<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1988ELA.0700400901.case.xml"><NO.CASE>326/87</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61987C0326</NO.CELEX><NO.SEQ>0018.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>4012</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>4012</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>1</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. CRUZ VILAÇA — ΥΠΟΘΕΣΗ 326/87</LEFT><RIGHT><IE/></RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Jose Luís Cruz Vilaça</HT></P><P>της <DATE ISO="19880525">25ης Μαΐου 1988</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Μετάφραση οπό τα πορτογαλικά.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριε πρόεδρε,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">κύριοι δικαστές,</HT></P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η οδηγία 84/414 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19840718">18ης Ιουλίου 1984</DATE><NOTE NOTE.ID="E0002"><P>EEL228 της<DATE ISO="19840825">25.8.1984</DATE>, σ.25.</P></NOTE>, τροποποίησε, προσαρμόζοντας την στην τεχνική πρόοδο, την οδηγία 76/764 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19760727">27ης Ιουλίου 1976</DATE>, περί προσεγγίεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα ιατρικά θερμόμετρα υδραργύρου εξ υάλου σταθεροποιήσ-σεως μεγίστης θερμοκρασίας<NOTE NOTE.ID="E0003"><P>ΕΕ ειδ. έκδ. 13/004, σ. 112.</P></NOTE>, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 83/128 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19830328">28ης Μαρτίου 1983</DATE><NOTE NOTE.ID="E0004"><P>EEL 91 της <DATE ISO="19830409">9.4.1983</DATE>, σ. 29.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η νέα οδηγία όρισε στο άρθρο 2 ότι τα κράτη μέλη θα έθεταν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο την <DATE ISO="19860101">1η Ιανουαρίου 1986</DATE> και ότι θα ενημέρωναν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Επειδή δεν είχε καμία σχετική ενημέρωση από την Ιταλική Δημοκρατία, η Επιτροπή κίνησε, στις <DATE ISO="19860709">9 Ιουλίου 1986</DATE>, τη διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Οι ιταλικές αρχές δεν αντέδρασαν κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας· κατά συνέπεια, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως, με την οποία ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να γνωστοποιήσει τις διατάξεις που ήταν υποχρεωμένη να θεσπίσει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας ή αποφεύγοντας να θεσπίσει τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Με το υπόμνημα αντικρούσεως της η ιταλική κυβέρνηση αναγνώρισε την παράβαση όσον αφορά τη μη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο· περιορίστηκε στην επίκληση ορισμένων δυσκολιών που εμπόδισαν την έγκαιρη πραγματοποίηση της μεταφοράς αυτής· προέβη εξάλλου στη διαβεβαίωση ότι καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να πραγματοποιηθεί η μεταφορά αυτή το συντομότερο δυνατόν.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή δήλωσε ότι το αίτημα της περιοριζόταν βέβαια στην αιτίαση περί μη θεσπίσεως των αναγκαίων διατάξεων για την εκτέλεση της οδηγίας εντός της προβλεπομένης προθεσμίας.</TXT></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Ακολουθώντας στο ζήτημα αυτό την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, δεν μου απομένει επομένως παρά να αναγνωρίσω την παράβαση της Ιταλικής Δημοκρατίας και να προτείνω να γίνει δεκτή η προσφυγή από το Δικαστήριο και να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>