T-290/9461994B02900009.00012249122535TBESCHIKKING VAN 16. 8.1995 — ZAAK T-290/94KAYSERSBERG / COMMISSIE<TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van het Gerecht</HT> (Eerste kamer — uitgebreid)</P><P><DATE ISO="19950816">16 augustus 1995</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procestaal: Frans.</P></NOTE></P></TI>

In zaak T-290/94,

Kaysersberg SA, vennootschap naar Frans recht, gevestigd te Kaysersberg (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Voillemot en J.-Ph. Günther, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11,

verzoekster,tegen

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Gonzalez Díaz, lid van haar juridische dienst, en G. de Bergues, bij de Commissie gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,

verweerster,

betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking 94/893/EG van de Commissie van 21 juni 1994 houdende verenigbaarverklaring van een concentratie met de gemeenschappelijke markt en met de EER-Overeenkomst [IV/M.430 — Procter & Gamble/VP Schickedanz (II)] (PB 1994, L 354, biz. 32),

geeft

HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Eerste kamer — uitgebreid),

samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vilaça, president, D. P. M. Barrington, A. Saggio, Η. Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters,

griffier: H.Jung

de navolgende

<TI><P>Beschikking</P></TI>1Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 8 januari 1995, heeft Procter & Gamble GmbH (hierna: P & G), vennootschap naar Duits recht, gevestigd te Schwalbach (Duitsland), 100 % dochteronderneming van The Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome, G. Scassellati Sforzolini, advocaat te Bologna, en N. Lesly, Barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15, verzocht om toelating tot tussenkomst in zaak T-290/94 ter ondersteuning van de conclusies van verweerster. Voorts heeft zij krachtens artikel 35, lid 2, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verzocht, zowel tijdens de schriftelijke als tijdens de mondelinge procedure de Engelse taal te mogen gebruiken.2Bij beschikking van de president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht van 19 mei 1995 is het verzoek tot tussenkomst ingewilligd.3Tot staving van haar verzoek om afwijking van het taairegime voert Ρ & G aan, dat zij als dochteronderneming van een Amerikaanse vennootschap het Engels als werktaal gebruikt in alle landen waar zij aanwezig is, dat de aan de Commissie gezonden aanmelding van een voorgenomen concentratie in het Engels was gesteld, dat zij tijdens de gehele procedure, de hoorzittingen inbegrepen, het Engels heeft gebezigd en dat die taal de enige is waarin de tekst van de beschikking authentiek is.4Verzoekster heeft zich tegen dit verzoek verzet, op grond dat de in artikel 35, lid 2, sub b, van het Reglement voor de procesvoering voorziene mogelijkheid een afwijking is van het beginsel, dat de procestaai door de verzoeker wordt gekozen, en dat een dergelijke afwijking restrictief moet worden uitgelegd. Zij betoogt, dat interveniente haar verzoek niet heeft gestaafd met enig bewijs, dat het gebruik van het Frans tijdens de procedure haar rechten zou schaden, zoals de rechtspraak van het Gerecht verlangt (zie beschikking Gerecht van 13 mei 1993, zaak T-74/92, Ladbroke Racing, Jurispr. 1993, blz. II-535). Zij wijst erop, dat Ρ & G, door haar aanmelding van een voorgenomen concentratie in het Engels te stellen, alle betrokken partijen heeft verplicht die taal te gebruiken. Derhalve is in het kader van de contentieuze procedure voor het Gerecht een overeenkomstige behandeling geboden.5Ten slotte is verzoekster van mening, dat waar het om een vrijwillige tussenkomst gaat, het aanvaarden van een tweede procestaai zou betekenen, dat de procedure op niet te rechtvaardigen wijze wordt verlengd wegens de vele vertalingen die noodzakelijk zouden zijn (arrest Gerecht van 15 juli 1994, zaak T-17/93, Matra, Jurispr. 1994, blz. II-595, r. o. 21).6Het Gerecht herinnert eraan, dat artikel 35, lid 3, vierde alinea, van het Reglement voor de procesvoering enkel de Lid-Staten ontslaat van de verplichting om bij de interventie de door de principale partijen bepaalde procestaai te bezigen. Krachtens artikel 35, lid 2, sub b, van het Reglement voor de procesvoering kan het Gerecht evenwel op verzoek van een partij, de wederpartij gehoord, verlof verlenen tot het geheel of gedeeltelijk bezigen van een andere van de in artikel 35, lid 1, vermelde talen dan de procestaai (zie beschikking Gerecht van 6 februari 1995, zaak T-66/94, Auditei, Jurispr. 1995, blz. II-239).7Het Gerecht is van oordeel, dat de door verzoekster tot tussenkomst aangevoerde argumenten, inhoudende dat het Engels de werktaal is van de groep waartoe zij behoort, en dat de procedure voor de Commissie in die taal is verlopen, niet de conclusie toelaten, dat haar rechten zonder een dergelijke afwijking tijdens de schriftelijke procedure zouden worden geschaad, daar zijzelf voor een Engelse vertaling van de memories en andere processtukken kan zorgen (zie beschikkingen Gerecht van 13 mei 1993, zaak T-74/92, Ladbroke Racing, reeds aangehaald, r. o. 17; 1 juli 1993, zaak T-3/93, Air France, r. o. 23; 15 juli 1993, zaak T-2/93, Air France, r. o. 18; 10 februari 1995, zaak T-154/94, Comité des Salines de France, r. o. 41, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, en 6 februari 1995, zaak T-66/94, Auditei, reeds aangehaald, r. o. 37). Voor de schriftelijke procedure moet het verzoek om afwijking van het taairegime dus worden afgewezen.8Wat daarentegen de mondelinge behandeling betreft, is het Gerecht van oordeel, dat het verzoek van verzoekster tot tussenkomst om het Engels te mogen bezigen, moet worden ingewilligd, gelet op het evidente belang dat zij erbij heeft om zich voortdurend te kunnen laten bijstaan door een raadsman van haar keuze, en op het feit dat deze afwijking de rechten van de principale procespartijen niet aantast, en in het bijzonder geen vertraging van de procedure veroorzaakt.

HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Eerste kamer — uitgebreid)

beschikt:

1)Het door Procter & Gamble GmbH ingediende verzoek om afwijking van de regeling betreffende het taalgebruik wordt afgewezen voor zover het de schriftelijke procedure betreft.2)Het verzoek van Procter & Gamble GmbH om tijdens de mondelinge behandeling het Engels te mogen gebruiken, wordt ingewilligd.3)De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

Luxemburg, 16 augustus 1995.

De griffier

H. Jung

De president

J. L. Cruz Vilaça