<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-09-202509C104202203050-00-TRA-DOC-EL-CONCL-C-0305-22-202405270-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="08/08/2025 08:48:00" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="3jzZNSu5nogb7gmIoCKM5pVQrZsY0xN/7loU1CBhv974uXqGF8904eTaLEqKfXih/5TBntZPyP474kMzBYY5+njILTRtzlv1+AutQWwEIVDaK0ZHCfoqf+63BQ1J4Qrn2gNGRyEAYMX0O+BwI/zWpJgxMPl+L+xe20Pn3VYc5Ak=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0305" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2022" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 05-06-24 06:30:55" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="46b3f3ca6bd5491ea18125a36065c9fd" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0305" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Προτάσεις Richard de la Tour – Υπόθεση C‑305/22</div>
      <div id="rId22" style="default">C.J. (Εκτέλεση ποινής βάσει ΕΕΣ)</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      JEAN RICHARD DE LA TOUR
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      της 13ης Ιουνίου 2024  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Υπόθεση C‑305/22
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      C.J.
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      Ποινική διαδικασία
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-7" title="page-1">
      [αίτηση του Curtea de Apel Bucureşti (εφετείου Βουκουρεστίου, Ρουμανία)<br/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-8" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Λόγος προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης – Δέσμευση του κράτους μέλους εκτέλεσης να εκτελέσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που έχει επιβληθεί στον εκζητούμενο – Απόφαση-πλαίσιο 2008/909/ΔΕΥ – Αμοιβαία αναγνώριση αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις για τον σκοπό της εκτέλεσής τους σε άλλο κράτος μέλος – Έλλειψη συναίνεσης του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος – Δικαίωμα του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος να εκτελέσει το ίδιο την ποινή – Υποχρέωση της δικαστικής αρχής εκτέλεσης να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εισαγωγή</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4, σημεία 5 και 6, καθώς και του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), καθώς και του άρθρου 4, παράγραφος 2, του άρθρου 22, παράγραφος 1, και του άρθρου 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας στην οποία το Curtea de Apel Bucureşti (εφετείο Βουκουρεστίου, Ρουμανία) καλείται να αποφανθεί επί του κύρους εθνικού εντάλματος εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής επιβληθείσας στον C.J., κάτοικο Ιταλίας, καθώς και επί του κύρους ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος εις βάρος του. Οι ιταλικές δικαστικές αρχές αρνήθηκαν να εκτελέσουν το εν λόγω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάσει του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>). Οι αρχές αυτές εξέδωσαν συγχρόνως απόφαση περί αναγνώρισης της απόφασης και εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε στον C.J., παρά τη διαφωνία των ρουμανικών δικαστικών αρχών ως προς την εκτέλεση της εν λόγω ποινής στην Ιταλία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπό κρίση υπόθεση αναδεικνύει ένα πρόβλημα σχέσεως μεταξύ της ως άνω απόφασης-πλαισίου και της απόφασης-πλαισίου 2008/909, οι οποίες αποτελούν δύο θεμελιώδη μέσα δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις παρούσες προτάσεις, οι οποίες, κατόπιν υποδείξεως του Δικαστηρίου, θα επικεντρωθούν στο πρώτο, στο δεύτερο και στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα, θα υποστηρίξω ότι δικαστική αρχή δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος προς εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής επικαλούμενη τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, όταν η αναγνώριση και η εκτέλεση της καταδικαστικής απόφασης πραγματοποιούνται κατά παράβαση της διαδικασίας και των προϋποθέσεων που προβλέπονται στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>) διατηρεί το δικαίωμα εκτέλεσης της ποινής αυτής και, κατά συνέπεια, η δικαστική αρχή εκτέλεσης οφείλει να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης παραδίδοντας τον εκζητούμενο στο εν λόγω κράτος μέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με απόφαση της 27ης Ιουνίου 2017 του Curtea de Apel București (εφετείου Βουκουρεστίου), η οποία μεταρρυθμίστηκε και κατέστη αμετάκλητη με απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 2020 του Înalta Curte de Casație și Justiție (Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, Ρουμανία), ο C.J. καταδικάστηκε αμετακλήτως σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και δύο μηνών καθώς και σε απαγόρευση άσκησης, επί τρία έτη, ορισμένων δικαιωμάτων, καθώς κρίθηκε ένοχος για πλείονες αξιόποινες πράξεις (στο εξής: καταδικαστική απόφαση).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 20 Νοεμβρίου 2020 το Curtea de Apel București (εφετείο Βουκουρεστίου) εξέδωσε ένταλμα εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον C.J. Στις 25 Νοεμβρίου 2020 το δικαστήριο αυτό εξέδωσε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εις βάρος του C.J.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 31 Δεκεμβρίου 2020 το Ministero della Giustizia (Υπουργείο Δικαιοσύνης, Ιταλία) ενημέρωσε το Curtea de Apel București (εφετείο Βουκουρεστίου) για τη σύλληψη του C.J. και ζήτησε την αποστολή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης στην ιταλική γλώσσα. Το εν λόγω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης διαβιβάστηκε στο Υπουργείο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν αιτήματος των ιταλικών δικαστικών αρχών, το Curtea de Apel București (εφετείο Βουκουρεστίου) τους διαβίβασε στις 14 Ιανουαρίου 2021 την καταδικαστική απόφαση. Στο πλαίσιο αυτό, το εν λόγω δικαστήριο εξέφρασε τη διαφωνία του ως προς την ενδεχόμενη αναγνώριση της απόφασης αυτής από τις ιταλικές δικαστικές αρχές με σκοπό αυτή να εκτελεστεί στην Ιταλία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 20 Ιανουαρίου 2021, κατόπιν αιτήματος των ιταλικών δικαστικών αρχών, το Curtea de Apel București (εφετείο Βουκουρεστίου) διευκρίνισε ότι, σε περίπτωση άρνησης εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, δεν θα παρείχε τη συγκατάθεσή του στην παρεμπίπτουσα αναγνώριση της εν λόγω απόφασης και στην εκτέλεση της ποινής από την Ιταλική Δημοκρατία και ότι θα ζητούσε, σε μεταγενέστερο στάδιο, την εν λόγω αναγνώριση και εκτέλεση βάσει της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στη συνέχεια, οι ρουμανικές αρχές απέστειλαν στις ιταλικές δικαστικές αρχές αίτημα παροχής πληροφοριών σχετικά με την απόφαση περί εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, σύμφωνα με το άρθρο 22 της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με απόφαση της 6ης Μαΐου 2021, το Corte d’appello di Roma (εφετείο Ρώμης, Ιταλία) αρνήθηκε να παραδώσει τον C.J., αναγνώρισε την καταδικαστική απόφαση και διέταξε την εκτέλεσή της στην Ιταλία. Το δικαστήριο αυτό έκρινε ότι, εφόσον ο C.J. είχε τη νόμιμη και πραγματική κατοικία του στην Ιταλία, δεν συνέτρεχε λόγος να επιβληθεί η εκτέλεση της ποινής στη Ρουμανία, δεδομένου ότι η εκτέλεση της ποινής αυτής στην Ιταλία συνάδει περισσότερο με τον σκοπό της κοινωνικής επανένταξής του. Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι, αφαιρώντας τις περιόδους κράτησης που είχε ήδη εκτίσει, η συνολική ποινή που απέμενε προς έκτιση ήταν 3 έτη, 6 μήνες και 21 ημέρες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 20 Μαΐου 2021 η απόφαση αυτή του Corte d’appello di Roma (εφετείου Ρώμης) κοινοποιήθηκε στο Curtea de Apel București (εφετείο Βουκουρεστίου). Στη συνέχεια, οι ρουμανικές αρχές έλαβαν πιστοποιητικό με ημερομηνία 11 Ιουνίου 2021 από το γραφείο εκτέλεσης ποινών της εισαγγελικής αρχής της Ρώμης, από το οποίο προκύπτει ότι ο C.J. τελεί υπό κατ’ οίκον περιορισμό, σύμφωνα με το ιταλικό δίκαιο. Από το πιστοποιητικό αυτό προκύπτει επίσης ότι, όσον αφορά το καθεστώς εκτέλεσης, πρόκειται περί διαταγής εκτέλεσης με ταυτόχρονη αναστολή, υπό τη μορφή κατ’ οίκον περιορισμού, και ότι η εναπομένουσα προς έκτιση ποινή είναι τρία έτη και ένδεκα μήνες φυλάκισης, δεδομένου ότι η ημερομηνία έναρξης της εκτέλεσης της ποινής είναι η 29η Δεκεμβρίου 2020 και η ημερομηνία λήξεως της ποινής είναι η 28η Νοεμβρίου 2024  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με έγγραφο που απέστειλαν στις 28 Ιουνίου 2021, οι ρουμανικές δικαστικές αρχές επανέλαβαν τη θέση που διατυπώθηκε στο σημείο 9 των παρουσών προτάσεων και διευκρίνισαν ότι, έως ότου ενημερωθούν για την έναρξη έκτισης της στερητικής της ελευθερίας ποινής διά της φυλάκισης του C.J., θεωρούν ότι διατηρούν το δικαίωμα εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης της 27ης Ιουνίου 2017, δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2008/909. Οι εν λόγω αρχές προσέθεσαν ότι το εθνικό ένταλμα εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης και το διεθνές ένταλμα σύλληψης δεν έχουν ακυρωθεί και παραμένουν σε ισχύ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 15 Οκτωβρίου 2021 το γραφείο εκτέλεσης του δευτέρου ποινικού τμήματος του Curtea de Apel București (εφετείου Βουκουρεστίου) άσκησε ανακοπή κατά της εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι πρέπει να αποφανθεί επί του κύρους του εθνικού εντάλματος εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης και του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, λαμβανομένης υπόψη της διαφορετικής ερμηνείας που υιοθετείται από τις ρουμανικές και τις ιταλικές δικαστικές αρχές όσον αφορά, ειδικότερα, τη σχέση μεταξύ της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και της απόφασης-πλαισίου 2008/909. Τούτο σημαίνει ότι το ως άνω δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει αν το εν λόγω εθνικό ένταλμα, το οποίο εκδόθηκε από τις ρουμανικές αρχές, πρέπει να ακυρωθεί αν ληφθεί υπόψη ότι η καταδικαστική απόφαση εκτελέστηκε, ή εκτελείται, από τις ιταλικές αρχές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, τίθεται το ζήτημα αν η αναγνώριση δικαστικής απόφασης, στο πλαίσιο διαδικασίας εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που οδήγησε σε άρνηση της δικαστικής αρχής εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, απαιτεί τη συναίνεση του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 2, και του άρθρου 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, καθώς και αν η διαβίβαση της καταδικαστικής απόφασης από το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος στο κράτος μέλος εκτέλεσης μπορεί να συνιστά συναίνεση. Τίθεται επίσης το ζήτημα αν μια τέτοια διαδικασία, η οποία διεξάγεται κατά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, και του άρθρου 25 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα όσον αφορά την ποινή ως προς την εκτέλεσή της στο έδαφος της Ρουμανίας. Εξάλλου, πρέπει να καθοριστεί αν, ενόσω δεν έχει γνωστοποιηθεί η έναρξη της εκτέλεσης της στερητικής της ελευθερίας ποινής διά φυλακίσεως του καταδικασθέντος, το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος διατηρεί πλήρως το δικαίωμα εκτέλεσης των αποφάσεων που έχουν εκδοθεί στο έδαφός του, δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Curtea de Apel Bucureşti (εφετείο Βουκουρεστίου) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-29" title="page-6">
      «1) Έχει το άρθρο 25 της αποφάσεως-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία η δικαστική αρχή εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως προτίθεται να εφαρμόσει το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, προκειμένου να αναγνωρίσει καταδικαστική απόφαση, υποχρεούται να ζητήσει τη διαβίβαση της καταδικαστικής αποφάσεως και του πιστοποιητικού που εκδίδεται βάσει της αποφάσεως-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ, καθώς και να λάβει τη συγκατάθεση του κράτους εκδόσεως βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-30" title="page-7">
      2) Έχει το άρθρο 4, σημείο 6, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 25 και το άρθρο 4, παράγραφος 2, της αποφάσεως-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ, την έννοια ότι η άρνηση εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εκδοθέντος προς τον σκοπό της εκτελέσεως στερητικής της ελευθερίας ποινής και η αναγνώριση της καταδικαστικής αποφάσεως, χωρίς πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως αυτής διά της φυλακίσεως του καταδικασθέντος, λόγω της απονομής χάριτος και της αναστολής εκτελέσεως της ποινής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτελέσεως, και χωρίς τη συγκατάθεση του κράτους εκδόσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγνωρίσεως, συνεπάγονται την απώλεια του δικαιώματος του κράτους εκδόσεως να εκτελέσει την ποινή βάσει του άρθρου 22, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-31" title="page-7">
      3) Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ την έννοια ότι παύει να είναι εκτελεστή καταδικαστική απόφαση για την επιβολή στερητικής της ελευθερίας ποινής βάσει της οποίας εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, ως προς το οποίο προβλήθηκε άρνηση εκτελέσεως δυνάμει του άρθρου 4, σημείο 6, [της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου], όταν η απόφαση αναγνωρίσθηκε, αλλά δεν εκτελέσθηκε στην πράξη διά της φυλακίσεως του καταδικασθέντος λόγω της απονομής χάριτος και της αναστολής εκτελέσεως της ποινής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτελέσεως, και εφόσον δεν έχει ληφθεί συγκατάθεση του κράτους εκδόσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγνωρίσεως;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-7">
      4) Έχει το άρθρο 4, σημείο 5, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ την έννοια ότι συνιστά καταδίκη “για τις αυτές πράξεις σε τρίτη χώρα” μια απόφαση δικαστικής αρχής περί αρνήσεως εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εκδοθέντος προς τον σκοπό της εκτελέσεως στερητικής της ελευθερίας ποινής και περί αναγνωρίσεως της καταδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 4, σημείο 6, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, χωρίς όμως πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως διά της φυλακίσεως του καταδικασθέντος, λόγω της απονομής χάριτος και της αναστολής εκτελέσεως της ποινής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτελέσεως (κράτους μέλους της ΕΕ), και χωρίς συγκατάθεση του κράτους της καταδίκης στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγνωρίσεως;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-33" title="page-7">
      5) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώτημα, έχει το άρθρο 4, σημείο 5, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ την έννοια ότι απόφαση με την οποία προβάλλεται άρνηση εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εκδοθέντος προς τον σκοπό της εκτελέσεως στερητικής της ελευθερίας ποινής και αναγνωρίζεται η καταδικαστική απόφαση βάσει του άρθρου 4, σημείο 6, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, με αναστολή της εκτελέσεως της ποινής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης, συνιστά “καταδίκη [που] εκτίεται”, εφόσον δεν έχει ακόμη αρχίσει η επιτήρηση του καταδικασθέντος;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο C.J., η Ρουμανική, η Τσεχική και η Ολλανδική Κυβέρνηση καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις. Οι εν λόγω μετέχοντες στη διαδικασία, πλην του C.J., παρέστησαν, όπως και η Γαλλική Κυβέρνηση, στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 13ης Μαρτίου 2024, κατά τη διάρκεια της οποίας απάντησαν, μεταξύ άλλων, στις ερωτήσεις που έθεσε το Δικαστήριο για προφορική απάντηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ανάλυση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με τις γραπτές παρατηρήσεις του, ο C.J. επισήμανε ότι το Tribunale di sorveglianza di Roma (δικαστήριο εποπτείας της Ρώμης, Ιταλία) διέταξε στις 7 Φεβρουαρίου 2023 την εκτέλεση του υπολοίπου της ποινής υπό τη μορφή κατ’ οίκον περιορισμού. Κατόπιν τούτου, το Δικαστήριο απηύθυνε στο αιτούν δικαστήριο αίτημα παροχής πληροφοριών, ζητώντας να διευκρινιστεί αν η πληροφορία αυτή ασκούσε επιρροή στα προδικαστικά του ερωτήματα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο απάντησε στις 22 Νοεμβρίου 2023 ότι δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει την εν λόγω πληροφορία, στο μέτρο που οι ιταλικές δικαστικές αρχές δεν είχαν διαβιβάσει κανένα έγγραφο που αφορούσε τον C.J. από το 2021. Επιπλέον, το εν λόγω δικαστήριο διευκρίνισε ότι, αν αποδειχθεί η πληροφορία σχετικά με την εξέλιξη της ιταλικής διαδικασίας, η απάντηση στα τέσσερα πρώτα προδικαστικά ερωτήματα θα εξακολουθούσε να είναι χρήσιμη. Μόνον το πέμπτο ερώτημα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι δεν είναι πλέον επίκαιρο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω στοιχείων, εκτιμώ ότι, στην ανάλυση που ακολουθεί, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα πραγματικά περιστατικά όπως αυτά εκτίθενται στην απόφαση περί παραπομπής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>), ήτοι ότι η κατάσταση σχετικά με την εκτέλεση στην Ιταλία της στερητικής της ελευθερίας ποινής που επιβλήθηκε στον C.J. συνίσταται στην ύπαρξη εθνικού εντάλματος εκτέλεσης της ποινής αυτής με ταυτόχρονη αναστολή, υπό τη μορφή κατ’ οίκον περιορισμού, εν αναμονή αποφάσεως εκ μέρους των ιταλικών δικαστικών αρχών ως προς την επιβολή μέτρου εναλλακτικού της φυλακίσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία προτείνω να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Δικαστήριο να αποφανθεί αν το άρθρο 4, σημείο 6, και το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, καθώς και το άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 5, το άρθρο 8, παράγραφος 1, το άρθρο 22, παράγραφος 1, και το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 έχουν την έννοια ότι δικαστική αρχή δύναται νομίμως να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος προς εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής επικαλούμενη τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που μνημονεύεται στην πρώτη από τις διατάξεις αυτές, όταν η αναγνώριση και η εκτέλεση της καταδικαστικής απόφασης πραγματοποιούνται κατά παράβαση της διαδικασίας και των προϋποθέσεων που προβλέπονται στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909. Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν, στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος έκδοσης διατηρεί το δικαίωμα εκτέλεσης της εν λόγω ποινής και αν εναπόκειται στη δικαστική αρχή εκτέλεσης να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης παραδίδοντας τον εκζητούμενο στο εν λόγω κράτος μέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα αυτά, διατυπώνονται δύο ριζικώς αντίθετες απόψεις. Ενώ η Ολλανδική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εφαρμογή του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 μπορεί να πραγματοποιηθεί εκτός του πλαισίου που καθορίζει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909, οι λοιποί συμμετέχοντες στην παρούσα διαδικασία υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη. Συμμερίζομαι την τελευταία αυτή άποψη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 επιδιώκει, μέσω της καθιέρωσης ενός απλουστευμένου και αποτελεσματικού συστήματος παράδοσης των καταδικασθέντων ή των υπόπτων για παραβάσεις της ποινικής νομοθεσίας, τη διευκόλυνση και την επιτάχυνση της δικαστικής συνεργασίας, συμβάλλοντας στην επίτευξη του σκοπού που έχει θέσει η Ένωση, να αποτελέσει δηλαδή χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης βάσει του υψηλού βαθμού εμπιστοσύνης που πρέπει να υφίσταται μεταξύ των κρατών μελών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στον ρυθμιζόμενο από την ως άνω απόφαση-πλαίσιο τομέα, η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, η οποία αποτελεί, όπως προκύπτει ειδικότερα από την αιτιολογική σκέψη 6, τον «ακρογωνιαίο λίθο» της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, αποτυπώνεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, το οποίο θεσπίζει τον κανόνα κατά τον οποίο τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εκτελούν κάθε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης και σύμφωνα με τις διατάξεις της απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, αφενός, οι δικαστικές αρχές εκτέλεσης μπορούν να αρνηθούν την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μόνο για λόγους που απορρέουν από την απόφαση-πλαίσιο 2002/584, όπως αυτή έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο. Αφετέρου, ενώ η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης συνιστά τον κανόνα, η άρνηση εκτέλεσης έχει προβλεφθεί ως εξαίρεση, η οποία πρέπει να ερμηνεύεται στενά  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο προβλέπει, στο άρθρο 3, τους λόγους υποχρεωτικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και, στα άρθρα της 4 και 4α, τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης αυτού  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, μολονότι η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης διαπνέει την όλη οικονομία της απόφασης-πλαισίου 2002/584, εντούτοις, η αναγνώριση αυτή δεν συνεπάγεται απόλυτη υποχρέωση εκτέλεσης του εκδοθέντος εντάλματος σύλληψης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>). Πράγματι, η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο επιτρέπει, σε ειδικές περιπτώσεις, στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να αποφασίζουν ότι ποινή επιβληθείσα στο κράτος μέλος έκδοσης μπορεί να εκτίεται στο κράτος μέλος εκτέλεσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που απαριθμούνται στο άρθρο 4 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της μεταφοράς της εν λόγω απόφασης-πλαισίου στο εσωτερικό τους δίκαιο, τα κράτη μέλη διαθέτουν περιθώριο εκτίμησης. Επομένως, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να μεταφέρουν ή να μη μεταφέρουν τους λόγους αυτούς στο εσωτερικό τους δίκαιο. Μπορούν επίσης να επιλέξουν να περιορίσουν τις περιπτώσεις στις οποίες η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, διευκολύνοντας έτσι την παράδοση των εκζητουμένων, συμφώνως προς την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης που καθιερώνει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μεταξύ των λόγων προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, υπενθυμίζω ότι το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 ορίζει ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εάν αυτό έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, όταν ο καταζητούμενος διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του, και αυτό το κράτος δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η εφαρμογή του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που προβλέπει η εν λόγω διάταξη εξαρτάται από τη συνδρομή δύο προϋποθέσεων, ήτοι, αφενός, ο εκζητούμενος να διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, να είναι υπήκοός του ή να κατοικεί σε αυτό και, αφετέρου, το εν λόγω κράτος να δεσμεύεται να εκτελέσει, σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο, την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας για τα οποία εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την πρώτη από τις προϋποθέσεις αυτές, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι ο εκζητούμενος είναι «κάτοικος» του κράτους μέλους εκτέλεσης εφόσον έχει εκεί την πραγματική κατοικία του και «διαμένει» σε αυτό εφόσον, μετά από σταθερή παραμονή ορισμένης διάρκειας στο εν λόγω κράτος μέλος, δημιούργησε δεσμούς με το κράτος αυτό παρόμοιους προς εκείνους που δημιουργεί ένας κάτοικος  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη δεύτερη από τις εν λόγω προϋποθέσεις, από το γράμμα του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 προκύπτει ότι κάθε άρνηση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης προϋποθέτει πραγματική δέσμευση του κράτους μέλους εκτέλεσης να εκτελέσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που έχει επιβληθεί στον εκζητούμενο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>). Επομένως, το γεγονός και μόνον ότι το κράτος αυτό δηλώνει ότι είναι «διατεθειμένο» να εκτελέσει την εν λόγω ποινή δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ικανό να δικαιολογήσει τέτοια άρνηση. Ως εκ τούτου, πριν από κάθε άρνηση εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η δικαστική αρχή εκτέλεσης οφείλει να εξακριβώνει τη δυνατότητα πραγματικής εκτέλεσης της ποινής σύμφωνα με το εσωτερικό της δίκαιο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, πρέπει να εξασφαλίζεται ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης δύναται να αρνηθεί να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μόνον υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται η πραγματική εκτέλεση στο κράτος μέλος εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε στον εκζητούμενο και επιτυγχάνεται επομένως λύση σύμφωνη προς τον σκοπό που επιδιώκει η απόφαση-πλαίσιο 2002/584  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όταν η δικαστική αρχή εκτέλεσης διαπιστώνει ότι πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις που υπομνήσθηκαν αμέσως ανωτέρω, οφείλει ακόμη να εκτιμήσει αν υφίσταται θεμιτό συμφέρον το οποίο να δικαιολογεί την εκτέλεση, εντός του κράτους μέλους εκτέλεσης, της ποινής που επιβλήθηκε από το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. Η εκτίμηση αυτή παρέχει στην εν λόγω αρχή τη δυνατότητα να λάβει υπόψη τον σκοπό που επιδιώκει το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, ο οποίος συνίσταται, κατά πάγια νομολογία, στην αύξηση των πιθανοτήτων κοινωνικής επανένταξης του εκζητουμένου μετά την έκτιση της ποινής στην οποία αυτός έχει καταδικαστεί  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>). Συνεπώς, προκειμένου να αποφασίσει αν πρέπει, υπό το πρίσμα του επιδιωκόμενου σκοπού κοινωνικής επανένταξης, να αρνηθεί να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, η δικαστική αρχή εκτέλεσης πρέπει να διαθέτει το αναγκαίο περιθώριο εκτίμησης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η εξέταση εκ μέρους της δικαστικής αρχής εκτέλεσης του αν υφίσταται θεμιτό συμφέρον το οποίο να δικαιολογεί την εκτέλεση, εντός του κράτους μέλους εκτέλεσης, της ποινής ή του μέτρου ασφαλείας που επιβλήθηκε από το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, πρέπει να πραγματοποιείται μέσω συνολικής εκτίμησης όλων των συγκεκριμένων στοιχείων που χαρακτηρίζουν την κατάσταση του εκζητουμένου, από τα οποία μπορεί να προκύπτει αν υφίστανται, μεταξύ του προσώπου αυτού και του κράτους μέλους εκτέλεσης, δεσμοί από τους οποίους να μπορεί να συναχθεί ότι το εν λόγω πρόσωπο έχει ενταχθεί επαρκώς στο κράτος αυτό και ότι, ως εκ τούτου, η εκτέλεση, στο κράτος μέλος εκτέλεσης, της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας που έχει επιβληθεί εις βάρος του στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος θα συμβάλει στην επίτευξη του σκοπού κοινωνικής επανένταξης τον οποίο επιδιώκει το άρθρο 4, σημείο 6  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η απόφαση-πλαίσιο 2008/909. Ειδικότερα, η αιτιολογική σκέψη 9 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου παρέχει ενδεικτικό κατάλογο στοιχείων βάσει των οποίων η δικαστική αρχή μπορεί να βεβαιωθεί ότι η εκτέλεση της ποινής από το κράτος μέλος εκτέλεσης θα εξυπηρετήσει τον σκοπό της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος. Μεταξύ των στοιχείων αυτών καταλέγονται, κατ’ ουσίαν, ο δεσμός του προσώπου με το κράτος μέλος εκτέλεσης, καθώς και το γεγονός ότι το κράτος μέλος αυτό αποτελεί το κέντρο της οικογενειακής ζωής του και των συμφερόντων του, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των οικογενειακών, γλωσσικών, πολιτιστικών, κοινωνικών ή ακόμη οικονομικών δεσμών του με το εν λόγω κράτος  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, υφίσταται αλληλεπίδραση μεταξύ της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και της απόφασης-πλαισίου 2008/909. Το Δικαστήριο έχει υπογραμμίσει την ύπαρξη τέτοιας αλληλεπίδρασης διευκρινίζοντας ότι, στο μέτρο που ο σκοπός τον οποίο επιδιώκει το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 είναι ο ίδιος με εκείνον που μνημονεύεται στην αιτιολογική σκέψη 9 και επιδιώκεται με το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το οποίο παραπέμπει στον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο 4, σημείο 6, τα στοιχεία αυτά είναι επίσης κρίσιμα στο πλαίσιο της συνολικής εκτίμησης στην οποία οφείλει να προβαίνει η δικαστική αρχή εκτέλεσης όταν εφαρμόζει τον συγκεκριμένο λόγο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, η αλληλεπίδραση μεταξύ της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και της απόφασης-πλαισίου 2008/909 δεν περιορίζεται στην εκτίμηση σχετικά με την ύπαρξη θεμιτού συμφέροντος το οποίο να δικαιολογεί την εκτέλεση, εντός του κράτους μέλους εκτέλεσης, της ποινής ή του μέτρου ασφαλείας που επιβλήθηκε από το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. Πράγματι, το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει κατά τρόπο πολύ πιο γενικό ότι αυτή εφαρμόζεται στην εκτέλεση των ποινών όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, «[μ]ε την επιφύλαξη της απόφασης-πλαίσιο [2002/584], οι διατάξεις της παρούσας απόφασης-πλαίσιο εφαρμόζονται κατ’ αναλογία, στο μέτρο που συνάδουν με τις διατάξεις της ανωτέρω απόφασης-πλαίσιο, στην εκτέλεση όταν ένα κράτος μέλος αναλαμβάνει να εκτελέσει την ποινή σε περιπτώσεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 της απόφασης-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ ή εάν, ενεργώντας βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 3 της απόφασης-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ, έχει επιβάλει τον όρο ότι ο κατάδικος πρέπει να επιστρέψει στο εν λόγω κράτος μέλος προκειμένου να εκτίσει την ποινή, ούτως ώστε να αποφευχθεί η ατιμωρησία του».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη γνώμη μου, από το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προκύπτει ότι η εφαρμογή από τη δικαστική αρχή εκτέλεσης του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 προϋποθέτει ότι τηρούνται η διαδικασία και οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909 για την αναγνώριση και την εκτέλεση απόφασης σε ποινικές υποθέσεις σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος της καταδίκης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>). Πλείονα στοιχεία συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, πρέπει να επισημανθεί η αιτιολογική σκέψη 12 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, η οποία ορίζει ότι η απόφαση αυτή «εφαρμόζεται κατ’ αναλογίαν και στην εκτέλεση ποινών στις περιπτώσεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 και του άρθρου 5 παράγραφος 3 της απόφασης-πλαίσιο [2002/584]. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι, με την επιφύλαξη της απόφασης-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ, το κράτος εκτέλεσης μπορεί να ελέγχει την ύπαρξη λόγων μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 της παρούσας απόφασης-πλαίσιο, μεταξύ των οποίων και το διττό αξιόποινο, στο μέτρο που το κράτος εκτέλεσης έχει κάνει τη δήλωση του άρθρου 7 παράγραφος 4 της παρούσας απόφασης-πλαίσιο, ως προϋπόθεση για να αναγνωρίσει και να εκτελέσει την απόφαση προκειμένου να εξετάσει εάν θα παραδώσει το πρόσωπο ή θα εκτελέσει την απόφαση σε υποθέσεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 της απόφασης-πλαίσιο [2002/584]». Μολονότι ο νομοθέτης της Ένωσης δίνει έμφαση, ενδεικτικά, στην εξακρίβωση από το κράτος μέλος εκτέλεσης της συνδρομής των λόγων μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπονται στο άρθρο 9 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, τούτο ουδόλως αποκλείει, κατά τη γνώμη μου, την εξακρίβωση των λοιπών προϋποθέσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η σύνδεση μεταξύ των διαδικασιών που προβλέπονται στην απόφαση-πλαίσιο 2002/584 και στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909 κατά την εφαρμογή του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης του άρθρου 4, σημείο 6, της πρώτης εκ των εν λόγω αποφάσεων-πλαισίων επιβεβαιώνεται επίσης από το σημείο στʹ του υποδείγματος πιστοποιητικού, το οποίο περιλαμβάνεται στο παράρτημα I της απόφασης-πλαισίου 2008/909. Το πιστοποιητικό αυτό διαβιβάζεται μαζί με την απόφαση, για τους σκοπούς της αναγνώρισης και της εκτέλεσής της, και πρέπει να αναφέρει τον λόγο αυτό όταν γίνεται επίκλησή του. Επομένως, η άρνηση εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για τον λόγο αυτό απαιτεί τη διαβίβαση της καταδικαστικής απόφασης και του πιστοποιητικού από το κράτος μέλος της καταδίκης, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, η προϋπόθεση κατά την οποία πριν από κάθε άρνηση εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης βάσει του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η δικαστική αρχή εκτέλεσης πρέπει να εξετάζει κατά πόσον είναι πράγματι δυνατή η εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία μου φαίνεται ότι συμπεριλαμβάνει το σύνολο των διατάξεων του δικαίου του κράτους μέλους εκτέλεσης οι οποίες μεταφέρουν στο εσωτερικό δίκαιο την απόφαση-πλαίσιο 2008/909  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>). Συνεπώς, σε συμφωνία με όσα προβλέπονται στο άρθρο 25 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου και προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική εκτέλεση μιας τέτοιας ποινής, η δικαστική αρχή εκτέλεσης πρέπει να τηρεί τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις που τίθενται από την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο για την αναγνώριση και την εκτέλεση απόφασης που εκδόθηκε στο κράτος μέλος της καταδίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, όπως ορθώς επισήμανε η Ρουμανική Κυβέρνηση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης είχε πρόθεση να προβλέψει δύο αυτοτελή νομικά καθεστώτα όσον αφορά την αναγνώριση και την εκτέλεση ποινικών αποφάσεων, αναλόγως της ύπαρξης ή μη ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέταρτον, από την απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος εκτελέσεως)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>), προκύπτει ότι, όταν δικαστική αρχή εκτέλεσης προτίθεται να παραδώσει ένα πρόσωπο κατ’ εφαρμογήν ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης προς τον σκοπό της άσκησης ποινικής δίωξης, εξαρτώντας την παράδοση αυτή, σύμφωνα με όσα προβλέπει το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, από την προϋπόθεση της διαμεταγωγής του προσώπου στο κράτος μέλος εκτέλεσης προκειμένου να εκτίσει εκεί την ποινή που του επιβλήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, η εκτέλεση της ποινής αυτής στο κράτος μέλος εκτέλεσης διέπεται από την απόφαση-πλαίσιο 2008/909  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>). Κατ’ αναλογίαν, το ίδιο πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να ισχύει και για τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι, για την εφαρμογή του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η αναγνώριση και η εκτέλεση της επιβληθείσας στον εκζητούμενο ποινής πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια φρονώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική εκτέλεση της επιβληθείσας στον εκζητούμενο ποινής στο κράτος μέλος εκτέλεσης όταν η διαδικασία και οι προϋποθέσεις αυτές δεν τηρούνται από το εν λόγω κράτος μέλος. Επομένως, προκειμένου να μπορέσει να δεσμευθεί να εκτελέσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που έχει επιβληθεί στον εκζητούμενο, εξακριβώνοντας τη δυνατότητα πραγματικής εκτέλεσης της ποινής αυτής σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>), και να αποφύγει συνεπώς κάθε κίνδυνο ατιμωρησίας του προσώπου αυτού, όπως απαιτεί το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, το κράτος μέλος εκτέλεσης πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αναλάβει την εκτέλεση της εν λόγω ποινής τηρώντας τους κανόνες που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο σημείο αυτό, πρέπει να διευκρινιστεί ποιοι είναι οι κανόνες αυτοί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, όπως και η απόφαση-πλαίσιο 2002/584, η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 συγκεκριμενοποιεί, στον ποινικό τομέα, τις αρχές της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και της αμοιβαίας αναγνώρισης. Η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο ενισχύει τη δικαστική συνεργασία σε θέματα αναγνώρισης και εκτέλεσης ποινικών αποφάσεων σε περίπτωση επιβολής ποινών στερητικών της ελευθερίας ή μέτρων στερητικών της ελευθερίας σε άλλο κράτος μέλος, προκειμένου να διευκολυνθεί η κοινωνική επανένταξή τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, σκοπός της εν λόγω απόφασης-πλαισίου είναι η θέσπιση των κανόνων σύμφωνα με τους οποίους ένα κράτος μέλος, προκειμένου να διευκολύνει την κοινωνική επανένταξη του καταδίκου, αναγνωρίζει καταδικαστική απόφαση και εκτελεί την ποινή που επιβλήθηκε από δικαστήριο άλλου κράτους μέλους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς τον σκοπό αυτόν, το άρθρο 8 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης υποχρεούται κατ’ αρχήν να δεχθεί την αίτηση για την αναγνώριση καταδικαστικής απόφασης και για την εκτέλεση ποινής στερητικής της ελευθερίας ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας που έχει επιβληθεί σε άλλο κράτος μέλος, η οποία της έχει διαβιβαστεί σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου. Δεν μπορεί κατ’ αρχήν να απορρίψει τέτοια αίτηση παρά μόνον για τους λόγους μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που απαριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο 9 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το άρθρο 8, παράγραφοι 2 έως 4, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει αυστηρές προϋποθέσεις για την προσαρμογή, από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, της ποινής που επιβλήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης, οι οποίες συνιστούν τις μόνες εξαιρέσεις από την κατ’ αρχήν επιβαλλόμενη στην αρμόδια αρχή υποχρέωση, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης‑πλαισίου, να αναγνωρίσει την καταδικαστική απόφαση που της διαβιβάσθηκε και να λάβει πάραυτα κάθε απαραίτητο μέτρο για την εκτέλεση της ποινής, της οποίας η διάρκεια και η φύση αντιστοιχούν προς εκείνες που προβλέπονται στην απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος έκδοσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει τη δυνατότητα του κράτους μέλους της καταδίκης, το οποίο συνήθως κινεί τη διαδικασία για την αναγνώριση και την εκτέλεση σε άλλο κράτος μέλος ποινικής απόφασης που εκδόθηκε στο έδαφός του, να διαβιβάσει στο άλλο κράτος μέλος μια τέτοια απόφαση συνοδευόμενη από το τυποποιημένο πιστοποιητικό του παραρτήματος I της εν λόγω απόφασης-πλαισίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, «[η] διαβίβαση της απόφασης και του πιστοποιητικού μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης, εν ανάγκη κατόπιν διαβουλεύσεων μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών έκδοσης και εκτέλεσης, πεισθεί ότι η εκτέλεση της ποινής από το κράτος εκτέλεσης διευκολύνει την κοινωνική επανένταξη του καταδίκου».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το άρθρο 4, παράγραφος 5, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 ορίζει ότι «[τ]ο κράτος εκτέλεσης δύναται με δική του πρωτοβουλία να ζητήσει από το κράτος έκδοσης να διαβιβάσει την καταδικαστική απόφαση μαζί με το πιστοποιητικό. […] Οι αιτήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο δεν γεννούν υποχρέωση του κράτους έκδοσης να διαβιβάσει την καταδικαστική απόφαση μαζί με το πιστοποιητικό».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου περιγράφει τη διαδικασία διαβίβασης της απόφασης και του πιστοποιητικού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται, αφενός, ότι η διαβίβαση της απόφασης και του προβλεπόμενου στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909 πιστοποιητικού από το κράτος μέλος της καταδίκης είναι αναγκαία για την αναγνώριση της απόφασης αυτής και την εκτέλεση της ποινής, δεδομένου ότι η διαβίβαση αυτή συνιστά τρόπο έκφρασης της συναίνεσης του κράτους μέλους της καταδίκης ως προς την εκτέλεση της ποινής από το κράτος μέλος εκτέλεσης. Η αναγνώριση της απόφασης και η εκτέλεση της ποινής πραγματοποιούνται βάσει των πληροφοριών που περιέχονται στο πιστοποιητικό. Το πιστοποιητικό αυτό μπορεί εξάλλου να ανακληθεί από το κράτος μέλος της καταδίκης, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 13 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>), ιδίως αν θεωρεί ότι η σχεδιαζόμενη προσαρμογή της ποινής δεν είναι κατάλληλη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, το κράτος μέλος της καταδίκης δεν υποχρεούται να προβεί σε μία τέτοια διαβίβαση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>). Αν προβεί σε αυτήν, τούτο σημαίνει ότι συναινεί στην εκτέλεση της επίμαχης ποινής στο κράτος μέλος εκτέλεσης. Επομένως, ελλείψει διαβιβάσεως της απόφασης συνοδευόμενης από το προβλεπόμενο από την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο πιστοποιητικό, το κράτος μέλος εκτέλεσης δεν έχει την εξουσία να εκτελέσει στο έδαφός του ποινή επιβληθείσα στο κράτος μέλος της καταδίκης, δεδομένου ότι το τελευταίο δεν έχει συναινέσει στην εκτέλεση. Το ίδιο ισχύει στο πλαίσιο της εφαρμογής του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η εκτέλεση της ποινής από το κράτος μέλος εκτέλεσης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εντός του πλαισίου που καθορίζει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909, η οποία απαιτεί στενή και ενεργό συνεργασία με το κράτος μέλος της καταδίκης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>) και, ειδικότερα, τη συμφωνία του κράτους μέλους αυτού για την εκτέλεση της ποινής στο κράτος μέλος εκτέλεσης. Η διαβίβαση της απόφασης από το κράτος μέλος της καταδίκης στο κράτος μέλος εκτέλεσης, στο πλαίσιο της διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, δεν πληροί την προϋπόθεση αυτή όταν, όπως εν προκειμένω, η απόφαση αυτή δεν συνοδεύεται από το πιστοποιητικό που προβλέπεται από την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο και, επιπλέον, το πρώτο κράτος μέλος εκφράζει σαφώς την αντίθεσή του στην εκτέλεση της επιβληθείσας ποινής στο δεύτερο κράτος μέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, η εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 δύναται να συμβάλει στην ανάπτυξη της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και του κράτους μέλους εκτέλεσης, μέσω προηγούμενων διαβουλεύσεων, οι οποίες αποτελούν έκφραση της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας. Αν το κράτος μέλος της καταδίκης αρνείται τη μεταφορά της εκτέλεσης της ποινής, το κράτος μέλος εκτέλεσης δεν μπορεί να ιδιοποιηθεί μονομερώς την αρμοδιότητα εκτέλεσης της ποινής αυτής και δεν μπορεί να επικαλεστεί τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντιθέτως προς όσα υποστήριξε η Ολλανδική Κυβέρνηση στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, φρονώ ότι η ανάγκη να εξασφαλισθεί η συναίνεση του κράτους μέλους της καταδίκης δεν είναι ικανή να θίξει την πρακτική αποτελεσματικότητα του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Πράγματι, με την απαίτηση αυτή, η άρνηση εκτέλεσης που προβλέπει η εν λόγω διάταξη εξαρτάται απλώς από τη συνδρομή ορισμένης προϋπόθεσης και δεν πρέπει να θεωρείται ως ανεφάρμοστη. Στο στάδιο αυτό, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το κράτος μέλος της καταδίκης θα αρνηθεί τη διαβίβαση της απόφασης συνοδευόμενης από το πιστοποιητικό. Πράγματι, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να έχει πεισθεί, όπως και το κράτος μέλος εκτέλεσης, ότι η εκτέλεση της ποινής στο έδαφος του τελευταίου θα συμβάλει στην επίτευξη του σκοπού που συνίσταται στη διευκόλυνση της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, είναι ασφαλώς αληθές ότι το Δικαστήριο έχει συναγάγει από το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 ότι ουδεμία διάταξη της απόφασης-πλαισίου δύναται να επηρεάσει το περιεχόμενο ή τις λεπτομέρειες εφαρμογής τού κατά το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>). Εντούτοις, τούτο δεν συνεπάγεται ότι οι προϋποθέσεις αναγνώρισης και εκτέλεσης των ποινικών αποφάσεων δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση του ως άνω λόγου μη εκτέλεσης, αλλά ότι οι προϋποθέσεις αυτές εφαρμόζονται μόνο στο μέτρο που συνάδουν με τις διατάξεις της εν λόγω απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>). Ο νομοθέτης της Ένωσης κατέδειξε κατ’ αυτό τον τρόπο τη βούλησή του να μην αποδυναμώσει τον σκοπό της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, ήτοι την παράδοση των προσώπων εις βάρος των οποίων έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, δεν διακρίνω καμία ασυμβατότητα με τις διατάξεις της απόφασης-πλαισίου 2002/584 στην απαίτηση κατά την οποία η εφαρμογή του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της ως άνω απόφασης-πλαισίου εξαρτάται από τη συναίνεση του κράτους μέλους της καταδίκης. Αντιθέτως, μια τέτοια προϋπόθεση, στο μέτρο που συνιστά περιορισμό της δυνατότητας δικαστικής αρχής εκτέλεσης να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, συμβάλλει στην ενίσχυση του συστήματος παράδοσης που θεσπίζει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο υπέρ ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>). Ειδικότερα, η εφαρμογή αυτού του λόγου μη εκτέλεσης εξακολουθεί πρωτίστως να υπόκειται στην απαίτηση η στερητική της ελευθερίας ποινή που επιβλήθηκε στον εκζητούμενο να μπορεί πραγματικά να εκτελεστεί στο εν λόγω κράτος μέλος  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει, ασφαλώς, επισημάνει ότι η προβλεπόμενη από τον νομοθέτη της Ένωσης συνδυαστική εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και της απόφασης-πλαισίου 2008/909 πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη του σκοπού που συνίσταται στη διευκόλυνση της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος και ότι η επανένταξη είναι προς το συμφέρον όχι μόνον του καταδικασθέντος, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης εν γένει  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>). Εντούτοις, το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι, μολονότι ο λόγος προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στο να έχει η δικαστική αρχή εκτέλεσης τη δυνατότητα να μεριμνά ιδιαίτερα ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες κοινωνικής επανένταξης του εκζητουμένου μετά την έκτιση της ποινής στην οποία καταδικάστηκε, εντούτοις, ο σκοπός αυτός, όσο σημαντικός και αν είναι, δεν μπορεί να εμποδίσει τα κράτη μέλη, κατά την εφαρμογή αυτής της απόφασης-πλαισίου, να περιορίζουν, υπό την έννοια του τεθέντος με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της απόφασης αυτής ουσιώδους κανόνα, τις περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα άρνησης της παράδοσης προσώπου εμπίπτοντος στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω άρθρου 4, σημείο 6  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο σκοπός που συνίσταται στην αύξηση των πιθανοτήτων κοινωνικής επανένταξης του εκζητουμένου μετά την έκτιση της ποινής στην οποία αυτός έχει καταδικαστεί δεν έχει απόλυτο χαρακτήρα και δεν μπορεί να υπερισχύσει του σκοπού της θέσπισης ενός αποτελεσματικού συστήματος παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, όπως ορθώς επισήμανε η Γαλλική Κυβέρνηση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, δυνάμει του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, τόσο οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος όσο και εκείνες του κράτους μέλους εκτέλεσης πρέπει να έχουν πεισθεί ότι η διαδικασία αμοιβαίας αναγνώρισης ανταποκρίνεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, στον σκοπό της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος. Επομένως, αυτή η απαίτηση συναίνεσης έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την ιδέα ότι το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 παρέχει στο κράτος μέλος εκτέλεσης τη δυνατότητα να αποφανθεί μόνο του αν η εκτέλεση της ποινής στο έδαφός του είναι δικαιολογημένη. Το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος πρέπει επίσης να θεωρεί ότι η εκτέλεση της ποινής στο έδαφος του κράτους μέλους εκτέλεσης διευκολύνει την κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος και ότι ο σκοπός αυτός υπερβαίνει τον σκοπό της εκτέλεσης της ποινής στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. Διαφορετική κρίση θα οδηγούσε στη δημιουργία, κατά παράβαση του άρθρου 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, ενός διττού συστήματος αμοιβαίας αναγνώρισης ποινικών καταδικαστικών αποφάσεων. Ενώ, εκτός του πλαισίου του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τα δύο κράτη μέλη θα έπρεπε να έχουν πεισθεί ότι επιτυγχάνεται ο σκοπός της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης, στο πλαίσιο της εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μόνο το κράτος μέλος εκτέλεσης θα μπορούσε να προβεί στην εκτίμηση αυτή. Όπως, όμως, επισήμανα ανωτέρω, δεν θεωρώ ότι ο νομοθέτης της Ένωσης θέλησε να δημιουργήσει ένα τέτοιο διττό καθεστώς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εκτιμώ επίσης ότι ο σκοπός της διευκόλυνσης των πιθανοτήτων κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος δεν μπορεί να εξαλείψει τα έννομα συμφέροντα που μπορεί να έχει το κράτος μέλος στο οποίο επιβλήθηκε μία ποινή για την εκτέλεση της ποινής στο έδαφός του. Πράγματι, λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών λειτουργιών της ποινής εντός της κοινωνίας, εκτιμήσεις αντεγκληματικής πολιτικής κάθε κράτους μέλους μπορούν να οδηγήσουν το κράτος μέλος της καταδίκης να επιθυμεί η επιβληθείσα ποινή να εκτελεστεί στο έδαφός του, παρά το γεγονός ότι λόγοι συνδεόμενοι με την κοινωνική επανένταξη του εκζητουμένου ενδέχεται να είναι αντίθετοι με αυτό  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-42" href="#t-42">42</a>
</span>). Συναφώς, μπορεί να αναφερθεί το παράδειγμα των ποινών σε υποθέσεις τρομοκρατίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Φρονώ ότι, όταν ένα κράτος μέλος επιλέγει να εκδώσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς τον σκοπό της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής, επιθυμεί να του παραδοθεί ο εκζητούμενος προκειμένου να εκτελέσει την ποινή αυτή στο έδαφός του. Αν το εν λόγω κράτος μέλος απέβλεπε, κυρίως, στη δυνατότητα εκτέλεσης της ποινής αυτής σε άλλο κράτος μέλος, θα είχε θέσει σε εφαρμογή τον προβλεπόμενο από την απόφαση-πλαίσιο 2008/909 μηχανισμό αναγνώρισης και εκτέλεσης ποινικών αποφάσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σε μια τέτοια περίπτωση αίτησης για την αναγνώριση απόφασης και την εκτέλεση ποινικής καταδίκης που εκδόθηκαν στο κράτος μέλος έκδοσης, σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι ακριβώς να μην παραδοθεί ο ενδιαφερόμενος στις αρχές του τελευταίου αυτού κράτους μέλους, αλλά να παραμείνει στο κράτος μέλος εκτέλεσης για να εκτίσει εκεί την ποινή του  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-43" href="#t-43">43</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, στην περίπτωση που το κράτος μέλος της καταδίκης προκρίνει την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης αντί να θέσει σε εφαρμογή τον μηχανισμό μεταφοράς τον οποίο προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909, η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης έχει άλλης φύσεως συνέπειες. Πράγματι, η αρχή αυτή συνεπάγεται ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης υποχρεούται να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που της υποβάλλεται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η λήψη της συναίνεσης του κράτους μέλους της καταδίκης επιτρέπει να γίνει σεβαστή η ελευθερία επιλογής που πρέπει να έχει το κράτος αυτό μεταξύ των δύο μέσων δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις. Όπως ήδη εξήγησα, το κράτος μέλος της καταδίκης δεν υποχρεούται να εκδώσει το προβλεπόμενο από την απόφαση-πλαίσιο 2008/909 πιστοποιητικό. Εφόσον το εν λόγω κράτος μέλος επέλεξε κυριαρχικώς να προκρίνει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, η επιλογή αυτή πρέπει να γίνει σεβαστή. Επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δεδομένο ότι το ίδιο κράτος μέλος θα ήταν διατεθειμένο να παραιτηθεί, σε περίπτωση άρνησης εκτέλεσης του εντάλματος αυτού, από την εκτέλεση της ποινής στο έδαφός του. Αντιθέτως, η έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης αποτελεί ένδειξη της επιθυμίας του να εκτελεστεί η ποινή στο έδαφός του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η άποψη της Ολλανδικής Κυβέρνησης, κατά την οποία το γεγονός ότι τίθεται σε εφαρμογή το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 ισοδυναμεί με αναγνώριση της καταδικαστικής απόφασης, πράγμα που καθιστά περιττή τη λήψη της συναίνεσης του κράτους μέλους της καταδίκης, οδηγεί στο ακόλουθο παράδοξο: έχει ως συνέπεια να θεωρείται ότι, όταν δικαστική αρχή εκδίδει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης με σκοπό την εκτέλεση ποινής, τούτο συνεπάγεται ότι αποδέχεται ότι η ποινή αυτή μπορεί, ενδεχομένως, να εκτελεστεί σε άλλο κράτος μέλος, με αποτέλεσμα το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος να παραιτείται από τη δική του αρμοδιότητα να εκτελέσει την ποινή αυτή. Ωστόσο, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης αποσκοπεί πρωτίστως στην παράδοση του εκζητουμένου προσώπου στη δικαστική αρχή που εκδίδει το εν λόγω ένταλμα. Με άλλα λόγια, η έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν έχει ως σκοπό τη μεταβίβαση της αρμοδιότητας εκτέλεσης ποινής σε άλλο κράτος μέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιθυμώντας να διατηρήσει την αρμοδιότητα εκτέλεσης, το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος δεν παραβιάζει την αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Πράγματι, το κράτος μέλος εκτέλεσης υποχρεούται, κατ’ αρχήν, να δεχθεί το αίτημα συνεργασίας που συνίσταται στην έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Όπως ορθώς υποστήριξε η Γαλλική Κυβέρνηση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, σε μια τέτοια περίπτωση, η αρχή αυτή δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως λόγος για την αναγνώριση και την εκτέλεση δικαστικής απόφασης από άλλο κράτος μέλος, όταν αυτές ούτε ζητήθηκαν ούτε επιδιώχθηκαν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντίθετη ερμηνεία θα είχε ως συνέπεια να επιτρέπεται στο κράτος μέλος εκτέλεσης να αποκτήσει την αρμοδιότητα εκτέλεσης της ποινής, έστω και αν το κράτος μέλος στο οποίο η ποινή επιβλήθηκε δεν έχει παραιτηθεί από την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς εκτέλεση της εν λόγω ποινής. Τούτο θα ήταν αντίθετο στην αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, η οποία συνεπάγεται πρωτίστως, σε μια τέτοια περίπτωση, ότι το κράτος μέλος εκτέλεσης θα εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Όπως επισήμανε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ως εξαίρεση από την αρχή της παράδοσης και λαμβανομένου υπόψη του προαιρετικού χαρακτήρα του λόγου μη εκτέλεσης που προβλέπει, το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 δεν θεσπίζει δικαίωμα μεταφοράς για τον καταδικασθέντα, αλλά απλώς μία δυνατότητα. Η δυνατότητα αυτή μπορεί να εφαρμοστεί μόνον εάν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, δεν είναι δυνατή η μη τήρηση του πλαισίου που καθορίζει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909, διότι, ανεξαρτήτως των περιστάσεων υπό τις οποίες προβλέπεται η αναγνώριση καταδικαστικής απόφασης σε ποινικές υποθέσεις, μόνον η τήρηση των κανόνων που θέτει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο καθιστά δυνατή την επίτευξη δίκαιης ισορροπίας διασφαλίζουσας τα δικαιώματα του κράτους μέλους της καταδίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, δεν αμφισβητείται ότι η διαδικασία και οι προϋποθέσεις που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 για την αναγνώριση και την εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε εις βάρος του C.J. δεν τηρήθηκαν. Πράγματι, οι ιταλικές δικαστικές αρχές αρνήθηκαν να εκτελέσουν το εκδοθέν εις βάρος του C.J. ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την καταδικαστική απόφαση και διατάσσοντας την εκτέλεσή της στην Ιταλία, μολονότι οι ρουμανικές δικαστικές αρχές είχαν γνωστοποιήσει την αντίθεσή τους σε μια τέτοια αναγνώριση και εκτέλεση εκτός του εδάφους της Ρουμανίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, οι ιταλικές δικαστικές αρχές δεν ενήργησαν σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, όπως αυτή εξειδικεύεται με την απόφαση-πλαίσιο 2008/909, και, επομένως, δεν μπορούν να επικαλεστούν την αρχή αυτή έναντι του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος. Το τελευταίο διατηρεί συνεπώς το δικαίωμα εκτέλεσης της επίμαχης απόφασης στο έδαφός του. Μολονότι το άρθρο 22, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει ότι το εν λόγω κράτος μέλος δεν δύναται να συνεχίσει την εκτέλεση της ποινής μετά την έναρξη της έκτισής της στο έδαφος τους κράτους μέλους εκτέλεσης, η εκτέλεση αυτή πρέπει επιπλέον να έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο. Τούτο δεν συμβαίνει όταν η αναγνώριση ποινικής απόφασης πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση της διαδικασίας και των προϋποθέσεων που προβλέπει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο και, ειδικότερα, χωρίς να έχει κοινοποιηθεί από το κράτος μέλος έκδοσης η απόφαση συνοδευόμενη από το πιστοποιητικό που προβλέπεται από την ίδια απόφαση-πλαίσιο. Εάν γινόταν δεκτό ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, η έναρξη εκτέλεσης της ποινής στο κράτος μέλος εκτέλεσης δύναται να στερήσει από το κράτος μέλος έκδοσης την αρμοδιότητά του να εκτελέσει την ποινή, τούτο θα οδηγούσε σε καταστρατήγηση των κανόνων της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσθέτω ότι, ακόμη και αν είχε πραγματοποιηθεί η διαβίβαση της απόφασης συνοδευόμενης από το πιστοποιητικό που προβλέπεται από την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο, τίθεται το ερώτημα αν ένα εθνικό ένταλμα εκτέλεσης της ποινής με ταυτόχρονη αναστολή, υπό τη μορφή κατ’ οίκον περιορισμού, εν αναμονή αποφάσεως εκ μέρους των ιταλικών δικαστικών αρχών ως προς την επιβολή μέτρου εναλλακτικού της φυλακίσεως, μπορεί να θεωρηθεί ως έναρξη εκτέλεσης της ποινής αυτής, κατά την έννοια του άρθρου 22, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου. Εντούτοις, δεν θεωρώ αναγκαίο να εξετάσω την πτυχή αυτή στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, δεδομένου ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν τηρήθηκαν η διαδικασία και οι προϋποθέσεις που προβλέπει η ίδια απόφαση-πλαίσιο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-44" href="#t-44">44</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, στο μέτρο που η απόφαση της δικαστικής αρχής εκτέλεσης να αρνηθεί την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εις βάρος του C.J. δεν είναι σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης, η δικαστική αρχή έκδοσης μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία παράδοσης του εν λόγω προσώπου διατηρώντας το ένταλμα αυτό ή εκδίδοντας νέο, κατά τρόπο που να ευνοείται η επίτευξη του επιδιωκόμενου με την απόφαση‑πλαίσιο 2002/584 σκοπού της καταπολέμησης της ατιμωρησίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-45" href="#t-45">45</a>
</span>). Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το επίμαχο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και ότι έχει εξαντλήσει τα αποτελέσματά του. Επιπλέον, η απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, στην οποία στηρίζεται το ένταλμα και στην οποία παραπέμπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, διατηρεί τον εκτελεστό της χαρακτήρα. Όπως επισήμανε η Ρουμανική Κυβέρνηση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, μετά την παράδοση, απόκειται στο κράτος μέλος έκδοσης να λάβει υπόψη, κατά περίπτωση, το άρθρο 26, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου. Πράγματι, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, η εν λόγω διάταξη, καθόσον επιβάλλει να λαμβάνεται υπόψη κάθε χρονική περίοδος κατά την οποία ένα καταδικασμένο πρόσωπο κρατήθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης του εντάλματος, διασφαλίζει ότι το πρόσωπο αυτό δεν θα υποβληθεί τελικώς σε κράτηση της οποίας η συνολική διάρκεια –τόσο στο κράτος μέλος εκτέλεσης όσο και στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος– θα υπερβαίνει τη διάρκεια της στερητικής της ελευθερίας ποινής στην οποία καταδικάστηκε εντός του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-46" href="#t-46">46</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο πρώτο, στο δεύτερο και στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Curtea de Apel Bucureşti (εφετείο Βουκουρεστίου, Ρουμανία) ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-102" title="page-25">
      Το άρθρο 4, σημείο 6, και το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και το άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 5, το άρθρο 8, παράγραφος 1, το άρθρο 22, παράγραφος 1, και το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-103" title="page-25">
      έχουν την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-104" title="page-25">
      δικαστική αρχή δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος προς τον σκοπό της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής επικαλούμενη τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που μνημονεύεται στην πρώτη από τις διατάξεις αυτές, όταν η αναγνώριση και η εκτέλεση της καταδικαστικής απόφασης πραγματοποιούνται κατά παράβαση της διαδικασίας και των προϋποθέσεων που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος διατηρεί το δικαίωμα εκτέλεσης της ποινής και εναπόκειται στη δικαστική αρχή εκτέλεσης να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης παραδίδοντας τον εκζητούμενο στο εν λόγω κράτος μέλος.
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) ΕΕ 2002, L 190, σ. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) ΕΕ 2008, L 327, σ. 27.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης «εάν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, όταν ο καταζητούμενος διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του και αυτό το κράτος δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) Στις παρούσες προτάσεις, το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος μπορεί επίσης να αναφέρεται ως κράτος μέλος της καταδίκης.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Το εν λόγω πιστοποιητικό συμπληρώθηκε από άλλο, το οποίο κοινοποιήθηκε στις ρουμανικές δικαστικές αρχές στις 14 Ιουλίου 2021, το οποίο φέρει την ακόλουθη μνεία: «[ό]σον αφορά το καθεστώς του κατ’ οίκον περιορισμού, αναμένεται η έκδοση απόφασης σχετικά με το εναλλακτικό μέτρο από το δικαστήριο επιτήρησης».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Σύμφωνα με πάγια νομολογία, ο εθνικός δικαστής είναι υπεύθυνος να καθορίσει το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της προδικαστικής παραπομπής: βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2023, Ministero dell’Istruzione και INPS (C‑270/22, EU:C:2023:933, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 6ης Ιουνίου 2023, Ο.G. (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν κατά υπηκόου τρίτου κράτους) (C‑700/21, στο εξής: απόφαση Ο.G., EU:C:2023:444, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Βλ. απόφαση Ο.G. (σκέψη 32 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Βλ. απόφαση Ο.G. (σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Βλ. απόφαση Ο.G. (σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος εκτελέσεως) (C‑314/18, EU:C:2020:191, σκέψη 40 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος εκτελέσεως) (C‑314/18, EU:C:2020:191, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψη 46 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψη 47 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψη 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 24ης Ιουνίου 2019, Popławski (C‑573/17, EU:C:2019:530, σκέψη 88 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 24ης Ιουνίου 2019, Popławski (C‑573/17, EU:C:2019:530, σκέψη 92 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας Y. Bot στις προτάσεις του στην υπόθεση Popławski (C‑579/15, EU:C:2017:116), «η εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνωρίσεως και η ανάγκη αποσοβήσεως κάθε κινδύνου ατιμωρησίας επιβάλλουν να γίνει δεκτό ότι, αν το κράτος μέλος εκτελέσεως δεν μπορεί, για οποιονδήποτε λόγο, να αναλάβει την εκτέλεση της ποινής, τότε το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως πρέπει να εκτελείται» (σημείο 57).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψη 49 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) Βλ. απόφαση Ο.G. (σκέψη 53).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψεις 60 και 61 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση Ο.G. (σκέψη 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Βλ. απόφαση Ο.G. (σκέψη 63).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Πρβλ., επίσης, ανακοίνωση της Επιτροπής – Εγχειρίδιο για τον τρόπο έκδοσης και εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (ΕΕ C, C/2023/1270), σημεία 2.5.2 και 5.5.2, από τα οποία προκύπτει ότι, στην περίπτωση του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 πρέπει να εφαρμόζεται για τη μεταφορά της ποινής στο κράτος μέλος στο οποίο εκτελείται.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Πρβλ. ανακοίνωση της Επιτροπής – Εγχειρίδιο για τη μεταφορά καταδίκων και ποινών στερητικών της ελευθερίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2019, C 403, σ. 2), που αναφέρει στο σημείο 11.1 ότι, «[σ]ύμφωνα με το άρθρο 25 και την αιτιολογική σκέψη 12 της απόφασης-πλαισίου [2008/909], σε περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζονται το άρθρο 4 παράγραφος 6 και το άρθρο 5 παράγραφος 3 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η εθνική νομοθεσία εφαρμογής για την απόφαση-πλαίσιο [2008/909] εφαρμόζεται κατ’ αναλογία, στο μέτρο που συνάδει με τις διατάξεις της απόφασης-πλαισίου 2002/584, στην εκτέλεση της ποινής». Στο ίδιο σημείο διευκρινίζεται επίσης ότι «[η] σύνδεση μεταξύ της απόφασης-πλαισίου [2008/909] και της απόφασης-πλαισίου 2002/584 ορίζεται στο άρθρο 25 και στην αιτιολογική σκέψη 12 της [απόφασης-πλαισίου 2008/909]» και ότι, «πριν από κάθε άρνηση εκτέλεσης [ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης] βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 6 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η δικαστική αρχή εκτέλεσης πρέπει να εξετάζει κατά πόσον είναι πράγματι δυνατή η εκτέλεση της ποινής σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου [2008/909]» (η υπογράμμιση δική μου).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) C‑314/18, EU:C:2020:191.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος εκτελέσεως) (C‑314/18, EU:C:2020:191, σκέψεις 49 επ.).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 24ης Ιουνίου 2019, Popławski (C‑573/17, EU:C:2019:530, σκέψη 88 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2023, Staatsanwaltschaft Aachen (C‑819/21, EU:C:2023:841, σκέψη 19).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2023, Staatsanwaltschaft Aachen (C‑819/21, EU:C:2023:841, σκέψη 20).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 15ης Απριλίου 2021, AV (Απόφαση καθορισμού συνολικής ποινής) (C‑221/19, EU:C:2021:278, σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) Κατά τη διάταξη αυτή, «[ε]φόσον η εκτέλεση της ποινής στο κράτος εκτέλεσης δεν έχει αρχίσει, το κράτος έκδοσης δύναται να ανακαλέσει την απόφαση και το πιστοποιητικό από αυτό το κράτος, αιτιολογώντας τη σχετική απόφασή του. Με την ανάκληση της απόφασης και του πιστοποιητικού, το κράτος εκτέλεσης δεν υποχρεούται πλέον να εκτελέσει την ποινή».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Βλ., συναφώς, εγχειρίδιο που παρατίθεται στην υποσημείωση 26 των παρουσών προτάσεων, το οποίο αναφέρει στο σημείο 1.1 ότι σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο 2008/909 «το κράτος έκδοσης δεν υποχρεούται να διαβιβάζει καταδικαστική απόφαση για τους σκοπούς της αναγνώρισης και της εκτέλεσής της σε άλλο κράτος μέλος» και ότι «[τ]ο κράτος έκδοσης έχει τον τελευταίο λόγο όσον αφορά τη μεταφορά, εάν είναι ικανοποιημένο με την προσαρμογή της ποινής και τους όρους εκτέλεσης της ποινής». Επιπλέον, στο σημείο 3.1 του εγχειριδίου αυτού διευκρινίζεται ότι, και στις δύο περιπτώσεις του άρθρου 4, παράγραφος 5, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, «το κράτος έκδοσης δεν είναι υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με την αιτούμενη διαβίβαση της καταδικαστικής απόφασης. Αυτό προκύπτει λογικά από το γεγονός ότι το κράτος έκδοσης παραμένει ο μόνος φορέας ο οποίος, κατόπιν της τέλεσης ποινικού αδικήματος, εξέδωσε καταδικαστική απόφαση για την έκδοση της οποίας διέθετε κυρίαρχη αρμοδιότητα. Κατά συνέπεια, το κράτος έκδοσης διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να αξιολογεί τα αιτήματα του κράτους εκτέλεσης ή του καταδίκου, ή αμφότερων».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) Ειδικότερα, το κράτος μέλος εκτέλεσης υποχρεούται να παράσχει στο κράτος μέλος της καταδίκης ορισμένες πληροφορίες, όπως αυτές που μνημονεύονται στα άρθρα 12 και 21 της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Sut (C‑514/17, EU:C:2018:1016, σκέψη 48).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Sut (C‑514/17, EU:C:2018:1016, σκέψη 48).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Sut (C‑514/17, EU:C:2018:1016, σκέψεις 43 και 44 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Sut (C‑514/17, EU:C:2018:1016, σκέψη 49).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος εκτελέσεως) (C‑314/18, EU:C:2020:191, σκέψη 51 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2018, Sut (C‑514/17, EU:C:2018:1016, σκέψη 46 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας P. Pikamäe ως προς το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 στις προτάσεις του στην υπόθεση SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος εκτελέσεως) (C‑314/18, EU:C:2019:427), «[ο] σκοπός της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος δεν έχει, επομένως, απόλυτη αξία και μπορεί να σταθμιστεί σε συνάρτηση με άλλες απαιτήσεις» (σημείο 61).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-42" href="#c-42">42</a>
</span>) Βλ., συναφώς, εγχειρίδιο που παρατίθεται στην υποσημείωση 26 των παρουσών προτάσεων, το οποίο αναφέρει στο σημείο 3.1 ότι, «[γ]ια παράδειγμα, το κράτος έκδοσης ενδέχεται να μην επιθυμεί να μεταφέρει τον κατάδικο εάν στο κράτος εκτέλεσης προβλέπεται φυλάκιση μικρότερης διάρκειας, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων που ισχύουν στο κράτος αυτό όσον αφορά την πρόωρη και υπό όρους αποφυλάκιση. Τα συμφέροντα των θυμάτων μπορούν επίσης να λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με τον τόπο στον οποίο ο παραβάτης μπορεί να εκτίσει καλύτερα την ποινή του. Ένα κράτος μέλος μπορεί επίσης να αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τη μεταφορά προσώπου, εάν η μεταφορά αυτή συνεπάγεται την επανένταξη του προσώπου στο εγκληματικό περιβάλλον της πατρίδας του, αντί για την κοινωνική του επανένταξη». Στο ίδιο σημείο διευκρινίζεται ότι «[η] πλήρης αρμοδιότητα του κράτους έκδοσης όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων αποτυπώνεται επίσης στο άρθρο 13 της απόφασης-πλαισίου [2008/909], το οποίο ορίζει ότι, εφόσον η εκτέλεση της ποινής στο κράτος εκτέλεσης δεν έχει αρχίσει, το κράτος έκδοσης δύναται να ανακαλέσει το πιστοποιητικό, αιτιολογώντας τη σχετική απόφασή του. Βλέπε επίσης στο πλαίσιο αυτό το άρθρο 17 παράγραφος 3». Επιπλέον, επισημαίνεται ότι «[τ]α κράτη μέλη αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο ότι οι γνώμες των θυμάτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της εκτέλεσης των ποινών καταδικασθέντων παραβατών, συμπεριλαμβανομένης της διεθνούς μεταφοράς μεταξύ φυλακών. Τα θύματα μπορεί να βρίσκονται τόσο στο κράτος εκτέλεσης όσο και στο κράτος έκδοσης. Πολλά κράτη μέλη έχουν θεσπίσει διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας τα θύματα έχουν τη δυνατότητα να διατυπώσουν τη γνώμη τους σχετικά με τις μεταφορές, η οποία και λαμβάνεται υπόψη. Ωστόσο, δεν θεσπίζεται δικαίωμα των θυμάτων να αντιταχθούν στη μεταφορά».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-43" href="#c-43">43</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2023, Staatsanwaltschaft Aachen (C‑819/21, EU:C:2023:841, σκέψη 39).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-44" href="#c-44">44</a>
</span>) Συναφώς, επισημαίνω ότι η υπόθεση Fira (C‑215/24) εγείρει, μεταξύ άλλων, το ζήτημα αν το κράτος μέλος εκτέλεσης, αφού αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής, δυνάμει του άρθρου 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, μπορεί να αναστείλει την εκτέλεση της ποινής αυτής.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-45" href="#c-45">45</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2023, Puig Gordi κ.λπ. (C‑158/21, EU:C:2023:57, σκέψη 141).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-46" href="#c-46">46</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 28ης Ιουλίου 2016, JZ (C‑294/16 PPU, EU:C:2016:610, σκέψη 43).</p>
</body>
</html>
