<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1999ELA.0700450101.case.xml"><NO.CASE>C-234/92 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61992C0234</NO.CELEX><NO.SEQ>0009.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>4505</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>4512</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ κ. Γ. ΚΟΣΜΑ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-234/92 P</LEFT><RIGHT>SHELL κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P>κ. <HT TYPE="UC">Γεωργίου Κοσμά</HT></P><P>της <DATE ISO="19970715">15ης Ιουλίου 1997</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ελληνική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P>Στην υπό κρίση υπόθεση το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί της αιτήσεως της εταιρίας Shell International Chemical Company Ltd (στο εξής: Shell), υποβληθείσης δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ËOK του Δικαστηρίου, περί αναιρέσεως της από <DATE ISO="19920310">10ης Μαρτίου 1992</DATE> αποφάσεως του Πρωτοδικείου<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-11/89" YEAR="1992" PAGE.ECR="II-757">Τ-11/89. Shell κατά Επιτροπής (Συλλογή 1992, σ. II-757)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση απορρίφθηκε η προσφυγή που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα εταιρία, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ (στο εξής: Συνθήκη), κατά της από <DATE ISO="19860423">23 Απριλίου 1986</DATE> αποφάσεως της Επιτροπής<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>IV/<FT TYPE="NUMBER">31.149</FT> - Polypropylene, <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="230" DATE.PUB="1986" PAGE.FIRST="1">EE 1986, L 230, σ. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> (στο εξής: πράξη <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>). Η απόφαση αυτή αφορούσε την εφαρμογή του άρθρου 85 της Συνθήκης στον τομέα της παραγωγής πολυπροπυλενίου.</P><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά και εξέλιξη της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Σε ό,τι αφορά τα πραγματικά περιστατικά της επίδικης διαφοράς και την εξέλιξη της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου, από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση προκύπτουν τα ακόλουθα: η δυτικοευρωπαϊκή αγορά πολυπροπυλενίου εφοδιαζόταν πριν από το 1977 σχεδόν αποκλειστικά από δέκα παραγωγούς, μεταξύ των οποίων (και μία από τις θεωρούμενες ως <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>τέσσερις μεγάλες<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>) ήταν και η Shell με μερίδιο αγοράς κυμαινόμενο μεταξύ 10,7 και 11,7 % περίπου. Μετά το 1977 και τη λήξη της ισχύος των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της εταιρίας Montedison, εμφανίσθηκαν επτά νέοι παραγωγοί, με σημαντική παραγωγική ικανότητα. Το γεγονός αυτό δεν συνοδεύθηκε με ανάλογη αύξηση της ζήτησης, με συνέπεια να μην υπάρχει ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, τουλάχιστον μέχρι το 1982. Γενικότερα, κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου 1977-1983, η αγορά πολυπροπυλενίου χαρακτηριζόταν από χαμηλή αποδοτικότητα ή/και σημαντικές ζημίες.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19831013">13</DATE> και <DATE ISO="19831014">14 Οκτωβρίου 1983</DATE> υπάλληλοι της Επιτροπής, στο πλαίσιο των εξουσιών που τους παρέχει το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19620206">6ης Φεβρουαρίου 1962</DATE><NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>EE ειδ. έκδ. 08/001,0.25.</P></NOTE> (στο εξής: κανονισμός 17), πραγματοποίησαν συντονισμένους ελέγχους σε μια ομάδα επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα παραγωγής πολυπροπυλενίου. Κατόπιν των ελέγχων αυτών, η Επιτροπή απηύθυνε, δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού 17, αιτήσεις παροχής πληροφοριών στις παραπάνω, αλλά και σε άλλες συναφούς αντικειμένου, επιχειρήσεις. Από τα στοιχεία που συνέλεξε, στο πλαίσιο αυτών των ελέγχων και αιτήσεων παροχής πληροφοριών, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά την περίοδο μεταξύ των ετών 1977 και 1983, ορισμένοι παραγωγοί πολυπροπυλενίου,<?PAGE NO="I-4506"?> μεταξύ των οποίων και η Shell, ενεργούσαν κατά παράβαση του άρθρου 85 της Συνθήκης. Στις <DATE ISO="19840430">30 Απριλίου 1984</DATE>, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 και ανακοίνωσε γραπτώς τις αιτιάσεις της στις παραβαίνουσες επιχειρήσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Μετά το πέρας της διαδικασίας αυτής, η Επιτροπή εξέδωσε, στις <DATE ISO="19860423">23 Απριλίου 1986</DATE>, την προαναφερθείσα απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ARTICLE IDENTIFIER="001"><TI.ART><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>Άρθρο 1</TI.ART><ALINEA><P>Οι (επιχειρήσεις) (...), Shell International Chemical Co. Ltd, (...) έχουν παραβεί το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, συμμετέχοντας</P><P>(...)</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>στην περίπτωση των Hoechst, ICI, Montepolimeri και Shell, από τα μέσα του 1977 έως, τουλάχιστον, το Νοέμβριο του 1983,</P></ITEM></LIST><P>(...),</P></ALINEA><ALINEA><P>σε συμφωνία και εναρμονισμένη πρακτική που ανάγονται στα μέσα του 1977, βάσει των οποίων οι παραγωγοί [που] προμήθευαν πολυπροπυλένιο στο έδαφος της κοινής αγοράς:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>είχαν επαφές μεταξύ τους και τακτικές συναντήσεις (από τις αρχές του 1981, δύο φορές το μήνα) στο πλαίσιο σειράς μυστικών συναντήσεων που αποσκοπούσαν στη συζήτηση και στον καθορισμό της εμπορικής πολιτικής τους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>καθόριζαν περιοδικά <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201C"/>τιμές-στόχους<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/> (ή κατώτατες τιμές) για την πώληση του προϊόντος σε κάθε κράτος μέλος της Κοινότητας</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>συμφώνησαν διάφορα μέτρα για τη διευκόλυνση της εφαρμογής των ενλόγω τιμών-στόχων, τα οποία περιλάμβαναν (κυρίως) περιοδικούς περιορισμούς στην παραγωγή, ανταλλαγή λεπτομερών πληροφοριών σχετικά με τις παραδόσεις, πραγματοποίηση τοπικών συναντήσεων και, από το τέλος του 1982, σύστημα <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201C"/>λογιστικής διαχείρισης<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/> που αποσκοπούσε στην εφαρμογή των αυξήσεων των τιμών σε μεμονωμένους πελάτες,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>προέβησαν σε ταυτόχρονες αυξήσεις τιμών εφαρμόζοντας τους ενλόγω στόχους,</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="I-4507"?><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>κατένειμαν την αγορά παραχωρώντας σε κάθε παραγωγό έναν ετήσιο στόχο πωλήσεων ή <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201C"/>ποσοστώσεις<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/> (1979,1980 και, τουλάχιστον, για ένα μέρος του 1983) ή, ελλείψει οριστικής απόφασης που να καλύπτει ολόκληρο το έτος, υποχρεώνοντας τους παραγωγούς να περιορίζουν τις μηνιαίες πωλήσεις τους με αναφορά σε προηγούμενη περίοδο (1981,1982).</TXT></NP></ITEM></LIST><P>(...)</P></ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="003"><TI.ART>Άρθρο 3</TI.ART><ALINEA><P>Τα ακόλουθα πρόστιμα επιβάλλονται στις επιχειρήσεις που αναφέρονται στην παρούσα απόφαση, όσον αφορά την παράβαση που διαπιστώνεται στο άρθρο 1.</P><P>(...)</P><LIST TYPE="roman"><ITEM><NP><NO.P>xiii)</NO.P><TXT>Shell International Chemical Co. Ltd, πρόστιμο <FT TYPE="NUMBER">9000000</FT> ECU, ή <FT TYPE="NUMBER">5803173</FT> λίρες στερλίνες</TXT></NP></ITEM></LIST><P>(...).<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></P></ALINEA></ARTICLE></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Δεκατέσσερις από τις δεκαπέντε εταιρίες, αποδέκτριες της ενλόγω αποφάσεως, μεταξύ των οποίων και η αναιρεσείουσα, άσκησαν προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της ανωτέρω αποφάσεως της Επιτροπής. Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση που διεξήχθη, ενώπιον του Πρωτοδικείου, από τις <DATE ISO="19901210">10 Δεκεμβρίου 1990</DATE> έως τις <DATE ISO="19901215">15 Δεκεμβρίου 1990</DATE>, οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του δικαστηρίου.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Με επιστολή που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19920306">6 Μαρτίου 1992</DATE>, και ενώ η γραπτή και προφορική διαδικασία είχαν κατά τα ανωτέρω περατωθεί, αλλά πάντως πριν από τη δημοσίευση της αποφάσεως, η Shell ζήτησε από το Πρωτοδικείο την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας. Προς στήριξη του αιτήματος της, επικαλέσθηκε ορισμένα πραγματικά στοιχεία, τα οποία, όπως υποστηρίζει η ίδια, έγιναν γνωστά σ' αυτήν μόνο μετά το πέρας της προφορικής διαδικασίας και, ειδικότερα, μετά τη συζήτηση και τη δημοσίευση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου στις συναφείς υποθέσεις BASF κ.λπ. κατά Επιτροπής (στο εξής: υποθέσεις <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>PVC<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>)<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19920227">27ης Φεβρουαρίου 1992</DATE>. <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-79/89+T-84/89+T-85/89+T-86/89+T-89/89, T-91/89+T-92/89+T-94/89+T-96/89+T-98/89+T-102/89 +T-104/89" YEAR="1992" PAGE.ECR="II-315">Τ-79/89, Τ-84/89, Τ-85/89, Τ-86/89, Τ-89/89, Τ-91/89, Τ-92/89, Τ-94/89, Τ-96/89, Τ-102/89 και Τ-104/89 (Συλλογή 1992, α ΙΙ-315)</REF.DOC.ECR>. Η συζήτηση της υποθέσεως αυτής περατώθηκε τη <DATE ISO="19911210">10η Δεκεμβρίου 1991</DATE>.</P></NOTE>. Από τα στοιχεία αυτά, συνάγεται κατά τη Shell, ότι η προσβαλλόμενη πράξη βαρύνεται με σημαντικά τυπικά ελαττώματα και είναι για. το λόγο αυτό ανυπόστατη επίσης γεννώνται σημαντικές υπόνοιες ότι η ενλόγω πράξη παρουσιάζει και άλλα ουσιώδη τυπικά ελαττώματα. Για τους λόγους αυτούς, η Shell ζήτησε με το υπόμνημά της, από το Πρωτοδικείο, την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας και την εκ νέου διεξαγωγή αποδείξεων.</TXT><P>Με την από <DATE ISO="19920310">10ης Μαρτίου 1992</DATE> προαναφερθείσα απόφαση του το Πρωτοδικείο,<?PAGE NO="I-4508"?> αφού άκουσε επί του ανακύψαντος ζητήματος εκ νέου το γενικό εισαγγελέα, απέρριψε τα ανωτέρω αιτήματα: παράλληλα, δέχθηκε εν μέρει την προσφυγή και μείωσε το ύψος των επιβληθέντων προστίμων.</P></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, η Shell άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου αίτηση αναιρέσεως, ζητώντας:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Την ακύρωση της αναιρεσιβαλλομένης, κατά το σκέλος που αφορά την άρνηση του Πρωτοδικείου για επανάληψη της προφορικής διαδικασίας και διεξαγωγή νέων αποδείξεων και,</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>είτε την αναγνώριση της ανυπαρξίας ή την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής λόγω αναρμοδιότητας ή παραβάσεως ουσιώδους τύπου,</P></ITEM><ITEM><P>είτε, την παραπομπή της υποθέσεως στο Πρωτοδικείο.</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Να διατάξει το Δικαστήριο συμπληρωματικές αποδείξεις, που είναι απαραίτητες για τη λύση της διαφοράς.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Την καταδίκη της αναιρεσιβαλλομένης στα δικαστικά έξοδα.<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P><P>Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αναίρεση και να καταδικάσει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.</P><P>Υπέρ της Shell παρενέβη στην εκκρεμή δίκη η εταιρία DSM NV.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Π —</NO.P><TXT>Παραδεκτό της παρεμβάσεως</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Σε ό,τι αφορά στο παραδεκτό της παρεμβάσεως της εταιρίας DSM στην παρούσα υπόθεση, ισχύουν ακριβώς όσα αναφέρονται στα σχετικά σημεία των προτάσεων μου για την υπόθεση Hüls κατά Επιτροπής με συναφές αντικείμενο<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημεία 10 έως 16 των προτάσεων μου, οι οποίες παρουσιάζονται επίσης την ίδια ημέρα, επί της υποθέσεως C-199/92 Ρ.</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΠΙ —</NO.P><TXT>Εξέταση των λόγων αναιρέσεως</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Τα επιχειρήματα των διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με την αναιρεσείουσα, η αναι-ρεσιβαλλομένη απόφαση, κατά το μέρος αυτής με το οποίο εξετάσθηκαν και απορρίφθηκαν όσα είχαν προβληθεί με το υπόμνήμα<?PAGE NO="I-4509"?> της <DATE ISO="19920306">6ης Μαρτίου 1992</DATE>, είναι νομικώς εσφαλμένη. Η Shell θεωρεί ότι στο ενλόγω υπόμνημα περιέχονται αποφασιστικής σημασίας αποδεικτικά στοιχεία που κανένα δικαστήριο δεν μπορούσε νομίμως να αγνοήσει. Πρόκειται για τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράλειψη αυθεντικής κυρώσεως της πράξεως <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο άρθρο 12 του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής, από τα οποία συναγόταν ότι η προσβαλλομένη πράξη ήταν νομικώς ανύπαρκτη. Επομένως δεν ήταν απαραίτητο να αποδειχθεί περαιτέρω ότι το κείμενο της ενλόγω πράξεως είχε τροποποιηθεί σε στάδιο μεταγενέστερο της εκδόσεώς της. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η Shell επικαλείται το κείμενο της πράξεως <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> που της κοινοποιήθηκε και το οποίο προσκομίζει ενώπιον του Δικαστηρίου, ως αποδεικτικό στοιχείο των μεταβολών αυτών. Παρατηρεί ακόμη ότι δεν μπόρεσε να προσαγάγει πληρέστερες αποδείξεις ακριβώς διότι το Πρωτοδικείο αρνήθηκε να διατάξει τα απαραίτητα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας για τη συλλογή των αποδείξεων αυτών. Η αναιρεσείουσα καταλήγει ότι το Πρωτοδικείο όφειλε να διατάξει την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας και να διαπιστώσει την ανυπαρξία της προσβαλλομένης πράξεως, απορρίπτοντας εν τέλει την προσφυγή ως απαράδεκτη. Από τη στιγμή που παρέλειψε να ενεργήσει κατά τα ανωτέρω, η απόφαση του πρέπει να αναιρεθεί για τους κατωτέρω λόγους:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Το Πρωτοδικείο ήταν αναρμόδιο να αποφασίσει τα σημεία 1 έως 4 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Με την απόρριψη άνευ νομίμου αιτιολογίας τής αιτήσεως που υποβλήθηκε με το υπόμνημα της <DATE ISO="19920306">6ης Μαρτίου 1992</DATE>, το Πρωτοδικείο παρέβη τη διαδικασία.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Με την απόρριψη της ενλόγω αιτήσεως και την άρνηση του να διαπιστώσει το ανυπόστατο της πράξης <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>, το Πρωτοδικείο παρέβη τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Επικουρικώς, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι με το υπόμνημά της είχε προβάλει στοιχεία από τα οποία πιθανολογείτο ότι η προσβαλλόμενη πράξη βαρύνετο από ουσιώδη διαδικαστικά ελαττώματα. Με την άρνηση του να λάβει υπόψη του τις σχετικές ενδείξεις και να διατάξει αποδείξεις επ' αυτών, το Πρωτοδικείο παρέβη τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου (ουσιαστικούς και δικονομικούς).</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Τέλος, η αναιρεσείουσα σημειώνει ότι το Δικαστήριο μπορεί να διαπιστώσει αυτεπαγγέλτως το ανυπόστατο της προσβαλλόμενης πράξεως, αφού λάβει το ίδιο τα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας που είναι ενδεδειγμένα για να προβεί στη διαπίστωση αυτή. Κατά τη Shell, το Δικαστήριο οφείλει να ενεργήσει ως ανωτέρω για να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Οι ισχυρισμοί που προβάλλει η Επιτροπή προς αντίκρουση των όσων επικαλείται η αναιρεσείουσα, είναι πανομοιότυποι με εκείνους που στηρίζουν την άμυνά της στη συναφή υπόθεση ICI κατά Επιτροπής. Αναλυτική παρουσίαση των επιχειρημάτων της Επιτροπής στην υπόθεση ICI κατά Επιτροπής παρατίθεται στο κείμενο των προτάσεων μου επί της υποθέσεως αυτής, στο οποίο και παραπέμπω προς αποφυγή επαναλήψεων<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημεία 19 επ. των προτάσεων μου, οι οποίες παρουσιάζονται επίσης σήμερα, επί της υποθέσεως C-200/92 Ρ.</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-4510"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>B —</NO.P><TXT>Η απάντηση μου στα ανωτέρω επιχειρήματα</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Ως προς τα όρια του αναιρετικού ελέγχου και τις εξουσίες του αναιρετικού δικαστή</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το αίτημα της αναιρεσείουσας, σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο μπορεί ή οφείλει να διατάξει τα ενδεδειγμένα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας ώστε να συλλέξει τις σχετικές με το ανυπόστατο της προσβαλλομένης πράξεως αποδείξεις, προβάλλεται απαραδέκτως ενώπιον του Δικαστηρίου διότι εκφεύγει των ορίων του αναιρετικού ελέγχου. Για το ζήτημα αυτό, βλέπε τα σχετικά σημεία στις προτάσεις μου στη συναφή υπόθεση Hüls κατά Επιτροπής στα οποία και παραπέμπω<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. οημεία 26 και 27.</P></NOTE>.</TXT><P>Η Shell απαραδέκτως αναφέρεται σε αποδεικτικά στοιχεία τα οποία δεν περιέχονται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και δεν προβάλλει ότι αντίστοιχα πραγματικοί ισχυρισμοί είχαν προβληθεί, παραδεκτώς, ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημεία 19 και 20 των προτάσεων μου, α οποίες παρουσιάζονται σήμερα, επί της υποθέσεως C-227/92 Ρ, Hoeschst κατά Επιτροπής.</P></NOTE>.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Ως προς την αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, ως αορίστως προβαλλόμενος. Η αναιρεσείουσα δεν παραθέτει σε κανένα σημείο του δικογράφου της τα πραγματικά και νομικά επιχειρήματα στα οποία στηρίζεται η θέση της ότι το Πρωτοδικείο ήταν αναρμόδιο να εκδώσει απόφαση με το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>Ως προς τη μη διαπίστωση του ανυπόστατου της πράξεως <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> από το Πρωτοδικείο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Η συλλογιστική της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως σύμφωνα με την οποία, τα προβληθέντα με το υπόμνημα της <DATE ISO="19920306">6ης Μαρτίου 1992</DATE> ελαττώματα, δεν αρκούν για να θεωρηθεί ανυπόστατη η πράξη <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>, είναι ορθή. Πράγματι, σύμφωνα με τη θέση που έλαβε το Δικαστήριο στις υποθέσεις <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>PVC <QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19940615">15ης Ιουνίου 1994</DATE>, Επιτροπή κατά BASF κλπ.. <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-137/92 P" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-2555">C-137/92 Ρ (Συλλογή 1994, α I-2555)</REF.DOC.ECR>. Βλ., επίσης, τα σημεία 20 επ. των προτάσεων μου στην υπόθεση Hüls κατά Επιτροπής.</P></NOTE> και η οποία θεωρώ ότι πρέπει να ακολουθηθεί και στην παρούσα υπόθεση, η παράλειψη της τηρήσεως της διαδικασίας του άρθρου 12 του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής, αν τελικά αποδειχθεί, δεν καθιστά ανυπόστατη τη βαρυνόμενη με αυτά πράξη, αλλά συνιστά λόγο για την ακύρωση της.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Αλλά και αν ακόμη τεθεί κατά μέρος ο εσφαλμένος, από μέρους της προσφεύγουσας, νομικός χαρακτηρισμός των τυπικών ελαττωμάτων που αυτή επικαλέσθηκε με το υπόμνημα της ενώπιον του Πρωτοδικείου<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το κρίσιμο στοιχείο που είχε προβάλει η προσφεύγουσα στην πρωτοδίκη δίκη δεν συνίσταται στην πιθανότητα να είναι η προσβαλλόμενη πράξη ανυπόστατη άλλα στο ενδεχόμενο να συντρέχουν τα τυπικά ελαττώματα της παραλείψεως αυθεντικής κυρώσεως της πράξεως, της εκ των υστέρων μεταβολής του περιεχομένου της και της παραβιάσεως του γλωσσικού της καθεστώτος. Δηλαδή, για το δικαστή δεν είναι σημαντικός ο νομικός χαρακτηρισμός που δίνουν α διάδικοι στα γεγονότα αλλά τα ίδια τα γεγονότα που αυτοί επικαλούνται Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν τα γεγονότα αυτά, αν συντρέχουν, μπορεί μεν να μη καθιστούν την πράξη ανυπόστατη, συνιστούν όμως παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας εκδόσεως της ενδίκου πράξεως, αυτεπαγγέλτως ελεγχομένης, που συνεπάγεται την ακύρωση της.</P></NOTE>,<?PAGE NO="I-4511"?> η απόφαση του Πρωτοδικείου δεν είναι αναιρετέα. Διότι δεν προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ότι το δικαστήριο της ουσίας διαπίστωσε την ύπαρξη στοιχείων, που αποδεικνύουν παρόμοια ελαττώματα. Επομένως οι σχετικοί ισχυρισμοί της αναιοεσείουσας, καθώς και η παρέμβαση στο συνολό της, είναι αβάσιμοι. (Στο σημείο αυτό παραπέμπω στην ανάλυση που περιέχεται στα σημεία 31 και επ. των προτάσεων μου στην υπόθεση Hoechst κατά Επιτροπής.)</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>Ως προς το ενδεχόμενο της υπάρξεως ουσιωδών τυπικών ελαττωμάτων της προσβληθείσας πράξεως</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι, από τα στοιχεία που είχε προβάλει με το από <DATE ISO="19920306">6ης Μαρτίου 1992</DATE> υπόμνημά της, συνήγοντο επαρκείς ενδείξεις ως προς το ενδεχόμενο να είχε εκδοθεί η ένδικος πράξη <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>Πολυπροπυλένιο<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> κατά παράβαση ουσιώδους τύπου επομένως το Πρωτοδικείο έσφαλε διότι αρνήθηκε να επαναλάβει την προφορική διαδικασία και να διητάξει περαιτέρω αποδείξεις σχετικά με την ύπαρξη ή όχι των τυπικών αυτών ελαττωμάτων.</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Ας σημειωθεί, καταρχάς, ότι το ζήτημα που εγείρει η αναιρεσείουσα έχει νομικό χαρακτήρα, και επομένως προβάλλεται παραδεκτώς στο στάδιο της αναιρέσεως, αντιθέτως με τα όσα υποστηρίζει η Επιτροπή. Αναλυτικότερα, το κατά πόσον η ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων για το βάρος της αποδείξεως, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 48,62 και 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, επέβαλλαν ή όχι στο τελευταίο να διατάξει την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας επί τη βάσει και μόνο των ενδείξεων που επικαλείτο με το από <DATE ISO="19920306">6ης Μαρτίου 1992</DATE> υπόμνημά της η Shell, είναι νομικό ζήτημα, το οποίο αφορά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στους εφαρμοστέους νομικούς κανόνες, οπότε και ελέγχεται αναιρετικώς<NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. το σημείο 9 των προτάσεων μου στην υπόθεση Hüls κατά Επιτροπής.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Περαιτέρω, θεωρώ ότι η αιτιολογία με την οποία απορρίφθηκε από το Πρωτοδικείο το αίτημα της αναιρεσείουσας για επανάληψη της προφορικής διαδικασίας είναι νομικώς εσφαλμένη<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Στο μέτρο που η αιτιολογία της αναιοεσιβαλλομένης είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη που αναπτύσσεται στη σκέψη 401 της αποφάσεως της <DATE ISO="19920310">10ης Μαρτίου 1992</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-13/89" YEAR="1992" PAGE.ECR="II-1021">Τ-13/89, ICI κατά Επιτροπής (Συλλογή 1992, σ. II-1021)</REF.DOC.ECR>, θεωρώ σκόπιμο, προς αποφυγή επαναλήψεων, να παραπέμψω, για το θέμα της νομιμότητας της σχετικής αιτιολογίας, στο σημείο 26 των προτάσεών μου, επί της υποθέσεως C-200/92 Ρ, ICI κατά Επιτροπής.</P></NOTE>. Εντούτοις, η λύση που έγινε δεκτή πρωτοδίκως, είναι ορθή, ανεξάρτητα από την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ειδικότερη αιτιολογία. Το αίτημα αυτό της Shell δεν συγκέντρωνε τις απαιτούμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις για να γίνει δεκτό από το Πρωτοδικείο, ούτε υφίστατο υποχρέωση του δικαστηρίου αυτού για επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, απορρέουσα από τους κανόνες περί αυτεπαγγέλτου δικαστικού ελέγχου<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. την ανάλυση που περιέχεται στα σημεία 57 έως 79 των προτάσεων μου επί της υποθέσεως Hüls κατά Επιτροπής, στην οποία παραπέμπω εν προκειμένω.</P></NOTE>. Επομένως, οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-4512"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Πρόταση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Ενόψει όλων των ανωτέρω, προτείνω οτο Δικαστήριο τα ακόλουθα:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Να απορριφθεί, στο σύνολο της, η αίτηση αναιρέσεως της εταιρίας Shell International Chemical Company Ltd.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Να απορριφθεί η ασκηθείσα παρέμβαση.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Η παρεμβαίνουσα να φέρει τα δικαστικά της έξοδα.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα λοιπά δικαστικά έξοδα.<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>