L_2014155PL.01002201.xml

DECYZJA KOMISJI

z dnia 22 maja 2014 r.

w sprawie potwierdzenia, że odpowiednie umowy o readmisji zawarte między: Unią a Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej, Republiką Albanii, Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki, Federacją Rosyjską, Republiką Czarnogóry, Republiką Serbii, Bośnią i Hercegowiną, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, Republiką Mołdawii, Islamską Republiką Pakistanu i Gruzją, mają zastosowanie do Irlandii

(2014/298/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 331 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia zawarła umowy o readmisji: ze Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej w drodze decyzji Rady 2004/424/WE (1), z Republiką Albanii w drodze decyzji Rady 2005/809/WE (2), z Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki w drodze decyzji Rady 2005/372/WE (3), z Federacją Rosyjską w drodze decyzji Rady 2007/341/WE (4), z Republiką Czarnogóry w drodze decyzji Rady 2007/818/WE (5), z Republiką Serbii w drodze decyzji Rady 2007/819/WE (6), z Bośnią i Hercegowiną w drodze decyzji Rady 2007/820/WE (7), z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii w drodze decyzji Rady 2007/817/WE (8), z Republiką Mołdawii w drodze decyzji Rady 2007/826/WE (9), z Islamską Republiką Pakistanu w drodze decyzji Rady 2010/649/UE (10) i z Gruzją w drodze decyzji Rady 2011/118/UE (11).

(2)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia nie uczestniczyła w przyjęciu decyzji w sprawie zawarcia odpowiednich umów o readmisji, nie była zatem nimi związana ani ich nie stosowała.

(3)	Zgodnie z art. 4 tego protokołu Irlandia powiadomiła Komisję pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. o woli przyjęcia tych umów i bycia nimi związaną.

(4)	Komisja powinna pisemnie powiadomić zainteresowane państwa trzecie, że Irlandia podjęła decyzję o związaniu się odpowiednimi umowami,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące umowy o readmisji zawarte przez Unię mają zastosowanie do Irlandii zgodnie z niniejszą decyzją:

a)	umowa ze Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej zawarta w drodze decyzji 2004/424/WE;

b)	umowa z Republiką Albanii zawarta w drodze decyzji 2005/809/WE;

c)	umowa z Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki zawarta w drodze decyzji 2005/372/WE;

d)	umowa z Federacją Rosyjską zawarta w drodze decyzji 2007/341/WE;

e)	umowa z Republiką Czarnogóry zawarta w drodze decyzji 2007/818/WE;

f)	umowa z Republiką Serbii zawarta w drodze decyzji 2007/819/WE;

g)	umowa z Bośnią i Hercegowiną zawarta w drodze decyzji 2007/820/WE;

h)	umowa z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii zawarta w drodze decyzji 2007/817/WE;

i)	umowa z Republiką Mołdawii zawarta w drodze decyzji 2007/826/WE;

j)	umowa z Islamską Republiką Pakistanu zawarta w drodze decyzji 2010/649/UE;

k)	umowa z Gruzją zawarta w drodze decyzji 2011/118/UE.

Artykuł 2

Komisja powiadamia każde państwo trzecie będące stroną umów, o których mowa w art. 1, że odpowiednia umowa zawarta z danym państwem trzecim ma zastosowanie do Irlandii.

Każda odpowiednia umowa ma zastosowanie do Irlandii od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po otrzymaniu powiadomienia przez dane państwo trzecie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

(1) Decyzja Rady 2004/424/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 97).

(2) Decyzja Rady 2005/809/WE z dnia 7 listopada 2005 r. dotycząca podpisania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Albanii o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 304 z 23.11.2005, s. 14).

(3) Decyzja Rady 2005/372/WE z dnia 3 marca 2005 r. dotycząca podpisania umowy między Wspólnotą Europejską a Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 41).

(4) Decyzja Rady 2007/341/WE z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotycząca zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską (Dz.U. L 129 z 17.5.2007, s. 38).

(5) Decyzja Rady 2007/818/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską i Republiką Czarnogóry o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 25).

(6) Decyzja Rady 2007/819/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską i Republiką Serbii o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 45).

(7) Decyzja Rady 2007/820/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 65).

(8) Decyzja Rady 2007/817/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 1).

(9) Decyzja Rady 2007/826/WE z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 148).

(10) Decyzja Rady 2010/649/UE z dnia 7 października 2010 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 50).

(11) Decyzja Rady 2011/118/UE z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Gruzją o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 52 z 25.2.2011, s. 45).