|
22.1.2019 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 19/11 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/97
z dnia 21 stycznia 2019 r.
wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 oraz art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE”), której rozdział III zawiera wykaz środków służących zwalczaniu tego rozprzestrzeniania. |
|
(2) |
Unia czynnie realizuje strategię UE i wprowadza w życie środki wymienione w rozdziale III tej strategii, zwłaszcza dotyczące ulepszania, realizacji i upowszechniania Konwencji o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC). |
|
(3) |
27 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/184/WPZiB (1) wspierające BTWC i stanowiące część strategii UE. Od czasu przyjęcia wspólnego działania 2006/184/WPZiB do BTWC przystąpiło kolejnych siedem państw. To wspólne działanie wygasło 26 sierpnia 2007 r. |
|
(4) |
20 marca 2006 r. Rada przyjęła plan działania UE (2) dotyczący broni biologicznej i toksycznej uzupełniający wspólne działanie 2006/184/WPZiB wspierające BTWC. W planie tym przewidziano efektywne wykorzystywanie środków budowy zaufania oraz opracowaną przez Sekretarza Generalnego ONZ metodę prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego użycia broni chemicznej i biologicznej. |
|
(5) |
10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/858/WPZiB (3) wspierające BTWC w ramach realizacji strategii UE. Od czasu przyjęcia wspólnego działania 2008/858/WPZiB do BTWC przystąpiły kolejne trzy państwa, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii. To wspólne działanie wygasło 13 listopada 2008 r. |
|
(6) |
Na szóstej konferencji przeglądowej państw stron BTWC, przy genewskim oddziale Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) postanowiono utworzyć Jednostkę ds. Wspierania Realizacji BTWC z mandatem na pięć lat (2007–2011), w celu zapewniania wsparcia administracyjnego dla posiedzeń uzgodnionych na szóstej konferencji przeglądowej oraz wsparcia w kompleksowej realizacji i upowszechnianiu BTWC, jak również w wymianie środków budowy zaufania. |
|
(7) |
18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/429/WPZiB (4) w sprawie stanowiska Unii na siódmą konferencję przeglądową państw stron BTWC. |
|
(8) |
Na siódmej konferencji przeglądowej BTWC postanowiono odnowić mandat Jednostki ds. Wspierania Realizacji na kolejne pięć lat (2012–2016) i postanowiono rozszerzyć zakres jej zadań na realizację decyzji o utworzeniu bazy wniosków o pomoc i ofert pomocy, zarządzanie tą bazą, wspomaganie powiązanej z tym wymiany informacji pomiędzy państwami stronami oraz, w stosownych przypadkach, wspieranie realizacji przez państwa strony decyzji i zaleceń sformułowanych na siódmej konferencji przeglądowej. |
|
(9) |
23 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/421/WPZiB (5) wspierającą BTWC w ramach strategii UE. Od czasu przyjęcia decyzji 2012/421/WPZiB do BTWC przystąpiło kolejnych sześć państw, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii. |
|
(10) |
16 listopada 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2096 (6) w sprawie stanowiska Unii Europejskiej na ósmą konferencję przeglądową państw stron BTWC. |
|
(11) |
Na ósmej konferencji przeglądowej podjęto decyzję o przedłużeniu, z zastosowaniem odpowiednich zmian, na okres od 2017 do 2021 r., mandatu Jednostki ds. Wspierania Realizacji, uzgodnionego podczas siódmej konferencji przeglądowej. |
|
(12) |
18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/51 (7) wspierającą BTWC w ramach strategii UE. Od czasu przyjęcia decyzji (WPZiB) 2016/51 w wyniku kolejnych ratyfikacji i przystąpień liczba stron BTWC wzrosła do 182, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W celu niezwłocznego i praktycznego zastosowania niektórych części strategii UE, korzystając z pomyślnej realizacji wspólnych działań 2006/184/WPZiB i 2008/858/WPZiB oraz decyzji Rady 2012/421/WPZiB, niniejsza decyzja stanowi operacyjne narzędzie polityki służące zapewnieniu podstawowych działań następczych i impulsu wobec działań podjętych w latach 2016–2018 w ramach decyzji (WPZiB) 2016/51 w sprawie wsparcia BTWC. Zapewnia ona zrównoważony charakter tych działań i zwiększa skuteczność realizacji celów określonych w wyniku posiedzeń państw stron BTWC, które odbyły się w grudniu 2017 r. i 2018 r. Wspiera ona w szczególności dyskusje w ramach spotkań ekspertów BTWC w 2019 r. i 2020 r., a także przygotowania do dziewiątej konferencji przeglądowej państw stron BTWC w roku 2021.
2. Niniejsza decyzja opiera się na następujących zasadach:
|
a) |
jak najlepsze wykorzystanie doświadczeń zdobytych dzięki decyzjom 2012/421/WPZiB i (WPZiB) 2016/51; |
|
b) |
refleksja nad konkretnymi potrzebami wyrażonymi przez państwa strony, jak również państwa niebędące stronami BTWC, związanymi z lepszą realizacją i upowszechnianiem BTWC; |
|
c) |
zachęcanie do lokalnej i regionalnej odpowiedzialności za projekty, by zapewnić ich trwałość w dłuższej perspektywie i stworzyć partnerstwo między Unią a stronami trzecimi w ramach BTWC; |
|
d) |
skupianie się na działaniach, które rzeczywiście przyniosły konkretne rezultaty lub przyczyniły się do szybkiego wypracowywania wspólnych uzgodnień istotnych w kontekście dziewiątej konferencji przeglądowej BTWC; |
|
e) |
wspieranie przewodniczących posiedzeń BTWC, w szczególności przewodniczącego dziewiątej konferencji przeglądowej, i jak najlepsze wykorzystywanie mandatu Jednostki ds. Wspierania Realizacji; |
|
f) |
przyczynianie się do umacniania pokoju i bezpieczeństwa oraz osiągnięcia celów związanych ze zdrowiem poprzez skuteczną realizację BTWC przez państwa strony oraz jej upowszechnienie. |
3. Unia wspiera następujące projekty odpowiadające środkom zawartym w strategii UE:
|
a) |
wspieranie upowszechniania BTWC; |
|
b) |
rozwijanie zdolności w zakresie wspierania krajowej realizacji BTWC; |
|
c) |
wspieranie sieci bezpieczeństwa biologicznego w krajach globalnego Południa; |
|
d) |
wspieranie programu międzysesyjnego oraz przygotowań do dziewiątej konferencji przeglądowej BTWC; |
|
e) |
przygotowywanie państw stron do zapobiegania atakom z użyciem czynników biologicznych i do reagowania na takie ataki; |
|
f) |
udostępnianie narzędzi upowszechniania wiedzy, edukacji i zaangażowania. |
Szczegółowy opis tych projektów znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
2. Techniczną realizację działań, o których mowa w art. 1, powierza się UNODA. Biuro to będzie realizować to zadanie pod nadzorem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3, wynosi 3 029 856,79 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera z UNODA porozumienie o finansowaniu. Porozumienie o finansowaniu zobowiązuje UNODA do zapewnienia, aby wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do zawarcia porozumienia o finansowaniu w jak najkrótszym terminie od wejścia w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia porozumienia o finansowaniu.
Artykuł 4
Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z realizacji niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią podstawę oceny dokonywanej przez Radę. Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa po upływie 36 miesięcy od dnia zawarcia porozumienia o finansowaniu, o którym mowa w art. 3 ust. 3, lub po upływie sześciu miesięcy od dnia jej przyjęcia, jeżeli do tego czasu nie zawarto porozumienia o finansowaniu.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2019 r.
W imieniu Rady
F. MOGHERINI
Przewodnicząca
(1) Wspólne działanie Rady 2006/184/WPZiB z dnia 27 lutego 2006 r. wspierające Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, s. 51).
(2) Plan działania UE w sprawie broni biologicznej i toksycznej będący uzupełnieniem wspólnego działania UE wspierającego Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) (Dz.U. C 57 z 9.3.2006, s. 1).
(3) Wspólne działanie Rady 2008/858/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. wspierające konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 302 z 13.11.2008, s. 29).
(4) Decyzja Rady 2011/429/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej na siódmą konferencję przeglądową państw stron Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC) (Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 42).
(5) Decyzja Rady 2012/421/WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 196 z 24.7.2012, s. 61).
(6) Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2096 z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w związku z ósmą konferencją przeglądową Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC) (Dz.U. L 303 z 20.11.2015, s. 13).
(7) Decyzja Rady (WPZiB) 2016/51 z dnia 18 stycznia 2016 r. wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 50).
ZAŁĄCZNIK
1. PROJEKTY
1.1 Projekt 1: Wspieranie upowszechniania BTWC
1.1.1. Cel projektu
Wspieranie powszechnego przystępowania do BTWC poprzez zachęcanie państw niebędących stronami BTWC do lepszego zrozumienia korzyści płynących z przystąpienia do BTWC oraz z bardziej intensywnego udziału w posiedzeniach w ramach BTWC i innych działaniach. Projekt ten będzie wspierać realizację decyzji i zaleceń sformułowanych na ósmej konferencji przeglądowej dotyczącej upowszechniania BTWC i zapewni zrównoważony charakter działań zainicjowanych zgodnie z decyzją (WPZiB) 2016/51 w następstwie regionalnych warsztatów poświęconych upowszechnianiu konwencji w regionie Pacyfiku, które odbyły się na Fidżi w lipcu 2017 r., i dwóch regionalnych warsztatów skierowanych do państw niebędących jeszcze stroną BTWC, które miały miejsce pod koniec 2018 r. w Afryce.
1.1.2. Spodziewane wyniki projektu:
|
a) |
zwiększenie liczby państw przystępujących do BTWC we wszystkich regionach geograficznych; |
|
b) |
większe zrozumienie BTWC przez odpowiednie organy krajowe, w tym przez członków parlamentów, lub umocnienie kontaktów subregionalnych dotyczących BTWC, aby propagować przystąpienie do BTWC i jej realizację; |
|
c) |
zwiększenie liczby państw, które zobowiązały się przystąpić do BTWC i które podejmują kroki w tym celu; |
|
d) |
zwiększenie liczby państw niebędących stronami konwencji biorących udział w działaniach i posiedzeniach w ramach BTWC. |
1.1.3. Opis projektu
Na konferencjach przeglądowych BTWC regularnie stwierdzano, że sprawą dużej wagi jest zwiększenie liczby stron BTWC. Nadal jednak 15 państw nie jest stroną BTWC – w większości są to państwa w Afryce i regionie Pacyfiku. Projekt ten obejmuje zatem konkretne programy skierowane do czterech państw niebędących jeszcze stroną BTWC w celu osiągnięcia znacznych postępów w ich procesach ratyfikacji i przystąpienia. W ramach tych programów prowadzona byłaby ścisła współpraca z odpowiednimi stronami, w tym Organizacją ds. Zakazu Broni Chemicznej, Komitetem utworzonym na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540(2004), z unijnymi centrami doskonałości CBRN oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego (takimi jak Ośrodek Weryfikacji Badań, Szkoleń i Informacji (VERTIC), Parlamentarzyści na rzecz Działań Globalnych i Instytut Studiów nad Bezpieczeństwem) w celu rozwijania stałych powiązań roboczych między organami regionalnymi i subregionalnymi, w miarę potrzeby zapewniania konkretnie dostosowanych materiałów informacyjnych i bezpośredniego działania z państwami w danym regionie.
W czterech państwach niebędących stronami BTWC przeprowadzone zostaną liczne działania na rzecz upowszechniania. Państwa te zostaną wybrane w oparciu o realne perspektywy ratyfikacji lub przystąpienia w chwili przyjęcia niniejszej decyzji. W działaniach tych zostaną wykorzystane wyniki dyskusji i poprzednich warsztatów regionalnych, po przeniesieniu w sferę krajową; działania te zostaną dostosowane do sytuacji krajowej. Obejmą opracowanie z udziałem krajowych zainteresowanych stron przeznaczonego dla każdego państwa planu prac z zakresu upowszechniania. W miarę możliwości i w stosownych przypadkach działania te mogłyby stanowić wspólne działanie państw stale ze sobą współpracujących i będących w podobnej sytuacji. Głównymi punktami tych działań będzie przekazywanie konkretnych materiałów informacyjnych na temat korzyści płynących z przystąpienia do BTWC, upowszechnianie wiedzy wśród lokalnych zainteresowanych stron, w tym parlamentarzystów i innych decydentów politycznych oraz propagowanie zapewnienia krajowej koordynacji kwestii związanych z BTWC.
Ponadto zorganizowane zostaną dwa warsztaty regionalne, jeden dla Afryki i jeden dla regionu Pacyfiku, by wykorzystać geograficzną bliskość kilku państw niebędących stronami BTWC oraz zachęcić do dialogu regionalnego, by wspierać działania upowszechniające konwencję. W działania włączony zostanie również element sponsorowania, by umożliwić przybycie do Genewy najważniejszych urzędników z państw, które nie są jeszcze stronami BTWC na jej posiedzenia.
1.2 Projekt 2: Rozwijanie zdolności w zakresie wspierania realizacji BTWC
1.2.1. Cel projektu
Projekt ten ma na celu prowadzenie działań zainicjowanych na mocy decyzji (WPZiB) 2016/51 w ramach jej rozszerzonych programów wspomagania realizacji konwencji. Celem będzie skoncentrowanie wysiłków na maksymalnie pięciu państwach beneficjentach poprzez zapewnianie ukierunkowanego i ciągłego wsparcia w żądanych dziedzinach, w trakcie trzyletniego okresu realizacji decyzji (WPZiB) 2016/51.
1.2.2. Spodziewane wyniki projektu:
|
a) |
przyjęcie odpowiednich środków legislacyjnych lub administracyjnych, w tym przepisów prawa karnego, obejmujących pełen zakres zakazów i środków zapobiegawczych przewidzianych w BTWC i opracowanych na ósmej konferencji przeglądowej; |
|
b) |
skuteczne wdrożenie i egzekwowanie środków mających na celu przeciwdziałanie naruszaniu BTWC oraz nałożenie sankcji w przypadku naruszenia BTWC; |
|
c) |
ulepszenie koordynacji i kontaktów między wszystkimi podmiotami zaangażowanymi w proces BTWC, w tym krajowymi i regionalnymi stowarzyszeniami na rzecz bezpieczeństwa biologicznego, parlamentarzystami i sektorem prywatnym, aby propagować skuteczną realizację; |
|
d) |
zwiększona przejrzystość działań państw stron BTWC; |
|
e) |
utworzenie lub ulepszenie krajowych mechanizmów służących gromadzeniu wymaganych informacji oraz corocznemu przedkładaniu środków budowy zaufania; |
|
f) |
zwiększenie liczby państw stron regularnie uczestniczących w wymianie środków budowy zaufania i poprawa jakości przedkładanych informacji; |
|
g) |
zwiększenie liczby państw stron przedkładających drogą elektroniczną deklaracje dotyczące środków budowy zaufania; |
|
h) |
zwiększenie liczby państw stron, które wyznaczyły krajowy punkt kontaktowy ds. BTWC; |
|
i) |
ułatwianie kształcenia, szkolenia, wymiany oraz prowadzenia programów partnerskich i innych sposobów rozwijania zasobów ludzkich w zakresie nauk biologicznych i technologii związanych z realizacją BTWC w krajach rozwijających się. |
1.2.3. Opis projektu
W ramach tego projektu UNODA będzie dążyć do ustanowienia aktywnej współpracy z państwami członkowskimi, unijnymi ekspertami i instytucjami krajowymi zdolnymi zapewnić wysokiej jakości, przydatną pomoc. Wyznaczeni przez państwa członkowskie eksperci będą pozyskiwani do udzielania pomocy, zwłaszcza członkowie panelu ekspertów Unii ustanowionego na mocy decyzji Rady (WPZiB) 2016/51. Ponadto UNODA będzie starać się współpracować z odpowiednimi instytucjami krajowymi, które mają szczególną wiedzę fachową oraz, między innymi, realizowały w przeszłości projekty pomocy. UNODA będzie również współpracować z regionalnymi centrami ONZ ds. pokoju i rozbrojenia, Międzyregionalnym Instytutem Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Przestępczością i Wymiarem Sprawiedliwości, unijnymi centrami doskonałości CBRN oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego (np. VERTIC) i ośrodkami analitycznymi (np. Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji i Rozbrojenia).
W ramach tego projektu przeprowadzone zostanie również do trzech wzajemnych ocen, by jeszcze zwiększyć poparcie dla tej koncepcji. Działanie to będzie oparte na działaniach przeprowadzonych przez Francje w roku 2013, kraje Beneluksu w roku 2015, Niemcy w roku 2016, Maroko w roku 2017 i przez Gruzję w roku 2018. Koncepcja ta może stanowić istotne narzędzie budowania zaufania i utorować drogę dalszej współpracy dzięki wskazaniu mających znaczenie zagadnień.
1.3 Projekt 3: Wspieranie sieci bezpieczeństwa biologicznego w krajach globalnego Południa
1.3.1. Cel projektu
Projekt ten ma na celu zapewnienie młodym osobom odpowiedzialnym za wyznaczanie kierunków polityki, naukowcom i akademikom z globalnego Południa możliwości rozwoju zdolności w obszarach związanych z BTWC. Projekt będzie się opierał na zakończonych powodzeniem inicjatywach, takich jak program UNODA „Stypendia dla pokoju”, wykorzysta ich wyniki i zapewni ciągłość już podjętych wysiłków. Ponadto projekt ten będzie również obecny w przestrzeni wirtualnej, by zachęcać do rozwijania sieci młodych profesjonalistów i wykorzystywać materiały szkoleniowe opracowane przez Unię (np. narzędzia e-uczenia się opracowane przez Konsorcjum Unii ds. Nieproliferacji i Rozbrojenia).
1.3.2. Spodziewane wyniki projektu:
|
a) |
wspieranie budowania zdolności poprzez współpracę międzynarodową w zakresie bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej w kontekście art. X BTWC; |
|
b) |
zwiększenie wiedzy o BTWC wśród młodych twórców polityki, naukowców i akademików z globalnego Południa; |
|
c) |
tworzenie regionalnych i subregionalnych sieci młodych praktyków w zakresie ochrony biologicznej i dziedzin pokrewnych; |
|
d) |
propagowanie wśród odbiorców docelowych koncepcji „odpowiedzialności w nauce i innowacjach”; |
|
e) |
propagowanie programów upowszechniających wiedzę, kodeksów postępowania i norm bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej; |
|
f) |
zwiększenie zróżnicowania regionalnego i zróżnicowania płci wśród ekspertów uczestniczących w posiedzeniach BTWC i dyskusjach dotyczących ochrony biologicznej; |
|
g) |
propagowanie i wykorzystywanie narzędzi i materiałów edukacyjnych i informacyjnych opracowanych w ramach wcześniejszych decyzji Rady i przez odpowiednie instytucje i podmioty. |
1.3.3. Opis projektu
W Genewie, w najbardziej odpowiednim czasie, zorganizowane zostaną dwa seminaria gromadzące młodzież z globalnego Południa, by zapoznać ją z koncepcją wielostronnych negocjacji dotyczących rozbrojenia i umożliwić im konsultacje z dyplomatami i ekspertami wysokiego szczebla w tej dziedzinie. Szczególny nacisk zostanie położony na wspieranie uczestnictwa młodych kobiet pochodzących z globalnego Południa.
1.4 Projekt 4: Wspieranie programu międzysesyjnego oraz przygotowań do dziewiątej konferencji przeglądowej BTWC
1.4.1. Cel projektu
Program ten skupia się na mobilizacji państw stron BTWC do czynnego udziału w dziewiątej konferencji przeglądowej przez zorganizowanie czterech regionalnych lub subregionalnych warsztatów i oferowanie możliwości przemyślenia i omówienia głównych tematów programu międzysesyjnego w latach 2018–2020.
1.4.2. Spodziewane wyniki projektu:
|
a) |
polepszenie wiedzy na temat BTWC i dziewiątej konferencji przeglądowej przewidzianej na rok 2021 oraz jej znaczenia dla przyszłej ewolucji BTWC; |
|
b) |
kompleksowy i ogólnoregionalny dialog na temat kwestii, które mają zostać rozważone na dziewiątej konferencji przeglądowej; |
|
c) |
opracowanie pewnej liczby wniosków dotyczących nowych inicjatyw, które mają zostać zrealizowane po dziewiątej konferencji przeglądowej, oraz szerokie poparcie dla ich przyjęcia na tej konferencji; |
|
d) |
aktywny udział ekspertów z krajów rozwijających się w posiedzeniach w 2019 i 2020 r. w ramach programu międzysesyjnego oraz w dziewiątej konferencji przeglądowej. |
1.4.3. Opis projektu
Zorganizowane zostaną cztery regionalne lub subregionalne warsztaty, aby podjąć tematy zawarte w programie międzysesyjnym na lata 2018–2020 oraz aby wspomóc przewodniczącego następnej konferencji przeglądowej przed dziewiątą konferencją przeglądową i w jej trakcie, z myślą o dalszej ewolucji BTWC. Celem tych warsztatów będzie ułatwienie porozumienia na szczeblu regionalnym lub subregionalnym przez omawianie propozycji postępów w różnych kwestiach. W miarę potrzeby wydarzenia towarzyszące będą także organizowane w Genewie przy okazji posiedzeń w ramach BTWC. Ułatwi to wypracowanie szerokiego konsensusu państw stron na rzecz stopniowego wzmacniania BTWC.
Projekt ten będzie również wspierać program sponsorowania, który umożliwia ekspertom z krajów rozwijających się udział w spotkaniach między sesjami BTWC oraz podczas dziewiątej konferencji przeglądowej w Genewie.
Ponadto w ramach tego projektu przewiduje się zorganizowanie – podczas przygotowań do dziewiątej konferencji przeglądowej – międzynarodowej konferencji naukowo-technicznej, która odbędzie się w Genewie, skierowanej do ekspertów rządowych, organizacji pozarządowych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i przedstawicieli odnośnego sektora, by uwzględnić ich opinię w dyskusjach, które staną się podstawą programu dziewiątej konferencji przeglądowej.
1.5 Projekt 5: Gotowość państw stron do zapobiegania atakom z użyciem czynników biologicznych i reagowania na takie ataki
1.5.1. Cel projektu
Projekt ten ma na celu zwiększenie zdolności wybranych państw stron do zapobiegania atakom z wykorzystaniem broni biologicznej i reagowania na nie. Eksperci z państw członkowskich i przedstawiciele odpowiednich organizacji międzynarodowych zapewnią szkolenia w zakresie pomocy i ochrony. W zakresie organizowania takich szkoleń i korzystania z niezbędnej infrastruktury dążyć się będzie do partnerstwa z państwami trzecimi. Szkolenia takie doprowadzą do zwiększenia zdolności prewencyjnych, zwiększenia odporności oraz poprawy krajowych i regionalnych zdolności radzenia sobie z niewłaściwym wykorzystywaniem czynników biologicznych. Celem projektu będzie również zachęcanie państw stron do wspierania tworzenia sieci regionalnych w ich regionach lub subregionach, aby usprawnić ich zbiorowe działania prewencyjne oraz ich skoordynowane reakcje na potencjalny atak z wykorzystaniem broni biologicznej.
1.5.2. Spodziewane wyniki projektu:
|
a) |
przyczynienie się do wzmocnienia realizacji art. VII BTWC oraz do lepszego zrozumienia praktycznych wyzwań związanych z jego wdrożeniem; |
|
b) |
dostarczenie znaczących wkładów na spotkania ekspertów ds. pomocy, reagowania i gotowości, które mają się odbyć w 2019 i 2020 r.; |
|
c) |
przyczynienie się do wzmocnienia międzynarodowych zdolności reagowania w przypadku ognisk chorób zakaźnych, naturalnych i wywołanych celowo; |
|
d) |
zwiększenie zdolności wybranych państw stron w zakresie wykrywania i zgłaszania ognisk chorób zakaźnych lub ataków z wykorzystaniem broni biologicznej oraz reagowania na takie zdarzenia, w tym w dziedzinie gotowości, reagowania i zarządzania kryzysowego oraz łagodzenia skutków; |
|
e) |
propagowanie znaczenia odpornych krajowych systemów opieki zdrowotnej jako środka zniechęcającego do potencjalnego użycia broni biologicznej; |
|
f) |
przyczynienie się do wzmocnienia zdolności w ramach opracowanej przez Sekretarza Generalnego ONZ metody prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego użycia broni chemicznej i biologicznej. |
1.5.3. Opis projektu
W ramach tego projektu zorganizowane zostaną kursy szkoleniowe, ćwiczenia symulacyjne lub krajowe lub subregionalne warsztaty dla wybranych państw stron, by przeanalizować proces decyzyjny na szczeblu rządów oraz by propagować wymianę informacji i zapewniać pomoc wśród właściwych organizacji krajowych i międzynarodowych w celu zapobiegania ryzyku ataku z wykorzystaniem czynników biologicznych i łagodzenia następstw takiego ataku. Celem będzie przećwiczenie i ocena krajowego systemu prewencji, gotowości i reagowania na atak biologiczny, jak również zwiększenie świadomości co do dalszych kroków, które należy podjąć, aby podwyższyć poziom gotowości.
Projekt ten będzie także obejmował otwierające warsztaty ekspertów w Genewie, których celem będzie przeanalizowanie potrzeb w zakresie wdrożenia art. VII BTWC i opracowanie działań mających na celu zaspokojenie tych potrzeb, które zostaną uwzględnione w kolejnych działaniach w ramach tego projektu. Działania takie będą opierać się na wysiłkach podejmowanych przez właściwe podmioty, takie jak unijne centra doskonałości CBRN.
1.6 Projekt 6: Udostępnianie narzędzi upowszechniania wiedzy, edukacji i zaangażowania
1.6.1. Cel projektu
Projekt ten ma na celu stworzenie konkretnych i praktycznych narzędzi, materiałów i metod podejścia umożliwiających podjęcie działań opisanych w projektach 1-5. Narzędzia te będą tworzone w formatach dostosowanych do ich odbiorców, także w wersji drukowanej, i ogólnie wymagały będą tłumaczenia na wszystkie języki urzędowe ONZ.
Projekt ten będzie również nadal zapewniał elastyczne finansowanie, by umożliwiać tworzenie materiałów edukacyjnych i informacyjnych w celu wsparcia realizacji projektów 1–5 oraz zwiększenia widoczności BTWC.
1.6.2. Spodziewane wyniki projektu:
|
a) |
wspieranie projektów 1–5; |
|
b) |
poprawa wiedzy na temat kwestii dotyczących broni biologicznej, odpowiedzialnego prowadzenia badań naukowych oraz kwestii etycznych wśród studentów i ich nauczycieli; |
|
c) |
szerokie rozpowszechnianie materiałów informacyjnych na temat BTWC i ogólniejszych zagadnień dotyczących potencjalnego niewłaściwego stosowania materiałów biologicznych. |
1.6.3. Opis projektu
Już obecnie wskazać można pewną liczbę projektów, natomiast inne pojawią się, gdy projekt będzie w toku. Na przykład w poprzedniej kategorii główna propozycja to przygotowanie pamiątkowej publikacji dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy BTWC. Publikacja zostanie opracowana i będzie rozpowszechniana wśród szerokiej publiczności, by propagować wiedzę o tworzeniu i rozwijaniu BTWC oraz trwałym znaczeniu konwencji dla utrzymania pokoju i bezpieczeństwa. Możliwym do określenia i koniecznym projektem jest także przetłumaczenie strony internetowej BTWC oraz materiałów wytworzonych na podstawie niniejszej decyzji i wszelkich innych stosownych decyzji Rady.
2. ASPEKTY PROCEDURALNE i KOORDYNACJA
Realizację projektów zainicjuje Komitet Sterujący w celu ustalenia procedur i metod współpracy. Komitet Sterujący będzie regularnie (co najmniej raz na sześć miesięcy) weryfikować realizację projektów, również z zastosowaniem łączności elektronicznej.
W skład Komitetu Sterującego wejdą przedstawiciele Wysokiego Przedstawiciela i UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC.
Wnioski państw stron, które nie są państwami członkowskimi, o pomoc i współpracę na mocy niniejszej decyzji kierowane są do UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC dokona w odpowiednich przypadkach weryfikacji i oceny tych wniosków i przedstawi zalecenia Komitetowi Sterującemu. Komitet Sterujący przeanalizuje wnioski o pomoc, jak również plany działania i ich realizację. Na wniosek Wysokiego Przedstawiciela, i uwzględniając wyniki rozmów na forum Komitetu Sterującego, Wysoki Przedstawiciel podejmie ostateczną decyzję co do państw beneficjentów, w konsultacji z właściwymi grupami roboczymi Rady.
Aby zapewnić silne poczucie odpowiedzialności oraz trwałość zainicjowanych przez Unię działań podejmowanych przez państwa beneficjentów, przewiduje się, że w miarę możliwości i w stosownych przypadkach wybrani beneficjenci zostaną poproszeni o opracowanie planów działania, w których określać się będzie między innymi harmonogram przeprowadzania działań finansowanych, w tym także finansowanych z zasobów krajowych, zakres i czas trwania danego projektu, główne zainteresowane podmioty. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC lub państwa członkowskie, w odpowiednich przypadkach, będą mogły uczestniczyć w przygotowywaniu tych planów działania, jeżeli zajdzie taka potrzeba. Projekty będą realizowane zgodnie z tymi planami.
3. SPRAWOZDANIA i OCENA
UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC będą przekazywać Wysokiemu Przedstawicielowi regularne półroczne sprawozdania z postępów w realizacji projektów. Oprócz tego będą przedstawiane sprawozdania z poszczególnych działań pomocowych prowadzonych na podstawie planów działania ustalonych dla państw beneficjentów. Sprawozdania będą przekazywane odpowiedniej grupie roboczej Rady do oceny postępów i ogólnej oceny projektów oraz w celu ustalenia ewentualnych działań następczych.
W miarę możliwości państwa strony BTWC będą informowane o realizacji projektów, także drogą elektroniczną. Od państw beneficjentów będzie się oczekiwać informowania na posiedzeniach BTWC o postępie i wynikach działań realizowanych na rzecz tych państw oraz należytego uwzględnienia wsparcia ze strony Unii.
4. UDZIAŁ EKSPERTÓW Z PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UE
Czynny udział ekspertów z państw członkowskich jest niezbędny do pomyślnej realizacji niniejszej decyzji. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC będą zachęcane do korzystania z wiedzy tych ekspertów, w tym poprzez regularne aktualizowanie wykazu ekspertów Unii ds. BTWC sporządzonego na mocy decyzji Rady (WPZiB) 2016/51 i utrzymywanego przez UNODA/Jednostkę ds. Wspierania Realizacji BTWC. Koszty delegacji ekspertów związane z realizacją projektów będą pokrywane na podstawie niniejszej decyzji.
Oczekuje się, że w przypadku gdy przewidziana jest wizyta pomocowa, np. dotycząca pomocy prawnej lub pomocy w zakresie środków budowy zaufania, standardowo organizowana będzie pięciodniowa wizyta grupy składającej się maksymalnie z trzech ekspertów. Jeżeli nie można znaleźć odpowiednich ekspertów Unii do udzielenia określonej pomocy, o którą wnioskuje państwo strona będące beneficjentem, podejmuje się starania, by znaleźć i zaangażować zewnętrznego usługodawcę mającego specjalistyczną wiedzę w danej kwestii.
5. CZAS TRWANIA
Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 36 miesięcy.
6. BENEFICJENCI
Beneficjentami projektu 1 są państwa niebędące stronami BTWC (zarówno państwa sygnatariusze, jak i państwa niebędące sygnatariuszami) w przypadku działań upowszechniających, a także, w stosownych przypadkach, sektor prywatny, środowisko akademickie oraz organizacje pozarządowe.
Beneficjentami projektu 2 w odniesieniu do działań związanych z rozwijaniem zdolności są państwa strony BTWC, przy czym szczególną uwagę zwraca się na te państwa, które niedawno przystąpiły do BTWC.
Beneficjentami projektu 3 są młode osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunków polityki, naukowcy i akademicy z państw stron BTWC w krajach globalnego Południa działający w naukowych i akademickich dziedzinach związanych z BTWC.
Beneficjentami projektu 4 są urzędnicy państw stron, zwłaszcza ci pracujący nad zagadnieniami związanymi z BTWC, tacy jak urzędnicy wyznaczeni jako krajowe punkty kontaktowe i pracujący w stałych przedstawicielstwach w Genewie oraz inni krajowi eksperci wskazani przez państwa strony.
Beneficjentami projektu 5 będzie niewielka liczba państw stron, wybranych na podstawie zaproszenia do składania wniosków, które będą miały możliwość uczestniczenia w kursach szkoleniowych, ćwiczeniach symulacyjnych lub krajowych lub subregionalnych warsztatach mających na celu budowanie ich zdolności w zakresie zapobiegania atakom z wykorzystaniem broni biologicznej i reagowania na takie ataki.
Beneficjentami projektu 6 będą osoby, które tworzą odpowiednie materiały, jak również osoby, które z nich korzystają, np. studenci i nauczyciele, urzędnicy z branży i organizacje pozarządowe.
7. PRZEDSTAWICIELE STRON TRZECICH
Aby propagować poczucie odpowiedzialności na szczeblu regionalnym i zrównoważony charakter projektów, na mocy niniejszej decyzji finansowane będzie uczestnictwo ekspertów spoza Unii, w tym ekspertów z odpowiednich organizacji subregionalnych, regionalnych i międzynarodowych. Finansowany będzie udział UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC w warsztatach i dyskusjach na temat BTWC. Udział przewodniczącego w posiedzeniach BTWC może być finansowany w indywidualnych przypadkach.
8. PODMIOT REALIZUJĄCY – KWESTIE DOTYCZĄCE PERSONELU
Biorąc pod uwagę pozabudżetowy charakter działań przewidzianych w niniejszej decyzji dla UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC potrzebny będzie dodatkowy personel.
9. WYEKSPONOWANIE DZIAŁAŃ UE
UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC podejmie wszelkie działania konieczne do upublicznienia faktu, że działania takie zostały sfinansowane przez Unię. Takie działania będą prowadzone zgodnie z komunikatem Komisji oraz Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej przygotowanym i opublikowanym przez Komisję Europejską. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC zapewni zatem wyeksponowanie wkładu Unii przez stosowne logo i działania promocyjne, podkreślanie roli odgrywanej przez Unię, zapewniając przejrzystość swoich działań i podnosząc świadomość co do przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz świadomość powodów wspierania tej decyzji przez Unię, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga Unii zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.