<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑260/14</NO.CASE><NO.CASE>C‑261/14</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62014CC0260</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:7">EU:C:2016:7</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>17</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C‑260/14 ΚΑΙ C‑261/14</P><P>JUDEȚUL NEAMȚ και JUDEȚUL BACĂU</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτασεισ του γενικου εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Yves Bot</HT></P><P>της <DATE ISO="20160114">14ης Ιανουαρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C‑260/14 και C‑261/14</HT></P><P>Județul Neamț (C‑260/14),</P><P>Județul Bacău (C‑261/14)</P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[αιτήσεις του Curtea de Apel Bacău (εφετείου Bacău, Ρουμανία)</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95</KEYWORD><KEYWORD>Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ)</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ) 1083/2006</KEYWORD><KEYWORD>Ανάθεση από τον δικαιούχο των κονδυλίων, υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, συμβάσεως με αντικείμενο την υλοποίηση της επιδοτούμενης δράσεως</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια της <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Περιεχόμενο του κριτηρίου που αφορά την <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>παράβαση του δικαίου της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD><KEYWORD>Πρόβλεψη στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως υποβολής προσφορών κριτηρίων επιλογής αντίθετων προς την εθνική νομοθεσία</KEYWORD><KEYWORD>Χαρακτήρας των δημοσιονομικών διορθώσεων από τα κράτη μέλη</KEYWORD><KEYWORD>Διοικητικά μέτρα ή κυρώσεις</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Μπορεί η παράβαση, εκ μέρους αναθέτουσας αρχής που λαμβάνει επιδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία, των εθνικών κανόνων περί της συνάψεως δημοσίων συμβάσεων κατά την ανάθεση συμβάσεως με αντικείμενο την υλοποίηση της επιδοτούμενης δράσεως, να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19951218">18ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="312" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1995">ΕΕ L 312, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> ή του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20060711">11ης Ιουλίου 2006</DATE>, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="210" PAGE.FIRST="25" DATE.PUB="2006">ΕΕ L 210, σ. 25</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Συνιστούν τυχόν δημοσιονομικές διορθώσεις επιβαλλόμενες από κράτη μέλη για την αφαίρεση του αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους διοικητικά μέτρα ή κυρώσεις κατά την έννοια των εν λόγω κανονισμών;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Αυτά είναι ουσιαστικά τα ερωτήματα που υποβάλλει το Curtea de Apel Bacău (εφετείο του Bacău) στις παρούσες υποθέσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφορών μεταξύ, αντιστοίχως, του Județul Neamț (νομού Neamț) (υπόθεση C‑260/14) και του Județul Bacău (νομού Bacău) (υπόθεση C‑261/14), δικαιούχων επιδοτήσεως καταβληθείσας από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), και του Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice (Υπουργείου Περιφερειακής Αναπτύξεως και Δημόσιας Διοικήσεως), αρχής αρμόδιας για τη διαχείριση και τον έλεγχο, σε περιφερειακό επίπεδο, της χρησιμοποιήσεως της εν λόγω επιδοτήσεως. Συγκεκριμένα, το υπουργείο έκρινε ότι ο νομός Neamț και ο νομός Bacău παρέβησαν τους εθνικούς κανόνες περί<?PAGE NO="2"?> δημοσίων προμηθειών κατά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων σχετικών με την υλοποίηση επιδοτούμενων πράξεων και αποφάσισε, για τον λόγο αυτόν, να αφαιρέσει και να ανακτήσει το 5 % της χορηγηθείσας οικονομικής συνδρομής. Ο νομός Neamț και ο νομός Bacău αμφισβήτησαν τη νομιμότητα αυτών των δημοσιονομικών διορθώσεων υπενθυμίζοντας ότι, σύμφωνα με τους κανονισμούς 2988/95 και 1083/2006, η ύπαρξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> προϋποθέτει, ιδίως, παράβαση διατάξεως του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Στις υποθέσεις των κύριων δικών, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, λαμβανομένου υπόψη του γράμματος του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95 και του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, η παράβαση από τον δικαιούχο επιδοτήσεως των διαρθρωτικών ταμείων, ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, των εθνικών κανόνων και μόνον είναι δυνατόν να συνιστά παρατυπία που να επιφέρει την επιβολή δημοσιονομικών διορθώσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Με τις παρούσες προτάσεις θα εκθέσω τους λόγους για τους οποίους η παρατυπία πράξεως συγχρηματοδοτούμενης από τα διαρθρωτικά ταμεία δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να περιορίζεται σε παράβαση του δικαίου της Ένωσης υπό στενή έννοια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Η προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας των επιχειρησιακών προγραμμάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Κατά το άρθρο 2, σημείο 1, του κανονισμού 1083/2006, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>επιχειρησιακό πρόγραμμα<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/> νοείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>έγγραφο το οποίο υποβάλλεται από το κράτος μέλος και εγκρίνεται από την Επιτροπή και το οποίο καθορίζει μια αναπτυξιακή στρατηγική με τη χρήση ενός συνεκτικού συνόλου προτεραιοτήτων, που θα επιτευχθεί με τη συνδρομή ενός Ταμείου ή, στην περίπτωση του στόχου <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Σύγκλιση<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201C" ID="QE0007"/>, με τη συνδρομή του Ταμείου Συνοχής και του ΕΤΠΑ<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>.</P></NOTE> μέσω της νόμιμης και τακτικής χρησιμοποιήσεως των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων είναι σκοποί που μπορούν να επιτευχθούν αποτελεσματικά μόνον αν οι χορηγούμενες επιδοτήσεις αφορούν δράσεις και δαπάνες των οποίων η νομιμότητα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είτε από την άποψη του δικαίου της Ένωσης είτε από την άποψη του εθνικού δικαίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Θα προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι η παράβαση από αναθέτουσα αρχή, που λαμβάνει επιδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία, των εθνικών κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων κατά την ανάθεση της συμβάσεως που αφορά την υλοποίηση της επιδοτούμενης δράσεως μπορεί να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, εφόσον η σχετική ενέργεια ζημιώνει ή ενδέχεται να ζημιώσει τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον καταλογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Όπως θα εκθέσω, μια τέτοια ερμηνεία απλώς προκαταλαμβάνει τις τροποποιήσεις που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο των νέων ρυθμίσεων περί των διαρθρωτικών ταμείων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τον χαρακτήρα των δημοσιονομικών διορθώσεων στις οποίες προβαίνουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 98, παράγραφος 2, του κανονισμού 1083/2006, θα παραπέμψω στην πάγια νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία η υποχρέωση αποδόσεως οφέλους που αποκτήθηκε αδικαιολόγητα μέσα παράτυπης πρακτικής δεν συνιστά κύρωση.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">‐ Η προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Η τρίτη, η τέταρτη και η πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2988/95 έχουν ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>[εκτιμώντας] ότι περισσότερο από το ήμισυ των δαπανών των Κοινοτήτων καταβάλλεται στους δικαιούχους μέσω των κρατών μελών·</P></CONSID><?PAGE NO="3"?><CONSID><P>ότι οι διαδικασίες αυτής της αποκεντρωμένης διαχείρισης και των συστημάτων ελέγχου αποτελούν αντικείμενο διάφορων λεπτομερών διατάξεων σύμφωνα με τις εν λόγω κοινοτικές πολιτικές· ότι έχει, εντούτοις, μεγάλη σημασία η καταπολέμηση των πράξεων σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων σε όλους τους τομείς·</P></CONSID><CONSID><P>ότι η αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων απαιτεί την καθιέρωση ενός κοινού νομικού πλαισίου σε όλους τους τομείς που καλύπτονται από τις κοινοτικές πολιτικές·</P></CONSID><CONSID><P>ότι τα είδη συμπεριφοράς που στοιχειοθετούν παρατυπίες καθώς και τα αντίστοιχα διοικητικά μέσα και κυρώσεις προβλέπονται σε τομεακούς κανόνες σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το άρθρο 1 του κανονισμού, το οποίο περιλαμβάνεται στον τίτλο Ι που επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Γενικές αρχές<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>, έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θεσπίζονται γενικοί κανόνες σχετικά με ομοιογενείς ελέγχους, καθώς και με διοικητικά μέτρα και κυρώσεις για τις παρατυπίες βάσει του κοινοτικού δικαίου.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Παρατυπία συνιστά κάθε παράβαση διάταξης του κοινοτικού δικαίου που προκύπτει από πράξη ή παράλειψη ενός οικονομικού φορέα, με πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο γενικός προϋπολογισμός των Κοινοτήτων ή προϋπολογισμός διαχειριζόμενος από τις Κοινότητες, είτε με τη μείωση ή ματαίωση εσόδων που προέρχονται από ίδιους πόρους που εισπράττονται απευθείας για λογαριασμό της Κοινότητας, είτε με αδικαιολόγητη δαπάνη.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 του κανονισμού διευκρινίζει τους κανόνες που διέπουν την επιβολή διοικητικών μέτρων και κυρώσεων και έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Οι έλεγχοι και τα διοικητικά μέτρα και κυρώσεις θεσπίζονται μόνον εφόσον απαιτούνται για την εξασφάλιση της ορθής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου. Πρέπει να εξασφαλίζουν αποτελεσματική, σύμμετρη και αποτρεπτική προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Καμία διοικητική κύρωση δεν απαγγέλλεται εάν δεν προβλέπεται από κοινοτική πράξη προγενέστερη της παρατυπίας. Σε περίπτωση μεταγενέστερης τροποποίησης των διατάξεων περί επιβολής διοικητικών κυρώσεων που περιέχονται σε κοινοτικούς κανόνες, ισχύουν αναδρομικώς οι λιγότερο αυστηρές διατάξεις.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου προσδιορίζουν τη φύση και την έκταση των διοικητικών μέτρων και κυρώσεων που απαιτούνται για την ορθή εφαρμογή των συγκεκριμένων κανόνων ανάλογα με τη φύση και τη σοβαρότητα της παρατυπίας, του παρασχεθέντος πλεονεκτήματος ή του αποκτηθέντος οφέλους και του βαθμού ευθύνης.</ALINEA><ALINEA>[...]<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 του κανονισμού 2988/95, το οποίο περιλαμβάνεται στον τίτλο ΙΙ που επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Διοικητικά μέτρα και κυρώσεις<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>, διευκρινίζει τους κανόνες που είναι εφαρμοστέοι στα διοικητικά μέτρα ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Κάθε παρατυπία συνεπάγεται, κατά γενικό κανόνα, την αφαίρεση του αδικαιολογήτως αποκτηθέντος οφέλους:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>με την υποχρέωση καταβολής των οφειλομένων ή επιστροφής των αδικαιολογήτως εισπραχθέντων ποσών,</P></ITEM><?PAGE NO="4"?><ITEM><P>με την ολική ή μερική κατάπτωση της εγγύησης που έχει συσταθεί για την υποστήριξη της αίτησης παρασχεθέντος οφέλους ή για την είσπραξη προκαταβολής.</P></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Η εφαρμογή των μέτρων της παραγράφου 1 περιορίζεται στην αφαίρεση του εξασφαλισθέντος οφέλους προσαυξημένου, εφόσον προβλέπεται, με τόκους που δύνανται να καθοριστούν κατ’ αποκοπήν.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Οι πράξεις οι οποίες αποδεδειγμένως αποσκοπούν στην εξασφάλιση οφέλους αντίθετου προς τους στόχους των εκάστοτε εφαρμοστέων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, με την τεχνητή δημιουργία των προϋποθέσεων κτήσης αυτού του οφέλους, έχουν ως συνέπεια, ανάλογα με την περίπτωση, είτε τη μη εξασφάλιση είτε την αφαίρεση του οφέλους.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Τα μέτρα του παρόντος άρθρου δεν θεωρούνται κυρώσεις.<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 του κανονισμού, το οποίο προβλέπει τους κανόνες που είναι εφαρμοστέοι στις διοικητικές κυρώσεις, έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Οι εκ προθέσεως ή εξ αμελείας παρατυπίες μπορούν να επισύρουν τις ακόλουθες διοικητικές κυρώσεις:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>πληρωμή διοικητικού προστίμου·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>πληρωμή ποσού το οποίο να υπερβαίνει τα αδικαιολογήτως εισπραχθέντα ή κακώς μη καταβληθέντα ποσά, προσαυξημένα ενδεχομένως με τόκους. […]</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ολική ή μερική αφαίρεση του παρασχεθέντος από την κοινοτική νομοθεσία οφέλους, [...]</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[...]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">‐ Οι κανόνες που διέπουν τις συγχρηματοδοτούμενες από τα διαρθρωτικά ταμεία πράξεις</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το ΕΤΠΑ είναι ένα από τα διαρθρωτικά ταμεία που έχει δημιουργήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να προαγάγει την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τον στόχο που προβλέπεται στο άρθρο 174 ΣΛΕΕ. Το Ταμείο αυτό συμβάλλει κυρίως στη μείωση των οικονομικών, κοινωνικών και εδαφικών διαφορών που δημιουργούνται ιδίως στις περιφέρειες οι οποίες παρουσιάζουν αναπτυξιακή υστέρηση, βρίσκονται σε οικονομική αναδιάρθρωση και αντιμετωπίζουν διαρθρωτικές δυσχέρειες, κυρίως συγχρηματοδοτώντας εθνικές επενδύσεις στις επιχειρήσεις και τις υποδομές που συνδέονται με την έρευνα και την καινοτομία, με το περιβάλλον, με την ενέργεια και τις μεταφορές και με τις υπηρεσίες υγείας και εκπαιδεύσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Όπως και ο προηγούμενος —ήτοι ο κανονισμός (ΕΚ) 1260/1999<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19990621">21ης Ιουνίου 1999</DATE>, περί των γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="161" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1999">ΕΕ L 161, σ 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>— ο κανονισμός 1083/2006 θεσπίζει το σύνολο των κανόνων και των διαδικασιών που διέπουν τις παρεμβάσεις του ΕΤΠΑ, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) και του Ταμείου Συνοχής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων είναι επιμερισμένη, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση και τον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων. Εντούτοις, στα κράτη μέλη εναπόκειται κατά πρώτο λόγο να υλοποιούν και να ελέγχουν τις πράξεις που διενεργούνται στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων, καθώς και να διώκουν και να διορθώνουν τις παρατυπίες.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Με το άρθρο 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, ο νομοθέτης της Ένωσης ορίζει ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/> <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>κάθε παράβαση διάταξης του κοινοτικού δικαίου η οποία προκύπτει από πράξη ή παράλειψη οικονομικού φορέα και η οποία ζημιώνει ή ενδέχεται να ζημιώσει τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον καταλογισμό στον κοινοτικό προϋπολογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Με τα άρθρα 60 και 61 του κανονισμού, ο νομοθέτης της Ένωσης θεσπίζει τις αρχές που είναι εφαρμοστέες στα εθνικά συστήματα διαχειρίσεως και ελέγχου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, με το άρθρο 98 του κανονισμού, διευκρινίζει τους κανόνες που είναι εφαρμοστέοι στις δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη. Η παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω άρθρου έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Το κράτος μέλος προβαίνει στις απαιτούμενες δημοσιονομικές διορθώσεις όσον αφορά τις μεμονωμένες ή συστημικές παρατυπίες που διαπιστώνονται σε πράξεις ή επιχειρησιακά προγράμματα. Οι διορθώσεις που διενεργούνται από το κράτος μέλος συνίστανται στην ακύρωση του συνόλου ή μέρους της δημόσιας συνεισφοράς του επιχειρησιακού προγράμματος. Το κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα των παρατυπιών καθώς και την οικονομική απώλεια του Ταμείου.<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού 1083/2006 καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1828/2006<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Κανονισμός της Επιτροπής, της <DATE ISO="20061208">8ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού 1083/2006 και του κανονισμού (ΕΚ) 1080/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="371" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">ΕΕ L 371, σ. 1</REF.DOC.OJ>, και διορθωτικό <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="045" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 45, σ. 3</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 846/2009 της Επιτροπής, της <DATE ISO="20090901">1ης Σεπτεμβρίου 2009</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="250" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2009">ΕΕ L 250, σ. 1</REF.DOC.OJ>, στο εξής: κανονισμός 1828/2006).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Ο κανονισμός 1083/2006 καταργήθηκε από την <DATE ISO="20140101">1η Ιανουαρίου 2014</DATE> με τον κανονισμό (ΕΕ) 1303/2013<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20131217">17ης Δεκεμβρίου 2013</DATE>, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού 1083/2006 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="347" PAGE.FIRST="320" DATE.PUB="2013">ΕΕ L 347, σ. 320</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, τον οποίο θα εξετάσω συνοπτικά πριν ολοκληρώσω την ανάλυσή μου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Οι διαφορές των κύριων δικών και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20070712">12 Ιουλίου 2007</DATE> η Επιτροπή ενέκρινε το περιφερειακό επιχειρησιακό πρόγραμμα ΕΤΠΑ της Ρουμανίας για την περίοδο 2007‑2013. Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος είναι περίπου 4,38 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η κοινοτική ενίσχυση ανέρχεται σε 3,7 δισεκατομμύρια ευρώ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Πληροφορίες για το εν λόγω πρόγραμμα περιλαμβάνονται στον εθνικό φάκελο και δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής (http://ec.europa.eu/regional_policy/fr/atlas/programmes/2007-2013/romania/operational-programme-regional-operational-programme?countryCode=RO&amp;regionId=389) και, στη ρουμανική, στον δικτυακό τόπο http://www.inforegio.ro/en/regio-2007-2014-en/documente-de-programare.html.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τα έγγραφα του εθνικού φακέλου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Βλ. ιδίως έγγραφο του νομαρχιακού συμβουλίου Neamţ, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>Achizitie publică de servicii — Achiziţionarea serviciilor de audit în cadrul proiectului: <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Reabilitarea, extinderea şi modernizarea Centrului Şcolar pentru Educaţie Incluzivă Roman<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/><QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, Μάιος 2011, σημείο 1.1, το οποίο περιλαμβάνεται στον εθνικό φάκελο. Βλ. επίσης, όσον αφορά την υλοποίηση του άξονα προτεραιότητας 3 του περιφερειακού επιχειρησιακού προγράμματος 2007-2013, τμήμα I.4 του οδηγού του υποψηφίου που δημοσιεύεται, στη ρουμανική γλώσσα, στον δικτυακό τόπο http://www.inforegio.ro/ro/axa-3.html, στην ενότητα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>σημαντικός τομέας παρεμβάσεως 3.1<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>.</P></NOTE>, το ποσοστό συγχρηματοδοτήσεως του ΕΤΠΑ στο περιφερειακό επιχειρησιακό πρόγραμμα ανέρχεται σε 84 % (<FT TYPE="NUMBER">3726021762</FT> ευρώ). Στις υπό κρίση υποθέσεις, η χρηματοδότηση πρέπει να συμβάλλει στην υλοποίηση του άξονα προτεραιότητας 3 του προγράμματος (<FT TYPE="NUMBER">657530000</FT> ευρώ), σκοπός του οποίου είναι, μεταξύ άλλων, η βελτίωση των υποδομών υγείας και εκπαιδεύσεως προκειμένου να ενισχυθεί η πρόσβαση του πληθυσμού σε βασικές υπηρεσίες.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Ο νομός Neamț (υπόθεση C‑260/14) και ο νομός Bacău (υπόθεση C‑261/14) συνήψαν με το Υπουργείο Περιφερειακής Αναπτύξεως και Τουρισμού (Ministerul Dezvoltarii Regionale şi Turismului), υπό την ιδιότητα της διαχειριστικής αρχής του περιφερειακού επιχειρησιακού προγράμματος, σύμβαση χρηματοδοτήσεως για την εκτέλεση δύο πράξεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Στην υπόθεση C‑260/14, η σύμβαση χρηματοδοτήσεως αφορά την αποκατάσταση, την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό σχολικού συγκροτήματος. Ο νομός Neamț, δικαιούχος των κονδυλίων, υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, δημοσίευσε πρόσκληση υποβολής προσφορών για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως παροχής ελεγκτικών υπηρεσιών αξίας περίπου <FT TYPE="DECIMAL">20264,18</FT> ευρώ, κατόπιν της οποίας συνήφθη σύμβαση παροχής ελεγκτικών υπηρεσιών αξίας <FT TYPE="DECIMAL">19410,12</FT> ευρώ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, ο νομός Neamț επέβαλε όρους σχετικά με την επαγγελματική ικανότητα των προσφερόντων, οι οποίοι κρίθηκαν αντίθετοι προς το εθνικό δίκαιο από το Υπουργείο Περιφερειακής Αναπτύξεως και Δημόσιας Διοικήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, προϋπόθεση για την ανάθεση της συμβάσεως αποτελούσε, αφενός, η υποβολή από τον προσφέροντα συμβάσεως συναφθείσας εντός της προηγούμενης τριετίας που να έχει το ίδιο αντικείμενο με τη σύμβαση η οποία αποτελούσε το αντικείμενο της επίδικης διαδικασίας διαγωνισμού και, αφετέρου, η απασχόληση διευθυντικού στελέχους εξειδικευμένου στα συστήματα διαχειρίσεως ποιότητας στον τομέα των κατασκευών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Το Υπουργείο Περιφερειακής Αναπτύξεως και Δημόσιας Διοικήσεως έκρινε τον πρώτο όρο αντίθετο προς την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού, κρίνοντας ότι, στον συγκεκριμένο τομέα της συμβάσεως, θα έπρεπε να επιτρέπεται η συμμετοχή κάθε οικονομικού φορέα, χωρίς να χρησιμοποιεί η αναθέτουσα αρχή, υπό την ιδιότητα του δικαιούχου της επίδικης χρηματοδοτήσεως, την πηγή χρηματοδοτήσεως ως κριτήριο επιλεξιμότητας. Όσον αφορά τον δεύτερο όρο, έκρινε ότι ήταν απρόσφορος λαμβανομένης υπόψη της φύσεως της δημόσιας συμβάσεως. Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Υπουργείο Περιφερειακής Αναπτύξεως και Δημόσιας Διοικήσεως επέβαλε δημοσιονομική διόρθωση ίση προς το 5 % της αξίας της συμβάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Στην υπόθεση C‑261/14, η σύμβαση χρηματοδοτήσεως αφορά την αποκατάσταση επαρχιακής οδού. Ο νομός Bacău διοργάνωσε ανοικτό διαγωνισμό για τη σύναψη συμβάσεως δημοσίου έργου αξίας <FT TYPE="NUMBER">2820515</FT> ευρώ, κατόπιν της οποίας συνήφθη σύμβαση εκτελέσεως εργασιών στις <DATE ISO="20090917">17 Σεπτεμβρίου 2009</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο προκύπτει ότι, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, ο νομός Bacău χρησιμοποίησε απρόσφορες τεχνικές προδιαγραφές, οι οποίες κρίθηκαν επίσης αντίθετες προς την εθνική νομοθεσία. Κατόπιν τούτου, το Υπουργείο Περιφερειακής Αναπτύξεως και Δημόσιας Διοικήσεως επέβαλε επίσης δημοσιονομική διόρθωση ίση προς το 5 % της αξίας της επίδικης συμβάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Ο νομός Neamț και ο νομός Bacău άσκησαν προσφυγές κατά των αποφάσεων περί επιβολής δημοσιονομικών διορθώσεων. Στο πλαίσιο αυτών των δικών, το αιτούν δικαστήριο καλείται να αποφανθεί, μεταξύ άλλων, σχετικά με την ύπαρξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/> κατά την έννοια του κανονισμού 2988/95 ή του κανονισμού 1083/2006, και, ενδεχομένως, σχετικά με τη φύση των δημοσιονομικών διορθώσεων που επιβλήθηκαν από τη διαχειριστική αρχή.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Έχοντας αμφιβολίες ως προς την ερμηνεία των εν λόγω κανονισμών, το Curtea de Apel Bacău (εφετείο Bacău), αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Εκτός από το πρώτο ερώτημα, το οποίο υποβάλλεται μόνο στο πλαίσιο της υποθέσεως C‑260/14, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει πανομοιότυπα ερωτήματα και στις δύο υποθέσεις.</P></NOTE>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>1)</NO.P><TXT>Συνιστά <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/> κατά την έννοια του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΚ) 2988/1995 ή <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006 η μη συμμόρφωση αναθέτουσας αρχής, που η ίδια είναι αποδέκτης επιδοτήσεως από διαρθρωτικά ταμεία, με τους κανόνες περί συνάψεως δημόσιας συμβάσεως εκτιμώμενης αξίας κάτω από το όριο που προβλέπεται στο άρθρο 7, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2004/18/ΕΟΚ [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20040331">31ης Μαρτίου 2004</DATE>, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="134" PAGE.FIRST="114" DATE.PUB="2004">ΕΕ L 134, σ.114</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>], κατά τη διαδικασία διαγωνισμού για τη σύναψη συμβάσεως με αντικείμενο την υλοποίηση του επιδοτούμενου έργου;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 1083/2006 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη, σε περίπτωση που αυτές εφαρμόζονται σε δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία λόγω μη συμμορφώσεως με τους κανόνες περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, αποτελούν διοικητικά μέτρα κατά το άρθρο 4 του κανονισμού 2988/1995 ή αποτελούν διοικητικές κυρώσεις κατά το άρθρο 5, στοιχείο γʹ, του ίδιου κανονισμού;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση που η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη αποτελούν διοικητικές κυρώσεις, είναι εφαρμοστέα η κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 2988/1995 αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της λιγότερο δυσμενούς κυρώσεως;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>[Εφόσον στο δεύτερο ερώτημα δοθεί η απάντηση ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη αποτελούν διοικητικές κυρώσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Επισημαίνω ότι, αν και αυτή η μνεία απουσιάζει από τη διατύπωση του τέταρτου ερωτήματος στην υπόθεση C‑260/14, περιλαμβάνεται ρητώς στη διατύπωση του ίδιου ερωτήματος στην υπόθεση C‑261/14. Η μνεία αυτή, εξάλλου, είναι απολύτως συνεπής προς το ουσιαστικό περιεχόμενο του ερωτήματος.</P></NOTE>], [μ]ήπως, στην περίπτωση που λόγω μη τηρήσεως των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων οι δημοσιονομικές διορθώσεις εφαρμόζονται σε δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία, το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/1995 σε συνδυασμό με το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 1083/2006, λαμβανομένων υπόψη επίσης των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, αντιτίθεται στο να εφαρμόσει κράτος μέλος δημοσιονομικές διορθώσεις διεπόμενες από εσωτερική ρύθμιση η οποία τέθηκε σε ισχύ σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου κατά τον οποίο έλαβε χώρα η προβαλλόμενη παράβαση των κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων;<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν οι διάδικοι των κύριων δικών, η Ρουμανική, η Ουγγρική και η Ολλανδική Κυβέρνηση και η Επιτροπή.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">‐ Επί του πρώτου ερωτήματος που αφορά τον χαρακτηρισμό των επίδικων παραβάσεων ως</HT> <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>παρατυπιών</HT><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά ουσιαστικά αν η παράβαση της εθνικής νομοθεσίας από τον δικαιούχο των κονδυλίων, ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, στο πλαίσιο της συνάψεως δημοσίας συμβάσεως για την υλοποίηση πράξεως συγχρηματοδοτούμενης από τα διαρθρωτικά ταμεία, μπορεί να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95 ή του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95, συνιστά παρατυπία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>κάθε παράβαση διάταξης του κοινοτικού δικαίου που προκύπτει από πράξη ή παράλειψη ενός οικονομικού φορέα, με πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο γενικός προϋπολογισμός των Κοινοτήτων ή προϋπολογισμός διαχειριζόμενος από τις Κοινότητες, είτε με τη μείωση ή ματαίωση εσόδων που προέρχονται από ίδιους πόρους που εισπράττονται απευθείας για λογαριασμό της Κοινότητας, είτε με αδικαιολόγητη δαπάνη<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Στον κανονισμό 1083/2006 ακολουθείται ο ορισμός της παρατυπίας που δίδεται με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95. Η διατύπωση των δύο διατάξεων είναι εν μέρει ταυτόσημη, εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> ορίζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>κάθε παράβαση διάταξης του κοινοτικού δικαίου η οποία προκύπτει από πράξη ή παράλειψη οικονομικού φορέα και η οποία ζημιώνει ή ενδέχεται να ζημιώσει τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον καταλογισμό στον κοινοτικό προϋπολογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα που υποβάλλει το αιτούν δικαστήριο, θα πρέπει, καταρχάς, να προσδιοριστεί ποιος από τους δύο αυτούς κανονισμούς είναι εφαρμοστέος, δεδομένου ότι ο ορισμός της παρατυπίας από τον νομοθέτη της Ένωσης εντάσσεται σε ένα σύνολο κανόνων και αρχών που προσιδιάζουν στον τομέα τον οποίο διέπει ο κανονισμός.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί του εφαρμοστέου κανονισμού</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Πρέπει οι επίδικες πράξεις να εξεταστούν με γνώμονα τους κανόνες που διέπουν την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης ή τους κανόνες περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Η νομολογία του Δικαστηρίου ως προς το σημείο αυτό είναι πάγια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Οι επίδικες πράξεις πρέπει να εξεταστούν βάσει του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, ο οποίος, αντιθέτως προς τον κανονισμό 2988/95, αποτελεί τομεακή ρύθμιση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Πράγματι, με την απόφαση Somvao<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑599/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2462">EU:C:2014:2462</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, το Δικαστήριο υπενθύμισε το άρθρο 1, παράγραφος 1, καθώς και την τρίτη, την τέταρτη και την πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2988/95, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κανονισμός θεσπίζει γενική ρύθμιση σχετική με τους ελέγχους και τις κυρώσεις για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης από παρατυπίες, καθορίζοντας κοινό νομικό πλαίσιο για όλους τους τομείς που καλύπτουν οι κοινοτικές πολιτικές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Σκέψεις 32 και 33 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ο κανονισμός 2988/95 θέτει μια σειρά αρχών που πρέπει στη συνέχεια να τηρούνται στο πλαίσιο της θεσπίσεως των τομεακών ρυθμίσεων. Όπως προκύπτει από το άρθρο 2, παράγραφος 3, καθώς και από την τρίτη, την πέμπτη και την όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, οι λεπτομέρειες της αποκεντρωμένης διαχειρίσεως του προϋπολογισμού, οι κανόνες και οι αρχές που είναι εφαρμοστέοι στα εθνικά συστήματα διαχειρίσεως και ελέγχου, οι συμπεριφορές που συνιστούν παρατυπία, καθώς και τα διοικητικά μέτρα και κυρώσεις διέπονται πράγματι από τις τομεακές ρυθμίσεις που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης ανάλογα με τις αντίστοιχες κοινοτικές πολιτικές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Οι αρμόδιες εθνικές αρχές πρέπει, κατά συνέπεια, να βασίζονται στις τομεακές διατάξεις προκειμένου να προσδιορίζουν αν μια συμπεριφορά συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> και βάσει αυτών των διατάξεων πρέπει, συνακόλουθα, να προβαίνουν, εφόσον συντρέχει λόγος, στην ανάκτηση κονδυλίων που χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Σκέψη 37 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Αυτό είναι το αντικείμενο του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από το άρθρο 1, τέταρτο εδάφιο, ο κανονισμός καθορίζει τις αρχές που είναι εφαρμοστέες στη χρησιμοποίηση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων θεσπίζοντας, μεταξύ άλλων, κανόνες όσον αφορά την εταιρική σχέση, τον προγραμματισμό και την αξιολόγηση, διευκρινίζοντας τις υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τον έλεγχο και καθορίζοντας τις αρχές που είναι εφαρμοστέες στον εντοπισμό και τη διόρθωση των παρατυπιών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>O ορισμός της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/> που δίδεται με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95, προσαρμόστηκε, για λόγους συνέπειας και νομικής σαφήνειας, με βάση τη λειτουργία και τις αρχές των τομεακών πολιτικών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Βλ. συναφώς υποσημείωση 1 του εγγράφου της Επιτροπής με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>Κατευθυντήριες οδηγίες για τον καθορισμό των δημοσιονομικών διορθώσεων που πρέπει να εφαρμόζονται στις δαπάνες οι οποίες συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία και από το Ταμείο Συνοχής σε περίπτωση μη τηρήσεως των κανόνων περί δημοσίων συμβάσεων<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/> (COCOF 07/0037/03).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα αυτών των στοιχείων, και ιδίως της πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου, το κατά πόσον οι επίδικες στις διαφορές των κύριων δικών πρακτικές συνιστούν παρατυπίες θα πρέπει να εκτιμηθεί με γνώμονα το άρθρο 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, ο οποίος, αντιθέτως προς τον κανονισμό 2988/95, αποτελεί τομεακή ρύθμιση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Διαφορετική ερμηνεία θα στερούσε, κατά τη γνώμη μου, τον κανονισμό 1083/2006 πρακτικής αποτελεσματικότητας και θα έπληττε την ορθή χρησιμοποίηση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Κατόπιν τούτου, θα πρέπει να εξακριβωθεί αν οι επίδικες πρακτικές είναι δυνατόν να συνιστούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>παρατυπίες<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το περιεχόμενο της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/> νοείται κάθε παράβαση διατάξεως του δικαίου της Ένωσης η οποία προκύπτει από πράξη ή παράλειψη οικονομικού φορέα και η οποία ζημιώνει ή ενδέχεται να ζημιώσει τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον καταλογισμό στον γενικό προϋπολογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Με αυτή τη διατύπωση, ο νομοθέτης της Ένωσης ορίζει τις περιστάσεις υπό τις οποίες η παράβαση της εφαρμοστέας νομοθεσίας είναι δυνατόν να οδηγήσει τα κράτη μέλη ή την Επιτροπή να προβούν στις δημοσιονομικές διορθώσεις τις οποίες προβλέπουν, ιδίως, τα άρθρα 98 έως 100 του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Στις υπό κρίση υποθέσεις, τίθεται το ερώτημα αν οι επίδικες πράξεις που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/18 είναι δυνατόν, εντούτοις, να συνιστούν παράβαση του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Δεν αμφισβητείται ότι οι πράξεις που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της Ένωσης πρέπει να εκτελούνται σε πλήρη συμμόρφωση με το δίκαιο της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Η αρχή του συμβατού πράξεως που χρηματοδοτείται από τα διαρθρωτικά ταμεία με το δίκαιο της Ένωσης αποτελεί θεμελιώδη αρχή που διέπει την επιλεξιμότητα της πράξεως για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Η αρχή αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 5, του κανονισμού 1083/2006 που περιλαμβάνεται στον τίτλο Ι του κανονισμού, ο οποίος επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>Στόχοι και γενικοί κανόνες σχετικά με τη συνδρομή<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/>. Κατά την εν λόγω διάταξη, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>[ο]ι πράξεις που χρηματοδοτούνται από τα [διαρθρωτικά] Ταμεία συμμορφώνονται με τις διατάξεις της συνθήκης και τις νομικές πράξεις που απορρέουν από αυτήν<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Η εν λόγω αρχή απαντά και στην αιτιολογική σκέψη 22 του κανονισμού. Η ίδια αρχή επαναλαμβάνεται στο άρθρο 11 του υποδείγματος συμβάσεως χορηγήσεως του ΕΤΠΑ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Το άρθρο 11 της εν λόγω συμβάσεως αναφέρεται στις παρατυπίες που είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε μερική ή ολική ανάκτηση της επιδοτήσεως μετά από έλεγχο, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η παραβίαση των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων.</P></NOTE> καθώς και σε όλους τους πληροφοριακούς οδηγούς που απευθύνονται στους κυρίους των έργων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ., ιδίως, πληροφοριακό οδηγό για φάκελο υποβολής αιτήσεως επιδοτήσεως ΕΤΠΑ που δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο της περιφέρειας Centre (Γαλλία) στην ακόλουθη διεύθυνση: http://www.europe-centre.eu/fr/53/PO_FEDER_Centre.html.</P></NOTE>, καθόσον συνιστά ζωτικής σημασίας στοιχείο της αιτήσεως επιδοτήσεως, αλλά και στο σύνολο των συμβάσεων χρηματοδοτήσεως που συνάπτονται με τον τελικό δικαιούχο των κονδυλίων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο των υποθέσεων των κύριων δικών, η αρχή της συμβατότητας πράξεως χρηματοδοτούμενης από τα διαρθρωτικά ταμεία προς το δίκαιο της Ένωσης περιλαμβάνεται στον οδηγό που έχει εκπονήσει το Υπουργείο Αναπτύξεως, Δημοσίων Έργων και Στεγάσεως (Ministerul Dezvoltarii, Lucrărilor Publice şi Locuinţelor) σχετικά με την υλοποίηση του άξονα προτεραιότητας 3 του περιφερειακού επιχειρησιακού προγράμματος 2007-2013 και προκύπτει, ιδίως, από τα κριτήρια επιλεξιμότητας για χρηματοδότηση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ. το δεύτερο έγγραφο που αναφέρεται στην υποσημείωση 9, ενότητα I.5, κριτήρια επιλεξιμότητας (Cheltuieli eligibile), σ. 8, και ενότητα II, σ. 13. Βλ. επίσης δικτυακό τόπο που παρατίθεται στην υποσημείωση 8 (σ. 115 του εγγράφου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με αυτή την αρχή, κάθε πράξη που χρηματοδοτείται από τα διαρθρωτικά ταμεία, και κατά συνέπεια κάθε συναφής δαπάνη, πρέπει να είναι σύμφωνη προς τη νομοθεσία της Ένωσης, καθώς και προς τις πολιτικές και τις δράσεις που αναλαμβάνει ο νομοθέτης της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, όταν, στο πλαίσιο της υλοποιήσεως πράξεως συγχρηματοδοτούμενης από τα διαρθρωτικά ταμεία, ο δικαιούχος των κονδυλίων, ενεργώντας υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, δεν τηρεί τους κανόνες που διέπουν τη σύναψη των δημοσίων συμβάσεων τους οποίους προβλέπει η οδηγία 2004/18, όπως υποχρεούται, η ενέργεια αυτή είναι δυνατόν να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, καθόσον παραβαίνει κανόνα του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Τι ισχύει όμως όταν, σε περιστάσεις όπως οι επίδικες, η αξία των συμβάσεων είναι μικρότερη από τα κατώτατα όρια που προβλέπει το άρθρο 7 της οδηγίας 2004/18<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Δυνάμει του άρθρου 7, στοιχεία αʹ και γʹ, η οδηγία εφαρμόζεται, αφενός, στις δημόσιες συμβάσεις προμηθειών και υπηρεσιών των οποίων η εκτιμώμενη αξία εκτός φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) είναι ίση προς ή ανώτερη από <FT TYPE="NUMBER">162000</FT> ευρώ και, αφετέρου, στις δημόσιες συμβάσεις έργων των οποίων η εκτιμώμενη αξία εκτός ΦΠΑ είναι ίση προς ή ανώτερη από <FT TYPE="NUMBER">6242000</FT> ευρώ.</P></NOTE>, κατά τρόπον ώστε η σύναψη των εν λόγω συμβάσεων να μην υπάγεται στους κανόνες και στις αρχές τις οποίες προβλέπει η εν λόγω νομοθετική πράξη;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Είναι δυνατόν να αποτραπεί ο χαρακτηρισμός ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>παρατυπιών<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/>, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, αμελειών, παραβάσεων ή καταχρήσεων εκ μέρους του δικαιούχου των διαρθρωτικών ταμείων, με την αιτιολογία ότι οι εν λόγω πράξεις δεν συνιστούν παράβαση διατάξεως του δικαίου της Ένωσης;</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Δεν το νομίζω. Ανάλογες παραβάσεις πρέπει να μπορούν να υπαχθούν στην έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Πρώτον, μολονότι είναι αληθές ότι, στις υποθέσεις των κύριων δικών, οι δικαιούχοι της επιδοτήσεως, υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, δεν υποχρεούνταν να τηρούν τους κανόνες που τάσσει η οδηγία 2004/18 λόγω της αξίας των συμβάσεων, εντούτοις, η σύναψη των συμβάσεων αυτών, όπως κάθε κρατική πράξη με την οποία καθορίζονται οι όροι που διέπουν την παροχή οικονομικών υπηρεσιών, πρέπει να είναι σύμφωνη προς τις αρχές τις οποίες θεσπίζει η Συνθήκη ΛΕΕ, ενώ υπόκειται στις απαιτήσεις που απορρέουν από αυτή, όπως έχουν διευκρινιστεί με τη νομολογία του Δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Με την αιτιολογική σκέψη 2 της οδηγίας 2004/18, ο νομοθέτης της Ένωσης φρόντισε να διευκρινίσει ότι, ανεξαρτήτως της αξίας των συμβάσεων που συνάπτονται στα κράτη μέλη για λογαριασμό του κράτους, των αρχών τοπικής αυτοδιοικήσεως και άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου, η διαδικασία αναθέσεως υπόκειται στην τήρηση των αρχών της Συνθήκης ΛΕΕ, ιδίως στην αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, στην αρχή της ελευθερίας της εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθώς και στις αρχές που απορρέουν από αυτές, όπως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η αρχή της αποφυγής των διακρίσεων, η αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, η αρχή της αναλογικότητας και η αρχή της διαφάνειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Όπως υπενθύμισε το Δικαστήριο με την απόφαση Impresa Edilux και SICEF<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑425/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:721">EU:C:2015:721</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, η υποχρέωση αυτή επιβάλλεται στη σύναψη δημόσιων συμβάσεων που εμφανίζουν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Σκέψη 21 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία. Στη νομολογία αυτή παραπέμπει η Επιτροπή στο σημείο 1.3 της ερμηνευτικής ανακοινώσεώς της σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο που εφαρμόζεται στην ανάθεση συμβάσεων οι οποίες δεν καλύπτονται ή καλύπτονται εν μέρει από τις οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="179" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2006">ΕΕ 2006, C 179, σ. 2</REF.DOC.OJ>), καθώς και στη σ. 11 των προπαρατεθεισών κατευθυντήριων οδηγιών για τον καθορισμό των δημοσιονομικών διορθώσεων που πρέπει να εφαρμόζονται στις δαπάνες οι οποίες συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία και από το Ταμείο Συνοχής σε περίπτωση μη τηρήσεως των κανόνων περί δημοσίων συμβάσεων.</P></NOTE>, δηλαδή που ενδέχεται να ενδιαφέρουν οικονομικούς φορείς εγκατεστημένους στα λοιπά κράτη μέλη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Η ύπαρξη βέβαιου διασυνοριακού ενδιαφέροντος εκτιμάται λαμβανομένων υπόψη ορισμένων αντικειμενικών κριτηρίων, όπως η οικονομική σημασία της συμβάσεως, ο τόπος εκτελέσεώς της ή ακόμα τα τεχνικά χαρακτηριστικά της<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lecce κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑159/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:817">EU:C:2012:817</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία) και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Belgacom</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑221/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:736">EU:C:2013:736</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Συνεπώς, στις υπό κρίση υποθέσεις, εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει με εμπεριστατωμένο τρόπο όλα τα κρίσιμα στοιχεία που διαθέτει προκειμένου να προσδιορίσει αν οι επίδικες συμβάσεις παρουσιάζουν ανάλογο ενδιαφέρον<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Belgacom</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑221/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:736">EU:C:2013:736</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, και βάσει των όποιων διαθέσιμων στοιχείων, δεν είναι πιθανόν η σύμβαση που συνήψε ο νομός Neamț (υπόθεση C‑260/14) να ενδιαφέρει επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη, λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου οικονομικού αντικειμένου της συμβάσεως και του τόπου εκτελέσεώς της. Πράγματι, η πόλη Piatra Neamţ (Ρουμανία) απέχει 433 χιλιόμετρα από τη βουλγαρική μεθόριο και η αξία της συμβάσεως ανερχόταν σε <FT TYPE="NUMBER">19410</FT> ευρώ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, δεν είμαι εξίσου βέβαιος ότι το ίδιο ισχύει όσον αφορά τη σύμβαση που συνήψε ο νομός Bacău (υπόθεση C‑261/14). Πράγματι, μολονότι η πόλη Bacău απέχει περίπου 370 χιλιόμετρα από τη βουλγαρική μεθόριο, η αξία της συμβάσεως ανερχόταν σε <FT TYPE="NUMBER">2820515</FT> ευρώ, ποσό το οποίο δεν είναι καθόλου αμελητέο. Κατά συνέπεια, δεν αποκλείεται επιχειρήσεις εγκατεστημένες, ιδίως, στη Βουλγαρία να επιθυμούσαν να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Εάν το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι κάποια από τις εν λόγω συμβάσεις υπήρχε περίπτωση να ενδιαφέρει επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη, οι επίδικες παραλείψεις είναι δυνατόν να συνιστούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, εφόσον αποτελούν παραβίαση των αρχών της Συνθήκης ΛΕΕ. Εντούτοις, στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει αν οι πράξεις αυτές ζημίωσαν πράγματι τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης, με τον καταλογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Δεύτερον, δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι, ανεξαρτήτως της φύσεως της παραβάσεως, η παρανομία διαπράττεται στο πλαίσιο πράξεως που χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκά κονδύλια. Λόγω της χρηματοδοτήσεως αυτής, η πράξη, καθώς και το σύνολο των εφαρμοστέων σε αυτή κανόνων του εθνικού δικαίου υπάγονται αναγκαστικά στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, φρονώ ότι το κριτήριο της παραβάσεως του δικαίου της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύεται διασταλτικά, έτσι ώστε να καλύπτει τις παραβάσεις του δικαίου της Ένωσης υπό στενή έννοια, καθώς και τις παραβάσεις της εθνικής νομοθεσίας που αφορά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Υπέρ μιας τέτοιας ερμηνείας συνηγορούν, εξάλλου, οι σκοποί και η οικονομία του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι καταλογίζεται στα οικονομικά της Ένωσης, το ΕΤΠΑ θεμελιώνεται, καταρχάς, στην αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχειρίσεως, σύμφωνα με την οποία οι πιστώσεις του προϋπολογισμού πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές της οικονομίας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Η αρχή αυτή, που είναι εφαρμοστέα σε όλους τους τομείς του προϋπολογισμού των οποίων η διαχείριση είναι επιμερισμένη, διακηρύσσεται στο άρθρο 317 ΣΛΕΕ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Κατά το άρθρο 317, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>[η] Επιτροπή εκτελεί τον προϋπολογισμό σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού που εκδίδεται σε εκτέλεση του άρθρου 322, με δική της ευθύνη και εντός των ορίων των πιστώσεων που εγκρίθηκαν, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι πιστώσεις χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/>.</P></NOTE> και αναγνωρίζεται παγίως από τη νομολογία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Βλ. ιδίως απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ιρλανδία κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑199/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:548">EU:C:2005:548</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Αποτελεί μία από τις βασικές αρχές στις οποίες θεμελιώνεται ο κανονισμός 2988/95 και το εύρος της προσδιορίστηκε με το κεφάλαιο 7 του τίτλου ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20020625">25ης Ιουνίου 2002</DATE>, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="248" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2002">ΕΕ L 248, σ. 1</REF.DOC.OJ>. Ο κανονισμός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 1995/2006 του Συμβουλίου της <DATE ISO="20061213">13ης Δεκεμβρίου 2006</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="390" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">ΕΕ L 390, σ. 1</REF.DOC.OJ>, στο εξής: κανονισμός 1605/2002).</P></NOTE>, και ιδίως με το άρθρο 27.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχειρίσεως, οι κανόνες που θεσπίζονται στο πλαίσιο του κανονισμού 1083/2006 έχουν ως σκοπό να εξασφαλίσουν ότι οι πόροι των διαρθρωτικών ταμείων χρησιμοποιούνται κατά τρόπο νόμιμο και κανονικό, έτσι ώστε, αφενός, να προστατεύονται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και, αφετέρου, να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ. ιδίως αιτιολογικές σκέψεις 61 και 66 του κανονισμού.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Ένας τέτοιος σκοπός μπορεί να επιτευχθεί μόνον αν οι επιδοτήσεις τις οποίες χορηγούν τα διαρθρωτικά ταμεία αφορούν πράξεις και δαπάνες των οποίων η νομιμότητα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από την άποψη τόσο του δικαίου της Ένωσης όσο και του εθνικού δικαίου. Πράγματι, μόνον υπ’ αυτή την προϋπόθεση μπορεί να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της δράσεως των διαρθρωτικών ταμείων και να αποτραπεί η χρηματοδότηση πράξεων που είναι αποτέλεσμα απάτης ή, ενδεχομένως, ευνοιοκρατίας ή διαφθοράς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο των επίδικων προσκλήσεων υποβολής προσφορών, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο οι δικαιούχοι της επιδοτήσεως, υπό την ιδιότητα της αναθέτουσας αρχής, προσφεύγοντας σε τόσο περιοριστικά κριτήρια επιλογής, αντίθετα προς τους εθνικούς κανόνες περί δημοσίων προμηθειών, να είχαν την πρόθεση να αποκλείσουν ορισμένους προσφέροντες από τη σύμβαση ή, αντιθέτως, να ευνοήσουν κάποιον από αυτούς. Τα κριτήρια αυτά ασφαλώς εμπόδισαν, αν όχι απέτρεψαν, ορισμένους οικονομικούς φορείς από την υποβολή προσφοράς για τις εν λόγω συμβάσεις και, κατά συνέπεια, περιόρισαν σημαντικά τον αριθμό των οικονομικών φορέων που μπορούσαν να εκτελέσουν τις συμβάσεις. Στις περιπτώσεις αυτές, οι οποίες απαντούν πολύ συχνά στην ανάθεση δημοσίων συμβάσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Βλ. έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>Εξασφαλίζοντας την αποδοτικότητα των κεφαλαίων της ΕΕ: πανοραμική επισκόπηση των κινδύνων που επαπειλούν τη δημοσιονομική διαχείριση του προϋπολογισμού της ΕΕ<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2014, ιδίως σ. 100, σημείο 14.</P></NOTE>, τα επίδικα κριτήρια επιλογής είναι δυνατόν να προσπορίσουν σε επιχείρηση όφελος άνευ νόμιμης αιτίας, αντίθετο προς τον ίδιο τον σκοπό της ευρωπαϊκής χρηματοδοτήσεως. Υπό τις συνθήκες αυτές, η παράβαση της εθνικής νομοθεσίας συνιστά πράξη που μπορεί να επηρεάσει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης κατά τον ίδιο τρόπο με πράξη αντίθετη προς τους κανόνες του δικαίου της Ένωσης. Όπως όμως διευκρίνισε το Δικαστήριο με τη σκέψη 45 της αποφάσεως Baltlanta<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑410/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2134">EU:C:2014:2134</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>. Στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, είχε ζητηθεί από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> κατά την έννοια του άρθρου 38, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, του κανονισμού 1260/1999 το οποίο αφορούσε τον δημοσιονομικό έλεγχο που υποχρεούνται να διενεργούν τα κράτη μέλη επί των παρεμβάσεων των διαρθρωτικών ταμείων (οι κανόνες τους οποίους θέσπιζε η εν λόγω διάταξη περιλαμβάνονται πλέον στα άρθρα 60 και 61 του κανονισμού 1083/2006).</P></NOTE>, ο γενικός προϋπολογισμός της Ένωσης πρέπει να προστατεύεται από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>κάθε πράξη ή παράλειψη που θα μπορούσε να τον ζημιώσει<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/>. Η μόνη διαφορά έγκειται ενδεχομένως στη σοβαρότητα της παραβάσεως, στη σημασία των οικονομικών συνεπειών της και στο ύψος της δημοσιονομικής διορθώσεως που πρέπει να επιβληθεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει και σύμφωνα με την αρχή fraus omnia corrumpit, η παράβαση της εθνικής νομοθεσίας επιφέρει τη μη επιλεξιμότητα της πράξεως για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Προκειμένου να αποτραπεί η απάτη εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και να εξασφαλιστεί η πλήρης υλοποίηση των σκοπών που διώκει ο νομοθέτης της Ένωσης στο πλαίσιο της παρεμβάσεως των διαρθρωτικών ταμείων, οι παραβάσεις της εθνικής νομοθεσίας που διαπράττονται στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενης πράξεως πρέπει να επισύρουν τις ίδιες κυρώσεις όπως η παράβαση των κανόνων του δικαίου της Ένωσης και, κατά συνέπεια, πρέπει να μπορούν να χαρακτηρίζονται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>παρατυπίες<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Αυτούς, εξάλλου, τους σκοπούς έλαβε υπόψη το Δικαστήριο κρίνοντας, με τη σκέψη 48 της αποφάσεως <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Baltlanta</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑410/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2134">EU:C:2014:2134</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ότι η έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> αφορά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>την παράνομη χρήση κεφαλαίων της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>. Η παράνομη χρήση κεφαλαίων της Ένωσης μπορεί να απορρέει, εκτός της παραβάσεως των κανόνων του δικαίου της Ένωσης, και από παράβαση των διατάξεων του εθνικού δικαίου.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Η διασταλτική και δυναμική ερμηνεία του κριτηρίου της παραβάσεως διατάξεως του δικαίου της Ένωσης επιβάλλεται επίσης στο πλαίσιο της οικονομίας του κανονισμού 1083/2006, και ιδίως των εθνικών συστημάτων διαχειρίσεως και ελέγχου τα οποία αυτός προβλέπει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα διαρθρωτικά ταμεία χρησιμοποιούνται κατά αποτελεσματικό και τακτικό τρόπο, τα κράτη μέλη υποχρεούνται, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχειρίσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Βλ. απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ιταλία κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑308/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2007:382">EU:T:2007:382</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0109">109</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, να εφαρμόζουν αποδοτικά συστήματα διαχειρίσεως και ελέγχου, ικανά να εξασφαλίσουν ότι ο δικαιούχος των κονδυλίων εκτέλεσε τις υποχρεώσεις που του επιτρέπουν να εισπράξει την προβλεπόμενη οικονομική συνδρομή σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης και το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Βλ. συναφώς απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Baltlanta</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑410/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2134">EU:C:2014:2134</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), στην οποία το Δικαστήριο παραπέμπει ρητώς στο άρθρο 4 του κανονισμού (EK) 438/2001 της Επιτροπής, της <DATE ISO="20010302">2ας Μαρτίου 2001</DATE>, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού 1260/1999 όσον αφορά τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου των παρεμβάσεων των διαρθρωτικών ταμείων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="063" PAGE.FIRST="21" DATE.PUB="2001">ΕΕ L 63, σ. 21</REF.DOC.OJ>). Η εν λόγω διάταξη διευκρίνιζε σαφέστατα ότι τα συστήματα διαχειρίσεως και ελέγχου που αφορούν την υλοποίηση επιχειρησιακού προγράμματος πρέπει να περιλαμβάνουν διαδικασίες που να εξασφαλίζουν ότι οι συγχρηματοδοτούμενες υπηρεσίες είναι σύμφωνες με τους ισχύοντες εθνικούς και κοινοτικούς κανόνες, ιδίως δε με τους κανόνες επιλεξιμότητας των δαπανών για τις οποίες χορηγείται συνδρομή από τα διαρθρωτικά ταμεία στο πλαίσιο της συγκεκριμένης παρεμβάσεως και με τους κανόνες περί δημοσίων συμβάσεων. Μετά την κατάργηση των κανονισμών 1260/1999 και 438/2001 με τον κανονισμό 1083/2006, οι εν λόγω κανόνες περιέχονται πλέον στα άρθρα 60 και 61 του τελευταίου αυτού κανονισμού.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Το άρθρο 60, στοιχεία αʹ και βʹ, του κανονισμού 1083/2006 διευκρινίζει ότι η διαχειριστική αρχή είναι υπεύθυνη, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχειρίσεως, αφενός, να διασφαλίζει τη συμμόρφωση των πράξεων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>με τους ισχύοντες κοινοτικούς και εθνικούς κανόνες, καθ’ όλη την περίοδο υλοποίησής τους<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/> και, αφετέρου, να επαληθεύει ότι οι δαπάνες που δηλώνουν οι δικαιούχοι είναι σύμφωνες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>προς τους κοινοτικούς και τους εθνικούς κανόνες<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Κατά την ίδια έννοια, το άρθρο 61, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού διευκρινίζει ότι η αρχή πιστοποιήσεως επιχειρησιακού προγράμματος είναι υπεύθυνη για την πιστοποίηση ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>οι δηλωθείσες δαπάνες συμμορφούνται προς τους ισχύοντες κοινοτικούς και εθνικούς κανόνες και ότι διενεργήθηκαν για πράξεις που επελέγησαν για χρηματοδότηση σύμφωνα με τα κριτήρια που εφαρμόζονται στο πρόγραμμα και πληρούν τους ισχύοντες κοινοτικούς και εθνικούς κανόνες<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Τις ίδιες υποχρεώσεις υπέχει η αρχή ελέγχου κατά το άρθρο 62, παράγραφος 1, του κανονισμού, σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 1828/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ανακαλούν εν όλω ή εν μέρει την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση εφόσον διαπιστώνουν παραβάσεις κατά την εφαρμογή των ρυθμίσεων της Ένωσης και της εθνικής νομοθεσίας, διότι η συμβατότητα της πράξεως με τις εφαρμοστέες κοινοτικές και εθνικές διατάξεις συνιστά προϋπόθεση επιλεξιμότητας της πράξεως για χρηματοδότηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Οι δημοσιονομικές διορθώσεις στις οποίες προβαίνουν σύμφωνα με το άρθρο 98 του κανονισμού 1083/2006 αποσκοπούν, εξάλλου, στην <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>επαναφορά μιας κατάστασης στο πλαίσιο της οποίας το σύνολο των δαπανών που αποτελούν το αντικείμενο αιτήσεως συγχρηματοδότησης από τα διαρθρωτικά ταμεία είναι νόμιμες και κανονικές σύμφωνα με τους κανόνες και τις ρυθμίσεις που είναι εφαρμοστέοι στο εθνικό επίπεδο και στο επίπεδο της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Βλ. αιτιολογική σκέψη 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της <DATE ISO="20111019">19ης Οκτωβρίου 2011</DATE> για την έγκριση των κατευθυντηρίων γραμμών για τις αρχές, τα κριτήρια και τα ενδεικτικά ποσοστά που πρέπει να εφαρμόζει η Επιτροπή για τον καθορισμό των δημοσιονομικών διορθώσεων που προβλέπουν τα άρθρα 99 και 100 του κανονισμού 1083/2006 [C(2011) 7321 τελικό]. Βλ. επίσης σ. 2 των κατευθυντηρίων γραμμών για τις αρχές, τα κριτήρια και τα ποσοστά που πρέπει να εφαρμόζουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής για τον καθορισμό των δημοσιονομικών διορθώσεων που προβλέπει το άρθρο 39, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1260/99 [C(2001) 476].</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Διαπιστώνεται ότι οι έλεγχοι για τους οποίους είναι υπεύθυνα τα κράτη μέλη έχουν σκοπό την εξασφάλιση της νομιμότητας και της κανονικότητας όλων των πράξεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Βλ. αιτιολογική σκέψη 66 του κανονισμού 1083/2006. Βλ. επίσης άρθρο 28α, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, και άρθρο 53β, παράγραφος 2, του κανονισμού 1605/2002 [άρθρο 59, παράγραφος 2, του κανονισμού <HT TYPE="BOLD">(ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20121025">25ης Οκτωβρίου 2012</DATE>, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου</HT> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="298" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">ΕΕ L 298, σ. 1</REF.DOC.OJ>)], καθώς και ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>Οι αντίστοιχες ευθύνες των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο της επιμερισμένης διαχείρισης των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής —Τρέχουσα κατάσταση και προοπτικές για τη νέα περίοδο προγραμματισμού μετά το 2006<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> [COM(2004) 580 τελικό].</P></NOTE> έναντι όχι μόνο του δικαίου της Ένωσης, αλλά και του εθνικού δικαίου και καλύπτουν όλες τις πτυχές, διοικητικές, δημοσιονομικές, τεχνικές και φυσικές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Άρθρο 13, παράγραφος 2, του κανονισμού 1828/2006.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Σε αυτό το πλαίσιο, ο περιορισμός του περιεχομένου της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> αποκλειστικά στις παραβάσεις του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>δικαίου της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> υπό στενή έννοια είναι, κατά την άποψή μου, αντιφατικός, ενώ εξάλλου κινδυνεύει να στερήσει πρακτικής αποτελεσματικότητας τις διαδικασίες ελέγχου που προβλέπονται στο πλαίσιο του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>Εξάλλου, φρονώ ότι μια τέτοια ερμηνεία είναι τεχνητή. Πράγματι, από το σύνολο των στοιχείων που εκτέθηκαν ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η συγχρηματοδότηση μετέχει σε μια ενιαία και αδιαίρετη πράξη, η νομιμότητα της οποίας μπορεί να γίνει νοητή αποκλειστικά και μόνον ως συνόλου, δηλαδή υπό το πρίσμα των κανόνων του δικαίου της Ένωσης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>και<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/> της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας. Αν η πράξη εκτελέστηκε ή αν η δαπάνη αναλήφθηκε κατά παράβαση των κανόνων του εθνικού δικαίου, δεν είναι πλέον επιλέξιμη για χρηματοδότηση από το ΕΤΠΑ. Η τήρηση των κοινοτικών και των εθνικών κανόνων διώκει τον ίδιο σκοπό. Συνεπώς, δεν έχει κανένα νόημα να γίνεται διάκριση ανάλογα με το αν η παράβαση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης ή αν αφορά το εθνικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Τα στοιχεία αυτά, τα οποία απορρέουν από την ίδια την οικονομία του κανονισμού 1083/2006, συνηγορούν υπέρ της διασταλτικής ερμηνείας του κριτηρίου της παραβάσεως του δικαίου της Ένωσης υπό την έννοια ότι δεν αφορά μόνο παράβαση του δικαίου της Ένωσης, αλλά και των διατάξεων του εθνικού δικαίου που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Εντέλει, η ερμηνεία αυτή απλώς προκαταλαμβάνει τις τροποποιήσεις τις οποίες θέσπισε ο νομοθέτης της Ένωσης με τον κανονισμό 1303/2013, ιδίως στο πλαίσιο του ορισμού της έννοιας της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται ότι με τον κανονισμό αυτόν καταργήθηκε, από την <DATE ISO="20140101">1η Ιανουαρίου 2014</DATE>, ο κανονισμός 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Στην έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>παρατυπίας<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/> εμπίπτει πλέον, σύμφωνα με το άρθρο 2, σημείο 36, του κανονισμού 1303/2013, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>κάθε παράβαση του ενωσιακού δικαίου <HT TYPE="ITALIC">ή του σχετικού με την εφαρμογή του εθνικού δικαίου</HT><QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με την αρχή της συμβατότητας των πράξεων, την οποία προβλέπει πλέον το άρθρο 6 του εν λόγω κανονισμού με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>Συμμόρφωση με το ενωσιακό και εθνικό δίκαιο<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/>, οι πράξεις που υποστηρίζονται από τα διαρθρωτικά ταμεία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>συμμορφώνονται με το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο <HT TYPE="ITALIC">και το σχετικό με την εφαρμογή του εθνικό δίκαιο</HT><QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Όπ.π.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 125, παράγραφος 4, στοιχείο αʹ, του κανονισμού, οι αρχές διαχειρίσεως και ελέγχου είναι πλέον υπεύθυνες να επαληθεύουν ότι τα συγχρηματοδοτούμενα προϊόντα και υπηρεσίες έχουν παραδοθεί και οι δαπάνες που δηλώνουν οι δικαιούχοι έχουν καταβληθεί και ότι οι δαπάνες αυτές είναι σύμφωνες με το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το σχετικό με την εφαρμογή του εθνικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>Το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>σχετικό με την εφαρμογή του [δικαίου της Ένωσης] εθνικό δίκαιο<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/> απαρτίζεται από το σύνολο των κανόνων της εσωτερικής έννομης τάξεως που άπτονται της εφαρμογής και της υλοποιήσεως της νομοθεσίας της Ένωσης. Η έκφραση δεν περιλαμβάνει μόνο την εθνική νομοθεσία που θεσπίζεται για τη μεταφορά του δικαίου της Ένωσης, αλλά και το σύνολο των κανόνων που προορίζονται για την εφαρμογή, σε εθνικό επίπεδο, του δικαίου της Ένωσης, όπως οι εθνικοί κανόνες που διέπουν την επιλεξιμότητα των δαπανών για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Βάσει του συνόλου αυτών των στοιχείων φρονώ, κατά συνέπεια, ότι η παράβαση από αναθέτουσα αρχή που λαμβάνει επιδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία των εθνικών κανόνων που διέπουν τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων, κατά την ανάθεση της συμβάσεως για την υλοποίηση της επιδοτούμενης δράσεως, μπορεί να συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού 1083/2006, εφόσον η σχετική ενέργεια ζημιώνει ή ενδέχεται να ζημιώσει τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης, με τον καταλογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">‐ Επί του δεύτερου ερωτήματος το οποίο αφορά τη φύση των δημοσιονομικών διορθώσεων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς τη φύση των δημοσιονομικών διορθώσεων στις οποίες υποχρεούνται να προβαίνουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 98, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1083/2006.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>[τ]ο κράτος μέλος προβαίνει στις απαιτούμενες δημοσιονομικές διορθώσεις όσον αφορά τις μεμονωμένες ή συστημικές παρατυπίες που διαπιστώνονται σε πράξεις ή επιχειρησιακά προγράμματα. Οι διορθώσεις που διενεργούνται από το κράτος μέλος συνίστανται στην ακύρωση του συνόλου ή μέρους της δημόσιας συνεισφοράς του επιχειρησιακού προγράμματος. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα των παρατυπιών και την οικονομική απώλεια του Ταμείου<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο ζητεί, ιδίως, να πληροφορηθεί αν οι εν λόγω διορθώσεις συνιστούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>διοικητικό μέτρο<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/> κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 2988/95, ή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>διοικητική κύρωση<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/> κατά την έννοια του άρθρου 5, στοιχείο γʹ, του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105.</NO.P><TXT>Όπως έχει διευκρινίσει επανειλημμένα το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>η υποχρέωση [επιστροφής οφέλους που αποκτήθηκε αδικαιολογήτως μέσω μη σύννομης πρακτικής] δεν συνιστά κύρωση, αλλά απλώς συνέπεια της διαπιστώσεως ότι δεν συνέτρεχαν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για τη λήψη του οφέλους το οποίο απορρέει από την ενωσιακή ρύθμιση, οπότε το όφελος αποκτήθηκε χωρίς νόμιμη αιτία<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Βλ. απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Somvao</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑599/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2462">EU:C:2014:2462</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106.</NO.P><TXT>Δεν βλέπω κανένα λόγο απομακρύνσεως από τη νομολογία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107.</NO.P><TXT>Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι το άρθρο 98, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1083/2006 έχει την έννοια ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις στις οποίες υποχρεούνται να προβαίνουν τα κράτη μέλη λόγω παρατυπίας που επηρεάζει τη συγχρηματοδοτούμενη πράξη συνιστούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>διοικητικό μέτρο<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/> κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 2988/95.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="17"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108.</NO.P><TXT>Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που προτείνω να δοθεί, παρέλκει η απάντηση στο τρίτο και στο τέταρτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου. Πράγματι, όπως προκύπτει από τη διατύπωση των εν λόγω ερωτημάτων και από το σκεπτικό των αποφάσεων περί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος, το Curtea de Apel Bacău (εφετείο Bacău) υπέβαλε τα εν λόγω ερωτήματα για την περίπτωση στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις στις οποίες προβαίνουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 98, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1083/2006 συνιστούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>διοικητικές κυρώσεις<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109.</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα ερωτήματα του Curtea de Apel Bacău (εφετείου Bacău) ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>1)</NO.P><TXT>Η παράβαση από αναθέτουσα αρχή, που λαμβάνει επιδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία, των εθνικών κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων κατά την ανάθεση της συμβάσεως που αφορά την υλοποίηση της επιδοτούμενης δράσεως μπορεί να συνιστά <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>παρατυπία<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="201D" ID="QE0073"/> κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1083/2006 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20060711">11ης Ιουλίου 2006</DATE>, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999, εφόσον η σχετική ενέργεια ζημίωνε ή ενδέχεται να ζημιώσει τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον καταλογισμό αδικαιολόγητης δαπάνης.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Το άρθρο 98, παράγραφος 2, του κανονισμού 1083/2006 έχει την έννοια ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις στις οποίες υποχρεούνται να προβαίνουν τα κράτη μέλη λόγω παρατυπίας που επηρεάζει τη συγχρηματοδοτούμενη πράξη συνιστούν <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>διοικητικό μέτρο<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="201D" ID="QE0074"/> κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19951218">18ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>