De feiten, het procesverloop en de conclusies, middelen en argumenten van partijen kunnen worden samengevat als volgt:
<TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>De feiten en het procesverloop</TXT></NP></TI>1.Artikel 4 van verordening nr. 130/66 van de Raad van 26 juli 1966 betreffende de financiering vari het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 1966, blz. 2965) bepaalt onder meer datvoor het jaar 1965/1966 (begroting 1967) uit de middelen van de afdeling oriëntatie van het Fonds een bedrag van 45 miljoen rekeneenheden vooruit ter beschikking van de Italiaanse Republiek wordt gesteld ter verbetering van de structuur van de produktie en het in de handel brengen van olijven, olijfolie en groenten en fruit.
Lid 3 van dit artikel bepaalt dat de Italiaanse Republiek voor het einde van de overgangsperiode aan de Commissie een of meer verslagen voorlegt, onder bijvoeging van bewijsstukken, over de uitgaven, gedaan voor de in lid 1 bedoelde maatregelen, vanaf 1 november 1965 voor olijven en olijfolie en vanaf 1 januari 1966 voor groenten en fruit.
De termijn voor overlegging van de verslagen door de Italiaanse Republiek is vervolgens tot 31 december 1973 verlengd bij verordening nr. 966/71 van de Raad van 10 mei 1971 houdende verlenging van de in artikel 4, lid 3, van verordening nr. 130/66/EEG betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid bedoelde termijnen (PB L 105 van 1971, blz. 1).
Artikel 12 van verordening nr. 130/66 bepaalt onder meer dat
voor het jaar 1967/1968 (begroting 1969) uit de middelen van de afdeling oriëntatie van het Fonds een bedrag van 15 miljoen rekeneenheden ter beschikking van de Italiaanse Republiek wordt gesteld ter verbetering van de structuur van de produktie en het in de handel brengen van ruwe tabak.
Volgens lid 3 van dit artikel dient de Italiaanse regering voor 1 juli 1967 de Commissie in kennis te stellen van het programma van de maatregelen die zij tot bereiking van het in lid 1 genoemde doel voornemens is te treffen, en voor het einde van de overgangsperiode aan de Commissie een verslag voor te leggen, onder bijvoeging van bewijsstukken, over de vanaf 1 juli 1967 in het kader van dit programma gedane uitgaven voor de in artikel 12, lid 1, bedoelde maatregelen.
De termijn voor overlegging van de verslagen is tot 31 december 1971 verlengd bij verordening nr. 490/70 van de Raad van 17 maart 1970 houdende verlenging van de termijn, vastgesteld in artikel 12, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 130/66/EEG (PB L 62 van 1970, blz. 3).
Artikel 12, lid 4, derde alinea, van verordening nr. 159/66 van de Raad van 25 oktober 1966 houdende aanvullende bepalingen inzake de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB 1966, blz. 3286), luidt als volgt:
Indien het totaalbedrag van de uitgaven die overeenkomstig lid 2 aan de Italiaanse Republiek worden vergoed, voor een bepaald jaar lager is dan veertig miljoen rekeneenheden, wordt het verschil aan de Italiaanse Republiek uitgekeerd onder dezelfde voorwaarden als die van artikel 4 van verordening nr. 130/66/EEG van de Raad inzake de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.
2.De Italiaanse Republiek heeft zich niet gehouden aan de voor overlegging van de verslagen vastgestelde data. De diensten van de Commissie en de Commissie zelf hebben hierover tal van nota's gewisseld met de Italiaanse autoriteiten.Bij schrijven van 11 februari 1976, gericht aan de Italiaanse regering, heeft de Commissie de procedure van artikel 169, eerste alinea, EEG-Verdrag ingeleid. Niet tevreden met de op 17 maart 1976 door de Italiaanse regering ingediende opmerkingen, heeft zij vervolgens op 16 november 1976 aan de Italiaanse Republiek een met redenen omkleed advies uitgebracht, waarin Italië werd uitgenodigd maatregelen te nemen om dit advies binnen twee maanden op te volgen.
3.In antwoord daarop verzocht de permanente vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Gemeenschappen bij brief van 24 januari 1977 om verlenging van de termijn voor overlegging van de ontbrekende verslagen. Bij brief van 23 december 1977 van de diensten van de Commissie werd de uiterste datum voor overlegging van de verslagen bepaald op 31 januari 1978. Bij brief van 31 januari 1978 verzocht de Italiaanse regering de Commissie nogmaals om verlenging voor ten minste 15 maanden. Op 14 juni 1978 heeft de Commissie het onderhavige beroep ingesteld.Het Hof heeft, op rapport van de rechterrapporteur en gehoord de advocaatgeneraal, besloten zonder instructie tot de mondelinge behandeling over te gaan.
<TI><NP><NO.P>ΙII —</NO.P><TXT>Middelen en argumenten van partijen</TXT></NP></TI>1.In haar verzoekschrift stelt de Commissie vast dat de verslagen die de Italiaanse regering heeft overgelegd op 31 december 1976, dus vlak voor het ver-Strijken van de in het met redenen omkleed advies vastgestelde termijn, betrekking hebben op de navolgende bedragen, waarbij de stand van de rekeningen op 31 december 1973 bij wijze van vergelijking wordt gegevenDe in rekeneenheden uitgedrukte bedragen zijn omgerekend in lires op basis van de bij het IMF aangemelde officiele wisselkoers (1 RE = 625 lire), terwijl de door de nationale autoriteiten uitbetaalde bedragen in lire zijn berekend, zonder rekening te houden met de in tussentijd opgetreden devaluatie van de Italiaanse munteenheid.
:- I —Verordening nr. 130/66/EEG — artikel 4 — bijdrage van 45000000 RE (ongeveer 28125000000 lire) ter verbetering van de structuren betreffende olijven, olijfolie en groenten en fruit
| (in miljoenen lires) |
| financiële verplichtingen | aan begunstigden betaalde bedragen |
| 31.12.1973 | 31.12.1976 | 31.12.1973 | 31.12.1976 |
| olijven en olijfolie | 14810,1 | 13677,1 | 7170,9 | 11066,0 |
| groenten en fruit | 13585,3 | 24553,7 | 5592,0 | 15279,6 |
| totaal | 28395,4 | 38230,8 | 12762,9 | 26345,6 |
- II —Verordening nr. 130/66/EEG — artikel 12 — bijdrage van 15000000 RE (ongeveer 9375000000 lire) ter verbetering van de structuur van de produktie en het in de handel brengen van ruwe tabak
| (in miljoenen lirei) |
| financiele verplichtingen | aan begunstigden betaalde bedragen |
| 31.12.1973 | 31.12.1976 | 31.12.1973 | 31.12.1976 |
| 11443,9 | 11017,9 | 2187,0 | 9454,7 |
- III —Verordening nr. 159/66/EEG — artikel 12 — bijdrage van 87299539 RE (ongeveer 54562000000 lire) ter verbetering van de structuur van de produktie en het in de handel brengen van groenten en fruit
| (in miljoenen lires) |
| financiële verplichtingen | aan begunstigden betaalde bedragen |
| 31.12.1973 | 31.12.1976 | 31.12.1973 | 31.12.1976 |
| 39309,0 | 58564,2 | 2757,7 | 22752,9 |
De Commissie betoogt dat verweerster, zoals deze zelf erkent, de in genoemde verordeningen neergelegde verplichtingen niet is nagekomen. Zij wijst erop, dat na het verstrijken van de door de Raad bepaalde termijn meer dan vier jaar zijn verlopen voor wat betreft de verplichtingen ingevolge de verordeningen nrs. 130/66 (artikel 4, lid 3) en 966/71 en verordening nr. 159/66; meer dan zeven jaar zijn verstreken na afloop van de termijn voor wat betreft de in de verordeningen nrs. 130/66 (artikel 12, lid 3) en 490/70 neergelegde verplichtingen.
Zij beklemtoont dat door de vertraagde uitvoering van de door de Gemeenschap opgelegde verplichtingen de gemeenschapsactie veel van haar belang heeft verloren als gevolg van de devaluatie van de lire. Zij meent derhalve zich niet te kunnen beperken tot de vaststelling dat Italië voor de toegekende bedragen verplichtingen is aangegaan en die bedragen heeft uitgegeven, maar het recht en de plicht te hebben te verlangen dat de gefinancierde projecten volledig worden uitgevoerd en goed functioneren.
De Commissie stelt dat de verschillende door de Italiaanse autoriteiten aangevoerde argumenten ter rechtvaardiging van de aanzienlijke vertraging rechtsgrondslag missen, gelijk het Hof herhaaldelijk in zijn rechtspraak heeft verklaard, laatstelijk in zijn arrest van 11 april 1978 (zaak 100/77, Commissie t. Italië, Jurispr. 1978, blz. 879); zij beklemtoont voorts dat, gelet op de enorme vertraging, die argumenten volstrekt ongeloofwaardig zijn.
2.De Italiaanse regering geeft in haar verweerschrift een overzicht van de EOGFL-bijdragen in geding en merkt op dat de Italiaanse administratie herhaaldelijk heeft verklaard dat zij binnen de vastgestelde termijnen verslag kon uitbrengen niet enkel over de feitelijk ten uitvoer gelegde interventieprogramma's, maar vooral over de financieringsverplichtingen die zij formeel had aangegaan met het oog op een volledig gebruik van de toegekende fondsen. Later had de Italiaanse administratie de bevoegde organen van de Commissie erop gewezen, dat het om juridische en tech-nisch-administratieve redenen objectief onmogelijk was om binnen de vastgestelde termijnen, die volstrekt te kort waren, de programma's uit de voeren en de EOGFL-bijdragen uit te betalen. Het was noodzakelijk deze fondsen, die trouwens in verschillende tranches waren verdeeld, onder te brengen in het kadervan wetten die nog niet waren vastgesteld het tweede groene plan), of van buitengewone machtigingswetten betreffende de uitgaven wegens de uitvoering van interventieprogramma's. De Italiaanse regering merkt voorts op, dat zij voor de financiering van de projecten ingewikkelde administratieve procedures heeft moeten uitwerken, en zij wijst op de technische noodzaak om de uitvoering van soms omvangrijke programma's over langere tijd te spreiden.De Italiaanse regering merkt eveneens op, dat zij de Commissie erop heeft gewezen dat de institutionele realiteit in Italië wijzigingen had ondergaan als gevolg van de instelling van regio's met een bijzonder statuut, waaraan bij presidentieel decreet nr. 11 van 15 januari 1972 bevoegdheden zijn toegekend in tal van landbouwsectoren, ook met betrekking tot interventies op het gebied van de valorisatie- en verhandelingsstructuren voor produkten van landbouw en veeteelt.
De Italiaanse regering wijst op de talrijke contacten die zij heeft gehad met de bevoegde diensten van de Commissie en op de goede wil die zij heeft getoond om haar van tijd tot tijd deelverslagen ter beschikking te stellen. Daarover is met die diensten een afspraak gemaakt.
Na op alle omstandigheden van de onderhavige zaak te hebben gewezen en de nadruk te hebben gelegd op haar briefwisseling met de Commissie, stelt de Italiaanse regering dat de bewering als zouden de betrokken gemeenschapsverordeningen zijn geschonden, volkomen ongegrond is. De grootste fout die de Commissie maakt, is gelegen in haar bewering, dat alleen over uitgaven voor voltooide installaties verslag kan worden uitgebracht. De Italiaanse regering acht deze bewering ongegrond en in strijd met het gezond verstand, aangezien bij voorbeeld praktisch alle uitgaven die nog gedaan moeten worden ter completering van de verslagen over de in verordening nr. 159/66 bedoelde interventies, betrekking hadden op omvangrijke installaties van nationaal belang, die soms nog tijdens hun bouw moesten worden gewijzigd.
De Italiaanse regering wijst op de tijd welke nodig is voor de oplevering na de feitelijke voltooiing van de werkzaamheden, en op de administratieve formaliteiten die moeten worden vervuld alvorens de dossiers kunnen worden afgesloten. Vervolgens geeft zij een overzicht van de stand van zaken bij een aantal projecten.
Ten slotte stelt zij dat de Italiaanse administratie de op grond van de betrokken communautaire verordeningen aan Italië toegekende bedragen volledig heeft gebruikt voor de verwezenlijking van gecoördineerde interventieprogramma's, die in tussentijd moesten worden aangepast aan de moeilijke economische en monetaire omstandigheden en aan de technische vereisten van de verschillende projecten. Zij meent dat de door de Italiaanse regering overgelegde verslagen onder deze omstandigheden overeenkwamen met de verrichte betalingen en functioneel aan de communautaire voorschriften waren aangepast.
3.In repliek merkt de Commissie vooraf op, dat alleen een juiste en nauwkeurige nakoming van de in de gemeenschapsverordeningen neergelegde verplichtingen binnen de daarin vastgestelde termijn een geldig verweermiddel kan vormen. Op de in het met redenen omkleed advies vastgestelde datum had de Italiaanse regering nog niet voldaan aan het verlangen van de Commissie. Zij is in twee opzichten in gebreke gebleven. Enerzijds zijn de overeenkomstig de opgaven van de Italiaanse regering vastgestelde termijnen kennelijk niet in acht genomen, en anderzijds is niet alleen formeel inbreuk gemaakt op de betrokken verordeningen. Uit de overwegingen en de bepalingen van deze verordeningen blijkt dat de aan Italië toegekende bedragen een heel precies doel hadden, namelijk de structuurverbetering van de Italiaanse landbouw; het is dan ook nodig dat die bedragen daadwerkelijk zijn uitgegeven en dat de werkzaamheden zijn voltooid; het is dus niet voldoende de bestemming van die bedragen vast te leggen door ze op de begroting op te nemen.Hoewel zij van mening is dat dit volstaat ter beslechting van het geschil, geeft de Commissie commentaar op een aantal opmerkingen in het verweerschrift van de Italiaanse regering. Zij betwist met name dat deze in de door haar gestelde omvang verslag heeft gedaan; de halfjaarlijkse deelverslagen zijn niet het resultaat van afspraken met haar diensten, maar zij zijn medegedeeld krachtens lid 2 van het enige artikel van verordening nr. 966/71. Waar het op aankomt, is de situatie aan het einde van de in het met redenen omkleed advies bepaalde termijn. De Italiaanse regering had de haar tussen 1968 en 1972 toegekende bedragen op die datum nog niet uitgegeven en de te financieren werkzaamheden niet voltooid.
4.In dupliek persisteert de Italiaanse regering bij haar in het verweerschrift ingenomen standpunt, namelijk dat Italië in wezen de in de betrokken gemeenschapsverordeningen opgelegde verplichtingen is nagekomen. Zij stelt dat de Italiaanse administratie vóór 31 december 1973 definitief had besloten alle beschikbare, door de Europese Economische Gemeenschap toegekende bedragen te gebruiken. Zij is het niet eens met het door de Commissie verdedigde standpunt, dat alleen volledig voltooide werkzaamheden onderwerp van verslagen kunnen zijn; dit is immers in strijd met de economische werkelijkheid. De Italiaanse regering betwist eveneens, dat het aankomt op de situatie na het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn; zij herinnert aan de verslagen betreffende de op 31 december 1977 verrichte uitgaven, welke zij de Commissie bij brief van 31 januari 1978 heeft toegezonden en waaruit de volgende stand van zaken blijkt:| toegekende fondsen | sector | voltooide installaties | nog te voltooien installaties | totale uitgaven in miljoenen lires |
| aantal | totale uitgaven in miljoenen lires | aantal | totale uitgaven in miljoenen lires | 15 miljoen RE |
(9375 miljoen lire) tabak | (VO 130/66, art. 12) 413 | 9785,6 | 3 | 434,8 | 10220,4 | 45 miljoen RE |
(28125 miljoen lire) groenten en fruit | (VO 130/66, art. 4) 199 | 27285,4 | 20 | 4333,4 | 31618,8 | 87299 |
miljoen RE (54562 miljoen lire) | groenten en fruit (VO 159/66, art. 12 lid 4, 3e al.) | 259 | 15861,9 | 64 | 13013,3 | 28875,2 |
| | 871 | 52932,9 | 87 | 17781,5 | 70714,4 |
De Italiaanse regering stelt dat uit de aan de Commissie gezonden stukken heel duidelijk blijkt, welke de beoogde — en dankzij de financiële interventie van de Gemeenschap bereikte — doelstellingen van de structuurverbetering waren; zij beklemtoont dat Italië in een periode van conjuncturele crisis een aanzienlijke inspanning heeft verricht en een veel grotere financiële bijdrage heeft geleverd dan voor gestegen materiaal- en arbeidskosten noodzakelijk was. Zij heeft op de begroting bedragen opgenomen welke overeenkomen met een aanvulling van ongeveer 100 % van de door de Gemeenschap toegekende fondsen.
Gelet op deze belangrijke, volhardende inspanningen meent de Italiaanse regering dat het niet in overeenstemming zou zijn met de geest en de letter van de door de Commissie aangevoerde gemeenschapsbepalingen om zich op een zuiver formeel standpunt te stellen, zonder rekening te houden met de algemene filosofie van de regeling, die wezenlijke en concrete resultaten beoogt, welke de administratie en de Italiaanse ondernemers ook werkelijk hebben weten te bereiken.
Op verzoek van de Italiaanse regering is de oorspronkelijk op 14 maart 1979 bepaalde terechtzitting met toestemming van de Commissie verscheidene keren uitgesteld.
In de loop van de procedure heeft de Italiaanse regering nieuwe, tot 31 augustus 1980 bijgewerkte verslagen overgelegd. Volgens de Commissie blijkt uit deze stukken dat de eerste twee door het EOGFL toegekende en in de onderhavige zaak in het geding zijnde bedragen daadwerkelijk zijn uitbetaald, namelijk 45 miljoen RE ter verbetering van de structuur van de produktie en het in de handel brengen van olijven, olijfolie en groenten en fruit (artikel 4 van verordening nr. 130/66) en 15 miljoen RE ter verbetering van de structuur van de produktie en het in de handel brengen in de sector ruwe tabak (artikel 12 van verordening nr. 130/66).
Op grond hiervan heeft de Commissie bij op 25 september 1980 ter griffie van het Hof ingekomen brief verklaard, met betrekking tot deze twee bijdragen afstand te doen van instantie, met dien verstande dat verweerster overeenkomstig artikel 69, paragraaf 4, van het Reglement voor de procesvoering in de kosten moet worden verwezen.
Voor het overige heeft de Commissie verzocht, de procedure voort te zetten, aangezien de Italiaanse autoriteiten voor wat betreft de derde bijdrage ter zake van interventie-uitgaven in het kader van de gemeenschappelijke marktordening in de sector groenten en fruit (artikel 12 van verordening nr. 159/77), op 31 augustus 1980 slechts een bedrag van 44722 miljoen lire hadden uitbetaald, overeenkomend met 81,97 % van het toegekende bedrag van 54562 miljoen lire (87299539 RE).
De Italiaanse regering heeft niet binnen de gestelde termijn gevolg gegeven aan het verzoek om schriftelijke opmerkingen te maken over de gedeeltelijke afstand van instantie door de Commissie.