<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.7-->
  <head>
    <title>2021-11-202111C123201908330-00-TRA-DOC-EL-CONCL-C-0833-19-202103913-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="20/05/2022 17:21:59" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="07xERfvSb8n3DKXr5luwC3fJzu7Ayuu2meGC57W2MFQvtFCI2O9lUIWj+RzSMgUoNqzMvlQsspYw7Bz5smtM1s6uashDTXoyi+u5XPZT2jMY7JxrTdLFKNNdDqkw3HnQHm3BzfN1crYxFgkXV7fMKSxihJ/c2oRFtq1MEMSjihY=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0833" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2019" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 22/05/2021 09:36:10" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="9ef42c4fc31c4b2394bea00558f0c804" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0833" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="PV" name="NatureAff"/>
    <meta content="PV" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Προτάσεις Ράντου – Υπόθεση C‑833/19 P</div>
      <div id="rId22" style="default">Συμβούλιο κατά Hamas</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΡΑΝΤΟΥ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      της 3ης Ιουνίου 2021  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Υπόθεση C‑833/19 P
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Hamas
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-8" title="page-1">
      «Αίτηση αναιρέσεως – Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) – Καταπολέμηση της τρομοκρατίας – Περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων ή ορισμένων ομάδων και οντοτήτων – Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων – Διατήρηση οργανώσεως στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις – Ουσιώδης τύπος – Υπογραφή και κύρωση του σκεπτικού των αποφάσεων και των κανονισμών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί επιβολής περιοριστικών μέτρων»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-1">
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εισαγωγή</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπό κρίση υπόθεση εντάσσεται στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας κατόπιν του ψηφίσματος 1373 (2001) του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και, ειδικότερα, στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν σε βάρος της «Hamas», συμπεριλαμβανομένης της οργανώσεως «Hamas – Izz al-Din al-Qassem» (στο εξής: Hamas).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την αίτηση αναιρέσεως, το Συμβούλιο ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, Hamas κατά Συμβουλίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε, αφενός, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/475 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2018, σχετικά με την ενημέρωση του καταλόγου προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που υπάγονται στα άρθρα 2, 3 και 4 της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2017/1426  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/468 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2018, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2580/2001 για τη λήψη ειδικών περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και σχετικά με την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/1420  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>), καθώς και, αφετέρου, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1084 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2018, σχετικά με την ενημέρωση του καταλόγου προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που υπάγονται στα άρθρα 2, 3 και 4 της κοινής θέσης 2001/931/ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την κατάργηση της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2018/475  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1071 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 2018, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού 2580/2001 και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/468  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>) (στο εξής, από κοινού: επίμαχες πράξεις), κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τη Hamas.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ζήτημα που εγείρεται στην υπό κρίση υπόθεση παρέχει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να διευκρινίσει το περιεχόμενο της υποχρεώσεως υπογραφής και, κατ’ επέκταση, κυρώσεως των μη νομοθετικών πράξεων που εκδίδονται από το Συμβούλιο στον τομέα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ). Ειδικότερα, το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί εάν, δυνάμει του άρθρου 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και του άρθρου 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, όπως θεσπίστηκε με την απόφαση 2009/937/ΕΕ, της 1ης Δεκεμβρίου 2009  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>), και λαμβανομένης υπόψη της κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, η υπογραφή των πράξεων του Συμβουλίου απαιτείται και όσον αφορά το σκεπτικό των πράξεων αυτών που περιλαμβάνεται σε χωριστά έγγραφα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απάντηση στο ζήτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά την εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων που λαμβάνονται στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ, λαμβανομένης υπόψη της πάγιας πρακτικής του Συμβουλίου να υπογράφει μόνον τις πράξεις και όχι το σκεπτικό τους, ενδέχεται δε να έχει συνέπειες ως προς το περιεχόμενο της υποχρεώσεως υπογραφής όσον αφορά τα παραρτήματα των νομοθετικών και διοικητικών πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ψήφισμα 1373 (2001) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 28 Σεπτεμβρίου 2001 το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε το ψήφισμα 1373 (2001), με το οποίο καθορίσθηκαν στρατηγικές για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας με κάθε μέσο και, ειδικότερα, για την καταπολέμηση της χρηματοδοτήσεώς της. Στο σημείο 1, στοιχείο γʹ, του ψηφίσματος αυτού ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι άπαντα τα κράτη πρέπει να δεσμεύσουν πάραυτα τα κεφάλαια και τα λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ή οικονομικούς πόρους των προσώπων που τελούν, ή αποπειρώνται να τελέσουν, τρομοκρατικές πράξεις, τις διευκολύνουν ή μετέχουν σε αυτές, των οντοτήτων που ανήκουν στα πρόσωπα αυτά ή ελέγχονται από αυτά και των προσώπων και οντοτήτων που ενεργούν εξ ονόματος ή κατ’ εντολήν των ως άνω προσώπων και οντοτήτων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο ως άνω ψήφισμα δεν περιλαμβάνεται κατάλογος των προσώπων σε βάρος των οποίων πρέπει να εφαρμοστούν τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Συνθήκη ΛΕΕ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-3">
      «Οι νομικές πράξεις αιτιολογούνται και αναφέρονται στις προτάσεις, πρωτοβουλίες, συστάσεις, αιτήσεις ή γνώμες που προβλέπονται από τις Συνθήκες.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 297 ΣΛΕΕ προβλέπει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-24" title="page-3">
      «1. Οι νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία υπογράφονται από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τον πρόεδρο του Συμβουλίου.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-25" title="page-3">
      Οι νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία υπογράφονται από τον πρόεδρο του θεσμικού οργάνου που τις εξέδωσε.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-3">
      Οι νομοθετικές πράξεις δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία που ορίζουν ή, άλλως, την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή τους.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-3">
      2. Οι μη νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται υπό μορφή κανονισμών, οδηγιών και αποφάσεων, όταν δεν καθορίζουν τους αποδέκτες τους, υπογράφονται από τον πρόεδρο του θεσμικού οργάνου που τις εξέδωσε.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-3">
      Οι κανονισμοί, οι οδηγίες που απευθύνονται σε όλα τα κράτη μέλη, καθώς και οι αποφάσεις, όταν δεν καθορίζουν τους αποδέκτες τους, δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία που ορίζουν ή, άλλως, την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή τους.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-3">
      Οι άλλες οδηγίες καθώς και οι αποφάσεις που καθορίζουν τον αποδέκτη τους, κοινοποιούνται στους αποδέκτες τους και αρχίζουν να παράγουν αποτελέσματα από την κοινοποίησή τους.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η κοινή θέση 2001/931</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή το ψήφισμα 1373 (2001), το Συμβούλιο εξέδωσε την κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1 της ως άνω κοινής θέσεως προβλέπει στις παραγράφους 1, 4 και 6 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-3">
      «1. Η παρούσα κοινή θέση εφαρμόζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των επόμενων άρθρων στα πρόσωπα, ομάδες και οντότητες που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις και τα οποία παρατίθενται στο παράρτημα.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-3">
      4. Ο κατάλογος του παραρτήματος καταρτίζεται βάσει ακριβών πληροφοριών ή στοιχείων του σχετικού φακέλου τα οποία δεικνύουν ότι έχει ληφθεί απόφαση από αρμόδια αρχή έναντι συγκεκριμένων προσώπων, ομάδων και οντοτήτων, είτε η εν λόγω απόφαση αφορά την έναρξη ανακριτικών πράξεων ή ποινικής διώξεως για μια τρομοκρατική πράξη ή την απόπειρα τέλεσης ή τη συμμετοχή ή τη διευκόλυνση μιας τέτοιας πράξης βάσει σοβαρών και αξιοπίστων αποδείξεων ή ενδείξεων είτε καταδίκη για τέτοιες πράξεις. Πρόσωπα, ομάδες και οντότητες που προσδιορίζονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ότι έχουν σχέση με την τρομοκρατία και κατά των οποίων έχει διατάξει κυρώσεις μπορούν να συμπεριληφθούν στον κατάλογο αυτό.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-3">
      Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, ως “αρμόδια αρχή” νοείται δικαστική αρχή ή, εάν δικαστικές αρχές δεν έχουν αρμοδιότητα στον τομέα τον οποίο καλύπτει η παρούσα παράγραφος, ισοδύναμη αρμόδια αρχή στον εν λόγω τομέα.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-3">
      6. Τα ονόματα των προσώπων και οντοτήτων τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο εξετάζονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα, τουλάχιστον μια φορά το εξάμηνο, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η διατήρησή τους στον κατάλογο δικαιολογείται.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο κανονισμός 2580/2001</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να τεθούν σε εφαρμογή τα μέτρα που διαλαμβάνονται στην κοινή θέση 2001/931, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό 2580/2001.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 του κανονισμού αυτού προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-3">
      «1. Εκτός εάν επιτρέπεται δυνάμει των άρθρων 5 και 6:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-3">
      α) δεσμεύονται όλα τα κεφάλαια, χρηματικά περιουσιακά στοιχεία και οικονομικοί πόροι που ανήκουν, ή βρίσκονται στην ιδιοκτησία ή κατοχή φυσικού ή νομικού προσώπου, ομάδας ή οντότητας που περιλαμβάνεται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3,
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-3">
      β) κανένα κεφάλαιο, άλλο χρηματικό περιουσιακό στοιχείο ή οικονομικός πόρος δεν διατίθεται, άμεσα ή έμμεσα, σε οποιοδήποτε ή προς όφελος οποιουδήποτε από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, τις ομάδες ή τις οντότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-45" title="page-3">
      2. Εκτός εάν επιτρέπεται δυνάμει των άρθρων 5 και 6, απαγορεύεται η παροχή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών σε οποιοδήποτε ή προς όφελος οποιουδήποτε από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, τις ομάδες ή τις οντότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-46" title="page-3">
      3. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ομοφωνία, καταρτίζει, αναθεωρεί και τροποποιεί τον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παράγραφοι 4, 5 και 6 της κοινής θέσης [2001/931]. Ο κατάλογος αυτός αποτελείται από:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-47" title="page-3">
      i) φυσικά πρόσωπα που διαπράττουν ή επιχειρούν να διαπράξουν, συμμετέχουν ή διευκολύνουν τη διάπραξη οιασδήποτε τρομοκρατικής πράξης·
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-48" title="page-3">
      ii) νομικά πρόσωπα, ομάδες ή οντότητες που διαπράττουν, ή επιχειρούν να διαπράξουν, συμμετέχουν ή διευκολύνουν τη διάπραξη οιασδήποτε τρομοκρατικής πράξης·
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-49" title="page-3">
      iii) νομικά πρόσωπα, ομάδες ή οντότητες που ανήκουν σε ή ελέγχονται από ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ομάδες ή οντότητες που αναφέρονται στα στοιχεία i) και ii)· ή
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-50" title="page-3">
      iv) φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ομάδες ή οντότητες που ενεργούν εξ ονόματος ή υπό την καθοδήγηση ενός ή περισσοτέρων φυσικών ή νομικών προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων που αναφέρονται στα στοιχεία i) και ii).»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>)
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο εσωτερικός κανονισμός του Συμβουλίου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 12 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Συνήθης γραπτή διαδικασία και σιωπηρή διαδικασία», προβλέπει στις παραγράφους 1 και 3 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-3">
      «1. Οι πράξεις του Συμβουλίου που αφορούν επείγουσες υποθέσεις είναι δυνατόν να εκδίδονται με έγγραφη ψηφοφορία, όταν το Συμβούλιο ή η [επιτροπή μονίμων αντιπροσώπων (ΕΜΑ)] αποφασίζει ομόφωνα να προσφύγει στη διαδικασία αυτή. Ο Πρόεδρος δύναται επίσης να προτείνει προσφυγή στην εν λόγω διαδικασία, εφόσον συντρέχουν ειδικές περιστάσεις· στην περίπτωση αυτή, η έγγραφη ψηφοφορία είναι δυνατόν να διεξάγεται εφόσον όλα τα μέλη του Συμβουλίου δέχονται αυτή τη διαδικασία.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-3">
      3. Η Γενική Γραμματεία διαπιστώνει την περάτωση των γραπτών διαδικασιών.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Υπογραφή των πράξεων», ορίζονται τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-57" title="page-3">
      «Τα κείμενα των πράξεων που εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, καθώς και τα κείμενα των πράξεων που εκδίδει το Συμβούλιο υπογράφονται από τον εκάστοτε πρόεδρο κατά την έκδοσή τους και από τον γενικό γραμματέα. Ο γενικός γραμματέας μπορεί να εξουσιοδοτεί τους γενικούς διευθυντές της Γενικής Γραμματείας να υπογράφουν αντ’ αυτού.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ιστορικό της διαφοράς</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το άρθρο 1, παράγραφος 1, της κοινής θέσεως 2001/931, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή με τον κανονισμό 2580/2001 και με την απόφαση 2001/927, καταρτίστηκε ο κατάλογος των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις (στο εξής: επίμαχος κατάλογος), ο οποίος έκτοτε ενημερώνεται τακτικά με μεταγενέστερες πράξεις του Συμβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από της εκδόσεως των πράξεων αυτών, στον επίμαχο κατάλογο καταχωρίσθηκε η ονομασία της Hamas, αρχικώς ως «Hamas-Izz al-Din al‑Qassem (τρομοκρατικό σκέλος της Hamas)», στη συνέχεια ως «“Hamas”, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης “Hamas-Izz al-Din al-Qassem”», η δε τελευταία αυτή ονομασία εμφανίζεται στις επίμαχες πράξεις  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με τις επίμαχες πράξεις, το Συμβούλιο, κατόπιν της επανεξετάσεως που προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 6, της κοινής θέσεως 2001/931, διατήρησε την ονομασία της Hamas στον επίμαχο κατάλογο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την αιτιολογία τους, στις ως άνω πράξεις διαλαμβάνονται τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">το Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι οι αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως 2001/931 έλαβαν αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες όλα τα πρόσωπα, οι ομάδες και οι οντότητες του επίμαχου καταλόγου ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφοι 2 και 3, της ως άνω κοινής θέσεως και κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω πρόσωπα και οι εν λόγω ομάδες και οντότητες θα πρέπει να συνεχίσουν να υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">το Συμβούλιο γνωστοποίησε σε όλα τα πρόσωπα, τις ομάδες και τις οντότητες, για τα οποία αυτό ήταν πρακτικώς εφικτό, το σκεπτικό βάσει του οποίου εισήχθησαν στον επίμαχο κατάλογο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">με ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο πληροφόρησε τα πρόσωπα, τις ομάδες και τις οντότητες του επίμαχου καταλόγου ότι αποφάσισε να τα διατηρήσει στον επίμαχο κατάλογο. Το Συμβούλιο πληροφόρησε επίσης τα σχετικά πρόσωπα, τις ομάδες και τις οντότητες ότι έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν το σκεπτικό του Συμβουλίου βάσει του οποίου περιελήφθησαν στον κατάλογο αυτόν, εάν το σκεπτικό δεν τους είχε ήδη γνωστοποιηθεί  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">κατά την επανεξέταση του επίμαχου καταλόγου, το Συμβούλιο έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις που του υπέβαλαν οι ενδιαφερόμενοι, καθώς και τις ενημερωμένες πληροφορίες που ελήφθησαν από τις αρμόδιες εθνικές αρχές σχετικά με το καθεστώς καταχωρισμένων στον κατάλογο προσώπων και οντοτήτων σε εθνικό επίπεδο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την καταχώριση της Hamas στον επίμαχο κατάλογο, στο σκεπτικό των επίμαχων πράξεων (στο εξής: σκεπτικό) μνημονεύονται, αφενός, η απόφαση του Secretary of State for the Home Department (Υπουργού Εσωτερικών, Ηνωμένο Βασίλειο)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>), της 29ης Μαρτίου 2001, και, αφετέρου, τρεις αποφάσεις που εκδόθηκαν από τις αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κατά τα έτη 1995, 1997 και 2001 (στο εξής: αποφάσεις των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο κύριο μέρος του σκεπτικού, το Συμβούλιο, αφού επισήμανε ότι οι ως άνω εθνικές αποφάσεις συνιστούν αποφάσεις αρμοδίων αρχών κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως 2001/931 και εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι καθεμία από τις εν λόγω αποφάσεις παρείχε επαρκή αιτιολογία για την καταχώριση της Hamas στον επίμαχο κατάλογο και επισήμανε ότι οι λόγοι βάσει των οποίων η ονομασία της είχε καταχωρισθεί στον κατάλογο εξακολουθούσαν να υφίστανται και ότι, ως εκ τούτου, η ονομασία της έπρεπε να συνεχίσει να περιλαμβάνεται στον εν λόγω κατάλογο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στα παραρτήματα του σκεπτικού, το Συμβούλιο περιέλαβε περιγραφή των εθνικών νομοθεσιών βάσει των οποίων είχαν εκδοθεί οι εθνικές αποφάσεις, παράθεση των ορισμών των εννοιών περί τρομοκρατίας που μνημονεύονται στις νομοθεσίες αυτές, περιγραφή των διαδικασιών επανεξετάσεως των αποφάσεων αυτών, περιγραφή των πραγματικών περιστατικών στα οποία στηρίχθηκαν οι εθνικές αρχές και τη διαπίστωση ότι τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά συνιστούσαν τρομοκρατικές πράξεις κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 3, της κοινής θέσεως 2001/931.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι επίμαχες πράξεις και το σκεπτικό τους εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στο πλαίσιο γραπτής διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 1, του εσωτερικού κανονισμού του εν λόγω θεσμικού οργάνου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 17 Μαΐου 2018, η Hamas άσκησε προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2018/475 και του εκτελεστικού κανονισμού 2018/468, στο μέτρο που οι εν λόγω πράξεις την αφορούν. Δεδομένου ότι οι πράξεις αυτές καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από την απόφαση 2018/1084 και τον εκτελεστικό κανονισμό 2018/1071, η Hamas προσάρμοσε τα αρχικά αιτήματά της ούτως ώστε η προσφυγή της να αφορά και την ακύρωση των τελευταίων αυτών πράξεων, στο μέτρο που την αφορούν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς στήριξη της προσφυγής της, η Hamas προέβαλε επτά λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι αφορούν, ο πρώτος, παράβαση του άρθρου 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως 2001/931, ο δεύτερος, πλείονες περιπτώσεις πλάνης περί το υποστατό των πραγματικών περιστατικών, ο τρίτος, πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τον χαρακτήρα της οργανώσεως της Hamas ως τρομοκρατικής, ο τέταρτος, παραβίαση της αρχής περί μη επεμβάσεως, ο πέμπτος, το ότι δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η εξέλιξη της καταστάσεως λόγω της παρόδου του χρόνου, ο έκτος, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και, ο έβδομος, παραβίαση της αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και προσβολή του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Σε απάντηση ερωτήσεως που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο στο πλαίσιο μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας, η Hamas προέβαλε όγδοο λόγο ακυρώσεως περί μη προσήκουσας κυρώσεως του σκεπτικού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τον πρώτο έως και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ αρχάς, ότι η αιτιολογία ήταν ανεπαρκής όσον αφορά τις αποφάσεις των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών, με συνέπεια οι αποφάσεις αυτές να μην μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την έκδοση των επίμαχων πράξεων και, στη συνέχεια, προέβη στην εξέταση της προσφυγής περιορίζοντας την εκτίμησή του στις πράξεις αυτές μόνον κατά το μέτρο που αυτές στηρίζονται στην απόφαση του Secretary of State for the Home Department του 2001  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>). To Γενικό Δικαστήριο, αφού εξέτασε τους ως άνω λόγους ακυρώσεως, τους απέρριψε ως αβάσιμους, κατά το μέρος που οι εν λόγω πράξεις στηρίζονται στην τελευταία αυτή απόφαση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τον όγδοο λόγο ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο, αφού τον έκρινε παραδεκτό ως λόγο δημοσίας τάξεως  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>), επισήμανε ότι το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων δεν υπεγράφη από τον πρόεδρο του Συμβουλίου και τον γενικό γραμματέα του, μολονότι περιλαμβανόταν σε διαφορετικά από τις εν λόγω πράξεις έγγραφα και, στηριζόμενο ιδίως στη νομολογία που απορρέει από την απόφαση της 15ης Ιουνίου 1994, Επιτροπή κατά BASF κ.λπ.  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>), έκρινε ότι οι πράξεις αυτές εκδόθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και ότι η παράβαση του ουσιώδους αυτού τύπου συνεπάγεται την ακύρωσή τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>). Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο έκανε δεκτό τον όγδοο λόγο ακυρώσεως και ακύρωσε τις πράξεις αυτές κατά το μέρος που αφορούσαν τη Hamas.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα αιτήματα των διαδίκων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 14 Νοεμβρίου 2019 το Συμβούλιο άσκησε αναίρεση κατά της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και, στις 15 Μαρτίου 2021, απάντησε στις ερωτήσεις που του έθεσε το Δικαστήριο προς γραπτή απάντηση. Το Συμβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή, καθώς και να καταδικάσει τη Hamas στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Hamas ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VI.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ανάλυση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, το Συμβούλιο προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως, εκ των οποίων ο μεν πρώτος αφορά το ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του όγδοου λόγου ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται μη προσήκουσα κύρωση του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων, ενώ ο δεύτερος το ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, δεδομένου ότι δεν δέχθηκε ότι οι αποφάσεις των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών αποτελούσαν επαρκή βάση για την καταχώριση της Hamas στον επίμαχο κατάλογο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται μη προσήκουσα κύρωση του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο κατά την εκτίμηση του όγδοου λόγου ακυρώσεως περί μη προσήκουσας κυρώσεως του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι το Συμβούλιο, βάσει της πάγιας πρακτικής που ακολουθείται κατά τη λήψη περιοριστικών μέτρων στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ, αφενός, δημοσίευσε τις επίμαχες πράξεις στη σειρά L της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αφετέρου, κοινοποίησε τις πράξεις αυτές και το σκεπτικό τους στη Hamas, καθώς και στα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα και οντότητες  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>). Δεν αμφισβητείται επίσης ότι, μολονότι οι εν λόγω πράξεις έφεραν την υπογραφή του προέδρου και του γενικού γραμματέα του Συμβουλίου, το κείμενο του ως άνω σκεπτικού, το οποίο κοινοποιήθηκε ταχυδρομικώς στη Hamas μαζί με τις πράξεις αυτές, δεν έφερε καμία υπογραφή  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο, αφού επισήμανε ότι το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων δεν υπεγράφη από τον πρόεδρο του Συμβουλίου και τον γενικό γραμματέα του, μολονότι περιλαμβανόταν σε διαφορετικά από τις εν λόγω πράξεις έγγραφα, έκρινε ότι οι επίμαχες πράξεις εκδόθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθώς και του άρθρου 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου και ότι η παράβαση του ουσιώδους αυτού τύπου συνεπάγεται την ακύρωση των επίμαχων πράξεων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό ακολουθώντας, κατ’ ουσίαν, την εξής συλλογιστική:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ προβλέπει ότι οι μη νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται υπό μορφή κανονισμών, οδηγιών και αποφάσεων, όταν οι τελευταίες δεν καθορίζουν τον αποδέκτη τους, υπογράφονται από τον πρόεδρο του θεσμικού οργάνου που τις εξέδωσε, το δε άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου ορίζει ότι τα κείμενα των πράξεων που εκδίδονται από το θεσμικό αυτό όργανο υπογράφονται από τον πρόεδρο και από τον γενικό γραμματέα  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">όπως προκύπτει από την απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., η κύρωση των πράξεων μέσω της υπογραφής τους αποσκοπεί στη δημιουργία ασφάλειας δικαίου και συνιστά ουσιώδη τύπο κατά της παραβάσεως του οποίου χωρεί προσφυγή ακυρώσεως  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">δεδομένου ότι, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 296, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, οι πράξεις που εκδίδει το Συμβούλιο πρέπει να είναι αιτιολογημένες και ότι, σύμφωνα με την απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., το διατακτικό και η αιτιολογία αποτελούν αδιαίρετο σύνολο, έπεται ότι, οσάκις η πράξη και το σκεπτικό, το οποίο συμπληρώνει την πράξη ως προς την αιτιολογία της, περιλαμβάνονται σε διαφορετικά έγγραφα, τότε αυτά πρέπει αμφότερα να κυρωθούν  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, κατόπιν εξετάσεως των επιχειρημάτων του Συμβουλίου, το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">μολονότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης των μέτρων περί δεσμεύσεως κεφαλαίων μπορεί να περιοριστεί στις ουσιαστικές διατάξεις και μια γενική αιτιολογία, η «ελαστικότητα» αυτή δεν επηρεάζει την υποχρέωση υπογραφής των πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και το άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">το Συμβούλιο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την κύρωση των επίμαχων πράξεων, διά της υπογραφής τους, με την «περιγραφή της διαδικασίας που ακολούθησε το Συμβούλιο για την έκδοση των πράξεων αυτών», η οποία προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, του εσωτερικού κανονισμού του  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η μη προσήκουσα κύρωση του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου συνεπαγόμενη την ακύρωση των πράξεων αυτών έστω και αν, σε αντιδιαστολή προς τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων εκδόθηκε η απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., δεν αμφισβητείται η αντιστοιχία του κοινοποιηθέντος στη Hamas κειμένου του σκεπτικού αυτού με το κείμενο που εξέδωσε το Συμβούλιο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η εν λόγω παράβαση ουσιώδους τύπου συνεπάγεται, αφ’ εαυτής, την ακύρωση των επίμαχων πράξεων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την αίτηση αναιρέσεως, το Συμβούλιο υποστηρίζει, πρώτον, ότι υπέγραψε τις επίμαχες πράξεις· δεύτερον, ότι διαχώρισε το σκεπτικό από τις πράξεις αυτές και κοινοποίησε απόσπασμα του εγγράφου, το οποίο περιείχε το σχετικό με τη Hamas τμήμα του σκεπτικού, μόνο σε αυτήν, σύμφωνα με τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>)· τρίτον, ότι, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., η απόφαση που είχε εγκριθεί από το Σώμα των Επιτρόπων δεν αντιστοιχούσε στο κείμενο ορισμένων γλωσσικών αποδόσεων ούτε στα κείμενα που δημοσιεύθηκαν και κοινοποιήθηκαν στις ενδιαφερόμενες οντότητες, ενώ, εν προκειμένω, αφενός, δεν αποδείχθηκε αλλά ούτε καν προβλήθηκε επιχείρημα ότι το σκεπτικό που απευθύνθηκε στη Hamas διέφερε από εκείνο που ενέκρινε το Συμβούλιο και, αφετέρου, τα κείμενα των επίμαχων πράξεων και του αντίστοιχου σκεπτικού εκδόθηκαν βάσει της ίδιας διαδικασίας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου· τέταρτον, ότι το έγγραφο που κοινοποιήθηκε στη Hamas περιείχε ηλεκτρονική υπογραφή, ηλεκτρονική σφραγίδα και χρονοσφραγίδα· πέμπτον, ότι από την απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ. δεν προκύπτει ότι το έγγραφο που περιέχει το σκεπτικό πρέπει να υπογραφεί χωριστά από τον πρόεδρο και τον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου· έκτον, ότι οι επιστολές που απεστάλησαν στη Hamas είχαν σφραγιστεί από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου, έστω και αν δεν μνημόνευαν ειδικώς τον αποστολέα ως προληπτικό μέτρο υπέρ του προσωπικού της Γενικής Γραμματείας, δεδομένου ότι οι επιστολές αυτές απευθύνονται σε οντότητες και πρόσωπα που ενέχονται σε τρομοκρατικές πράξεις. Επιπλέον, με την απάντησή του στις ερωτήσεις που έθεσε το Δικαστήριο προς γραπτή απάντηση, το Συμβούλιο διακρίνει μεταξύ, αφενός, της κυρώσεως μιας πράξεως, η οποία συνεπάγεται τη δυνατότητα επικλήσεως της πράξεως αυτής έναντι του αποδέκτη της και διενεργείται, κατά περίπτωση, με τη δημοσίευση ή την κοινοποίησή της, και, αφετέρου, της υποχρεώσεως υπογραφής μιας πράξεως, η οποία έχει διαφορετικό σκοπό, ήτοι τη διασφάλιση της σταθερότητας του κειμένου που εγκρίνεται και την παγίωση της βουλήσεως του οικείου θεσμικού οργάνου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Hamas αντιτείνει, πρώτον, ότι, δεδομένου ότι η αιτιολογία μιας πράξεως είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με το διατακτικό της, πρέπει να κυρώνεται όταν διαχωρίζεται από το διατακτικό αυτό· δεύτερον, ότι το γεγονός ότι το Συμβούλιο διαχωρίζει το ατομικό σκεπτικό από το διατακτικό των επίμαχων πράξεων δεν δικαιολογεί παρέκκλιση από τους κανόνες περί κυρώσεως· τρίτον, ότι η εξέλιξη της διαδικασίας εντός του Συμβουλίου και η αντιστοιχία του σκεπτικού που ενέκρινε το Συμβούλιο με τις κοινοποιηθείσες στη Hamas δεν αντισταθμίζουν την έλλειψη κυρώσεως· τέταρτον, ότι μόνο με ιδιόχειρη, και όχι ηλεκτρονική, υπογραφή μπορούν να κυρωθούν οι πράξεις του Συμβουλίου, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι το σκεπτικό απεστάλη στη Hamas ταχυδρομικώς· πέμπτον, ότι το σκεπτικό πρέπει να κυρώνεται, λαμβανομένων υπόψη της αρχής του αδιαιρέτου της αιτιολογίας και του διατακτικού μιας πράξεως και του συμφέροντος των οικείων προσώπων να βεβαιωθούν ότι η πράξη όντως εκδόθηκε από το οικείο θεσμικό όργανο και εκφράζει τη βούλησή του· έκτον, το γεγονός ότι οι επιστολές κοινοποιήσεως σφραγίστηκαν από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου δεν μνημονεύεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, επομένως, δεν ασκεί επιρροή στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως θα αναπτύξω στα σημεία που ακολουθούν, φρονώ ότι η συλλογιστική του Γενικού Δικαστηρίου είναι πολλαπλώς πεπλανημένη:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">κατ’ αρχάς, το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ δεν έχει εφαρμογή όσον αφορά το σκεπτικό για την καταχώριση και τη διατήρηση στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων που θίγονται από ατομικά περιοριστικά μέτρα·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">εν συνεχεία, ούτε το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, έστω και αν υποτεθεί ότι έχει εφαρμογή εν προκειμένω, ούτε το άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου επιβάλλουν υποχρέωση υπογραφής του σκεπτικού, σε περίπτωση κατά την οποία έχουν υπογραφεί οι πράξεις με τις οποίες είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">τέλος, ούτε το άρθρο 296 ΣΛΕΕ επιτάσσει τη χωριστή υπογραφή του σκεπτικού, υπό την επιφύλαξη της μνημονευόμενης από το Γενικό Δικαστήριο αρχής περί αδιαίρετου χαρακτήρα του διατακτικού και της αιτιολογίας μιας πράξεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πριν από την ανάλυση αυτή, όμως, θα εξετάσω, προκαταρκτικώς, τη σχέση μεταξύ της υποχρεώσεως υπογραφής και της υποχρεώσεως κυρώσεως των πράξεων του Συμβουλίου, απαντώντας στο επιχείρημά του ότι η υποχρέωση κυρώσεως δεν περιλαμβάνει την υποχρέωση υπογραφής των επίμαχων πράξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της σχέσεως μεταξύ της υποχρεώσεως υπογραφής και της υποχρεώσεως κυρώσεως των πράξεων του Συμβουλίου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο όγδοος λόγος ακυρώσεως, ο οποίος έγινε δεκτός από το Γενικό Δικαστήριο, αφορούσε «μη προσήκουσα κύρωση» του σκεπτικού λόγω ελλείψεως υπογραφής του  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>). Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο εξομοίωσε την έλλειψη υπογραφής του σκεπτικού με έλλειψη κυρώσεώς του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, το ζήτημα αν το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ ή το άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου επιβάλλουν υποχρέωση χωριστής υπογραφής του σκεπτικού σε περίπτωση που έχουν υπογραφεί οι πράξεις με τις οποίες είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο εμπεριέχει το ζήτημα αν η υπογραφή των επίμαχων πράξεων συνεπάγεται και κύρωση των πράξεων αυτών, καθώς και κάθε συναφούς πράξεως που εκδόθηκε από κοινού από το Συμβούλιο, όπως το σκεπτικό, λαμβανομένης υπόψη της πάγιας πρακτικής του Συμβουλίου και των λοιπών θεσμικών οργάνων της Ένωσης να μην υπογράφουν χωριστά τα παραρτήματα που προσαρτώνται στις πράξεις τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απαντώντας στις ερωτήσεις που έθεσε το Δικαστήριο προς γραπτή απάντηση, το Συμβούλιο διακρίνει μεταξύ, αφενός, της κυρώσεως μιας πράξεως, η οποία συνεπάγεται τη δυνατότητα επικλήσεως της πράξεως αυτής έναντι του αποδέκτη της και διενεργείται, κατά περίπτωση, με τη δημοσίευση ή την κοινοποίησή της, και, αφετέρου, της υπογραφής μιας πράξεως, η οποία έχει διαφορετικό σκοπό, ήτοι τη διασφάλιση της σταθερότητας του κειμένου που εγκρίθηκε και την παγίωση της βουλήσεως του θεσμικού οργάνου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεν μπορώ να συνταχθώ με την ερμηνεία αυτή. Συγκεκριμένα, το ίδιο το Συμβούλιο επισημαίνει, με τις γραπτές παρατηρήσεις του, ότι σκοπός της υποχρεώσεως υπογραφής είναι «η διασφάλιση της σταθερότητας του κειμένου που εγκρίνεται και η παγίωση της βουλήσεως του θεσμικού οργάνου», προσθέτοντας, μεταξύ άλλων, ότι η υπογραφή μιας πράξεως επιβεβαιώνει ότι η πράξη αυτή «εκδόθηκε νομοτύπως και ότι το περιεχόμενό της αποτελεί πιστή απόδοση των όσων αποφασίσθηκαν». Φρονώ, όμως, ότι τα χαρακτηριστικά αυτά προσιδιάζουν στην κύρωση πράξεως του Συμβουλίου, εφόσον αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι η πράξη αυτή όντως εκδόθηκε από το εν λόγω θεσμικό όργανο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, μολονότι το γράμμα του άρθρου 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου περιορίζεται στη μνεία της υποχρεώσεως υπογραφής των πράξεων του Συμβουλίου, άνευ περαιτέρω διευκρινίσεων, φρονώ, ωστόσο, ότι η υποχρέωση αυτή αποσκοπεί απλώς να διασφαλίσει ότι η πράξη εκδίδεται εξ ονόματος του εκπροσωπουμένου από τους υπογράφοντες θεσμικού οργάνου και ότι είναι, ως εκ τούτου, «γνήσια».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως προς το ζήτημα αυτό, παρατηρώ ότι το άρθρο 11 και το άρθρο 18 του εσωτερικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>) ορίζουν, αντιστοίχως, ρητώς ότι τα εγκριθέντα πρακτικά «καθίστανται γνήσια με την υπογραφή του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα» και ότι οι πράξεις που εγκρίνονται με τη γραπτή διαδικασία «καθίστανται γνήσιες με την υπογραφή του Γενικού Γραμματέα που τίθεται στην τελευταία σελίδα του […] ημερήσιου σημειώματος»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>). Επομένως, από τα άρθρα αυτά προκύπτει σαφώς ότι σκοπός της υποχρεώσεως υπογραφής των πράξεων που εκδίδει η Επιτροπή είναι η κύρωσή τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το άρθρο 79 του εσωτερικού κανονισμού του  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>), το οποίο φέρει τον τίτλο «Υπογραφή και δημοσίευση εγκριθεισών πράξεων», προβλέπει, στο πρώτο εδάφιό του, ότι «[μ]ετά την οριστική διατύπωση του κειμένου που εγκρίθηκε […] και αφού έχει προηγουμένως ελεγχθεί ότι όλες οι διαδικασίες έχουν δεόντως ολοκληρωθεί, οι πράξεις που εγκρίνονται κατά τη συνήθη νομοθετική διαδικασία υπογράφονται από τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα». Μολονότι η διάταξη αυτή δεν μνημονεύει την κύρωση, είναι κατά τη γνώμη μου προφανές ότι ο σκοπός της υπογραφής μιας πράξεως έγκειται κυρίως στο να διασφαλιστεί η τήρηση της διαδικασίας εκδόσεως της εν λόγω πράξεως και, επομένως, η γνησιότητα της εγκριθείσας πράξεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, εκτιμώ ότι κύριος σκοπός της υποχρεώσεως υπογραφής των πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης είναι η κύρωσή τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντιστρόφως, φρονώ ότι η δημοσίευση ή, κατά περίπτωση, η κοινοποίηση των πράξεων, τις οποίες το Συμβούλιο εξομοιώνει με την κύρωση των πράξεων αυτών, υπηρετεί διαφορετικό σκοπό, ήτοι να διασφαλίσει τη δυνατότητα επικλήσεως των πράξεων αυτών έναντι τρίτων και, επομένως, να καταστήσει δυνατή, κατά περίπτωση, την έναρξη ισχύος ή την εφαρμογή τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, κατά τη γνώμη μου το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εξέταση του περιεχομένου της υποχρεώσεως υπογραφής των πράξεων του Συμβουλίου σε συνάρτηση με την υποχρέωση κυρώσεως των πράξεων αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του περιεχομένου της υποχρεώσεως υπογραφής κατά την έννοια του άρθρου 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ όσον αφορά το σκεπτικό σχετικά με την επιβολή περιοριστικών μέτρων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σύμφωνα με το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, οι μη νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται ιδίως υπό μορφή κανονισμών και οδηγιών, όπως οι επίμαχες πράξεις, καθώς και αποφάσεων που δεν καθορίζουν τους αποδέκτες τους, υπογράφονται από τον πρόεδρο του θεσμικού οργάνου που τις εξέδωσε, ενώ, κατά το τρίτο εδάφιο της διατάξεως αυτής, οι άλλες οδηγίες, καθώς και οι αποφάσεις που καθορίζουν τον αποδέκτη τους, κοινοποιούνται στους αποδέκτες τους και αρχίζουν να παράγουν αποτελέσματα από την κοινοποίησή τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως προς το ζήτημα αυτό, πρέπει να γίνει μνεία της ιδιαίτερης φύσεως των πράξεων του Συμβουλίου για την επιβολή περιοριστικών μέτρων οι οποίες εκδίδονται στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ, όπως είναι οι επίμαχες πράξεις, οι οποίες προσιδιάζουν ταυτοχρόνως σε πράξεις γενικής ισχύος, στο μέτρο που απαγορεύουν σε μια κατηγορία αποδεκτών καθορισθέντων κατά τρόπο γενικό και αόριστο να θέτουν, μεταξύ άλλων, κεφάλαια και οικονομικούς πόρους στη διάθεση των προσώπων και οντοτήτων που περιλαμβάνονται στους καταλόγους των παραρτημάτων τους, και σε δέσμη ατομικών αποφάσεων οι οποίες αφορούν τα εν λόγω πρόσωπα και οντότητες  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το καθοριστικό στοιχείο για την πρόσβαση στον δικαστή της Ένωσης είναι, δυνάμει των άρθρων 275, δεύτερο εδάφιο, και 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η ατομική φύση των πράξεων αυτών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>), δεδομένου ότι το Δικαστήριο δεν έχει κατ’ αρχήν αρμοδιότητα, κατά το άρθρο 275, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με την ΚΕΠΠΑ ούτε όσον αφορά τις πράξεις που εκδίδονται βάσει αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, επίσης σε συνάρτηση με την ατομική φύση των επίμαχων πράξεων, καθώς και με τον ευαίσθητο χαρακτήρα των πληροφοριών με τις οποίες σχετίζεται η πράξη, η νομολογία έκρινε ότι μια λεπτομερής δημοσίευση των αιτιάσεων που υιοθετούνται εις βάρος των ενδιαφερομένων θα μπορούσε όχι μόνο να προσκρούει σε επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, αλλά και να βλάψει τα έννομα συμφέροντα των εμπλεκομένων προσώπων και οντοτήτων, στον βαθμό που η δημοσίευση αυτή μπορεί να βλάψει σοβαρά τη φήμη τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, αντιθέτως προς τα γενικά κριτήρια καταχωρίσεως, τα οποία προβλέπουν τους λόγους για τους οποίους το Συμβούλιο λαμβάνει περιοριστικά μέτρα στο εκάστοτε πλαίσιο και τα οποία σχετίζονται με τη γενική φύση της πράξεως και την αιτιολογία της, οι ειδικοί λόγοι στους οποίους στηρίζεται η καταχώριση κάθε προσώπου, ομάδας ή οντότητας που αφορούν τα εν λόγω μέτρα άπτονται της ατομικής φύσεως της πράξεως αυτής και δεν πρέπει κατ’ ανάγκην να δημοσιοποιούνται από το Συμβούλιο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, σύμφωνα με τη νομολογία που παρατίθεται στο σημείο 50 των παρουσών προτάσεων, οι επίμαχες πράξεις, μολονότι είναι πράξεις γενικής ισχύος, συνιστούν επίσης «ατομικές αποφάσεις» έναντι της Hamas, στον βαθμό που την αφορούν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, για την εφαρμογή του άρθρου 297, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, των στοιχείων των επίμαχων πράξεων που προσιδιάζουν σε πράξεις γενικής ισχύος και, συνεπώς, ενεργοποιούν την υποχρέωση υπογραφής που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της διατάξεως αυτής και, αφετέρου, των στοιχείων των πράξεων αυτών που προσιδιάζουν σε ατομικές αποφάσεις και ενεργοποιούν, αντιστοίχως, την υποχρέωση κοινοποιήσεως, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της εν λόγω διατάξεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως προς το ζήτημα αυτό, μολονότι οι ίδιες οι επίμαχες πράξεις έχουν γενική ισχύ και έπρεπε να υπογραφούν, δυνάμει του πρώτου εδαφίου του άρθρου 297, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθώς και να δημοσιευθούν, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της διατάξεως αυτής, είναι, κατά τη γνώμη μου, προφανές ότι το σκεπτικό, το οποίο αφορά τους ατομικούς λόγους για την καταχώριση των προσώπων σε βάρος των οποίων λαμβάνονται τα περιοριστικά μέτρα, εν προκειμένω της Hamas, δεν συνδέεται με τον γενικό χαρακτήρα των πράξεων αυτών, αλλά προεχόντως με τον ατομικό τους χαρακτήρα. Άλλωστε, ο ατομικός και εμπιστευτικός χαρακτήρας των λόγων αυτών δικαιολογεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 52 των παρουσών προτάσεων, η εν λόγω ατομική αιτιολογία δεν δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, φρονώ ότι το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του πρώτου εδαφίου του άρθρου 297, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, αλλά, όπως οι αποφάσεις που καθορίζουν τους αποδέκτες τους, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του τρίτου εδαφίου της διατάξεως αυτής, το οποίο δεν μνημονεύει την υποχρέωση υπογραφής και εξαρτά την έναρξη ισχύος μιας τέτοιας αποφάσεως από την κοινοποίησή της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, το άρθρο 297, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ επιτάσσει την υπογραφή του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν πάση περιπτώσει, όπως θα διευκρινιστεί στα σημεία 60 έως 67 των παρουσών προτάσεων, ακόμη και σε περίπτωση που κριθεί εφαρμοστέο εν προκειμένω το άρθρο 297, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, εκτιμώ ότι η διάταξη αυτή δεν συνεπάγεται, στην υπό κρίση υπόθεση, υποχρέωση χωριστής υπογραφής του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του περιεχομένου της υποχρεώσεως υπογραφής κατά την έννοια του άρθρου 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ ή του άρθρου 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου όσον αφορά το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ προβλέπει ότι «οι μη νομοθετικές πράξεις» που εκδίδονται από το Συμβούλιο υπογράφονται από τον πρόεδρό του. Με σχεδόν πανομοιότυπη διατύπωση, το άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου προβλέπει ότι «τα κείμενα των πράξεων» που εκδίδονται από το Συμβούλιο υπογράφονται από τον εκάστοτε πρόεδρο κατά την έκδοσή τους και από τον γενικό γραμματέα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, βάσει του γράμματός τους, οι ανωτέρω διατάξεις επιτάσσουν την υπογραφή των (κειμένων των) πράξεων που εκδίδονται από το Συμβούλιο και δεν επεκτείνουν κατ’ ανάγκην την υποχρέωση αυτή στα παραρτήματα των πράξεων αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, επισημαίνω ότι ο δημοσίας τάξεως χαρακτήρας του λόγου ακυρώσεως που αφορά παράβαση των κανόνων κυρώσεως των πράξεων της Ένωσης εξηγείται κυρίως από λόγους ασφάλειας δικαίου και από τις συμφυείς με τον δικαστικό έλεγχο ανάγκες  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-42" href="#t-42">42</a>
</span>). Συγκεκριμένα, με την απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., επί της οποίας στηρίχθηκε το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-43" href="#t-43">43</a>
</span>), το Δικαστήριο έκρινε ότι η κύρωση των πράξεων της Επιτροπής διά των υπογραφών του προέδρου και του γενικού γραμματέα, η οποία προβλεπόταν στο άρθρο 12 του εσωτερικού κανονισμού του εν λόγω θεσμικού οργάνου που ίσχυε κατά τον χρόνο εκδόσεως της επίμαχης αποφάσεως, είχε ως στόχο την προστασία της ασφάλειας δικαίου, η οποία επιτάσσει να διατίθεται στους τρίτους ένας τρόπος να εξακριβώσουν αν οι δημοσιευθείσες ή κοινοποιηθείσες πράξεις ανταποκρίνονται προς τις πράξεις που εγκρίθηκαν και ότι η κύρωση αυτή αποτελεί ουσιώδη τύπο κατά της παραβάσεως του οποίου χωρεί προσφυγή ακυρώσεως  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-44" href="#t-44">44</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, αφενός, το Συμβούλιο κατέδειξε, χωρίς να αντικρουσθεί, ότι το σκεπτικό προσαρτήθηκε κατά τρόπο αναπόσπαστο στις επίμαχες πράξεις κατά τη διαδικασία εγκρίσεως των πράξεων αυτών, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 12 του εσωτερικού κανονισμού του, και ότι ουδεμία τροποποίηση των εγγράφων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό είναι πλέον δυνατή λόγω της χρήσεως μέσων πληροφορικής, όπως η ηλεκτρονική υπογραφή, η ηλεκτρονική σφραγίδα και η ηλεκτρονική χρονοσφραγίδα των εν λόγω εγγράφων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, η Hamas δεν απέδειξε, ούτε καν υποστήριξε, ότι το κείμενο του σκεπτικού, όπως εγκρίθηκε από το Συμβούλιο, δεν αντιστοιχεί στο κείμενο που της κοινοποιήθηκε από το Συμβούλιο και δεν επικαλείται καμία άλλη ένδειξη ή περίσταση ικανή να αποδυναμώσει το τεκμήριο νομιμότητας που ισχύει για τις πράξεις των θεσμικών οργάνων της Ένωσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-45" href="#t-45">45</a>
</span>). Από την πλευρά του, το Γενικό Δικαστήριο, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, περιορίστηκε, κατ’ ουσίαν, στο να κρίνει την παράμετρο αυτή αλυσιτελή, δεδομένου ότι οι επίμαχες πράξεις και το σκεπτικό τους αποτελούσαν διαφορετικά έγγραφα  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-46" href="#t-46">46</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη γνώμη μου, μολονότι η υπογραφή μιας πράξεως πρέπει να θεωρηθεί ως μέσο αυθεντικής αποδείξεως της βουλήσεως του συντάκτη της και του εκπροσωπουμένου από αυτόν θεσμικού οργάνου για την έκδοση της πράξεως αυτής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-47" href="#t-47">47</a>
</span>), εν προκειμένω φρονώ ότι αποδεικνύεται ότι ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου, όταν υπέγραψαν τις επίμαχες πράξεις, εκδήλωσαν τη βούληση του θεσμικού αυτού οργάνου να λάβει τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα σε βάρος της Hamas, περιλαμβανομένης της διατηρήσεώς της στον επίμαχο κατάλογο, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για την εν λόγω διατήρηση, οι οποίοι εκτίθενται στο σκεπτικό των ως άνω πράξεων. Εξάλλου, στις ίδιες πράξεις μνημονεύεται το γεγονός ότι το Συμβούλιο γνωστοποίησε, οσάκις αυτό ήταν εφικτό, σε όλα τα πρόσωπα, τις ομάδες και οντότητες το σκεπτικό βάσει του οποίου εισήχθησαν στον επίμαχο κατάλογο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-48" href="#t-48">48</a>
</span>), το δε σκεπτικό προσαρτήθηκε κατά τρόπο αδιαχώριστο στις εν λόγω πράξεις κατά τη διαδικασία εκδόσεως των πράξεων αυτών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-49" href="#t-49">49</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Φρονώ, συνεπώς, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου όφειλαν, βάσει του άρθρου 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, να υπογράψουν αυτοτελώς το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων προς τον σκοπό της κυρώσεώς τους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ίδια συλλογιστική ισχύει, κατά τη γνώμη μου, όσον αφορά την υποχρέωση υπογραφής που προβλέπεται στο άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, στην περίπτωση κατά την οποία, αντιθέτως προς το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα στα σημεία 49 έως 59 των παρουσών προτάσεων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή εν προκειμένω  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-50" href="#t-50">50</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του περιεχομένου της υποχρεώσεως υπογραφής του σκεπτικού των πράξεων του Συμβουλίου υπό το πρίσμα της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και της αρχής κατά την οποία το διατακτικό και η αιτιολογία μιας αποφάσεως αποτελούν αδιαίρετο σύνολο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, οι νομικές πράξεις πρέπει να αιτιολογούνται. Επιπλέον, κατά τη νομολογία την οποία επικαλείται το Γενικό Δικαστήριο στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το διατακτικό και η αιτιολογία μιας αποφάσεως αποτελούν αδιαίρετο σύνολο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-51" href="#t-51">51</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, εγείρεται το ζήτημα αν, όπως έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, λόγω του αδιαίρετου χαρακτήρα του διατακτικού και της αιτιολογίας των επίμαχων πράξεων, το σκεπτικό των πράξεων αυτών, στο μέτρο που συμπλήρωνε την αιτιολογία τους και περιλαμβανόταν σε διαφορετικά έγγραφα, έπρεπε να φέρουν υπογραφή του προέδρου και του γενικού γραμματέα του Συμβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφενός, όμως, φρονώ ότι, σύμφωνα με το συμπέρασμα που εκτίθεται στο σημείο 65 των παρουσών προτάσεων, η υπογραφή των επίμαχων πράξεων ισχύει και ως υπογραφή και, ως εκ τούτου, κύρωση, του αντίστοιχου σκεπτικού, γεγονός που αρκεί για να τεθεί εκ προοιμίου υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα του Γενικού Δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, με την επιφύλαξη της αρχής κατά την οποία το διατακτικό και η αιτιολογία μιας αποφάσεως αποτελούν αδιαίρετο σύνολο, φρονώ ότι, όταν ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου υπέγραψαν τις επίμαχες πράξεις, εκδήλωσαν τη βούληση του θεσμικού αυτού οργάνου να εκδώσει ταυτοχρόνως τις συγκεκριμένες πράξεις και τα έγγραφα, όπως το σκεπτικό, τα οποία προσαρτήθηκαν κατά τρόπο αδιαχώριστο στις εν λόγω πράξεις κατά τη διαδικασία εκδόσεως των πράξεων αυτών και, όπως επισήμανα στο σημείο 65 των παρουσών προτάσεων, μνημονεύονταν στις εν λόγω πράξεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, εν πάση περιπτώσει, φρονώ ότι, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 50 των παρουσών προτάσεων, το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων που αφορούν ειδικώς τη Hamas συνιστά ατομική απόφαση που εκδόθηκε σε βάρος της και δεν άπτεται του χαρακτήρα των πράξεων αυτών ως πράξεων γενικής ισχύος, κατά την έννοια του άρθρου 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι οι ατομικοί λόγοι για την καταχώριση των θιγομένων από τα περιοριστικά μέτρα προσώπων και οντοτήτων δεν δημοσιεύονται, αλλά κοινοποιούνται αποκλειστικώς στα εν λόγω πρόσωπα και οντότητες, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 52 των παρουσών προτάσεων. Επομένως, οι ατομικοί αυτοί λόγοι δεν συνιστούν αναγκαίο συμπλήρωμα της αιτιολογίας των εν λόγω πράξεων, κατά το μέτρο που αυτές αποτελούν πράξεις γενικής ισχύος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνεται σχετικώς ότι, στη σκέψη 67 της αποφάσεως Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., την οποία επικαλείται το Γενικό Δικαστήριο στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Δικαστήριο περιορίστηκε στο συμπέρασμα ότι το διατακτικό και η αιτιολογία μιας αποφάσεως αποτελούν ένα αδιαίρετο σύνολο προκειμένου να αποφανθεί ότι, βάσει της αρχής της συλλογικότητας η οποία διέπει τη λειτουργία του εν λόγω θεσμικού οργάνου, το διατακτικό και η αιτιολογία πρέπει να υιοθετούνται από το Σώμα των Επιτρόπων. Επομένως, το ζήτημα που ανέκυψε στην υπόθεση εκείνη ήταν η έλλειψη αντιστοιχίας μεταξύ, αφενός, του κειμένου μιας αποφάσεως που υιοθετήθηκε από το Σώμα των Επιτρόπων και, αφετέρου, του κειμένου της ίδιας αποφάσεως, όπως δημοσιεύθηκε και κοινοποιήθηκε σε ορισμένους αποδέκτες  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-52" href="#t-52">52</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντιθέτως, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική εν προκειμένω, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 50 των παρουσών προτάσεων, οι επίμαχες πράξεις συνιστούν ταυτοχρόνως πράξεις γενικής ισχύος, οι οποίες περιέχουν αιτιολογία συνάδουσα προς τον χαρακτήρα τους, και ατομικές αποφάσεις με ειδική αιτιολογία. Επιπλέον, όπως επισήμανα στο σημείο 64 των παρουσών προτάσεων, δεν τίθεται καν υπό αμφισβήτηση η αντιστοιχία μεταξύ του κειμένου του σκεπτικού που κοινοποιήθηκε στη Hamas και του εγκριθέντος από το Συμβούλιο κειμένου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, ερμηνευόμενο με γνώμονα την αρχή κατά την οποία το διατακτικό και η αιτιολογία μιας αποφάσεως συνιστούν αδιαίρετο σύνολο, υποχρεώνει το Συμβούλιο, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, να υπογράψει χωριστά το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων ως αναγκαίο συμπλήρωμα της αιτιολογίας των πράξεων αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, εκτιμώ ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι το Συμβούλιο παρέβη ουσιώδη τύπο, για τον λόγο ότι το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων δεν κυρώθηκε με τις υπογραφές του προέδρου και του γενικού γραμματέα του θεσμικού αυτού οργάνου, μολονότι περιλαμβανόταν σε διαφορετικά έγγραφα  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-53" href="#t-53">53</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, ούτε το άρθρο 297, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ ούτε το άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, ούτε το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής κατά την οποία το διατακτικό και η αιτιολογία μιας αποφάσεως συνιστούν αδιαίρετο σύνολο, επέβαλλαν, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, το σκεπτικό των επίμαχων πράξεων να υπογραφεί ειδικώς από τον πρόεδρο και τον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, προτείνω να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και, ως εκ τούτου, να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται πλάνη κατά την εκτίμηση των αποφάσεων των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών ως βάσεως των επίμαχων πράξεων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, δεδομένου ότι έκρινε ότι οι αποφάσεις των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αποτελούσαν επαρκή βάση για την καταχώριση της Hamas στον επίμαχο κατάλογο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνω ότι, κατά το άρθρο 169, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, τα αιτήματα της αιτήσεως αναιρέσεως έχουν ως αντικείμενο την εν όλω ή εν μέρει αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, το Συμβούλιο δεν αποσκοπεί στην, έστω μερική, αναίρεση του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αλλά μόνο στη μεταρρύθμιση ορισμένου μέρους του σκεπτικού της σχετικά με τον πρώτο έως και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-54" href="#t-54">54</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, όσον αφορά το αίτημα ακυρώσεως των επίμαχων πράξεων, το Συμβούλιο δικαιώθηκε πρωτοδίκως ως προς τον πρώτο έως και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως και αποβλέπει μόνο στην αντικατάσταση του σκεπτικού όσον αφορά τους λόγους ακυρώσεως που απορρίφθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο. Όπως προκύπτει από το ίδιο το κείμενο της αιτήσεως αναιρέσεως, το Συμβούλιο περιορίζεται να εκφράσει «τη διαφωνία του με το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου» και δεν ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αλλά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, σε πλείονες περιπτώσεις, σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς «το σκεπτικό που αναπτύσσει» στην απόφαση αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, το Συμβούλιο δεν προβάλλει κανένα επιχείρημα προς στήριξη του παραδεκτού του δεύτερου λόγου αναιρέσεως. Καλεί το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του ζητήματος κατά πόσον οι αποφάσεις των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών αποτελούν επαρκή βάση για τις επίμαχες πράξεις, λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών του ζητήματος αυτού επί εκκρεμών υποθέσεων, καθώς και ότι τούτο έχει γίνει δεκτό από το Γενικό Δικαστήριο σε άλλες υποθέσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζω σχετικώς ότι το δεδικασμένο καταλαμβάνει μόνον εκείνα τα σημεία του σκεπτικού της αποφάσεως επί των οποίων λογικώς στηρίζεται το διατακτικό της, με το οποίο είναι, ως εκ τούτου, αρρήκτως συνδεδεμένα  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-55" href="#t-55">55</a>
</span>). Για τον λόγο αυτό, οσάκις δικαιοδοτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακυρώνει μια απόφαση, οι λόγοι για τους οποίους αυτό απέρριψε ορισμένους ισχυρισμούς των διαδίκων δεν καταλαμβάνονται από το δεδικασμένο  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-56" href="#t-56">56</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα του Συμβουλίου δεν θεμελιώνουν επαρκώς το παραδεκτό του επίμαχου λόγου αναιρέσεως κατά το άρθρο 169, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εκτιμώ, επομένως, ότι ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VII.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγής</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν το Δικαστήριο αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, μπορεί το ίδιο να αποφανθεί οριστικά επί της διαφοράς, εφόσον είναι ώριμη προς εκδίκαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εκτιμώ ότι τούτο συμβαίνει στην υπό κρίση υπόθεση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τον προβαλλόμενο με την προσφυγή όγδοο λόγο ακυρώσεως, προτείνω να απορριφθεί βάσει των σημείων 30 έως 78 των παρουσών προτάσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τον πρώτο έως και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι αυτοί απορρίφθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο και ότι, ως εκ τούτου, ελλείψει ανταναιρέσεως εκ μέρους της Hamas κατά της απορρίψεως των ως άνω λόγων ακυρώσεως, η αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν τη θίγει κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τους συγκεκριμένους λόγους ακυρώσεως  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-57" href="#t-57">57</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, προτείνω να απορριφθεί η προσφυγή που άσκησε η Hamas ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VIII.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">92.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως γίνεται δεκτή και το Δικαστήριο κρίνει το ίδιο οριστικά τη διαφορά, αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">93.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βάσει του άρθρου 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού αυτού, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική δίκη δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του ίδιου Κανονισμού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">94.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Καθόσον ο ηττηθείς διάδικος είναι η Hamas, προτείνω να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IX.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">95.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 4ης Σεπτεμβρίου 2019, Hamas κατά Συμβουλίου (T-308/18, EU:T:2019:557)·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να απορρίψει την προσφυγή που άσκησε η Hamas ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει τη Hamas να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) T-308/18 (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2019:557).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) ΕΕ 2018, L 79, σ. 26.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) ΕΕ 2018, L 79, σ. 7.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) ΕΕ 2018, L 194, σ. 144.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) ΕΕ 2018, L 194, σ. 23.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) ΕΕ 2009, L 325, σ. 35.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Κοινή Θέση του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ 2001, L 344, σ. 93).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Ο κατάλογος αυτός καταρτίστηκε με την απόφαση 927/2001/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την κατάρτιση του καταλόγου που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 του κανονισμού 2580/2001 (ΕΕ 2001, L 344, σ. 83), και έχει ενημερωθεί, ανά τακτά διαστήματα, με μεταγενέστερες πράξεις του Συμβουλίου, μεταξύ των οποίων καταλέγονται και οι επίμαχες πράξεις.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 10 και 26 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Ο κατάλογος αυτός παρατίθεται εκ νέου, κατά πανομοιότυπο τρόπο, στα παραρτήματα των τεσσάρων επίμαχων πράξεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Βλ. αιτιολογική σκέψη 5 της αποφάσεως 2018/475 και του κανονισμού 2018/468, καθώς και την ίδια αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 2018/1084 και του κανονισμού 2018/1071.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Βλ. αιτιολογική σκέψη 2 του κανονισμού 2018/468 και του κανονισμού 2018/1071.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Βλ. αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού 2018/468 και του κανονισμού 2018/1071.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Βλ. αιτιολογική σκέψη 4 του κανονισμού 2018/468 και του κανονισμού 2018/1071.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Παράρτημα Α του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Παράρτημα Β του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 76 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 78 έως 261 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 266 έως 269 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) C-137/92 P (στο εξής: απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., EU:C:1994:247).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 270 έως 305 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Το Συμβούλιο κοινοποιεί τις πράξεις αυτές είτε απευθείας, όταν γνωρίζει τη διεύθυνση των ενδιαφερομένων προσώπων και οντοτήτων είτε, στην αντίθετη περίπτωση, με δημοσίευση ανακοινώσεως στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 11 και 27 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Συμβούλιο, με επιστολές της 22ας Μαρτίου και της 31ης Ιουλίου 2018, κοινοποίησε στη δικηγόρο της Hamas το σκεπτικό για τη διατήρηση της Hamas στον επίμαχο κατάλογο.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Βλ. σκέψη 278 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 270 έως 305 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 270 και 271 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 272 έως 277 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 281 και 282 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 285 έως 288 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 289 έως 297 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 298 έως 302 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 303 και 304 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) Το Συμβούλιο παραπέμπει στην απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2006, Organisation des Modjahedines du peuple d’Iran κατά Συμβουλίου (T-228/02, EU:T:2006:384, σκέψη 147).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 262 και 263 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) ΕΕ 2000, L 308, σ. 26.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) ΕΕ 2019, L 302, σ. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 23ης Απριλίου 2013, Gbagbo κ.λπ. κατά Συμβουλίου (C-478/11 P έως C‑482/11 P, EU:C:2013:258, σκέψη 56 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 23ης Απριλίου 2013, Gbagbo κ.λπ. κατά Συμβουλίου (C-478/11 P έως C‑482/11 P, EU:C:2013:258, σκέψη 57).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2006, Organisation des Modjahedines du peuple d’Iran κατά Συμβουλίου (T-228/02, EU:T:2006:384, σκέψη 147).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Επισημαίνω ότι, στην πράξη, το Συμβούλιο μεριμνά να δημοσιεύει τους ατομικούς λόγους καταχωρίσεως, στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να αποδειχθεί η αντιστοιχία της καταχωρίσεως ενός προσώπου με τα γενικά κριτήρια καταχωρίσεως που προβλέπονται στις πράξεις περί επιβολής περιοριστικών μέτρων, κοινοποιώντας ταυτόχρονα αναλυτικότερες πληροφορίες σχετικά με την καταχώριση αποκλειστικά στον ενδιαφερόμενο. Βλ., για παράδειγμα, απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014 (ΕΕ 2014, L 66, σ. 26), και κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 της ίδιας ημέρας (ΕΕ 2014, L 66, σ. 1), σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, όπως τροποποιήθηκαν και εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ μέχρι σήμερα: το Συμβούλιο παραθέτει συνοπτικώς, στα παραρτήματα των πράξεων αυτών, τον λόγο για την καταχώριση καθενός από τα πρόσωπα τα οποία αφορούν τα μέτρα (ιδίως την ύπαρξη εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας για πράξεις υπεξαιρέσεως κεφαλαίων) και στη συνέχεια γνωστοποιεί, μόνο στον ενδιαφερόμενο όταν το ζητήσει, την αναλυτική αιτιολογία για την καταχώριση αυτή (ιδίως το αντικείμενο της ποινικής διαδικασίας σε βάρος του προσώπου αυτού). Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, Yanukovych κατά Συμβουλίου (T-346/14, EU:T:2016:497, σκέψεις 8 έως 12), η οποία επικυρώθηκε σε δεύτερο βαθμό με την απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2017, Yanukovych κατά Συμβουλίου (C-598/16 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2017:786).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-42" href="#c-42">42</a>
</span>) Βλ., ως προς το ζήτημα αυτό, Clausen, F., Les moyens d’ordre public devant la Cour de justice de l’Union européenne, Bruylant, Βρυξέλλες, 2018, σ. 222.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-43" href="#c-43">43</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 272 έως 277 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-44" href="#c-44">44</a>
</span>) Βλ. απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ. (σκέψεις 75 και 76).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-45" href="#c-45">45</a>
</span>) Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ως προς τις πράξεις των θεσμικών οργάνων, των λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης ισχύει τεκμήριο νομιμότητας, το οποίο σημαίνει ότι οι πράξεις αυτές παράγουν έννομα αποτελέσματα εφόσον δεν έχουν ανακληθεί, ακυρωθεί κατόπιν προσφυγής ακυρώσεως ή κριθεί άκυρες κατόπιν προδικαστικής παραπομπής ή κατόπιν ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας (απόφαση της 14ης Ιουνίου 2012, CIVAD, C-533/10, EU:C:2012:347, σκέψη 39 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Εξάλλου, σε υπόθεση στην οποία η προσφεύγουσα, στηριζόμενη στην απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., αμφισβήτησε το σύννομο της εκδόσεως και της επικυρώσεως της οικείας αποφάσεως, καθώς και τη συμφωνία του εγγράφου που της κοινοποιήθηκε προς το πρωτότυπο, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα αυτά με την αιτιολογία ότι η προσφεύγουσα δεν επικαλέστηκε καμία ένδειξη ούτε κάποια συγκεκριμένη περίσταση ικανή να αποδυναμώσει το τεκμήριο νομιμότητας που ισχύει για τις κοινοτικές πράξεις, όσον αφορά τόσο την έκδοση και την επικύρωση της επίδικης αποφάσεως όσο και τη συμφωνία του περιεχομένου του εγγράφου που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα προς το πρωτότυπο κείμενο (βλ. απόφαση της 7ης Ιουλίου 1994, Dunlop Slazenger κατά Επιτροπής, T-43/92, EU:T:1994:79, σκέψη 24).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-46" href="#c-46">46</a>
</span>) Βλ. σκέψη 301 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-47" href="#c-47">47</a>
</span>) Βλ. σημεία 42 έως 46 των παρουσών προτάσεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-48" href="#c-48">48</a>
</span>) Βλ. αιτιολογική σκέψη 2 του κανονισμού 2018/468 και του κανονισμού 2018/1071.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-49" href="#c-49">49</a>
</span>) Η νομολογία υιοθέτησε παρόμοια προσέγγιση όσον αφορά το άρθρο 16, πρώτο εδάφιο, του εσωτερικού κανονισμού της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 1993 (ΕΕ 1993, L 230, σ. 16), το οποίο, όπως και η νυν ισχύουσα διάταξη, προέβλεπε ότι οι πράξεις που εγκρίνονται, προσαρτημένες ως παράρτημα στα πρακτικά της συνεδριάσεως κατά τη διάρκεια της οποίας εγκρίθηκαν, κυρώνονται με την υπογραφή του προέδρου και του γενικού γραμματέα της Επιτροπής στην πρώτη σελίδα των εν λόγω πρακτικών. Κατά τη νομολογία αυτή, οι κανόνες περί κυρώσεως της ως άνω διατάξεως αποτελούν eo ipso επαρκή εγγύηση για τον έλεγχο, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, της πλήρους αντιστοιχίας μεταξύ των κοινοποιουμένων ή των δημοσιευομένων κειμένων με το κείμενο που ενέκρινε το Σώμα των Επιτρόπων και, συνεπώς, με τη βούληση του συντάκτη τους. Συγκεκριμένα, εφόσον το κείμενο αυτό είναι προσαρτημένο στα πρακτικά και η πρώτη σελίδα του φέρει την υπογραφή του προέδρου και του γενικού γραμματέα, μεταξύ των εν λόγω πρακτικών και των εγγράφων που καλύπτονται από τα πρακτικά αυτά υφίσταται σύνδεσμος ο οποίος διασφαλίζει το ακριβές περιεχόμενο και τον ακριβή τύπο της αποφάσεως του Σώματος. Ως προς τούτο, μια αρχή θεωρείται ότι ενήργησε σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία εφόσον δεν έχει διαπιστωθεί από το δικαιοδοτικό όργανο της Ένωσης το παράτυπο των ενεργειών της (πρβλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 20ής Απριλίου 1999, Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-305/94 έως T‑307/94, T-313/94 έως T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 και T-335/94, EU:T:1999:80, σκέψεις 302 έως 304, επικυρωθείσα, ως προς τις σκέψεις αυτές, με την απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 2002, Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P έως C-252/99 P και C-254/99 P, EU:C:2002:582).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-50" href="#c-50">50</a>
</span>) Επιπλέον, διερωτώμαι αν, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, η παράβαση της υποχρεώσεως κυρώσεως των επίμαχων πράξεων από το Συμβούλιο θα έπρεπε να συνεπάγεται την ακύρωσή τους. Το Δικαστήριο, βεβαίως, έχει αποφανθεί ότι η κύρωση των πράξεων (μεταξύ άλλων, η προβλεπόμενη από τον εσωτερικό κανονισμό της Επιτροπής) αποτελεί ουσιώδη τύπο υπό την έννοια του άρθρου 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, κατά της παραβάσεως του οποίου χωρεί προσφυγή ακυρώσεως (βλ. απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., σκέψη 76), και ότι συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου η έλλειψη και μόνον κυρώσεως μιας πράξεως, χωρίς να χρειάζεται να αποδειχθεί, επιπλέον, ότι η πράξη ενέχει και άλλο ελάττωμα ή ότι η έλλειψη κυρώσεως προκάλεσε ζημία σε εκείνον που την προβάλλει (βλ. αποφάσεις της 6ης Απριλίου 2000, Επιτροπή κατά ICI, C-286/95 P, EU:C:2000:188, σκέψη 42, και της 6ης Απριλίου 2000, Επιτροπή κατά Solvay, C-287/95 P και C-288/95 P, EU:C:2000:189, σκέψη 46). Ωστόσο, οι υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις αυτές χαρακτηρίζονταν από το γεγονός ότι υπήρχε, τουλάχιστον, ο κίνδυνος να μην ταυτίζεται το κείμενο της κοινοποιηθείσας στους αποδέκτες πράξεως με το εγκριθέν από το οικείο θεσμικό όργανο (βλ. αποφάσεις της 6ης Απριλίου 2000, Επιτροπή κατά ICI, C-286/95 P, EU:C:2000:188, σκέψεις 61 και 62, και της 6ης Απριλίου 2000, Επιτροπή κατά Solvay, C‑287/95 P και C-288/95 P, EU:C:2000:189, σκέψεις 66 και 67). Ο κίνδυνος αυτός, άλλωστε, επήλθε στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο και, στη συνέχεια, το Δικαστήριο διαπίστωσαν διαφορές, αφενός, μεταξύ ορισμένων γλωσσικών αποδόσεων της αποφάσεως που εξέδωσε το Σώμα των Επιτρόπων και, αφετέρου, μεταξύ του κειμένου της αποφάσεως που υιοθετήθηκε και του κειμένου της αποφάσεως που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα (βλ. απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., σκέψη 8). Επομένως, σε όλες αυτές τις υποθέσεις, η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς τη γνησιότητα της οικείας αποφάσεως συνιστά αναπόφευκτα παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου (πρβλ. απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., σκέψη 75). Εξάλλου, οι τυπικές διαδικασίες η παράβαση των οποίων δύναται να συνιστά λόγο ακυρώσεως για παράβαση ουσιώδους τύπου είναι κατ’ ανάγκην εκείνες που αποσκοπούν στην προστασία των ιδιωτών (πρβλ. απόφαση της 7ης Μαΐου 1991, Nakajima κατά Συμβουλίου, C-69/89, EU:C:1991:186, σκέψη 50). Πλην όμως, καίτοι δεν υφίσταται αμφιβολία ότι η έλλειψη κυρώσεως πράξεως, στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορεί να θίξει την αρχή της ασφάλειας δικαίου, διότι περιάγει τους πολίτες σε κατάσταση αβεβαιότητας ως προς την αντιστοιχία μεταξύ των κειμένων που τους απευθύνονται ή τους αφορούν και της βουλήσεως του εκδότη τους, διερωτώμαι εάν το συμπέρασμα αυτό πρέπει να διαφοροποιηθεί σε καταστάσεις όπως της υπό κρίση υποθέσεως όπου, αντιθέτως προς τις προαναφερθείσες περιπτώσεις, δεν αμφισβητείται καν η γνησιότητα του σκεπτικού των επίμαχων πράξεων. Σε τέτοια περίπτωση, φρονώ ότι είναι παράδοξο να πρέπει να γίνει δεκτός λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται μη προσήκουσα κύρωση μιας πράξεως (ήτοι, λόγος ακυρώσεως σχετικός με τη διαδικασία βάσει της οποίας η πράξη μπορεί να αποδοθεί στο θεσμικό όργανο από το οποίο εκδόθηκε), εφόσον η γνησιότητα της πράξεως αυτής (ήτοι, το γεγονός ότι προέρχεται από το εν λόγω θεσμικό όργανο) δεν αμφισβητήθηκε ούτε από τους διαδίκους ούτε από τον δικαστή της Ένωσης. Επιπλέον, είμαι της γνώμης ότι η διαφοροποίηση ως προς την προσέγγιση του ζητήματος αυτού συνάδει με την προσέγγιση που ακολουθείται από τα δικαστήρια των κρατών μελών: παραπέμπω, για παράδειγμα, στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ελλάδα) της 28ης Φεβρουαρίου 2003 (αριθ. 530/2003, EL:COS:2003:0228A530.99E4028, σκέψη 4) και στη νομολογία «Danthony» του Conseil d’État (Συμβουλίου της Επικρατείας, Γαλλία) (απόφαση της 23ης Δεκεμβρίου 2011, Claude Danthony κ.λπ., αριθ. 335033, FR:CEASS:2011:335033.20111223), οι οποίες συνηγορούν, κατ’ ουσίαν, υπέρ της απόψεως ότι μια τυπική πλημμέλεια είναι ικανή να καταστήσει παράνομη τη ληφθείσα απόφαση μόνον εφόσον μπορεί να επηρεάσει το περιεχόμενο της ληφθείσας αποφάσεως ή αν στέρησε τους ενδιαφερόμενους από κατοχυρωμένο δικαίωμα, όχι όμως όταν η τυπική αυτή πλημμέλεια προβάλλεται για να κλονίσει εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών η οποία δεν αμφισβητείται από τους ενδιαφερόμενους.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-51" href="#c-51">51</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 281 έως 283 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, οι οποίες παραπέμπουν στις αποφάσεις Επιτροπή κατά BASF κ.λπ. (σκέψη 67), και της 18ης Ιανουαρίου 2005, Confédération Nationale du Crédit Mutuel κατά Επιτροπής (T-93/02, EU:T:2005:11, σκέψη 124).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-52" href="#c-52">52</a>
</span>) Με την απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., το Δικαστήριο είχε προσάψει στην Επιτροπή πλείονες τυπικές παραβάσεις, διαπιστώνοντας, πρώτον, ότι το γερμανικό κείμενο της αποφάσεως που υιοθετήθηκε από το Σώμα των Επιτρόπων δεν αντιστοιχούσε στις άλλες γλωσσικές αποδόσεις, αλλά ούτε και στο κείμενο που δημοσιεύθηκε· δεύτερον, ότι, στις αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα προστέθηκε ένα εδάφιο το οποίο δεν υπήρχε στις αποφάσεις που υιοθετήθηκαν από το Σώμα των Επιτρόπων· τρίτον, ότι, στο κείμενο των πράξεων που κοινοποιήθηκαν στις ενδιαφερόμενες οντότητες, το διατακτικό είχε τροποποιηθεί σε σχέση με το κείμενο της αποφάσεως που είχε υποβληθεί στο Σώμα (βλ. απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., σκέψη 8), και, τέταρτον, ότι το εν λόγω Σώμα των Επιτρόπων είχε εγκρίνει την επίμαχη απόφαση μόνο στη γερμανική, αγγλική και γαλλική γλώσσα (βλ. απόφαση Επιτροπή κατά BASF κ.λπ., σκέψη 10). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-53" href="#c-53">53</a>
</span>) Βλ. σκέψεις 304 και 305 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-54" href="#c-54">54</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 15ης Νοεμβρίου 2012, Al-Aqsa κατά Συμβουλίου και Κάτω Χώρες κατά Al-Aqsa (C-539/10 P και C-550/10 P, EU:C:2012:711, σκέψη 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-55" href="#c-55">55</a>
</span>) Πρβλ. αποφάσεις της 15ης Νοεμβρίου 2012, Al-Aqsa κατά Συμβουλίου και Κάτω Χώρες κατά Al-Aqsa (C-539/10 P και C-550/10 P, EU:C:2012:711, σκέψη 49), και της 15ης Μαΐου 2019, CJ κατά ECDC (C-170/18 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:410, σκέψη 49 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-56" href="#c-56">56</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 15ης Μαΐου 2019, CJ κατά ECDC (C-170/18 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:410, σκέψη 49 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-57" href="#c-57">57</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 4ης Μαρτίου 2021, Επιτροπή κατά Fútbol Club Barcelona (C-362/19 P, EU:C:2021:169, σκέψεις 108 έως 110), και νομολογία μνημονευόμενη στο σημείο 84 των παρουσών προτάσεων.</p>
</body>
</html>
