<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRCJ2002ELA.0200212901.case.xml"><NO.CASE>C-480/01 P(R)</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62001O0480</NO.CELEX><NO.SEQ>0026.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>2131</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>2139</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ της <DATE ISO="20020227">27. 2. 2002</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ C-480/01 Ρ(R)</LEFT><RIGHT>COMMERZBANK κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου</HT></P><P>της <DATE ISO="20020227">27ης Φεβρουαρίου 2002</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση C-480/01 Ρ(R),</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Commerzbank AG,</HT> με έδρα τη Φρανκφούρτη επί του Μάιν (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους Η. Satzky και Β. Μ. Maassen, Rechtsanwälte,</P><PARTY.STATUS>αναιρεσείουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><P>που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της διατάξεως του Προέδρου του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της <DATE ISO="20011205">5ης Δεκεμβρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-219/01 R" YEAR="2001" PAGE.ECR="II-3501">Τ-219/01 R, Commerzbank κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. ΙΙ-3501)</REF.DOC.ECR>, και με την οποία η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει τη διάταξη αυτή καθώς και:</P><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να αναστείλει την εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής της <DATE ISO="20010817">17ης Αυγούστου 2001</DATE> με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της αναιρεσείουσας να της επιτραπεί η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την παύση, στην υπόθεση COMP/E-1/37.919 — τραπεζικές προμήθειες για τη μετατροπή των νομισμάτων της ζώνης ευρώ, της διαδικασίας που είχε κινηθεί κατά άλλων τραπεζών,</P></ITEM><ITEM><P>να διατάξει την Επιτροπή να μη συνεχίσει τη διαδικασία στην υπόθεση COMP/E-1/37.919 αποστέλλοντας πρόταση οριστικής αποφάσεως στο σώμα των Επιτρόπων χωρίς προηγουμένως να έχει επιτρέψει την πρόσβαση στο φάκελο, την οποία η αναιρεσείουσα ζήτησε με έγγραφο της <DATE ISO="20010815">15ης Αυγούστου 2001</DATE>, και</P></ITEM><?PAGE NO="I-2132"?><ITEM><P>να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα,</P></ITEM></LIST></P><AGAINST>όπου ο έτερος διάδικος είναι η</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,</HT> εκπροσωπούμενη από τον S. Rating, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,</P><PARTY.STATUS>καθής πρωτοδίκως,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα Α. Tizzano,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Διάταξη</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20011210">10 Δεκεμβρίου 2001</DATE>, η Commerzbank AG άσκησε, σύμφωνα με τα άρθρα 225 ΕΚ και 50, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Προέδρου του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="20011205">5ης Δεκεμβρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-219/01 R" YEAR="2001" PAGE.ECR="II-3501">Τ-219/01 R, Commerzbank κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. ΙΙ-3501</REF.DOC.ECR>, στο εξής: αναιρεσιβαλ-λόμενη διάταξη), με την οποία απέρριψε την αίτηση της περί λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζητούσε, αφενός, την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της <DATE ISO="20010817">17ης Αυγούστου 2001</DATE> με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της αναιρεσείουσας να της επιτραπεί η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την παύση, στην υπόθεση COMP/E-1/37.919 — τραπεζικές προμήθειες για τη μετατροπή των νομισμάτων της ζώνης ευρώ, της διαδικασίας που είχε κινηθεί κατά άλλων τραπεζών (στο εξής: απόφαση της <DATE ISO="20010817">17ης Αυγούστου 2001</DATE>) και, αφετέρου, την αναστολή της διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ στην ίδια υπόθεση όσον αφορά την αναιρεσείουσα.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Πέραν της αναιρέσεως της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να αναστείλει την εκτέλεση της αποφάσεως της <DATE ISO="20010817">17ης Αυγούστου 2001</DATE>,</P></ITEM><?PAGE NO="I-2133"?><ITEM><P>να διατάξει την Επιτροπή να μη συνεχίσει τη διαδικασία στην υπόθεση COMP/E-1/37.919 αποστέλλοντας πρόταση οριστικής αποφάσεως στο σώμα των Επιτρόπων χωρίς προηγουμένως να έχει επιτρέψει την πρόσβαση στον φάκελο, την οποία η αναιρεσείουσα ζήτησε με έγγραφο της <DATE ISO="20010815">15ης Αυγούστου 2001</DATE>, και</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία στις <DATE ISO="20020115">15 Ιανουαρίου 2002</DATE>, η Επιτροπή υπέβαλε στο Δικαστήριο τις γραπτές παρατηρήσεις της.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2134"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Το νομικό πλαίσιο, τα πραγματικά περιστατικά και η διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Όσον αφορά το νομικό πλαίσιο, το ιστορικό της διαφοράς και τη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου, πρέπει να γίνει παραπομπή στις σκέψεις 1 έως 17 της αναιρεσι-βαλλομένης διατάξεως.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη</P></TI></TITLE><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου απέρριψε την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων ως απαράδεκτη, ελλείψει σοβαρών στοιχείων από τα οποία να πιθανολογείται το παραδεκτό της προσφυγής της κυρίας δίκης.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Συναφώς, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη εκθέτει, κατ' ουσίαν, ότι η απόφαση της <DATE ISO="20010817">17ης Αυγούστου 2001</DATE> συνιστά προπαρασκευαστική πράξη εντασσόμενη στο πλαίσιο προηγούμενης διοικητικής διαδικασίας και ότι, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να προσβληθεί αυτοτελώς.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Προκειμένου να καταλήξει στο ως άνω συμπέρασμα, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής υπενθύμισε τη νομολογία κατά την οποία, οσάκις πρόκειται για πράξεις ή αποφάσεις που τυγχάνουν επεξεργασίας σε περισσότερες της μιας φάσεις, ιδίως δε κατόπιν περατώσεως μιας εσωτερικής διαδικασίας, συνιστούν, κατ' αρχήν, πράξεις υποκείμενες σε προσφυγή ακυρώσεως μόνον τα μέτρα τα οποία καθορίζουν οριστικώς τη θέση του θεσμικού οργάνου κατά το πέρας της διαδικασίας αυτής και όχι τα ενδιάμεσα μέτρα των οποίων ο σκοπός συνίσταται στην προετοιμασία της οριστικής αποφάσεως.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2135"?><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Το ίδιο συμβαίνει, ιδίως, με τις πράξεις της Επιτροπής με τις οποίες απορρίπτεται αίτημα να επιτραπεί η πρόσβαση στον φάκελο στις υποθέσεις ανταγωνισμού και οι οποίες παράγουν, κατ' αρχήν, μόνον τα περιορισμένα αποτελέσματα που παράγει μια προπαρασκευαστική πράξη εντασσόμενη στο πλαίσιο προηγούμενης διοικητικής διαδικασίας.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Κατά τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή, ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ως προς το στοιχείο του επείγοντος, κατά τον οποίο επίκειται η έκδοση οριστικής αποφάσεως περί επιβολής προστίμου εις βάρος της, δεν ασκεί καμία επιρροή, δεδομένου ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι επαρκώς σαφής, κατά το ότι δεν παραθέτει το περιεχόμενο της αποφάσεως εις βάρος της αναιρε-σείουσας, η οποία ενδέχεται να εκδοθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Όσον αφορά το επιχείρημα της αναιρεσείουσας που στηρίζεται στην προσβολή των δικαιωμάτων της ως αποδέκτη ανακοινώσεως αιτιάσεων, από την αναιρεσιβαλλό-μενη διάταξη προκύπτει ότι η προσβολή αυτή μπορεί να παραγάγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας μόνον όταν η Επιτροπή εκδώσει, ενδεχομένως, την απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση την οποία της προσάπτει.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Τέλος, όσον αφορά την επιχειρηματολογία σχετικά με την απόφαση 2001/462/ΕΚ, ΕΚ ΑΧ της Επιτροπής, της <DATE ISO="20010523">23ης Μαΐου 2001</DATE>, σχετικά με τα καθήκοντα των συμβούλων/ελεγκτών σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="162" DATE.PUB="2001" PAGE.FIRST="21">ΕΕ L 162, σ. 21</REF.DOC.OJ>), στην αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη επισημαίνεται ότι η αναιρεσείουσα δεν είχε προσκομίσει σοβαρά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι η νομολογία σχετικά με την πρόσβαση στον φάκελο στις υποθέσεις ανταγωνισμού δεν μπορούσε πλέον να εφαρμοστεί.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Όσον αφορά το αίτημα αναστολής της διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ, η οποία είχε κινηθεί κατά της αναιρεσείουσας, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής επισήμανε ότι η αναιρεσείουσα δεν είχε προσκομίσει κανένα στοιχείο αποδεικνύον τη συνδρομή εξαιρετικών περιστάσεων που να δικαιολογούν τη θέσπιση ενός τέτοιου μέτρου.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-2136"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η αίτηση αναιρέσεως</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Πρώτον, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής υπέπεσε σε νομική πλάνη αρνούμενος να δεχθεί ότι εν προκειμένω συντρέχει η προϋπόθεση του επείγοντος. Πράγματι, έπρεπε να λάβει υπόψη ότι επέκειτο η περάτωση της διοικητικής διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Δεύτερον, οι ιδιαιτερότητες της παρούσας υποθέσεως θα έπρεπε να οδηγήσουν τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή να δεχθεί την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που δικαιολογούν την αναστολή της διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ που είχε κινηθεί κατά της αναιρεσείουσας.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Τρίτον, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη εσφαλμένως δεν έλαβε υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010530">30ής Μαΐου 2001</DATE>, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="145" DATE.PUB="2001" PAGE.FIRST="43">ΕΕ L145, σ. 43</REF.DOC.OJ>), δεδομένου ότι αυτός τέθηκε σε ισχύ στις <DATE ISO="20011203">3 Δεκεμβρίου 2001</DATE>, ήτοι πριν από την έκδοση της αναι-ρεσιβαλλομένης διατάξεως.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Τέταρτον, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, δεν ελήφθη υπόψη η έκταση εφαρμογής της αποφάσεως 2001/462.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-2137"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι οι γραπτές παρατηρήσεις των διαδίκων περιέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να ληφθεί απόφαση επί της αιτήσεως αναιρέσεως, παρέλκει να ακουστούν οι προφορικές εξηγήσεις των διαδίκων.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Εκ προοιμίου, πρέπει να εξεταστεί αν, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσας υποθέσεως, η αναιρεσείουσα μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει έννομο συμφέρον.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος του αναιρε-σείοντος προϋποθέτει ότι η αναίρεση μπορεί, με το αποτέλεσμά της, να τον ωφελήσει (αποφάσεις της <DATE ISO="19951019">19ης Οκτωβρίου 1995</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-19/93 P" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-3319">C-19/93 Ρ, Rendo κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. Ι-3319, σκέψη 13</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="20000713">13ης Ιουλίου 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-174/99 P" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-6189">C-174/99 Ρ, Κοινοβούλιο κατά Richard, Συλλογή 2000, σ. Ι-6189, σκέψη 33</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Πρέπει να προστεθεί ότι η εκτίμηση του συμφέροντος που έχει ο αιτών για τη λήψη των αιτουμένων μέτρων έχει ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων [διάταξη της <DATE ISO="19970430">30ής Απριλίου 1997</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-89/97 P(R)" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-2327">C-89/97 P(R), Moccia Irme κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. Ι-2327, σκέψη 43</REF.DOC.ECR>].</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Πράγματι, η αναστολή εκτελέσεως και τα προσωρινά μέτρα μπορούν να διαταχθούν από τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή μόνον αν έχει, μεταξύ άλλων, αποδειχθεί ότι είναι επείγοντα, υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο, προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του αιτούντος, να διαταχθούν και να παραγάγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση της αποφάσεως επί της κυρίας δίκης. Πάντως, κατά μείζονα λόγο, τα προσωρινά μέτρα τα οποία δεν είναι πρόσφορα για να αποφευχθεί η σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία στην οποία αναφέρεται ο αιτών δεν μπορούν να είναι αναγκαία προς τον σκοπό αυτό. Όταν ο αιτών δεν έχει συμφέρον για τη λήψη των αιτουμένων προσωρινών μέτρων, τα μέτρα αυτά δεν μπορούν επομένως να πληρούν το κριτήριο του επείγοντος (διάταξη Moccia Irme κατά Επιτροπής, προ-παρατεθείσα, σκέψη 44).</TXT></NP><?PAGE NO="I-2138"?><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων στην οποία εντάσσεται η παρούσα αίτηση αναιρέσεως αποσκοπεί κατ' ουσίαν στο να εμποδίσει την Επιτροπή να λάβει οριστική απόφαση έναντι της αναιρεσείουσας στην υπόθεση COMP/E-1/37.919 πριν το Πρωτοδικείο αποφανθεί επί της νομιμότητας της αποφάσεως της <DATE ISO="20010817">17ης Αυγούστου 2001</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Ωστόσο, η οριστική αυτή απόφαση εκδόθηκε από την Επιτροπή στις <DATE ISO="20011211">11 Δεκεμβρίου 2001</DATE>, ήτοι την επαύριο της καταθέσεως της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Επομένως, η έκδοση της ως άνω οριστικής αποφάσεως αφαίρεσε από την αναιρε-σείουσα κάθε συμφέρον να συνεχίσει τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Περαιτέρω, από την αίτηση αναιρέσεως προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα γνώριζε ότι η Επιτροπή σχεδίαζε να λάβει τέτοια οριστική απόφαση συντομότατα. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα μπορούσε να προβάλει με την αίτηση αναιρέσεως, εφόσον χρειαζόταν, τη συνδρομή ιδιαιτέρων περιστάσεων λόγω των οποίων εξακολουθεί να έχει συμφέρον να συνεχιστεί η διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων παρά την προβλεπόμενη έκδοση της ως άνω οριστικής αποφάσεως, πράγμα που η αναιρεσείουσα δεν έπραξε.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα δεν έχει πλέον συ μφέρον να συνεχιστεί η διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων, η αίτηση αναιρέσεως έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, οπότε παρέλκει η έκδοση αποφάσεως.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο έχει εφαρμογή στην κατ' αναίρεση διαδικασία δυνάμει του άρθρου 118 του ιδίου κανονισμού, σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το Δικαστήριο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του.</TXT></NP><?PAGE NO="I-2139"?><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Όσον αφορά τον διακανονισμό των δικαστικών εξόδων, η κατάργηση της δίκης πρέπει εν προκειμένω να εξομοιωθεί προς απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Για τον λόγο αυτό, αποφασίζεται ότι η αναιρεσείουσα πρέπει να φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Καταργείται η δίκη.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Καταδικάζει την Commerzbank AG στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβούργο, <DATE ISO="20020227">27 Φεβρουαρίου 2002</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>R. Grass</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος</P><P>G. C Rodríguez Iglesias</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>