52004PC0742

Πρόταση Αποφασης του Συμβουλίου που εξουσιοδοτεί το Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει απαλλαγή από την εισφορά κλιματικών αλλαγών για στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/EΚ /* COM/2004/0742 τελικό */


Βρυξέλλες, 09.11.2004

COM(2004) 742 τελικό

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που εξουσιοδοτεί το Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει απαλλαγή από την εισφορά κλιματικών αλλαγών για στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/EΚ

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Υποβολή τησ αιτησησ

Με επιστολή της 18ης Ιουνίου 2004, οι βρετανικές αρχές υπέβαλαν αίτηση στην Επιτροπή για παρέκκλιση που θα επιτρέπει τη συνέχιση της εφαρμογής της απαλλαγής από την εισφορά κλιματικών αλλαγών, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ[1]. Προκειμένου να λάβει τις απαραίτητες πληροφορίες για την αξιολόγηση της αίτησης, η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες με επιστολή της 13ης Ιουλίου, στην οποία απάντησαν οι βρετανικές αρχές στις 10 Αυγούστου 2004.

Το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε την εισφορά κλιματικών αλλαγών («Climate Change Levy-CCL») την 1η Απριλίου 2001. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου, η εισφορά αυτή αποσκοπεί στην ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης και στην προώθηση της χρήσης τεχνολογιών χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα για μη οικιακούς σκοπούς. Η εισφορά αυτή εφαρμόζεται στο φυσικό αέριο, στον άνθρακα, στην ηλεκτρική ενέργεια και στο υγραέριο (για θέρμανση) που χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα. Για την ενθάρρυνση ορθών περιβαλλοντικών πρακτικών εφαρμόζονται ήδη ορισμένες απαλλαγές από την εισφορά. Για τα στερεά καύσιμα[2], αξίας κάτω των 15 GBP ανά τόνο, όπως τα μικτά κατάλοιπα και τα υπολείμματα από την εξόρυξη άνθρακα και οπτάνθρακα, έχει χορηγηθεί απαλλαγή από την εισφορά. Πρόκειται για απαλλαγή μικρής κλίμακας, που καθιερώθηκε κατά τη θέσπιση της εισφοράς, τον Απρίλιο του 2001, για περιβαλλοντικούς σκοπούς, ειδικότερα για να ενθαρρυνθεί η χρήση στερεών καυσίμων χαμηλής ποιότητας που θα απορρίπτονταν, σε διαφορετική περίπτωση, σε χώρο υγειονομικής ταφής. Με την έναρξη εφαρμογής της οδηγίας 2003/96/EΚ, τα κράτη μέλη που δεν φορολογούν αυτά τα καύσιμα είναι υποχρεωμένα να επιβάλουν τους συγκεκριμένους φόρους.

Οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρούν ότι η κατάργηση της απαλλαγής θα είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή φόρου στο ίδιο ποσοστό με την εισφορά κλιματικών αλλαγών που επιβάλλεται στον άνθρακα και στον οπτάνθρακα (11,70 GBP ανά τόνο). Η τιμή πώλησης του άνθρακα χαμηλής ποιότητας είναι κατά μέσο όρο 2,10 GBP ανά τόνο, σε σύγκριση με 28 GBP ανά τόνο για τον άνθρακα κανονικής ποιότητας. Η επιβολή του πλήρους ποσοστού της εισφοράς κλιματικών αλλαγών (CCL) θα αύξανε, κατά συνέπεια, την τιμή πάνω από έξι φορές, αποκλείοντας με αυτόν τον τρόπο τον άνθρακα χαμηλής αξίας από την αγορά, με αποτέλεσμα την απόρριψή του στους χώρους υγειονομικής ταφής ως απόβλητο. Ακόμη και η εισαγωγή ενός μειωμένου ποσοστού και η επιβολή CCL στο χαμηλότερο ποσοστό EPD θα υπερδιπλασίαζαν την τιμή των αποβλήτων στερεών καυσίμων, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό τους από την αγορά και την απόρριψή τους στους χώρους υγειονομικής ταφής. Από τότε που θεσπίσθηκε ο φόρος υγειονομικής ταφής στο Ηνωμένο Βασίλειο, το υλικό αυτό τυγχάνει απαλλαγής.

Κάθε παραγωγός σε άλλο κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να εισάγει αυτά τα προϊόντα και να επωφελείται της απαλλαγής.

Η πολιτική αυτή βασίζεται σε αντικειμενικές αρχές και εφαρμόζεται μέσω ενός διαρθρωμένου πλαισίου. Ως εκ τούτου, η εν λόγω απαλλαγή αποτελεί τμήμα του γενικότερου συστήματος. Συγκεκριμένα, η απαλλαγή προϊόντων μιας τόσο χαμηλής θερμαντικής αξίας εντάσσεται στον γενικό χαρακτήρα και στη λογική της εισφοράς (που συνιστά ενεργειακή φορολογία). Το ύψος της CCL εξαρτάται από το ενεργειακό περιεχόμενο των καυσίμων. Τα απόβλητα στερεά καύσιμα έχουν πολύ χαμηλότερη περιεκτικότητα σε ενέργεια σε σχέση με τα συνήθη στερεά καύσιμα. Επίσης, ένας από τους περιβαλλοντικούς στόχους της εισφοράς είναι η ενθάρρυνση της χρήσης αυτού του υλικού αντί για την απόρριψή του σε χώρους υγειονομικής ταφής.

Η απαλλαγή αυτή περιορίζεται σε όσους πωλούν στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας και, ως εκ τούτου, αναμένεται να μην επηρεάσει σημαντικά τον ανταγωνισμό και το εμπόριο. Οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρούν ότι υπάρχουν πολύ λίγες μόνο επιχειρήσεις (κάτω από δέκα) που πωλούν αυτό το υλικό, εκ των οποίων όλες απολαύουν της απαλλαγής. Το ετήσιο κόστος που συνεπάγεται η συγκεκριμένη απαλλαγή στο σύνολο του τομέα για το υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου εκτιμάται σε 100.000 GBP. Επιπλέον, οποιοδήποτε στοιχείο επιλεκτικότητας που θα συνόδευε αυτή την απαλλαγή θα έπρεπε να είναι σύμφωνο με τον γενικό χαρακτήρα του συστήματος του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο μέτρο δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.

2. αξιολογηση τησ Επιτροπήσ

Σύμφωνα με το άρθρο 19, παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/EΟΚ, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, δύναται να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να χορηγήσει απαλλαγές ή μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης για συγκεκριμένους λόγους πολιτικής.

Οι εξαιρέσεις που ζητούνται βάσει του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/96/EΟΚ πρέπει να εξετάζονται υπό το πρίσμα της συμβατότητάς τους με τις κοινοτικές πολιτικές.

Η φορολογική απαλλαγή προωθεί τη χρήση στερεών καυσίμων χαμηλής αξίας για την παραγωγή ενέργειας αντί της υγειονομικής ταφής τους. Αν και η ενεργειακή χρήση είναι αναμφισβήτητα προτιμότερη έναντι της υγειονομικής ταφής από την άποψη της περιβαλλοντικής πολιτικής, μια ορθή προσέγγιση, σύμφωνη με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», θα συνίστατο στην εφαρμογή χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή σε τέτοιου είδους στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας, ανάλογα με το ενεργειακό τους περιεχόμενο. Μια συνολική απαλλαγή δεν εντάσσεται συνεπώς στον γενικό χαρακτήρα και στη λογική του συστήματος. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές ως προς την ποιότητα και το ενεργειακό περιεχόμενο του υλικού και τις συνεπαγόμενες δυσκολίες καθορισμού ενός ακριβούς φορολογικού συντελεστή, καθώς και τις σχετικές μικρές ποσότητες, η χορήγηση πλήρους απαλλαγής θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή ως προσωρινό μέτρο.

Κατά συνέπεια, το αιτούμενο μέτρο θα πρέπει να έχει περιορισμένη διάρκεια. Το άρθρο 19 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/96/EΚ ορίζει ότι ένα τέτοιο μέτρο μπορεί να έχει μέγιστη διάρκεια ισχύος έως έξι έτη. Συνεπώς, η απαλλαγή για τα στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας είναι δυνατόν να ισχύσει μέχρι το 2010. Το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα παρέχει, επίσης, τη δυνατότητα στις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου να επανεκτιμήσουν τη χρησιμότητα της απαλλαγής από τον φόρο υγειονομικής ταφής εν όψει του στόχου πολιτικής για την προώθηση της ενεργειακής χρήσης των στερεών καυσίμων χαμηλής αξίας.

Όσον φορά τους κανόνες των κρατικών ενισχύσεων, θα πρέπει να σημειωθεί ότι εφαρμόζονται ανεξαρτήτως οποιασδήποτε έγκρισης απαλλαγής από ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Δεδομένου ότι η εκτιμώμενη συνολική αξία της απαλλαγής για το σύνολο των δικαιούχων ανέρχεται σε 100 000 GBP είναι, σε κάθε περίπτωση, απίθανο η αξία της απαλλαγής για κάθε μεμονωμένο δικαιούχο να υπερβαίνει το ανώτατο όριο που καθορίζεται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής της 12ης Ιανουαρίου 2001 για τη εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας[3].

3. Απόφαση

Η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/EΚ, να επιτρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει έως την 1η Ιανουαρίου 2010 φορολογική απαλλαγή για τα στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας.

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που εξουσιοδοτεί το Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει απαλλαγή από την εισφορά κλιματικών αλλαγών για στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/EΚ

(Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την οδηγία 2003/96/EΚ του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας[4], και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής,[5]

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Με επιστολή της 18ης Ιουνίου 2004, οι βρετανικές αρχές υπέβαλαν στην Επιτροπή αίτηση παρέκκλισης ώστε να συνεχίσουν να εφαρμόζουν απαλλαγή από την εισφορά κλιματικών αλλαγών σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ.

(2) Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου, η εισφορά κλιματικών αλλαγών αποσκοπεί στην ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης και στην προώθηση της χρήσης τεχνολογιών χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα για μη οικιακούς σκοπούς. Η εν λόγω εισφορά εφαρμόζεται στο φυσικό αέριο, στον άνθρακα, στην ηλεκτρική ενέργεια και στο υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση από τις επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα.

(3) Οι απαλλαγές από την εισφορά κλιματικών αλλαγών έχουν καθιερώθηκαν και εφαρμόζονται από το 2001 για την προώθηση της ορθής περιβαλλοντικής πολιτικής. Τα στερεά καύσιμα, αξίας κάτω των 15 GBP ανά τόνο, όπως τα κατάλοιπα και τα υπολείμματα από την εξόρυξη άνθρακα και οπτάνθρακα, τυγχάνουν απαλλαγής από την εισφορά..

(4) Με την έναρξη εφαρμογής της οδηγίας 2003/96/EΚ, τα κράτη μέλη που δεν φορολογούσαν αυτά τα καύσιμα υποχρεώθηκαν να επιβάλουν τους συγκεκριμένους φόρους.Η φορολογική απαλλαγή ενθαρρύνει τη χρήση στερεών καυσίμων χαμηλής αξίας για την παραγωγή ενέργειας αντί της υγειονομικής ταφής τους. Αν και η ενεργειακή χρήση είναι αναμφισβήτητα προτιμότερη έναντι της υγειονομικής ταφής από την άποψη της περιβαλλοντικής πολιτικής, μια ορθή προσέγγιση, σύμφωνη με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», θα συνίστατο στην εφαρμογή χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή σε τέτοιου είδους στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας ανάλογα με το ενεργειακό τους περιεχόμενο. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές ως προς την ποιότητα και το ενεργειακό περιεχόμενο του υλικού και τις συνεπαγόμενες δυσκολίες καθορισμού ενός ακριβούς φορολογικού συντελεστή, καθώς και τις σχετικές μικρές ποσότητες, η χορήγηση πλήρους απαλλαγής θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή ως προσωρινό μέτρο. Κατά συνέπεια, η απαλλαγή θα πρέπει να έχει περιορισμένη διάρκεια.

(5) Το ετήσιο κόστος που συνεπάγεται η εφαρμογή της λόγω φορολογικής ελάφρυνσης στο σύνολο του τομέα για το υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου ανέρχεται σε 100.000 GBP περίπου. Στο μέτρο που η φορολογική απαλλαγή συνιστά κρατική ενίσχυση, εφαρμόζονται οι συνήθεις κανόνες. Η ελάφρυνση αυτή θεωρείται ότι καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας[6]. Εντούτοις, εάν το όφελος για οποιαδήποτε μεμονωμένη επιχείρηση υπερβαίνει το ανώτατο όρο που καθορίζεται στον συγκεκριμένο κανονισμό, θα πρέπει να ενημερωθεί σχετικά η Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 659/1999 της 22ας Μαρτίου 1999 στον οποίο καθορίζονται οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του άρθρου 93 της ΕΚ[7].

(6) Η Επιτροπή εξετάζει περιοδικά τις μειώσεις και τις απαλλαγές προκειμένου να επαληθεύσει κατά πόσο επιφέρουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, ή εμποδίζουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και κατά πόσο παραμένουν συμβατές με τις κοινοτικές πολιτικές σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, της ενέργειας και των μεταφορών.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτείται να εφαρμόζει απαλλαγή από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα στερεά καύσιμα χαμηλής αξίας κάτω των 15 GBP ανά τόνο.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2009.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Βρυξέλλες, .....................

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L 157 της 30.04.2004, σ. 100).

[2] Ο όρος «στερεά καύσιμα» αναφέρεται μόνο στον άνθρακα και τον λιγνίτη, τον οπτάνθρακα και τον ημιοπτάνθρακα από άνθρακα ή λιγνίτη και στον οπτάνθρακα από πετρέλαιο :

[3] Κανονισμός αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ σε de minimis ενισχύσεις (ΕΕ L 10 της 13.01.2001, σ. 30).

[4] ΕΕ L 283 της 31.12.1990, σ. 51 .Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L 157 της 1.7.1996, σ. 100).

[5] EE C [...] [...], σ. [...]

[6] ΕΕ L 10 της 13.01.2001, σ. 30

[7] ΕΕ L 83 της 27.03.1999 σ. 1 - 9