(1)

Στις 7 Αυγούστου 2020 το Βέλγιο ζήτησε χρηματοδοτική συνδρομή από την Ένωση, με σκοπό να συμπληρώσει τις εθνικές του προσπάθειες για την αντιμετώπιση του αντικτύπου της επιδημικής έκρηξης της COVID-19 και να ανταποκριθεί στις κοινωνικοοικονομικές συνέπειες της επιδημικής έκρηξης για τους εργαζομένους και τους αυτοαπασχολουμένους.

(2)

Η επιδημική έκρηξη της COVID-19 και τα έκτακτα μέτρα που εφάρμοσε το Βέλγιο για να περιορίσει την επιδημική έκρηξη και τον κοινωνικοοικονομικό της αντίκτυπο, καθώς και τις επιπτώσεις της στην υγεία, αναμένεται να έχουν δραματικές επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2020, το Βέλγιο αναμενόταν να έχει έλλειμμα γενικής κυβέρνησης και χρέος 8,9 % και 113,8 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ), αντίστοιχα, έως τα τέλη του 2020. Σύμφωνα με τις θερινές ενδιάμεσες προβλέψεις της Επιτροπής του 2020, το ΑΕΠ του Βελγίου προβλέπεται να μειωθεί κατά 8,8 % το 2020.

(3)

Η επιδημική έκρηξη της COVID-19 έχει ακινητοποιήσει σημαντικό μέρος του εργατικού δυναμικού στο Βέλγιο. Αυτό οδήγησε σε αιφνίδια και σοβαρή αύξηση των δημόσιων δαπανών του Βελγίου σε σχέση με το σύστημα προσωρινής ανεργίας («chômage temporaire/tijdelijke werkloosheid»), το εισόδημα αναπλήρωσης λόγω COVID-19 για τους αυτοαπασχολουμένους («δικαίωμα προσωρινής αναλογικής αποζημίωσης και διατήρησης ασφαλιστικών δικαιωμάτων λόγω COVID-19»), τη γονική άδεια λόγω COVID-19 και ορισμένα περιφερειακά και κοινοτικά καθεστώτα εισοδηματικής στήριξης και για τη στήριξη μέτρων δημόσιας υγείας, όπως αναλύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 4 έως 8.

(4)

Με το «Arrêté royal du 30 mars 2020/Koninklijk besluit van 30 maart 2020» (2), το οποίο αναφέρεται στο αίτημα του Βελγίου της 7ης Αυγούστου 2020, προσαρμόστηκε στην COVID-19 το σύστημα προσωρινής ανεργίας («chômage temporaire/tijdelijke werkloosheid») που παρέχει αντιστάθμιση στους μισθωτούς των οποίων η εργασία έχει μειωθεί ή ανασταλεί λόγω του μειωμένου φόρτου εργασίας ή των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης που επέβαλε η κυβέρνηση. Το εν λόγω σύστημα προσωρινής ανεργίας υπήρχε και πριν από την πανδημία COVID-19, αλλά οι απαιτήσεις για την πρόσβαση στο σύστημα προσαρμόστηκαν στην COVID-19 και η διαδικασία υποβολής αίτησης απλουστεύθηκε περαιτέρω. Επιπλέον, το επίδομα προσωρινής ανεργίας αυξήθηκε από 65 % σε 70 % του μέσου ημερομισθίου (με ανώτατο όριο τα 2 754,76 EUR μηνιαίως). Επιπροσθέτως, καθιερώθηκε ημερήσια ενίσχυση ύψους 5,36 EUR.

(5)

Με τον «Loi du 23 mars 2020/Wet van 23 maart 2020» (3), ο οποίος αναφερόταν στο αίτημα του Βελγίου της 7ης Αυγούστου 2020, παρατάθηκε το υφιστάμενο εισόδημα αναπλήρωσης για τους αυτοαπασχολουμένους, δηλαδή το «δικαίωμα προσωρινής αναλογικής αποζημίωσης και διατήρησης ασφαλιστικών δικαιωμάτων» («droit passerelle/overbruggingsrecht»), με την καθιέρωση «δικαιώματος προσωρινής αναλογικής αποζημίωσης και διατήρησης ασφαλιστικών δικαιωμάτων λόγω COVID-19». Πρόκειται για παροχή που χορηγείται όταν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης που επιβάλλονται από την κυβέρνηση έχουν οδηγήσει σε ολική ή μερική διακοπή των δραστηριοτήτων αυτοαπασχόλησης ή σε οικειοθελή διακοπή επί τουλάχιστον επτά συνεχόμενες ημερολογιακές ημέρες εντός ενός μήνα. Από τον Ιούνιο του 2020, το επίδομα στοχεύει στους αυτοαπασχολουμένους που άρχισαν εκ νέου τη δραστηριότητά τους, αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μείωση του κύκλου εργασιών σε σύγκριση με το 2019. Οι αυτοαπασχολούμενοι που δεν μπορούν ακόμη να αρχίσουν εκ νέου τη δραστηριότητά τους μπορούν να συνεχίσουν να επωφελούνται από το επίδομα, αλλά πρέπει να αποδείξουν ότι αυτό οφείλεται στους περιορισμούς λόγω COVID-19.

(6)

Με το «Arrêté royal n° 23 du 13 mai 2020/Koninklijk besluit nr. 23 van 13 mei 2020» (4), το οποίο αναφερόταν στο αίτημα του Βελγίου της 7ης Αυγούστου 2020, καθιερώθηκε γονική άδεια λόγω COVID-19, η οποία αποτελεί ειδική γονική άδεια που δεν θίγει το δικαίωμα κανονικής γονικής άδειας και επιτρέπει στους γονείς να λάβουν άδεια για να παράσχουν πρόσθετη φροντίδα στα παιδιά τους μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου του 2020, με υψηλότερο επίδομα απ’ ό,τι στο πλαίσιο της κανονικής γονικής άδειας.

Η γονική άδεια λόγω COVID-19 μπορεί να θεωρηθεί παρόμοιο μέτρο με τα συστήματα μειωμένου ωραρίου εργασίας, όπως αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2020/672, δεδομένου ότι παρέχει εισοδηματική στήριξη σε μισθωτούς και συμβάλλει στη διατήρηση της απασχόλησης, απαλλάσσοντας τους γονείς οι οποίοι πρέπει να φροντίζουν τα παιδιά τους ενόσω τα σχολεία είναι κλειστά από την ανάγκη να λύσουν τη σχέση εργασίας τους.

(7)

Βάσει των ακόλουθων νομικών πράξεων, οι οποίες αναφέρονται στο αίτημα του Βελγίου της 7ης Αυγούστου 2020: του «Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale de pouvoirs spéciaux n° 2020/019 du 23 avril 2020/Bijzondere machtenbesluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering nr. 2020/019 van 23 april 2020» (5), του «Arrêté du Gouvernement de la Région de Bruxelles-Capitale de pouvoirs spéciaux n° 2020/030 du 28 mai 2020/Bijzondere machtenbesluit nr. 2020/030 van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 28 mei 2020» (6), της

«Notification de la réunion du conseil des ministres du gouvernement de la région de Bruxelles-Capitale du jeudi 14 mai 2020/Betekening van de vergadering van de Ministerraad van de Βrusselse Ηοofdstedelijke Regering van donderdag 14 mei 2020 »  (7), της «Besluit van de Vlaamse Regering van 20 maart 2020 »  (8), της «Besluit van de Vlaamse Regering van 10 april 2020 »  (9), της «Besluit van de Vlaamse Regering van 12 juni 2020 »  (10), του

«Arrêté du Gouvernement de la Communauté française de pouvoirs spéciaux n° 4 du 23 avril 2020 »  (11), του «Arrêté du Gouvernement de la Communauté française du 7 avril 2020 »  (12), του «Arrêté ministériel du 8 avril 2020 portant exécution de l’arrêté du Gouvernement wallon du 20 mars 2020 »  (13), του «Arrêté du Gouvernement wallon du 19 juin 2020 »  (14), του «Parlament der Deutschsprachigen Gemeinschaft, Corona-Krisendekret I vom 6. April 2020 » και του «Parlament der Deutschsprachigen Gemeinschaft, Corona-Krisendekret III vom 20. Juli 2020 », οι αρχές του Βελγίου έχουν θεσπίσει ορισμένα περιφερειακά και κοινοτικά καθεστώτα που παρέχουν εισοδηματική στήριξη στους αυτοαπασχολουμένους, τις μονοπρόσωπες εταιρείες και σε άλλους τύπους μισθωτών οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για άλλα είδη εισοδηματικής στήριξης. Ειδικότερα, οι ενισχύσεις αντιστάθμισης για εταιρείες και επιχειρηματίες στην περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτευούσης, οι ενισχύσεις όχλησης, αντιστάθμισης και στήριξης στην περιφέρεια της Φλάνδρας και τη Φλαμανδική Κοινότητα και η ενίσχυση αντιστάθμισης για κλείσιμο επιχειρήσεων στην περιφέρεια της Βαλλονίας παρέχουν γενικευμένη εφάπαξ στήριξη στις επιχειρήσεις και τους αυτοαπασχολουμένους οι οποίοι χρειάστηκε να διακόψουν τις δραστηριότητές τους λόγω της COVID-19 ή αντιμετώπισαν σημαντική μείωση του κύκλου εργασιών τους.

Στις περιπτώσεις που τα μέτρα στοχεύουν σε ευρύτερο φάσμα δικαιούχων, υποβλήθηκε αίτημα μόνο για τα ποσά των δαπανών που σχετίζονται με τη στήριξη αυτοαπασχολουμένων και μονοπρόσωπων εταιρειών. Άλλα μέτρα (η ενίσχυση αντιστάθμισης για τους διαλείποντες εργαζομένους στην περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτευούσης, η επιδότηση βρεφονηπιακών σταθμών και η επιδότηση πολιτιστικών φορέων στη Γαλλόφωνη Κοινότητα, οι δραστηριότητες κατάρτισης στην περιφέρεια της Βαλλονίας και η επιδότηση σε πολιτιστικούς φορείς και σε αυτοαπασχολουμένους, καθώς και σε τουριστικούς πράκτορες, στη Γερμανόφωνη Κοινότητα) στοχεύουν στους αυτοαπασχολουμένους και τους εργαζομένους χωρίς πρόσβαση στο σύστημα προσωρινής ανεργίας σε συγκεκριμένους τομείς (τομείς του πολιτισμού και της φροντίδας, δραστηριότητες κατάρτισης). Δεδομένου ότι με την επιδότηση σε πολιτιστικούς φορείς και σε αυτοαπασχολουμένους στη Γερμανόφωνη Κοινότητα διατίθενται δάνεια τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε επιχορηγήσεις, προκειμένου να τηρηθούν οι απαιτήσεις ώστε να θεωρηθούν δημόσιες δαπάνες, θα πρέπει να στηριχθούν βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2020/672 μόνο οι δαπάνες που αφορούν δάνεια τα οποία μετατρέπονται σε επιχορηγήσεις.

(8)

Τέλος, με το «Parlament der Deutschsprachigen Gemeinschaft, Corona-Krisendekret I vom 6. April 2020», το οποίο αναφερόταν στο αίτημα του Βελγίου της 7ης Αυγούστου 2020, θεσπίζονται μέτρα σχετικά με την υγεία στη Γερμανόφωνη Κοινότητα, τα οποία περιλαμβάνουν κατάρτιση στον τομέα της υγιεινής, παροχή υλικού προστασίας σε κέντρα διαμονής και φροντίδας, νοσοκομεία και παρόχους ιατρικών υπηρεσιών, καθώς και ενημερωτικές εκστρατείες.

(9)

Το Βέλγιο πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/672 προκειμένου να ζητήσει χρηματοδοτική συνδρομή. Το Βέλγιο υπέβαλε στην Επιτροπή κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία οι πραγματικές και οι προβλεπόμενες δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν κατά 7 803 380 000 EUR από την 1η Φεβρουαρίου 2020, λόγω των εθνικών μέτρων που λήφθηκαν για την αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων της επιδημικής έκρηξης της COVID-19. Πρόκειται για αιφνίδια και σοβαρή αύξηση, δεδομένου ότι σχετίζεται τόσο με νέα μέτρα όσο και με την παράταση υφιστάμενων μέτρων που καλύπτουν σημαντικό ποσοστό των επιχειρήσεων και του εργατικού δυναμικού στο Βέλγιο.

(10)

Η Επιτροπή ζήτησε τη γνώμη του Βελγίου και εξακρίβωσε την αιφνίδια και σοβαρή αύξηση των πραγματικών και των προβλεπόμενων δημόσιων δαπανών που συνδέονται άμεσα με τα συστήματα μειωμένου ωραρίου εργασίας και παρόμοια μέτρα, καθώς και την εφαρμογή μέτρων σχετικών με την υγεία στο πλαίσιο της επιδημικής έκρηξης της COVID-19, που αναφέρονταν στο αίτημα της 7ης Αυγούστου 2020, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) 2020/672.

(11)

Ως εκ τούτου, θα πρέπει να παρασχεθεί χρηματοδοτική συνδρομή, ώστε να βοηθηθεί το Βέλγιο να αντιμετωπίσει τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της σοβαρής διαταραχής της οικονομικής δραστηριότητας που προκάλεσε η επιδημική έκρηξη της COVID-19. Η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει τις αποφάσεις σχετικά με τη ληκτότητα, το ύψος και την αποδέσμευση των δόσεων και τμηματικών εκταμιεύσεων σε στενή συνεργασία με τις εθνικές αρχές.

(12)

Η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει την έκβαση τυχόν διαδικασιών οι οποίες αφορούν τις στρεβλώσεις της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και ενδέχεται να κινηθούν, ιδίως βάσει των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης. Δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την υποχρέωση να κοινοποιούν στην Επιτροπή, βάσει του άρθρου 108 της Συνθήκης, τις τυχόν χορηγούμενες κρατικές ενισχύσεις.

(13)

Το Βέλγιο θα πρέπει να ενημερώνει τακτικά την Επιτροπή σχετικά με την εκτέλεση των προβλεπόμενων δημόσιων δαπανών, προκειμένου να είναι σε θέση η Επιτροπή να αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο το Βέλγιο έχει εκτελέσει τις εν λόγω δαπάνες.

(14)

Η απόφαση παροχής χρηματοδοτικής συνδρομής λήφθηκε λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων και αναμενόμενων αναγκών του Βελγίου, καθώς και των αιτημάτων για χρηματοδοτική συνδρομή δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2020/672 που έχουν ήδη υποβληθεί ή προβλέπεται να υποβληθούν από άλλα κράτη μέλη, και παράλληλα με εφαρμογή των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της αλληλεγγύης, της αναλογικότητας και της διαφάνειας,

α)

το σύστημα προσωρινής ανεργίας «chômage temporaire/tijdelijke werkloosheid», όπως προβλέπεται στο «Koninklijk besluit van 30 maart 2020 tot aanpassing van de procedures in het kader van tijdelijke werkloosheid omwille van het Covid-19-virus en tot wijziging van artikel 10 van het koninklijk besluit van 6 mei 2019 tot wijziging van de artikelen 27, 51, 52bis, 58, 58/3 en 63 van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering en tot invoeging van de artikelen 36sexies, 63bis en 124bis in hetzelfde besluit/Arrêté royal du 30 mars 2020 visant à adapter les procédures dans le cadre du chômage temporaire dû au virus Covid-19 et à modifier l’article 10 de l’arrêté royal du 6 mai 2019 modifiant les articles 27, 51, 52bis, 58, 58/3 et 63 de l’arrêté royal du 25 novembre 1991 portant réglementation du chômage et insérant les articles 36sexies, 63bis et 124bis dans le même arrêté»,

β)

το εισόδημα αναπλήρωσης λόγω COVID-19 για τους αυτοαπασχολουμένους, το «δικαίωμα προσωρινής αναλογικής αποζημίωσης και διατήρησης ασφαλιστικών δικαιωμάτων λόγω κρίσης» όπως προβλέπεται στον «Loi du 23 mars 2020 modifiant la loi du 22 décembre 2016 instaurant un droit passerelle en faveur des travailleurs indépendants et introduisant les mesures temporaires dans le cadre du COVID-19 en faveur des travailleurs indépendants/Wet van 23 maart 2020 tot wijziging van de wet van 22 december 2016 houdende invoering van een overbruggingsrecht ten gunste van zelfstandigen en tot invoering van tijdelijke maatregelen in het kader van COVID-19 ten gunste van zelfstandigen»,

γ)

τη γονική άδεια λόγω COVID-19 όπως προβλέπεται στο «Arrêté royal n° 23 du 13 mai 2020 pris en exécution de l’article 5, § 1, 5°, de la loi du 27 mars 2020 accordant des pouvoirs au Roi afin de prendre des mesures dans la lutte contre la propagation du coronavirus COVID-19 (II) visant le congé parental corona/Koninklijk besluit nr. 23 van 13 mei 2020, tot uitvoering van artikel 5, § 1, 5°, van de wet van 27 maart 2020 die machtiging verleent aan de Koning om maatregelen te nemen in de strijd tegen de verspreiding van het coronavirus COVID-19 (II) houdende het corona ouderschapsverlof»,

δ)

περιφερειακά και κοινοτικά καθεστώτα εισοδηματικής στήριξης, ως εξής:

ε)

μέτρα σχετικά με την υγεία στη Γερμανόφωνη Κοινότητα όπως προβλέπονται στο «Parlament der Deutschsprachigen Gemeinschaft, Corona-Krisendekret I vom 6. April 2020», άρθρο 7.