Ερμηνεία των άρθρων 8 και 11 του κανονισμού 19 του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 1962 (ABl. 1962, αρ. 30), περί του υπολογισμού της εισφοράς για το σιτάρι και του καθορισμού τιμής κατωφλίου του καλαμποκιού για τα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν σημαντική παραγωγή του δημητριακού αυτού.

Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:

Το άρθρο 11 του κανονισμού 19/62 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας έχει την έννοια ότι ένα κράτος μέλος, κατά την άσκηση της ευ χερείας εκτιμήσεως που του παρέχει η παράγραφος 4 του άρθρου αυτού, οφείλει να θεωρεί ως παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη το κόστος που υπολογίζεται ότι θα έχει να αντιμετωπίσει ένας εισαγωγέας σκληρού σιταριού, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών επιβαρύνσεων όπως η εξισωτική εισφορά του φόρου κύκλου εργασιών που ισχύει στη Γερμανία, δεν πρέπει όμως να γίνεται εξαιτίας του φόρου αυτού του είδους καμιά μείωση κατά τον υπολογισμό της εισφοράς, σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή την παράγραφο 2 αυτού του άρθρου, μετά τον καθορισμό της τιμής κατωφλίου κατ' εφαρμογή της παραγράφου 4.

Κατά τα λοιπά, η πρόταση ταυτίζεται κατά βάση με το σημείο 2 του διατακτικού.