyde &amp; Co., δικηγόρων Λονδίνου, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τόν δικηγόρο Arendt, Centre Louvigny, 34, rue Philippe-ΙΙ,</P></INTERVENERS><?PAGE NO="1130"?><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Επιτροπης τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτητων, εκπροσωπούμενης ἀπό τόν Jörn Sack, μέλος της νομικής υπηρεσίας της, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montako, μέλος τῆς νομικῆς υπηρεσίας τῆς</P><PARTY.STATUS>Ἐπιτροπῆς, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>καθ᾿ ἧς,</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>πού έχει ὡς ἀντικείμενο, στό παρόν στάδιο τῆς διαδικασίας, τό παραδεκτό της προσφυγῆς πού ἤσκησε ἡ προσφεύγουσα δυνάμει τοῦ ἄρθρου 173 δεύτερη παράγραφος τῆς συνθήκης ΕΟΚ,</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Α. Touffait, πρόεδρο τμήματος, Mackenzie Stuart καί U. Everling, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: Ρ. VerLoren van Themaat</P><P>γραμματεύς: J. Α. Pompe, βοηθός γραμματεύς</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει τήν ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή προσφεύγουσα, ἡ εταιρία Moksel, είναι ἕνας ἀπό τους κυριωτέρους εξαγωγείς βοείου κρέατος τῆς Κοινότητος. Ἐπειδή ἐν γένει συνάπτει συμβάσεις εξαγωγῆς πού ἀφοροῦν μεγάλες ποσότητες καί πού προβλέπουν προθεσμία παραδόσεως κατά μέσο ὅρο τρεις ὡς τέσσερις μήνες, κάνει συχνά χρήση τῆς δυνατότητος πού τῆς προσφέρεται καί επιδιώκει τόν προκαθορισμό των επιστροφών κατά τήν εξαγωγή.</P><P>Στό πλαίσιο αυτό υπέβαλε τήν Παρασκευή <DATE ISO="19801212">12 Δεκεμβρίου 1980</DATE> στό Bundesanstalt für landwirtschaftliche Marktordnung (στό έξης BALM), ὁμοσπονδιακό ὀργανισμό παρεμβάσεως,<?PAGE NO="1131"?> διάφορες αιτήσεις προκαθορισμοί) τῶν επιστροφών κατά την εξαγωγή βοείου κρέατος. Γιά νά γίνουν δεκτές οἱ αιτήσεις αυτές, ὁ αἰτών πρέπει επίσης νά καταθέσει ἀσφάλεια στό BALM τήν ήμερα τῆς καταθέσεως τῆς αιτήσεως χορηγήσεως πιστοποιητικοί), τό ἀργότερο μέχρι τίς 13.00.</P><P>Ή τράπεζα πού έπρεπε νά κοινοποιήσει τήν κατάθεση ἀσφαλείας ἀπό τήν προσφεύγουσα καθυστέρησε, ὁπότε ἡ κοινοποίηση αυτή έφθασε στό BALM μετά τίς 13.00 τήν Παρασκευή <DATE ISO="19801212">12 Δεκεμβρίου 1980</DATE>. Ἀφού δέν ἀπέρριψε τήν αίτηση — πράγμα πού θά ἠδύ-νατο νά κάνει δυνάμει τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) 193/76, ὅπως ἀντικαταστάθηκε ἀπό τόν κανονισμό 3183/80, τῆς <DATE ISO="19801203">3ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="338" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="1">ABl. L 338, σ. 1</REF.DOC.OJ>) — τό BALM ήταν υποχρεωμένο νά θεωρήσει ὅτι ἡ αίτηση κατετέθη τήν πρώτη εργάσιμη ήμερα μετά τήν ήμερα τής παραλαβής, δηλαδή ἐν προκειμένω τήν Δευτέρα <DATE ISO="19801215">15 Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</P><P>Ύπό τίς προϋποθέσεις αυτές τά πιστοποιητικά εξαγωγής πού ἀποτελούσαν ἀντικείμενο τῶν αιτήσεων προκαθορισμού τῆς επιστροφής πού εἶχαν κατατεθεί στίς <DATE ISO="19801215">15 Δεκεμβρίου 1980</DATE> δέν ἠδύναντο νά χορηγηθούν παρά στίς <DATE ISO="19801220">20 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, δηλαδή τήν πέμπτη εργάσιμη ήμερα μετά τήν ήμερα τῆς καταθέσεως τῆς αιτήσεως — σύμφωνα μέ τό άρθρο 2 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμού 2378/80 τῆς Ἐπιτροπής, της <DATE ISO="19800904">4ης Σεπτεμβρίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="241" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="19">ABI. L 241, σ. 19</REF.DOC.OJ>) — καί ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι δέν εἶχαν ληφθεί <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>εἰδικά μέτρα<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> κατά τήν διάρκεια τῆς προβλεπομένης προθεσμίας.</P><P>'Επειδή ὅμως ελήφθησαν τέτοια μέτρα στίς <DATE ISO="19801219">19 Δεκεμβρίου 1980</DATE> μέ τόν κανονισμό 3318/80 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="345" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="20">ABI. L 345, σ. 20</REF.DOC.OJ>), περί προσωρινής ἀναστολής τοῦ προκαθορισμού των επιστροφῶν κατά τήν εξαγωγή ὁρισμένων προϊόντων τοῦ τομέως τοῦ βοείου κρέατος, τό BALM ἀπέρριψε τίς αιτήσεις τῆς προ-σφευγούσης μέ ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19801223">23ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</P><P>Γιά νά δικαιολογήσει τήν ἀπόφαση του, τό BALM ἀναφέρθηκε στά μέτρα πού είχε λάβει ἡ 'Επιτροπή μέ τόν κανονισμό 3318/80 καί πού ἡ 'Επιτροπή τοῦ εἶχε γνωστοποιήσει στό τηλετύπημα πού τοῦ εἶχε ἀπευθύνει στίς <DATE ISO="19801219">19 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, μέ τό όποιο τό πληροφοροῦσε ὅτι εἶχε θεσπισθεί ὁ κανονισμός καί τοῦ επέστησε ιδιαιτέρως τήν προσοχή στό γεγονός ὅτι <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>οἱ αιτήσεις αυτές<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> (οἱ όποιες επρόκειτο νά γίνουν δεκτές στίς 20 Δεκεμβρίου ἡ ἀργότερα) <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>πρέπει νά ἀπορριφθοῦν, νά ελευθερωθούν δέ οἱ κατατεθείσες ἀσφάλειες<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>.</P><P>Τήν ἀκύρωση τῶν δύο αυτών πράξεων τῆς 'Επιτροπής ζητεί ἡ προσφεύγουσα, Ισχυριζόμενη κατ' ἀρχάς μέν ὅτι τό τηλετύπημα συνιστᾶ <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>ἀπόφαση<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>, ἀφοῦ δύναται νά παραγάγει έννομα ἀποτελέσματα καί άφορᾶ άμεσα καί ἀτομικῶς τήν προσφεύγουσα, κατόπιν δέ ὅτι, ἀκόμη καί ἄν τό τηλετύπημα εἶχε ως μοναδικό σκοπό τήν ερμηνεία τοῦ κανονισμού 3318/80, ἡ προσφυγή εἶναι ὁπωσδήποτε παραδεκτή, επειδή ὁ κανονισμός ἀποτελεί πράγματι <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>ἀπόφαση<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/> πού άφορᾶ άμεσα καί ἀτομικώς τήν προσφεύγουσα.</P><P>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19810223">23 Φεβρουαρίου 1981</DATE>, ἡ προσφεύγουσα ἤσκησε δυνάμει τοῦ άρθρου 173 τῆς συνθήκης τήν παρούσα προσφυγή περί ἀκυρώσεως τοῦ κανονισμού 3318/80 καί/ἤ τοῦ τηλετυπήματος τῆς Ἐπιτροπής πρός τό BALM.</P><P>Μέ τηλετύπημα τῆς <DATE ISO="19810626">26ης 'Ιουνίου 1981</DATE>, πού πρωτοκολλήθηκε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου τήν 'ίδια ήμερα, ἡ εταιρία TIAC ζήτησε νά γίνει δεκτή ἡ παρέμβαση της στην υπόθεση υπέρ τῆς προσφευ-γούσης. Ή παρέμβαση έγινε δεκτή μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19810930">30ής Σεπτεμβρίου 1981</DATE>.</P><P>Κατόπιν εκθέσεως τοῦ είσηγητοΰ δικαστού καί μετ' ἀκρόαση τοῦ γενικοῦ εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε, μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19810930">30ής Σεπτεμβρίου 1981</DATE>, τήν ἀνάθεση, κατ'<?PAGE NO="1132"?> εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 95 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας, τῆς εκδικάσεως τῆς παρούσης υποθέσεως στό τρίτο τμήμα καί την έναρξη της προφορικής διαδικασίας ἐπί τῆς ενστάσεως ἀπαραδέκτου. Κάλεσε δέ συγχρόνως την Ἐπιτροπή νά ἀπαντήσει εγγράφως, πρίν ἀπό τίς <DATE ISO="19811105">5 Νοεμβρίου 1981</DATE>, στό ἀκόλουθο ερώτημα:</P><P>— Πόσους επιχειρηματίες ἀφορούσε ὁ κανονισμός 3318/80;</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>πόσοι κατέθεσαν την αἴτησή τους κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου ἀναστολῆς;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>πόσοι κατέθεσαν τήν αἴτησή τους πρίν ἀπό τήν περίοδο ἀναστολής;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Εἶναι δυνατός ὁ προσδιορισμός τῶν ἐπιχειρηματιῶν αὐτών;</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙ —</NO.P><TXT>Αιτήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Μέ τήν προσφυγή τῆς ἡ <HT TYPE="ITALIC">Moksel</HT> ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο:</P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>νά ἀκυρώσει, κατά τό μέρος πού άφορᾶ τήν προσφεύγουσα, τήν ἀπόφαση τῆς καθ' ἧς, πού περιέχεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 3318/80 τῆς 'Επιτροπῆς, τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="345" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="20">ABl. L 345, σ. 20</REF.DOC.OJ>) καί/ἤ στό τηλετύπημα της <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> τῆς καθ' ἧς πρός τό Bundesanstalt für landwirtschaftliche Marktordnung (ὁμοσπονδιακό 'ίδρυμα ὀργανώσεως τῶν γεωργικών ἀγορῶν) τῆς Φραγκφούρτης ἐπί τοῦ Μάιν, μέ τήν ὁποία ἡ καθ' ἧς ἀπέρριπτε τίς ήδη κατατεθειμένες αιτήσεις προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή ὁρισμένων προϊόντων τοῦ τομέως τοῦ βοείου κρέατος, καθ' ὅσον οἱ αιτήσεις αυτές έπρεπε νά γίνουν δεκτές τό ἀργότερο στίς <DATE ISO="19801220">20 Δεκεμβρίου 1980</DATE></TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>νά καταδικάσει τήν καθ' ἧς στά δικαστικά έξοδα<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></QUOT.S><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>νά κρίνει τήν προσφυγή ἀπαράδεκτη καί νά καταδικάσει τήν προσφεύγουσα στά δικαστικά έξοδα.<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/></P><P>Στίς παρατηρήσεις τῆς ἐπί τῆς ενστάσεως ἀπαραδέκτου ἡ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγουσα</HT> ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο:</P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>νά επιφυλαχθεί ἐπί τοῦ ζητήματος τοῦ παραδεκτού τῆς προσφυγής μέχρι τήν έκδοση τῆς τελικῆς ἀποφάσεως καί νά κρίνει μέ αυτή τήν τελευταία τήν προσφυγή παραδεκτή,</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">επικουρικώς,</HT> νά ἀπορρίψει τήν αἴτηση της 'Επιτροπῆς, νά τήν καταδικάσει στά δικαστικά έξοδα καί νά κρίνει τήν προσφυγή παραδεκτή.<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/></TXT></NP></QUOT.S><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">παρεμοαίνουσα</HT> ζητεί ἀπό τό δικαστήριο:</P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>νά κρίνει παραδεκτή τήν προσφυγή της Moksel,</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>νά καταδικάσει τήν 'Επιτροπή, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀποφάσεως ἐπί τοῦ παραδεκτοί), στά δικαστικά έξοδα στά όποια υπεβλήθησαν ἡ Moksel καί ή TIAC,</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>ἐν πάση περιπτώσει δέ, νά μή καταδικάσει τήν TIAC στά δικαστικά έξοδα στά όποια υπεβλήθη ἡ Επιτροπή<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></QUOT.S></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙΙ —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί ἐπιχειρήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί επιχειρήματα τῆς 'Επιτροπής</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἐπί τῶν πραγματικών περιστατικών, ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ισχυρίζεται ὅτι <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>σέ τελευταία ἀνάλυση<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> τό BALM έλαβε <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>επισήμως<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> τήν ἀπόφαση σχετικά μέ τίς αιτήσεις τῆς προ-σφευγούσης. Πράγματι, ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ BALM τῆς <DATE ISO="19801223">23ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> συνάγεται ὅτι τό BALM ὑπέδειξε στήν προσφεύγουσα ὅτι είχε τήν δυνατότητα νά προβάλει ἀντιρρήσεις κατά τῆς ἀποφάσεως του εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πράγμα πού ἀποτελεί σαφή ένδειξη τοῦ ὅτι τήν ἀπόφαση σχετικά μέ τίς αίτήσεις της προσφευγούσης έλαβε τό BALM καί ὄχι ή 'Επιτροπή.</P><P>'Εξ άλλου, ἡ προσφεύγουσα έκανε προφανώς χρήση τῆς δυνατότητος νά προβάλει ἀντιρρήσεις κατά τῆς ἀποφάσεως τοῦ BALM, ἀφοῦ ἡ επιστολή τῆς τῆς <DATE ISO="19810130">30ης<?PAGE NO="1133"?> Ἰανουαρίου 1981</DATE> άρχιζε μέ τίς λέξεις <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>ἀντιρρήσεις κατά τῆς ἀποφάσεως σας τῆς <DATE ISO="19801223">23ης Δεκεμβρίου 1980</DATE><QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>. Ἔτσι ἡ προσφεύγουσα προσέφυγε κατά τῆς ἀποφάσεως τοῦ BALM ενώπιον τῶν γερμανικῶν δικαστηρίων καί συγχρόνως ήθελε νά ἀσκήσει προσφυγή ἀκυρώσεως κατά τῆς 'Επιτροπής, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 173 τῆς συνθήκης.</P><P>Σύμφωνα μέ τήν 'Επιτροπή, ἡ προσφυγή είναι ἀπαράδεκτη ἀπό κάθε άποψη, ἀφοῦ ούτε τό επίδικο τηλετύπημα οὔτε ὁ κανονισμός 3318/80 ἀποτελούν ἀποφάσεις κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 189 τῆς συνθήκης.</P><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Ἐπί τῆς νομικής φύσεως τοῦ τηλετυπήματος τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE></TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή 'Επιτροπή υποστηρίζει ὅτι τό τηλετύπημα αὐτό δέν ἀποτελεῖ ἀπόφαση τῆς 'Επιτροπής, κατά πρώτο λόγο επειδή, έστω καί ἄν γίνει δεκτό ὅτι ὑπήρχε ἀπόφαση, δέν δύναται νά τῆς καταλογισθεί, ἀφοῦ τό τηλετύπημα αυτό <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>εἶναι προφανῶς μία απλή ανακοίνωση πού προέρχεται ἀπό μία ὑπηρεσία τῆς Επιτροπής<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>, ἐν προκειμένω ἀπό τήν γενική διεύθυνση γεωργίας.</P><P>Κατά δεύτερο λόγο, σύμφωνα μέ τήν &#x00AB;κατανομή τῶν ἀρμοδιοτήτων γιά τήν εφαρμογή τῆς κοινής γεωργικής πολιτικής στόν ἐν λόγω τομέα, ἡ 'Επιτροπή δέν έχει καμμία εξουσία νά ἀπευθύνει ιδιαίτερες παραγγελίες στά Κράτη μέλη, πού εφαρμόζουν τό κοινοτικό δίκαιο μέ δική τους ευθύνη. Ή 'Επιτροπή ὄχι μόνο δέν υπερέβη τίς ἐξουσίες της, ἀλλ ἁπλώς ἠρκέσθη στην παροχή πρός τά Κράτη μέλη διευκρινήσεων, καί ὄχι δεσμευτικών παραγγελιών, πράγμα πού συνάγεται τόσο ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ παρατηρήσεις προσετέθησαν ὡς σημείωση, ὅσο καί ἀπό τό γεγονός ὅτι δέν είχαν ὡς σκοπό τήν παροχή παραγγελιών, άλλά νά επαναλάβουν τήν έννομη συνέπεια πού ἀπέρρεε ἀπό τό ἰσχῦον δίκαιο. Κατά συνέπεια, τό τηλετύπημα τῆς</P><P>'Επιτροπής εἶχε πληροφοριακό ἀπλώς χαρακτήρα.</P><P>Τέλος, τό τηλετύπημα αυτό εξηγείται ἀπό τήν ταχύτητα μέ τήν ὁποία ἀπεφασίσθη μέ τόν κανονισμό 3318/80 ἡ ἀναστολή τοῦ προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή βοείου κρέατος. Ὅταν ἡ έναρξη τῆς ἰσχύος ενός κανονισμοί) συμπίπτει μέ τήν ήμερα δημοσιεύσεως του στην 'Επίσημη 'Εφημερίδα — πράγμα πού συνέβη ἐν προκειμένω — οἱ <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>υπηρεσίες τῆς 'Επιτροπής έχουν τήν συνήθεια νά επεξηγοῦν τήν νομική κατάσταση στίς ἀρχές τῶν Κρατών μελών μέ τηλετύπημα<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/>. Τά τηλετυπήματα ὅμως αὐτά δέν έχουν ὡς σκοπό παρά μόνο νά ἀποδώσουν τήν νομική κατάσταση, ὅπως προκύπτει ἀπό τίς Ισχύουσες διατάξεις. Ἑπομένως, τά τηλετυπήματα αυτά καθ᾿ ἑαυτά δέν έχουν κανένα νομοκανονιστικό χαρακτήρα καί τά Κράτη μέλη είναι απολύτως ελεύθερα νά τά λάβουν ἡ νά μή τά λάβουν ὑπ᾿ ὄψη τους κατά τήν ἐφαρμογή τοῦ δικαίου. 'Εξ άλλου, τό Δικαστήριο, σέ παρεμφερείς περιπτώσεις, δέν χαρακτήρισε τά τηλετυπήματα αὐτά τῶν υπηρεσιών τῆς Ἐπιτροπῆς ὡς ἀποφάσεις κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 173 τῆς συνθήκης ΕΟΚ (βλ. τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19590717">17ης 'Ιουλίου 1959</DATE>, Phoenix-Rheinrohr, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="20/58" YEAR="1959" PAGE.ECR="165">20/58, Slg. σ. 165</REF.DOC.ECR>, καί τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19800327">27ης Μαρτίου 1980</DATE>, Sucrimex, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="133/79" YEAR="1980" PAGE.ECR="1299">133/79, Slg. σ. 1299</REF.DOC.ECR>).</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Επί τῆς νομικής φύσεως τοῦ κανονισμοί) 3318/80</TXT></NP></TI></TITLE><P>Σύμφωνα μέ τήν 'Επιτροπή, ὁ επίδικος κανονισμός θεσπίζει στό πρώτο άρθρο του μία γενική καί ἀφηρημένη έννομη συνέπεια καί δέν άφορᾶ καμμία αυστηρώς καθορισμένη ὁμάδα προσώπων.</P><P>Μετά τήν λήψη τοῦ μέτρου, έπρεπε νά ἀπορριφθοῦν ὄχι μόνο οἱ αἰτήσεις πού είχαν παραληφθεί κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου ἀναστολής, άλλά καί οἱ αιτήσεις πού είχαν κατατεθεί πρίν ἀπό τήν περίοδο αυτή καί ἐπί τῶν ὁποίων δέν εἶχε ληφθεί<?PAGE NO="1134"?> ἀπόφαση. Ἡ συνέπεια αύτη δέν συνάγεται ἀπό τόν κανονισμό 3318/80, ἀλλά ἀπό τόν κανονισμό 2378/80, τῆς <DATE ISO="19800904">4ης Σεπτεμβρίου 1980</DATE>, περί ὁρισμένων συμπληρωματικῶν ειδικῶν τρόπων χορηγήσεως πιστοποιητικών εξαγωγῆς στόν τομέα τοῦ βοείου κρέατος (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="241" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="19">ABl. L 241, σ. 19</REF.DOC.OJ>), ó όποιος, ἀφοῦ εφαρμόζεται ἐπ᾽ ἀόριστο χρόνο, οπωσδήποτε δέν έχει τόν χαρακτήρα ἀποφάσεως. Ἑπομένως εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ κανονισμός αυτός δέν ἀφοροῦσε ἀτομικώς την προσφεύγουσα.</P><P>'Επί πλέον, ἡ ὁμάδα τῶν προσώπων πού εἶχαν ἤδη καταθέσει αιτήσεις δέν εἶχε προσδιορισθεῖ κατά τρόπο τελειωτικό κατά τήν θέσπιση τοῦ επιδίκου κανονισμού. Πράγματι, ὁ προσδιορισμός τοῦ ἀριθμού τῶν περιπτώσεων πού εμπίπτουν στό πεδίο εφαρμογής τοῦ κανονισμοῦ 3318/80 εξαρτᾶται ἀπό τίς ἀποφάσεις τῶν εθνικών ἀρχῶν γιά κάθε ἀτομική περίπτωση ἐπί τοῦ ζητήματος ἄν μία αίτηση θεωρείται ὅτι κατετέθη ὁρισμένη ήμερα, ἀνάλογα μέ τό ἄν περιήλθε στόν ὀργανισμό παρεμβάσεως τήν ήμερα αυτή πρίν ἀπό τίς 13.00, ἀπόφαση πού υπόκειται ενδεχομένως σέ δικαστικό έλεγχο ὡς πρός τήν ὀρθότητά της.</P><P>Τέλος, ἡ λύση πού ἔδωσε τό Δικαστήριο στην ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19790306">6ης Μαρτίου 1979</DATE> (Simmenthal, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="92/78" YEAR="1979" PAGE.ECR="177">92/78, Slg. σ. 177</REF.DOC.ECR>) δέν δύναται νά μεταφερθεί στην παρούσα υπόθεση, διότι σέ εκείνη ἡ διαφορά ἀφοροῦσε τόν καθορισμό ἀπό τήν 'Επιτροπή — καί όχι ἀπό τίς ἀρχές τῶν Κρατών μελών — τῶν ελαχίστων τιμών πωλήσεως. Στην υπόθεση εκείνη τά Κράτη μέλη ἠρκέσθησαν νά έπα-ναλάβουν μία ἀπόφαση τῆς 'Επιτροπής, ἐνῶ στην προκειμένη υπόθεση ἀπόκειται στίς ἀρχές τῶν Κρατών μελών νά εφαρμόσουν τόν κανονισμό 3318/80 μέ δική τους εὐθύνη. Ἐπί πλέον, στην υπόθεση Simraenthal, ὅλες οἱ προσφορές πού εἶχαν παραληφθεί διεβιβάσθησαν στην 'Επιτροπή καί απετέλεσαν τήν βάση τῆς ἀποφάσεως — τό Δικαστήριο ὑπεγράμμισε ὅτι ἡ 'Επιτροπή είχε προσδιορίσει άμεσα τήν τύχη κάθε προσφοράς — ἐνῶ στην παρούσα υπόθεση οἱ ἀνακοινώσεις τῶν Κρατών μελών — τῆς Δευτέρας καί τῆς Πέμπτης — έδιναν ἁπλώς μία εικόνα τῆς καταστάσεως, ἀφοῦ μάλιστα οἱ ἀρχές τῶν Κρατών μελών ήταν δυνατό, κατά τό διάστημα μεταξύ τῆς κοινοποιήσεως πρός τήν 'Επιτροπή καί τῆς λήψεως τῆς ἀποφάσεως ἀπό τήν 'Επιτροπή, νά παραλάβουν καί άλλες αιτήσεις, τίς όποιες θά ἀφοροῦσε ὁμοίως ἡ ἀπόφαση τῆς 'Επιτροπής περί ἀναστολής. Κατά συνέπεια, ή 'Επιτροπή δέν λαμβάνει ποτέ ἀπόφαση έχοντας ἀκριβή γνώση ὅλων τῶν αιτήσεων, ἀφοῦ μάλιστα ἐπί πλέον δέν ἀποφασίζει ἐπί τών αιτήσεων αυτών μόνο, πράγμα πού σημαίνει ὅτι ἡ προσφεύγουσα δέν δύναται νά επικαλεσθεί τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19710313">13ης Μαρτίου 1971</DATE> (International Fruit Company, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="41/70+44/70" YEAR="1971" PAGE.ECR="411">41 ἕως 44/70, Slg. σ. 411</REF.DOC.ECR>).</P><P>'Εξ άλλου, ὁ επίδικος κανονισμός έχει σαφώς χαρακτήρα κανόνος δικαίου καί δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς ἀτομική ἀπόφαση, <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>γιά τόν λόγο καί μόνο ὅτι ἡ ἰδία ή χορήγηση τοῦ προκαθορισμού τῶν επιστροφών διέπεται ἀπό κανόνες δικαίου καί ἀποτελεί επομένως a priori δίκαιο<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> καί ὅτι ἀπόκλιση ἀπό τους κανόνες αυτούς επιτρέπεται μόνο μέ νομοκανονιστικές πράξεις γενικής ισχύος καί ὄχι μέ ἀτομικές ἀποφάσεις. Εἶναι παράλογο νά γίνει δεκτό ὅτι ὁ κανονισμός 3318/80 <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> χαρακτήρα κανόνος δικαίου σέ ὁρισμένες περιπτώσεις (μέλλουσες αιτήσεις) καί νά θεωρηθεί ὅτι ἀποτελεί ἀπόφαση σέ άλλες περιπτώσεις (υποβληθείσες ήδη αιτήσεις). Ή 'Επιτροπή καταλήγει συνεπώς στό συμπέρασμα ὅτι ή προσφυγή εἶναι προφανώς ἀπαράδεκτη καί επαναλαμβάνει ὅτι υπάρχουν πάντως τά εχέγγυα τῆς πλήρους έννομου προστασίας τοῦ πολίτου, ἀφοῦ ἡ προσφεύγουσα δύναται νά προσβάλει τήν ἀπόφαση τοῦ BALM ενώπιον τῶν εθνικών δικαστηρίων — πράγμα πού έχει ήδη κάνει. Ή άσκηση ἀπό τήν προσφεύγουσα ἀπ᾽ ευθείας προσφυγῆς<?PAGE NO="1135"?> στό Δικαστήριο εξηγείται βεβαίως ἀπό τόν σκοπό πού επεδίωκε, νά επιτύχει δηλαδή τήν ὅσο τό δυνατόν ταχύτερη έκδοση ἀποφάσεως, άλλά ἡ σκέψη αὐτή ὁπωσδήποτε δέν δικαιολογεί τήν ἀπόκλιση ἀπό τίς διαδικασίες πού προβλέπει ή συνθήκη καί ιδίως ἀπό τήν κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ τῶν εθνικῶν δικαστηρίων καί τοῦ Δικαστηρίου.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί επιχειρήματα νῆς προσφενγούσης</TXT></NP></TI></TITLE><P>'Η <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγουσα</HT> ισχυρίζεται ὅτι ἡ παρούσα προσφυγή εἶναι παραδεκτή, επειδή τό τηλετύπημα τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελεί ἀπόφαση καί, ἀκόμη καί ἄν ἀποφασισθεί ὅτι τό τηλετύπημα είχε ὡς μοναδικό ἀντικείμενο τήν ερμηνεία τῆς νομικῆς καταστάσεως πού ἀπέρρεε ἀπό τους κανονισμούς 3318/80 καί 2378/80, ἡ προσφυγή εξακολουθεί νά εἶναι παραδεκτή, ἀφοῦ ὁ κανονισμός 3318/80 στην πραγματικότητα ἀποτελεί ἀπόφαση.</P><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>'Επί τῆς νομικής φύσεως τοῦ τηλετυπήματος</TXT></NP></TI></TITLE><P>Τό τηλετύπημα αὐτό ἀποτελεί ἀπόφαση, κατ' ἀρχάς επειδή δύναται νά παραγάγει έννομα ἀποτελέσματα. Ὅπως στην υπόθεση Sucrimex τό Δικαστήριο ἔκρινε ὅτι τό τηλετύπημα πού δέν παράγει ἔννομα ἀποτελέσματα δέν ἀποτελεί ἀπόφαση, a contrario — σύμφωνα μέ τήν προσφεύγουσα — τό τηλετύπημα πού δύναται νά παραγάγει έννομα ἀποτελέσματα ἀποτελεί ἀπόφαση.</P><P>Εἶναι δυνατό βεβαίως νά γίνει δεκτό ὅτι τό πρώτο ήμισυ, τοῦ τηλετυπήματος δέν <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> παρά πληροφοριακό χαρακτήρα, ὅπως είναι επίσης δυνατό νά γίνει δεκτό ὅτι ή πρώτη φράση μετά τήν ένδειξη <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>προσοχή<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> ἐπίσης δεν <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> παρά πληροφοριακό περιεχόμενο, δέν υπάρχει ὅμως ἀμφιβολία ὅτι ή φράση <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>οἱ αιτήσεις αυτές πρέπει νά ἀπορριφθούν<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/> ἀποτελεί διαταγή, <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>μία επιτακτική παραγγελία<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/>. Μία τέτοια διαταγή δέν δύναται νά ερμηνευθεί σέ συνάρτηση μέ τό περιεχόμενο τοῦ κειμένου, δηλαδή μέ <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>αὐτό πού σκεπτόταν ἡ Ἐπιτροπή<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>. Δέν είναι δυνατό νά γίνει δεκτή ἡ ερμηνεία βάσει υποκειμενικῶν στοιχείων. Τό μόνο κριτήριο περί τοῦ ἄν τό τηλετύπημα αυτό ἀποτελεί ἀπόφαση ἡ όχι πρέπει νά προσδιορισθεί βάσει ἀντικειμενικών ενδείξεων. Ἀπό τήν ἀπόφαση ὅμως τοῦ BALM συνάγεται ὅτι τό τηλετύπημα αὐτό ἀποτελεί διαταγή.</P><P>'Εξ ἄλλου, στό τηλετύπημα αυτό ἡ 'Επιτροπή ἀναφέρει επίσης: <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>... καί νά ελευθερωθούν οἱ παρασχεθείσες εγγυήσεις<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>. Ή φράση αυτή ἀποτελεῖ πρόσθετη ἀπόδειξη τοῦ γεγονότος ὅτι τό τηλετύπημα ἀποτελεί ἀπόφαση, άφοθ οἱ εφαρμοστέες διατάξεις δέν προέβλεπαν τίποτε γιά τίς εγγυήσεις καί συνεπώς ήταν ἀναγκαία ή έκδοση σχετικής ἀποφάσεως.</P><P>Ή ένδειξη <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>προσοχή<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> δέν δύναται άλλωστε νά ὁδηγήσει στό συμπέρασμα ὅτι ή ἐν λόγω φράση δέν ἀποτελεί ἀπόφαση, ἀφού τό ἄν μία δήλωση έχει τό χαρακτήρα ἀποφάσεως εξαρτᾶται ὄχι ἀπό τόν τίτλο της ἡ τήν ὀνομασία της, άλλά ἀπό τό περιεχόμενό τῆς καί τήν διατύπωση της.</P><P>Ἐν πάση περιπτώσει, τό τηλετύπημα αυτό ἀναφέρεται επίσης στον κανονισμό 2378/80, ἀπό τόν όποιο συνάγεται ὅτι τά έν λόγω μέτρα - ἀποκλίσεις δέν δύνανται νά ληφθούν παρά μόνο ἀπό τήν 'Επιτροπή, ἀφοῦ στην 'Επιτροπή πρέπει νά παρασχεθούν οἱ πληροφορίες, γιά νά λάβει τά μέτρα αυτά. 'Επί πλέον, επειδή ἀντικείμενο τοῦ κανονισμοῦ 2378/80 εἶναι ἀποκλειστικώς καί μόνο οἱ ἤδη κατατεθειμένες αιτήσεις, τά μέτρα πού ελήφθησαν κατ' εφαρμογή τοῦ κανονισμού αυτού ἀποτελούν πράγματι ἀποφάσεις, ἀφοῦ ρυθμίζουν μεμονωμένες περιπτώσεις. Κατά συνέπεια, ἀντίθετα μέ τους ισχυρισμούς τῆς 'Επιτροπής, τήν απόφαση σέ τελευταία ἀνάλυση δέν έλαβε τό BALM, άλλά ἡ ἴδια, επομένως τό επίδικο τηλετύπημα ἀποτελεί σαφώς ἀπόφαση.</P><P>Τό τηλετύπημα αυτό άφορᾶ τήν προσφεύγουσα άμεσα καί ἀτομικώς. Πράγματι, σύμφωνα μέ τήν προσφεύγουσα, ὁ συλλογισμός<?PAGE NO="1136"?> πού ἀκολούθησε τό Δικαστήριο στην υπόθεση Simmenthai εφαρμόζεται πλήρως στην παρούσα υπόθεση, ὑπό τήν έννοια ὅτι ἡ Ἐπιτροπή έλαβε ὑπ' ὄψη της τίς αιτήσεις τῆς Moksel μαζί μέ ὅλες τίς άλλες κατά τήν θέσπιση τοῦ κανονισμοί) 3318/80 καί έδωσε μέ τηλετύπημα στό BALM εντολές γιά τό σύνολο τῶν αιτήσεων, επομένως καί γιά τίς αιτήσεις τῆς Moksel: κατά συνέπεια τό τηλετύπημα αυτό ἀπέρριψε ἀπ' ευθείας τίς αιτήσεις τῆς Moksel.</P><P>Τέλος, ἡ προσφεύγουσα άπαντᾶ σέ δύο συγκεκριμένα σημεία στην Ἐπιτροπή :</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἀκόμη καί ἄν τό τηλετύπημα προέρχεται ἀπό τήν γενική διεύθυνση γεωργίας, ὁπωσδήποτε υπάρχει, κατά τήν άποψη τῆς Moksel, ἡ σχετική εξουσιοδότηση πού επιτρέπει στην γενική διεύθυνση νά λάβει ἀπόφαση στον τομέα αυτό,</P></ITEM><ITEM><P>λίγο ενδιαφέρει ἄν τό BALM θέσπισε ὁρισμένο μέτρο πού υπόκειται σέ προσβολή κατά τό εθνικό δίκαιο, προκειμένου περί τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς υπάρξεως μιᾶς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία, ἄν καί ἀπευθύνεται σέ ένα Κράτος μέλος, έν τούτοις άφορᾶ άμεσα καί ἀτομικῶς ένα συγκεκριμένο επιχειρηματία τῆς Κοινής 'Αγοράς (ή Moksel παραπέμπει σχετικά στην προαναφερθείσα υπόθεση Simmenthal καί στίς υποθέσεις Töpfer (ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19650701">1ης 'Ιουλίου 1965</DATE>, υποθ. <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="106/63+107/63" YEAR="1965" PAGE.ECR="526">106 καί 107/63, Sig. σ. 526</REF.DOC.ECR>) καί Werner Α. Bock (απόφαση τῆς <DATE ISO="19711123">23ης Νοεμβρίου 1971</DATE>, ὑπόθ. <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="62/70" YEAR="1971" PAGE.ECR="897">62/70, Slg. σ. 877</REF.DOC.ECR>).</P></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Επί τῆς νομικῆς φύσεως τοῦ κανονισμοῦ 3318/80</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή προσφεύγουσα δέχεται ὅτι ὁ επίδικος κανονισμός θά ἀποτελοῦσε κανονισμό κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 189 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, ἄν περιοριζόταν, σύμφωνα μέ τό άρθρο 5, παράγραφος 4 τοῦ κανονισμοῦ 885/68, στην ρύθμιση τῶν αιτήσεων πού υπεβλήθησαν κατά τήν περίοδο ἀναστολής. Οί αιτήσεις αυτές θά ἐρρυθμίζοντο άλλωστε σύμφωνα μέ τήν ἀπόφαση στην υπόθεση Caipak (ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19800617">17ης 'Ιουνίου 1980</DATE>, υποθ. <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="789+790/79" YEAR="1980" PAGE.ECR="1949">789 καί 790/79, Slg. σ. 1949</REF.DOC.ECR>). 'Αντίθετα, ὅσον άφορᾶ τίς αιτήσεις πού κατετέθησαν πρίν ἀπό τήν περίοδο ἀναστολής, ὁ κανονισμός αυτός ἀποτελεί ἀτομικό μέτρο καί έχει συνεπῶς τόν χαρακτήρα ἀποφάσεως: στην περίπτωση ἑπομένως αύτη εφαρμόζεται ἡ ἀπόφαση στην υπόθεση International Fruit, επειδή ὁ ἀριθμός τῶν ἐπιχειρηματιών ήταν γνωστός κατά τήν θέσπιση τοῦ επιδίκου κανονισμού καί καμμία νέα αίτηση δέν ἠδύ-νατο νά προστεθεί. Κατά συνέπεια, στην περίπτωση αὐτή τό ληφθέν μέτρο, πού ἀφορούσε μία περιορισμένη καί επαρκώς εξατομικευμένη ὁμάδα επιχειρηματιών, ἀποτελεί στην πραγματικότητα μία δέσμη ἀποφάσεων, κάθε μία ἀπό τίς όποιες επηρεάζει σαφώς τήν νομική κατάσταση ἑνός αιτούντος, καί επομένως άφορᾶ τήν προσφεύγουσα ἀτομικώς.</P><P>Ή προσφεύγουσα προσθέτει ἐπί πλέον ὅτι ένας ψευδοαναδρομικός κανονισμός βεβαίως ἀποτελεί πάντοτε, ἀπό νομική άποψη, κανονισμό κατά τήν έννοια τοῦ άρθρου 189 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, άλλά ἐν προκειμένω δέν πρόκειται γιά τέτοιον κανονισμό, δεδομένου ὅτι τό εδάφιο 3 τοῦ άρθρου 5 παράγραφος 4 τοῦ κανονισμοῦ 885/68 ἀπαγορεύει στην οὐσία τήν ψευδοα-ναδρομή, ἀφοῦ δέν ἀναφέρει παρά μόνο τίς αιτήσεις πού ὑπεβλήθησαν κατά τήν περίοδο ἀναστολής. Κατά συνέπεια, τό μέτρο πού έλαβε ἡ 'Επιτροπή στό άρθρο 2 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ 2378/80 ἀποτελεί τό πολύ μία επιδέξια ἀπόπειρα νά προσδοθεί <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>ἀποτέλεσμα ισοδύναμο μέ ψευ-δοαναδρομή σέ κανονισμούς περί ἀναστολής τοῦ προκαθορισμοί), τήν όποια, λόγω τῆς φύσεως τους, οἱ κανονισμοί αυτοί ούτε έχουν οὔτε δύνανται νά παραγάγουν<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>.</P><P>Ή προσφεύγουσα προσθέτει επίσης ὅτι έχουν ήδη υπάρξει στό παρελθόν μέτρα ἀναστολής τοῦ προκαθορισμού τῆς επιστροφής κατά τήν εξαγωγή, άλλά εἶναι ή πρώτη φορά πού ἡ ἀναστολή αυτή θίγει τίς αιτήσεις πού έχουν μέν κατατεθεί, ἐπί τῶν ὁποίων ὅμως δέν έχει ληφθεί ἀκόμη ἀπόφαση, καί μάλιστα αυτό συμβαίνει ἀποκλειστικώς βάσει καί εντός τοῦ πλαισίου τοῦ ἄρθρου 2 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ<?PAGE NO="1137"?> 2378/80. 'Από αυτό συνάγεται ὅτι έχει χαρακτήρα ἀποφάσεως — ὄχι ο κανονισμός 2378/80 αυτός καθ' εαυτός — άλλα τό <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>μέτρο<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> κατά την ἔννοια τοῦ ἄρθρου 2 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ. Πράγματι, ἡ 'Επιτροπή δέν δύναται νά ἀρνηθεί ὅτι ἡ διάταξη αυτή ουσιαστικά άφορᾶ μία κλειστή καί επαρκῶς εξατομικευμένη ὁμάδα προσώπων. Πράγματι, τό μόνο πρόβλημα πού θά ἠδύνατο νά τεθεῖ, ὅσον άφορᾶ τήν ὁμάδα αυτή τῶν επιχειρηματιών, θά ήταν ἄν μία παλαιά αίτηση ἠδύνατο νά περιληφθεί στίς αιτήσεις αυτές. Αυτό ὅμως ἀποτελεί ἁπλῶς <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>δευτερεῦον ζήτημα<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>, ἡ λύση τοῦ ὁποίου ἀπό τίς εθνικές ἀρχές πού χορηγοῦν τά πιστοποιητικά δέν ἔχει σχέση μέ τό γεγονός ὅτι, στό πλαίσιο τοῦ κανονισμοῦ 2378/80, στην 'Επιτροπή καί μόνο ἀπόκειται νά ἀποφασίζει ἄν θά κάνει δεκτές ἤ θά ἀπορρίψει τίς αἰτήσεις πιστοποιητικών πού ἔχουν ήδη κατατεθεί, ὅπως εδέχθη τό Δικαστήριο στην υπόθεση Simmenthai. Ή προσφεύγουσα δέν βλέπει γιά ποιό λόγο δέν πρέπει νά γίνει σύγκριση μέ αυτή τήν υπόθεση Simmenthai. Ή προσφεύγουσα θεωρεί ὅτι ή 'Επιτροπή παρέβλεψε τίς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ 2378/80, σύμφωνα μέ τίς όποιες ἡ 'Επιτροπή ὄφειλε, καί ὄχι τά Κράτη μέλη, νά λάβει τά ἐν λόγω μέτρα. Τέλος, ἀπό τίς παρατηρήσεις τῆς ίδιας τῆς 'Επιτροπής προκύπτει ὅτι γνώριζε ὅλες τίς αἰτήσεις πού είχαν κατατεθεί κατά τόν χρόνο τῆς θεσπίσεως τοῦ κανονισμοῦ 3318/80.</P><P>Γενικότερα ἡ προσφεύγουσα τονίζει ὅτι <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> έννομο συμφέρον νά ἀσκήσει προσφυγή, ὅπως συνάγεται, πάντα κατά τήν άποψη της, ἀπό τίς σκέψεις 31 έως 33 τῆς ἀποφάσεως Simmenthai.</P><P>Παραδέχεται ὅτι υπέβαλε ἀντιρρήσεις ενώπιον τοῦ BALM κατά τῆς ̙πορριπτικής ἀποφάσεως του, άλλά τό BALM ἀνέβαλε τήν λήψη ἀποφάσεως έπί τῶν ἀντιρρήσεων αυτών μέχρι νά ἀποφανθεί τό Δικαστήριο. Ή προσφεύγουσα πάντως ισχυρίζεται ὅτι οἱ αντιρρήσεις αυτές δέν δύνανται σέ καμμία περίπτωση νά θεμελιώσουν ενδεχομένως ένσταση εκκρεμοδικίας στό πλαίσιο τῆς παρούσης προσφυγής, ἀφοῦ στην παρούσα υπόθεση ἡ προσφυγή ἀκυρώσεως δυνάμει τοῦ ἄρθρου 173 τῆς συνθήκης ΕΟΚ ἀποτελεί τήν ἁπλούστερη καί ταχύτερη μέθοδο, δεδομένου ὅτι οὕτως ἡ άλλως έπρεπε νά γίνει προσφυγή στό Δικαστήριο καί ὅτι τό άρθρο 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ επιβάλλει τήν υποχρέωση υποβολής τοῦ ζητήματος στό Δικαστήριο μόνο στά δικαστήρια πού ἀποφαίνονται σέ τελευταίο βαθμό. 'Επειδή μία τέτοια διαδικασία δύναται νά διαρκέσει ἐπί έτη, μόνο τό άρθρο 173 τῆς συνθήκης δύναται νά εξασφαλίσει επαρκή νομική προστασία στους επιχειρηματίες. 'Επί πλέον, ὡς ἀφετηρία πρέπει νά ληφθεί ἡ άποψη ὅτι οἱ αιτήσεις τῆς προσφευγούσης δέν κατετέθησαν παρά στίς <DATE ISO="19801215">15 Δεκεμβρίου 1980</DATE> καί ὅτι τό BALM δέν έβλεπε νά υπάρχει δυνατότης νά εξετάσει τίς αἰτήσεις σάν νά είχαν κατατεθεί ήδη στίς <DATE ISO="19801212">12 Δεκεμβρίου 1980</DATE>. Τέλος, ή προσφεύγουσα υποστηρίζει ὅτι τό ζήτημα τοῦ παραδεκτοῦ τῆς προσφυγής δέν δύναται νά ἀποχωρισθεί σαφώς ἀπό τό ζήτημα τοῦ βάσιμου της.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Ἰσχυρισμοί καί ἐπιχειρήματα τῆς παρεμβαινούσης</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἡ <HT TYPE="ITALIC">παρεμβαίνουσα TIAC</HT> θεωρεί ὅτι, πρίν εξετασθεί ἄν ὁ κανονισμός 3318/80 καί/ἤ τό τηλετύπημα τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελούν πράγματι ἀποφάσεις υποκείμενες σέ προσφυγή ἀκυρώσεως, πρέπει νά εξετασθεί ή γένεση τῶν κανονισμών πού ἀφοροῦν τήν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς στόν τομέα τῆς ἀναστολής τῶν προκαθορισμών τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή βοείου κρέατος.</P><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Γένεση τῶν κανονισμών πού ἀφοροῦν τήν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς στόν τομέα αυτόν</TXT></NP></TI></TITLE><P>Σύμφωνα μέ τήν παρεμβαίνουσα, ἡ 'Επιτροπή ἀντλεί τήν ἁρμοδιότητά τῆς ἀπό τόν κανονισμό 885/68, ὅπως τροποποιήθηκε<?PAGE NO="1138"?> ἀπό τόν κανονισμό 1504/76. Ἔχει την ευχέρεια νά ενεργεί μόνη τῆς μόνο σέ εξαιρετικές περιπτώσεις καί ὑπό την προϋπόθεση ὅτι λαμβάνει ἀπόφαση πού διαπιστώνει ἀφ' ἑνός μέν την ύπαρξη — ἥ τόν κίνδυνο υπάρξεως — δυσχερειών στην αγορά, άφ' ἑτερου δέ <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>την ύπαρξη εξαιρετικά επειγούσης καταστάσεως<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/>. Ὑπό τίς προϋποθέσεις αυτές ἡ Ἐπιτροπή <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> δικαίωμα νά διατάξει την ἀναστολή τῶν προκαθορισμών ἐπί τρεις ήμερες καί ὅλες οἱ αιτήσεις πού κατατίθενται κατά την διάρκεια τῆς περιόδου αυτής εἶναι ἀπαράδεκτες. Ή παρεμβαίνουσα συνάγει ἀπό τό κείμενο αυτό μία πρώτη συνέπεια: τίποτε δέν προβλέπεται γιά τίς αιτήσεις πού κατατίθενται πρίν ἀπό τήν ἀπόφαση περί ἀναστολής, πράγμα πού σημαίνει ὅτι ἡ Ἐπιτροπή δέν είναι ἁρμόδια γιά τίς αιτήσεις αυτές.</P><P>Ό κανονισμός 2378/80 πού προβλέπει συμπληρωματικούς ειδικούς τρόπους χορηγήσεως πιστοποιητικῶν εξαγωγής ἐθε-σπίσθη, γιά νά καταστεί δυνατή ἡ καλύτερη πληροφόρηση τῆς Ἐπιτροπής, καί ή προθεσμία τῶν πέντε ήμερων πού προβλέπει ὁ κανονισμός αυτός είχε ὡς σκοπό νά επιτρέψει στην 'Επιτροπή νά εκτιμήσει τήν κατάσταση στην ἀγορά καί νά <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>λάβει τά κατάλληλα μέτρα σχετικά μέ τήν εκκρεμή αίτηση<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/>. Κατά τήν παρεμβαίνουσα, ὁ κανονισμός αυτός ἀνανεώνει τόν κανονισμό 301/80. 'Εξ ἄλλου, ὁ κανονισμός 2378/80 προσδιορίζει μέν στό άρθρο 2 παράγραφος 1 ὅτι τά πιστοποιητικά χορηγοῦνται <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>ἐφ' ὅσον δέν ληφθούν ειδικά μέτρα κατά τήν διάρκεια τῆς προθεσμίας αυτής<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/>, άλλά, κατά τήν παρεμβαίνουσα, ή διάταξη αυτή δέν δύναται πάντως νά ἀποκλίνει ἀπό τίς ρητές διατάξεις τοῦ κανο-νισμοῦ 1504/78. Τό προοίμιο άλλωστε δείχνει ὅτι τέτοια μέτρα δέν δύνανται νά λαμβάνονται παρά μόνο σέ σχέση μέ μία μόνο αίτηση, πράγμα πού σημαίνει ὅτι ή 'Επιτροπή πρέπει νά εξετάζει τίς αιτήσεις κατά περίπτωση καί ὅτι δέν ὁδηγείται ἑπομένως ἀναγκαστικά στην ἀπόρριψη ὅλων.</P><P>'Από τήν ἀνάλυση αυτή ἡ παρεμβαίνουσα συνάγει τά έξῆς συμπεράσματα:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ή εξουσία τῆς Ἐπιτροπῆς περιορίζεται στην δυνατότητα ἀπορρίψεως τῶν αιτήσεων πού κατατίθενται κατά τήν περίοδο ἀναστολής. Δέν <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> επομένως τήν δυνατότητα ἀπορρίψεως τῶν αιτήσεων πού έχουν κατατεθεί πρίν ἀπό τήν περίοδο αυτή</P></ITEM><ITEM><P>ή απόρριψη τῶν προγενεστέρων αυτῶν αιτήσεων, ἀκόμη καί ἄν ήταν δυνατή, ἀποτελεί τήν έσχάτη λύση καί ἀπαιτεί ειδική ἀπόφαση πού θά άφορᾶ κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.</P></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Ἐπί τῶν ισχυρισμών τῆς 'Επιτροπής</TXT></NP></TI></TITLE><P>Κατ' ἀρχάς, ἡ παρεμβαίνουσα τονίζει ὅτι ὁ ισχυρισμός τῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι επρόκειτο περί ἀποφάσεως τοῦ BALM εἶναι εσφαλμένος, διότι τό BALM περιορίστηκε ἁπλώς νά κοινοποιήσει ἀπόφαση πού εἶχε ήδη λάβει ἡ 'Επιτροπή. Τό τηλετύπημα δέν ἀφήνει καμμία ἀμφιβολία ἀπό τήν άποψη αυτή, άφοῦ ἡ διατύπωση του δέν άφηνε στό BALM καμμία εξουσία εκτιμήσεως τῆς καταστάσεως. Ἐπί πλέον, μόνο ἡ 'Επιτροπή, ἡ ὁποία εἶναι επιφορτισμένη μέ τήν εκτίμηση τῆς καταστάσεως στην ἀγορά, ἠδύνατο νά λάβει τήν σχετική ἀπόφαση, ἀφοῦ μόνο σέ αυτή εἶχε δοθεί νομοτύπως πλήρης εξουσία, κατά συνέπεια ἡ σκέψη 16 τῆς ἀποφάσεως Sucrimex δέν δύναται νά εφαρμοσθεί ἐν προκειμένω.</P><GR.SEQ LEVEL="6"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Ἐπί τῆς νομικῆς φύσεως τοῦ κανονισμοῦ 3318/80</TXT></NP></TI></TITLE><P>'Εφ' ὅσον ὁ κανονισμός αυτός πράγματι δέν άφορᾶ παρά μόνο τίς αιτήσεις πού κατετέθησαν κατά τήν περίοδο ἀναστολής, ή Moksel καί ἡ TLAC δέν έχουν δικαίωμα νά τόν προσβάλουν, ἀφοῦ στην περίπτωση αὐτή δέν τίς άφορᾶ άμεσα. Ἐπομένως, θά εφαρμοζόταν στην περίπτωση αυτή ἡ λύση πού εδέχθη τό Δικαστήριο στην ἀπόφαση <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>Ἐξαγωγή ζάχαρης<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/> (ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19770331">31ης<?PAGE NO="1139"?> Μαρτίου 1977</DATE>, ὑπόθ. <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="88/76" YEAR="1977" PAGE.ECR="709">88/76, Slg. σ. 709</REF.DOC.ECR>), πράγμα πού σημαίνει ὅτι τά δικαστικά έξοδα βαρύνουν ὁπωσδήποτε την 'Επιτροπή. 'Αντίθετα, ἐφ' ὅσον ὁ κανονισμός 3318/80 άφορᾶ καί τίς αιτήσεις πού κατετέθησαν πρίν ἀπό τήν περίοδο ἀναστολής, τότε ὁ κανονισμός αυτός ἀναλύεται στην πραγματικότητα σέ δύο κανονισμούς:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>σέ ἕνα πρῶτο πού περιέχει τήν ἀπόφαση ἀναστολής τοῦ προκαθορισμοί), σύμφωνα μέ τόν κανονισμό 1504/76, καί πού <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> ὡς συνέπεια τήν ἀπόρριψη των αιτήσεων πού κατετέθησαν κατά τήν περίοδο ἀναστολῆς</P></ITEM><ITEM><P>σέ ἕνα δεύτερο πού ἐθεσπίσθη δυνάμει τοῦ κανονισμού 2378/80 καί ἀπορρίπτει τίς αιτήσεις πού κατετέθησαν πρίν ἀπό αυτή τήν περίοδο ἀναστολής.</P></ITEM></LIST><P>Αυτός ὁ <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>δεύτερος κανονισμός<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/> ὅμως ἀποτελεί ἀπόφαση, ἀφοῦ ἀπό τό προοίμιο τοῦ κανονισμού 2378/80 προκύπτει ὅτι ἡ 'Επιτροπή πρέπει νά ἀποφαίνεται κατά περίπτωση καί ἐπί πλέον ἡ 'Επιτροπή γνώριζε τό σύνολο τῶν κατατεθειμένων αιτήσεων, δεδομένου ὅτι οἱ αὐτήσεις αυτές δύνανται νά ἀνευρεθοῦν στό παράρτημα τοῦ υπομνήματος πού κατέθεσε ἡ 'Επιτροπή.</P><P>Γιά νά ἀποδείξει ὅτι ὁ κανονισμός αυτός ἀποτελεί πράγματι ἀπόφαση, ἡ παρεμβαίνουσα ἀναπτύσσει τόν 'ίδιο συλλογισμό μέ τήν Moksel, ἀλλά προβάλλει ἕνα νέο επιχείρημα, ὅτι δηλαδή μόνο επειδή ὁ κανονισμός 3318/80 περιέχει ἀνεπαρκείς αιτιολογίες, ἡ 'Επιτροπή δύναται βασίμως νά ισχυρισθεί ὅτι πρόκειται πράγματι περί κανονισμού, ἐνῶ ἡ επαρκής αιτιολογία θά ήταν ένδειξη ὅτι ὁ κανονισμός αυτός ἀποτελεί, ἐν μέρει τουλάχιστον, ἀπόφαση περί ἀπορρίψεως τῶν αιτήσεων πού κατετέθησαν πρίν ἀπό τήν περίοδο ἀναστολής.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="6"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Επί τῆς νομικῆς φύσεως τοῦ τηλετυπήματος</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἡ παρεμβαίνουσα αναπτύσσει κατ' ἀρχάς μιά επιχειρηματολογία πού μοιάζει πολύ μέ τῆς Moksel, γιά νά ἀποδείξει ὅτι τό τηλετύπημα αυτό ἀποτελεί πράγματι ἀναγκαστική παραγγελία πρός τίς εθνικές ἀρχές, Ιδιαιτέρως οἱ δύο φράσεις στην σημείωση, οἱ όποιες ἀνεφέρθησαν ήδη ἀπό τήν προσφεύγουσα.</P><P>Τό πρόβλημα ὅμως τῆς ερμηνείας τοῦ τηλετυπήματος εξαρτάται, κατά τήν παρεμβαίνουσα, καί ἀπό τήν ἑρμηνεία καί τά ἀποτελέσματα τοῦ κανονισμοῦ 3318/80:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἄν ὁ κανονισμός 3318/80 δέν ἀφοροῦσε τίς αιτήσεις πού εἶχαν κατατεθεί πρίν ἀπό τήν περίοδο ἀναστολής, τότε τό τηλετύπημα θά έπρεπε νά θεωρηθεί εἴτε ὡς ἀπορριπτική ἀπόφαση εἴτε ὡς ἀνυπόστατη νομική πράξη πού δέν έθιγε τά συμφέροντα τῆς Moksel καί τῆς TIAC</P></ITEM><ITEM><P>ἀντίθετα, ἄν ὁ κανονισμός 3318/80 ἀφοροῦσε τίς προγενέστερες αυτές αιτήσεις, τό τηλετύπημα θά έπρεπε νά θεωρηθεί ὡς ἀνυπόστατη νομική πράξη.</P></ITEM></LIST><P>Κατά συνέπεια, ἡ εξέταση τοῦ τηλετυπήματος εἶναι ἀναγκαία, μόνο ἐφ' ὅσον ὁ κανονισμός 3318/80 δέν ἀφορα τίς προγενέστερες αυτές αιτήσεις.</P><P>Τέλος, ἡ παρεμβαίνουσα θεωρεί κατά πρώτο ὅτι τό τηλετύπημα αποτελεί ὁπωσδήποτε πράξη τῆς 'Επιτροπής, έστω καί ἄν προέρχεται ἀπό τήν γενική διεύθυνση γεωργίας, ἀφοῦ θά υπήρχε ὁπωσδήποτε ή σχετική εξουσιοδότηση στόν τομέα αυτόν κατά δεύτερο δέ ὅτι τό BALM δέν ἠδύνατο, παρά τους ἀντιθέτους ἰσχυρισμούς τῆς 'Επιτροπής, νά ἀγνοήσει τό τηλετύπημα, ἀφοῦ τό BALM θεώρησε πράγματι ὅτι τό τηλετύπημα περιείχε υποχρεωτικές παραγγελίες, λόγω μάλιστα τῆς ἰδίας τῆς διατυπώσεως του.</P></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="1140"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙV —</NO.P><TXT>'Απάντηση τῆς 'Επιτροπῆς στό ερώτημα πού τῆς ἔθεσε το Δικαστήριο</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> δηλώνει ὅτι <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>δέν γνωρίζει<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/> πόσους επιχειρηματίες ἀφοροῦσε ὁ κανονισμός 3318/80.</P><P>Ή 'Επιτροπή δέν διαθέτει ούτε κάν πληροφορίες γιά τόν ἀριθμό τῶν ἐπιχειρηματιών πού είχαν υποβάλει αίτηση προκαθορισμού των ἐπιστροφών πρίν ἀπό τήν ἀναστολή τους. Πράγματι, οἱ ἀνακοινώσεις των Κρατῶν μελών, πού εστάλησαν στην 'Επιτροπή τήν Πέμπτη <DATE ISO="19801218">18 Δεκεμβρίου 1980</DATE> πρίν ἀπό τίς 16.00, δέν ἀφοροῦσαν παρά τά προϊόντα, τίς ποσότητες καί τίς χώρες προορισμοῦ γιά τίς όποιες εἶχαν κατατεθεί αιτήσεις προκαθορισμού τῶν ἐπιστροφών. Οἱ ἀνακοινώσεις αυτές δέν διευκρίνιζαν συνεπώς ούτε τόν ἀριθμό ούτε τήν ταυτότητα τῶν επιχειρηματιών πού είχαν υποβάλει τίς αιτήσεις αυτές.</P><P>Ή 'Επιτροπή ἀφιστᾶ πάλι τήν προσοχή τοῦ Δικαστηρίου ἐπί τοῦ γεγονότος ὅτι νέες αιτήσεις ἠδύναντο νά ὐποβληθοῦν μεταξύ τῦς Πέμπτης <DATE ISO="19801218">18 Δεκεμβρίου 1980</DATE> ώρα 13.00 καί τῆς ημερομηνίας τῆς εκδόσεως τοῦ κανονισμού, δηλαδή τῆς <DATE ISO="19801220">20ῆς Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</P><P>Κατά συνέπεια, ὅταν λαμβάνει τήν ἀπόφαση ἀναστολής τοῦ προκαθορισμού τῶν επιστροφών, ἡ 'Επιτροπή δέν <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> πλήρη γνώση τῶν προϊόντων, ποσοτήτων καί χωρών προορισμού πού. άφορᾶ ἡ ἀπόφαση. Τά δεδομένα αυτά περιέρχονται σέ γνώση τῆς Ἐπιτροπῆς μόνο μέ τίς μεταγενέστερες περιοδικές ἀνακοινώσεις τῶν Κρατών μελών.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή 'Επιτροπή τῶν Εὐρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν Jörn Sack, ή προσφεύγουσα, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν Hans-Ε. Heyn, δικηγόρο 'Αμβούργου, καί ή παρεμβαίνουσα, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν δικηγόρο David Vaughan, QC, ἀνέπτυξαν προφορικώς τίς παρατηρήσεις τους κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811126">26ης Νοεμβρίου 1981</DATE>.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820204">4ης Φεβρουαρίου 1982</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19810223">23 Φεβρουαρίου 1981</DATE>, ἡ επιχείρηση εμπορίου βοείου κρέατος Firma Alexander Moksel Import-Export GmbH &amp; Co. Handels KG, εταιρία τοῦ γερμανικοί) δικαίου, υπέρ τῆς ὁποίας παρενέβη ἡ επιχείρηση TIAC Handelmaatschappij BV, παρεμβαίνουσα, εταιρία τοῦ ὀλλανδικοῦ δικαίου, ἤσκησε, δυνάμει τοῦ άρθρου 173 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή, μέ τήν ὁποία ζητεί τήν ἀκύρωση τοῦ κανονισμοῦ 3318/80, τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>, περί προσωρινής ἀναστολής τοῦ προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφῶν κατά την ἐξαγωγή ὁρισμένων προϊόντων τοῦ τομέως τοῦ βοείου κρέατος (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="345" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="20">ABl. L 345, σ. 20</REF.DOC.OJ>), κατά τό μέρος πού την άφορᾶ,<?PAGE NO="1141"?> καί/ἤ τοῦ τηλετυπήματος πού ἀπηύθυνε ἡ 'Επιτροπή πρός τό Bundesanstalt für landwirtschaftliche Marktordnung (στο έξης BALM) στίς <DATE ISO="19801219">19 Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Στό πλαίσιο τῶν δραστηριοτήτων τῆς ἡ προσφεύγουσα κάνει συχνά χρήση τῆς δυνατότητος, ὅσον άφορᾶ τίς συμβάσεις τῆς εξαγωγῆς βοείου κρέατος, προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφῶν κατά τήν εξαγωγή, ἡ ὁποία προβλέπεται στίς παραγράφους 3 καί 4 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ κανονισμοῦ 885/68 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19680628">28ης 'Ιουνίου 1968</DATE>, περί θεσπίσεως στόν τομέα τοῦ βοείου κρέατος τῶν γενικῶν κανόνων γιά τήν χορήγηση επιστροφών κατά τήν εξαγωγή καί τῶν κριτηρίων καθορισμοῦ τοῦ ύψους αυτών (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/015, σ. 171) ὅπως συνεπληρώθη ἀπό τόν κανονισμό 1504/76 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19760621">21ης 'Ιουνίου 1976</DATE>, ὅσον άφορᾶ τους γενικούς κανόνες ἐκ τῶν προτέρων καθορισμοῦ τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή στόν τομέα τοῦ βοείου κρέατος (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/015, σ. 171).</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Κατ' εφαρμογή τῶν διατάξεων αυτών, ἡ προσφεύγουσα υπέβαλε στό BALM τήν Παρασκευή <DATE ISO="19801212">12 Δεκεμβρίου 1980</DATE> αιτήσεις προκαθορισμοί) τῶν ἐπιστροφών κατά τήν εξαγωγή. Γιά λόγους πού ὠφείλοντο σέ καθυστέρηση τῆς κοινοποιήσεως τῆς τραπεζικής εγγυήσεως, τό BALM ἐθεώρησε, σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 14 τοῦ κανονισμοῦ 3183/80 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19801203">3ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>, περί ὁρισμένων κοινών τρόπων εφαρμογής τοῦ συστήματος τῶν πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής καί προκαθορισμοῦ γιά τά γεωργικά προϊόντα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="338" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="1">ABl. L 338, σ. 1</REF.DOC.OJ>), ὅτι ἡ αίτηση εἶχε κατατεθεί τήν πρώτη εργάσιμη ήμερα μετά τήν ήμερα τῆς παραλαβής, δηλαδή ἐν προκειμένω τήν Δευτέρα <DATE ISO="19801215">15 Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Τά πιστοποιητικά εξαγωγής πού ἀποτελοῦσαν τό ἀντικείμενο τῶν αιτήσεων αυτών δέν ἠδύναντο, σύμφωνα μέ τό άρθρο 2 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοί) 2378/80 τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19800904">4ης Σεπτεμβρίου 1980</DATE>, περί ὁρισμένων πιστοποιητικών εξαγωγής στον τομέα τοῦ βοείου κρέατος (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="241" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="19">ABl. L 241, σ. 19</REF.DOC.OJ>) νά χορηγηθοῦν παρά τήν πέμπτη εργάσιμη ήμερα μετά τήν ήμερα τῆς καταθέσεως τῆς αιτήσεως, δηλαδή ἐν προκειμένω τήν Δευτέρα <DATE ISO="19801222">22 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, καί ἐφ' ὅσον δέν ελαμβάνοντο ειδικά μέτρα κατά τήν διάρκεια τῆς προθεσμίας αυτής.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>'Επειδή ὅμως ελήφθησαν τέτοια μέτρα στίς <DATE ISO="19801219">19 Δεκεμβρίου 1980</DATE> μέ τόν κανονισμό 3318/80, το BALM ἀπέρριψε τίς αιτήσεις τῆς προσφευγούσης μέ ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19801223">23ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>, στηριζόμενο τόσο στόν κανονισμό αυτόν, ὅσο καί στό τηλετύπημα πού τοῦ εἶχε ἀπευθύνει ἡ Ἐπιτροπή στίς <DATE ISO="19801219">19 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, μέ<?PAGE NO="1142"?> τό ὁποῖο τό πληροφοροῦσε ὅτι εἶχε εκδοθεί ὁ ἐν λόγω κανονισμός καί τοῦ ἐφι-στοῦσε μέ ειδική ένδειξη την προσοχή ὅτι <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>οἱ αιτήσεις αυτές<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/> — δηλαδή ὅσες επρόκειτο νά γίνουν δεκτές στίς <DATE ISO="19801220">20 Δεκεμβρίου 1980</DATE> ἤ ἀργότερα — <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>έχουν καταστεί άνευ ἀντικειμένου καί πρέπει νά ἀπορριφθοῦν, νά ελευθερωθούν δέ οἱ κατατεθείσες ἀσφάλειες<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Κατά τῶν πράξεων αυτῶν ἡ προσφεύγουσα ἤσκησε προσφυγή ἀκυρώσεως, βάσει τοῦ ἄρθρου 173 δεύτερη παράγραφος τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Ή Ἐπιτροπή προέβαλε ἔνσταση ἀπαραδέκτου βάσει τοῦ ἄρθρου 91 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας. Σχετικώς, ἀφοῦ τονίζει ὅτι ἡ ἀπόφαση ἐπί των αιτήσεων τῆς προσφευγούσης ελήφθη στην πραγματικότητα από τό BALM ισχυρίζεται ὅτι ἡ προσφυγή εἶναι ἀπαράδεκτη, διότι ούτε τό τηλετύπημα της <DATE ISO="19801212">12ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> οὔτε ὁ κανονισμός 3318/80 συνιστοῦν ἀποφάσεις κατά τήν ἔννοια τοῦ ἄρθρου 173 δεύτερη παράγραφος τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Ή προσφεύγουσα, ἀντιθέτως, υποστηρίζει ὅτι οἱ πράξεις αυτές τήν ἀφοροῦν άμεσα καί ἀτομικά.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>'Υπό τίς προϋποθέσεις αυτές τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε νά κρίνει ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ αὐτης τῆς αιτήσεως ἀκυρώσεως, χωρίς νά προχωρήσει στην ουσία.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Πρέπει επομένως νά εξετασθεί κατ᾽ ἀρχάς ἡ νομική φύση τοῦ κανονισμοῦ 3318/80, κατόπιν δέ τοῦ τηλετυπήματος τῆς 'Επιτροπής, τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῆς νομικής φύσεως τοῦ κανονισμοῦ 3318/80</P></TI></TITLE><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Ή 'Επιτροπή θεωρεί κατ' ἀρχάς ὅτι ἀπό τόν κανονισμό 2378/80 συνάγεται ὅτι ὅ ἐν λόγω κανονισμός άφορᾶ όχι μόνο τίς αιτήσεις πού κατατίθενται κατά τήν περίοδο τῆς ἀναστολής, άλλά καί ὅσες έχουν κατατεθεί προηγουμένως καί ἐπί των ὁποίων δέν ἔχει ἀκόμη ληφθεῖ ἀπόφαση. Ὑποστηρίζει κατόπιν ὅτι δέν ἐγνώριζε<?PAGE NO="1143"?> τόν ἀριθμό τῶν ἐπιχειρηματιών πού ἀφοροῦσε ἡ ἀναστολή καί τέλος ὅτι ὁ επίδικος κανονισμός <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> σαφώς τόν χαρακτήρα κανόνος δικαίου καί δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς ἀτομική ἀπόφαση, επειδή ὁ προκαθορισμός συνιστά δικαίωμα, ἀπό τό ὁποίο δέν δύναται νά υπάρξει ἀπόκλιση παρά μόνο βάσει κανονιστικῶν πράξεων γενικής ισχύος καί ὅτι εἶναι δύσκολο νά ἀποδοθεί στόν κανονισμό 3381/80 ὁ χαρακτήρας ἀποφάσεως, ὅταν εφαρμόζεται στίς αιτήσεις πού κατετέθησαν πρίν ἀπό τήν ἔκδοσή του.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Ή προσφεύγουσα, ἀντιθέτως, ισχυρίζεται ὅτι ὁ κανονισμός 3318/80 <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> χαρακτήρα ἀποφάσεως, κατά τό μέρος πού εφαρμόζεται στίς αιτήσεις πού κατετέθησαν πρίν ἀπό τήν ἔναρξη τῆς ισχύος του. Πράγματι, κατά τήν προσφεύγουσα, ὁ ἀριθμός τῶν αιτήσεων χορηγήσεως πιστοποιητικών προκαθορισμοῦ, οἱ όποιες υπεβλήθησαν κατά τίς πέντε τελευταίες εργάσιμες ήμερες, κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 2 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ 2378/80, καί τίς όποιες θά ἠδύνατο νά άφορᾶ ὁ κανονισμός 3318/80, ήταν ήδη γνωστός στην 'Επιτροπή κατά τήν ἔκδοση τοῦ τελευταίου αὐτοῦ κανονισμοί). Ἀπό αυτής συνεπώς τῆς ἀπόψεως ὁ επίδικος κανονισμός δέν συνιστά διάταξη γενικής ισχύος κατά τήν ἔννοια τοῦ ἄρθρου 189 δεύτερη παράγραφος τῆς συνθήκης ΕΟΚ, άλλά μία δέσμη ἀτομικών ἀποφάσεων πού έλαβε ἡ 'Επιτροπή ὑπό τήν μορφή κανονισμοῦ.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Ἡ παρεμβαίνουσα ἀναπτύσσει ἀνάλογη επιχειρηματολογία καί προσθέτει επίσης ὅτι ἀπό τήν γένεση τῶν σχετικών κανονισμών συνάγεται ὅτι ἡ 'Επιτροπή δέν έχει τήν δυνατότητα νά ἀπορρίψει τίς προγενέστερες αιτήσεις καί ὅτι, ἄν ὁ κανονισμός 3318/80 δέν ἀφοροῦσε πράγματι παρά τίς αιτήσεις πού κατετέθησαν κατά τήν περίοδο τῆς ἀναστολής, οὔτε ἡ προσφεύγουσα οὔτε ἡ παρεμβαίνουσα θά ἐδικαιοῦντο νά τόν προσβάλουν, ἀφοῦ δέν θά τίς ἀφοροῦσε ἀτομικώς.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Ὑπό τό φῶς τῶν διαφορετικών αυτών ἀπόψεων, πρέπει νά προσδιορισθεί ἄν, ἐν ὄψει τῶν περιστατικών τῆς υποθέσεως, ὁ επίδικος κανονισμός έχει γενική ἰσχύ ή ἁπλώς κατ' επίφαση, μήπως δηλαδή ἀποτελεί στην πραγματικότητα ἀπόφαση πού άφορᾶ άμεσα καί ἀτομικά τήν προσφεύγουσα.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Ή μοναδική αιτιολογική σκέψη τοῦ κανονισμοῦ 3318/80 δικαιολογεί τό μέτρο τῆς ἀναστολής τοῦ προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή τῶν<?PAGE NO="1144"?> προϊόντων τοῦ τομέως τοῦ βοείου κρέατος ἀπό τό γεγονός ὅτι, επειδή ἡ ἀγορά αύτη χαρακτηριζόταν την περίοδο ἐκείνη <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>ἀπό ἀβεβαιότητα ως πρός τίς τιμές<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/>, <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>οἱ επιστροφές πού εφαρμόζονται ἐπί τοῦ παρόντος θά ἠδύνατο νά έχουν ως συνέπεια τόν προκαθορισμό τῶν ἐπιστροφών γιά κερδοσκοπικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Ἀπό τό προοίμιο τοῦ κανονισμοί) αὐτοῦ, καθώς καί ἀπό την σαφή διατύπωση τοῦ πρώτου ἄρθρου του, συνάγονται δύο συμπεράσματα. Τό πρώτο εἶναι ὅτι ὁ κανονισμός αυτός ἐθεσπίσθη στό πλαίσιο μιᾶς γενικῆς κανονιστικής ρυθμίσεως, συγκεκριμένα δέ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ κανονισμοῦ 885/68 τοῦ Συμβουλίου, ὅπως συνεπληρώθη ἀπό τόν κανονισμό 1504/76, ὁ όποιος παρέχει τήν ευχέρεια στην 'Επιτροπή νά ἀναστέλλει τόν προκαθορισμό τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή γιά μία ἀπολύτως ἀναγκαία περίοδο, ὅταν ἡ εξέταση τῆς καταστάσεως της ἀγοράς επιτρέπει τήν διαπίστωση τῆς υπάρξεως δυσχερειών ὀφειλομένων στην εφαρμογή τῶν διατάξεων γιά τόν ἐκ τῶν προτέρων καθορισμό τῆς επιστροφής. Τό δεύτερο συμπέρασμα εἶναι ὅτι ὁ κανονισμός άφορᾶ σαφώς ὄχι μόνο τό σύνολο τῶν αιτήσεων προκαθορισμού πού θά κατετίθεντο ἀπό τίς <DATE ISO="19801220">20 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, άλλά καί ὅλες εκείνες πού εκκρεμούσαν ἀκόμη κατά τήν ημερομηνία αυτή, καθ᾽ ὅσον σέ ἀντίθετη περίπτωση δέν θά ἐπετυγχάνετο ὁ πραγματικός στόχος πού ἐπεδιώκετο μέ τήν ἐν λόγω διάταξη τοῦ κανονισμοῦ.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Ἐπειδή ὁ βασικός κανονισμός 1504/76 συνιστά πράξη γενικῆς ισχύος καί ἀπονέμει τό δικαίωμα πρός προκαθορισμό τῶν επιστροφών στόν ἐν λόγω τομέα, εἶναι προφανές ὅτι ἡ άσκηση τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ δέν δύναται νά ἀνασταλεί συνολικώς παρά μόνο μέ μία άλλη κανονιστική πράξη. Δεδομένου ὅτι τό άρθρο 1 τοῦ κανονισμοῦ 3318/80 άφορᾶ τόσο τίς αιτήσεις πού κατετέθησαν πρίν, ὅσο καί αυτές πού κατετέθησαν κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου ἀναστολής, δέν τίθεται ὑπό ἀμφισβήτηση ἡ φύση τῆς επιδίκου πράξεως ὡς κανονισμοῦ ἀπό τό γεγονός καί μόνο ὅτι εἶναι ενδεχομένως δυνατός ὁ προσδιορισμός τοῦ ἀριθμοῦ ή ἀκόμη καί τῆς ταυτότητος ὁρισμένων ἀπό τους επιχειρηματίες πού άφορᾶ, ἀφοῦ ἡ δυνατότης αυτή ἐξ ὁρισμοῦ δέν υπήρχε γιά άλλους επιχειρηματίες, τους ὁποίους ἐπίσης ἀφοροῦσε ὁ κανονισμός 3318/80.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Ή 'ίδια διάταξη δέν δύναται βεβαίως νά ἀποτελεί συγχρόνως πράξη γενικῆς ισχύος καί ἀτομική πράξη.</TXT></NP><?PAGE NO="1145"?><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ἀπό την ἔννοια καί τόν σκοπό τῆς επιδίκου πράξεως, ἀπό τό κανονιστικό πλαίσιο στό όποιο εντάσσεται, καθώς καί ἀπό τήν ἴδια την φύση της, συνάγεται ὅτι πρόκειται περί κανονισμοῦ γενικῆς ισχύος. Ἑπομένως ή ἔνσταση τῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νά γίνει δεκτή, καθ᾽ ὅσον ἀφορα την αίτηση ἀκυρώσεως κατά τοῦ κανονισμοῦ 3318/80.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῆς νομικής φύσεως τοῦ τηλετυπήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Ή προσφεύγουσα υποστηρίζει ὅτι τό τηλετύπημα τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> συνιστᾶ ἀπόφαση, επειδή δύναται νά παραγάγει έννομα ἀποτελέσματα καί τήν άφορᾶ άμεσα καί ἀτομικά.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Ή Ἐπιτροπή ισχυρίζεται ὅτι τό τηλετύπημα αυτό, τό ὁποιο προέρχεται ἀπό τήν γενική διεύθυνση γεωργίας, δέν έχει παρά πληροφοριακό καί μόνο περιεχόμενο, ἀφοῦ ἀφ᾽ ενός μέν ἡ Ἐπιτροπή δέν έχει καμμία εξουσία νά ἀπευθύνει ἰδιαίτερες παραγγελίες στά Κράτη μέλη στόν ἐν λόγω τομέα, ἀφ᾽ έτερου δέ συνηθίζεται σέ παρόμοιες, ὅπως ἡ παρούσα, περιπτώσεις — δηλαδή ὅταν ένας κανονισμός ἀρχίζει νά ισχύει κατά τήν ἡμερα ἀκριβῶς τῆς δημοσιεύσεως του στήν 'Επίσημη Ἐφημερίδα — ἡ 'Επιτροπή νά επεξηγεί μέ τηλετύπημα τήν νομική κατάσταση στίς ἀρχές τῶν Κρατών μελών.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Δέν ἀμφισβητείται ὅτι ἡ προσφυγή άφορᾶ μόνο τό τμῆμα εκείνο τοῦ τηλετυπήματος πού έχει τεθεῖ μετά τήν ένδειξη <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>προσοχή<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Προφανῶς ὅμως τό κείμενο αυτό δέν επιδιώκει παρά νά συνοψίσει τά έννομα ἀποτελέσματα πού ἀπορρέουν ἀμέσως ἀπό τήν εφαρμογή τοῦ κανονισμοῦ 3318/80.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Δεδομένου ὅτι ὁ κανονισμός αυτός δέν άφορᾶ ἀτομικώς τήν προσφεύγουσα, ούτε τό τηλετύπημα τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> τῆς 'Επιτροπῆς, μέ τό όποιο εκτίθενται οἱ συνέπειες γιά τους εθνικούς ὀργανισμούς παρεμβάσεως, άφορᾶ ἀτομικώς τήν προσφεύγουσα.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ἡ ένσταση τῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νά γίνει δεκτή καί καθ᾽ ὅσον άφορᾶ τήν αίτηση ἀκυρώσεως κατά τοῦ τηλετυπήματος τῆς <DATE ISO="19801219">19ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="1146"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 69 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας, ὁ ἡττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα. Ἐπειδή ἡ προσφεύγουσα ἡττήθη, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα, πλην τῶν ἐξόδων πού προεκλήθησαν ἀπό την παρέμβαση, ἡ δέ παρεμβαίνουσα νά φέρει' τά δικά τῆς έξοδα καί ὅσα έξοδα προεκάλεσε ἡ παρέμβαση στην Ἐπιτροπή.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)</P><P>κρίνει καί ἀποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Ἀπορρίπτει την προσφυγή ὡς ἀπαράδεκτη.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Καταδικάζει τήν προσφεύγουσα στά δικαστικά έξοδα, πλην τῶν εξόδων πού προεκλήθησαν ἀπό τήν παρέμβαση.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Ή παρεμβαίνουσα φέρει τά δικαστικά τῆς έξοδα, καθώς καί τά έξοδα τά όποια προεκάλεσε ἡ παρέμβαση στην Ἐπιτροπή.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Touffait</P><P>Mackenzie Stuart</P><P>Everling</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19820325">25 Μαρτίου 1982</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ὁ γραμματεύς</P><P>Ρ. Heim</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ τρίτου τμήματος</P><P>Α. Touffait</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>