<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-650/15 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CJ0650</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:802">EU:C:2017:802</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>17</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Aποφαση τησ <DATE ISO="20171025">25.10.2017</DATE> – Υποθεση C-650/15 P</HT></P><P><HT TYPE="SC">PPG και SNF κατά ECHA</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (πρώτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20171025">25ης Οκτωβρίου 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Αίτηση αναιρέσεως</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (REACH)</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 57</KEYWORD><KEYWORD>Άκρως ανησυχητικές ουσίες</KEYWORD><KEYWORD>Προσδιορισμός</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ</KEYWORD><KEYWORD>Εξαίρεση</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 3, σημείο 15</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια ενδιάμεσου προϊόντος</KEYWORD><KEYWORD>Ακρυλαμίδιο</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C-650/15 P,</P><P>με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις <DATE ISO="20151204">4 Δεκεμβρίου 2015</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG)</HT>, με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο),</P><P><HT TYPE="BOLD">SNF SAS</HT>, με έδρα το Andrézieux- Bouthéon (Γαλλία),</P><P>εκπροσωπούμενες από τις E. Mullier και R. Cana, avocats, καθώς και από τον D. Abrahams, barrister,</P><PARTY.STATUS>αναιρεσείουσες,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>όπου οι λοιποί διάδικοι είναι οι:</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων</HT> (<HT TYPE="BOLD">ECHA</HT>), εκπροσωπούμενος από την M. Heikkilä και τον W. Broere, επικουρούμενους από τους J. Stuyck και S. Raes, advocaten,</P><PARTY.STATUS>καθού πρωτοδίκως,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS><INTERVENERS><P><HT TYPE="BOLD">Βασίλειο των Κάτω Χωρών</HT>, εκπροσωπούμενο από τις M. Bulterman και B. Koopman,</P><P><HT TYPE="BOLD">Ευρωπαϊκή Επιτροπή</HT>, εκπροσωπούμενη από την K. Talabér-Ritz καθώς και από τους E. Manhaeve, K. Mifsud-Bonnici και D. Kukovec, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,</P><PARTY.STATUS>παρεμβαίνοντες πρωτοδίκως,</PARTY.STATUS></INTERVENERS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, C. G. Fernlund (εισηγητή), J.–C. Bonichot, A. Arabadjiev και E. Regan, δικαστές,</P><P>γενική εισαγγελέας: E. Sharpston</P><P>γραμματέας: L. Hewlett, κύρια διοικητική υπάλληλος,</P></PREAMBLE.INIT><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της <DATE ISO="20170111">11ης Ιανουαρίου 2017</DATE>,</VISA><VISA>αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="20170706">6ης Ιουλίου 2017</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Με την αίτησή τους αναιρέσεως η Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) και η SNF SAS ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150925">25ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>PPG και SNF κατά ECHA</NAME.CASE> (<NO.CASE>T-268/10</NO.CASE> RENV, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:698">EU:T:2015:698</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή τους με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA), της <DATE ISO="20091222">22ας Δεκεμβρίου 2009</DATE>, περί προσδιορισμού του ακρυλαμιδίου (ΕΚ 201-173-7) ως ουσίας που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 57 του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20061218">18ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="396" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">ΕΕ 2006, L 396, σ. 1</REF.DOC.OJ>, και διορθωτικό <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="136" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 136, σ. 3</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 552/2009 της Επιτροπής, της <DATE ISO="20090622">22ας Ιουνίου 2009</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="164" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 164, σ. 7</REF.DOC.OJ>) (στο εξής: κανονισμός REACH), σύμφωνα με το άρθρο 59 του εν λόγω κανονισμού (στο εξής: επίδικη απόφαση).</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 41 του κανονισμού REACH έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>Για λόγους εφαρμοσιμότητας και λόγω του ειδικού χαρακτήρα τους, θα πρέπει να ορισθούν ειδικές απαιτήσεις καταχώρισης για τα ενδιάμεσα προϊόντα. Τα πολυμερή θα πρέπει να εξαιρεθούν από την καταχώριση και την αξιολόγηση έως ότου γίνει εφικτή η επιλογή των πολυμερών που θα πρέπει να καταχωρίζονται λόγω των κινδύνων που ενέχουν για την υγεία του ανθρώπου ή για το περιβάλλον, με τρόπο απλό και αποτελεσματικό από άποψη κόστους και βάσει έγκυρων τεχνικών και επιστημονικών κριτηρίων.<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Εφαρμογή<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>στα μη απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="002.008"><NO.PARAG>8.</NO.PARAG><ALINEA><P>Τα απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα στις εγκαταστάσεις παρασκευής και μεταφερόμενα απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα εξαιρούνται από:</P><P>[…]</P><?PAGE NO="3"?><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τον τίτλο VII.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="002.009"><NO.PARAG>9.</NO.PARAG><ALINEA>Οι διατάξεις των τίτλων ΙΙ και VI δεν εφαρμόζονται στα πολυμερή.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Το άρθρο 3 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Ορισμοί<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>15)</NO.P><TXT>Ενδιάμεσο προϊόν: ουσία η οποία παρασκευάζεται και καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται αποκλειστικά στο πλαίσιο χημικών διεργασιών με σκοπό να μετατραπεί σε άλλη ουσία (στο εξής: <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>σύνθεση<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>):</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>μη απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν: ενδιάμεση ουσία η οποία, κατά τη σύνθεση, δεν αφαιρείται σκόπιμα (παρά μόνο για δειγματοληψία) από τον εξοπλισμό μέσα στον οποίο πραγματοποιείται η σύνθεση. Ο εξοπλισμός αυτός περιλαμβάνει το δοχείο αντίδρασης, το βοηθητικό του εξοπλισμό, και κάθε άλλο εξοπλισμό μέσα από τον οποίο περνούν η ή οι ουσίες κατά τη διεργασία συνεχούς ροής ή ασυνεχούς ροής καθώς και τους σωλήνες για τη μεταφορά από το ένα δοχείο στο άλλο για το επόμενο βήμα της αντίδρασης, αλλά δεν περιλαμβάνει δεξαμενές ή άλλα δοχεία στα οποία φυλάσσονται η ή οι ουσίες μετά την παρασκευή·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής: ενδιάμεση ουσία η οποία δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια του μη απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος, υπό τον όρο ότι η παρασκευή του ενδιάμεσου προϊόντος και η σύνθεση άλλης ουσίας ή ουσιών από το συγκεκριμένο ενδιάμεσο προϊόν γίνεται στις ίδιες εγκαταστάσεις παρασκευής τις οποίες εκμεταλλεύονται μια ή περισσότερες νομικές οντότητες·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν: ενδιάμεση ουσία η οποία δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια του μη απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος και η οποία μεταφέρεται ή παραδίδεται σε άλλες εγκαταστάσεις.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>16)</NO.P><TXT>Εγκατάσταση: ενιαία τοποθεσία στην οποία, εάν υπάρχουν περισσότεροι του ενός παρασκευαστές ουσίας ή ουσιών, μέρος της υποδομής και των εγκαταστάσεων χρησιμοποιούνται από κοινού.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 17 του κανονισμού REACH, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Καταχώριση απομονωμένων ενδιάμεσων προϊόντων στις εγκαταστάσεις παρασκευής<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="017.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε παρασκευαστής απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος στις εγκαταστάσεις παρασκευής σε ποσότητες 1 τόνου ή άνω ετησίως υποβάλλει στον Οργανισμό καταχώριση για το απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="017.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Η καταχώριση ενός απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος στις εγκαταστάσεις παρασκευής περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που ακολουθούν, στο βαθμό που ο παρασκευαστής μπορεί να τις υποβάλει χωρίς να διενεργήσει [επιπλέον] δοκιμές:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>την ταυτότητα του παρασκευαστή, όπως ορίζεται στο σημείο 1 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>την ταυτότητα του ενδιάμεσου προϊόντος, όπως ορίζεται στα σημεία 2.1 έως 2.3.4 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>την ταξινόμηση του ενδιάμεσου προϊόντος, όπως ορίζεται στο σημείο 4 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="4"?><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>κάθε διαθέσιμη πληροφορία που, ενδεχομένως, υπάρχει για τις φυσικοχημικές ιδιότητες του ενδιάμεσου προϊόντος και για τις επιπτώσεις του στην υγεία του ανθρώπου ή στο περιβάλλον. Όταν υπάρχει πλήρης έκθεση μελέτης, υποβάλλεται περίληψη μελέτης·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>σύντομη γενική περιγραφή της χρήσης, όπως ορίζεται στο σημείο 3.5 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>στ)</NO.P><TXT>λεπτομέρειες των εφαρμοζόμενων μέτρων διαχείρισης του κινδύνου.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[…]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="017.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται μόνον σε απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα στις εγκαταστάσεις παρασκευής εάν ο παρασκευαστής βεβαιώνει ότι η ουσία παράγεται και χρησιμοποιείται υπό αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες, δηλαδή ότι περιορίζεται αυστηρά με τεχνικά μέσα καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής της. Για την ελαχιστοποίηση των εκπομπών και της τυχόν επακόλουθης έκθεσης, χρησιμοποιούνται τεχνολογίες ελέγχου και διαδικασιών.</ALINEA><ALINEA>Εάν δεν πληρούνται οι όροι αυτοί, η καταχώριση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που ορίζονται στο άρθρο 10.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 18 του κανονισμού REACH, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Καταχώριση μεταφερόμενων απομονωμένων ενδιάμεσων προϊόντων<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="018.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε παρασκευαστής ή εισαγωγέας απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος που μεταφέρεται σε ποσότητες 1 τόνου ή άνω ετησίως, υποβάλλει στον Οργανισμό καταχώριση για το μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="018.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Η καταχώριση μεταφερόμενου απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος περιλαμβάνει όλες τις ακόλουθες πληροφορίες:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ταυτότητα του παρασκευαστή ή του εισαγωγέα, όπως ορίζεται στο σημείο 1 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ταυτότητα του ενδιάμεσου προϊόντος, όπως ορίζεται στα σημεία 2.1 έως 2.3.4 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ταξινόμηση του ενδιάμεσου προϊόντος, όπως ορίζεται στο σημείο 4 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>κάθε διαθέσιμη πληροφορία που, ενδεχομένως, υπάρχει για τις φυσικοχημικές ιδιότητες του ενδιάμεσου προϊόντος και για τις επιπτώσεις του στην υγεία του ανθρώπου ή στο περιβάλλον. Όταν υπάρχει πλήρης έκθεση μελέτης, υποβάλλεται περίληψη μελέτης·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>σύντομη γενική περιγραφή της χρήσης, όπως ορίζεται στο σημείο 3.5 του παραρτήματος VΙ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>στ)</NO.P><TXT>πληροφορίες για τα μέτρα διαχείρισης του κινδύνου που εφαρμόζονται και συνιστώνται στο χρήστη σύμφωνα με την παράγραφο 4.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="018.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Η καταχώριση ενός απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος που μεταφέρεται σε ποσότητες άνω των <FT TYPE="NUMBER">1000</FT> τόνων ετησίως ανά παρασκευαστή ή εισαγωγέα περιλαμβάνει τις πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VII, επιπλέον των πληροφοριών που απαιτούνται δυνάμει της παραγράφου 2.</ALINEA><ALINEA>Για την παραγωγή των πληροφοριών αυτών, εφαρμόζεται το άρθρο 13.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="5"?><PARAG IDENTIFIER="018.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA><P>Οι παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζονται μόνον σε μεταφερόμενα απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα εάν ο παρασκευαστής ή ο εισαγωγέας βεβαιώνει ο ίδιος ή δηλώνει ότι έχει λάβει βεβαίωση από τον χρήστη ότι η σύνθεση άλλης ουσίας ή ουσιών από το συγκεκριμένο ενδιάμεσο προϊόν γίνεται σε διαφορετικές εγκαταστάσεις παρασκευής υπό τις ακόλουθες αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>η ουσία περιορίζεται αυστηρά με τεχνικά μέσα καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής της, που περιλαμβάνει την παρασκευή, τον καθαρισμό, την καθαριότητα και τη συντήρηση εξοπλισμού, τη δειγματοληψία, την ανάλυση, τη φόρτωση και εκφόρτωση εξοπλισμού ή δοχείων, τη διάθεση ή τον καθαρισμό αποβλήτων και την αποθήκευση·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>χρησιμοποιούνται τεχνολογίες ελέγχου και διαδικασιών οι οποίες ελαχιστοποιούν τις εκπομπές και την τυχόν συνακόλουθη έκθεση·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>μόνο κατάλληλα εκπαιδευμένο και εξουσιοδοτημένο προσωπικό χειρίζεται την ουσία·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>κατά τις εργασίες καθαριότητας και συντήρησης, πριν ανοίξει ή εισέλθει κάποιος στο σύστημα, εφαρμόζονται ειδικές διαδικασίες, όπως εκκένωση και πλύσιμο·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>σε περιπτώσεις ατυχημάτων και όταν δημιουργούνται απόβλητα, χρησιμοποιούνται τεχνολογίες διαδικασιών ή/και ελέγχου για την ελαχιστοποίηση των εκπομπών και, συνεπώς, της έκθεσης κατά τη διαδικασία καθαρισμού ή καθαριότητας και συντήρησης·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>στ)</NO.P><TXT>οι διαδικασίες χειρισμού της ουσίας καθορίζονται γραπτώς και παρακολουθούνται αυστηρά από τον υπεύθυνο λειτουργίας των εγκαταστάσεων.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>Εάν δεν πληρούνται οι όροι του πρώτου εδαφίου, η καταχώριση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που ορίζονται στο άρθρο 10.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Ο τίτλος VII του κανονισμού REACH, ο οποίος επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>Αδειοδότηση<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα άρθρα 56 έως 64.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 56 του κανονισμού αυτού, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Γενικές διατάξεις<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>, ορίζει στην παράγραφο 1:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Ένας παρασκευαστής, εισαγωγέας ή μεταγενέστερος χρήστης δεν διαθέτει μια ουσία στην αγορά για χρήση ούτε τη χρησιμοποιεί ο ίδιος, εάν η ουσία περιλαμβάνεται στο παράρτημα XIV, εκτός εάν:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>η χρήση ή οι χρήσεις της ουσίας υπό καθαρή μορφή ή σε μείγμα ή η ενσωμάτωση της ουσίας σε αντικείμενο, για το οποίο η ουσία διατίθεται στην αγορά ή για το οποίο την χρησιμοποιεί ο ίδιος, έχει αδειοδοτηθεί σύμφωνα με τα άρθρα 60 έως 64, ή</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>η χρήση ή οι χρήσεις της ουσίας υπό καθαρή μορφή ή σε μείγμα ή η ενσωμάτωσή της σε αντικείμενο, για το οποίο η ουσία διατίθεται στην αγορά ή για το οποίο την χρησιμοποιεί ο ίδιος, έχει εξαιρεθεί από την απαίτηση αδειοδότησης του ίδιου του παραρτήματος XIV σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 2, ή</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 57 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Ουσίες προς εγγραφή στο παράρτημα XIV<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Οι ακόλουθες ουσίες μπορούν να εγγράφονται στο παράρτημα XIV σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58:</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ουσίες που ανταποκρίνονται στα κριτήρια ταξινόμησης ως καρκινογόνες κατηγορίας 1 ή 2, σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ουσίες που ανταποκρίνονται στα κριτήρια ταξινόμησης ως μεταλλαξιογόνες κατηγορίας 1 ή 2, σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ουσίες που ανταποκρίνονται στα κριτήρια ταξινόμησης ως τοξικές για την αναπαραγωγή, κατηγορίας 1 ή 2, σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>ουσίες που είναι ανθεκτικές, βιοσυσσωρεύσιμες και τοξικές βάσει των κριτηρίων που καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙΙΙ του παρόντος κανονισμού·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>ουσίες που είναι άκρως ανθεκτικές και άκρως βιοσυσσωρεύσιμες βάσει των κριτηρίων που καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙΙΙ του παρόντος κανονισμού·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>στ)</NO.P><TXT>ουσίες, όπως αυτές που έχουν ιδιότητες ενδοκρινικής διαταραχής ή αυτές που έχουν ανθεκτικές, βιοσυσσωρεύσιμες και τοξικές ιδιότητες ή άκρως ανθεκτικές και άκρως βιοσυσσωρεύσιμες ιδιότητες, οι οποίες δεν πληρούν τα κριτήρια των στοιχείων δ) ή ε) και για τις οποίες υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία ότι είναι πιθανόν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον, οι οποίες προκαλούν ισοδύναμο επίπεδο ανησυχίας με εκείνο άλλων ουσιών που περιλαμβάνονται στα στοιχεία α) έως ε) και που καθορίζονται κατά περίπτωση, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 59.<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 59 του κανονισμού REACH, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>Προσδιορισμός των ουσιών που αναφέρονται στο άρθρο 57<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="059.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η διαδικασία που αναφέρεται στις παραγράφους 2 έως 10 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται για τον προσδιορισμό των ουσιών που ανταποκρίνονται στα κριτήρια του άρθρου 57 και για την κατάρτιση καταλόγου αυτών των υποψήφιων ουσιών προς ενδεχόμενη εγγραφή στο παράρτημα XIV. […]</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="059.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε κράτος μέλος μπορεί να εκπονεί φάκελο σύμφωνα με το παράρτημα XV για ουσίες οι οποίες κατά τη γνώμη του ανταποκρίνονται στα κριτήρια του άρθρου 57 και να τον διαβιβάζει στον Οργανισμό. […]</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="059.007"><NO.PARAG>7.</NO.PARAG><ALINEA>Όταν διατυπώνονται ή παραλαμβάνονται σχόλια, ο Οργανισμός παραπέμπει το φάκελο στην επιτροπή των κρατών μελών εντός 15 ημερών από τη λήξη της περιόδου των 60 ημερών που αναφέρεται στην παράγραφο 5.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="059.008"><NO.PARAG>8.</NO.PARAG><ALINEA>Εάν, εντός 30 ημερών από την παραπομπή του φακέλου, η επιτροπή των κρατών μελών καταλήξει σε ομόφωνη συμφωνία σχετικά με τον προσδιορισμό, ο Οργανισμός μπορεί να συμπεριλάβει την ουσία αυτή στον κατάλογο που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Ο Οργανισμός μπορεί να περιλαμβάνει την ουσία αυτή στις συστάσεις που διατυπώνει δυνάμει του άρθρου 58 παράγραφος 3.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="7"?><PARAG IDENTIFIER="059.009"><NO.PARAG>9.</NO.PARAG><ALINEA>Εάν η επιτροπή των κρατών μελών δεν καταλήξει σε ομόφωνη συμφωνία, η Επιτροπή εκπονεί σχέδιο πρότασης για τον προσδιορισμό της ουσίας εντός τριών μηνών από την παραλαβή της γνώμης της επιτροπής των κρατών μελών. Η τελική απόφαση για τον προσδιορισμό της ουσίας λαμβάνεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 133 παράγραφος 3.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="059.010"><NO.PARAG>10.</NO.PARAG><ALINEA>Ο Οργανισμός δημοσιεύει και επικαιροποιεί στον δικτυακό τόπο του τον κατάλογο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αμελλητί μετά τη λήψη της απόφασης για την εγγραφή της ουσίας.<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Τα άρθρα 60 έως 64 του κανονισμού REACH αφορούν τη διαδικασία αδειοδοτήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Ο κανονισμός (ΕΕ) 366/2011 της Επιτροπής, της <DATE ISO="20110414">14ης Απριλίου 2011</DATE>, για την τροποποίηση του κανονισμού 1907/2006, όσον αφορά το παράρτημα XVII (ακρυλαμίδιο) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="101" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2011">ΕΕ 2011, L 101, σ. 12</REF.DOC.OJ>), προβλέπει την προσθήκη του ακόλουθου σημείου 60 στον πίνακα του εν λόγω παραρτήματος XVII:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><TBL NO.SEQ="0001" CLASS="GEN" COLS="2"><CORPUS><ROW><CELL COL="1"><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>60. Ακρυλαμίδιο αριθ. CAS 79‑06-1</CELL><CELL COL="2">Δεν κυκλοφορεί στην αγορά ούτε χρησιμοποιείται ως ουσία ή συστατικό μειγμάτων σε συγκέντρωση ίση ή υψηλότερη από 0,1 % κατά βάρος για εφαρμογές ρευστών κονιαμάτων μετά τις <DATE ISO="20121105">5 Νοεμβρίου 2012</DATE><QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>.</CELL></ROW></CORPUS></TBL></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το ιστορικό της διαφοράς</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Από τις σκέψεις 1 έως 10 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι, με την επίδικη απόφαση, ο ECHA συμπεριέλαβε το ακρυλαμίδιο στον κατάλογο των ουσιών που προσδιορίζονται ενόψει της εγγραφής τους στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH, τούτο δε λόγω της ταξινομήσεώς του ως καρκινογόνου ουσίας κατηγορίας 2 και μεταλλαξιογόνου ουσίας κατηγορίας 2.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20100610">10 Ιουνίου 2010</DATE> η PPG και η SNF άσκησαν προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Με τη διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110921">21ης Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>PPG και SNF κατά ECHA</NAME.CASE> (<NO.CASE>T-268/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2011:508">EU:T:2011:508</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή των PPG και SNF ως απαράδεκτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130926">26ης Σεπτεμβρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>PPG και SNF κατά ECHA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑625/11 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:594">EU:C:2013:594</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο αναίρεσε τη διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110921">21ης Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>PPG και SNF κατά ECHA</NAME.CASE> (<NO.CASE>T-268/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2011:508">EU:T:2011:508</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ανέπεμψε την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και επιφυλάχθηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Επιτροπή κατέθεσαν τα υπομνήματά τους παρεμβάσεως, αντιστοίχως, στις <DATE ISO="20140916">16 Σεπτεμβρίου 2014</DATE> και στις <DATE ISO="20140917">17 Σεπτεμβρίου 2014</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το Γενικό Δικαστήριο, αφού απέρριψε την προβληθείσα από τον ECHA ένσταση απαραδέκτου, απέρριψε την προσφυγή των PPG και SNF και καταδίκασε αυτές στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Τα αιτήματα των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Η PPG και η SNF ζητούν από το Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·</P></ITEM><?PAGE NO="8"?><ITEM><P>να ακυρώσει την επίδικη απόφαση ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Ο ECHA ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και να καταδικάσει την PPG και την SNF στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί της αιτήσεως αναιρέσεως</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Η PPG και η SNF υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH. Κατά τις αναιρεσείουσες, με τις σκέψεις 54 έως 58 και 66 έως 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο προσέθεσε μια προϋπόθεση η οποία δεν προβλέπεται από την εν λόγω διάταξη. Όπως επισημαίνουν, η πρόσθετη αυτή προϋπόθεση περιορίζει το εύρος της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, καθώς υπάγει σε αυτή μόνον τις ουσίες των οποίων η χημική μετατροπή έχει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>ως πρωταρχικό σκοπό<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/> την παρασκευή άλλης ουσίας. Η προσθήκη αυτή συνεπάγεται τον αποκλεισμό από την κατηγορία των ενδιάμεσων προϊόντων κάθε ουσίας η οποία έχει συντεθεί με σκοπό την επιτέλεση ιδιαίτερης λειτουργίας, η οποία αντιστοιχεί στην τελική χρήση της ουσίας αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Κατά τις αναιρεσείουσες, η προκριθείσα από το Γενικό Δικαστήριο ερμηνεία έχει ως αποτέλεσμα να μη χαρακτηρίζεται ως ενδιάμεσο προϊόν το ακρυλαμίδιο που χρησιμοποιείται για τη λήψη του πολυακρυλαμιδίου για σκοπούς στεγανοποιήσεως. Ο λόγος αποκλεισμού του ακρυλαμιδίου από την κατηγορία των ενδιάμεσων προϊόντων σχετίζεται με το γεγονός ότι, στο πλαίσιο μιας τέτοιας καταστάσεως, το ακρυλαμίδιο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>δεν χρησιμοποιείται προς τον σκοπό της παρασκευής<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/> του πολυακρυλαμιδίου, αφού η εν λόγω χρήση αυτού του μονομερούς συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>τελική χρήση<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Η ερμηνεία αυτή οδήγησε, εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο να απορρίψει, με τις σκέψεις 56 έως 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τον χαρακτηρισμό του ακρυλαμιδίου που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του πολυακρυλαμιδίου ως ενδιάμεσου προϊόντος, οσάκις το πολυακρυλαμίδιο χρησιμοποιείται εν συνεχεία για την παρασκευή γέλης ηλεκτροφορήσεως, για τον λόγο ότι ο τελικός σκοπός αυτής της διεργασίας δεν είναι η παρασκευή πολυακρυλαμιδίου, αλλά ο διαχωρισμός των μορίων κατά αναλυτικό τρόπο μέσω ηλεκτροφορήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Κατά τις αναιρεσείουσες, η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου φανερώνει σύγχυση μεταξύ, αφενός, της χρησιμοποιήσεως του ακρυλαμιδίου για την παραγωγή πολυακρυλαμιδίου και, αφετέρου, της χρήσεως για την οποία προορίζεται το πολυακρυλαμίδιο, ήτοι των εφαρμογών στεγανοποιήσεως και ηλεκτροφορήσεως. Το Γενικό Δικαστήριο εξομοίωσε τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>πρωταρχικό σκοπό<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> της μετατροπής της αρχικής ουσίας με την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>πρωταρχική χρησιμοποίηση<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> της συνθετικής ουσίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Κατά τις αναιρεσείουσες, αρνούμενο τον χαρακτηρισμό μονομερούς ως ενδιάμεσου προϊόντος, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε σιωπηρώς ότι η ουσία αυτή δεν παύει να υφίσταται μετά τον πολυμερισμό, εν αντιθέσει προς ό,τι είχε δεχθεί το Δικαστήριο με τη σκέψη 34 της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090707">7ης Ιουλίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>S.P.C.M. κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C-558/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:430">EU:C:2009:430</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Η PPG και η SNF υποστηρίζουν ότι η προκριθείσα από το Γενικό Δικαστήριο ερμηνεία είναι αντίθετη προς τον σκοπό του κανονισμού REACH και προς το έγγραφο του ECHA με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>Καθοδήγηση σχετικά με τα ενδιάμεσα προϊόντα<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/> (έγγραφο ECHA-2010-G-17-FR). Όπως επισημαίνουν, τα ενδιάμεσα προϊόντα υπόκεινται, ιδίως για πρακτικούς λόγους, οι οποίοι εκτίθενται στην αιτιολογική σκέψη 41 του κανονισμού αυτού, σε ειδικό καθεστώς, το οποίο χαρακτηρίζεται, αφενός, από ειδικές προϋποθέσεις καταχωρίσεως, οι οποίες ορίζονται στα άρθρα 17 και 18 του εν λόγω κανονισμού, και, αφετέρου, από εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής του τίτλου VII του ιδίου κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Κατά τις αναιρεσείουσες, δικαιολογητική βάση αυτού του καθεστώτος παρεκκλίσεων αποτελεί το γεγονός ότι η έκθεση στις ουσίες αυτές είναι περιορισμένη, με αποτέλεσμα, αντιστοίχως, το επίπεδο κινδύνου από τις ουσίες αυτές να είναι χαμηλότερο εν συγκρίσει προς εκείνο των λοιπών ουσιών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Ο ECHA και η Επιτροπή αμφισβητούν τη βασιμότητα των επιχειρημάτων της PPG και της SNF.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Προκειμένου να κριθεί αν ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο σχετικής με την ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> του άρθρου 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH, είναι βάσιμος, κρίνεται αναγκαία η υπόμνηση ότι, στον εν λόγω κανονισμό, ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό ορισμένων ουσιών οι οποίες, λόγω της χρησιμοποιήσεώς τους, υπάγονται σε ευνοϊκό καθεστώς παρεκκλίσεων, το οποίο χαρακτηρίζεται από μετριασμό ορισμένων εκ των υποχρεώσεων που προβλέπονται από τον εν λόγω κανονισμό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Κατά τον προβλεπόμενο από το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH ορισμό, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> νοείται ουσία η οποία παρασκευάζεται και καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται με σκοπό τη μετατροπή της σε άλλη ουσία μέσω χημικής διεργασίας, η οποία αποκαλείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>σύνθεση<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Επιπροσθέτως, το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH κατατάσσει τα ενδιάμεσα προϊόντα σε τρεις κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία, αυτή του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>μη απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>, αφορά ενδιάμεση ουσία η οποία δεν αφαιρείται σκοπίμως από τον εξοπλισμό εντός του οποίου πραγματοποιείται η σύνθεση. Βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, ο κανονισμός REACH δεν εφαρμόζεται στην πρώτη αυτή κατηγορία. Στη δεύτερη κατηγορία, ήτοι την κατηγορία του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος στις εγκαταστάσεις παρασκευής<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>, υπάγεται κάθε ενδιάμεση ουσία της οποίας η παρασκευή και η σύνθεση λαμβάνουν χώρα στις ίδιες εγκαταστάσεις. Η τρίτη κατηγορία, αυτή του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>μεταφερόμενου απομονωμένου ενδιάμεσου προϊόντος<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/>, αφορά κάθε ενδιάμεση ουσία η οποία μεταφέρεται από μία εγκατάσταση σε άλλη. Οι δύο τελευταίες κατηγορίες ενδιάμεσων προϊόντων εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του τίτλου VII του κανονισμού REACH, δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι, κατά το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH, προκειμένου η χρησιμοποίηση ουσίας να μπορεί να θεωρηθεί ενδιάμεσο προϊόν, απαιτείται να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις. Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας με το σημείο 56 των προτάσεών της, η πρώτη εκ των προϋποθέσεων αυτών αφορά τον σκοπό που επιδιώκεται με την παρασκευή και τη χρησιμοποίηση ουσίας ως ενδιάμεσου προϊόντος, ο οποίος συνίσταται στη μετατροπή της ουσίας αυτής σε άλλη. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά το τεχνικό μέσο διά του οποίου πραγματοποιείται η μετατροπή αυτή, ήτοι μια χημική διεργασία που αποκαλείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>σύνθεση<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>. Η τρίτη προϋπόθεση περιορίζει το εύρος της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/>, υπάγοντας σε αυτήν αποκλειστικώς τις χρήσεις ουσίας που παραμένουν οριοθετημένες εντός ελεγχόμενου περιβάλλοντος, το οποίο μπορεί να είναι είτε ο εξοπλισμός εντός του οποίου πραγματοποιείται η σύνθεση, είτε η εγκατάσταση εντός της οποίας πραγματοποιούνται η παρασκευή και η σύνθεση ή στην οποία μεταφέρεται η ουσία αυτή· κατά το άρθρο 3, σημείο 16, του κανονισμού REACH, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>εγκατάσταση<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/> νοείται, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>ενιαία τοποθεσία<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> με υποδομή και εξοπλισμό.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όσον αφορά τα δύο πρώτα εκ των κριτηρίων που αναφέρθηκαν με την προηγούμενη σκέψη, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, με τη σκέψη 66 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>από τον ορισμό του ενδιάμεσου προϊόντος, ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού [REACH], προκύπτει ότι ο χαρακτηρισμός μιας ουσίας ως ενδιάμεσου προϊόντος εξαρτάται από τον σκοπό που επιδιώκεται με την παρασκευή και με τη χρήση της εν λόγω ουσίας. [Σ]ύμφωνα με τον ως άνω ορισμό, το ενδιάμεσο προϊόν είναι μια ουσία η οποία παρασκευάζεται και καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται αποκλειστικά στο πλαίσιο χημικών διεργασιών με σκοπό να αποτελέσει το αντικείμενο συνθέσεως<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>. Διατυπώνοντας την κρίση αυτή, η οποία επαναλαμβάνεται κατ’ ουσίαν στις σκέψεις 67 και 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε ορθώς την έννοια του ενδιάμεσου προϊόντος και, εν αντιθέσει προς ό,τι υποστηρίζουν η PPG και η SNF, δεν υπέπεσε συναφώς σε πλάνη περί το δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Εξάλλου, οι αιτιάσεις που διατυπώνονται κατά των σκέψεων 50 έως 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και αφορούν την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου περί του παραδεκτού της προσφυγής, βάλλουν, κατ’ ουσίαν, κατά των λόγων βάσει των οποίων το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε ότι το ακρυλαμίδιο χρησιμοποιείται αποκλειστικώς ως ενδιάμεσο προϊόν. Συναφώς, αφού διαπίστωσε, με τη σκέψη 51 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι το 99,9 % του ακρυλαμιδίου χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσο προϊόν, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατά τα λοιπά, ότι η χρησιμοποίηση της ουσίας αυτής σε προϊόντα στεγανοποιήσεως και για την παρασκευή γέλης ηλεκτροφορήσεως δεν μπορούσε να θεωρηθεί ενδιάμεσο προϊόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα προϊόντα στεγανοποιήσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν ότι, μολονότι η χρησιμοποίηση του ακρυλαμιδίου συνεπάγεται τη χημική μετατροπή της ουσίας αυτής σε πολυακρυλαμίδιο, ο πρωταρχικός σκοπός αυτής της διεργασίας δεν είναι η παρασκευή πολυακρυλαμιδίου, αλλά η επιτέλεση της περιγραφόμενης με τη σκέψη 52 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως λειτουργίας στεγανοποιήσεως, η οποία συνίσταται ιδίως στη φραγή διεισδύσεως νερού, στην επισκευή έργων από σκυρόδεμα και στην αντιμετώπιση της εμφανίσεως υγρασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, ως εκ τούτου, με τη σκέψη 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>σύμφωνα με τον ορισμό που προβλέπει το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού [REACH], το ενδιάμεσο προϊόν είναι μια ουσία η οποία παρασκευάζεται και καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται αποκλειστικά στο πλαίσιο χημικών διεργασιών με σκοπό να αποτελέσει το αντικείμενο συνθέσεως. Εν προκειμένω, είναι ακριβές ότι ο φορέας στεγανοποίησης με βάση το ακρυλαμίδιο χρησιμοποιείται για την παρασκευή μιας άλλης ουσίας όπου ο ίδιος μετατρέπεται στην εν λόγω άλλη ουσία, ήτοι σε ένα πολυμερές. Ωστόσο, όπως διατείνεται ο ECHA, το ακρυλαμίδιο δεν χρησιμοποιείται για να αποτελέσει, αυτό καθαυτό, αντικείμενο συνθέσεως, κατά την έννοια του ορισμού που προβλέπει το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού [REACH]. Το ακρυλαμίδιο δεν χρησιμοποιείται προς τον σκοπό της παρασκευής της εν λόγω άλλης ουσίας, δεδομένου ότι ο πρωταρχικός σκοπός της χημικής διεργασίας συνίσταται στην υλοποίηση της λειτουργίας στεγανοποίησης που επέρχεται όταν ο φορέας στεγανοποίησης με βάση το ακρυλαμίδιο πολυμερίζεται. Αφού πολυμερισθεί, ο εν λόγω φορέας στεγανοποίησης στερεοποιείται σε σκληρή γέλη που είναι αδιάβροχη όταν χρησιμοποιείται σε εφαρμογές επίτευξης στεγανοποίησης. Επομένως, η χρήση του ακρυλαμιδίου ως φορέα στεγανοποίησης δεν αποτελεί ενδιάμεση χρήση, αλλά τελική χρήση της ουσίας αυτής<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Επισημαίνεται, εντούτοις, ότι, εφόσον ο σκοπός που επιδιώκεται με την παρασκευή και τη χρησιμοποίηση ουσίας είναι η μετατροπή της ουσίας αυτής σε άλλη, η πρώτη εκ των τριών προϋποθέσεων για τον χαρακτηρισμό ουσίας ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>ενδιάμεσου προϊόντος<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/>, προϋποθέσεων οι οποίες απορρέουν από το άρθρο 3, σημείο 15, του εν λόγω κανονισμού, πληρούται. Το άρθρο 3, σημείο 15, του ιδίου κανονισμού δεν προβλέπει κανένα πρόσθετο κριτήριο το οποίο να επιτρέπει διαφοροποίηση επί τη βάσει του πρωταρχικού ή παρεπόμενου χαρακτήρα αυτού του σκοπού ή διερεύνηση του ζητήματος κατά πόσον η χημική διεργασία διά της οποίας ουσία μετατρέπεται σε άλλη συγχέεται με την τελική χρήση για την οποία προορίζεται η ουσία αυτή.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, μη δεχόμενο ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας μετατροπής του σε πολυακρυλαμίδιο προοριζόμενο για σκοπούς στεγανοποιήσεως, το ακρυλαμίδιο συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH, καθώς προσέθεσε μια προϋπόθεση η οποία δεν προβλέπεται από τη διάταξη αυτήν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Εντούτοις, η νομική αυτή πλάνη δεν ασκεί επιρροή επί του κύρους της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως στον βαθμό κατά τον οποίο αφορά επάλληλες αιτιολογίες. Συγκεκριμένα, οι διαλαμβανόμενες στις σκέψεις 50 έως 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως αιτιολογίες κατά των οποίων βάλλει ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και οι οποίες σχετίζονται με το παραδεκτό της προσφυγής έπονται του μη αμφισβητούμενου συμπεράσματος που διατυπώνεται με τη σκέψη 43 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι ότι η επίδικη απόφαση είναι ικανή να παραγάγει άμεσα αποτελέσματα επί της έννομης καταστάσεως των προμηθευτών αυτής της ουσίας. Τα άμεσα αυτά αποτελέσματα απορρέουν από τις υποχρεώσεις πληροφορήσεως οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 31, παράγραφος 9, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού, καθώς ο προσδιορισμός ουσίας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 59 του κανονισμού REACH συνιστά νέα πληροφορία, ικανή να υποχρεώσει τους προμηθευτές να επικαιροποιήσουν το σχετικό δελτίο δεδομένων ασφαλείας που προβλέπονται από το εν λόγω άρθρο 31. Επομένως, στον βαθμό κατά τον οποίο βάλλει κατά των σκέψεων 50 έως 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι αλυσιτελής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Εκ των προεκτεθέντων προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει αβάσιμος και εν μέρει αλυσιτελής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου λόγου αναιρέσεως</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος βάλλει κατά των σκέψεων 64 έως 71 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η PPG και η SNF προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν αποφάνθηκε επί της αιτιάσεώς τους που αντλείται από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού REACH και ότι, συνεπώς, αυτό παρέβη την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως. Κατά τις αναιρεσείουσες, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν εκτίθενται οι λόγοι για τους οποίους η σαφής εξαίρεση που προβλέπει η εν λόγω διάταξη δεν καταλαμβάνει το άρθρο 59 του κανονισμού αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Ο ECHA και η Επιτροπή υποστηρίζουν ότι η αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι επαρκής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η υποχρέωση αιτιολογήσεως την οποία υπέχει το Γενικό Δικαστήριο επιβάλλει σε αυτό να εκθέτει κατά τρόπο σαφή και αναμφίλεκτο τη συλλογιστική που ακολούθησε, ούτως ώστε, αφενός, οι ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τη δικαιολογητική βάση της ληφθείσας αποφάσεως και, αφετέρου, το Δικαστήριο να είναι σε θέση να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχο (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040107">7ης Ιανουαρίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Aalborg Portland κ.λπ. κατά Επιτροπής</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-204/00 P, C-205/00 P, C-211/00 P, C-213/00 P, C-217/00 P και C-219/00 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:6">EU:C:2004:6</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0372">372</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170601">1ης Ιουνίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Universidad Internacional de la Rioja κατά EUIPO</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-50/17 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:415">EU:C:2017:415</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0012">12</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο. αφού παρέθεσε, με τη σκέψη 63 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τα επιχειρήματα της PPG και της SNF περί παραβάσεως του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού REACH, εξέθεσε, με τις σκέψεις 64 έως 71, τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι τα επιχειρήματά αυτά ήταν αβάσιμα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Από το σκεπτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει κατά τρόπο σαφή και αναμφίλεκτο η συλλογιστική την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακολούθησε προκειμένου να απορρίψει τον πρώτο λόγο της προσφυγής ακυρώσεως της οποίας επελήφθη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του τρίτου λόγου αναιρέσεως</HT> </HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος βάλλει κατά των σκέψεων 64 έως 71 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η PPG και η SNF υποστηρίζουν ότι η ερμηνεία του κανονισμού REACH την οποία το Γενικό Δικαστήριο προέκρινε προς απόκρουση της θέσεως ότι τα ενδιάμεσα προϊόντα εξαιρούνται από τη διαδικασία προσδιορισμού του άρθρου 59 του κανονισμού αυτού είναι προδήλως αντίθετη προς το σαφές γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού. Κατά τις αναιρεσείουσες, η διάταξη αυτή καταλαμβάνει, ανεξαιρέτως, στο σύνολό του, τον τίτλο VII του κανονισμού REACH. Όπως επισημαίνουν, εάν ο νομοθέτης της Ένωσης είχε την πρόθεση να αποκλείσει τη διαδικασία προσδιορισμού από το πεδίο εφαρμογής της εξαιρέσεως που προβλέπεται για τα ενδιάμεσα προϊόντα, θα είχε μεριμνήσει για την εισαγωγή ρητής διατάξεως. Δεδομένου ότι το γράμμα της εν λόγω διατάξεως δεν καταλείπει κανένα περιθώριο αμφισημίας, παρέλκει η προσφυγή σε άλλες ερμηνευτικές μεθόδους πέραν της γραμματικής ερμηνείας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Η PPG και η SNF υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο, δεχόμενο, με τη σκέψη 65 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, δυνάμει του άρθρου 59 του κανονισμού REACH, κάθε ενδιάμεσο προϊόν δυνάμενο να χαρακτηρισθεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>ουσία<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της προβλεπόμενης από την εν λόγω διάταξη διαδικασίας προσδιορισμού, τούτο δε παρά το γεγονός ότι το εν λόγω άρθρο 59 περιλαμβάνεται στον τίτλο VII του κανονισμού αυτού, παρέβη το εν λόγω άρθρο. Κατά τις αναιρεσείουσες, το γεγονός ότι ουσία εμφανίζει άκρως ανησυχητικές εγγενείς ιδιότητες, οι οποίες άπτονται του άρθρου 57 του κανονισμού REACH, δεν δικαιολογεί παραβίαση του κανονισμού αυτού από τον ECHA.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Κατά τις PPG και SNF, η ερμηνεία του άρθρου 59 του κανονισμού REACH την οποία προέκρινε το Γενικό Δικαστήριο με τη σκέψη 66 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι εσφαλμένη. Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι είναι δυνατή η εγγραφή ουσίας στον κατάλογο των υποψηφίων ουσιών συνοδευόμενη από τη διευκρίνιση ότι η έγγραφη αυτή δεν επηρεάζει τη χρησιμοποίηση της ουσίας αυτής ως ενδιάμεσου προϊόντος. Δεδομένου ότι οι ενδιάμεσες ουσίες δεν προορίζονται προς εγγραφή στο παράρτημα XIV του κανονισμού αυτού, δεν συντρέχει λόγος εγγραφής τους σε κατάλογο καταρτισθέντα για τέτοιες εγγραφές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Κατά τις αναιρεσείουσες, η διαπίστωση στην οποία το Γενικό Δικαστήριο προέβη με τη σκέψη 69 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι ότι το άρθρο 57 του κανονισμού REACH αφορά τις εγγενείς ιδιότητες των ουσιών, στερείται σημασίας στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Ο ECHA και η Επιτροπή αμφισβητούν τη βασιμότητα των επιχειρημάτων της PPG και της SNF.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="13"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Προκειμένου το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του τρίτου λόγου αναιρέσεως, επιβάλλεται να υπομνησθεί το πλαίσιο εντός του οποίου εφαρμόζεται η προβλεπόμενη από το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού REACH εξαίρεση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Από το άρθρο 1, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι σκοπός αυτού είναι η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής εναλλακτικών μεθόδων αξιολογήσεως των κινδύνων από ουσίες, καθώς και η ελεύθερη κυκλοφορία των ουσιών εντός της εσωτερικής αγοράς, με παράλληλη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας. Προς τούτο, ο εν λόγω κανονισμός καθιερώνει ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου των χημικών ουσιών, το οποίο περιλαμβάνει την καταχώριση, την αξιολόγηση και την αδειοδότησή τους καθώς και ενδεχόμενους περιορισμούς της χρήσεώς τους (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170315">15ης Μαρτίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Polynt κατά ECHA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-323/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:207">EU:C:2017:207</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Όπως τονίζεται ιδίως με τις αιτιολογικές του σκέψεις 69 και 70, ο κανονισμός REACH επιτάσσει ιδιαίτερη προσοχή ως προς τις αποκαλούμενες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>άκρως ανησυχητικές<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/> ουσίες. Οι ουσίες αυτές υπόκεινται στο προβλεπόμενο από τον τίτλο VII του εν λόγω κανονισμού καθεστώς αδειοδοτήσεως. Από το άρθρο 55 του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι σκοπός του καθεστώτος αδειοδοτήσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>είναι να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, εξασφαλίζοντας ταυτοχρόνως ότι οι κίνδυνοι από τις ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία ελέγχονται επαρκώς και ότι οι ουσίες αυτές αντικαθίστανται προοδευτικά από κατάλληλες εναλλακτικές οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες ουσίες ή τεχνολογίες<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/> (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170315">15ης Μαρτίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Polynt κατά ECHA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-323/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:207">EU:C:2017:207</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Το πρώτο στάδιο αυτού του καθεστώτος αδειοδοτήσεως είναι η διαδικασία προσδιορισμού των άκρως ανησυχητικών ουσιών βάσει των κριτηρίων του άρθρου 57 του κανονισμού REACH. Το δεύτερο στάδιο είναι η εγγραφή των ουσιών αυτών στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε αδειοδότηση, ο οποίος συνιστά το παράρτημα XIV του εν λόγω κανονισμού, ενώ το τρίτο και τελευταίο στάδιο αφορά τη διαδικασία που οδηγεί, ενδεχομένως, στην αδειοδότηση άκρως ανησυχητικής ουσίας (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170315">15ης Μαρτίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Polynt κατά ECHA</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-323/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:207">EU:C:2017:207</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Προς εξασφάλιση της συνοχής μεταξύ του προβλεπόμενου από τον τίτλο VII του εν λόγω κανονισμού REACH καθεστώτος αδειοδοτήσεως και των λοιπών νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων της Ένωσης που σκοπούν στην προστασία της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος έναντι κινδύνων από τη χρήση χημικών ουσιών, το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού επιτρέπει την εξαίρεση ορισμένων χρήσεων ή κατηγοριών χρήσεων από την απαίτηση περί αδειοδοτήσεως, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>εάν, βάσει της ισχύουσας ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας με την οποία επιβάλλονται στοιχειώδεις απαιτήσεις στη χρήση της ουσίας για την προστασία της υγείας του ανθρώπου ή του περιβάλλοντος, ο κίνδυνος ελέγχεται ορθώς<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>. Ο μηχανισμός εξαιρέσεως προϋποθέτει αρραγή δεσμό μεταξύ ουσίας και των χρήσεων ή κατηγοριών χρήσεών της (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170713">13ης Ιουλίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>VECCO κ.λπ. κατά Επιτροπής</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-651/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:543">EU:C:2017:543</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Πέραν της ειδικής αυτής εξαιρέσεως που προβλέπεται από το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH, το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού αυτού, καθιερώνει γενική εξαίρεση, δυνάμει της οποίας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>τα απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα στις εγκαταστάσεις παρασκευής και [τα] μεταφερόμενα απομονωμένα ενδιάμεσα προϊόντα εξαιρούνται από τον τίτλο VII<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Εάν η διάταξη αυτή ετύγχανε γραμματικής ερμηνείας, όπως προτείνουν η PPG και η SNF, θα έπρεπε να γίνει δεκτό ότι κάθε ουσία η οποία χρησιμοποιείται ως απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής ή ως μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν εξαιρείται, εκ του<?PAGE NO="14"?> λόγου τούτου, αυτοδικαίως από το πεδίο εφαρμογής του συνόλου των διατάξεων του τίτλου VII του κανονισμού REACH. Μια τέτοια ουσία δεν θα υπέκειτο, επομένως, στην προβλεπόμενη από το άρθρο 59 του κανονισμού αυτού διαδικασία προσδιορισμού, τούτο δε παρά το γεγονός ότι, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων της, η ουσία αυτή θα ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 57 του εν λόγω κανονισμού και, συνεπώς, θα έπρεπε να θεωρηθεί άκρως ανησυχητική. Στην περίπτωση αυτή, επί της συγκεκριμένης ουσίας δεν θα ετύγχανε εφαρμογής ούτε η διαδικασία αδειοδοτήσεως που ρυθμίζεται από τα κεφάλαια 2 και 3 του τίτλου VII του ιδίου κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Μια τέτοια γραμματική ερμηνεία είναι προδήλως αντίθετη προς τον υπομνησθέντα με τις σκέψεις 54 και 55 της παρούσας αποφάσεως σκοπό του κανονισμού REACH, ο οποίος συνίσταται στην προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος. Εξάλλου, η ερμηνεία αυτή είναι ανακόλουθη προς την οικονομία του κανονισμού αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Όπως υπενθύμισε η γενική εισαγγελέας με τα σημεία 85 έως 87 των προτάσεών της, από το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού REACH, το οποίο ορίζει την έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>ενδιάμεσο προϊόν<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/>, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του τίτλου VII αυτού, προκύπτει ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του ιδίου κανονισμού εξαίρεση πρέπει να νοείται ως εφαρμοζόμενη μόνο στις χρήσεις ουσίας οι οποίες μπορούν να χαρακτηρισθούν ως απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής ή ως μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν. Η εξαίρεση αυτή δεν καταλαμβάνει, επομένως, τις διατάξεις του τίτλου VII οι οποίες διέπουν τις ουσίες σε συνάρτηση με άλλα στοιχεία, διάφορα των χρήσεων ή των κατηγοριών χρήσεών τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Συνεπώς, η προβλεπόμενη από το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού REACH εξαίρεση αφορά μόνον τη διαδικασία αδειοδοτήσεως των κεφαλαίων 2 και 3 του τίτλου VII του κανονισμού αυτού. Πράγματι, η διαδικασία αυτή σκοπεί ακριβώς στην οριοθέτηση, για συγκεκριμένη άκρως ανησυχητική ουσία, των χρήσεων και κατηγοριών χρήσεων που μπορούν να επιτραπούν, υπό την επιφύλαξη ιδίως της γενικής εξαιρέσεως του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63</NO.P><TXT>Αντιθέτως, η εξαίρεση αυτή δεν τυγχάνει εφαρμογής επί των διατάξεων του τίτλου VII του κανονισμού REACH οι οποίες διέπουν τις ουσίες σε συνάρτηση με τις εγγενείς τους ιδιότητες. Το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού αυτού δεν αποκλείει, επομένως, τη δυνατότητα προσδιορισμού ουσίας ως άκρως ανησυχητικής βάσει των κριτηρίων του άρθρου 57 του εν λόγω κανονισμού, τούτο δε ακόμη και αν αυτή χρησιμοποιείται αποκλειστικώς ως απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής ή ως μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64</NO.P><TXT>Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας με το σημείο 83 των προτάσεών της, από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του κανονισμού REACH προκύπτει ότι η δικαιολογητική βάση μιας τέτοιας σχέσεως μεταξύ της διαδικασίας αδειοδοτήσεως και της εξαιρέσεως που προβλέπεται για τις ουσίες που χρησιμοποιούνται ως απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής ή ως μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν έγκειται στο γεγονός ότι, εκ φύσεως, οι χρήσεις αυτές δεν προκαλούν ανησυχία και δύνανται, εξ αυτού του λόγου, να εξαιρούνται από τη διαδικασία αδειοδοτήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας, με τη σκέψη 66 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>από τον ορισμό του ενδιάμεσου προϊόντος, ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 3, σημείο 15, του κανονισμού [REACH], προκύπτει ότι ο χαρακτηρισμός μιας ουσίας ως ενδιάμεσου προϊόντος εξαρτάται από τον σκοπό που επιδιώκεται με την παρασκευή και με τη χρήση της εν λόγω ουσίας. Όπως ήδη υπομνήσθηκε […], σύμφωνα με τον ως άνω ορισμό, το ενδιάμεσο προϊόν είναι μια ουσία η οποία παρασκευάζεται και καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται αποκλειστικά στο πλαίσιο χημικών διεργασιών με σκοπό να αποτελέσει το αντικείμενο συνθέσεως. Στον βαθμό που κάθε ουσία μπορεί, κατ’ αρχήν, να παρασκευάζεται προκειμένου να υποστεί χημική μετατροπή και να καταναλώνεται ή να χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της μετατροπής αυτής προκειμένου να αποτελέσει το αντικείμενο συνθέσεως και, ως εκ τούτου, να διέπεται από το<?PAGE NO="15"?> καθεστώς του ενδιάμεσου προϊόντος, το γεγονός ότι μια ουσία διαθέτει, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, το καθεστώς του ενδιάμεσου προϊόντος δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια ότι η εν λόγω ουσία εξαιρείται από τη διαδικασία χαρακτηρισμού των ουσιών που προβλέπεται από το άρθρο 59 [του κανονισμού αυτού]<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι αυτός ο νομικός λόγος αρκούσε για να δικαιολογήσει κατά νόμον την απόρριψη του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του τετάρτου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως</HT> </HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67</NO.P><TXT>Η PPG και η SNF προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι απέρριψε, με τις σκέψεις 69 έως 79 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τα επιχειρήματα με τα οποία αυτές υποστήριζαν ότι ο ECHA είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως παραλείποντας να λάβει υπόψη τα δεδομένα που περιλαμβάνονταν στον φάκελο που είχε καταρτισθεί σύμφωνα με το παράρτημα XV του κανονισμού REACH. Όπως επισημαίνουν, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι τα δεδομένα που προβλέπονται από το παράρτημα XV του κανονισμού αυτού δεν ασκούσαν επιρροή επί του προσδιορισμού ουσίας στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 59 του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68</NO.P><TXT>Κατά τις αναιρεσείουσες, η εκτίμηση αυτή είναι πεπλανημένη. Συγκεκριμένα, η κατάρτιση του εν λόγω φακέλου συνιστά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας αδειοδοτήσεως ουσίας και ο φάκελος αυτός πρέπει να περιέχει όλες τις πληροφορίες που είναι κρίσιμες προκειμένου να καθορισθεί αν συγκεκριμένη ουσία πρέπει να περιληφθεί στον κατάλογο των υποψηφίων ουσιών και στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH. Πέραν των εγγενών ιδιοτήτων της ουσίας, σύμφωνα με το παράρτημα XV του κανονισμού αυτού, στον εν λόγω φάκελο πρέπει να περιέχονται πληροφορίες για τις χρήσεις, την έκθεση, τις εναλλακτικές ουσίες και τους κινδύνους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο ECHA προκύπτει ότι το ακρυλαμίδιο χρησιμοποιείται αποκλειστικώς ως ενδιάμεσο προϊόν. Κατά τις PPG και SNF, ο ECHA όφειλε να εξετάσει τα στοιχεία αυτά με επιμέλεια και αμεροληψία (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19911121">21ης Νοεμβρίου 1991</DATE>, <NAME.CASE>Technische Universität München</NAME.CASE>, <NO.CASE>C-269/90</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1991:438">EU:C:1991:438</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Τα εν λόγω στοιχεία απεδείκνυαν ότι οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εξαιρέσεως του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού REACH πληρούνταν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70</NO.P><TXT>Ο ECHA και η Επιτροπή αμφισβητούν τη βασιμότητα αυτών των επιχειρημάτων.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71</NO.P><TXT>Όπως έγινε δεκτό με τη σκέψη 63 της παρούσας αποφάσεως, το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του κανονισμού REACH δεν αποκλείει τη δυνατότητα προσδιορισμού ουσίας ως άκρως ανησυχητικής βάσει των κριτηρίων του άρθρου 57 του εν λόγω κανονισμού, τούτο δε ακόμη και αν αυτή χρησιμοποιείται αποκλειστικώς ως απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν στις εγκαταστάσεις παρασκευής ή ως μεταφερόμενο απομονωμένο ενδιάμεσο προϊόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε, επομένως, σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας, με τη σκέψη 69 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>έστω και αν υποτεθεί ότι στον […] φάκελο [που το Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατήρτισε σύμφωνα με το παράρτημα ΧV του εν λόγω κανονισμού] μνημονεύονται απλώς παραδείγματα χρήσεων της εν λόγω ουσίας ως ενδιάμεσου προϊόντος, το στοιχείο αυτό δεν θα είχε καμιά σημασία ως προς τον χαρακτηρισμό του ακρυλαμιδίου ως λίαν ανησυχητικής ουσίας πληρούσας τα κριτήρια του άρθρου 57 του κανονισμού 1907/2006, δεδομένου ότι οι πληροφορίες αυτές δεν αφορούν τις εγγενείς ιδιότητες του ακρυλαμιδίου<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73</NO.P><TXT>Για τον ίδιο λόγο, οι ανάλογες αιτιολογίες που διαλαμβάνονται στις σκέψεις 70 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν ενέχουν νομική πλάνη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74</NO.P><TXT>Συνεπώς, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πέμπτου και του έκτου λόγου αναιρέσεως</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρήματα των διαδίκων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75</NO.P><TXT>Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως η PPG και η SNF επικρίνουν τη σκέψη 93 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματά τους περί παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας. Οι αναιρεσείουσες εκτιμούν ότι θα μπορούσε να προκριθεί ένα επιεικέστερο από την επίδικη απόφαση εναλλακτικό μέτρο, ήτοι η εγγραφή του ακρυλαμιδίου στον κατάλογο των υποψηφίων ουσιών με τη διευκρίνιση ότι ο εν λόγω προσδιορισμός και η εν λόγω εγγραφή δεν ασκούν επιρροή επί της χρησιμοποιήσεως της ουσίας αυτής ως ενδιάμεσου προϊόντος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76</NO.P><TXT>Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως η PPG και η SNF υποστηρίζουν ότι η σκέψη 93 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι πλημμελώς αιτιολογημένη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77</NO.P><TXT>Ο ECHA και η Επιτροπή αποκρούουν τα επιχειρήματα αυτά.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση του Δικαστηρίου</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78</NO.P><TXT>Όπως έγινε δεκτό με τη σκέψη 62 της παρούσας αποφάσεως, η προβλεπόμενη στα κεφάλαια 2 και 3 του τίτλου VII του κανονισμού REACH διαδικασία αδειοδοτήσεως σκοπεί στην οριοθέτηση, για συγκεκριμένη άκρως ανησυχητική ουσία, των χρήσεων και κατηγοριών χρήσεων που μπορούν να επιτραπούν, υπό την επιφύλαξη ιδίως της γενικής εξαιρέσεως του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, η εγγραφή ουσίας στον κατάλογο των ουσιών που έχουν προσδιορισθεί με σκοπό τη συμπερίληψή τους στο παράρτημα XIV του εν λόγω κανονισμού και η πλαισίωση της εγγραφής αυτής με τη διευκρίνιση ότι η εγγραφή δεν ασκεί επιρροή επί των χρήσεων που εξαιρούνται δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, του ιδίου κανονισμού θα ισοδυναμούσε με απλή επανάληψη όσων ήδη προκύπτουν από τον κανονισμό REACH. Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας με το σημείο 116 των προτάσεών της, ένα τέτοιο μέτρο θα στερείτο παντελώς σημασίας για τους σκοπούς της εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80</NO.P><TXT>Επομένως, απορρίπτοντας, με τη σκέψη 93 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τα επιχειρήματα της PPG και της SNF, για τον λόγο ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>ο νομοθέτης έχει θεσπίσει ειδικούς κανόνες σχετικά με τα ενδιάμεσα προϊόντα στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και παράγραφος 8, στοιχείο βʹ, [του κανονισμού REACH]<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και ανταποκρίθηκε στην υποχρέωσή του αιτιολογήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81</NO.P><TXT>Συνεπώς, ο πέμπτος και ο έκτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82</NO.P><TXT>Από την προεκτεθείσα συλλογιστική προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="17"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83</NO.P><TXT>Βάσει του άρθρου 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, οσάκις η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως αβάσιμη, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων. Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του ιδίου Κανονισμού, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική δίκη δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού αυτού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84</NO.P><TXT>Το άρθρο 140, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική δίκη δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού αυτού, ορίζει ότι τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι ο ECHA ζήτησε την καταδίκη της PPG και της SNF στα δικαστικά έξοδα και οι PPG και SNF ηττήθηκαν, πρέπει αυτές να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86</NO.P><TXT>Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Επιτροπή, παρεμβαίνοντες πρωτοδίκως, φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) και η SNF SAS φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους και καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA).</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">3)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>