<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-30/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CC0030</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:54">EU:C:2018:54</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>16</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>16</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia Y. Bota – Sprawa C‑30/17</HT></P><P><HT TYPE="SC">Kompania Piwowarska</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Yves’a Bota</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20180201">1 lutego 2018 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: francuski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑30/17</HT></P><P>Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu</P><P>przeciwko</P><P>Kompanii Piwowarskiej S.A. w Poznaniu</P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska)]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Przepisy podatkowe</KEYWORD><KEYWORD>Harmonizacja ustawodawstw</KEYWORD><KEYWORD>Podatek akcyzowy</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 92/83/EWG</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 3 ust. 1</KEYWORD><KEYWORD>Alkohol i napoje alkoholowe</KEYWORD><KEYWORD>Piwo</KEYWORD><KEYWORD>Piwo smakowe</KEYWORD><KEYWORD>Stopień Plato</KEYWORD><KEYWORD>Sposób obliczania</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Niniejszy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="21" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 21</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 206; sprostowanie – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 1, t. 21, s. 67.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Wspomniany wniosek został złożony w ramach sporu pomiędzy Dyrektorem Izby Celnej w Poznaniu (Polska) a Kompanią Piwowarską S.A. w Poznaniu (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Kompanią Piwowarską<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>), spółką produkującą piwo, a w szczególności piwo smakowe, dotyczącego ustalenia sposobu obliczania stopni Plato, w celu określenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym należnym od Kompanii Piwowarskiej z tytułu sprzedaży piw smakowych w listopadzie 2004 r.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Pytanie prejudycjalne zmierza do ustalenia przez Trybunał, czy w celu określenia podstawy opodatkowania piwa smakowego według skali Plato należy uwzględnić substancje aromatyczne i cukry dodane po zakończeniu fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Wykładnia, o której dokonanie poproszono Trybunał, będzie pierwszą próbą interpretacji art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 oraz pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>W niniejszej opinii przedstawię względy, dla których uważam, że w celu ustalenia podstawy opodatkowania piw smakowych w oparciu o skalę Plato nie należy uwzględniać substancji aromatycznych i cukrów dodanych po zakończeniu fermentacji.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 92/12</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia <DATE ISO="19920225">25 lutego 1992 r.</DATE> w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="076" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 76, s. 1</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 1, t. 21, s. 67; sprostowanie <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="210" PAGE.FIRST="39" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 210, s. 39</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji lub w momencie wystąpienia ubytków, które muszą podlegać podatkowi akcyzowemu zgodnie z art. 14 ust. 3. […]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 92/83</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Motywy trzeci, czwarty i piąty dyrektywy 92/83 brzmią następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego ważne jest ustalenie wspólnych definicji dla wszystkich produktów zaliczanych do tej grupy;</P></CONSID><CONSID><P>praktyczne jest oparcie takich określeń na definicjach przyjętych w Nomenklaturze scalonej, obowiązującej w chwili przyjęcia niniejszej dyrektywy;</P></CONSID><CONSID><P>w przypadku piwa możliwe jest dopuszczenie alternatywnych metod obliczania podatku od gotowego produktu<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Sekcja I tej dyrektywy jest zatytułowana <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Piwo<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>. W ramach owej sekcji art. 2 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Do celów niniejszej dyrektywy przez pojęcie <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>piw[a]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00AB" ID="QE0007"/> rozumie się wszelkie produkty oznaczone kodem taryfowym CN 2203 lub wszelkie produkty zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, oznaczonymi kodem taryfowym CN 2206, o ile w każdym wypadku rzeczywista zawartość alkoholu w tych produktach przekracza 0,5% obj.<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artykuł 3 dyrektywy 92/83 określa, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Podatek akcyzowy od piwa nakładany przez państwa członkowskie ustala się według:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>liczby hektolitrów/stopni Plato,</P><P>lub</P></ITEM><ITEM><P>liczby hektolitrów/rzeczywistej zawartości alkoholu objętościowo</P></ITEM></LIST><P>w gotowym produkcie.</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Przy stwierdzaniu, czy piwo objęte jest podatkiem akcyzowym zgodnie z wymogami dyrektywy 92/84/EWG[<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="29" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 29</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 213.</P></NOTE>] państwa członkowskie mają prawo pomijać ułamki stopni Plato lub procentów rzeczywistej zawartości alkoholu, obliczanej objętościowo.</ALINEA><?PAGE NO="3"?><ALINEA>Ponadto, państwa członkowskie przy ustalaniu podatku akcyzowego od piwa według liczby hektolitrów/stopni Plato mogą dzielić piwo na kategorie, z których każda oznaczana jest przez nie więcej niż 4 stopnie Plato, oraz stosować tę samą stawkę podatku akcyzowego od hektolitra każdego piwa należącego do tej samej kategorii. Stawki takie są niezmiennie równe lub wyższe od stawki minimalnej, określonej w art. 6 dyrektywy 92/84 […], dalej zwanej <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>stawką minimalną<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00AB" ID="QE0009"/><QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artykuł 5 dyrektywy 92/83 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie mają prawo stosować stawki obniżone, które mogą kształtować się poniżej poziomu stawki minimalnej, do piwa o rzeczywistej zawartości alkoholu nieprzekraczającej 2,8% obj.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie mają prawo ograniczyć zakres stosowania niniejszego artykułu do produktów zawierających mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, oznaczonych kodem taryfowym CN 2206<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Sekcja IV tej dyrektywy jest zatytułowana: <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Produkty pośrednie<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>. W ramach tej sekcji art. 17 ust. 1 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Do celów niniejszej dyrektywy przez pojęcie <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>produkt[ów] pośredni[ch]<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00AB" ID="QE0013"/> rozumie się wszelkie produkty o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% obj., lecz nieprzekraczającej 22% obj., oznaczone kodami CN 2204, 2205 i 2206, z wyjątkiem produktów określonych w art. 2, 8 i 12<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Artykuł 28 dyrektywy 92/83 jest zawarty w części VII, zatytułowanej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Zwolnienia<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, i stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>Zjednoczone Królestwo ma prawo dalszego stosowania zwolnień, które zastosowało od dnia <DATE ISO="19920101">1 stycznia 1992 r.</DATE> w odniesieniu do następujących produktów:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>koncentrat napoju słodowego, którego b[rz]eczka przed fermentacją posiadała ciężar właściwy wynoszący [gęstość wynoszącą] 1200 ciężaru pierwotnego [ekstraktu podstawowego] (47[°] Plato) lub większ[ą],</P></ITEM><ITEM><P>aromatyzowane wódki gorzkie o zawartości alkoholu od 44,2 do 49,2% obj., zawierające 1,5–6% wagi goryczki, przypraw i innych składników aromatycznych oraz 4–10% wagi cukru, dostarczane w pojemnikach zawierających 0,2 litra lub mniej produktu<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</P></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 92/84</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Motywy drugi i siódmy dyrektywy 92/84 brzmią następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>dyrektywa 92/83 […] ustanawia przepisy odnoszące się do harmonizacji struktur podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych;</P></CONSID><P>[…]</P><CONSID><P>metody opodatkowania piwa w państwach członkowskich są różne i możliwe jest zezwolenie, aby takie zróżnicowanie trwało, w szczególności poprzez określenie stawki minimalnej, wyrażonej w opłacie uzależnionej zarówno od ciężaru właściwego, jak i od zawartości alkoholu w tym wyrobie<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Przepis art. 6 dyrektywy 92/84 stanowi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Od dnia <DATE ISO="19930101">1 stycznia 1993 r.</DATE> minimalną stawkę podatku akcyzowego dla piwa ustala się na:</P><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>0,748 [EUR] za 1 hektolitr/stopień Plato</P><P>lub</P></ITEM><ITEM><P>1,87 [EUR] za 1 hektolitr/stopień Plato,</P></ITEM></LIST></P><P>w wyrobie gotowym<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo polskie</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Artykuł 68 ust. 1, 3, 4 i 5 ustawy o podatku akcyzowym z dnia <DATE ISO="20040123">23 stycznia 2004 r.</DATE> (ze zmianami)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Dz.U. z 2004 r., nr 29, poz. 257.</P></NOTE> ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="068.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Do piwa w rozumieniu ustawy zalicza się wyroby wymienione w poz. 13 załącznika nr 2 do ustawy oraz wszelkie wyroby będące mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, oznaczone symbolem PKWiU 15.94.10 i kodem CN 2206 00, w których rzeczywista zawartość alkoholu przekracza 0,5% objętości.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="068.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu na 1 stopień Plato.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="068.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Stawka akcyzy dla piwa wynosi 6,86 [PLN, złotych polskich] [ok. 1,63 EUR] od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="068.005"><NO.PARAG>5.</NO.PARAG><ALINEA>Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania podstawy opodatkowania piwa, uwzględniając podstawy opodatkowania stosowane w państwach członkowskich<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Paragraf 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu ustalania podstawy opodatkowania piwa z dnia <DATE ISO="20040331">31 marca 2004 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Dz.U. z 2004 r., nr 70, poz. 635.</P></NOTE> stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>Przy ustalaniu podstawy opodatkowania piwa za 1 stopień Plato uważa się 1% m/m ekstraktu brzeczki podstawowej, obliczony na podstawie zawartości alkoholu oraz ekstraktu rzeczywistego w gotowym wyrobie<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności postępowania głównego i pytanie prejudycjalne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Spór w postępowaniu głównym toczy się pomiędzy Dyrektorem Izby Celnej w Poznaniu a Kompanią Piwowarską, spółką produkującą piwo tradycyjne oraz piwo smakowe, w przedmiocie określenia sposobu obliczania stopni Plato w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym należnym od spółki z tytułu sprzedaży piw smakowych w listopadzie 2004 r.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Po wstępnym sporządzeniu deklaracji podatkowej, w której Kompania Piwowarska uwzględniła w podstawie opodatkowania piwa smakowego składniki dodane po zakończeniu procesu fermentacji i po zapłaceniu tego podatku, spółka skierowała do organu administracji podatkowej korektę tej deklaracji, jak również wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży piwa smakowego. Zdaniem spółki, nadpłata ta wynikała z błędnego ustalenia stopnia Plato, ponieważ uwzględniał on cukier dodany po fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Organ podatkowy pierwszej instancji, a następnie organ odwoławczy oddaliły wniosek o stwierdzenie nadpłaty na tej podstawie, że w odniesieniu do piwa smakowego stopnie Plato, a w rezultacie wysokość podatku akcyzowego, powinny być obliczone z uwzględnieniem substancji aromatycznych na bazie cukru zawartych w wyrobie gotowym, które zostały dodane po zakończeniu procesu fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Kompania Piwowarska wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (Polska), który wyrokiem z dnia <DATE ISO="20141205">5 grudnia 2014 r.</DATE> uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu. Sąd ten orzekł, że przy obliczaniu zawartości ekstraktu rzeczywistego w wyrobie gotowym należało odliczyć substancje aromatyczne, które zostały do niego dodane, a w szczególności cukier i syrop.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu złożył skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego (Polska), powołując się w szczególności na okoliczność, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu narusza art. 68 ust. 3 i 4 ustawy o podatku akcyzowym, jak również art. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu ustalania podstawy opodatkowania piwa, ponieważ przepisy te, które są zgodne z dyrektywą 92/83, przy obliczaniu podatku akcyzowego nie pozwalają na odliczenie od ekstraktu rzeczywistego ilości ekstraktu dodanego wynikającego z dodania substancji aromatycznych w postaci syropu po zakończeniu fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Kompania Piwowarska powtórzyła swoją argumentację, zgodnie z którą, co do zasady, cukier dodany po zakończeniu fermentacji nie może być uznany za składnik ekstraktu brzeczki podstawowej i nie powinien być uwzględniony w podstawie opodatkowania piwa smakowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>Czy w świetle art. 3 ust. 1 oraz celów dyrektywy 92/83 przy ustalaniu podstawy opodatkowania piw smakowych według skali Plato należy wziąć pod uwagę zawartość ekstraktu rzeczywistego gotowego produktu z uwzględnieniem ekstraktu pochodzącego z dodanych, po zakończeniu fermentacji, substancji smakowych, czy też z ich pominięciem?<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Analiza</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Podatek akcyzowy w Unii</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Podatek akcyzowy w Unii jest uregulowany w dyrektywie ogólnej, czyli dyrektywie 92/12<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Zastąpionej dyrektywą Rady 2008/118/WE z dnia <DATE ISO="20081216">16 grudnia 2008 r.</DATE> w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającą dyrektywę 92/12/EWG (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="009" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2009">Dz.U. 2009, L 9, s. 12</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> oraz w dyrektywach dotyczących w sposób szczególny niektórych produktów jak alkohol, wyroby tytoniowe oraz energia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>W zakresie alkoholu są to: dyrektywy 92/83 i 92/84; w zakresie wyrobów tytoniowych: dyrektywa Rady 92/79/EWG z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie zbliżenia podatków od papierosów (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="8" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 8</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 3, t. 13, s. 202), dyrektywa Rady 92/80/EWG z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie zbliżenia podatków od wyrobów tytoniowych innych niż papierosy (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="10" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 10</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 3, t. 13, s. 204, dyrektywa Rady 95/59/WE z dnia <DATE ISO="19951127">27 listopada 1995 r.</DATE> w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="291" PAGE.FIRST="40" DATE.PUB="1995">Dz.U. 1995, L 291, s. 40</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 283 oraz dyrektywa Rady 2011/64/UE z dnia <DATE ISO="20110621">21 czerwca 2011 r.</DATE> w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="176" PAGE.FIRST="24" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 176, s. 24</REF.DOC.OJ>); w zakresie energii: dyrektywa Rady 92/81/EWG z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 12</REF.DOC.OJ>), dyrektywa Rady 92/82/EWG z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych dla olejów mineralnych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="19" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 19</REF.DOC.OJ>) oraz dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia <DATE ISO="20031027">27 października 2003 r.</DATE> w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="283" PAGE.FIRST="51" DATE.PUB="2003">Dz.U. 2003, L 283, s. 51</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 405.</P></NOTE> ustanawiających minimalny poziom harmonizacji<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Opinia rzecznika generalnego N. Fennelly’ego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Braathens</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑346/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:538">EU:C:1998:538</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). W przywołanej opinii rzecznik generalny N. Fennelly podkreślił, że harmonizacja wynikająca z dyrektywy 92/12 została uznana za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>harmonizację generalną i elastyczną<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, czy też harmonizację w oparciu o <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>najniższy wspólny mianownik<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Poza wspomnianymi tekstami, jak już wcześniej zauważono<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Zobacz opinia rzecznika generalnego N. Fennelly’ego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Braathens</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑346/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:538">EU:C:1998:538</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, nie ma ogólnie przyjętej definicji pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>akcyzy<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> w prawie Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>I tak, podobnie jak dyrektywa 92/12<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Zobacz opinię rzecznika generalnego N. Fennelly’ego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Braathens</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑346/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:538">EU:C:1998:538</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, również dyrektywa 2008/118 nie definiuje tego pojęcia i ogranicza się do stwierdzenia w art. 1 ust. 1, zgodnie z motywem dziewiątym, że ustanawia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego nakładanego bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję poniższych wyrobów<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>, czyli na produkty energetyczne i energię elektryczną, alkohol i napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Niemniej jednak system ogólny dyrektywy 92/12, a następnie system dyrektywy 2008/118, potwierdzają okoliczność, że akcyza może być uznana za szczególny podatek pośredni od konsumpcji produktów, który realizuje liczne cele, w tym przyniesienie dochodu skarbowi państwa oraz zniechęcenie do konsumpcji niektórych produktów<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Zobacz opinie rzecznika generalnego D. Ruiza-Jaraba Colomera w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Van de Water</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑325/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:614">EU:C:2000:614</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) oraz rzecznika generalnego M. Poiaresa Madura w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Heintz van Landewijck</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑494/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:110">EU:C:2006:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0002">2</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Zobacz również wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000224">24 lutego 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑434/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:98">EU:C:2000:98</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Celem dyrektywy ogólnej jest przyczynienie się do realizacji rynku wewnętrznego poprzez zapewnienie swobody przepływu towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Zobacz opinię rzecznika generalnego D. Ruiza-Jaraba Colomera w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Van de Water</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑325/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:614">EU:C:2000:614</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), jak również motyw pierwszy dyrektywy 92/12, w świetle którego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga swobodnego przepływu towarów, włączając te, które podlegają [w tym towarów podlegających] podatkom akcyzowym<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>.</P></NOTE>. A zatem przywołana dyrektywa zobowiązuje do zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich regulujących te rodzaje podatków, w celu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>zapewnienia, aby warunki wymagalności akcyzy były takie same we wszystkich państwach członkowskich<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19980402">2 kwietnia 1998 r.</DATE>, <NAME.CASE>EMU Tabac i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑296/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:152">EU:C:1998:152</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Ze względu na fakt, że podatek akcyzowy jest podatkiem od konsumpcji, wymagalność tego podatku powinna być jak najbliższa konsumentowi końcowemu, a art. 6 ust. 1 dyrektywy 92/12 stanowi, że podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji lub w sytuacjach do niego podobnych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zobacz opinia rzecznika generalnego D. Ruiza-Jaraba Colomera w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Van de Water</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑325/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:614">EU:C:2000:614</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Zatem obowiązek podatkowy powstaje w związku z produkcją lub przywozem na terytorium Unii towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, a wymagalność wynika z ich dopuszczenia do konsumpcji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Podsumowując, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, podatek akcyzowy jest obliczany zasadniczo w oparciu o objętość wyrobu, staje się on wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji opodatkowanych produktów i wyłącznie określone produkty są nim opodatkowane<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000309">9 marca 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>EKW i Wein &amp; Co</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑437/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:110">EU:C:2000:110</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi w szczególności o akcyzę od alkoholu i napojów alkoholowych, to poza dyrektywą ogólną, podatek akcyzowy od wspomnianych produktów jest uregulowany w drodze dyrektyw 92/83 i 92/84.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Pierwsza z tych dyrektyw reguluje harmonizację struktury podatku, a druga dotyczy zbliżenia stawek.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>W tym zakresie należy podkreślić, że jeśli chodzi o alkohol i napoje alkoholowe, harmonizacja wynikająca z tych dyrektyw już została uznana za harmonizację częściową<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000224">24 lutego 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑434/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:98">EU:C:2000:98</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Dyrektywy uwzględniają bowiem nie tylko różnorodność tradycji podatkowych państw członkowskich<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20000224">24 lutego 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Francja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑434/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:98">EU:C:2000:98</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, a w szczególności różnice w metodach opodatkowania piwa istniejące w państwach członkowskich, ale pozwalają również na zachowanie tych metod.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>A zatem z jednej strony art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 stanowi, że podatek akcyzowy od piwa nakładany przez państwa członkowskie ustala się według liczby hektolitrów/stopni Plato lub liczby hektolitrów/ rzeczywistej zawartości alkoholu objętościowo w gotowym produkcie, a w świetle art. 6 dyrektywy 92/84 minimalną stawkę podatku akcyzowego dla piwa ustala się na 0,748 [EUR] za 1 hektolitr/stopień Plato lub 1,87 [EUR] za 1 hektolitr/stopień zawartości alkoholu w wyrobie gotowym. Z drugiej strony, wynika to w sposób wyraźny z siódmego motywu dyrektywy 92/84, w świetle którego metody opodatkowania piwa w państwach członkowskich są różne i możliwe jest zezwolenie, aby takie zróżnicowanie trwało, w szczególności poprzez określenie stawki minimalnej, wyrażonej w opłacie uzależnionej zarówno od ciężaru właściwego, jak i od zawartości alkoholu w tym wyrobie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>W związku z tym, o ile system ma na celu zmiejszenie rozbieżności na poziomie krajowym, w szczególności poprzez zdefiniowanie wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, nałożenie minimalnej stawki lub kwoty podatku akcyzowego na każdy produkt oraz nadzór nad tym, aby krajowe systemy nie powodowały naruszeń konkurencji w ramach rynku wewnętrznego, o tyle dyrektywa 92/84 ustanawia wyłącznie poziom minimalny podatku akcyzowego dla niektórych rodzajów napojów alkoholowych i w rezultacie prowadzi jedynie do niepełnej harmonizacji stawek podatku akcyzowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Państwa członkowskie zachowują zatem swobodę uznania wystarczającą do ogólnego podwyższenia podatku akcyzowego, aby, na przykład, realizować szczególne cele zdrowia publicznego, pod warunkiem jednak, że to opodatkowanie jest zgodne z art. 110 TFUE<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz moja opinia w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Scotch Whisky Association i in.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑333/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:527">EU:C:2015:527</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0143">143</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Wreszcie wyroby objęte podatkiem akcyzowym są zdefiniowane w oparciu o Nomenklaturę scaloną. W tym przypadku przez pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>piwa<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> rozumie się wszelkie produkty oznaczone kodem taryfowym CN 2203 lub wszelkie produkty zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, oznaczonymi kodem taryfowym CN 2206, o ile w każdym wypadku rzeczywista zawartość alkoholu w tych produktach przekracza 0,5% obj<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Artykuł 2 dyrektywy 92/83.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Definicje</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>W celu ułatwienia lektury niniejszej opinii należy na wstępie zdefiniować pewną liczbę terminów i pojęć, których rozumienie ma zasadnicze znaczenie dla niniejszego odesłania prejudycjalnego i dla odpowiedzi, której należy udzielić na pytanie sądu odsyłającego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Jest to tym pilniej potrzebne, że z uwag przedstawionych przez strony wynika, iż stosują one te same terminy, ale na określenie różnych rzeczy. Na przykład, wnioskodawca w postępowaniu głównym przez wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>ekstrakt rzeczywisty<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> rozumie pojęcie, które nie wymaga sprecyzowania, że wyrób gotowy zawiera składniki dodane po fermentacji. Zdaniem rządu polskiego ekstrakt rzeczywisty w wyrobie gotowym to ekstrakt, w ramach którego składniki dodane po fermentacji muszą być uzwględniane. Pozwana w postępowaniu głównym uważa, że ekstrakt rzeczywisty stanowi część ekstraktu, która nie została przekształcona w alkohol lub w dwutlenek węgla, a wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>ekstrakt ogólny<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> określa ekstrakt składający się z ekstraktu rzeczywistego i cukrów lub ekstraktów dodanych po zakończeniu procesu fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Po pierwsze, mimo iż, jak podkreśliły strony w swoich uwagach na piśmie, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> nie jest zdefiniowane w prawie Unii, to wspomniane pojęcie, zgodnie z zasadami technologii warzenia piwa, i jak zgodnie podnoszą strony, może być rozumiane jako miara stężenia wagowego roztworu. Chodzi zatem o miarę stosunku wagi ekstraktu do wagi całego roztworu zastosowanego do stężenia ekstraktu brzeczki. Stopień Plato określa procent masy ekstraktu brzeczki podstawowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>A zatem 23 stopnie Plato charakteryzują brzeczkę, w której 23 g ekstraktu zostały użyte na 100 g brzeczki, a zatem roztwór o stężeniu 23% wag.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o ustalenie, czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> zakłada pomiar pierwotnej gęstości, odpowiadającej gęstości brzeczki podstawowej, czyli brzeczki przed fermentacją, tzn. naturalną reakcją chemiczną, w wyniku której cukier przekształca się w alkohol, to jest to kluczowa kwestia podniesiona w pytaniu prejudycjalnym skierowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny, na które odpowiedź zostanie udzielona poniżej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>O brzeczce podstawowej mówimy do momentu rozpoczęcia procesu fermentacji. Brzeczka podstawowa jest to produkt pośredni składający się z wody i składników piwa przygotowanych do fermentacji, takich jak chmiel i słód jęczmienny, przeznaczone do browarnictwa, zwane również ekstraktem i stanowiące podstawę procesu fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Ekstrakt rzeczywisty oznacza część ekstraktu, która nie została przekształcona w alkohol lub w dwutlenek węgla w wyniku fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Ekstrakt dodany odpowiada ekstraktowi wynikającemu z dodania aromatów w postaci syropu po zakończeniu fermentacji.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Aby zrozumieć, w jaki sposób te pojęcia współfunkcjonują w ramach produkcji piwa, należy przypomnieć, że brzeczka podstawowa składająca się z wody i ekstraktu przekształca się w wyniku fermentacji w piwo i produkty uboczne, takie jak dwutlenek węgla lub drożdże. Uzyskane w ten sposób piwo składa się z alkoholu, ekstraktu nieprzekształconego w alkohol, czyli ekstraktu rzeczywistego, oraz wody.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Wreszcie piwo smakowe jest produkowane w oparciu o piwo tradycyjne, do którego są dodawane, zasadniczo po fermentacji, syrop cukrowy oraz substancje aromatyczne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Po drugie, jeśli chodzi o obliczenie stopnia Plato, pomiar stężenia wagowego według skali Plato jest uzyskiwany po obliczeniu, za pomocą przyjętych tabel, gęstości roztworu. Na przykład roztwór o gęstości 1,1 odpowiada 23,7 stopniom Plato.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Wstępnie, w celu ustalenia stężenia ekstraktu brzeczki podstawowej według stopni Plato, pomiar był dokonywany bezpośrednio w tej cieczy po fermentacji alkoholowej. Postęp technologiczny umożliwił następnie pojawienie się innego sposobu pomiaru. I tak stopień Plato może być obliczony na podstawie cech zmierzonych w wyrobie powstałym w wyniku procesu fermentacji, na przykład w piwie, w szczególności dzięki odkryciu istnienia trwałej zależności fizycznej pomiędzy masą ekstraktu brzeczki podstawowej, masą alkoholu, który powstaje w wyniku fermentacji, oraz masą ekstraktu, który pozostaje po fermentacji gotowego wyrobu. Ta zależność fizyczna, wyrażona w sposób matematyczny za pomocą wzoru Ballinga, pozwala na obliczenie zawartości alkoholu w wyrobie gotowym, jeżeli jest znane stężenie ekstraktu brzeczki podstawowej i stężenie ekstraktu rzeczywistego w wyrobie gotowym. Przede wszystkim ta zasada zależności fizycznej pozwala na dokonanie odwrotnego obliczenia i ustalenie stężenia ekstraktu brzeczki podstawowej, jeżeli są znane zawartość alkoholu i stężenie ekstraktu rzeczywistego w gotowym wyrobie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Po trzecie, wydaje się, że z uwag na piśmie przedstawionych przez strony wynika pewna niejasność między pojęciami: <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>piwa smakowego<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>piwa dosładzanego<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>. Z postanowienia odsyłającego wynika bowiem, że przed sądami krajowymi pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>piwa smakowego<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>piwa dosładzanego<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> są równoważne w zakresie, w jakim substancje aromatyczne są substancjami słodzącymi, a z kolei pytanie prejudycjalne wymienia tylko piwa smakowe. Rząd polski wydaje się rozróżniać te dwa pojęcia, równocześnie twierdząc, że substancje słodzące stanowią część składników dodanych do piwa tradycyjnego po fermentacji w procesie produkcji piwa smakowego. Rząd hiszpański, podobnie jak Komisja Europejska, wydaje się zrównywać piwo smakowe z piwem słodzonym, stosując w swoich pismach zamiennie wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>piwa dosładzane<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>piwa smakowe<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>, a z kolei rząd grecki wymienia jedynie piwo smakowe, wskazując na substancje słodzące pośród innych składników, które mogą być dodane.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Substancję aromatyczną można zdefiniować jako dodatek spożywczy służący nadaniu produktowi zapachu, a substancja słodząca oznacza substancję, która nadaje słodki smak, chodzi tu w szczególności o słodzik syntetyczny, czyli produkt słodzący niezawierający cukru i niskokaloryczny. Mając na uwadze, że wszystkie substancje dodane po fermentacji mogą, wprawdzie w różnych proporcjach, mieć wpływ na obliczenie stopni Plato, pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>piwa smakowego<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> oraz <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>piwa dosładzanego<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/> powinny być uznane za podobne, mimo że pytanie prejudycjalne dotyczy tylko tego pierwszego pojęcia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Ponadto należy podkreślić, podobnie jak strony i sąd odsyłający, że problem w postępowaniu głównym wywołują zarówno substancje aromatyczne dodane po fermentacji, jak i syrop cukrowy, ponieważ uwzględnienie składników dodanych po fermentacji może zmienić liczbę stopni Plato.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Dodanie bowiem składników, a w szczególności cukru, po fermentacji skutkuje zwiększeniem masy ekstraktu podstawowego w wyrobie gotowym. W tych warunkach pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>substancji smakowych<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>, o którym mowa w pytaniu prejudycjalnym, należy rozumieć zarówno jako substancje aromatyczne sensu stricto, jak i syrop cukrowy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">C.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Analiza pytania prejudycjalnego</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Na wstępie należy podkreślić, że kwestia ustalenia, czy w praktyce jest możliwe, albo przeciwnie, niemożliwe wyodrębnienie w wyrobie gotowym części ekstraktu, który nie był zawarty w brzeczce podstawowej, wprawdzie zasługuje na wnikliwsze rozważenie, ale należy się nią zająć dopiero po zdefiniowaniu pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> w rozumieniu dyrektywy 92/83. Wykonalność w praktyce nie może bowiem mieć wpływu na wykładnię prawną wspomnianej dyrektywy i wspomnianego pojęcia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>W szczególności, po przeanalizowaniu pytania prejudycjalnego i wykładni, o którą wystąpił sąd odsyłający, zostanie zbadana okoliczność, po pierwsze, że w celu obliczenia stopnia Plato brzeczkę po fermentacji należy ewentualnie poddać analizie, a po drugie, że za pomocą metody Ballinga możliwe jest ustalenie pierwotnej gęstości brzeczki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zmierza w istocie do ustalenia przez Trybunał, w celu obliczenia liczby stopni Plato dla piwa smakowego i, w rezultacie, w celu obliczenia podatku akcyzowego od tego produktu, czy należy uwzględnić ekstrakt brzeczki podstawowej czy też ekstrakt wyrobu gotowego zawierający składniki dodane po fermentacji, czyli substancje aromatyczne i syrop cukrowy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Pytanie to, jakkolwiek techniczne, jest nowe, ponieważ Trybunał nigdy dotychczas nie dokonywał wykładni art. 3 dyrektywy 92/83 i stanowi ono ponadto podwójne wyzwanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Z jednej strony, taka wykładnia jest konieczna, ponieważ ani stopień Plato, ani metoda jego obliczenia nie są zdefiniowane w prawodawstwie Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>W tym zakresie znamienne jest, że Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny w swojej opinii w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 92/84/EWG w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="175" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2007">Dz.U. 2007, C 175, s. 1</REF.DOC.OJ>) odnosi się do definicji stopnia Plato zamieszczonej na stronie internetowej Wikipedia (pkt 3.6 wspomnianej opinii).</P></NOTE>, co może wywoływać rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Z jednej strony, strony wskazały na te różnice w swoich pismach i na rozprawie. Z drugiej strony, wynikają one z raportu końcowego zewnętrznej oceny dyrektywy 92/83, który został wydany po ocenie tego aktu w ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT). Zobacz Evaluation of Council Directive 92/83/EEC on the harmonisation of the structures of excise duties on alcohol and alcoholic beverages – Final Report, dostępny na następującej stronie internetowej: https://circabc.europa.eu/sd/a/3e197d56-02d3-4efd-b056-5b7d53b8e196/Evaluation%20of%20Council%20Directive%2092-83-EEC%20on%20the%20harmonisation%20of%20the%20structures%20of%20excise%20duties%20on%20alcohol%20and%20alcoholic%20beverages.pdf a w szczególności zalecenie nr 15, w świetle którego powinien zostać wyjaśniony sposób interpretacji art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83, w szczególności jeśli chodzi o piwo, do którego dodano cukier po fermentacji, ponieważ niektóre państwa członkowskie obliczają stopnie Plato, uwzględniając cukier dodany po fermentacji, a z kolei inne państwa członkowskie go nie uwzględniają (s. 141, 142).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> nie jest bowiem zdefiniowane w państwach członkowskich, które wybrały wspomnianą metodę obliczenia, aby określić strukturę podatku akcyzowego od piwa tradycyjnego i smakowego, niektóre państwa członkowskie obliczają wartość stopnia Plato, biorąc pod uwagę składniki dodane po fermentacji, podczas gdy inne obliczają ją z uwzględnieniem brzeczki podstawowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Tymczasem zastosowanie tych metod obliczenia prowadzi do odmiennych poziomów opodatkowania akcyzą i może powodować zakłócenie pomiędzy państwami członkowskimi, czy też stanowić wewnętrzny podatek o charakterze protekcjonistycznym bądź dyskryminacyjnym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Z drugiej strony, ze względu na różnice wspomniane w pkt 60 niniejszej opinii oraz stawki wynikające z art. 6 dyrektywy 92/84, wykładnia art. 3 dyrektywy 92/83 ma istotne znaczenie ekonomiczne zarówno dla podmiotów gospodarczych, jak i w związku z tym dla finansów państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Po określeniu wyzwań związanych z niniejszą sprawą przedstawię teraz wykładnię art. 3 dyrektywy 92/83.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>W tym zakresie ścierają się ze sobą dwie diametralnie przeciwstawne możliwości interpretacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Z jednej strony, Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, jak również rządy grecki i polski uważają, że dyrektywa 92/83 powinna być interpretowana w ten sposób, iż aby ustalić liczbę stopni Plato dla piwa smakowego, należy wziąć pod uwagę wyrób gotowy, w tym składniki dodane po fermentacji brzeczki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Z drugiej strony, Kompania Piwowarska, rząd hiszpański i Komisja podnoszą, że dyrektywa ta powinna być interpretowana w ten sposób, iż aby ustalić liczbę stopni Plato dla piwa smakowego, należy uwzględnić brzeczkę podstawową i w konsekwencji nie brać pod uwagę składników dodanych po fermentacji brzeczki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Aby odpowiedzieć sądowi odsyłającemu, należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 w związku z art. 6 dyrektywy 92/84 określa dwie metody obliczenia akcyzy od piwa. Pierwsza metoda opiera się na trzech parametrach, czyli po pierwsze, na liczbie hektolitrów wyrobu gotowego; po drugie, na stopniu Plato tego wyrobu i po trzecie, na stawce akcyzy ustalonej przez państwo członkowskie, która nie może być niższa od stawki ustalonej w art. 6 dyrektywy 92/84. Druga metoda opiera się również na pomnożeniu trzech parametrów, czyli liczby hektolitrów gotowego wyrobu, rzeczywistej zawartości alkoholu w produkcie oraz stawki akcyzy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Następnie należy podkreślić, że w świetle utrwalonego orzecznictwa wykładnia art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 powinna uwzględniać brzmienie tego przepisu, kontekst, w który się on wpisuje, oraz cele danej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności, jeśli chodzi o brzmienie tego przepisu, to należy stwierdzić, że niektóre wskazane w nim parametry, takie jak liczba hektolitrów lub stawka akcyzy, nie budzą wątpliwości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Z kolei drugi parametr zastosowany w drugiej z metod obliczenia, czyli rzeczywista zawartość alkoholu w produkcie, o której mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 92/83, w świetle wyjaśnień Komisji odpowiada pojęciu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>zawartości alkoholu<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/>, jak również pojęciu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> zdefiniowanemu w prawie Unii w rozdziale 22 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1821<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) z dnia <DATE ISO="20161006">6 października 2016 r.</DATE> zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="294" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2016">Dz.U. 2016, L 294, s. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>ilość jednostek objętościowych czystego alkoholu zawartego w temperaturze 20 °C w 100 jednostkach objętościowych produktu w tej samej temperaturze<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Z kolei pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/> wynikające z art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 nie zostało zdefiniowane w prawie Unii, a z prawodawstwa Unii nie wynika odesłanie do ustawodawstw krajowych w zakresie znaczenia tego pojęcia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>W takim przypadku, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, z wymogów zarówno jednolitego stosowania prawa Unii, jak i zasady równości wynika, że pojęcia zawarte w przepisie prawa Unii, który nie zawiera żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich w celu ustalenia jego znaczenia i zakresu, powinny zasadniczo być interpretowane w całej Unii w sposób autonomiczny i jednolity, co powinno nastąpić z uwzględnieniem kontekstu przepisu i celu zamierzonego przez dane uregulowanie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19840118">18 stycznia 1984 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ekro</NAME.CASE> (<NO.CASE>327/82</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1984:11">EU:C:1984:11</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0011">11</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101021">21 października 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Padawan</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑467/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:620">EU:C:2010:620</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150929">29 września 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Gmina Wrocław</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑276/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:635">EU:C:2015:635</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Po pierwsze, ze zwyczajowego rozumienia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/> w dziedzinie piwowarstwa wynika, że stopień Plato piwa powinien być obliczony w oparciu o część ekstraktu piwa pochodzącego z brzeczki podstawowej.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>O ile strony zgadzają się co do tego, że stopień Plato określa stężenie wagowe brzeczki, to jednak zajmują one odmienne stanowiska co do brzeczki, którą należy uwzględnić, a mianowicie czy w celu ustalenia podatku akcyzowego od piwa smakowego należy brać pod uwagę brzeczkę podstawową, czy też brzeczkę po fermentacji. A zatem, niezależnie od problemu wspomnianego w pkt 55 niniejszej opinii, należy rozważyć dwa podejścia do pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0048" ID="QS0048"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Zgodnie z pierwszym podejściem podstawa opodatkowania piwa jest określana za pomocą pojęć stosowanych w piwowarstwie, takich jak stopień Plato, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0049" ID="QS0049"/>ekstrakt brzeczki podstawowej<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0050" ID="QS0050"/>ekstrakt rzeczywisty<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/>, które należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem w piwowarstwie. Z kolei stopień Plato odpowiadający w browarnictwie stężeniu wagowemu brzeczki podstawowej, dla piwa smakowego powinien być obliczany w oparciu o część ekstraktu piwa pochodzącego z brzeczki podstawowej poddanej fermentacji, a mianowicie w oparciu o ekstrakt rzeczywisty i, w rezultacie, bez uwzględnienia składników dodanych po fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Zgodnie z drugim podejściem, w celu określenia wysokości podatku akcyzowego od piwa smakowego w świetle dyrektywy 92/83, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0051" ID="QS0051"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/> jest autonomiczne wobec jego rozumienia w piwowarstwie. W szczególności liczba stopni Plato piwa smakowego powinna być obliczona w oparciu o wyrób gotowy z uwzględnieniem ekstraktu ogólnego brzeczki po fermentacji, a mianowicie ekstraktu rzeczywistego i ekstraktu dodanego, a w rezultacie z uwzględnieniem składników dodanych do piwa po zakończeniu wspomnianej fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Strony są zgodne w tej kwestii, że dla tego samego piwa smakowego wybór jednej lub drugiej metody ustalenia stopnia Plato nie jest obojętny, ponieważ zastosowanie drugiej metody skutkuje istotnym zwiększeniem, rzędu 20%, stopni Plato, i w rezultacie znacznym podwyższeniem stawki należnej akcyzy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Jednakże Kompania Piwowarska i Komisja podnoszą, że wzór Ballinga, który pozwala na określenie stężenia ekstraktu brzeczki podstawowej, jeżeli znane są zawartość alkoholu i stężenie ekstraktu rzeczywistego w wyrobie gotowym, nie odzwierciedla rzeczywistej zależności fizycznej, w sytuacji gdy syrop cukrowy i substancje aromatyczne dodane po fermentacji są uwzględnione w obliczeniach. W świetle tego stanowiska wspomniane obliczenia ukazują bowiem fikcyjną wartość stężenia ekstraktu brzeczki podstawowej, która nie odzwierciedla zawartości ekstraktu brzeczki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Wnioskodawca w postępowaniu głównym nie kwestionował tego zarzutu i zgodził się na rozprawie, że wzór Ballinga prowadzi do błędnego wyniku, w sytuacji gdy składniki zostały dodane po fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Ponadto żaden element dyrektywy 92/83 lub dyrektywy 92/84 nie wskazuje na to, aby prawodawca Unii zmierzał do odejścia od rozumienia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0052" ID="QS0052"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/> przyjętego w browarnictwie w celu ustalenia akcyzy od piwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Po drugie, wykładni, w świetle której pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0053" ID="QS0053"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/> jest ustalane z uwzględnieniem brzeczki podstawowej, nie sprzeciwia się zastosowanie w art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0054" ID="QS0054"/>wyrób gotowy<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>A zatem, przeciwnie do tego, co podnoszą wnioskodawca w postępowaniu głównym i rząd polski, uważam, że wyrażenie to – występujące zarówno w art. 3 dyrektywy 92/83, jak i w art. 6 dyrektywy 92/84 – nie musi oznaczać, że stopnie Plato powinny być obliczone z uwzględnieniem substancji aromatycznych oraz syropu cukrowego dodanych po fermentacji.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>O ile bowiem jest oczywiste, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0055" ID="QS0055"/>wyrobu gotowego<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/> zawarte w art. 3 dyrektywy 92/83 ma zastosowanie do dwóch metod obliczania akcyzy od piwa, uważam, podobnie jak rząd hiszpański i Komisja, że odnosi się ono w większym stopniu do liczby hektolitrów aniżeli do sposobu obliczania liczby stopni Plato w tym sensie, że podstawa opodatkowania akcyzą od piwa wynika z objętości produktów mieszczących się w zakresie stosowania podatku akcyzowego wyrażonej w hektolitrach wyrobu gotowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>W tym zakresie należy podkreślić, że mimo specyficznego brzmienia art. 3 dyrektywy 92/83 pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0056" ID="QS0056"/>wyrobu gotowego<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/> odnosi się do dwóch metod określania podatku akcyzowego od piwa, jak potwierdza bezsprzecznie art. 3 ust. 1 wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od napojów alkoholowych i alkoholu zawartego w innych produktach<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="322" PAGE.FIRST="11" DATE.PUB="1990">Dz.U. 1990, C 322, s. 11</REF.DOC.OJ>. Zgodnie z przywołanym przepisem, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0057" ID="QS0057"/>[p]odatek akcyzowy nakładany przez państwa członkowskie ustala się według liczby hektolitrów/stopni Plato produktu gotowego dopuszczonego do konsumpcji lub wpisanego jako brakujący i przekraczającego dopuszczalną ilość podlegającą zwolnieniom […]<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/>.</P></NOTE>, jak również art. 6 wniosku dotyczącego zmiany dyrektywy 92/84<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 92/84/EWG w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych [COM(2006) 486 final]. Zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 4 tego wniosku, art. 6 dyrektywy 92/84 zostaje zmieniony jak następuje: <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0058" ID="QS0058"/>Począwszy od dnia <DATE ISO="20080101">1 stycznia 2008 r.</DATE>, stawka minimalna akcyzy od piwa jest ustalona według następujących stawek, w odniesieniu do produktu gotowego: a) 0,98 [EUR] za 1 hektolitr/stopień Plato, b) 2,45 [EUR] za 1 hektolitr/stopień zawartości alkoholu<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Jednakże, jeśli chodzi o jedną lub drugą metodę obliczania akcyzy od piwa, nie jestem przekonany, czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0059" ID="QS0059"/>wyrobu gotowego<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/> odnosi się do produktu, od którego należy ustalić akcyzę. Taka intepretacja nie znajduje bowiem, moim zdaniem, żadnego solidnego oparcia w brzmieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83. Ponadto, jak już zasygnalizowałem w pkt 67 niniejszej opinii, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0060" ID="QS0060"/>wyrobu gotowego<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/> występujące w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy ma na celu jedynie doprecyzowanie, w odniesieniu do każdej z metod ustalania akcyzy od piwa, że akcyza powinna być obliczana w oparciu o liczbę hektolitrów wyrobu gotowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>W świetle przedstawionych okoliczności definicja pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0061" ID="QS0061"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/> jest niezależna od użycia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0062" ID="QS0062"/>gotowego produktu<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/> w dyrektywie 92/83 i nie można twierdzić w sposób zasadny, że ta dyrektywa oraz dyrektywa 92/84, a w szczególności art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 zobowiązują do zdefiniowania stopnia Plato z uwzględnieniem składników dodanych po fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Jednakże, przy założeniu, że wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0063" ID="QS0063"/>gotowy produkt<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/> ma zastosowanie do sposobu obliczania stopni Plato i to obliczenie następuje w oparciu o ekstrakt brzeczki zawarty w piwie gotowym, czyli w <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0064" ID="QS0064"/>gotowym produkcie<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/>, to wspomniana okoliczność nie oznacza, że składniki dodane po fermentacji powinny zostać uwzględnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Wzór Ballinga nie pozwala bowiem na określenie dla piwa smakowego w prawidłowy, bezbłędny sposób zawartości ekstraktu brzeczki podstawowej na podstawie parametrów gotowego piwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>A zatem nawet przy założeniu, że dyrektywa 92/83 odnosi się do pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0065" ID="QS0065"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/> gotowego produktu, okoliczność ta nie może oznaczać, że stopnie Plato piwa smakowego są mierzone w piwie smakowym po zakończeniu produkcji tego wyrobu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Z powyższych okoliczności wynika, że brzmienie art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 nie zobowiązuje do obliczenia stopni Plato piwa smakowego z uwzględnieniem substancji aromatycznych oraz syropu cukrowego dodanych po fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>W drugiej kolejności w odniesieniu do wykładni systemowej uważam, że ukazuje ona jasno, iż obliczenie stopni Plato nie wiąże się, w przypadku piwa smakowego, z uwzględnieniem substancji aromatycznych i syropu cukrowego dodanych po fermentacji.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Z jednej strony, art. 28 dyrektywy 92/83 stanowi wyraźnie, że Zjednoczone Królestwo ma prawo dalszego stosowania zwolnień, które zastosowało od dnia <DATE ISO="19920101">1 stycznia 1992 r.</DATE> do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0066" ID="QS0066"/>koncentratu napoju słodowego, którego b[rz]eczka przed fermentacją posiadała ciężar właściwy wynoszący [gęstość] 1200 ciężaru [ekstraktu] pierwotnego (47[<HT TYPE="SUP">o</HT>] Plato) lub większ[ą]<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>W odniesieniu do tego przepisu stopień Plato jest ustalany w oparciu o gęstość przed fermentacją, a zatem stopień Plato powinien być obliczany dla brzeczki podstawowej, a nie dla brzeczki będącej wynikiem fermentacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Oczywiście, jak zwróciło uwagę kilku uczestników na rozprawie, jeśli chodzi o zwolnienie, prawodawca Unii dokładniej uregulował zakres stosowania i zasięg wspomnianego zwolnienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Jednakże okoliczność, że prawodawca Unii doprecyzował zasady obliczania stopni Plato dla celów stosowania zwolnienia, nie oznacza, a contrario, że przywołane zasady nie dotyczą obliczania akcyzy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Ponadto trudno jest mi sobie wyobrazić, że prawodawca Unii, wobec braku jakiejkolwiek definicji pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0067" ID="QS0067"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/>, zmierzał do wprowadzenia dwóch metod obliczania wartości tego miernika, w zależności od tego, czy chodziło o opodatkowanie, czy zwolnienie z podatku akcyzowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Z drugiej strony, prawodawca odniósł się do początkowej gęstości produktu opodatkowanego akcyzą w szerszym konktekście, czyli na gruncie dyrektywy 92/84.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>A zatem, skoro motyw siódmy wspomnianej dyrektywy podkreśla istnienie dwóch metod opodatkowania piwa i opisuje te metody, bez wątpienia odnosi się on do metod, o których mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Tymczasem, wskazując, że należy zezwolić na utrzymanie różnych metod opodatkowania piwa, w szczególności poprzez określenie stawki minimalnej wyrażonej stosunkiem do początkowej gęstości oraz zawartości alkoholu w wyrobie, jest oczywiste, że prawodawca Unii domyślnie przyjmuje, że obliczenie stopni Plato powinno być oparte na brzeczce podstawowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności wykładnia językowa potwierdza, moim zdaniem, że nie należy brać pod uwagę ekstraktu pochodzącego z substancji aromatycznych i syropu cukrowego dodanych po zakończeniu fermentacji w celu obliczenia stopni Plato.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Poprzez harmonizację struktur i stawek podatku akcyzowego od alkoholu i napojów alkoholowych prawodawca zmierza do opodatkowania spożywanego alkoholu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>A zatem znamienne jest, że art. 2 dyrektywy 92/83 wskazuje, w zakresie piwa, iż dyrektywa ta ma zastosowanie do piwa tradycyjnego i do wszelkich produktów zawierających mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, oznaczonych kodem taryfowym CN 2206, pod wyraźnym warunkiem, że rzeczywista zawartość alkoholu w tych produktach przekracza 0,5% obj. Ponadto z art. 5 ust. 1 wspomnianej dyrektywy wynika, że zawartość alkoholu jest niezbędna w celu zastosowania stawki akcyzy, a zatem stawka obniżona może być zastosowana, jeżeli nie zostaje osiągnięta określona zawartość alkoholu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>Ponadto, jak wynika z art. 27 dyrektywy 92/83 i z orzecznictwa Trybunału, alkohol przeznaczony do innych celów może być przedmiotem zwolnienia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070419">19 kwietnia 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Profisa</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑63/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:233">EU:C:2007:233</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Z kolei, o ile celem jest harmonizacja, choćby częściowa, podatku od spożywanego w ten sposób alkoholu, o tyle konieczne jest utrzymanie zgodności, oczywiście relatywnej, pomiędzy stosunkiem między stawkami podatku, z jednej strony, a stosunkiem między stopniem Plato a zawartością alkoholu, z drugiej strony.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105.</NO.P><TXT>O ile bowiem prawodawca, jak podkreśliłem w pkt 34 i 35 niniejszej opinii, zezwolił na utrzymanie różnych metod opodatkowania piwa, o tyle okoliczność, że ustalił stawki opodatkowania dotyczące każdej z tych metod, potwierdza, moim zdaniem, istnienie zgodności między tymi stosunkami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106.</NO.P><TXT>I tak stawki podatku są powiązane w takim zakresie, że stawka minimalna podatku, którą państwa członkowskie powinny stosować na hektolitr w oparciu o stopień Plato wyrobu gotowego odpowiada minimalnej stawce podatku, którą powinny stosować na hektolitr w oparciu o zawartość alkoholu przy założeniu, że zdecydowałyby się zastosować tę drugą metodę opodatkowania. Niemniej jednak stosunek, zaobserwowany empirycznie, pomiędzy stopniem Plato dla piwa i zawartością w nim alkoholu, który jest zależny od różnych czynników, nie jest absolutny, ale może oscylować wokół pewnego wachlarza wartości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107.</NO.P><TXT>W tym zakresie należy jednak przypomnieć, że dla piwa smakowego uwzględnienie cukrów i substancji aromatycznych dodanych po fermentacji w sposób wyraźny zwiększa stopień Plato tego wyrobu, podczas gdy w sytuacji dodania tych składników po fermentacji nie mają one żadnego wpływu na poziom zawartego w nim alkoholu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108.</NO.P><TXT>A zatem wykładnia art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 zaproponowana przez wnioskodawcę w postępowaniu głównym oraz przez rządy grecki i polski prowadzi w rezultacie do rozdzielenia metod i stawek akcyzy, i przede wszystkim do opodatkowania wyższą stawką piwa smakowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109.</NO.P><TXT>Z kolei takie stanowisko pozostaje w sprzeczności z celem podatku akcyzowego od piwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0110"><NO.P>110.</NO.P><TXT>O ile bowiem oczywiście jest prawdą, że dodanie składników po fermentacji wywołuje różnicę w objętości, to podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym nie może jednak zostać zmieniona w zakresie, w jakim ogólna zawartość objętościowa alkoholu jest ta sama przed dodaniem i po dodaniu wspomnianych składników, ponieważ składniki dodane po fermentacji nie mogą zwiększyć zawartości alkoholu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0111"><NO.P>111.</NO.P><TXT>Jednakże, jak już podkreśliłem, uwzględnienie składników dodanych po fermentacji fałszuje rezultaty zastosowania wzoru Ballinga ze względu na to, że liczba stopni Plato jest sztucznie zwiększona i już nie odzwierciedla zawartości alkoholu w piwie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0112"><NO.P>112.</NO.P><TXT>A zatem uwzględnienie, przy obliczaniu stopni Plato piwa smakowego, substancji aromatycznych i cukrów dodanych po fermentacji skutkuje tym, że wyroby mające tę samą zawartość alkoholu są opodatkowane w różny sposób i że podatek nie jest zależny od zawartości alkoholu w piwie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0113"><NO.P>113.</NO.P><TXT>Z kolei, z uwagi na zgodność, choćby relatywną, pomiędzy stosunkiem między stawkami opodatkowania z jednej strony, a stosunkiem między stopniem Plato i zawartością alkoholu z drugiej strony, okoliczność, że prawodawca zaakceptował utrzymanie różnych metod opodatkowania piwa i dokonał jedynie częściowej harmonizacji podatku akcyzowego od piwa, nie pozwala państwom członkowskim na przyjęcie takiego podejścia i ostatecznie opodatkowanie nie tylko alkoholu spożytego w postaci piwa, ale również substancji aromatycznych i cukru.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0114"><NO.P>114.</NO.P><TXT>W świetle powyższych uwag argument, zgodnie z którym nieuwzględnienie składników dodanych po fermentacji w przypadku piwa smakowego prowadzi do opodatkowania nie wyrobu gotowego dopuszczonego do konsumpcji, ale produktu pośredniego, a zatem do opodatkowania w ten sam sposób dwóch różnych wyrobów, nie jest w żaden sposób przekonujący.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0115"><NO.P>115.</NO.P><TXT>Oprócz okoliczności, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0068" ID="QS0068"/>produktu pośredniego<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/> jest zdefiniowane w dyrektywie 92/83 i nie ma zastosowania do piwa smakowego, o którym mowa w art. 2 tej dyrektywy, należy stwierdzić, że składniki dodane po fermentacji zwiększają objętość piwa smakowego i w rezultacie wysokość podatku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0116"><NO.P>116.</NO.P><TXT>Ponadto, jak wynika z definicji pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0069" ID="QS0069"/>stopnia Plato<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="201D" ID="QE0069"/>, wspomniana metoda opodatkowania opiera się na brzeczce podstawowej i liczbie stopni Plato i jest zatem charakterystyczna dla wszystkich wyrobów gotowych, piwa tradycyjnego czy też piwa smakowego, otrzymanych z brzeczki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0117"><NO.P>117.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach nie można podnosić, że nieuwzględnienie składników dodanych po fermentacji prowadzi do opodatkowania w ten sam sposób dwóch różnych wyrobów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0118"><NO.P>118.</NO.P><TXT>Ponadto wykładnia art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83, zgodnie z którą przepis ten nie zobowiązuje do obliczania stopni Plato dla piwa smakowego z uwzględnieniem substancji aromatycznych i syropu cukrowego dodanych po fermentacji, pozwala również na jednolite podejście do różnych rodzajów piwa i na uniknięcie jakiegokolwiek rozróżnienia pomiędzy piwami smakowymi a piwami, do których zostały dodane sztuczne substancje słodzące, dla których zawartość rzeczywistego ekstraktu nie zwiększa się lub zwiększa w niewielkim stopniu mimo dodania wspomnianych substancji słodzących.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0119"><NO.P>119.</NO.P><TXT>Z uwagi na powyższe rozważania kwestia możliwości lub, przeciwnie, braku możliwości zidentyfikowania w wyrobie gotowym części ekstraktu, która nie występowała w brzeczce podstawowej powinna zatem zostać przeanalizowana.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0120"><NO.P>120.</NO.P><TXT>Z uwag kilku uczestników postępowania wynika, że precyzyjne informacje dotyczące ostatecznego składu piwa, odnoszące się do składników dodanych po fermentacji, jak również analizy piwa smakowego pozwalają na określenie części substancji aromatycznych i cukrów dodanych po fermentacji w celu zastosowania wzoru Ballinga.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0121"><NO.P>121.</NO.P><TXT>W każdym razie wydaje mi się, że możliwe jest ustalenie stężenia ekstraktu brzeczki podstawowej w stopniach Plato poprzez dokonanie bezpośredniego pomiaru tej cieczy przed fermentacją alkoholową. Metoda ta, przeciwnie niż metoda oparta na ekstrakcie zawartym w gotowym wyrobie zawierającym cukier i inne składniki dodane po fermentacji, pozwala na określenie rzeczywistej wartości stężenia ekstraktu brzeczki podstawowej w stopniach Plato.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0122"><NO.P>122.</NO.P><TXT>Mając na uwadze całość powyższych rozważań, uważam, że art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/83 należy interpretować w ten sposób, że aby ustalić podstawę opodatkowania piw smakowych w oparciu o skalę Plato, nie należy uwzględniać ekstraktu pochodzącego z substancji smakowych i syropu cukrowego dodanych po zakończeniu fermentacji.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0123"><NO.P>123.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań proponuję, aby na pytanie Naczelnego Sądu Administracyjnego (Polska) Trybunał odpowiedział w sposób następujący:</TXT><P>Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych należy interpretować w ten sposób, że w celu ustalenia podstawy opodatkowania piw smakowych w oparciu o skalę Plato nie należy uwzględniać ekstraktu pochodzącego z substancji smakowych i syropu cukrowego dodanych po zakończeniu fermentacji.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>