Η διαφορά στην κύρια δίκη αφορά τη χορήγηση τελωνειακής ατέλειας για γυάλινες φιάλες που εισήγαγε το προσφεύγον και προορίζονται για την υπό υποστεί-ρωση διατήρηση και ιστοκαλλιέργεια ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων, οι οποίες φιάλες φέρονται ως επιστημονικά όργανα ή συσκευές. Το νόμιμο έρεισμα της εισαγωγής αυτών των οργάνων και συσκευών παρέχεται από τον κανονισμό 1798/75 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 1975, περί της ατελούς, ως προς τους δασμούς του κοινού δασμολογίου, εισαγωγής αντικειμένων εκπαιδευτικού, επιστημονικού ή μορφωτικού χαρακτήρος (EE ειδ. έκδ. 02/002, σ. 87).

Με τον κανονισμό αυτό επιδιώκεται η τήρηση από την Κοινότητα της Συμφωνίας της Φλωρεντίας, που καταρτίστηκε υπό την αιγίδα της UNESCO. Σύμφωνα με το άρθρο 1 της Συμφωνίας, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 1952,

Το παράρτημα Δ της Συμφωνίας περιλαμβάνει, υπό ορισμένες επιφυλάξεις, τα όργανα και συσκευές επιστημονικού χαρακτήρα που προορίζονται αποκλειστικά για την εκπαίδευση ή για την καθαρά επιστημονική έρευνα.

Κατά συνέπεια, για να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των ιδεών και η επιστημονική έρευνα μέσα στην Κοινότητα, το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 1798/75 που προβλέπει τη δυνατότητα εισαγωγής στην Κοινότητα υπό τελωνειακή ατέλεια από απόψεως κοινού δασμολογίου ορισμένων αντικειμένων εκπαιδευτικού, επιστημονικού ή μορφωτικού χαρακτήρα. Ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 1 του κανονισμού 1798/75, ορισμένα από αυτά τα αντικείμενα εισάγονται ατελώς ως προς τους δασμούς του κοινού δασμολογίου, οποιαδήποτε κι αν είναι η χρήση για την οποία προορίζονται, σύμφωνα δε με το άρθρο 2 αυτού του κανονισμού ορισμένα άλλα αντικείμενα οφείλουν να προορίζονται τόσο για ορισμένους δημόσιους ή κοινής ωφελείας οργανισμούς ή ιδρύματα όσο και για ορισμένους οργανισμούς ή ιδρύματα που έχουν οπωσδήποτε αναγνωριστεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1798/75, μια τρίτη κατηγορία οργάνων και συσκευών επιστημονικού χαρακτήρα που δεν αναφέρονται στα άρθρα 1 και 2 του κανονισμού 1798/75 μπορούν να εισαχθούν ατελώς υπό την προϋπόθεση ότι εισάγονται με αποκλειστικό προορισμό την εκπαίδευση ή την καθαρά επιστημονική έρευνα. Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι πρόκειται για όργανα και συσκευές που

Για να επιτύχει, συνεπώς, την τελωνειακή ατέλεια βάσει των διατάξεων του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1798/75, το ίδρυμα ή ο οργανισμός που είναι παραλήπτης πρέπει να αποδείξει ότι πρόκειται για όργανο ή συσκευή επιστημονικού χαρακτήρα που προορίζεται αποκλειστικά για την εκπαίδευση ή την καθαρά επιστημονική έρευνα.

Το προσφεύγον στην κύρια δίκη, το Ludwig-Maximilians-Universität München (εφεξής το προσφεύγον) εισήγαγε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στις 24 Φεβρουαρίου 1977, γυάλινες φιάλες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκόμισε το προσφεύγον, οι φιάλες κατασκευάζονται από μολυβδύαλο, μια ύλη που ακόμη και σε μακρά τοποθέτηση δεν αποδεσμεύει ουσίες στο αλκαλικό μέσο. Περαιτέρω, οι φιάλες έχουν επίπεδη θάση, που επιτρέπει την ανάπτυξη των κυττάρων, καθώς και ιδιαίτερο χείλος εκχύσεως, το οποίο κατασκευάζεται ειδικά για μέσα ιστοκαλλιέργειας και καθιστά δυνατή την έκχυση των διαλύσεων, χωρίς οι διαλύσεις αυτές να τρέξουν από το χείλος της φιάλης, πράγμα που είναι πολύ σημαντικό λόγω των εξαιρετικών απαιτήσεων αποστειρώσεως.

Κατά τον εκτελωνισμό, για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα αυτά το προσφεύγον ζήτησε από το τελωνείο να του χορηγηθεί τελωνειακή ατέλεια για τα εμπορεύματα αυτά. Το Hauptzollamt München-West απάλλαξε καταρχάς τα εμπορεύματα από τους δασμούς ως μέσα έρευνας, υπό την επιφύλαξη μεταγενέστερης εξετάσεως. Βάσει της εξετάσεως που διενεργήθηκε από το Zolltechnische Prüfungs- und Lehranstalt München (Ίδρυμα Ερευνών και Εκπαιδεύσεως επί της Δασμολογικής Τεχνικής) σχετικά με το αν συγκεντρώνονται οι προϋποθέσεις του κανονισμού 1798/75 για την ατελή εισαγωγή, το καθού επέβαλε, εντούτοις, εκ των υστέρων με διορθωτική απόφαση της 27ης Ιουνίου 1977 δασμό ύψους 357,20 γερμανικών μάρκων (DM), καθώς και τον αναλογούντα φόρο κύκλου εργασιών κατά την εισαγωγή, ύψους 39,20 DM , προβάλλοντας ως αιτιολογία ότι οι εν λόγω γυάλινες φιάλες δεν είχαν το χαρακτήρα οργάνων, συσκευών ή Geräte (σκευών) (ο τελευταίος αυτός όρος υπάρχει στη γερμανική απόδοση του κανονισμού 1798/75). Το προσφεύγον άσκησε ένσταση ενώπιον του Hauptzollamt München-West, καθού στην κύρια δίκη (εφεξής το καθού) κατά της επιβολής των δασμών, μετά δε την απόρριψη αυτής της ενστάσεως άσκησε προσφυγή κατά του καθού ενώπιον του Finanzgericht München.

Στο πλαίσιο αυτής της δίκης, το προσφεύγον υποστήριξε ότι οι γυάλινες φιάλες που εισήχθησαν έπρεπε να θεωρηθούν ως όργανα, συσκευές ή σκεύη επιστημονικού χαρακτήρα κατά την έννοια του κανονισμού 1798/75 στη γερμανική έκδοση, επειδή έπρεπε να θεωρηθούν ως όργανο ή σκεύος έρευνας. Η έννοια του οργάνου καθορίζεται στα ειδικά λεξικά ως μέσο, σκεύος ή εργαλείο ακριβείας και, συνεπώς, εφαρμόζεται ως προς τις γυάλινες φιάλες που εισήχθησαν. Επιπλέον, το εμπόρευμα αυτό είναι ένα σκεύος (Gerät) κατά την έννοια του κανονισμού 1798/75, δοθέντος ότι με τον όρο αυτό νοούνται εργαλεία, αντικείμενα εξοπλισμού ή τρέχουσας χρήσης, μηχανές, εξαρτήματα και σκεύη (Utensilien),

Το καθού αμφισβήτησε ενώπιον του παρα-πέμποντος δικαστηρίου ότι οι εν λόγω γυάλινες φιάλες έχουν επιστημονικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού 1798/75. Αναφέρθηκε στο λεξικό Der Neue Herder, σύμφωνα με το οποίο τα όργανα καθορίζονται ως εργαλεία (Werkzeuge) για τεχνικούς, επιστημονικούς ή καλλιτεχνικούς σκοπούς, αντιθέτως δε χαρακτηρίζονται τα εργαλεία ως επαγγελματικά σκεύη (Arbeitsgeräte), με τα οποία επιτελείται μια ενέργεια ή διενεργείται μια εργασία. Το λεξικό Der Große Duden — Fremdwörterbuch ερμηνεύει επίσης το όργανο ως μέσο, σκεύος ή εργαλείο ακριβείας (για τεχνικές ή επιστημονικές εργασίες).

Συνεπώς, πάντοτε κατά το καθού, όργανο είναι ένα προϊόν με χαρακτηριστικά εργαλείου, με το οποίο διενεργείται μια εργασία ή επιτελείται μια ενέργεια, κατά τις οποίες το όργανο επιδρά ενεργητικά υπό οποιαδήποτε μορφή στο προς κατεργασία αντικείμενο ή υλικό. Αυτό δεν συμβαίνει ως προς τις γυάλινες φιάλες, οι οποίες χρησιμεύουν μόνο παθητικώς για την υπό αποστείρωση διατήρηση και ανάπτυξη μέσων καλλιέργειας. Δεν είναι ούτε σκεύη κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1798/75, αλλά το πολύ σύνολο σκευών (Gerätschaften) που δεν υπάγονται στην εν λόγω ρύθμιση. Η ρύθμιση αυτή δεν επιδιώκει κατά γενικό τρόπο να εξαιρέσει από τους δασμούς τα αντικείμενα, αλλά μόνο τα όργανα, συσκευές και σκεύη επιστημονικού χαρακτήρα. Επιπλέον, στο γαλλικό και αγγλικό κείμενο του κανονισμού αναφέρονται μόνο επιστημονικά όργανα και συσκευές (instruments et appareils scientifiques — scientific instruments or apparatus). Ο όρος, συνεπώς, σκεύη (Gerät) στο γερμανικό κείμενο δεν συνιστά παρά μια γλωσσική συμπλήρωση των όρων όργανα και συσκευές.

Με διάταξη της 8ης Μαρτίου 1983 το Finanzgericht München ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως και αποφάσισε να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

Στο σκεπτικό της διατάξεως του το Finanzgericht παρατηρεί ότι πρωτεύουσα σημασία έχει, αν οι όροι όργανα, συσκευές και σκεύη επιστημονικού χαρακτήρα αποτελούν απλώς περίφραση της γενικής έννοιας αντικείμενο ή αν αναφέρονται σ' ένα ιδιαίτερο είδος εμπορευμάτων που χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερες ιδιότητες και ειδικά στοιχεία. Υπέρ της δεύτερης ερμηνείας μπορεί να θεωρηθεί ότι συνηγορεί το γεγονός ότι η έκφραση αντικείμενο χρησιμοποιείται σ' ένα άλλο μέρος του κανονισμού 1798/75 απ' ό,τι στο άρθρο 3, παράγραφος 1, καθώς και ότι το άρθρο 3, παράγραφος 2, περιέχει ειδική ρύθμιση σχετικά με τα στοιχεία και τα εξαρτήματα Kat ότι, επιπλέον, η ανωτέρω διατύπωση αντιστοιχεί στην ορολογία του κοινού δασμολογίου το οποίο τη χρησιμοποιεί κατά στενότερο τρόπο σε σχέση με τις έννοιες εμπορεύματα ή αντικείμενα. Το πνεύμα και ο σκοπός του κανονισμού 1798/75 δεν φαίνεται να μπορούν να αποτελέσουν εύλογη βάση για να εξαρτηθεί η χορήγηση τελωνειακής διευκολύνσεως σ' ένα εμπόρευμα από μια πρόσθετη χαρακτηριστική ιδιότητα, εκτός από την ιδιαίτερη καταλληλότητα του για την επιστημονική έρευνα, που συνεπάγεται το επίθετο επιστημονικός.

Αν, κατά συνέπεια, με τους όρους όργανα, συσκευές και σκεύη πρέπει να νοούνται και εμπορεύματα που διακρίνονται από άλλα αντικείμενα λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα τους, τίθεται, επιπλέον, το πρόβλημα του καθορισμού των κριτηρίων που έχουν σημασία για τη διάκριση αυτή. Υπ' αυτές τις περιστάσεις, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η γαλλική Kau αγγλική διατύπωση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1798/75 περιλαμβάνει μόνο τους όρους instruments et appareils, instruments or apparatus, αντιστοίχως και, συνεπώς, δεν μπορεί να έχει καμιά αυτοτελή σημασία ο επιπλέον όρος σκεύος (Gerät) που περιλαμβάνει μόνο η γερμανική απόδοση του εν λόγω κανονισμού.

Εκκινώντας από την ορολογία που χρησιμοποιείται στο κοινό δασμολόγιο, καθώς και 6άσει της σχέσεως μεταξύ των όρων instruments et appareils και του επιθέτου scientifique πρέπει κυρίως να θεωρηθούν ως χαρακτηριστικά που προσδίνουν σ' ένα εμπόρευμα την ιδιότητα της συσκευής ή του οργάνου, η ύπαρξη ενός μηχανισμού ή άλλων κατασκευών, με τη βοήθεια των οποίων είναι δυνατή η κατεργασία ή η καθοιονδήποτε τρόπο επεξεργασία μιας ύλης ή η επίτευξη, ρύθμιση, προσδιορισμός και μέτρηση ορισμένων φυσικών ή χημικών καταστάσεων ή φαινομένων (πχ. θερμοκρασία, κενό).

Αντιθέτως, δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκές ότι ένα εμπόρευμα που χρησιμοποιείται μόνο ως δοχείο μπορεί, σύμφωνα με τον επιδιωκόμενο σκοπό και χάρη στις ιδιότητες του υλικού που έχει κατασκευαστεί, να εμποδίσει την επίδραση βλαπτικών παραγόντων του περιβάλλοντος κατά την επεξεργασία μιας ουσίας ή την εξέλιξη μιας διαδικασίας. Αντικείμενα αυτού του είδους δεν μπορούν, αντιθέτως, να χαρακτηριστούν ως συσκευές ή όργανα παρά μόνο όταν διαθέτουν κατασκευές, με τη βοήθεια των οποίων μπορεί να προσδιοριστεί, ρυθμιστεί ή μετρηθεί η φύση και η ένταση τέτοιων βλαπτικών παραγόντων.

Σύμφωνα με το άρθρο 20 του πρωτοκόλλου περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της ΕΟΚ, κατέθεσε γραπτές παρατηρήσεις η Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον Jörn Sack, μέλος της νομικής της υπηρεσίας.

Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετά από ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, το Δικαστήριο αποφάσισε την έναρξη της προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.

Με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1983, το Δικαστήριο ανάθεσε την εκδίκαση της υποθέσεως στο δεύτερο τμήμα.