ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2133/96 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Νοεμβρίου 1996 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 του Συμβουλίου με τον οποίο προβλέπονται ειδικά μέτρα για τη μεταφορά ορισμένων νωπών οπωροκηπευτικών ελληνικής προελεύσεως, η αποστολή των οποίων προβλέπεται να πραγματοποιηθεί κατά το 1996

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1992, με τον οποίο προβλέπονται ειδικά μέτρα για τη μεταφορά ορισμένων νωπών οπωροκηπευτικών ελληνικής προελεύσεως (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1600/96 (2), και ιδίως το άρθρο 3,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3813/92 του Συμβουλίου, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, όσον αφορά τη λογιστική μονάδα και τις ισοτιμίες που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 150/95 (4), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 2,

Εκτιμώντας:

ότι, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 θεσπίζεται ειδική προσωρινή αποζημίωση για τις αποστολές ορισμένων νωπών οπωροκηπευτικών καταγωγής Ελλάδας κατά τα έτη 1992, 1993, 1994, 1995 και 1996, οδικώς, δια θαλάσσης ή σιδηροδρομικώς (σε βαγόνια ψυγεία), από την Ελλάδα με προορισμό τα υπόλοιπα κράτη μέλη, με εξαίρεση την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία 7

ότι οι λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 έχουν ήδη καθορισθεί όσον αφορά τις αποστολές για το 1992, 1993, 1994 και 1995 7

ότι απαιτείται να προσδιορισθούν οι αποστολείς και οι αποστολές για τις οποίες είναι δυνατόν να χορηγηθεί κατά το 1996 αυτή η ειδική προσωρινή αποζημίωση καθώς και τα στοιχειώδη στοιχεία που πρέπει να αναφέρονται στην αίτηση χορήγησής της 7

ότι η αύξηση των δαπανών μεταφοράς λόγω των κακών συνθηκών μεταφοράς και τούτο παρά την παύση των εχθροπραξιών στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας δύναται να θεωρηθεί ενιαία για όλα τα μεταφορικά μέσα και για όλους τους αναφερόμενους τόπους προορισμού 7

ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92, η ειδική προσωρινή αποζημίωση πρέπει να προσαρμόζεται με προοδευτικά φθίνουσα βάση 7

ότι, για να περιοριστούν οι δαπάνες, πρέπει να υπολογιστεί η ειδική προσωρινή αποζημίωση συναρτήσει των προβλεπομένων ποσοτήτων όπως αυτές έχουν αναφερθεί από την Ελλάδα 7

ότι είναι σκόπιμο να ελέγχονται οι αιτήσεις για την χορήγηση της ειδικής προσωρινής αποζημίωσης και να επιβάλλονται κυρώσεις εφόσον διαπιστώνονται σοβαρές παρατυπίες 7

ότι απαιτείται να καθορισθούν τα στοιχεία τα οποία πρέπει να διαβιβάζει η αρμόδια ελληνική αρχή στην Επιτροπή καθώς και η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να διαβιβάζονται 7

ότι οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού πρέπει να εφαρμοστούν με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1996 7

ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης οπωροκηπευτικών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η ειδική προσωρινή αποζημίωση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 χορηγείται:

α) στους αποστολείς, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, τα οποία ανέλαβαν πράγματι το κόστος των εν λόγω αποστολών 7

β) για τις αποστολές οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και θα πραγματοποιηθούν από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του 1996 7

γ) για τις ποσότητες που πράγματι εισήχθησαν σε ένα κράτος μέλος, εκτός από την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Άρθρο 2

1. Η αίτηση χορήγησης της ειδικής προσωρινής αποζημίωσης υποβάλλεται στην αρμόδια ελληνική αρχή, το αργότερο, έξι μήνες μετά την πραγματοποίηση των εν λόγω αποστολών.

Ωστόσο, η αίτηση αυτή υποβάλλεται το αργότερο έξι μήνες μετά την ημερομηνία θέσεως σε ισχύ του παρόντος κανονισμού για τις αποστολές που πραγματοποιήθηκαν πριν την ημερομηνία αυτή.

2. Η αίτηση χορήγησης περιλαμβάνει τουλάχιστον:

α) το ονοματεπώνυμο ή την εμπορική επωνυμία του αιτούντος και την διεύθυνσή του 7

β) τις συνολικές ποσότητες των προϊόντων τα οποία ανταποκρίνονται στους όρους του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 και του άρθρου 1 του παρόντος κανονισμού, εκφρασμένες σε καθαρό βάρος και κατανεμημένες ανά προϊόν και ανά αποστολή 7

γ) για κάθε αποστολή:

- τη συνολική ποσότητα, εκφρασμένη σε καθαρό βάρος και κατανεμημένη ανά προϊόν,

- το κράτος μέλος προορισμού,

- το ή τα μεταφορικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν,

- το τιμολόγιο των μεταφορικών δαπανών, το οποίο καταρτίζεται επ' ονόματι του αιτούντος και το οποίο έχει εξοφληθεί, ή αντίγραφο του συνοδευτικού εγγράφου μεταφοράς εφόσον με βάση το τελευταίο αυτό είναι δυνατόν να καθορισθεί το άτομο το οποίο επιβαρύνθηκε το κόστος της εν λόγω αποστολής,

- αντίγραφο του εγγράφου Τ5 το οποίο καταρτίζεται από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές και αναφέρεται από το κράτος μέλος προορισμού,

- δήλωση του αιτούντος με την οποία πιστοποιεί ότι τα προϊόντα της εν λόγω αποστολής είναι ελληνικής προελεύσεως.

3. Η αρμόδια ελληνική αρχή αποφασίζει για το αν γίνονται αποδεκτές οι αιτήσεις.

Άρθρο 3

1. Η ειδική προσωρινή αποζημίωση που αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3438/92 ορίζεται σε 3,21 Ecu ανά εκατό χιλιόγραμμα καθαρού βάρους για τις αποστολές από 1ης Ιανουαρίου έως 17 Οκτωβρίου 1996 και σε 2,76 Ecu ανά 100 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους για τις αποστολές από 18 Οκτωβρίου έως 31 Δεκεμβρίου 1996.

Εντούτοις, εάν οι ποσότητες για τις οποίες υποβάλλονται αιτήσεις για αποστολές από 1ης Ιανουαρίου έως 17 Οκτωβρίου 1996 υπερβαίνουν τους 175 500 τόνους ή εάν οι ποσότητες για τις οποίες υποβάλλονται αιτήσεις για τις αποστολές από 18 Οκτωβρίου έως 31 Δεκεμβρίου 1996 υπερβαίνουν τους 41 000 τόνους, η αντίστοιχη ειδική προσωρινή αποζημίωση μειώνεται ανάλογα με την υπέρβαση της αντίστοιχης περιόδου. Επιπλέον, το ποσό της αποζημίωσης το οποίο υπολογίστηκε με τον τρόπο αυτό για τη δεύτερη περίοδο δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το ποσό της πρώτης περιόδου.

2. Η ισοτιμία που εφαρμόζεται για τη μετατροπή της ειδικής προσωρινής αποζημίωσης σε ελληνικές δραχμές είναι η γεωργική ισοτιμία που ισχύει κατά την ημερομηνία έκδοσης του εγγράφου Τ5 τo οποίo αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο γ) πέμπτη περίπτωση.

3. Η πληρωμή της ειδικής προσωρινής αποζημίωσης γίνεται σε δύο δόσεις. Η πληρωμή της πρώτης δόσης πρέπει να γίνει το αργότερο τρεις μήνες μετά την κατάθεση της αιτήσεως χορηγήσεως, εάν αυτή έχει θεωρηθεί αποδεκτή και ισούται με το 60 % της ειδικής προσωρινής αποζημίωσης. Η πληρωμή της δεύτερης δόσης γίνεται το αργότερο στις 15 Οκτωβρίου 1997.

Άρθρο 4

Οι αρμόδιες ελληνικές αρχές δινεργούν ελέγχους όσον αφορά τη χορήγηση της ειδικής προσωρινής αποζημίωσης.

Άρθρο 5

1. Στην περίπτωση κατά την οποία καταβληθεί αχρεωστήτως η ειδική προσωρινή αποζημίωση, οι αρμόδιες αρχές προβαίνουν στην ανάκτηση των ποσών που κατεβλήθησαν, επαυξημένων κατά το τρέχον επιτόκιο, το οποίο υπολογίζεται από την ημερομηνία της πληρωμής έως την πραγματική του ανάκτηση, και, σε περίπτωση σοβαρής παρατυπίας, ενός ποσού το οποίο επιβάλλεται ως κύρωση και το οποίο ισούται με τα ποσά τα οποία καταβλήθησαν αχρεωστήτως. Η ισοτιμία που εφαρμόζεται κατά τον υπολογισμό του επιτοκίου είναι εκείνη που ισχύει για ανάλογες πράξεις ανάκτησης ποσών, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο.

2. Η ανακτηθείσα ειδική προσωρινή αποζημίωση και, ενδεχομένως, οι τόκοι και το ποσόν της επιβληθείσας κύρωσης καταβάλλονται στους οργανισμούς και τις υπηρεσίες πληρωμής και αφαιρούνται αυτούς από τις δαπάνες τις οποίες χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων.

Άρθρο 6

Η αρμόδια ελληνική αρχή ανακοινώνει, το αργότερο έως τις 31 Αυγούστου 1997, στην Επιτροπή τις συνολικές ποσότητες προϊόντων για τα οποία έγιναν αποδεκτές οι αιτήσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού, κατανεμημένες ανά προϊόν, μεταφορικό μέσο, κράτος μέλος προορισμού, και ανά περίοδο αποστολής.

Άρθρο 7

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1996.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 6 Νοεμβρίου 1996.

Για την Επιτροπή

Franz FISCHLER

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 350 της 1. 12. 1992, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 206 της 16. 8. 1996, σ. 45.

(3) ΕΕ αριθ. L 387 της 31. 12. 1992, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 22 της 31. 1. 1995, σ. 1.