02005D0240 — PL — 13.02.2019 — 004.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
|
DECYZJA KOMISJI z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzająca metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 552) (Jedynie tekst w języku polskim jest autentyczny) (Dz.U. L 074 z 19.3.2005, s. 62) |
zmieniona przez:
|
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
|
nr |
strona |
data |
||
|
L 207 |
20 |
10.8.2005 |
||
|
L 258 |
5 |
4.10.2005 |
||
|
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI 2011/506/UE z dnia 16 sierpnia 2011 r. |
L 209 |
43 |
17.8.2011 |
|
|
L 42 |
29 |
13.2.2019 |
||
DECYZJA KOMISJI
z dnia 11 marca 2005 r.
zatwierdzająca metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce
(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 552)
(Jedynie tekst w języku polskim jest autentyczny)
(2005/240/WE)
Artykuł 1
Zgodnie z sekcją B.IV pkt 1 załącznika IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 ( 1 ) niniejszym zatwierdza się stosowanie następujących metod klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce:
a) przyrząd „Capteur Gras/Maigre — Sydel (CGM)” oraz związane z nim metody oceny, których szczegóły podano w części 1 załącznika;
b) przyrząd „Ultra FOM 300” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 2 załącznika;
c) „przyrząd ultradźwiękowy do w pełni zautomatyzowanej klasyfikacji tusz (Autofom)” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 3 załącznika;
d) przyrząd „IM-03” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 4 załącznika;
e) przyrząd „Autofom III” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 5 załącznika;
f) przyrząd „CSB Image Meater (CSB)” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 6 załącznika;
g) przyrząd „Fat-O-Meater II (FOM II)” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 7 załącznika;
h) „metoda ręczna (ZP)” oraz związane z nią metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 8 załącznika;
i) przyrząd „gmSCAN” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 9 załącznika;
j) przyrząd „ESTIMEAT” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 10 załącznika;
k) przyrząd „MEAT3D” oraz związane z nim metody oceny, których szczegółowy opis podano w części 11 załącznika.
W odniesieniu do przyrządu „Ultra FOM 300”, o którym mowa w pierwszym akapicie lit. b), po zakończeniu procedury pomiaru musi istnieć możliwość sprawdzenia na tuszy, czy przyrząd zmierzył wartości pomiaru F1 i F2 w miejscu przewidzianym w części 2 pkt 3 załącznika. Oznaczenie miejsca pomiaru musi nastąpić w chwili dokonywania pomiaru.
Stosowanie metody ręcznej ZP, o której mowa w pierwszym akapicie lit. h), zatwierdza się jedynie w odniesieniu do ubojni posiadających linię produkcyjną o zdolności przerobowej nie większej niż 40 świń na godzinę.
Artykuł 2
Nie naruszając przepisów dotyczących postaci standardowej, o której mowa w sekcji B.III załącznika IV do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, tłuszcz okołonerkowy, nerki i przeponę można pozostawić w tuszach wieprzowych przed ich zważeniem i klasyfikacją, natomiast przewody słuchowe zewnętrzne mogą zostać usunięte. W celu ustalenia cen dla tusz wieprzowych na porównywalnej podstawie zarejestrowaną masę ciepłą tuszy:
a) pomniejsza się:
1) w przypadku przepony o 0,23 %;
2) w przypadku tłuszczu okołonerkowego i nerek o:
— 1,90 % w przypadku tusz klasy S i E,
— 2,11 % w przypadku tusz klasy U,
— 2,54 % w przypadku tusz klasy R,
— 3,12 % w przypadku tusz klasy O,
— 3,35 % w przypadku tusz klasy P.
b) zwiększa się o 260 gramów w przypadku przewodów słuchowych zewnętrznych.
Artykuł 3
Nie zezwala się na modyfikacje przyrządów lub metod oceny.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczpospolitej Polskiej.
ZAŁĄCZNIK
METODY KLASYFIKACJI TUSZ WIEPRZOWYCH W POLSCE
Część 1
CAPTEUR GRAS/MAIGRE – SYDEL (CGM)
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą Capteur Gras/Maigre — Sydel (CGM).
2. Przyrząd ten jest wyposażony w sondę Sydel o wysokiej rozdzielczości i szerokości 8 milimetrów, diodę elektroluminescencyjną w podczerwieni (Honeywell) oraz dwa czujniki światła (Honeywell). Odcinek pomiarowy wynosi od 0 do 105 milimetrów. Wyniki pomiarów przelicza się na szacunkową zawartość mięsa chudego przy pomocy samego przyrządu CGM.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 59,42 + 0,1322 × M2 – 0,6275 × F2
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
M2 |
= |
grubość mięśnia grzbietu w milimetrach, mierzona pomiędzy trzecim i czwartym żebrem od dołu, 6 centymetrów od grzbietowej linii środkowej, mierzonej równolegle do linii cięcia przepołowionej tuszy, |
|
F2 |
= |
grubość słoniny grzbietowej (włącznie ze skórą) w milimetrach, zmierzona w tym samym czasie, w tym samym miejscu i w ten sam sposób co M2. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 2
ULTRA FOM 300
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą Ultra FOM 300.
2. Przyrząd ten jest wyposażony w układ przetworników emitujących fale ultradźwiękowe o częstotliwości 3,5 MHz (U-Systems). Wyniki pomiarów przelicza się na szacunkową zawartość chudego mięsa za pomocą samego przyrządu Ultra FOM.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 54,48 + 0,1272 × M1 – 0,3090 × F1 + 0,0828 × M2 – 0,2802 × F2
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
M1 |
= |
grubość mięśnia grzbietu w milimetrach, mierzona na wysokości pierwszego żebra od dołu, 7 centymetrów od grzbietowej linii środkowej prostopadle do mięśnia, |
|
M2 |
= |
grubość mięśnia grzbietu w milimetrach, mierzona pomiędzy trzecim i czwartym żebrem od dołu, 7 centymetrów od grzbietowej linii środkowej prostopadle do mięśnia, |
|
F1 |
= |
grubość słoniny grzbietowej (włącznie ze skórą) w milimetrach, zmierzona w tym samym czasie, w tym samym miejscu i w ten sam sposób co M1. |
|
F2 |
= |
grubość słoniny grzbietowej (włącznie ze skórą) w milimetrach, zmierzona w tym samym czasie, w tym samym miejscu i w ten sam sposób co M2. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 3
PRZYRZĄD ULTRADŹWIĘKOWY DO W PEŁNI ZAUTOMATYZOWANEJ KLASYFIKACJI TUSZ (AUTOFOM)
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą Autofom (Przyrząd ultradźwiękowy do w pełni zautomatyzowanej klasyfikacji tusz).
2. Przyrząd jest wyposażony w 16 przetworników ultradźwiękowych o częstotliwości 2MHz (GE Inspection Technologies). Dane ultradźwiękowe obejmują pomiary grubości słoniny grzbietowej i grubości mięśnia. Wyniki pomiarów przelicza się na szacunkową zawartość chudego mięsa za pomocą komputera.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 62,9442 + (AF1_IP005 × – 0,018154) + (AF1_IP006 × – 0,027186) + (AF1_IP008 × – 0,047431) + (AF1_IP022 × – 0,011910) + (AF1_IP023 × – 0,071926) + (AF1_IP024 × 0,005814) + (AF1_IP034 × 0,029288) + (AF1_IP036 × 0,005096) + (AF1_IP038 × 0,010231) + (AF1_IP039 × 0,012659) + (AF1_IP041 × 0,022470) + (AF1_IP047 × – 0,007939) + (AF1_IP049 × – 0,075061) + (AF1_IP050 × – 0,028977) + (AF1_IP052 × – 0,091722) + (AF1_IP055 × – 0,060411) + (AF1_IP058 × – 0,098989) + (AF1_IP060 × – 0,064891) + (AF1_IP061 × – 0,065688) + (AF1_IP063 × – 0,064035) + (AF1_IP074 × – 0,078333) + (AF1_IP078 × – 0,078486) + (AF1_IP079 × – 0,035330) + (AF1_IP081 × – 0,048421) + (AF1_IP091 × – 0,107559) + (AF1_IP094 × 0,008816) + (AF1_IP096 × 0,000797) + (AF1_IP098 × 0,014608) + (AF1_IP103 × 0,007774) + (AF1_IP104 × 0,008251) + (AF1_IP122 × 0,012957)
gdzie:
Ŷ = szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach),
AF1_IP005, AF1_IP006, AF1_IP008 … AF1_IP122 to zmienne mierzone przez przyrząd Autofom.
4. Opis punktów pomiarowych i metody statystycznej znajduje się w części II protokołu przekazanego Komisji przez władze polskie zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 ( 2 ).
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 4
IM-03
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą IM-03.
2. Przyrząd jest wyposażony w sondę igłowo-optyczną (single line scanner SLS01) o średnicy 7 milimetrów. Sonda zawiera szereg kontaktowych czujników obrazu (CIS) oraz zielone diody elektroluminescencyjne. Odcinek pomiarowy wynosi od 0 do 132 milimetrów.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 60,55 + 0,1142 × M2 – 0,6292 × F2
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
M2 |
= |
grubość mięśnia grzbietu w milimetrach, mierzona pomiędzy trzecim i czwartym żebrem od dołu, 6 centymetrów od grzbietowej linii środkowej, mierzonej równolegle do linii cięcia przepołowionej tuszy, |
|
F2 |
= |
grubość słoniny grzbietowej (włącznie ze skórą) w milimetrach, zmierzona w tym samym czasie, w tym samym miejscu i w ten sam sposób co M2. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 5
AUTOFOM III
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą Autofom III.
2. Przyrząd ten jest wyposażony w 16 przetworników ultradźwiękowych o częstotliwości 2 MHz (Carometec A/S), a odcinek pomiarowy między przetwornikami wynosi 25 mm. Dane ultradźwiękowe obejmują pomiary grubości słoniny grzbietowej, grubości mięśnia i związanych z nimi parametrów. Wyniki pomiarów przeliczane są na szacunkową zawartość chudego mięsa wyrażoną w procentach za pomocą komputera.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się na podstawie 10 zmiennych przy pomocy następującego wzoru:
Ŷ = 73,8876 + (AF3_R2P1 × – 1,036616) + (AF3_R2P3 × – 0,180173) + (AF3_R2P13 × – 0,144679) + (AF3_R2P15 × – 0,221519) + (AF3_R3P5 × 0,136061) + (AF3_R4P4 × 0,249888) + (AF3_R4P5 × 0,330109) + (AF3_R4P6 × 0,184696) + (AF3_R4P8 × – 0,112875) + (AF3_R4P9 × – 0,113663)
gdzie:
Ŷ = szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach),
R2P1, R2P3, R2P13 … R4P9 — to zmienne mierzone przez przyrząd Autofom III,
4. Opis punktów pomiarowych znajduje się w części II protokołu przekazanego Komisji przez władze polskie zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/2008.
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 6
CSB IMAGE MEATER (CSB)
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą CSB Image-Meater.
2. CSB Image-Meater składa się w szczególności z kamery wideo, komputera osobistego wyposażonego w kartę graficzną, ekranu, drukarki, mechanizmu sterującego, mechanizmu wyzwalającego i interfejsów. Wszystkie 5 zmiennych wykorzystywanych przez Image-Meater mierzonych jest na linii cięcia w okolicach szynki (około mięśnia M.gluteus medius).
Wyniki pomiarów przeliczane są na szacunkową zawartość chudego mięsa wyrażoną w procentach za pomocą komputera.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 54,0770376148 – (0,4460170496 × MS) + (0,1046346719 × MF) – (0,0575429366 × VaF) + (0,2303135777 × VcF) – (0,1637971133 × VdF)
gdzie:
Ŷ = szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach),
MS – średnia z pomiaru grubości okrywy tłuszczowej mięśnia M.gluteus medius (w milimetrach),
MF – średnia z pomiaru grubości mięśnia lędźwiowego i mięśnia M.gluteus medius (w milimetrach),
VaF, VcF, VdF — średnia z pomiaru grubości mięśnia na wysokości wybranych trzech trzonów lędźwiowych (w milimetrach).
4. Opis punktów pomiarowych znajduje się w części II protokołu przekazanego Komisji przez władze polskie zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/2008.
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 7
FAT-O-MEATER II (FOM II)
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą Fat-O-Meater II.
2. Przyrząd stanowi nową wersję systemu pomiarowego Fat-O-Meater. Przyrząd FOM II składa się z optycznej sondy z nożem, urządzenia do pomiaru głębokości o głębokości pomiaru 125 mm oraz panelu do gromadzenia i analizy danych – Carometec Touch Panel i15 computer (Ingress Protection IP69K).
Wszystkie zgromadzone i poddane analizie dane istotne z prawnego punktu widzenia zawarte są w pistolecie FOM II. Terminal stanowi część przyrządu FOM II i jest z nim w pełni zintegrowany.
Wyniki pomiarów przelicza się na szacunkową zawartość chudego mięsa za pomocą komputera.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 59,75 + 0,1533 × M2 – 0,6342 × F2
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
M2 |
= |
grubość mięśnia grzbietu w milimetrach, mierzona pomiędzy trzecim i czwartym żebrem od dołu, 7 centymetrów od grzbietowej linii środkowej, mierzonej prostopadle do mięśnia, |
|
F2 |
= |
grubość słoniny grzbietowej (włącznie ze skórą) w milimetrach, zmierzona w tym samym czasie, w tym samym miejscu i w ten sam sposób co M2. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 8
METODA RĘCZNA (ZP)
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy metody ręcznej (ZP) polegającej na dokonaniu pomiaru liniałem.
2. Z metody tej można korzystać przy pomocy liniału, dokonując klasyfikacji na podstawie równania regresji. Metoda ta opiera się na ręcznym pomiarze grubości słoniny i grubości mięśnia na linii środkowej przepołowionej tuszy.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
Ŷ = 52,61 – 0,6148 × F + 0,1842 × M
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
F |
= |
minimalna grubość widocznej okrywy tłuszczowej na mięśniu M.gluteus medius na linii środkowej przepołowionej tuszy (w milimetrach), |
|
M |
= |
widoczna grubość mięśnia lędźwiowego na linii środkowej przepołowionej tuszy, mierzona (w milimetrach) w miejscu, gdzie odległość między przednim (czaszkowym) końcem mięśnia M.gluteus medius i górną (grzbietową) krawędzią kanału kręgowego jest najkrótsza. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów.
Część 9
gmSCAN
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą „gmSCAN”.
2. Przyrząd gmSCAN wykorzystuje indukcję magnetyczną w celu określenia właściwości dielektrycznych tusz bez kontaktu z nimi. System pomiarowy składa się z szeregu cewek nadawczych, które wytwarzają zmienne pole magnetyczne o niskim natężeniu. Cewki odbiorcze przekształcają sygnał powstający w wyniku zakłóceń pola magnetycznego powodowanych przez tuszę na złożony sygnał elektryczny, związany z parametrami dielektrycznymi mięśnia i tkanki tłuszczowej tuszy.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
|
Ŷ |
= |
44,589 – 0,190 × CW + 2 341,210 × (Q1/CW) – 936,097 × (Q2/CW) + 1 495,516 × (Q3/CW) |
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
CW |
= |
masa tuszy przed schłodzeniem (w kilogramach), |
|
Q1, Q2 i Q3 |
= |
wartość napięcia w wyniku indukcji magnetycznej (w woltach) wytworzonego odpowiednio w szynce, środkowej części tuszy i łopatce. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów (masa tuszy ciepłej).
Część 10
ESTIMEAT
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą „ESTIMEAT”.
2. Przyrząd ESTIMEA stosuje kamerę z czujnikami głębi w celu uzyskania trójwymiarowego obrazu tuszy oraz oszacowania parametrów kształtu tuszy. W celu obliczenia zawartości chudego mięsa generuje się 130 przekrojów poprzecznych i dla każdego z przekrojów określa się następujące parametry: rozmiar powierzchni, obwód, wypukłości.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
|
Ŷ |
= |
38,39317497 + 508,24 × X1 – 148,557 × X2 – 3,63439 × X3 + 2,481331 × X4 + 8,353825 × X5 + 2,75896 × X6 + 268,8835 × X7 |
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
X1 |
= |
błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-66; |
|
X2 |
= |
zewnętrzna wypukłość tuszy pomiędzy maksymalną wypukłością szynki i łopatki w punkcie Z-80; |
|
X3 |
= |
błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu R w punkcie P-58/błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu R w punkcie P-67; |
|
X4 |
= |
błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-103/punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-111; |
|
X5 |
= |
częściowa głębokość przekroju w punkcie P-49 w 3/10 szerokości przekroju poprzecznego/częściowa głębokość przekroju w punkcie P-49 w 5/10 szerokości przekroju; |
|
X6 |
= |
maksymalna głębokość przekroju poprzecznego w punkcie P-18/maksymalna głębokość przekroju poprzecznego w punkcie P-49; |
|
X7 |
= |
częściowy błąd w punktach przekroju poprzecznego do okręgu o promieniu R w punkcie P-72 w 4/10 obszaru przekroju poprzecznego. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów (masa tuszy ciepłej).
Część 11
MEAT3D
1. Zasady przewidziane w niniejszej części stosuje się w przypadku, gdy klasyfikacja tusz wieprzowych prowadzona jest przy pomocy przyrządu znanego pod nazwą „MEAT3D”.
2. Przyrząd MEAT3D stosuje skaner w celu uzyskania trójwymiarowego obrazu tuszy oraz oszacowania parametrów kształtu tuszy. W procesie skanowania stosuje się specjalne ramy do pozycjonowania połowy tuszy wieprzowej. W celu obliczenia zawartości chudego mięsa generuje się 130 przekrojów poprzecznych i dla każdego z przekrojów określa się następujące parametry: rozmiar powierzchni, obwód, wypukłości.
3. Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:
|
Ŷ |
= |
50,36925112 + 0,543385 × X1 – 9,06185 × X2 – 10,83 × X3 + 488,8033 × X4 – 2,56922 × X5 + 17,34226 × X6 – 2,00088 × X7 |
gdzie:
|
Ŷ |
= |
szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy (w procentach), |
|
X1 |
= |
błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-49/błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-23; |
|
X2 |
= |
błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu R w punkcie P-79/maksymalna wartość wypukłości tusz w miejscach P_50 – P99; |
|
X3 |
= |
promień krzywizny przekroju poprzecznego w punkcie P-68/promień krzywizny przekroju poprzecznego w punkcie P-51; |
|
X4 |
= |
częściowy błąd w punktach przekroju poprzecznego do okręgu o promieniu R w punkcie P-70 w 3/10 obszaru przekroju poprzecznego; |
|
X5 |
= |
błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-55/błąd ogólny punktów połączenia przekroju poprzecznego z okręgiem o promieniu Rsf w punkcie P-71; |
|
X6 |
= |
częściowa głębokość przekroju poprzecznego w punkcie P-62 w 3/10 szerokości przekroju poprzecznego/częściowa głębokość przekroju poprzecznego w punkcie P-62 w 6/10 szerokości przekroju; |
|
X7 |
= |
częściowa głębokość przekroju poprzecznego w punkcie P-33 w 2/10 szerokości przekroju/maksymalna wartość szynki. |
Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie od 60 do 120 kilogramów (masa tuszy ciepłej).
( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).
( 2 ) Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 3.