<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-343/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0343</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:534">EU:C:2020:534</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20200709">9.7.2020</DATE> – Υπόθεση C‑343/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Verein für Konsumenteninformation</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (πρώτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20200709">9ης Ιουλίου 2020</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 7, σημείο 2</KEYWORD><KEYWORD>Διεθνής δικαιοδοσία επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας</KEYWORD><KEYWORD>Τόπος όπου συνέβη το γενεσιουργό της ζημίας γεγονός</KEYWORD><KEYWORD>Τόπος επέλευσης της ζημίας</KEYWORD><KEYWORD>Χειραγώγηση των δεδομένων σχετικά με τις εκπομπές καυσαερίων από κινητήρες παραγόμενους από κατασκευαστή αυτοκινήτων</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑343/19,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Landesgericht Klagenfurt (πρωτοδικείο Klagenfurt, Αυστρία) με απόφαση της <DATE ISO="20190417">17ης Απριλίου 2019</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20190430">30 Απριλίου 2019</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Verein für Konsumenteninformation</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Volkswagen AG</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους J.-C. Bonichot, πρόεδρο τμήματος, M. Safjan (εισηγητή), L. Bay Larsen, C. Toader και N. Jääskinen, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: M. Campos Sánchez-Bordona</P><P>γραμματέας: Α. Calot Escobar</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η Verein für Konsumenteninformation, εκπροσωπούμενη από τους M. Poduschka και A. Klauser, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>η Volkswagen AG, εκπροσωπούμενη από τους T. Kustor και S. Prossinger, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τον F. Shibli και τη Z. Lavery, επικουρούμενους από τον B. Lask, barrister,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την M. Heller και τον M. Wilderspin,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="20200402">2ας Απριλίου 2020</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20121212">12ης Δεκεμβρίου 2012</DATE>, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="351" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">ΕΕ 2012, L 351, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Verein für Konsumenteninformation, ένωσης για την πληροφόρηση των καταναλωτών με έδρα τη Βιέννη (Αυστρία) (στο εξής: VKI), και της Volkswagen AG, εταιρίας κατασκευής αυτοκινήτων η οποία έχει συσταθεί υπό τη μορφή ανώνυμης εταιρίας γερμανικού δικαίου και εδρεύει στο Wolfsburg (Γερμανία), σχετικά με την ευθύνη της τελευταίας για τις ζημίες που προκύπτουν από την ενσωμάτωση λογισμικού χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων στα αγορασθέντα από Αυστριακούς καταναλωτές οχήματα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός 1215/2012</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Οι αιτιολογικές σκέψεις 15 και 16 του κανονισμού 1215/2012 έχουν ως εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>15</NO.P><TXT>Οι κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας θα πρέπει να παρουσιάζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας και να βασίζονται στην αρχή της γενικής δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου. Η δωσιδικία αυτή θα πρέπει να ισχύει πάντοτε, εκτός από μερικές συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου το επίδικο αντικείμενο ή η αυτονομία των διαδίκων δικαιολογεί άλλο συνδετικό στοιχείο. Η κατοικία των νομικών προσώπων πρέπει να καθορίζεται αυτοτελώς ώστε να αυξάνεται η διαφάνεια των κοινών κανόνων και να αποφεύγονται οι συγκρούσεις δικαιοδοσίας.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(16)</NO.P><TXT>Η δωσιδικία της κατοικίας του εναγομένου πρέπει να συμπληρωθεί από εναλλακτικές δωσιδικίες που θα ισχύουν λόγω του στενού συνδέσμου μεταξύ του δικαστηρίου και της διαφοράς ή για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Η ύπαρξη στενού συνδέσμου θα πρέπει να παρέχει ασφάλεια δικαίου και να αποφεύγεται το ενδεχόμενο ο εναγόμενος να ενάγεται ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους το οποίο δεν μπορούσε ευλόγως να προβλέψει. Αυτό το στοιχείο είναι σημαντικό, ιδίως σε διαφορές που αφορούν εξωσυμβατικές υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από παραβιάσεις της ιδιωτικότητας και του δικαιώματος της προσωπικότητας, περιλαμβανομένης της δυσφήμισης.<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/></TXT></NP></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Το κεφάλαιο II του κανονισμού 1215/2012, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Διεθνής δικαιοδοσία<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το τμήμα 1, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Γενικές διατάξεις<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>, και το τμήμα 2, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Ειδικές δικαιοδοσίες<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>. Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, το οποίο περιλαμβάνεται στο τμήμα 1, ορίζει τα κάτωθι:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 7 του κανονισμού 1215/2012, το οποίο περιλαμβάνεται στο τμήμα 2 του κεφαλαίου ΙΙ του κανονισμού αυτού, έχει ως ακολούθως:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Πρόσωπο που έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός·</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός Ρώμη II</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20070711">11ης Ιουλίου 2007</DATE>, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη II) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" PAGE.FIRST="40" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 199, σ. 40</REF.DOC.OJ>, στο εξής: κανονισμός Ρώμη II), το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Αθέμιτος ανταγωνισμός και πράξεις που περιορίζουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, ορίζει τα ακόλουθα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Το εφαρμοστέο δίκαιο στην εξωσυμβατική ενοχή η οποία απορρέει από πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού είναι το δίκαιο της χώρας στην οποία θίγονται ή ενδέχεται να θιγούν οι σχέσεις ανταγωνισμού ή τα συλλογικά συμφέροντα των καταναλωτών.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Η VKI, στης οποίας τα καταστατικά καθήκοντα περιλαμβάνεται η δικαστική επιδίωξη αξιώσεων που της έχουν εκχωρηθεί από καταναλωτές για τους σκοπούς της άσκησης αγωγής, άσκησε, στις <DATE ISO="20180906">6 Σεπτεμβρίου 2018</DATE>, αγωγή ενώπιον του Landesgericht Klagenfurt (πρωτοδικείου Klagenfurt, Αυστρία), ζητώντας να υποχρεωθεί η Volkswagen να της καταβάλει το ποσό των <FT TYPE="NUMBER">3611806</FT> ευρώ, πλέον τόκων, εξόδων και λοιπών δαπανών, και να αναγνωριστεί ότι η εταιρία αυτή ευθύνεται για όλες τις ζημίες που δεν είναι ακόμη δυνατόn να υπολογιστούν και/ή για τις ζημίες που θα προκύψουν στο μέλλον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Προς στήριξη του αιτήματός της, η VKI στηρίζεται στην ευθύνη εξ αδικοπραξίας και οιονεί αδικοπραξίας της Volkswagen, επικαλούμενη το γεγονός ότι οι 574 καταναλωτές οι οποίοι της εκχώρησαν τις αξιώσεις τους για την άσκηση της αγωγής της κύριας δίκης απέκτησαν στην Αυστρία καινούργια ή μεταχειρισμένα οχήματα εξοπλισμένα με κινητήρα ΕΑ 189, πριν από την αποκάλυψη στο κοινό, στις <DATE ISO="20150918">18 Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, του τρόπου με τον οποίο η Volkswagen προέβη σε χειραγώγηση των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων των οχημάτων αυτών. Κατά τη VKI, οι κινητήρες αυτοί είναι εξοπλισμένοι με <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>σύστημα αναστολής<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/> το οποίο είναι παράνομο βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20070620">20ής Ιουνίου 2007</DATE>, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και<?PAGE NO="4"?> συντήρησης οχημάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="171" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 171, σ. 1</REF.DOC.OJ>). Πρόκειται για λογισμικό με τη χρήση του οποίου, σε συνθήκες εργαστηρίου, οι εκπομπές καυσαερίων φαίνεται ότι τηρούν τις προβλεπόμενες οριακές τιμές, ενώ, σε πραγματικές συνθήκες, δηλαδή όταν τα οικεία οχήματα χρησιμοποιούνται στο οδικό δίκτυο, οι πράγματι εκπεμπόμενοι ρύποι ανέρχονται σε ποσοστά πολλαπλάσια των προβλεπόμενων οριακών τιμών. Μόνο κατόπιν της εγκατάστασης του συγκεκριμένου λογισμικού χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων η Volkswagen μπόρεσε να λάβει την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία της Ένωσης έγκριση τύπου για οχήματα εξοπλισμένα με κινητήρα EA 189.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Κατά τη VKI, η ζημία που υπέστησαν οι ιδιοκτήτες των οχημάτων αυτών έγκειται στο γεγονός ότι, αν γνώριζαν την επίμαχη χειραγώγηση, είτε δε θα είχαν αγοράσει τέτοιο όχημα είτε θα το είχαν αγοράσει με έκπτωση επί της τιμής τουλάχιστον 30 %. Δεδομένου ότι τα επίμαχα αυτοκίνητα ήταν εξαρχής ελαττωματικά, η αγοραία αξία τους και, επομένως, η τιμή αγοράς τους ήταν σαφώς κατώτερες από την πράγματι καταβληθείσα τιμή. Η διαφορά συνιστά ζημία που θεμελιώνει αξίωση αποζημίωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Προκειμένου να δικαιολογήσει τη διεθνή δικαιοδοσία του αιτούντος δικαστηρίου, η VKI στηρίζεται στο άρθρο 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012. Η σύναψη της σύμβασης πώλησης, η καταβολή του τιμήματος και η παράδοση των επίμαχων οχημάτων έλαβαν, όλες, χώρα στην περιφέρεια του αιτούντος δικαστηρίου. Κατά την άποψή της, δεν πρόκειται για απλή επακόλουθη της αγοράς των οχημάτων ζημία, αλλά για αρχική ζημία η οποία δικαιολογεί τη διεθνή δικαιοδοσία του εν λόγω δικαστηρίου. Η ζημία αυτή συνίσταται σε μείωση της περιουσίας κάθε ενδιαφερόμενου καταναλωτή, την οποία υπέστη το νωρίτερο κατά την ημερομηνία αγοράς και παράδοσης των επίμαχων οχημάτων στον τόπο παράδοσης και, κατά συνέπεια, εντός της περιφέρειας του αιτούντος δικαστηρίου. Σε αυτό τον τόπο παρήγαγε για πρώτη φορά τα αποτελέσματά της η δυνάμενη να θεμελιώσει ευθύνη εξ αδικοπραξίας συμπεριφορά της Volkswagen και ζημιώθηκαν εξ αυτής άμεσα οι οικείοι καταναλωτές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Η Volkswagen ζητεί την απόρριψη της αγωγής της VKI και αμφισβητεί τη διεθνή δικαιοδοσία του αιτούντος δικαστηρίου βάσει του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το αν, εν προκειμένω, η αγορά απλώς και μόνον των επίμαχων οχημάτων από μεταπωλητές αυτοκινήτων οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην Αυστρία και η παράδοση των οχημάτων αυτών στην Αυστρία αρκούν αφ’ εαυτών για να θεμελιώσουν τη διεθνή δικαιοδοσία των αυστριακών δικαστηρίων βάσει της διάταξης αυτής. Από τη νομολογία του Δικαστηρίου, και ιδίως από την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19950919">19ης Σεπτεμβρίου 1995</DATE>, <NAME.CASE>Marinari</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑364/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:289">EU:C:1995:289</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), αντλεί το συμπέρασμα ότι η δωσιδικία επί ενοχών εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας ισχύει για τους αμέσως ζημιωθέντες μόνο στο μέτρο που επικαλούνται αρχική ζημία και όχι απλώς επακόλουθες ζημίες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι το λογισμικό που καθιστά δυνατή τη χειραγώγηση των δεδομένων σχετικά με τις εκπομπές καυσαερίων των οικείων οχημάτων προκάλεσε μια αρχική ζημία, ενώ η προβαλλόμενη από τη VKI ζημία, η οποία συνίσταται σε μείωση της αξίας των οχημάτων αυτών, αποτελεί επακόλουθη ζημία οφειλόμενη στο γεγονός ότι τα εν λόγω οχήματα έχουν πραγματικό ελάττωμα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Περαιτέρω, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η διεθνής δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012 μπορεί να θεμελιωθεί σε αμιγώς περιουσιακές ζημίες απορρέουσες από πράξεις δυνάμενες να θεμελιώσουν ευθύνη εξ αδικοπραξίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, υπό το πρίσμα της απόφασης της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160616">16ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Universal Music International Holding</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-12/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:449">EU:C:2016:449</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ορισμένες πτυχές της υπόθεσης της κύριας δίκης συνηγορούν υπέρ του να οριστεί ως τόπος επέλευσης της επίμαχης ζημίας η Γερμανία. Ακόμη και αν, σύμφωνα με την άποψη της VKI, η ζημία αυτή επήλθε με την αγορά και την παράδοση στην Αυστρία οχημάτων εξοπλισμένων με λογισμικό χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων, όλες οι αξιώσεις αποζημιώσεως αφορούν, σε επίπεδο πραγματικών περιστατικών, ένα και το αυτό πράγμα, ήτοι τις προσαπτόμενες στη Volkswagen υπαίτιες ενέργειες οι<?PAGE NO="5"?> οποίες έλαβαν χώρα στην έδρα της εταιρίας αυτής, δηλαδή στη Γερμανία. Επομένως, από την άποψη της αποτελεσματικής οργάνωσης της δίκης, ιδίως λόγω της εγγύτητας προς το αντικείμενο της διαφοράς, και της διευκόλυνσης της διεξαγωγής αποδείξεων, τα γερμανικά δικαστήρια είναι αντικειμενικώς καταλληλότερα να αποφανθούν επί της ευθύνης όσον αφορά τις προβαλλόμενες ζημίες. Επιπλέον, η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων του τόπου αγοράς των επίμαχων οχημάτων και του τόπου παράδοσής τους στους τελικούς χρήστες, συμπεριλαμβανομένων και των αγοραστών μεταχειρισμένων οχημάτων, δεν ανταποκρίνεται κατ’ ανάγκην στην απαίτηση περί προβλεψιμότητας του δικαστηρίου που έχει διεθνή δικαιοδοσία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Τέλος, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η αναγνώριση της διεθνούς δικαιοδοσίας των αυστριακών δικαστηρίων συνάδει με την επιβαλλόμενη από τη νομολογία του Δικαστηρίου στενή ερμηνεία των ειδικών κανόνων διεθνούς δικαιοδοσίας που προβλέπει ο κανονισμός 1215/2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Landgericht Klagenfurt (πρωτοδικείο Klagenfurt) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Έχει το άρθρο 7, σημείο 2, του κανονισμού […] 1215/2012 […], την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, ως <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>τόπος όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> μπορεί να θεωρηθεί ο τόπος που βρίσκεται σε ορισμένο κράτος μέλος και στον οποίο επήλθε η ζημία, όταν η ζημία αυτή συνίσταται αποκλειστικά σε οικονομική απώλεια η οποία αποτελεί άμεση συνέπεια αδικοπραξίας που έλαβε χώρα σε άλλο κράτος μέλος;<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί του παραδεκτού</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Με τις γραπτές παρατηρήσεις της, η VKI υποστηρίζει ότι η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως είναι απαράδεκτη, διότι το υποβληθέν ερώτημα στερείται ενδιαφέροντος και είναι υποθετικό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Εντούτοις, κατά πάγια νομολογία, τα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ερωτήματα που υποβάλλει ο εθνικός δικαστής εντός του κανονιστικού και πραγματικού πλαισίου το οποίο προσδιορίζει με δική του ευθύνη και την ακρίβεια του οποίου δεν οφείλει να ελέγξει το Δικαστήριο, θεωρούνται κατά τεκμήριο λυσιτελή. Το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να αποφανθεί επί αιτήσεως εθνικού δικαστηρίου μόνον όταν προκύπτει προδήλως ότι η ζητούμενη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ουδεμία σχέση έχει με το υποστατό ή με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσης ή ακόμη όταν το Δικαστήριο δεν έχει στη διάθεσή του τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που είναι αναγκαία για να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που του έχουν υποβληθεί (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200507">7ης Μαΐου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Rina</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑641/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:349">EU:C:2020:349</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως κρίνεται παραδεκτή, δεδομένου ότι από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η ζητούμενη ερμηνεία του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012 είναι αναγκαία προκειμένου να διαπιστωθεί αν το αιτούν δικαστήριο έχει διεθνή δικαιοδοσία, δυνάμει της διάταξης αυτής, ώστε να αποφανθεί επί της διαφοράς της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί του προδικαστικού ερωτήματος</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012 έχει την έννοια ότι, όταν οχήματα έχουν εξοπλιστεί παρανόμως εντός κράτους μέλους από τον κατασκευαστή τους με λογισμικό χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων προτού αγοραστούν από τρίτον σε άλλο κράτος μέλος, ο τόπος επέλευσης της ζημίας βρίσκεται στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται προκαταρκτικώς ότι, στο μέτρο που, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 34 του κανονισμού 1215/2012, ο κανονισμός αυτός καταργεί και αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20001222">22ας Δεκεμβρίου 2000</DATE>, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="012" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">ΕΕ 2001, L 12, σ. 1</REF.DOC.OJ>), ο οποίος αντικατέστησε με τη σειρά του τη Σύμβαση της <DATE ISO="19680927">27ης Σεπτεμβρίου 1968</DATE> για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="388" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="1982">ΕΕ 1982, L 388, σ. 7</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με τις διαδοχικές συμβάσεις για την προσχώρηση των νέων κρατών μελών στη Σύμβαση αυτή (στο εξής: Σύμβαση των Βρυξελλών), η διατυπωθείσα από το Δικαστήριο ερμηνεία των διατάξεων των τελευταίων νομοθετημάτων ισχύει και για τον κανονισμό 1215/2012, εφόσον οι διατάξεις αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>ισοδύναμες<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/> (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Tibor-Trans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-451/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:635">EU:C:2019:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Τούτο ισχύει στην περίπτωση του άρθρου 5, σημείο 3, της Σύμβασης των Βρυξελλών και του κανονισμού 44/2001, αφενός, και του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012, αφετέρου (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180531">31ης Μαΐου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Nothartová</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑306/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:360">EU:C:2018:360</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Όπως έχει κρίνει επανειλημμένα το Δικαστήριο με την αφορώσα τις διατάξεις αυτές νομολογία του, η έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/> αφορά τόσο τον τόπο επέλευσης της ζημίας όσο και τον τόπο όπου συνέβη το γενεσιουργό της ζημίας γεγονός, οπότε ο εναγόμενος μπορεί να εναχθεί, κατ’ επιλογήν του ενάγοντος, ενώπιον του δικαστηρίου του ενός ή του άλλου εκ των δύο αυτών τόπων (αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090716">16ης Ιουλίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Zuid-Chemie</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑189/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:475">EU:C:2009:475</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Tibor‑Trans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑451/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:635">EU:C:2019:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, αφενός, από τη δικογραφία που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο προκύπτει ότι ο τόπος όπου συνέβη το γενεσιουργό της ζημίας γεγονός βρίσκεται στο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου τα επίμαχα αυτοκίνητα οχήματα εξοπλίστηκαν με λογισμικό χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων, δηλαδή στη Γερμανία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Όσον αφορά, αφετέρου, τον τόπο επέλευσης της ζημίας, πρέπει να προσδιοριστεί πού βρίσκεται ο τόπος αυτός υπό περιστάσεις όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, δηλαδή όταν οι επιζήμιες συνέπειες εκδηλώθηκαν το πρώτον μετά την αγορά των επίμαχων οχημάτων και σε άλλο κράτος μέλος, εν προκειμένω στην Αυστρία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο υπενθυμίζει ακριβώς, ότι, κατά πάγια νομολογία, η έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/> δεν μπορεί να ερμηνευθεί διασταλτικώς ώστε να καλύπτει κάθε τόπο στον οποίο θα μπορούσαν να γίνουν αισθητές οι επιζήμιες συνέπειες ενός γεγονότος που έχει ήδη προκαλέσει ζημία η οποία έχει πράγματι επέλθει σε άλλον τόπο. Κατά συνέπεια, η έννοια αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως καλύπτουσα τον τόπο στον οποίο ο ζημιωθείς διατείνεται ότι υπέστη περιουσιακή ζημία επακόλουθη της αρχικώς επελθούσας ζημίας την οποία υπέστη εντός άλλου κράτους (αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19950919">19ης Σεπτεμβρίου 1995</DATE>, <NAME.CASE>Marinari</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-364/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1995:289">EU:C:1995:289</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Tibor-Trans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑451/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:635">EU:C:2019:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έχει επίσης αποφανθεί όσον αφορά το άρθρο 5, σημείο 3, της Σύμβασης των Βρυξελλών ότι ζημία η οποία αποτελεί απλώς έμμεση συνέπεια της ζημίας που υπέστησαν αρχικώς άλλα πρόσωπα, τα οποία υπέστησαν άμεσα τη ζημία που επήλθε σε τόπο διαφορετικό από εκείνο όπου ο εμμέσως ζημιωθείς υπέστη στη συνέχεια τη ζημία, δεν δύναται να θεμελιώσει διεθνή δικαιοδοσία βάσει της διάταξης αυτής (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19900111">11ης Ιανουαρίου 1990</DATE>, <NAME.CASE>Dumez France και Tracoba</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-220/88</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1990:8">EU:C:1990:8</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Ομοίως, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι συνακόλουθες ζημιογόνες συνέπειες δεν δύνανται να θεμελιώσουν διεθνή δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012 (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Tibor-Trans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑451/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:635">EU:C:2019:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, στην υπόθεση της κύριας δίκης, από τη δικογραφία που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο προκύπτει, υπό την επιφύλαξη της εκτίμησης των πραγματικών περιστατικών στην οποία οφείλει να προβεί το αιτούν δικαστήριο, ότι η προβαλλόμενη από τη VKI ζημία συνίσταται σε μείωση της αξίας των επίμαχων οχημάτων ως αποτέλεσμα της διαφοράς μεταξύ της τιμής που κατέβαλε ο αγοραστής για τέτοιο όχημα και της πραγματικής του αξίας λόγω της εγκατάστασης λογισμικού χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, μολονότι τα οχήματα αυτά ήταν ελαττωματικά ήδη από την εγκατάσταση του λογισμικού αυτού, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προβαλλόμενη ζημία επήλθε το πρώτον κατά τον χρόνο της αγοράς των εν λόγω οχημάτων, με την απόκτησή τους έναντι τιμήματος υψηλότερου από την πραγματική αξία τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Μια τέτοια ζημία, η οποία δεν υφίστατο πριν από την αγορά του οχήματος από τον τελικό αγοραστή ο οποίος θεωρεί ότι ζημιώθηκε, συνιστά αρχική ζημία κατά την έννοια της νομολογίας που υπομνήσθηκε στη σκέψη 26 της παρούσας απόφασης και όχι έμμεση συνέπεια της ζημίας που αρχικώς υπέστησαν άλλα πρόσωπα κατά την έννοια της νομολογίας που μνημονεύεται στη σκέψη 27 της παρούσας απόφασης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Εξάλλου, αντιθέτως προς ό, τι εκτιμά το αιτούν δικαστήριο, η ζημία αυτή δεν συνιστά ούτε αμιγώς περιουσιακή ζημία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Βεβαίως, η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης αγωγή αποζημιώσεως αποσκοπεί στην αντιστάθμιση της μείωσης της αξίας των επίμαχων οχημάτων, η οποία εκτιμάται στο 30 % της τιμής αγοράς τους, δηλαδή σε χρηματοοικονομική αντιστάθμιση η οποία μπορεί να αποτιμηθεί. Εντούτοις, όπως επισήμανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τις γραπτές παρατηρήσεις της, το γεγονός ότι η αξίωση αποζημιώσεως διατυπώνεται σε ευρώ δεν σημαίνει ότι πρόκειται για αμιγώς περιουσιακή ζημία. Συγκεκριμένα, αντιθέτως προς τις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040610">10ης Ιουνίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Kronhofer</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:364">EU:C:2004:364</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28ης Ιανουαρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180912">12ης Σεπτεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Löber</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-304/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:701">EU:C:2018:701</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), στις οποίες χρηματοοικονομικές επενδύσεις είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων των οικείων προσώπων χωρίς να υπάρχει σύνδεση με υλικό αγαθό, η υπόθεση της κύριας δίκης αφορά ελάττωμα οχημάτων, τα οποία είναι υλικά αγαθά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Επομένως, δεν πρόκειται για αμιγώς περιουσιακή ζημία εν προκειμένω, αλλά για περιουσιακή ζημία προκύπτουσα από τη μείωση της αξίας κάθε οικείου οχήματος λόγω του ότι, με την αποκάλυψη της εγκατάστασης του λογισμικού χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων, έναντι της πληρωμής για την αγορά τέτοιου οχήματος αποκτήθηκε όχημα με ελάττωμα το οποίο, ως εκ τούτου, έχει μικρότερη αξία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Επιβάλλεται, συνεπώς, το συμπέρασμα ότι, σε περίπτωση εμπορίας οχημάτων εξοπλισμένων από τον κατασκευαστή τους με λογισμικό χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων, η ζημία την οποία υφίσταται ο τελικός αγοραστής δεν είναι ούτε έμμεση ούτε αμιγώς περιουσιακή και επέρχεται με την αγορά τέτοιου οχήματος από τρίτον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Υπό περιστάσεις όπως αυτές για τις οποίες γίνεται λόγος στις σκέψεις 34 και 35 της παρούσας απόφασης, μια τέτοια ερμηνεία του άρθρου 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012 συνάδει με τον σκοπό της προβλεψιμότητας των κανόνων διεθνούς δικαιοδοσίας, στον οποίο αναφέρεται η αιτιολογική σκέψη 15 του κανονισμού αυτού, στο μέτρο που κατασκευαστής αυτοκινήτων ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε κράτος μέλος και προβαίνει σε παράνομες χειραγωγήσεις επί οχημάτων που<?PAGE NO="8"?> διατίθενται στο εμπόριο σε άλλα κράτη μέλη μπορεί ευλόγως να αναμένει ότι μπορεί να εναχθεί ενώπιον των δικαστηρίων αυτών των κρατών (βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150128">28ης Ιανουαρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Kolassa</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-375/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:37">EU:C:2015:37</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180912">12ης Σεπτεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Löber</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-304/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:701">EU:C:2018:701</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Πράγματι, παραβαίνοντας εσκεμμένως τις εκ του νόμου επιβαλλόμενες σε αυτόν προδιαγραφές, ο εν λόγω κατασκευαστής πρέπει να αναμένει ότι η ζημία θα επέλθει στον τόπο όπου το επίμαχο όχημα αποκτήθηκε από πρόσωπο το οποίο μπορούσε νομίμως να θεωρήσει ότι το όχημα αυτό θα είναι σύμφωνο προς τις συγκεκριμένες προδιαγραφές και στη συνέχεια διαπιστώνει ότι διαθέτει ελαττωματικό και μικρότερης αξίας αγαθό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Η ερμηνεία αυτή είναι επίσης σύμφωνη με τους σκοπούς της εγγύτητας και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, στους οποίους αναφέρεται η αιτιολογική σκέψη 16 του κανονισμού 1215/2012, στο μέτρο που, για τον καθορισμό του ύψους της προκληθείσας ζημίας, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να κληθεί να εκτιμήσει τις συνθήκες της αγοράς στο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου αγοράστηκε το εν λόγω όχημα. Τα δικαστήρια, λοιπόν, του τελευταίου αυτού κράτους μέλους μπορούν να έχουν ευχερέστερη πρόσβαση στα αποδεικτικά μέσα που είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση των εκτιμήσεων αυτών (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Tibor-Trans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-451/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:635">EU:C:2019:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Τέλος, η εν λόγω ερμηνεία είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις συνοχής που προβλέπονται στην αιτιολογική σκέψη 7 του κανονισμού Ρώμη II, καθόσον, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, ο τόπος επέλευσης της ζημίας σε υπόθεση που αφορά πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού είναι ο τόπος όπου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>θίγονται ή ενδέχεται να θιγούν οι σχέσεις ανταγωνισμού ή τα συλλογικά συμφέροντα των καταναλωτών<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>. Πράξη όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία, ως δυνάμενη να θίξει τα συλλογικά συμφέροντα των καταναλωτών ως ομάδας, συνιστά πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160728">28ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Verein für Konsumenteninformation</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-191/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:612">EU:C:2016:612</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), μπορεί να θίξει τα συμφέροντα αυτά σε κάθε κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου οι καταναλωτές αγοράζουν το ελαττωματικό προϊόν. Επομένως, σύμφωνα με τον κανονισμό Ρώμη II, ο τόπος επέλευσης της ζημίας είναι ο τόπος όπου αγοράστηκε τέτοιο προϊόν (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190729">29ης Ιουλίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Tibor-Trans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-451/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:635">EU:C:2019:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Κατόπιν του συνόλου των προεκτεθέντων, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 7, σημείο 2, του κανονισμού 1215/2012 έχει την έννοια ότι, όταν οχήματα έχουν εξοπλιστεί παρανόμως εντός κράτους μέλους από τον κατασκευαστή τους με λογισμικό χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων προτού αγοραστούν από τρίτο σε άλλο κράτος μέλος, ο τόπος επέλευσης της ζημίας βρίσκεται στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 7, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20121212">12ης Δεκεμβρίου 2012</DATE>, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι, όταν οχήματα έχουν εξοπλιστεί παρανόμως εντός κράτους μέλους από τον κατασκευαστή τους με λογισμικό<?PAGE NO="9"?> χειραγώγησης των σχετικών με τις εκπομπές καυσαερίων δεδομένων προτού αγοραστούν από τρίτο σε άλλο κράτος μέλος, ο τόπος επέλευσης της ζημίας βρίσκεται στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>