KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 14.7.2021
COM(2021) 554 final
ZAŁĄCZNIK
do wniosku w sprawie
ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/841 w odniesieniu do zakresu stosowania, uproszczenia przepisów dotyczących zgodności, określenia celów państw członkowskich na 2030 r. i zobowiązania do zbiorowego osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2035 r. w sektorze użytkowania gruntów, leśnictwa i rolnictwa oraz rozporządzenie (UE) 2018/1999 w odniesieniu do poprawy monitorowania, sprawozdawczości, śledzenia postępów i przeglądu
{SEC(2021) 554 final} - {SWD(2021) 551 final} - {SWD(2021) 609 final} - {SWD(2021) 610 final}
ZAŁĄCZNIK I
W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2018/841 sekcja B otrzymuje brzmienie:
„B.
Rezerwuary węgla, o których mowa w art. 5 ust. 4:
a)
żywa biomasa;
b)
ściółka;
c)
leżanina;
d)
martwa materia organiczna;
e)
gleby mineralne;
f)
gleby organiczne;
g)
pozyskane produkty drzewne w kategoriach rozliczania gruntów obejmujących grunty zalesione i zarządzane grunty leśne.”
ZAŁĄCZNIK II
Dodaje się załącznik IIa do rozporządzenia (UE) 2018/841 w brzmieniu:
„Załącznik IIa
Unijny cel i krajowe cele państw członkowskich w zakresie pochłaniania gazów cieplarnianych netto zgodnie z art. 4 ust. 2, które mają zostać osiągnięte w 2030 r.
|
|
Państwo członkowskie
|
Wielkość redukcji emisji gazów cieplarnianych netto w t ekwiwalentu CO2 w 2030 r.
|
|
|
Belgia
|
-1 352
|
|
|
Bułgaria
|
-9 718
|
|
|
Czechy
|
-1 228
|
|
|
Dania
|
5 338
|
|
|
Niemcy
|
-30 840
|
|
|
Estonia
|
-2 545
|
|
|
Irlandia
|
3 728
|
|
|
Grecja
|
-4 373
|
|
|
Hiszpania
|
-43 635
|
|
|
Francja
|
-34 046
|
|
|
Chorwacja
|
-5 527
|
|
|
Włochy
|
-35 758
|
|
|
Cypr
|
-352
|
|
|
Łotwa
|
-644
|
|
|
Litwa
|
-4 633
|
|
|
Luksemburg
|
-403
|
|
|
Węgry
|
-5 724
|
|
|
Malta
|
2
|
|
|
Niderlandy
|
4 523
|
|
|
Austria
|
-5 650
|
|
|
Polska
|
-38 098
|
|
|
Portugalia
|
-1 358
|
|
|
Rumunia
|
-25 665
|
|
|
Słowenia
|
-146
|
|
|
Słowacja
|
-6 821
|
|
|
Finlandia
|
-17 754
|
|
|
Szwecja
|
-47 321
|
|
|
EU-27
|
-310 000
|
„
ZAŁĄCZNIK III
Część 3 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999 otrzymuje brzmienie:
„Jednoznaczne geograficznie dane dotyczące zmiany użytkowania gruntów zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dla krajowych wykazów gazów cieplarnianych. Wykaz gazów cieplarnianych funkcjonuje w oparciu o elektroniczne bazy danych i systemy informacji geograficznej i obejmuje:
a) system monitorowania jednostek użytkowania gruntów terenów zasobnych w pierwiastek węgla, zgodnie z definicją zawartą w art. 29 ust. 4 dyrektywy 2018/2001;
b) system monitorowania jednostek użytkowania gruntów podlegających ochronie, zdefiniowanych jako tereny objęte co najmniej jedną z następujących kategorii:
-
tereny o wysokiej wartości bioróżnorodności zdefiniowane w art. 29 ust. 3 dyrektywy 2018/2001;
-
tereny mające znaczenie dla Wspólnoty i specjalne obszary ochrony zdefiniowane w art. 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG oraz jednostki gruntów poza tymi obszarami, które podlegają środkom ochrony i zachowania na mocy art. 6 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w celu realizacji założeń ochrony danego terenu;
-
tereny rozrodu i odpoczynku gatunków wymienionych w załączniku IV do dyrektywy 92/43/EWG, które podlegają środkom ochrony na mocy art. 12 tej dyrektywy;
-
siedliska przyrodnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG oraz siedliska gatunków wymienionych w załączniku II do dyrektywy 92/43/EWG, które znajdują się poza terenami mającymi znaczenie dla Wspólnoty lub specjalnymi obszarami ochrony i które przyczyniają się do osiągnięcia przez te siedliska i gatunki właściwego stanu ochrony zgodnie z art. 2 tej dyrektywy lub które mogą podlegać środkom zapobiegawczym i zaradczym na mocy dyrektywy 2004/35/WE;
-
obszary specjalnej ochrony sklasyfikowane zgodnie z art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/EWG oraz jednostki gruntów poza tymi obszarami, które podlegają środkom ochrony i zachowania na mocy art. 4 dyrektywy 2009/147/EWG i art. 6 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG w celu realizacji założeń ochrony danego terenu;
-
jednostki gruntów objęte środkami ochrony ptaków zgłoszonych jako zagrożone na mocy art. 12 dyrektywy 2009/147/WE w celu spełnienia wymogu określonego w art. 4 ust. 4 zdanie drugie tej dyrektywy, polegającego na dążeniu do uniknięcia zanieczyszczenia i pogorszenia stanu siedlisk lub spełnienia wymogu określonego w art. 3 tej dyrektywy jakim jest ochrona, zachowanie lub przywrócenie wystarczającej różnorodności i obszaru siedlisk gatunków ptaków;
-
wszelkie inne siedliska, które państwo członkowskie wyznacza do celów równoważnych z celami określonymi w dyrektywach 92/42/EWG i 2009/147/WE;
-
jednostki gruntów podlegające środkom wymaganym do ochrony i zapewnienia niepogarszania się stanu ekologicznego tych części wód powierzchniowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) pkt (iii) dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;
-
naturalne równiny lub obszary zalewowe służące do zatrzymywania wód powodziowych chronione przez państwa członkowskie w związku z zarządzaniem ryzykiem powodziowym na mocy dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;
c) system monitorowania jednostek użytkowania gruntów podlegających renaturalizacji, zdefiniowanych jako tereny objęte co najmniej jedną z następujących kategorii:
-
tereny mające znaczenie dla Wspólnoty, specjalne obszary ochrony i obszary specjalnej ochrony, o których mowa w lit. b) powyżej, wraz z jednostkami gruntów poza tymi obszarami, które uznano za wymagające renaturalizacji lub środków kompensacyjnych w celu realizacji założeń ochrony danego terenu;
-
siedliska gatunków dzikiego ptactwa, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2009/147/WE lub wymienione w załączniku I do tej dyrektywy, które znajdują się poza obszarami specjalnej ochrony i które uznano za wymagające środków w zakresie renaturalizacji do celów dyrektywy 2009/147/WE;
-
siedliska przyrodnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG oraz siedliska gatunków wymienionych w załączniku II do dyrektywy 92/43/EWG poza terenami mającymi znaczenie dla Wspólnoty lub specjalnymi obszarami ochrony i zidentyfikowane jako wymagające środków w zakresie renaturalizacji w celu osiągnięcia właściwego stanu ochrony na mocy dyrektywy 92/43/EWG i/lub uznane za wymagające środków zaradczych do celów art. 6 dyrektywy 2004/35/WE;
-
obszary uznane za wymagające renaturalizacji zgodnie z planem odbudowy zasobów przyrodniczych mającym zastosowanie w danym państwie członkowskim;
-
jednostki gruntów podlegające środkom wymaganym do przywrócenia dobrego stanu ekologicznego części wód powierzchniowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) pkt (iii) dyrektywy 2000/60/WE, lub środkom wymaganym do przywrócenia takich jednolitych części wód do wysokiego stanu ekologicznego, jeżeli jest to wymagane prawem;
-
jednostki gruntów podlegające środkom w zakresie ponownego tworzenia i odtwarzania terenów podmokłych, o których mowa w części B pkt (vii) załącznika VI do dyrektywy 2000/60/WE;
-
obszary wymagające odbudowy ekosystemu w celu osiągnięcia dobrego stanu ekosystemu zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852;
d) system monitorowania jednostek użytkowania gruntów o wysokim ryzyku klimatycznym:
-
obszary objęte rekompensatą z tytułu zjawisk katastrofalnych na podstawie art. 13b ust. 5 rozporządzenia (UE) 2018/841;
-
obszary, o których mowa w art. 5 ust. 1 dyrektywy 2007/60/WE;
-
obszary określone w krajowej strategii przystosowawczej państw członkowskich, charakteryzujące się wysokim ryzykiem naturalnym i spowodowanym przez człowieka, podlegające działaniom na rzecz zmniejszania zagrożenia klęskami żywiołowymi związanymi z klimatem.
Wykaz gazów cieplarnianych umożliwia wymianę i integrację danych między elektronicznymi bazami danych a systemami informacji geograficznej.
W latach 2021–2025: metoda poziomu 1 zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych. W odniesieniu do emisji i pochłaniania w rezerwuarze węgla, który stanowi co najmniej 25–30 % emisji lub pochłaniania w danej kategorii źródła lub pochłaniacza będącej priorytetem w krajowym wykazie państwa członkowskiego, ponieważ jego oszacowanie ma znaczny wpływ na sumaryczny wykaz gazów cieplarnianych tego państwa, jeśli chodzi o bezwzględny poziom emisji i pochłaniania, trend emisji i pochłaniania lub niepewność pod względem emisji i pochłaniania w kategoriach użytkowania gruntów, a od 2026 r. w odniesieniu do wszystkich szacowanych emisji i pochłaniania w rezerwuarze węgla – metoda co najmniej poziomu 2 zgodnie z wytycznymi IPCC z roku 2006 dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.
Począwszy od 2026 r. państwa członkowskie stosują metodę poziomu 3 zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych w odniesieniu do wszystkich szacowanych emisji i pochłaniania w rezerwuarze węgla wchodzącym w zakres jednostek użytkowania gruntów terenów zasobnych w pierwiastek węgla, o których mowa w lit. c) powyżej, obszarów jednostek użytkowania gruntów objętych ochroną lub renaturalizacją, o których mowa w lit. d) i lit. e) powyżej, oraz obszarów jednostek użytkowania gruntów, o których mowa w lit. f) powyżej.”.