31981D0767

81/767/EOK: Απόφαση της Επιτροπής της 9ης Σεπτεμβρίου 1981 για την ενίσχυση την οποία σχεδιάζει να χορηγήσει η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών για την πραγματοποίηση επένδυσης στον τομέα των ηλεκτροκατασκευών και των ηλεκτρονικών (Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 276 της 30/09/1981 σ. 0034 - 0036


*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 9ης Σεπτεμβρίου 1981

περί ενισχύσεως την οποία σχεδιάζει να χορηγήσει η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών για την πραγματοποίηση επενδύσεως στον τομέα των ηλεκτροκατασκευών και των ηλεκτρονικών

(Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(81/767/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 εδάφιο πρώτο,

Αφού, σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου, κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους,

Εκτιμώντας:

Ι

Ότι ο νόμος των Κάτω Χωρών της 29ης Ιουνίου 1978 περί ενθαρρύνσεως και προσανατολισμού των επενδύσεων (Wet Investeringsrekening (WIR)] (1) θέσπισε, με το άρθρο 6 « συμπληρωματική πριμοδότηση μεγάλων προγραμμάτων». Ότι αυτή η πριμοδότηση χορηγείται για την πραγματοποίηση προγραμμάτων επενδύσεως αξίας άνω των 30 εκατομμυρίων φιορινιών και ότι, διαμορφούμενη ανάλογα με τον αριθμό των δημιουργούμενων θέσεων απασχολήσεως, μπορεί να ανέλθει στο 4 % της αξίας της σχετικής επενδύσεως.

Ότι, κατά την εξέταση του σχεδίου του εν λόγω νόμου, στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, η Επιτροπή τόνισε ότι η συμπληρωματική πριμοδότηση μεγάλων προγραμμάτων συνιστά καθεστώς γενικών ενισχύσεων γιατί δεν αποσκοπεί σε συγκεκριμένο τομέα ή περιφέρεια. Ότι, δεδομένου ότι το καθεστώς αυτό εφαρμόζεται σε όλες τις επενδύσεις, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ επιχειρήσεων, περιφερειών ή τομέων, δεν υπάγεται στις παρεκκλίσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 υπό α ή γ της συνθήκης ΕΟΚ. Ότι, ελλείψει τέτοιων εξειδικεύσεων, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει τις επιπτώσεις του υπό μελέτη καθεστώτος επί των ενδοκοινοτικών συναλλαγών και επί του ανταγωνισμού καί, κατά συνέπεια, το κατά πόσο συμβιβάζεται το καθεστώς αυτό με την κοινή αγορά.

Ότι, όταν πρόκειται περί αυτού του τύπου καθεστώτος γενικών ενισχύσεων, η Επιτροπή συνήθως εγκρίνει τις ενισχύσεις αυτές αν πληρούται μία από τις δύο ακόλουθες προϋποθέσεις: το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή είτε για κάποιο περιφερειακό πρόγραμμα, είτε -οταν αυτό δεν είναι δυνατόν - για σημαντικές εξατομικευμένες περιπτώσεις.

Ότι, με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή ζήτησε να της γνωστοποιηθούν εκ των προτέρων και εγκαίρως -σύμ- φωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ- οι περιπτώσεις εξατομικευμένης χορηγήσεως της «συμπληρωματικής πριμοδοτήσεως μεγάλων προγραμμάτων», λαμβανομένης υπόψη της σπουδαιότητας των σχετικών επενδύσεων.

Ότι, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών με τις αρχές των Κάτω Χωρών, η Επιτροπή επισήμανε κάθε μια από τις περιπτώσεις αυτές, με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και με βάση τις αρχές που θεσπίζονται από το άρθρο 92 και επ. ή που διαμορφώθηκαν κατά την εφαρμογή των διατάξεων αυτών. Ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών δεν θα έπρεπε να συμπεράνει ότι η Επιτροπή εξέφρασε οποιαδήποτε ευνοϊκή γνώμη όσον αφορά το καθεστώς «συμπληρωματικής πριμοδοτήσεως», επειδή ζήτησε αυτήν τη συστηματική προηγούμενη γνωστοποίηση.

Ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ικανοποίησε το αίτημα της Επιτροπής καθιερώνοντας την εν λόγω διαδικασία της προηγούμενης γνωστοποιήσεως με το άρθρο 6 παράγραφος 7 και το άρθρο 7 παράγραφος 3 του κεφαλαίου V του προαναφερθέντος ολλανδικού νόμου της 29ης Ιουνίου 1978.

ΙΙ

Ότι με επιστολές της, στις 6, 10 και 12 Απριλίου 1979, η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών σύμφωνα με την ανωτέρω διαδικασία, ενημέρωσε την Επιτροπή ότι σκοπεύει να χορηγήσει « συμπληρωματική πριμοδότηση μεγάλων προγραμμάτων» σε μία επιχείρηση του τομέα των ηλεκτροκατασκευών και των ηλεκτρονικών.

Ότι η ενίσχυση που θα χορηγηθεί στην επιχείρηση αυτή πρόκειται να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των διοικητικών κτιρίων, στην αντικατάσταση ενός σταθμού μετασχηματισμού ηλεκτρικού ρεύματος και στην κατασκευή ενός εργαστηρίου. Οι επενδύσεις αυτές δεν θα οδηγήσουν στη δημιουργία θέσεων απασχολήσεως.

Ότι το συνολικό κόστος επενδύσεως έχει εκτιμηθεί στα 284,3 εκατομμύρια φιορίνια και ότι το πρόγραμμα θα τύχει επιδοτήσεως 11,4 εκατομμυρίων φιορινιών βάσει του καθεστώτος WIR (συμπληρωματική πριμοδότηση μεγάλων προγραμμάτων). Ότι επειδή το πρόγραμμα αυτό θα πραγματοποιηθεί στην περιοχή του Eindhoven δεν θα τύχει περιφερειακής ενισχύσεως.

Ότι το συγκρότημα στο οποίο υπάγεται η επιχείρηση, και του οποίου οι εγκαταστάσεις ευρίσκονται ήδη στο Eindhoven, σκοπεύει με την επένδυση αυτή να πραγματοποιήσει ένα προσοδοφόρο έργο αντικαθιστώντας την παλαιωμένη εγκατάσταση και βελτιώνοντας το ερευνητικό του πεδίο.

ΙΙΙ

Ότι, στις 27 Ιουλίου 1979, η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών απαντώντας στην Επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΟΚ, υπογράμμισε ότι το καθεστώς WIR εφαρμόζεται αυτομάτως και δεν είναι δυνατόν να γίνεται επιλογή κατά την παροχή της ενισχύσεως βάσει της χρησιμότητας της σχεδιαζόμενης επενδύσεως. Ότι το ύψος των επενδύσεων που θα πραγματοποιηθούν είναι μεγάλο και θέτει προβλήματα χρηματοδοτήσεως ακόμη και σε ένα σημαντικό συγκρότημα, ιδίως λόγω των επενδύσεων που πρέπει να προβλέψει το συγκρότημα αυτό για να παραμείνει ανταγωνιστικό σε μία αγορά όπου πραγματοποιούνται ακόμη ταχύρρυθμες αλλαγές.

Ότι, στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων, η κυβέρνηση ενός Κράτους μέλους εξέφρασε επιφυλάξεις απέναντι στη σχεδιαζόμενη ενίσχυση. Ότι η ενδιαφερόμενη επιχείρηση υπογράμμισε ότι η προβλεπόμενη επένδυση θα συμβάλει στη βελτίωση του ερευνητικού της πεδίου και στην παραγωγικότητα σε ορισμένους τομείς.

IV

Ότι η ενίσχυση την οποία σκοπεύει να χορηγήσει η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών είναι δυνατόν, κατά συνέπεια, να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και να νοθεύσει ή να απειλήσει να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, ευνοώντας την εν λόγω επιχείρηση ή την παραγωγή της.

Ότι το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ θεωρεί ως κατ αρχήν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις τις οποίες τάσσει. Ότι οι παρεκκλίσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ προσδιορίζουν τους στόχους των ενισχύσεων, οι οποίες χορηγούνται προς το συμφέρον της Κοινότητος και όχι μόνον του λαμβάνοντος την ενίσχυση. Ότι οι πατρεκκλίσεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται με στενή έννοια, κατά την εξέταση διαφόρων προγραμμάτων περιφερειακής, ή κατά τομέα, ενισχύσεως ή εξατομικευμένων περιπτώσεων εφαρμογής καθεστώτος γενικών ενισχύσεων, καί, ειδικότερα, ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή είναι σε θέση να αποδείξει ότι, αν δεν χορηγηθεί αυτή ενίσχυση, η δύναμη των μηχανισμών της αγοράς αφ εαυτής δεν μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων κατά τρόπο ώστε να υιοθετήσουν συμπεριφορά που να συμβάλει στην υλοποίηση κάποιου από τους στόχους που αναφέρονται στις παρεκκλίσεις.

Ότι, άν, κατ εξαίρεση, χορηγηθεί ενίσχυση χωρίς να πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις, θα επηρεασθούν οι μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές και θα νοθευθεί ο ανταγωνισμός, χωρίς αυτή να δικαιολογείται από το κοινοτικό συμφέρον, ενώ συγχρόνως θα παρέχονται αντικανονικά πλεονεκτήματα σε ορισμένα Κράτη μέλη.

Ότι, όταν εφαρμόζει τις ανωτέρω αρχές κατά την εξέταση των εξατομικευμένων περιπτώσεων οι οποίες υπάγονται στο καθεστώς των γενικών ενισχύσεων, η Επιτροπή πρέπει να έχει πεισθεί ότι υπάρχει αντιστάθμισμα που να δικαιολογεί τη χορήγηση ενισχύσεως στην εν λόγω επιχείρηση, υπό την έννοια ότι η ενίσχυση είναι απαραίτητη για την υλοποίηση ενός από τους στόχους οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ. Ότι, όταν τούτο δεν αποδεικνύεται καί, ακόμη ειδικότερα, οταν η σχεδιαζόμενη επένδυση πραγματοποιείται και χωρίς τη χορήγηση της ενισχύσεως, είναι σαφές ότι η ενίσχυση δεν συμβάλλει στην πραγματοποίηση των στόχων των παρεκκλίσεων, αλλά ότι σκοπό έχει την αύξηση της οικονομικής ισχύος της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως.

Ότι, στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση, δεν υφίσταται τέτοιο αντιστάθμισμα από την πλευρά της επιχειρήσεως στην οποία χορηγείται η ενίσχυση.

Ότι, πράγματι, ούτε η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών προέβαλε, ούτε η Επιτροπή αναγνώρισε κάποιο λόγο ο οποίος να πείθει ότι η εν λόγω ενίσχυση πληροί τις προϋποθέσεις οι οποίες απαιτούνται για την εφαρμογή μιας από τις εξαιρέσεις που προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ.

Ότι, όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 υπό α και γ του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με τις ενισχύσεις για την προώθηση ή τη διευκόλυνση της οικονομικής αναπτύξεως ορισμένων περιοχών, πρέπει να σημειωθεί ότι η περιοχή Eindhoven δεν είναι περιοχή στην οποία «το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθιστα χαμηλό» η όπου επικρατεί « σοβαρή υποαπασχόληση», κατά την έννοια της παρεκκλίσεως που προβλέπεται υπό α. Ότι, όσον αφορά την παρέκκλιση η οποία προβλέπεται υπό γ, η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών δεν συμπεριέλαβε την εν λόγω περιοχή μεταξύ εκείνων για τις οποίες πρέπει να καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια από πλευράς της περιφερειακής αναπτύξεως. Ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στην Επιτροπή, υπογράμμισε και η ίδια ότι « συμπληρωματική πριμοδότηση μεγάλων προγραμμάτων» δεν χορηγείται με βάση περιφερειακά κριτήρια.

Ότι, όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που εισάγει το άρθρο 92 παράγραφος 3 υπό β της συνθήκης ΕΟΚ, οι επενδύσεις σε κάθε περίπτωση θα προκύψουν από την κανονική λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς. Ότι, εξάλλου, δεν υπάρχει τίποτε το οποίο να χαρακτηρίζει την εν λόγω επένδυση σαν σχέδιο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή σχέδιο δυνάμενο να άρει σοβαρή διαταραχή της οικονομίας Κράτους μέλους, ώστε να υπαχθεί στην παρέκκλιση του άρθρου 92 παράγραφος 3 υπό β της συνθήκης ΕΟΚ. Ότι, κατά τη γνωμάτευσή της σχετικά με το καθεστώς WIR, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι οι Κάτω Χώρες αποτελούν τμήμα των κεντρικών περιοχών της Κοινότητος, εκείνων δηλαδή οι οποίες δεν ραντιμετωπίζουν τα σοβαρότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στον κοινοτικό χώρο, ενώ συγχρόνως συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων όπου υφίσταται πραγματικός κίνδυνος υπερβολικής σωρεύσεως ενισχύσεων και όπου, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, κάθε ενίσχυση είναι δυνατόν να επηρεάσει τις μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές. Ότι, εξάλλου, από τα διαθέσιμα στοιχεία, σχετικά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση στις Κάτω Χώρες, δεν προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρή διαταραχή της οικονομίας τους κατά την έννοια της συνθήκης ΕΟΚ. Ότι η « συμπληρωματική πριμοδότηση μεγάλων προγραμμάτων», εφ' οσον χορηγείται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, δεν έχει ως σκοπό την αντιμετώπιση τέτοιας καταστάσεως.

Ότι τυχόν υιοθέτηση άλλης θέσεως θα είχε ως συνέπεια, σε εποχή οικονομικής υφέσεως και ανεργίας για όλη την Κοινότητα, να προσελκύσουν οι Κάτω Χώρες επενδύσεις οι οποίες θα ήταν δυνατόν να γίνουν σε άλλα Κράτη μέλη, η οικονομική κατάσταση των οποίων είναι λιγότερο ευνοϊκή. Ότι οι πρόσφατες οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Κοινότητα επιβάλλουν την εμμονή στη θέση αυτή τόσο επί του θέματος της συγκεκριμένης πριμοδοτήσεως αυτής καθ εαυτής όσο και της χρησιμοποιήσεώς της σε άλλες περιπτώσεις.

Ότι, τέλος, όσον αφορά τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 υπό γ του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με τις «ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων», η εξέταση της καταστάσεως του τομέα των ηλεκτροκατασκευών και των ηλεκτρονικών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο μηχανισμός της αγοράς και μόνο, χωρίς κρατική παρέμβαση, είναι σε θέση να εξασφαλίσει φυσιολογική ανάπτυξη αυτής της δραστηριότητας. Ότι, σ' αυτή την περίπτωση, πρόκειται να διευκολυνθούν οι επενδύσεις αντικαταστάσεως και ανανεώσεως των εγκαταστάσεων παραγωγής και έρευνας, που αφορούν το ίδιο το συμφέρον των επιχειρήσεων.

Ότι, λαμβανομένων συνεπώς υπόψη των ανωτέρω, το σχέδιο ενισχύσεως των Κάτω Χωρών δεν πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε να υπαχθεί σε μία από τις παρεκκλίσεις που εισάγει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών δεν μπορεί να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο, το οποίο κοινοποίησε στην Επιτροπή με επιστολές του Υπουργού Εξωτερικών στις 6, 10 και 12 Απριλίου 1979, για χορήγηση «συμπληρωματικής πριμοδοτήσεως μεγάλων προγραμμάτων» στις επενδύσεις που πραγματοποιούνται στο Eindhoven από ολλανδική εταιρεία ηλεκτροκατασκευών και ηλεκτρονικών.

Άρθρο 2

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας αποφάσεως, για τα μέτρα τα οποία θα έχει λάβει προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση αυτή.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 9 Σεπτεμβρίου 1981.

Για την 'Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) Staatsblad 1978, αριθ. 368.