Verordening (EG) nr. 2603/2000 van de Raad

van 27 november 2000

tot instelling van een definitief compenserend recht en definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van polyethyleentereftalaat uit India, Maleisië en Thailand en tot beëindiging van de antisubsidieprocedure met betrekking tot de invoer van polyethyleentereftalaat uit Indonesië, de Republiek Korea en Taiwan

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn(1), met name de artikelen 14 en 15,

Gezien het voorstel dat door de Commissie na overleg met het Raadgevend Comite werd ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 1741/2000(2), ("verordening voorlopig recht"), voorlopige compenserende rechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van polyethyleentereftalaat uit India, Maleisië, Taiwan en Thailand.

(2) Een antidumpingonderzoek dat terzelfder tijd plaatsvond, leidde tot de instelling, bij Verordening (EG) nr. 1742/2000 van de Commissie(3), van voorlopige antidumpingrechten op de invoer in de Gemeenschap van polyethyleentereftalaat uit India, Indonesië, Maleisië, de Republiek Korea, Taiwan en Thailand.

(3) Het onderzoek naar de subsidiëring en schade bestreek de periode van 1 oktober 1998 tot 30 september 1999 ("onderzoektijdvak" of "OT"). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die van belang zijn voor het vaststellen van de schade bestreek de periode van 1 januari 1996 tot het eind van het onderzoektijdvak ("onderzochte periode").

B. VERVOLGPROCEDURE

(4) Nadat de essentiële gegevens en overwegingen op basis waarvan werd besloten voorlopige maatregelen in te stellen waren bekendgemaakt, dienden verschillende belanghebbende partijen schriftelijk opmerkingen in. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 11, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2026/97 (de "basisverordening") werden alle belanghebbende partijen die hiertoe een verzoek hadden ingediend in de gelegenheid gesteld te worden gehoord door de Commissie.

(5) De Commissie verzamelde en verifieerde verder alle gegevens die zij noodzakelijk achtte voor haar definitieve bevindingen.

(6) Alle partijen werden op de hoogte gebracht van de essentiële gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve compenserende rechten en de definitieve inning van de uit hoofde van de voorlopige rechten als zekerheid gestelde bedragen aan te bevelen.

Tevens werd hun een termijn toegestaan waarbinnen zij op deze bekendmakingen konden reageren.

(7) De mondelinge en schriftelijke bezwaren van de partijen werden onderzocht en waar nodig werden zij met het oog op de definitieve bevindingen in aanmerking genomen.

(8) Na toetsing van de voorlopige bevindingen aan de sedertdien verzamelde gegevens wordt vastgesteld dat de belangrijkste bevindingen van de verordening voorlopig recht hierbij bevestigd moeten worden.

C. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Product

(9) In de verordening voorlopig recht wordt het betrokken product gedefinieerd als polyethyleentereftalaat ("PET") met een viscositeitscoëfficiënt van 78 ml/g of hoger, volgens DIN (Deutsche Industrienorm) 53728, dat wordt ingedeeld onder GN-code 39076020 en GN-code ex 3907 60 80 (Taric-code 3907 60 80 10). Omdat geen nieuwe opmerkingen werden ontvangen in verband met deze definitie worden de voorlopige bevindingen met betrekking tot het product bevestigd.

2. Soortgelijk product

(10) In overweging 16 van de verordening voorlopig recht stelde de Commissie vast dat het door de EG-producenten vervaardigde en op de EG-markt verkochte PET en het PET dat in de betrokken landen vervaardigd en naar de Gemeenschap uitgevoerd wordt soortgelijke producten zijn, omdat de verschillende soorten PET dezelfde fundamentele fysische en technische kenmerken vertonen en dezelfde toepassingen kennen. Omdat er terzake geen nieuw bewijsmateriaal werd ingediend, worden de voorlopige bevindingen i.v.m. het soortgelijk product bevestigd.

D. SUBSIDIES

(11) De bevindingen van de verordening voorlopig recht in verband met de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies die door de exporteurs/producenten werden ontvangen worden definitief bevestigd, tenzij in onderhavig document uitdrukkelijk tot andere bevindingen wordt gekomen.

I. INDIA

Algemeen

1. Inleiding

(12) De Regering van India (RvI) voert aan dat de Commissie met dit onderzoek artikel 10 van de basisverordening en artikel 11, lid 2, van de WTO-overeenkomst inzake Subsidies en Compenserende Maatregelen (SCM-overeenkomst) overtreedt. Volgens de RvI waren de gegevens in de klacht met betrekking tot de subsidiëring en de schade onjuist en onvolledig en als bewijsmateriaal ontoereikend om deze procedure in te leiden.

(13) Als antwoord op dit argument werd vastgesteld dat de klacht wel voldoende bewijzen van subsidiëring en schade bevatte in de zin van artikel 10, lid 2, van de basisverordening en van artikel 11, lid 2, van de SCM-overeenkomst. De klacht bevatte de gegevens inzake subsidiëring, schade en oorzakelijk verband waarover de klagende partij redelijkerwijze moet beschikken. In verband met de subsidiëring zij er aan herinnerd dat de meeste in India bestaande regelingen reeds werden onderzocht en reeds aanleiding gaven tot compenserende maatregelen in eerdere onderzoeken in verband met uit India ingevoerde producten zoals PET-film, platte, gewalste staalproducten, enz. Het bewijsmateriaal in de klacht werd door de Commissie op zijn juistheid en zijn toereikendheid onderzocht overeenkomstig artikel 10, lid 3, van de basisverordening en werd voldoende geacht om tot de opening van een onderzoek over te gaan. Deze claim moet derhalve van de hand worden gewezen.

2. Bericht van inleiding

(14) De RvI voert aan dat het bericht van inleiding(4) niet voldoet aan de criteria van artikel 22, lid 2, van de SCM-overeenkomst omdat de gegevens waarop de bewering van subsidiëring gebaseerd is er niet in vermeld zijn en het evenmin een samenvatting bevat van de factoren waarop de bewering van schade gebaseerd is.

(15) In artikel 22, lid 2, van de SCM-overeenkomst is bepaald dat een bericht van inleiding van een onderzoek onder andere de subsidiepraktijken toereikend moet beschrijven en een samenvatting moet bevatten van de factoren waarop de bewering van schade is gebaseerd. In verband met de vermeende subsidiëring werd in het bericht van inleiding het volgende verklaard: "De producenten van het betrokken product in India zouden van de Indiase overheid een aantal subsidies hebben ontvangen, zoals vrijstelling van de vennootschapsbelasting, vrijstelling van rechten bij de invoer van grondstoffen en kapitaalgoederen en voordelen voor exportgeoriënteerde bedrijven en bedrijven die in exportproductiezones zijn gevestigd", en "Volgens de klacht zijn bovengenoemde regelingen subsidieregelingen daar zij een financiële bijdrage zijn van de Indiase overheid en een voordeel inhouden voor de ontvangers, namelijk de exporterende producenten van polyethyleentereftalaat. Deze subsidies zouden van exportprestaties afhankelijk zijn en zouden dus specifiek zijn en tot compenserende maatregelen aanleiding kunnen geven". In verband met de schade werd in het bericht van inleiding gezegd: "De indiener van de klacht heeft bewijsstukken voorgelegd waaruit blijkt dat de invoer van het betrokken product uit India, Indonesië, de Republiek Korea, Maleisië, Taiwan en Thailand zowel absoluut als in termen van marktaandeel is gestegen". Bovendien is in het bericht vermeld: "De omvang van de invoer en de prijzen van de ingevoerde producten zouden, onder meer, een negatieve invloed hebben gehad op het marktaandeel en het prijsniveau van de producenten van de Gemeenschap, waardoor de algemene resultaten en de financiële situatie van deze producenten aanzienlijk zijn verslechterd".

Bovenstaande tekst vormt een juiste samenvatting van de argumenten in verband met subsidiëring en schade.

Subsidies

1. Duty Entitlement Passbook-regeling (DEPB)

a) DEPB pre-exportregeling

(16) De RvI verklaart dat de DEPB pre-exportregeling op 1 april 2000 werd ingetrokken. Derhalve zouden geen compenserende rechten mogen worden ingesteld in verband met deze regeling omdat het instellen van rechten zou indruisen tegen artikel 15 van de basisverordening.

(17) De RvI legde later bewijzen over waaruit bleek dat deze regeling inderdaad werd ingetrokken en de exporteurs/producenten van India niet langer een voordeel oplevert. De claim wordt derhalve aanvaard en met het voordeel wordt bij de berekening van de subsidiemarges geen rekening gehouden. Aangezien deze regeling niet langer aanleiding geeft tot compenserende rechten is het niet nodig andere claims van belanghebbende partijen in verband met deze regeling te onderzoeken.

b) DEPB post-exportregeling

(18) De RvI beweert dat de Commissie duidelijk een vergissing beging toen zij oordeelde dat deze regeling aanleiding gaf tot compenserende maatregelen. De Commissie zou met name onterecht geconcludeerd hebben dat de RvI geen verificatieprocedure in het leven had geroepen om na te gaan welke inputs bij de productie worden verbruikt en of de regeling aan het gestelde doel beantwoordt. Bovendien voert de RvI aan dat de Commissie de voordelen die deze regeling opleverde onjuist evalueerde aangezien uitsluitend het bedrag aan invoerheffingen dat teveel werd terugbetaald beschouwd kan worden als een subsidie in de zin van artikel 2 van de basisverordening.

(19) De Commissie maakte gebruik van de volgende methode om vast te stellen of de DEPB post-exportregeling een subsidie is die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft en om het bedrag van het voordeel te berekenen indien dit inderdaad het geval is. De Commissie concludeert dat ingevolge artikel 2, lid 1, onder a) (ii), van de basisverordening de RvI in het kader van deze regeling een financiële bijdrage levert aangezien de overheid inkomsten die haar normaal toekomen niet int (namelijk invoerrechten). Bovendien wordt de begunstigde daarbij een voordeel toegekend aangezien de exporteurs/producenten geen normale invoerrechten hoefden te betalen.

(20) In artikel 2, lid 1, onder a) ii), van de basisverordening is evenwel voorzien in een uitzondering op deze algemene regel, onder andere bij terugbetalingsregelingen voor inputs en terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs mits de terugbetalingen strikt geschieden overeenkomstig de bepalingen van bijlage I, onder i), en bijlage II (richtsnoeren inzake het verbruik van "inputs" in het productieproces) en bijlage III (richtsnoeren om vast te stellen of terugbetalingsregelingen voor vervangende "inputs" uitvoersubsidies zijn).

(21) Uit het onderzoek bleek dat de DEPB post-exportregeling geen terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs is. In de onderzochte regeling is geen verplichting opgenomen om slechts die goederen in te voeren die verbruikt worden bij de productie van de uitgevoerde goederen (bijlage II bij de basisverordening). Bovendien bestaat er geen verificatieprocedure om na te gaan of de ingevoerde goederen werkelijk bij de productie verbruikt worden. De regeling is ook geen terugbetalingsregeling voor vervangende inputs aangezien niet dezelfde hoeveelheid goederen hoeft te worden ingevoerd en de ingevoerde goederen niet dezelfde kenmerken hoeven te hebben als de op de binnenlandse markt gekochte inputs die gebruikt werden voor de vervaardiging van de uitgevoerde goederen (bijlage III bij de basisverordening). Ten slotte komen alle exporteurs/producenten in aanmerking voor de DEPB-regeling ook als zij geen inputs invoeren. Het volstaat eenvoudigweg dat een exporteur goederen uitvoert om in aanmerking te komen voor de regeling; hij hoeft niet aan te tonen dat ook inderdaad inputs werden ingevoerd; exporteurs/producenten die dus al hun inputs in het binnenland verkrijgen en geen goederen invoeren die als inputs kunnen worden verbruikt, komen dus toch nog in aanmerking voor de DEPB-regeling. De DEPB post-exportregeling voldoet dus aan geen enkele voorwaarde van de bijlagen I t/m III. Aangezien er dus geen sprake is van een uitzondering op de regel die voor subsidies geldt zoals die is neergelegd in artikel 2, bestaat het tot compenserende maatregelen aanleiding gevende voordeel hierin dat de totale invoerrechten die normaal op alle invoer verschuldigd zijn worden kwijtgescholden.

(22) Uit het bovenstaande kan duidelijk worden geconcludeerd dat de invoerrechten die teveel werden terugbetaald slechts de basis voor de berekening van het voordeel kunnen zijn bij bonafide terugbetalingsregelingen voor inputs of bonafide terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs. Omdat werd aangetoond dat de DEPB post-exportregeling onder geen van deze twee categorieën kan worden ingedeeld bestaat het voordeel uit het volledige bedrag aan terugbetaalde invoerrechten en niet uit het bedrag aan invoerrechten die teveel terugbetaald zouden zijn.

(23) Het argument met betrekking tot de verificatieprocedure houdt verband met de vraag of de DEPB post-exportregeling beschouwd kan worden als een terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs. Omdat werd aangetoond dat de DEPB post-exportregeling geen terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs is in de zin van bijlagen II en III bij de basisverordening, hoeft geen verder onderzoek te worden verricht. Zelfs indien de DEPB-regeling voldeed aan de criteria van de bijlagen II en III zou geconcludeerd worden dat er geen sprake is van een redelijke verificatieprocedure. De input/output-normen zijn een lijst van mogelijke goederen die bij de productie kunnen worden verbruikt en van de hoeveelheden ervan. De input/output-normen zijn evenwel geen verificatieprocedure in de zin van lid 5 van bijlage II bij de basisverordening. Aan de hand van deze normen wordt niet geverifieerd welke inputs werkelijk verbruikt worden bij de productie en of deze inputs werkelijk werden geïmporteerd.

(24) Om bovenstaande redenen kan deze claim niet worden aanvaard en worden de voorlopige bevindingen in verband met het aanleiding geven tot compenserende maatregelen van deze regeling en de berekening van het voordeel bevestigd.

2. Exportproductiezones (EPZ/Exportgerichte bedrijven (EGB))

(25) Een exporteur/producent en de RvI voerden aan dat voordelen in het kader van de EGB-regeling niet als subsidies mogen worden beschouwd omdat de vrijstellingen van accijnzen en invoerrechten in het kader van deze regeling slechts worden toegestaan voor de hoeveelheid inputs die bij de productie van de uitgevoerde eindproducten verbruikt wordt. De regeling zou een terugbetalingsregeling voor inputs zijn overeenkomstig de voorwaarden van bijlage I, onder i), en bijlage II bij de basisverordening.

(26) Twee Indiase exporteurs zijn in een EPZ gevestigd. Zonder vooruit te lopen op de vraag of de regeling een terugbetalingsregeling voor inputs is overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening, aanvaardt de Commissie, na diepgaander onderzoek, dat geen van deze bedrijven teveel invoerrechten werd terugbetaald. In dit onderzoek zijn de invoerrechten op grondstoffen waarvan deze bedrijven werden vrijgesteld geen aanleiding tot compenserende maatregelen.

(27) De bedragen van de subsidies voor de twee bedrijven in een EPZ (EGB's) werden derhalve beperkt tot de bedragen aan invoerrechten op kapitaalgoederen waarvan zij werden vrijgesteld en werden verlaagd tot respectievelijk 0,37 % en 4,43 %.

3. Kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling)

(28) De RvI merkte op dat de begunstigde, in het kader van de KGEB-regeling, niet verplicht wordt alle goederen die met de kapitaalgoederen werden vervaardigd uit te voeren en dat het de vergunninghouder vrij staat een gedeelte van de productie op de binnenlandse markt te verkopen. De RvI voerde derhalve aan dat het voordeel dat in het kader van deze regeling werd verkregen over de gehele productie moest worden omgeslagen.

(29) Als antwoord op dit argument moet worden benadrukt dat het bedrijf, zoals werd uiteengezet in overweging 52 van de verordening voorlopig recht, afhankelijk van de omvang van zijn uitvoerverbintenis, kapitaalgoederen, hetzij tegen een nultarief, hetzij tegen een verlaagd tarief mag invoeren. Deze regeling is dus rechtens afhankelijk van een exportprestatie omdat geen voordeel kan worden verkregen zonder een verbintenis tot het uitvoeren van goederen. Als zodanig wordt de regeling als specifiek beschouwd in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. Omdat de subsidie een uitvoersubsidie is wordt zij geacht uitsluitend bij uitvoer voordeel op te leveren. De conclusie luidt derhalve dat de juiste grondslag de totale uitvoer is.

(30) Omdat geen ander commentaar werd ontvangen in verband met deze regeling na de bekendmaking van voorlopige bevindingen worden de bevindingen van de overwegingen 50 tot 57 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

4. Omvang van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies

(31) Alle subsidies werden geïdentificeerd als uitvoersubsidies. De subsidiemarges die aanleiding geven tot compenserende maatregelen, uitgedrukt ad valorem, bedragen voor de onderzochte exporteurs/producenten:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(32) De gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land en voor alle onderzochte exporteurs/producenten, die meer dan 90 % van de uitvoer van het betrokken product uit India naar de Gemeenschap voor hun rekening nemen, ligt boven de voor dit land geldende de minimis-marge van 3 %.

(33) Rekening houdend met het hoge niveau van medewerking werd het residuele percentage voor bedrijven die geen medewerking verleenden vastgesteld op het niveau van de hoogste subsidiemarge die werd vastgesteld voor een bedrijf dat wel medewerking verleende, namelijk 8,23 %.

II. INDONESIË

(34) Omdat geen wezenlijke opmerkingen werden ontvangen na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen worden de conclusie dat de subsidiemarge voor Indonesië als verwaarloosbaar moet worden beschouwd alsmede de bevindingen van overweging 78 van de verordening voorlopig recht bevestigd. De procedure in verband met Indonesië dient derhalve te worden beëindigd.

III. KOREA

(35) Omdat geen commentaar werd ontvangen na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen worden de conclusie dat de subsidiemarge voor Korea als verwaarloosbaar moet worden beschouwd alsmede de bevindingen van overweging 79 van de verordening voorlopig recht bevestigd. De procedure in verband met Korea dient derhalve te worden beëindigd.

IV. MALEISIË

1. Inleiding

(36) In overweging 132 van de verordening voorlopig recht werd het voordeel dat werd verkregen door de status van "pionier" ten onrechte als een uitvoersubsidie geclassificeerd. De bevinding dat de regeling, als specifieke, op het gebruik van "binnenlandse goederen" gerichte subsidie, aanleiding is tot compenserende maatregelen, zoals in de overwegingen 93 tot 95 werd vastgesteld, wordt evenwel bevestigd. Dit impliceert dat de vastgestelde subsidiemarge niet langer op het antidumpingrecht in mindering mag worden gebracht.

(37) Aangezien geen ander commentaar werd ontvangen na de mededeling van de voorlopige bevindingen, worden de bevindingen van de overwegingen 80 tot 133 van de verordening voorlopig recht bevestigd, tenzij de verbetering die werd aangebracht in de berekening van het recht.

2. Omvang van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies

(38) De subsidiemarges die tot compenserende maatregelen aanleiding geven, overeenkomstig het bepaalde in de basisverordening, uitgedrukt ad valorem, bedragen voor de onderzochte exporteurs/producenten:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(39) De gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land en voor alle onderzochte exporteurs/producenten die samen meer dan 90 % van de uitvoer van het betrokken product uit Maleisië naar de Gemeenschap voor hun rekening nemen, ligt boven de voor dit land geldende de minimis-marge, namelijk 2 %.

V. TAIWAN

(40) Eén bedrijf voerde aan dat de Commissie een foute berekening maakte van het voordeel dat het genoot in het kader van de regeling vrijstelling van invoerrechten voor machines. Het voordeel dat het bedrijf in het kader van deze regeling genoot, werd opnieuw berekend en er werd vastgesteld dat er inderdaad een fout in de berekeningen was geslopen. De fout werd gecorrigeerd en het voordeel dat in het kader van deze regeling werd genoten, werd verlaagd van 1,92 % tot 0,27 %.

(41) Hierna ging de Commissie over tot een grondig onderzoek van het gehele dossier van Taiwan. Zij controleerde de berekeningen voor de vier exporteurs/producenten en ging na of de herberekeningen gevolgen hadden voor de voor het gehele land vastgestelde subsidiemarge.

(42) Zij stelde vast dat de marge voor het gehele land, ten gevolge van deze daling van de subsidiemarge voor het bovenvermelde bedrijf, eveneens tot 0,94 % was gedaald; hierdoor daalde de subsidiemarge tot onder de voor dit land geldende de minimis-drempel, namelijk 1 %. Derhalve moet het onderzoek in verband met de invoer uit Taiwan worden beëindigd.

VI. THAILAND

1. Algemeen

(43) In de verordening voorlopig recht werd vastgesteld dat, hoewel één regio in Thailand (regio 3) een duidelijk omschreven geografische regio is die beantwoordt aan de omschrijving van "achtergebleven regio" volgens artikel 4, lid 3, van de basisverordening, de voordelen van de verschillende subsidieregelingen specifiek zijn voor bepaalde sectoren, aangezien voor bepaalde regelingen slechts sommige bedrijfstakken in aanmerking komen. De Regering van Thailand (RvT) beweert dat de regelingen openstaan voor een groot aantal bedrijfstakken en dat bijgevolg alle bedrijven ervoor in aanmerking komen.

(44) De RvT blijkt een beperkte lijst te hebben opgesteld van producten waarvan de vervaardiging met investeringen moet worden aangemoedigd; per definitie wordt de subsidie hierdoor beperkt tot een aantal bedrijven omdat bedrijven die producten vervaardigen die niet gepromoot worden, niet in aanmerking komen voor de voordelen die de "Investment Promotion Act" oplevert. Bovendien moet deze lijst beschouwd worden als een positieve lijst die duidelijk specifieke producten en bijgevolg producenten aangeeft die boven andere de voorkeur genieten. Het feit dat de Investment Promotion Act voordeel oplevert voor 200 verschillende producten is irrelevant omdat bedrijven die deze producten niet vervaardigen dit voordeel niet kunnen genieten. De voorlopige bevindingen in verband met de specificiteit worden derhalve bevestigd.

(45) In de overwegingen 193 en 196 van de verordening voorlopig recht werd vastgesteld dat projecten waarvoor bij het Bureau Investeringen (BI) een aanvraag werd ingediend dienen te voldoen aan het criterium "20 % toegevoegde waarde". In de verordening voorlopig recht werd ook vastgesteld dat dit criterium de ondernemingen aanmoedigt om veeleer van binnenlandse dan van geïmporteerde goederen gebruik te maken en bijgevolg specifiek is in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening.

(46) Na deze mededelingen legde de RvT bewijzen over dat het criterium "toegevoegde waarde" de PET-producenten er niet toe verplicht binnenlandse in plaats van geïmporteerde inputs te verbruiken. De RvT leverde bewijzen dat aan het criterium "toegevoegde waarde" kan worden voldaan zelfs indien uitsluitend gebruik wordt gemaakt van ingevoerde grondstoffen voor de vervaardiging van het afgewerkte product. Voor het onderzochte product moet in het kader van deze regeling derhalve niet aan binnenlandse goederen boven ingevoerde goederen de voorkeur worden gegeven in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening.

2. Regeling vrijstelling inkomstenbelasting (VIB-regeling)

(47) De exporteur/producent voerde aan dat hij ervoor gekozen had zijn gecumuleerde nettoverliezen van de vorige jaren in mindering te brengen op zijn huidige winst vóór belasting, in plaats van gebruik te maken van de regeling vrijstelling inkomstenbelasting; bijgevolg was er tijdens het onderzoektijdvak geen voordeel.

(48) Er werd vastgesteld dat een bedrijf dat in aanmerking komt voor de regeling vrijstelling inkomstenbelasting en terzelfder tijd in het kader van de normale belastingvoorschriften overgedragen verliezen in mindering kan brengen op de winsten, de keuze heeft tussen beide mogelijkheden. Het ministerie van Belastingen en het Thaise Bureau Investeringen bevestigden dit. In dit geval werd evenwel aangetoond dat de exporteur/producent gebruik maakte van de regeling vrijstelling inkomstenbelasting omdat de gecumuleerde nettoverliezen niet in mindering werden gebracht op de winst vóór belasting. De gecumuleerde nettoverliezen stegen immers gedurende het laatste boekjaar (van 1655089790 baht tot 1704894309 baht). Indien de exporteur/producent ervoor had gekozen de gecumuleerde nettoverliezen in mindering te brengen op de winst zou hij niet het vak "niet belastbare inkomsten", dat uitsluitend bestemd is voor inkomsten waarop de VIB-regeling van toepassing is, hebben ingevuld. Bovendien stelde de Beroepsinstantie van de WTO in de zaak van de Canadese burgerluchtvaartuigen(5) dat, om vast te stellen of een financiële bijdrage een "voordeel" oplevert in de zin van artikel 1, lid 1, onder a) i), van de SCM-overeenkomst vastgesteld moet worden of de financiële bijdrage de ontvanger in een gunstiger positie plaatst dan het geval zou zijn geweest zonder deze financiële bijdrage. Zoals hierboven vermeld, bevindt de exporteur/producent zich in een gunstiger positie doordat hij gebruik heeft gemaakt van de regeling vrijstelling inkomstenbelasting; hij werd hierdoor in staat gesteld een groter bedrag aan gecumuleerde verliezen over te dragen voor toekomstig gebruik dan anders het geval zou zijn geweest. De exporteur/producent maakte dus gebruik van de regeling vrijstelling inkomstenbelasting en dit leverde hem een voordeel op; de claim moet dus van de hand worden gewezen.

3. Vrijstelling van invoerrechten op machines

(49) Omdat geen commentaar werd ontvangen in verband met deze regeling worden de conclusies van de overwegingen 202 tot 208 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

4. Omvang van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies

(50) Op basis van de commentaar die werd ontvangen na de mededeling van de voorlopige bevindingen wordt de subsidiemarge die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening, uitgedrukt ad valorem, voor de onderzochte exporteur/producent vastgesteld op:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(51) Aangezien de onderzochte exporteur/producent bijna alle invoer van het betrokken product uit Thailand in de Gemeenschap voor zijn rekening nam, ligt de gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land behoorlijk boven de de minimis-subsidiëringsmarge van 2 %.

E. STREKKING VAN HET BEGRIP "BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP"

(52) Omdat geen nieuwe gegevens werden ingediend met betrekking tot de strekking van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" worden de bevindingen van de overwegingen 226 tot 231 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

F. SCHADE

1. Voorafgaande opmerkingen

(53) Een aantal belanghebbende partijen vroeg zich af waarom gegevens van de bedrijfstak van de Gemeenschap voor het onderzoek van de periode vanaf 1996 waren gebruikt terwijl gegevens uit onafhankelijk marktonderzoek in aanmerking waren genomen voor het onderzoek naar de hieraan voorafgaande marktontwikkelingen.

(54) De Commissie oordeelde dat de gegevens van de bedrijfstak van de Gemeenschap met betrekking tot 1995 niet konden worden gebruikt vanwege de scheiding van Kodak en Eastman in 1995 en de herstructurering van de activiteiten van Shell. Shell, noch Eastman kon voor dat jaar volledige cijfers ter beschikking stellen.

(55) De Commissie wilde evenwel hoe dan ook een overzicht geven van de crisis die zich door de schaarste in 1995 op de markt van de Gemeenschap had voorgedaan, gezien de gevolgen van deze crisis voor zowel de prijzen als de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap. In die zin werd het gebruik van gegevens uit onafhankelijk marktonderzoek, met als doel de achtergrond te schetsen met het oog op de evaluatie van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens de onderzochte periode, correct geacht, zoals reeds werd uiteengezet in overweging (236) van de verordening voorlopig recht.

2. Verbruik

(56) Bij gebrek aan nieuwe gegevens die de bevindingen met betrekking tot het verbruik van het betrokken product in de Gemeenschap als vermeld in de overwegingen 239 en 240 van de verordening voorlopig recht weerleggen, worden laatstgenoemde bevindingen bevestigd.

3. Invoer uit de betrokken landen

Invoer uit Korea, Indonesië en Taiwan

(57) De bevindingen van overweging 242 van de verordening voorlopig recht in verband met de de minimis-subsidiemarges bij invoer uit Korea en Indonesië worden bevestigd. Met beide landen wordt derhalve bij de evaluatie van de schade geen rekening gehouden.

(58) De hierboven vermelde nieuwe bevindingen leverden nu voor Taiwan de minimis-subsidiemarges op. Derhalve wordt deze invoer bij de evaluatie van de schade niet in aanmerking genomen.

Invoer uit India, Maleisië en Thailand

a) Cumulering

(59) De RvT voerde aan dat de invoer uit Thailand niet mocht worden gecumuleerd met andere invoer omdat de invoer uit Thailand, vergeleken met de twee andere landen, het kleinste marktaandeel vertegenwoordigde en de prijzen van deze invoer de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet onderboden; hieruit zou blijken dat de Thaise exporteur zich niet op dezelfde wijze gedroeg als de exporteurs uit de andere landen. De Commissie oordeelde dat deze elementen niet nieuw waren en de claim werd dus van de hand gewezen. De Commissie bevestigt derhalve dat de invoer uit Thailand cumulatief, dus samen met de invoer uit India en Maleisië, moet worden beoordeeld.

(60) De Regering van India en de Regering van Maleisië voerden aan dat uitsluitend de gesubsidieerde invoer uit hun respectieve landen cumulatief mocht worden beoordeeld. Omdat werd vastgesteld dat de voor deze landen als geheel geldende gewogen gemiddelde subsidiemarges bij alle onderzochte invoer uit India en Maleisië boven de voor deze landen geldende de minimis-subsidiëringmarges lagen, moet alle uitvoer uit deze landen naar de Gemeenschap in aanmerking worden genomen. Deze claim wordt derhalve van de hand gewezen en er wordt geconcludeerd dat alle invoer uit India, Maleisië en Thailand gecumuleerd moet worden met het oog op de evaluatie van de schade waarvan de bedrijfstak van de Gemeenschap te lijden had.

b) Ingevoerde hoeveelheden

(61) Zoals blijkt uit onderstaande tabel steeg de invoer uit India, Maleisië en Thailand zeer sterk van 1996 tot het OT (bijna een verzevenvoudiging) en werd een niveau bereikt van 123563 ton.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(62) Na een spectaculaire groei van 1996 tot 1998, toen de invoer jaarlijks meer dan verdubbelde, trad van 1998 tot het OT enige stabilisatie in. Er zij evenwel op gewezen dat de invoer, zij het geleidelijker, bleef stijgen, ondanks de inspanningen van de bedrijfstak van de Gemeenschap om zich aan de concurrerende prijzen van de met subsidie ingevoerde producten aan te passen en marktaandeel te heroveren.

c) Marktaandeel

(63) Het marktaandeel van de ingevoerde goederen ontwikkelde zich als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(64) Het marktaandeel van de uit India, Maleisië en Thailand ingevoerde goederen bereikte 9,2 % tijdens het OT. Dit aandeel was meer dan vier maal groter dan het aandeel dat werd bereikt in 1996, het jaar dat als startpunt voor de onderzochte periode werd genomen. Tussen 1998 en het OT stabiliseerde het marktaandeel van deze invoer enigszins ten gevolge van de geringere stijging van de ingevoerde hoeveelheden die hierboven werd beschreven.

d) Prijs van de ingevoerde goederen

(65) De prijzen van de ingevoerde goederen uit India, Maleisië en Thailand daalden met 34 % in de periode van 1996 tot het OT. Op jaarbasis daalden zij met 16 % van 1996 tot 1997, met 5 % van 1997 tot 1998 en met 13 % van 1998 tot het OT. De gemiddelde Cif-prijs, vóór inklaring, voor het betrokken product uit deze landen bedroeg tijdens het OT 516 EUR/t. Tijdens het onderzoek werd bevestigd dat een groot aantal exporteurs met verlies in de Gemeenschap verkochten, hetgeen wijst op een agressieve prijspolitiek ten aanzien van de markt van de Gemeenschap.

e) Prijsonderbieding

(66) De prijsonderbieding van de met subsidie ingevoerde goederen, berekend zoals beschreven in overweging 254 van de verordening voorlopig recht, wordt bevestigd:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(67) Bij gebrek aan nieuwe standpunten en nieuwe gegevens van belanghebbende partijen die op het tegendeel zouden wijzen, worden de bevindingen in verband met de prijsonderbieding van overweging 254 van de verordening voorlopig recht bevestigd; er zij met name op gewezen dat de lage gemiddelde onderbiedingsmarges het gevolg waren van de druk op de prijzen die door de exporteurs/producenten in de betrokken landen werd uitgeoefend; deze exporteurs verkochten het betrokken product op de markt van de Gemeenschap niet alleen tegen gesubsidieerde prijzen maar ook nog met verlies.

4. Gevolgen van de gewijzigde invoer voor de evaluatie van de schade en het oorzakelijk verband

(68) Er zij op gewezen dat het niet in aanmerking nemen van de invoer uit Taiwan bij de evaluatie van de schade geen wijzigingen te zien geeft van de ontwikkelingen die voor de betrokken invoer in de verordening voorlopig recht werden vastgesteld. Derhalve wordt geconcludeerd dat de bevindingen in de verordening voorlopig recht in verband met de gevolgen van de invoer voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap en voor het oorzakelijk verband door de herziening van de gegevens hierboven niet worden gewijzigd.

5. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(69) Overeenkomstig artikel 8, lid 5, van de basisverordening omvat het onderzoek naar de gevolgen van de invoer met subsidiëring voor de bedrijfstak van de Gemeenschap een evaluatie van alle relevante factoren en indicatoren die invloed uitoefenen op de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

Het onderzoek omvatte een evaluatie van alle in artikel 8, lid 5, van de basisverordening specifiek vermelde factoren. Bepaalde factoren worden evenwel niet gedetailleerd behandeld omdat werd vastgesteld dat zij niet relevant zijn voor de evaluatie van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap in dit onderzoek (voor de salarissen en de voorraden, zie hieronder). De gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap van de omvang van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies kunnen evenwel, gezien de uit de betrokken landen ingevoerde hoeveelheden en de prijzen van deze ingevoerde goederen, niet als verwaarloosbaar worden beschouwd.

In de verordening voorlopig recht onderzochte factoren

- Investeringen:

(70) Vastgesteld werd dat in het voorlopig stadium geen rekening was gehouden met de investeringen van een medewerkende communautaire producent. Het in aanmerking nemen van deze cijfers leidde niet tot een wijziging van de voorheen vastgestelde ontwikkelingen.

Een aantal belanghebbende partijen voerde aan dat de omvang van de in 1998 door de communautaire bedrijfstak verrichte investeringen op een gezonde situatie wezen. Anderen merkten op dat het lage niveau van de investeringen tijdens het onderzoektijdvak het gevolg was van de verliezen van de communautaire bedrijfstak in de voorgaande jaren en niet kon worden toegeschreven aan de gevolgen van de invoer met subsidiëring tijdens het onderzoektijdvak.

Het onderzoek wees duidelijk uit dat de investeringsuitgaven in 1997, 1998 en het onderzoektijdvak hoofdzakelijk het gevolg waren van besluiten die genomen waren in 1995, toen de vooruitzichten in de PET-sector goed waren (er werden weliswaar verliezen geregistreerd in 1996 doch men was van mening dat deze van tijdelijke aard waren). In een dergelijke bedrijfstak is het onderzoek van geplande investeringen zinvoller dan de timing van de daadwerkelijke uitgaven. Zoals vermeld in overweging 264 van de verordening voorlopig recht wordt bevestigd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap, gezien de verdere verslechtering van zijn financiële situatie als gevolg van de schadelijke subsidiëring tijdens het onderzoektijdvak, geen nieuwe belangrijke capaciteitsvergrotingen heeft gepland om aan een grotere toekomstige vraag te voldoen.

- Salarissen en voorraden:

Ook de salarissen en voorraden werden onderzocht, hoewel de Commissie van oordeel was dat salarissen geen belangrijke factor waren omdat hun aandeel in de totale kosten gering was en tijdens de onderzochte periode stabiel bleef. Gezien de seizoenschommelingen van de PET-markt, bleken de voorraden het gehele jaar door aanzienlijk te variëren, zodat de Commissie van oordeel was dat het niet zinvol was deze op te nemen in het onderzoek naar de schade.

- Groei:

Hoewel dit niet uitdrukkelijk was vermeld in de verordening voorlopig recht, onderzocht de Commissie tevens de groei van het marktaandeel die een gering verlies liet zien voor de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens de onderzochte periode.

Andere onderzochte factoren

(71) Voorts werden ook de volgende indicatoren voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap onderzocht.

- Het vermogen om kapitaal aan te trekken:

Zoals reeds vermeld in de verordening voorlopig recht, waren de tijdens het onderzoektijdvak geboekte verliezen van die aard dat tijdens het onderzoektijdvak geen nieuwe investeringsplannen konden worden goedgekeurd. Het spreekt vanzelf dat dit het vermogen van de bedrijfstak om kapitaal aan te trekken gedurende deze periode niet verbeterde, terwijl er toch een stijging van de vraag werd verwacht.

- Productiviteit:

De productiviteit in ton per werknemer steeg van 1996 tot het onderzoektijdvak met 67 % en van 1998 tot het onderzoektijdvak met 21 %. Een dergelijke belangrijke stijging van de productiviteit toont aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap alles in het werk stelde om zijn concurrentiepositie te handhaven.

- Rendement op het geïnvesteerde vermogen (ROI):

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Bovenstaande indicator laat de algemene situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap zien (hoofdzakelijk PET-productielijnen). Controle wees uit dat een groot deel van de negatieve ontwikkelingen tijdens het onderzoektijdvak konden worden toegeschreven aan de PET-sector. Deze indicator geeft eenzelfde ontwikkeling te zien als de indicator winstgevendheid van de bedrijfstak, welke eveneens op een verslechtering wijst.

- Cashflow:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Bovenstaande indicator geeft de algemene situatie van de communautaire bedrijfstak weer (hoofdzakelijk PET-productielijnen). De indicator cashflow wijst op het bruto bedrijfsresultaat van deze ondernemingen, vóór financiële kosten, afschrijvingen en commissielonen. De controle wees uit dat een groot deel van de verslechtering tijdens het onderzoektijdvak kan worden toegeschreven aan de PET-sector.

6. Andere argumenten

a) Algemene argumenten ten aanzien van de conclusies van de Commissie

(72) Een aantal belanghebbende partijen waren het niet eens met de conclusies van de Commissie inzake schade omdat een aantal schade-indicatoren waren gestegen, of gelijk waren gebleven. Een aantal belanghebbende partijen wees in dit verband op de lage prijsonderbieding, de stijging van de verkochte hoeveelheden en de algemene stabiliteit van het marktaandeel. Zij waren van oordeel dat deze indicatoren er op duiden dat de communautaire bedrijfstak gezond was en dat hoewel de prijzen zeer laag waren, deze gezien de heersende marktvoorwaarden toch normaal waren.

(73) Dit argument kon niet worden aanvaard. Zoals vastgesteld in de verordening voorlopig recht deden de stijging van de verkochte hoeveelheden en het herstel van het marktaandeel tijdens het onderzoektijdvak en na een verlies van 5 percentpunten tussen 1997 en 1998, zich voor op het ogenblik dat de communautaire bedrijfstak zijn prijzen aanzienlijk verlaagde om ze af te stemmen op de prijzen van de met subsidiëring ingevoerde hoeveelheden. Zoals uiteengezet in de verordening voorlopig recht werd vastgesteld dat de invoer plaatsvond tegen gesubsidieerde prijzen. De lage prijsonderbieding was het gevolg van het feit dat de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak onder druk stonden. Deze druk op de prijzen was het gevolg van de invoer met subsidiëring die zowel qua verkochte hoeveelheden als qua marktaandeel aanzienlijk was en de bedrijfstak van de Gemeenschap dwong zijn prijzen te verlagen.

b) Ontwikkelingen na het onderzoektijdvak

(74) Tal van belanghebbende partijen en delegaties van de lidstaten verzochten de Commissie bepaalde ontwikkelingen na het onderzoektijdvak te analyseren en hiermee rekening te houden. Zij wezen met name op de snelle en belangrijke stijging van de PET-prijzen van de communautaire bedrijfstak ten opzichte van de stijging van de grondstofprijzen. Volgens hen was de situatie van de communautaire bedrijfstak sedert het onderzoektijdvak aanzienlijk verbeterd en zag het er naar uit dat de communautaire bedrijfstak niet langer aanmerkelijke schade ondervond.

(75) Er zij aan herinnerd dat artikel 11, lid 1, van de basisverordening bepaalt dat gegevens die betrekking hebben op een tijdvak dat na het onderzoektijdvak komt normaliter niet in aanmerking worden genomen. Op basis van de jurisprudentie van het Hof kan alleen rekening worden gehouden met de ontwikkelingen die zich na het onderzoektijdvak hebben voorgedaan indien deze duidelijk tegen de instelling van compenserende maatregelen pleiten.

(76) De Commissie onderzocht de ontwikkelingen op de PET-markt tijdens een periode van negen maanden na het onderzoektijdvak, dat wil zeggen van 1 oktober 1999 tot 30 juni 2000. Zij stelde vast dat de prijzen voor de PET-verkoop van de communautaire bedrijfstak op de communautaire markt voortdurend stegen. De gemiddelde verkoopprijs voor deze periode van negen maanden was ongeveer 40 % hoger dan het gemiddelde in het onderzoektijdvak. Deze stijging hield geen gelijke tred met de stijging van de kosten (ongeveer +20 %) zodat de financiële situatie van de communautaire bedrijfstak verbeterde. De verkoopopbrengsten waren tijdens deze periode van negen maanden voor de bedrijfstak van de Gemeenschap echter nog steeds negatief (- 2 %), hetgeen erop wijst dat zijn financiële resultaten onbevredigend bleven en niet het peil bereikten waarop de levensvatbaarheid van deze bedrijfstak verzekerd is.

(77) Deze sterke prijswijzigingen zijn hoofdzakelijk het gevolg van de stijging van de prijzen voor ruwe olie die zich vanaf medio 1999 voordeden en een paar maanden later merkbaar invloed uitoefenden op alle polymeerprijzen. Voorts was er sprake van een geleidelijke stijging van de verkoop en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap die ten koste ging van de invoer met subsidiëring. De daling van met subsidiëring ingevoerde hoeveelheden kan echter het gevolg geweest zijn van de opening van een antisubsidieonderzoek. In dit geval zorgde ook de ontwikkeling van de wisselkoers dollar/euro ervoor dat invoer minder aantrekkelijk werd.

(78) Wisselkoersen zijn evenals de prijzen van ruwe olie echter zeer onbestendig en veranderingen kunnen van tijdelijke aard zijn. Mocht dit antisubsidieonderzoek worden beëindigd zonder dat maatregelen worden ingesteld, dan zou de invoer met subsidiëring zijn verloren marktaandeel snel kunnen herwinnen.

(79) Uit de ontwikkelingen die zich na het onderzoektijdvak voordeden, bleek dat de schade die werd veroorzaakt door de invoer met subsidiëring niet verdwenen was, zodat de instelling van antisubsidiemaatregelen niet overduidelijk onterecht is.

7. Conclusies inzake schade

(80) Omdat geen andere argumenten werden ingediend in verband de schade waarvan de bedrijfstak van de Gemeenschap te lijden had, wordt de conclusie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 8 van de basisverordening, die in de overwegingen 265 tot 268 van de verordening voorlopige recht is vervat, bevestigd.

G. OORZAKELIJK VERBAND

(81) Verschillende belanghebbende partijen bleven betogen dat de Commissie ten onrechte had geconcludeerd dat de invoer uit de betrokken landen de oorzaak was van de schade die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd geleden; volgens hen waren de situatie van deze bedrijfstak en het niveau van de prijzen op de markt van de Gemeenschap het gevolg van een combinatie van andere factoren. Zij wezen in deze context nogmaals op de in het voorlopig stadium reeds naar voren gebrachte punten (waaronder de grondstofprijzen, de situatie van overcapaciteit, de concurrentie tussen PET-producenten).

(82) Omdat geen andere argumenten werden ontvangen in verband met de oorzaak van de schade waarvan de bedrijfstak van de Gemeenschap te lijden had, wordt de conclusie dat de invoer van PET uit de betrokken landen de bedrijfstak van de Gemeenschap schade heeft berokkend die reeds in overweging 290 van de verordening voorlopig recht was vervat, bevestigd.

H. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Mogelijke gevolgen van maatregelen voor de verwerkende bedrijven

a) Verder onderzoek

(83) Gezien de geringe medewerking van de verwerkende bedrijven in het eerste stadium van het onderzoek besloot de Commissie de mogelijke gevolgen van maatregelen voor verwerkende bedrijven verder te onderzoeken. De Commissie zond hiertoe 90 nieuwe, vereenvoudigde vragenlijsten aan afnemers van PET, die in een aantal gevallen reeds waren gecontacteerd doch niet hadden gereageerd. 19 ondernemingen die eerder geen medewerking hadden verleend dienden binnen de vastgestelde termijnen bruikbare antwoorden in.

De nieuwe medewerkende ondernemingen zijn:

- drie "converters" van voorvormen/flessen

Lux PET GmbH & Co. (Luxemburg)

Puccetti SpA (Italië)

EBP SA (Spanje)

- vier producenten van PET-film en -folie die het betrokken product verwerken:

RPC Cobelplast Montonate Srl (Italië)

Moplast SpA (Italië)

Alusuisse Thermoplastic (Verenigd Koninkrijk)

Klöckner Pentaplast BV (Nederland)

- vier frisdrankproducenten:

L'abeille (Frankrijk)

Pepsico Food Beverages Intl. Ltd (Italië)

Pepsico France (Frankrijk)

Europe embouteillage Snc (Frankrijk)

- acht producenten van mineraal- en bronwater:

Aguas Minerales Pasqual S.L. (Spanje)

Eycam Perrier SA (Spanje)

Font Vella SA & Aguas de Lanjarón SA (Spanje)

Italaquae SpA (Italië)

Neptune SA (Frankrijk)

Roxane SA (Frankrijk)

San Benedetto (Italië)

Società Generale delle acque minerali arl (Italië).

De gegevens die werden verstrekt door de ondernemingen die hetzij de eerste, hetzij de tweede vragenlijst invulden, bestreken 26 % van het PET-verbruik in de Gemeenschap in het onderzoektijdvak. De kosten die werden verkregen door het samenvoegen van deze gegevens werden representatief geacht voor de verschillende verwerkende subsectoren. De gegevens van de bedrijven van dezelfde subsectoren bleken onderling sterk vergelijkbaar.

(84) Nadat voorlopige maatregelen waren vastgesteld kwamen verschillende afnemers of hun representatieve organisaties met opmerkingen naar voren. Deze hadden veelal betrekking op ontwikkelingen op de PET-markt in het verleden en de mogelijke gevolgen van maatregelen voor verwerkende bedrijven. De opmerkingen waren afkomstig van:

- Schmalbach-Lubeca, de grootste converter in Europa (18 % van het communautair PET-verbruik);

- De "European Plastic Converters"-organisatie (EUPC);

- UNESDA, een organisatie die producenten van frisdrank vertegenwoordigt;

- De Nestlé-groep die erop wees dat de voor de Franse markt verstrekte cijfers representatief zijn voor hun totale Europese markt. (De totale Europese PET-aankopen van deze groep vertegenwoordigen ongeveer 9 % van het communautair PET-verbruik waarvan 3 % voor de Franse markt).

Met deze opmerkingen, alsmede met de opmerkingen van de organisaties die de waterproducenten vertegenwoordigen (die zich in het eerste stadium van het onderzoek bekend hadden gemaakt) werd eveneens rekening gehouden en al deze partijen tezamen vertegenwoordigen tenminste de helft van de markt.

b) Beschrijving van de verwerkende bedrijven

(85) Na alle verstrekte informatie te hebben onderzocht bleek dat de verwerkende sector, die eerder was beschreven als bestaande uit drie groepen (producenten van voorvormen, waterproducenten en geïntegreerde frisdrankbottelaars) beter kan worden beschreven als bestaande uit twee groepen:

- De converters, met inbegrip van producenten van voorvormen en flessen alsmede producenten van folie. Deze afnemers houden zich slechts bezig met gewone transformatie; de PET-kosten zijn dan ook duidelijk hun voornaamste kostenelement. De producenten van flessen en voorvormen verkopen het grootste deel van hun productie aan bottelaars van niet-alcoholische dranken. De folieproducenten, die slechts een gering deel van de converterssector vertegenwoordigen, verkopen aan tal van verschillende soorten industrieën die folie hoofdzakelijk gebruiken om hun producten te verpakken.

- De bottelaars van niet-alcoholische dranken, waaronder water, koolzuurhoudende en niet-koolzuurhoudende frisdranken, melk, fruitsap, enz. Onderscheid maken in deze groep afnemers tussen producenten van water en producenten van frisdranken is niet relevant omdat in veel gevallen dezelfde producenten water en frisdranken bottelen. Het is belangrijker dat een onderscheid wordt gemaakt naargelang het soort frisdrank dat zij produceren omdat het aandeel van PET in hun productiekosten, relatief gezien, afhangt van de intrinsieke kosten van deze dranken (voor soda of fruitsap is een duurdere input vereist dan voor water). PET blijft in ieder geval een belangrijk element voor de kosten en de problemen waarmee bottelaars hebben te maken wat betreft de aanvoer van PET zijn gelijk ongeacht het product dat zij bottelen.

(86) Er is een zeer nauwe operationele relatie tussen de converters (met uitzondering van de folieproducenten) en bottelaars.

- Bottelaars kopen vrijwel alle productie van de converters.

- Elke converter heeft een zeer beperkt aantal afnemers (vaak slechts één).

- Converters werken op contractbasis met hun afnemers en deze contracten omvatten vaak bepalingen die automatisch rekening houden met prijsveranderingen van PET of er worden regelmatig nieuwe contracten opgesteld.

De maatregelen zouden derhalve niet moeten worden gecumuleerd omdat de gevolgen van deze maatregelen rechtstreeks worden doorberekend aan de belangrijkste afnemers van de converters, dat wil zeggen de bottelaars van niet-alcoholische dranken.

c) Verwachte gevolgen van maatregelen voor de afnemers

(87) Rekening houdend met de nieuwe cijfers ziet de situatie van de afnemers, die volledige gegevens verstrekten er als volgt uit:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

d) Gevolgen voor converters

(88) Geraamd werd dat de instelling van compenserende maatregelen, rekening houdend met de omvang van hun PET-aankopen in de betrokken landen tijdens het onderzoektijdvak, zou leiden tot een stijging van 0,75 % van de productiekosten van converters die voorvormen en flessen produceren. De gevolgen van maatregelen voor folieproducenten zou met dezelfde berekeningsmethode ongeveer op 0,4 % neerkomen. Door hun contractuele banden met hun afnemers zullen de converters waarschijnlijk het grootste gedeelte van deze stijging aan hun afnemers kunnen doorberekenen. De gevolgen van compenserende maatregelen voor de rentabiliteit van deze bedrijven zal derhalve zeer beperkt zijn.

e) Gevolgen voor bottelaars van niet alcoholische dranken

(89) Geraamd werd dat instelling van compenserende maatregelen, rekening houdend met de in de betrokken landen tijdens het onderzoektijdvak gekochte hoeveelheden PET en met het feit dat de hogere kosten voor voorvormen grotendeels aan deze bottelaars worden doorberekend, tot een gemiddelde stijging met minder dan 0,2 % van de productiekosten van deze bottelaars zou leiden. De stijging van de kosten zou dus verwaarloosbaar zijn.

2. De consumentenprijs van dranken

(90) De afgelopen tien jaar bleken de prijzen van gebotteld water en frisdranken relatief constant te zijn gestegen met 1 à 2 % per jaar (Eurostat-statistieken voor de consumentenprijzenindex). In dezelfde periode waren de PET-prijzen zeer onstabiel zonder dat dit echter van invloed was op de consumentenprijzen van gebotteld water en frisdranken. Het argument over de mogelijk inflatoire gevolgen van maatregelen voor de consumentenprijzen van gebotteld water en frisdranken wordt derhalve afgewezen.

3. Waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor de communautaire bedrijfstak en toeleveranciers

(91) De voorgestelde maatregelen zouden waarschijnlijk ten goede komen aan de communautaire bedrijfstak, die door zijn herstructurering en indrukwekkende productiviteitsverhoging heeft aangetoond zijn aanwezigheid op een snel groeiende communautaire markt absoluut te willen handhaven. Met behulp van maatregelen zal deze bedrijftak zijn winstgevendheid kunnen verbeteren en weer kunnen investeren, hetgeen bij een dergelijke kapitaalintensieve bedrijvigheid en met het oog op de levensvatbaarheid van deze bedrijfstak in de Gemeenschap op lange termijn van vitaal belang is.

(92) Omdat de situatie van de communautaire toeleveranciers afhankelijk is van de financiële gezondheid van communautaire PET-producenten zal een verbetering van de situatie van laatstgenoemden als gevolg van maatregelen tevens ten goede komen aan de toeleveranciers. Dit werd bevestigd door de medewerkende ondernemingen in de toeleveringssector.

4. Conclusies inzake het belang van de Gemeenschap

(93) Op basis van de aanvullende informatie van afnemers kan worden geconcludeerd dat de gevolgen van maatregelen voor afnemers beperkt zouden zijn. Omdat converters een groot deel van de stijging van de kosten kunnen doorberekenen aan hun afnemers wordt het totale effect van maatregelen op drankenproducenten marginaal geacht voor de algemene winstgevendheid van deze sector.

(94) Voorts wordt bevestigd dat een verplaatsing van de productie van voorvormen buiten de Gemeenschap niet waarschijnlijk is, dat de consumentenprijzen van niet-alcoholische dranken gewoonlijk niet sterk worden beïnvloed door schommelingen van PET-prijzen en dat maatregelen duidelijk in het belang zijn van de communautaire bedrijfstak en van de toeleveranciers.

(95) Omdat geen andere argumenten werden ingediend in verband met het belang van de Gemeenschap, wordt de conclusie van overweging 344 van de verordening voorlopig recht dat er geen dwingende redenen zijn om geen maatregelen vast te stellen, bevestigd.

I. HET NIET INSTELLEN VAN MAATREGELEN

(96) Rekening houdend met bovenstaande bevindingen dat de voor de landen als geheel geldende, gewogen gemiddelde subsidiemarges bij invoer uit Indonesië, Korea en Taiwan de minimis zijn wordt definitief beslist geen compenserende maatregelen in te stellen op de invoer uit deze landen. De procedures ten aanzien van deze landen moeten dus worden beëindigd.

J. DEFINITIEVE MAATREGELEN

(97) Gezien de conclusies met betrekking tot dumping, schade, oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap, is de Commissie van oordeel dat definitieve compenserende maatregelen moeten worden genomen om te voorkomen dat verdere schade wordt berokkend aan de Gemeenschap door invoer met subsidiëring uit India, Maleisië en Thailand.

(98) Gezien het ontbreken van nieuwe informatie, wordt de methode die werd gehanteerd voor het vaststellen van de schademarges zoals beschreven in de overwegingen (349) en (350) van de verordening voorlopig recht, hierbij bevestigd.

(99) Om te voorkomen dat schommelingen in de PET-prijzen als gevolg van fluctuaties in de prijzen van ruwe olie zouden leiden tot hogere rechten, wordt het passend geacht rechten in de vorm van een specifiek bedrag per ton in te stellen. Deze bedragen worden verkregen door toepassing van het compenserend recht op de cif-exportprijzen die werden gebruikt voor de berekening van de schademarge tijdens het onderzoektijdvak.

(100) Voor de meewerkende exporteurs/producenten worden de volgende compenserende rechten (per ton) voorgesteld:

a)

INDIA

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

b)

MALEISIË

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

c)

THAILAND

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(101) Om te voorkomen dat het niet verlenen van medewerking wordt beloond, werd het passend geacht het compenserend recht voor niet-medewerkende bedrijven vast te stellen op het hoogste percentage dat vastgesteld werd voor een exporteur/producent die wèl medewerking verleende, namelijk 41,3 EUR/t wanneer het Indiase bedrijven betreft, 16,6 EUR/t voor Maleisische en 49,1 EUR/t voor Thaise bedrijven.

(102) De voor bepaalde bedrijven specifieke compenserende rechten die in het kader van deze verordening zijn vastgesteld, werden gebaseerd op de bevindingen van deze verordening. Zij laten dus de situatie van deze bedrijven zien tijdens het onderzoek. Deze rechten (in tegenstelling tot de voor de landen als geheel geldende rechten die op "alle andere bedrijven" van toepassing zijn) zijn dus uitsluitend van toepassing op deze specifiek vermelde juridische entiteiten. Op de ingevoerde producten van andere bedrijven, die niet specifiek, bij naam, in het dispositief van deze verordening zijn genoemd, met inbegrip van de producten van die entiteiten die met deze specifiek vermelde entiteiten verbonden zijn, zijn deze rechten niet van toepassing; op deze producten worden de rechten toegepast die voor "alle andere bedrijven" gelden.

(103) Verzoeken om toepassing van deze voor bepaalde bedrijven specifieke compenserende rechten (bijvoorbeeld naar aanleiding van de naamswijziging van een entiteit of de oprichting van een nieuwe productie-installatie of handelsmaatschappij) dienen onverwijld aan de Commissie(6) te worden gericht met alle relevante informatie, met name eventuele wijzigingen in de productie, de binnenlandse verkoop of de uitvoer die tot deze naamsverandering of oprichting van een productie-installatie of handelsmaatschappij hebben geleid. De Commissie zal in voorkomend geval, na overleg met het Raadgevend Comite, de verordening dienovereenkomstig wijzigen door de lijst van ondernemingen die in aanmerking komen voor individuele rechten aan te passen.

K. INNING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN

(104) Gezien de omvang van de tot compenserende rechten aanleiding gevende subsidies van de exporterende producenten en gezien de ernstige schade die werd berokkend aan de communautaire bedrijfstak, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen die uit hoofde van de voorlopige compenserende rechten, die bij Verordening (EG) nr. 1741/2000 als zekerheid werden gesteld, ten belope van de definitieve rechten te innen. Wanneer de definitieve rechten hoger zijn dan de voorlopige rechten worden enkel de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld ten belope van de voorlopige rechten definitief geïnd. De bedragen die als zekerheid werden gesteld uit hoofde van de voorlopige compenserende rechten op de invoer van polyethyleentereftalaat uit Taiwan worden vrijgegeven.

L. VERBINTENISSEN

(105) Na de instelling van de voorlopige compenserende rechten boden twee exporterende producenten in India een prijsverbintenis aan overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening.

(106) De Commissie oordeelt dat de verbintenissen die werden aangeboden door Reliance Industries Limited en Pearl Engineering Polymers Limited aanvaard kunnen worden(7) omdat hierdoor de schadelijke gevolgen van de subsidiëring worden opgeheven. Bovendien zal doeltreffende controle mogelijk zijn omdat het bedrijf er zich toe verbond de Commissie regelmatig gedetailleerde verslagen ter beschikking te stellen. Bovendien is de verkoopstructuur van deze bedrijven van die aard dat volgens de Commissie het risico op ontwijking van de verbintenissen minimaal is.

(107) Om een doelmatig toezicht te kunnen uitoefenen op de naleving van de verbintenissen wanneer een verzoek wordt ingediend om op grond van de verbintenissen goederen in het vrije verkeer te brengen, kunnen de goederen eerst in het vrije verkeer worden gebracht indien bij de douanedienst van de betrokken lidstaat een geldige "Verbintenisfactuur" wordt overgelegd die is afgegeven door de producent/exporteur wiens verbintenis is aanvaard en die de in de bijlage vermelde gegevens bevat. Indien een dergelijke factuur niet wordt overgelegd, of indien deze niet overeenstemt met de goederen die bij de douane worden aangeboden, wordt het toepasselijke compenserend recht verschuldigd ten einde de naleving van de verbintenissen te waarborgen.

(108) Bij niet-naleving of intrekking van de verbintenissen zal een compenserend recht worden ingesteld ingevolge artikel 13, lid 9 en artikel 10 van de basisverordening,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief compenserend recht ingesteld op de invoer van polyethyleentereftalaat met een viscositeitscoëfficiënt van 78 ml/g of meer, volgens DIN (Deutsche Industrienorm) 53728, ingedeeld onder GN-code 39076020 en ex 3907 60 80 (Taric-code 3907608010).

2. Behoudens het bepaalde in lid 3 hieronder, bedraagt het definitieve compenserende recht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco-grens Gemeenschap, vóór inklaring, voor producten uit:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Bovenstaande rechten zijn niet van toepassing op producten die zijn vervaardigd door de hieronder vermelde ondernemingen, waarop de volgende compenserende rechten van toepassing zijn:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4. Wanneer goederen, voordat zij in het vrije verkeer worden gebracht, zijn beschadigd en de werkelijk betaalde of te betalen prijs voor de bepaling van de douanewaarde overeenkomstig artikel 145 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie(8) verhoudingsgewijs wordt verminderd, wordt het bedrag van het compenserend recht, berekend aan de hand van de hierboven vermelde percentages, verminderd met een percentage dat overeenstemt met de verhoudingsgewijze vermindering van de werkelijk betaalde of te betalen prijs.

5. Niettegenstaande het bepaalde in lid 1 is het definitieve recht niet van toepassing op ingevoerde goederen die in het vrije verkeer worden gebracht overeenkomstig de bepalingen van artikel 2.

6. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

1. De ingevoerde goederen zijn vrijgesteld van de bij artikel 1 ingestelde compenserende rechten op voorwaarde dat zij door één van de bedrijven van lid 3, vervaardigd worden en door uitvoer rechtstreeks geleverd worden (dat wil zeggen gefactureerd en verzonden) aan een bedrijf dat optreedt als een importeur in de Gemeenschap, dat zij worden aangegeven onder de toepasselijke aanvullende Taric-code en dat zij voldoen aan de voorwaarden van lid 2.

2. Wanneer een verzoek wordt ingediend om goederen in het vrije verkeer te brengen wordt de vrijstelling van rechten afhankelijk gesteld van de overlegging aan de douanediensten van de betrokken lidstaat van een geldige "verbintenisfactuur" die werd opgesteld door één van de exporterende bedrijven van lid 3 en die alle essentiële elementen bevat die zijn opgesomd in de bijlage bij deze verordening. Verder geldt als voorwaarde voor de vrijstelling van rechten dat de goederen die bij de douane worden aangegeven en aangeboden exact overeenstemmen met de omschrijving in de "verbintenisfactuur".

3. Goederen die vergezeld gaan van een "verbintenisfactuur" worden aangegeven onder de volgende aanvullende Taric-codes:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Artikel 3

De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige compenserende recht dat bij Verordening (EG) nr. 1741/2000 op de invoer van polyethyleentereftalaat uit India, Maleisië en Thailand werd ingesteld worden geïnd ten belope van het definitief opgelegde recht. Bedragen die het definitieve compenserende recht overschrijden, worden vrijgegeven.

Artikel 4

De antisubsidieprocedure met betrekking tot de invoer van polyethyleentereftalaat uit Indonesië, de Republiek Korea en Taiwan wordt beëindigd.

Artikel 5

De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige compenserende recht dat bij Verordening (EG) nr. 1741/2000 op de invoer van polyethyleentereftalaat uit Taiwan, was ingesteld, worden vrijgegeven.

Artikel 6

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 27 november 2000.

Voor de Raad

De voorzitter

L. Fabius

(1) PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1.

(2) PB L 199 van 5.8.2000, blz. 6.

(3) PB L 199 van 5.8.2000, blz. 48.

(4) PB C 319 van 6.11.1999, blz. 2.

(5) Canada - Maatregelen met gevolgen voor de uitvoer van burgerluchtvaartuigen, verslag van de Beroepsinstantie WTO, Doc. WT/DS70/AB/R, 2 augustus 1999 (overwegingen 149 e.v.).

(6) Europese Commissie

Directoraat-generaal Handel

Directoraat C

TERV 0/13

Wetstraat 200 B - 1049 Brussel.

(7) Zie bladzijde 88 van dit Publicatieblad.

(8) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 502/1999 (PB L 65 van 12.3.1999, blz. 1).

BIJLAGE

Gegevens die moeten worden vermeld in de in artikel 2, lid 2, bedoelde verbintenisfactuur:

1. Het nummer van de verbintenisfactuur.

2. De aanvullende Taric-code die gebruikt wordt bij de inklaring van de gefactureerde goederen aan de grens van de Gemeenschap (zoals in de beschikking vermeld).

3. Een nauwkeurige omschrijving van de goederen, met inbegrip van:

- de "product reporting code" (PRC) (zoals vermeld in de door de producent/exporteur aangeboden verbintenis),

- de GN-code,

- de hoeveelheid (in eenheden).

4. De verkoopvoorwaarden, met inbegrip van:

- de prijs per eenheid,

- de betalingsvoorwaarden,

- de leveringsvoorwaarden,

- de totale kortingen en rabatten.

5. De naam van de importeur die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur.

6. De naam van de werknemer van de onderneming die de factuur heeft opgesteld alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring:

"Ondergetekende bevestigt dat de verkoop voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Gemeenschap van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die werd aangeboden door ... (naam van de onderneming) en door de Europese Commissie bij Beschikking 2000/745/EG aanvaard. Hij verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is.".