<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-01-202601C115202306410-00-TRA-DOC-EL-CONCL-C-0641-23-202502873-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ContentBits"/>
    <meta content="Commission Use" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Name"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="29/04/2026 10:01:11" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="o/bsevxIBBReaAB9f5ldg3vauM0tKayCAk43mV6mbAN0pr097guLP2mAU4ZbS49Wa4GxN4O1O+G3X8Uja7H63rzF59fd6oSSJDutSvQdbpLDh+PA0x/oTPSuZDnxLYAgm1H7w/Yo8r6bu3SMJJWdFDfUMWXKzu70jZ0R4sSs4j0=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="true" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Enabled"/>
    <meta content="b7691971-b184-4067-800a-67c5189c98a0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ActionId"/>
    <meta content="0641" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="b24c8b06-522c-46fe-9080-70926f8dddb1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SiteId"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 27-03-25 06:37:10" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="2025-04-03T12:58:27Z" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SetDate"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="d74f92f04fa04f8bbfafb839550882f5" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0641" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Standard" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Method"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Προτάσεις Richard de la Tour – Υπόθεση C‑641/23</div>
      <div id="rId21" style="default">Dubers</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      JEAN RICHARD DE LA TOUR
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      της 3ης Απριλίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Υπόθεση C‑641/23 [Dubers]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      YM,
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      παρισταμένης της:
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Openbaar Ministerie
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [αίτηση του rechtbank Amsterdam<br/>(πλημμελειοδικείου Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)<br/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-2">
      «Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο 2008/909/ΔΕΥ – Αναγνώριση αποφάσεων οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για τον σκοπό της εκτέλεσής τους σε άλλο κράτος μέλος – Άρθρο 7, παράγραφοι 3 και 4 – Άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ – Λόγος μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης – Δυνατότητα άρνησης της αναγνώρισης και εκτέλεσης ποινής επιβληθείσας μετά από παράδοση υπό την εγγύηση διαμεταγωγής – Άρθρο 25 – Εκτέλεση ποινών βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης – Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Άρθρο 2, παράγραφος 4 – Προϋπόθεση του διττού αξιοποίνου – Άρθρο 4, σημείο 1 – Λόγος προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης – Άρθρο 5, σημείο 3 – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν προς τον σκοπό της άσκησης ποινικής δίωξης – Παράδοση υπό τον όρο ο εκζητούμενος να διαμεταχθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης ώστε να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί σε βάρος του στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-3">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εισαγωγή</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 4, του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, και του άρθρου 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">2</a>
</span>), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">3</a>
</span>), καθώς και την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 4, του άρθρου 4, σημείο 1, και του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">4</a>
</span>), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση‑πλαίσιο 2009/299  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">5</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο της εκτέλεσης, στις Κάτω Χώρες, ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος στις 9 Μαΐου 2023 από το Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, Wydział III Karny (τρίτο τμήμα του πλημμελειοδικείου Jelenia Góra, Πολωνία) σε βάρος του YM για την άσκηση ποινικής δίωξης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με τη θέσπιση του άρθρου 4, σημείο 6, και του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, βούληση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να επιτρέψει στα κράτη μέλη, προς τον σκοπό της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του εκζητουμένου, να αρνούνται την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ή να εξαρτούν την παράδοση του εκζητουμένου από την προϋπόθεση της διαμεταγωγής του σε περίπτωση καταδίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η υπό κρίση υπόθεση παρέχει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να διευκρινίσει, σε περίπτωση έλλειψης διττού αξιοποίνου, τη συνδυαστική εφαρμογή της εν λόγω απόφασης-πλαισίου και της απόφασης-πλαισίου 2008/909 όταν εφαρμόζεται ο μηχανισμός παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">6</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Α.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απόφαση-πλαίσιο 2002/584</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, το οποίο φέρει τον τίτλο «Πεδίο εφαρμογής του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης», ορίζει στην παράγραφο 4 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-5">
      «Η παράδοση, προκειμένου για αξιόποινες πράξεις εκτός αυτών που καλύπτονται από την παράγραφο 2, μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ότι οι πράξεις για τις οποίες εκδίδεται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης συνιστούν αξιόποινη πράξη δυνάμει του δικαίου του κράτους μέλους εκτέλεσης, ανεξαρτήτως των στοιχείων αντικειμενικής υποστάσεως ή του νομικού χαρακτηρισμού αυτής».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4, σημεία 1 και 6, της ως άνω απόφασης-πλαισίου θεσπίζει τους ακόλουθους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-5">
      «Η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-23" title="page-5">
      1) εάν, σε μια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 4, η πράξη λόγω της οποίας εκδίδεται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν συνιστά αξιόποινη πράξη κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης […]·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-24" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-5">
      6) εάν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, όταν ο καταζητούμενος διαμένει στο κράτος μέλος εκτέλεσης, είναι υπήκοος ή κάτοικός του και αυτό το κράτος δεσμεύεται να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Εγγυήσεις που πρέπει να παρέχει το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος σε ειδικές περιπτώσεις», προβλέπει στο σημείο 3 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-5">
      «Η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης από τη δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να εξαρτηθεί κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης από μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-5">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-29" title="page-6">
      3. όταν το πρόσωπο κατά του οποίου εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της δίωξης είναι υπήκοος ή κάτοικος του κράτους μέλους εκτέλεσης, η παράδοση μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ότι το εν λόγω πρόσωπο, μετά από ακρόασή του, θα διαμεταχθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης ώστε να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί εναντίον του στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απόφαση-πλαίσιο 2008/909</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αιτιολογική σκέψη 12 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 αναφέρει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-6">
      «Η παρούσα απόφαση-πλαίσιο εφαρμόζεται κατ’ αναλογίαν και στην εκτέλεση ποινών στις περιπτώσεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 και του άρθρου 5 παράγραφος 3 της απόφασης-πλαίσιο [2002/584]. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι, με την επιφύλαξη της απόφασης-πλαίσιο [2002/584], το κράτος εκτέλεσης μπορεί να ελέγχει την ύπαρξη λόγων μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 της παρούσας απόφασης-πλαίσιο, μεταξύ των οποίων και το διττό αξιόποινο, στο μέτρο που το κράτος εκτέλεσης έχει κάνει τη δήλωση του άρθρου 7 παράγραφος 4 της παρούσας απόφασης-πλαίσιο, ως προϋπόθεση για να αναγνωρίσει και να εκτελέσει την απόφαση προκειμένου να εξετάσει εάν θα παραδώσει το πρόσωπο ή θα εκτελέσει την απόφαση σε υποθέσεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 της εν λόγω απόφασης-πλαίσιο».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 3 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το οποίο φέρει τον τίτλο «Σκοπός και πεδίο εφαρμογής», ορίζει, ειδικότερα, στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-6">
      «1. Σκοπός της παρούσας απόφασης-πλαίσιο είναι η θέσπιση των κανόνων σύμφωνα με τους οποίους ένα κράτος μέλος, προκειμένου να διευκολύνει την κοινωνική επανένταξη του καταδίκου, αναγνωρίζει καταδικαστική απόφαση και εκτελεί την ποινή.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-6">
      2. Η παρούσα απόφαση-πλαίσιο εφαρμόζεται εφόσον ο κατάδικος ευρίσκεται στο κράτος έκδοσης ή στο κράτος εκτέλεσης».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διττό αξιόποινο», προβλέπει στις παραγράφους 3 και 4 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-6">
      «3. Για αδικήματα που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1, το κράτος εκτέλεσης μπορεί να εξαρτήσει την αναγνώριση καταδικαστικής απόφασης και την εκτέλεση ποινής από τον όρο ότι αφορά πράξεις οι οποίες συνιστούν επίσης αδίκημα κατά το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης, όποια κι αν είναι η αντικειμενική τους υπόσταση ή ο νομικός χαρακτηρισμός τους.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-6">
      4. Κάθε κράτος μέλος μπορεί, κατά το χρόνο της έκδοσης της απόφασης‑πλαίσιο ή αργότερα, να κοινοποιήσει στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] δήλωση σύμφωνα με την οποία δεν θα εφαρμόζει την παράγραφο 1. Η δήλωση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή. Οι σχετικές δηλώσεις ή οι ανακλήσεις τους δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 8 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αναγνώριση της καταδικαστικής απόφασης και εκτέλεση της ποινής», ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-6">
      «Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης αναγνωρίζει την καταδικαστική απόφαση η οποία διαβιβάζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 και κατά τη διαδικασία του άρθρου 5 και λαμβάνει πάραυτα κάθε απαραίτητο μέτρο για την εκτέλεση της ποινής, εκτός εάν η αρμόδια αρχή αποφασίσει να προβάλει κάποιον από τους λόγους μη αναγνώρισης και εκτέλεσης που προβλέπει το άρθρο 9».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 9 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Λόγοι μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης», προβλέπει στην παράγραφο 1, στοιχείο δʹ, τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-6">
      «Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δύναται να αρνηθεί να αναγνωρίσει την καταδικαστική απόφαση και να εκτελέσει την ποινή, εάν:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-6">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-6">
      δ) σε μία από τις περιπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 7 παράγραφος 3 και, εφόσον το κράτος εκτέλεσης έχει προβεί σε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4, στην περίπτωση που προβλέπεται από το άρθρο 7 παράγραφος 1, η καταδικαστική απόφαση αφορά πράξεις που δεν συνιστούν αδίκημα σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 25 της ίδιας απόφασης-πλαισίου, το οποίο φέρει τον τίτλο «Εκτέλεση ποινών βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης», έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-46" title="page-6">
      «Με την επιφύλαξη της απόφασης-πλαίσιο [2002/584], οι διατάξεις της παρούσας απόφασης-πλαίσιο εφαρμόζονται κατ’ αναλογία, στο μέτρο που συνάδουν με τις διατάξεις της ανωτέρω απόφασης-πλαίσιο, στην εκτέλεση όταν ένα κράτος μέλος αναλαμβάνει να εκτελέσει την ποινή σε περιπτώσεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 της απόφασης-πλαίσιο [2002/584] ή εάν, ενεργώντας βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 3 της απόφασης-πλαίσιο [2002/584], έχει επιβάλει τον όρο ότι ο κατάδικος πρέπει να διαμεταχθεί στο εν λόγω κράτος μέλος προκειμένου να εκτίσει την ποινή, ούτως ώστε να αποφευχθεί η ατιμωρησία του».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με δήλωση της 20ής Σεπτεμβρίου 2012, η οποία κοινοποιήθηκε στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ανέφερε ότι δεν θα εφαρμόσει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">7</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">Β.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ολλανδικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η νομοθεσία σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 μεταφέρθηκε στην ολλανδική έννομη τάξη με τον Wet tot implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (Overleveringswet) [νόμο περί μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (νόμος περί παράδοσης)]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">8</a>
</span>), της 29ης Απριλίου 2004, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο της 3ης Μαρτίου 2021  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">9</a>
</span>) (στο εξής: νόμος περί παράδοσης).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 6 του νόμου περί παράδοσης προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-6">
      «1. Η παράδοση Ολλανδού υπηκόου δύναται να επιτραπεί εφόσον ζητηθεί για τους σκοπούς ποινικής έρευνας στρεφομένης εναντίον του και εφόσον, κατά τη δικαστική αρχή εκτέλεσης, διασφαλίζεται ότι, αν ο εν λόγω υπήκοος καταδικαστεί στο κράτος μέλος έκδοσης [σε στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας], άνευ όρων, για πράξεις για τις οποίες δύναται να επιτραπεί η παράδοση, θα μπορεί να εκτίσει την ποινή αυτή στις Κάτω Χώρες.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-6">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-6">
      3. Η παράγραφος 1 έχει επίσης εφαρμογή επί αλλοδαπού ο οποίος, κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του rechtbank [πλημμελειοδικείου, Κάτω Χώρες], αποδεικνύει τη νόμιμη διαμονή του στις Κάτω Χώρες επί πέντε τουλάχιστον έτη αδιαλείπτως σύμφωνα με το άρθρο 8, στοιχεία a έως e, και στοιχείο l, του Vreemdelingenwet 2000 [(νόμου περί αλλοδαπών του 2000)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">10</a>
</span>), της 23ης Νοεμβρίου 2000], εφόσον δύναται να διωχθεί στις Κάτω Χώρες για τις πράξεις τις οποίες αφορά το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και εφόσον αναμένεται ότι δεν θα απολέσει το δικαίωμα διαμονής του στις Κάτω Χώρες συνεπεία ποινής ή μέτρου που θα του επιβληθεί μετά την παράδοσή του. Οποιαδήποτε δικαιολογητικά έγγραφα πρέπει να κατατίθενται εγκαίρως πριν από την ακροαματική διαδικασία».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του νόμου περί παράδοσης προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-56" title="page-6">
      «Η παράδοση δύναται να επιτραπεί προς τον σκοπό:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-57" title="page-6">
      a. ποινικής έρευνας που κινείται από τις αρχές του κράτους μέλους έκδοσης ή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία του άρθρου 1 του [κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">11</a>
</span>)] όσον αφορά το τεκμήριο ότι, κατά τη δικαστική αρχή έκδοσης, ο εκζητούμενος έχει τελέσει:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-58" title="page-6">
      1. πράξη που χαρακτηρίζεται, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους έκδοσης, ως αδίκημα, περιλαμβανόμενο επίσης στον κατάλογο του παραρτήματος 1 του παρόντος νόμου και τιμωρείται, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους έκδοσης, [με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας] ανώτατης διάρκειας τουλάχιστον τριών ετών· ή
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-59" title="page-6">
      2. άλλη πράξη η οποία, τόσο σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους έκδοσης όσο και σύμφωνα με το ολλανδικό δίκαιο, είναι αξιόποινη και για την οποία το δίκαιο του κράτους μέλους έκδοσης προβλέπει [στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφάλειας] ανώτατης διάρκειας τουλάχιστον δώδεκα μηνών·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-60" title="page-6">
      b. εκτέλεσης [στερητικής της ελευθερίας ποινής ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας] διάρκειας τεσσάρων μηνών ή μεγαλύτερης, που πρόκειται να εκτίσει ο εκζητούμενος στο κράτος μέλος έκδοσης για πράξη που αναφέρεται στα σημεία 1 ή 2».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η νομοθεσία περί αναγνώρισης και εκτέλεσης ποινών</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 μεταφέρθηκε στην ολλανδική έννομη τάξη με τον Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties (νόμο για την αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση στερητικών της ελευθερίας ποινών ανεξαρτήτως της αναστολής τους)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">12</a>
</span>), της 12ης Ιουλίου 2012, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο της 3ης Μαρτίου 2021  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">13</a>
</span>) (στο εξής: WETS).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1:1, στοιχείο a, του WETS έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-64" title="page-6">
      «Για τους σκοπούς του παρόντος νόμου και των διατάξεων που βασίζονται σε αυτόν, νοούνται ως:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-65" title="page-6">
      a. “Υπουργός”: ο Υπουργός Ασφάλειας και Δικαιοσύνης».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2:11 του WETS ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-67" title="page-6">
      «1. Ο Υπουργός διαβιβάζει τη δικαστική απόφαση και το πιστοποιητικό στον γενικό εισαγγελέα εφετών, εκτός εάν θεωρεί ευθύς εξαρχής ότι υφίστανται λόγοι άρνησης της αναγνώρισης της δικαστικής απόφασης.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-68" title="page-6">
      2. Ο γενικός εισαγγελέας υποβάλλει άμεσα τη δικαστική απόφαση και το πιστοποιητικό στο ειδικό τμήμα του Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden [(εφετείου Arnhem-Leeuwarden, Κάτω Χώρες)] που προβλέπεται στο άρθρο 67 του Wet op de rechterlijke organisatie [(νόμου περί οργάνωσης των δικαστηρίων)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">14</a>
</span>), της 17ης Μαΐου 1827]. Υποβάλλει σε αυτό τις τυχόν παρατηρήσεις του επί των προαναφερθέντων εγγράφων εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία υπέβαλε τα έγγραφα.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-69" title="page-6">
      3. Το ειδικό τμήμα του εφετείου κρίνει:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-70" title="page-6">
      a. αν υφίστανται λόγοι άρνησης της αναγνώρισης της δικαστικής απόφασης, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 2:13, παράγραφος 1·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-71" title="page-6">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-72" title="page-6">
      7. Εντός έξι εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής της δικαστικής απόφασης και του πιστοποιητικού, το ειδικό τμήμα του εφετείου διαβιβάζει στον Υπουργό τη γραπτή και αιτιολογημένη κρίση στην οποία προέβη σύμφωνα με την παράγραφο 3».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2:12, παράγραφος 1, του WETS έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-74" title="page-6">
      «Ο Υπουργός αποφασίζει αν θα αναγνωρίσει τη δικαστική απόφαση, αφού λάβει υπόψη την κρίση του ειδικού τμήματος του εφετείου».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2:13 του WETS, το οποίο φέρει τον τίτλο «Λόγοι υποχρεωτικής μη αναγνώρισης», προβλέπει στην παράγραφο 1, στοιχείο f, τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-76" title="page-6">
      «[Ο Υπουργός] αρνείται την αναγνώριση δικαστικής απόφασης όταν:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-77" title="page-6">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-78" title="page-6">
      f. η πράξη για την οποία επιβλήθηκε [η στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας] δεν θα ήταν αξιόποινη κατά το ολλανδικό δίκαιο εάν είχε διαπραχθεί στις Κάτω Χώρες».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ιστορικό της διαφοράς της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, Wydzial III Karny (τρίτο τμήμα πλημμελειοδικείου Jelenia Góra) εξέδωσε δύο ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης κατά του YM για την άσκηση ποινικής δίωξης, το ένα με ημερομηνία 9 Νοεμβρίου 2020 και το άλλο με ημερομηνία 9 Μαΐου 2023.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως δικαστική αρχή εκτέλεσης, το rechtbank Amsterdam (πλημμελειοδικείο Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες), ήτοι το αιτούν δικαστήριο, καλείται να αποφανθεί επί της εκτέλεσης των δύο αυτών ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δικαστήριο αυτό διευκρινίζει ότι η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά μόνον το δεύτερο ένταλμα. Το εν λόγω ένταλμα εκδόθηκε για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του εκζητουμένου για μία μόνον πράξη, ήτοι τη μη εκπλήρωση της υποχρέωσης διατροφής υπέρ του ανήλικου υιού του, σύμφωνα με αποφάσεις εκδοθείσες από πολωνικά δικαστήρια.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η δικαστική αρχή έκδοσης δεν χαρακτήρισε την πράξη αυτή ως αξιόποινη πράξη κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, για την οποία χωρεί παράδοση του ενδιαφερόμενου προσώπου χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου της πράξης. Το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι η πράξη αυτή δεν είναι αξιόποινη κατά το ολλανδικό δίκαιο, προτίθεται ωστόσο να μην εφαρμόσει τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της ως άνω απόφασης-πλαισίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, το δικαστήριο αυτό επισημαίνει ότι ο εκζητούμενος, Πολωνός υπήκοος, διέμεινε νομίμως στις Κάτω Χώρες για χρονικό διάστημα άνω της πενταετίας αδιαλείπτως και, ως εκ τούτου, έχει αποκτήσει εκεί δικαίωμα μόνιμης διαμονής. Κατά συνέπεια, το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι το πρόσωπο αυτό είναι «κάτοικος» του Βασιλείου των Κάτω Χωρών κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 3, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο εκζητούμενος διατηρεί στενούς δεσμούς με το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, με αποτέλεσμα η εκτέλεση στο εν λόγω κράτος μέλος της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας που ενδεχομένως θα επιβληθεί στην Πολωνία μετά την παράδοσή του να συμβάλει στην αύξηση των πιθανοτήτων κοινωνικής επανένταξής του. Το ίδιο δικαστήριο επισημαίνει, συναφώς, ότι ο εκζητούμενος κατοικεί στις Κάτω Χώρες για περίπου δώδεκα χρόνια, ότι έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημαντικό εισόδημα, ότι μιλάει καλά ολλανδικά και ότι, μολονότι είναι άνεργος προς στιγμήν, σκοπεύει να ειδικευθεί ως γυμναστής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο, στο πλαίσιο της προδικαστικής παραπομπής, είχε αρχικά υποβάλει στο Δικαστήριο τρία προδικαστικά ερωτήματα. Στις 13 Φεβρουαρίου 2024 το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αποσύρει το πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα. Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις που παρείχε το εν λόγω δικαστήριο, η μερική ανάκληση των προδικαστικών ερωτημάτων έγινε λόγω της κατάθεσης, στις 21 Δεκεμβρίου 2023, από την Ολλανδική Κυβέρνηση, του σχεδίου νόμου του Wet herimplementatie Europees strafrecht (νόμου περί νέας μεταφοράς του ποινικού δικαίου της Ένωσης στην εθνική έννομη τάξη), η θέσπιση του οποίου θα επέτρεπε την επίλυση των προβλημάτων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της απόφασης-πλαισίου 2002/584 που αποτέλεσαν αντικείμενο των δύο πρώτων προδικαστικών ερωτημάτων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το οποίο είναι πλέον το μοναδικό στο οποίο καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο, το ερώτημα αυτό αφορά την περίπτωση έκδοσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για πράξη προβλεπόμενη στο άρθρο 2, παράγραφος 4, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η οποία δεν συνιστά αξιόποινη πράξη κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης. Η δικαστική αρχή εκτέλεσης, καθότι επέλεξε να μην επικαλεστεί τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της ως άνω απόφασης-πλαισίου, προτίθεται να κάνει χρήση της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 5, σημείο 3, της ίδιας απόφασης-πλαισίου και, ως εκ τούτου, να εξαρτήσει την παράδοση του εκζητουμένου από τον όρο διαμεταγωγής του στο κράτος μέλος εκτέλεσης προκειμένου να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που ενδεχομένως θα του επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, δυνάμει της ολλανδικής νομοθεσίας που ίσχυε κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, η αναγνώριση καταδικαστικής απόφασης που εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος απορρίπτεται αυτοδικαίως όταν η πράξη για την οποία επιβλήθηκε η στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας δεν θα συνιστούσε αξιόποινη πράξη κατά το ολλανδικό δίκαιο εάν είχε διαπραχθεί στο έδαφος των Κάτω Χωρών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, όταν εκδίδεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς τον σκοπό άσκησης ποινικής δίωξης για πράξεις μη αξιόποινες κατά το ολλανδικό δίκαιο και το εν λόγω ένταλμα σύλληψης εκτελείται με την παράδοση του ενδιαφερομένου να τελεί υπό τον όρο της εγγύησης διαμεταγωγής σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, το πρόσωπο αυτό δεν θα μπορεί να εκτίσει στις Κάτω Χώρες τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που ενδέχεται να του επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι η κατάσταση αυτή αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης. Το δικαστήριο αυτό κρίνει ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει λόγο προαιρετικής μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης. Ως εκ τούτου, στο πλαίσιο της μεταφοράς της εν λόγω διάταξης στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν περιθώριο εκτιμήσεως στις αρμόδιες αρχές, χωρίς να καθιστούν τον ως άνω λόγο άρνησης υποχρεωτικό. Επιπλέον, ο συγκεκριμένος λόγος άρνησης πρέπει να ερμηνεύεται στενά, σύμφωνα με τον σκοπό της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του ενδιαφερομένου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο προσθέτει ότι, στο πλαίσιο της εφαρμογής εγγύησης διαμεταγωγής για πράξη που δεν τιμωρείται κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, είναι αμφίβολο κατά πόσον ένα τέτοιο περιθώριο εκτιμήσεως συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, σε μια τέτοια περίπτωση, η αδυναμία εκτέλεσης της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας εντός των Κάτω Χωρών θα αντιβαίνει στο άρθρο 25 της απόφασης‑πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει ότι, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο 25, οι διατάξεις της απόφασης-πλαισίου 2002/584 υπερισχύουν των διατάξεων της απόφασης-πλαισίου 2008/909. Επιπλέον, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η απόφαση-πλαίσιο 2002/584, και ιδίως το άρθρο 5, σημείο 3, αυτής, επιτρέπει, σε ειδικές περιπτώσεις, στη δικαστική αρχή εκτέλεσης να αποφασίζει ότι ποινή επιβληθείσα στο κράτος μέλος έκδοσης μπορεί να εκτίεται στο κράτος μέλος εκτέλεσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">15</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι, όταν η δικαστική αρχή εκτέλεσης δεν επικαλείται τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που βασίζεται στο διττό αξιόποινο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, αλλά εξαρτά την παράδοση από εγγύηση διαμεταγωγής, προκειμένου να αυξήσει τις πιθανότητες κοινωνικής επανένταξης του ενδιαφερομένου, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της εν λόγω απόφασης‑πλαισίου, το δίκαιο της Ένωσης απαγορεύει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να αρνηθεί στη συνέχεια την αναγνώριση και εκτέλεση της ποινής που έχει επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος βάσει του λόγου άρνησης που στηρίζεται στο διττό αξιόποινο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, η μη αναγνώριση της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου που επιβλήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης θα αντέβαινε στον επιδιωκόμενο από το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 σκοπό, ήτοι την αύξηση των πιθανοτήτων κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος και θα στερούσε από τη διάταξη αυτήν κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα επηρεάσει την απόφασή του να παραδώσει ή όχι το πρόσωπο το οποίο αφορά η διαφορά της κύριας δίκης. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το δίκαιο της Ένωσης δεν αποκλείει την εφαρμογή εθνικών διατάξεων, όπως αυτές που περιγράφονται στην απόφαση περί παραπομπής, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι θα μπορούσε να επανεξετάσει την πρόθεσή του να παραδώσει το πρόσωπο αυτό στις πολωνικές αρχές υπό τον όρο της εγγύησης διαμεταγωγής. Στην περίπτωση αυτή, πράγματι, δεν θα διασφαλιζόταν ότι το εν λόγω πρόσωπο θα μπορούσε να εκτίσει στις Κάτω Χώρες τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο που ενδέχεται να του επιβληθεί στην Πολωνία, προκειμένου να αυξηθούν οι πιθανότητες κοινωνικής επανένταξής του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν κατακλείδι, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν, κατά το στάδιο εφαρμογής της εγγύησης διαμεταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η αναγνώριση και η εκτέλεση στις Κάτω Χώρες της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου που ενδέχεται να επιβληθεί στην Πολωνία μπορεί να προσκρούει στο γεγονός ότι η πράξη αυτή δεν έχει αξιόποινο χαρακτήρα κατά το ολλανδικό δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο, με την απόφαση περί μερικής ανάκλησης που κατέθεσε στο Δικαστήριο στις 26 Φεβρουαρίου 2024, εκθέτει ειδικότερα τους λόγους για τους οποίους τυχόν τροποποίηση της ολλανδικής νομοθεσίας η οποία θα καθιστούσε προαιρετικό τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 δεν θα εξάλειφε το πρόβλημα λόγω του οποίου διατυπώνεται το τρίτο προδικαστικό ερώτημα. Συγκεκριμένα, ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση, ο Υπουργός θα εξακολουθούσε να έχει την εξουσία να αρνηθεί εκ προοιμίου την αναγνώριση αλλοδαπής καταδικαστικής απόφασης και, ως εκ τούτου, τη διαμεταγωγή του καταδικασθέντος στις Κάτω Χώρες, με την αιτιολογία ότι η πράξη δεν είναι αξιόποινη κατά το ολλανδικό δίκαιο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 2:11, παράγραφος 1, του WETS. Ακόμη και αν ο Υπουργός δεν ασκούσε την εξουσία αυτή, το Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (εφετείο Arnhem-Leeuwarden) θα εξακολουθούσε να έχει την εξουσία να αρνηθεί την αναγνώριση και, ως εκ τούτου, τη διαμεταγωγή του καταδικασθέντος στις Κάτω Χώρες, με την αιτιολογία ότι η πράξη δεν είναι αξιόποινη κατά το ολλανδικό δίκαιο, σύμφωνα δε με το άρθρο 2:12, παράγραφος 1, του WETS, ο Υπουργός δεσμεύεται από την άρνηση αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το rechtbank Amsterdam (πλημμελειοδικείο Άμστερνταμ) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-100" title="page-6">
      «Αντιβαίνει στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου [2008/909], σε συνδυασμό με το άρθρο 25 της αυτής απόφασης-πλαισίου, καθώς και με το άρθρο 4, σημείο 1, και το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου [2002/584], η εκ μέρους κράτους μέλους, το οποίο έχει εφαρμόσει το άρθρο 7, παράγραφος 4, της απόφασης-πλαισίου [2008/909], μεταφορά της πρώτης από τις διατάξεις αυτές στο εσωτερικό του δίκαιο κατά τρόπο ώστε, αφού η δικαστική αρχή εκτέλεσης συνήνεσε, υπό την εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος μέλος εκτέλεσης, σε παράδοση στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος προς τον σκοπό της δίωξης για πράξη του άρθρου 2, παράγραφος 4, της απόφασης-πλαισίου [2002/584], η οποία δεν είναι αξιόποινη κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, αλλά ως προς την οποία η δικαστική αρχή εκτέλεσης ρητώς απέσχε από το να αρνηθεί την παράδοση για τους λόγους αυτούς, άλλες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης (ως κράτους εκτέλεσης) οφείλουν ή δύνανται να αρνηθούν να αναγνωρίσουν και να εκτελέσουν τη στερητική της ελευθερίας ποινή που επιβλήθηκε για την πράξη αυτή στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος λόγω έλλειψης αξιοποίνου σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης (ως κράτους εκτέλεσης), και, ως εκ τούτου, οφείλουν ή δύνανται επίσης να αρνηθούν να κάνουν χρήση της εγγύησης διαμεταγωγής;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο YM, η Openbaar Ministerie (εισαγγελική αρχή, Κάτω Χώρες), η Ολλανδική και η Πολωνική Κυβέρνηση, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις και παρέστησαν, με εξαίρεση την Πολωνική Κυβέρνηση, στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 15ης Ιανουαρίου 2025, κατά τη διάρκεια της οποίας απάντησαν, μεταξύ άλλων, στις προφορικές ερωτήσεις που έθεσε το Δικαστήριο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ανάλυση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, και το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την υποχρέωση ή τη δυνατότητα της αρμόδιας αρχής κράτους μέλους να αρνηθεί την αναγνώριση δικαστικής απόφασης και την εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, με την αιτιολογία ότι αφορούν πράξεις που δεν είναι αξιόποινες κατά το δίκαιο του πρώτου κράτους μέλους, όταν η δικαστική αρχή εκτέλεσης του εν λόγω κράτους μέλους έχει προηγουμένως αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584, να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, εξαρτώντας την παράδοση του εκζητουμένου από την προϋπόθεση ότι το πρόσωπο αυτό, μετά από ακρόασή του, θα διαμεταχθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης προκειμένου να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που του επιβλήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η περίπτωση την οποία αφορά η υπό κρίση υπόθεση έχει ως εξής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η δικαστική αρχή εκτέλεσης κράτους μέλους, στην οποία απευθύνεται ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν προς τον σκοπό της άσκησης ποινικής δίωξης, προτίθεται να παραδώσει τον εκζητούμενο, αφενός, χωρίς να επικαλεστεί τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και αφορά την περίπτωση κατά την οποία η πράξη για την οποία εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν είναι αξιόποινη κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης και, αφετέρου, επιτάσσοντας, δυνάμει του άρθρου 5, σημείο 3, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, τη διαμεταγωγή του εκζητουμένου στο εν λόγω κράτος μέλος για να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα του επιβληθεί, ενδεχομένως, στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η δικαστική αρχή εκτέλεσης, προκειμένου να αποφανθεί σχετικά με την παράδοση, διερωτάται ωστόσο ως προς την αντιμετώπιση, βάσει του ολλανδικού δικαίου, της ως άνω εγγύησης διαμεταγωγής κατά το στάδιο αναγνώρισης της απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί και εκτέλεσης της ποινής που ενδέχεται να επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης μετά την παράδοση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, η ολλανδική νομοθεσία, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποχρεώνει την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να αρνηθεί, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, την αναγνώριση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε και την εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, με την αιτιολογία ότι οι προσαπτόμενες πράξεις δεν είναι αξιόποινες κατά το ολλανδικό δίκαιο. Συνέπεια της ρυθμίσεως αυτής είναι η αδυναμία αναγνώρισης καταδικαστικής απόφασης εκδοθείσας σε άλλο κράτος μέλος για πράξεις που δεν είναι αξιόποινες κατά το ολλανδικό δίκαιο. Επιπλέον, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 4, της απόφασης‑πλαισίου 2008/909, δήλωσε ότι δεν θα εφαρμόσει το άρθρο 7, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, επεκτείνοντας συνεπώς την απαίτηση περί διττού αξιοποίνου σε κάθε αξιόποινη πράξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, στην πράξη, κάθε εγγύηση διαμεταγωγής την οποία απαιτεί η δικαστική αρχή εκτέλεσης στις Κάτω Χώρες, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, στο πλαίσιο ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για πράξεις που δεν είναι αξιόποινες κατά το ολλανδικό δίκαιο και ως προς τις οποίες η αρχή αυτή δεν επικαλέστηκε τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της εν λόγω απόφασης‑πλαισίου, καθίσταται άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας συνεπεία της εφαρμογής του λόγου αυτοδίκαιης απόρριψης που προβλέπεται στο άρθρο 2:13 του WETS.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Ολλανδική Κυβέρνηση διευκρίνισε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι η εθνική της νομοθεσία τροποποιήθηκε ως προς το σημείο αυτό. Κατά την κυβέρνηση αυτή, η τροποποιηθείσα νομοθεσία τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 2024. Επομένως, ο λόγος μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 έχει, κατά τα φαινόμενα, καταστεί προαιρετικός στο πλαίσιο της εφαρμογής της εγγύησης διαμεταγωγής του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η τροποποίηση αυτή της ολλανδικής νομοθεσίας είναι ευπρόσδεκτη, στον βαθμό που το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει προαιρετικό λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης. Κατά συνέπεια, η διάταξη αυτή δεν μπορεί να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο κατά τρόπο ώστε να οδηγεί σε –υποχρεωτική ή αυτοδίκαιη– άρνηση της αναγνώρισης καταδικαστικής απόφασης για πράξεις που δεν είναι αξιόποινες κατά το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης. Με άλλα λόγια, η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους θα πρέπει να διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του συγκεκριμένου λόγου άρνησης σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, από τη διατύπωση της διάταξης αυτής προκύπτει ότι «[η] αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δύναται να αρνηθεί να αναγνωρίσει την καταδικαστική απόφαση και να εκτελέσει την ποινή, εάν […] η καταδικαστική απόφαση αφορά πράξεις που δεν συνιστούν αδίκημα σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">16</a>
</span>). Η φράση «δύναται να αρνηθεί» υποδηλώνει σαφώς ότι πρόκειται για δυνατότητα που παρέχεται κατ’ αυτόν τον τρόπο στην εν λόγω αρχή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, στην απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2017, Grundza  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">17</a>
</span>), το Δικαστήριο επισήμανε ρητώς ότι η εν λόγω διάταξη προβλέπει «ότι η αρμόδια αρχή του κράτους εκτελέσεως δύναται να αρνηθεί να αναγνωρίσει καταδικαστική απόφαση εκδοθείσα στο κράτος εκδόσεως και να εκτελέσει την ποινή που επίσης επιβλήθηκε στο εν λόγω κράτος, όταν η προϋπόθεση του διττού αξιοποίνου δεν πληρούται»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">18</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διευκρινίζεται ότι η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 περιλαμβάνει, στο άρθρο 4, σημείο 1, λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, ο οποίος βασίζεται επίσης στην απαίτηση περί διττού αξιοποίνου, και ότι η διατύπωση της διάταξης αυτής είναι παρόμοια με εκείνη του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζω ότι η απόφαση-πλαίσιο 2002/584 αναφέρει ρητώς, στο άρθρο 3, τους λόγους υποχρεωτικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και, στα άρθρα 4 και 4α, τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσής του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που απαριθμούνται στο άρθρο 4 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της μεταφοράς της εν λόγω απόφασης-πλαισίου στο εσωτερικό τους δίκαιο, τα κράτη μέλη διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως. Επομένως, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να μεταφέρουν ή να μη μεταφέρουν τους λόγους αυτούς στο εσωτερικό τους δίκαιο. Μπορούν επίσης να επιλέξουν να περιορίσουν τις περιπτώσεις στις οποίες η δικαστική αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, διευκολύνοντας έτσι την παράδοση των εκζητουμένων, συμφώνως προς την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης που καθιερώνει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της απόφασης-πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">19</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, κατά το άρθρο 4 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η δικαστική αρχή εκτέλεσης «μπορεί να αρνηθεί» την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για τους λόγους που απαριθμούνται στα σημεία 1 έως 7 του άρθρου αυτού, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται, στο σημείο 1 του εν λόγω άρθρου, η απουσία διττού αξιοποίνου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από το γράμμα του άρθρου 4 της εν λόγω απόφασης‑πλαισίου προκύπτει ότι πρέπει να καταλείπεται στη δικαστική αρχή εκτέλεσης περιθώριο εκτιμήσεως ως προς το αν πρέπει να αρνηθεί να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για τους λόγους που προβλέπει το εν λόγω άρθρο 4  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">20</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, κατά το Δικαστήριο, τα κράτη μέλη, όταν επιλέγουν να μεταφέρουν στο εσωτερικό τους δίκαιο έναν ή περισσότερους από τους λόγους προαιρετικής μη εκτέλεσης τους οποίους προβλέπει το άρθρο 4 της απόφασης‑πλαισίου 2002/584, δεν μπορούν να προβλέπουν ότι οι δικαστικές αρχές υποχρεούνται να αρνούνται την εκτέλεση κάθε ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εμπίπτει τυπικώς στο πεδίο εφαρμογής των λόγων αυτών, χωρίς να τους παρέχεται η δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις κάθε υπόθεσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">21</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη γνώμη μου, η ερμηνεία αυτή μπορεί να επεκταθεί και στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, λαμβανομένων υπόψη των ομοιοτήτων μεταξύ του γράμματος της διατάξεως αυτής και του γράμματος του άρθρου 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, η διαπίστωση κατά την οποία η διάταξη αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως προβλέπουσα υποχρεωτικό λόγο μη αναγνώρισης αποφάσεων και μη εκτέλεσης ποινών δεν παρέχει πλήρη απάντηση στα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης κάνει χρήση της ευχέρειας που παρέχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, η εγγύηση διαμεταγωγής που απαιτείται κατά το στάδιο της παράδοσης δεν μπορεί να εφαρμοστεί, με συνέπεια ο καταδικασθείς να μην μπορεί να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο στο εν λόγω κράτος μέλος. Επομένως, ο σκοπός της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του προσώπου αυτού, ο οποίος δικαιολογεί την ενεργοποίηση του μηχανισμού της παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, ενδέχεται να διακυβευθεί κατά το στάδιο της αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Για τον λόγο αυτόν το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει αν συνάδει με το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 το γεγονός ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης έχει τη δυνατότητα –και όχι την υποχρέωση– να αρνηθεί, κατ’ εφαρμογήν του λόγου που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, την αναγνώριση και εκτέλεση απόφασης εκδοθείσας μετά την παράδοση υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, η οποία πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Φρονώ ότι μια τέτοια δυνατότητα δεν θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να γίνει δεκτή ελλείψει μεταβολής των περιστάσεων, η οποία θα μπορούσε να δικαιολογήσει επανέλεγχο, από την άποψη της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος, της αρχικής εκτίμησης της δικαστικής αρχής εκτέλεσης που την οδήγησε να μην επικαλεσθεί τον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και να εφαρμόσει τον μηχανισμό της παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους υποστηρίζω μια τέτοια λύση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, υπενθυμίζω ότι, όπως και η απόφαση-πλαίσιο 2002/584, η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 συγκεκριμενοποιεί, στον ποινικό τομέα, τις αρχές της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και της αμοιβαίας αναγνώρισης. Η εν λόγω απόφαση‑πλαίσιο ενισχύει τη δικαστική συνεργασία σε θέματα αναγνώρισης και εκτέλεσης ποινικών αποφάσεων όταν πρόσωπα έχουν καταδικαστεί σε ποινές στερητικές της ελευθερίας ή σε μέτρα στερητικά της ελευθερίας σε άλλο κράτος μέλος, προκειμένου να διευκολυνθεί η κοινωνική επανένταξή τους  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">22</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, σκοπός της είναι η θέσπιση των κανόνων σύμφωνα με τους οποίους ένα κράτος μέλος, προκειμένου να διευκολύνει την κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος, αναγνωρίζει καταδικαστική απόφαση και εκτελεί την ποινή που επιβλήθηκε από δικαστήριο άλλου κράτους μέλους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς τον σκοπό αυτόν, το άρθρο 8 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 προβλέπει ότι η αρχή εκτέλεσης υποχρεούται κατ’ αρχήν να δεχθεί την αίτηση για την αναγνώριση καταδικαστικής απόφασης και για την εκτέλεση ποινής στερητικής της ελευθερίας ή στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας που έχει επιβληθεί σε άλλο κράτος μέλος, η οποία της έχει διαβιβαστεί σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου. Δεν μπορεί κατ’ αρχήν να απορρίψει τέτοια αίτηση παρά μόνον για τους λόγους μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που απαριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο 9 της ίδιας απόφασης‑πλαισίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">23</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κάθε εξαίρεση από την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης πρέπει να ερμηνεύεται στενά  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">24</a>
</span>). Ειδικότερα, όσον αφορά το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το Δικαστήριο έκρινε ότι η προϋπόθεση του διττού αξιοποίνου αποτελεί εξαίρεση από τον κανόνα της αρχής της αναγνώρισης καταδικαστικής απόφασης και εκτέλεσης της ποινής. Ως εκ τούτου, το πεδίο εφαρμογής του λόγου άρνησης της αναγνώρισης καταδικαστικής απόφασης και της εκτέλεσης της ποινής, που αντλείται από την έλλειψη διττού αξιοποίνου, όπως προβλέπεται στη διάταξη αυτήν, πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικώς, ούτως ώστε να είναι περιορισμένες οι περιπτώσεις της μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">25</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως έχει διευκρινίσει το Δικαστήριο, η συσταλτική ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 συμβάλλει στην εκπλήρωση του σκοπού της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδίκου, ο οποίος επιδιώκεται με την απόφαση-πλαίσιο 2008/909, όπως ορίζει το άρθρο 3, παράγραφος 1, αυτής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">26</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο σκοπός αυτός επιδιώκεται επίσης με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, το οποίο προβλέπει τη δυνατότητα, για τη δικαστική αρχή εκτέλεσης, να αποφασίζει ότι ποινή επιβληθείσα στο κράτος μέλος έκδοσης μπορεί να εκτίεται στο κράτος μέλος εκτέλεσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">27</a>
</span>). Πράγματι, στόχος της διάταξης αυτής είναι να ενισχύσει τις προοπτικές κοινωνικής επανένταξης του υπηκόου ή του κατοίκου του κράτους μέλους εκτέλεσης, επιτρέποντάς του να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας το οποίο, κατόπιν της παράδοσής του, σε εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, θα του επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">28</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απόφαση για την εφαρμογή του μηχανισμού παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584, βασίζεται σε συνολική εκτίμηση των πιθανοτήτων κοινωνικής επανένταξης στο κράτος μέλος έκδοσης και στο κράτος μέλος εκτέλεσης, λαμβανομένων υπόψη των δεσμών του ενδιαφερομένου με καθένα από τα δύο αυτά κράτη  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">29</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η δικαστική αρχή εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, κατά πόσον οι δεσμοί του προσώπου αυτού με το κράτος μέλος εκτέλεσης επαρκούν ώστε ο επιδιωκόμενος με την ως άνω διάταξη σκοπός της κοινωνικής επανένταξης να μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα αν ο ενδιαφερόμενος εκτίσει εκεί την ποινή που ενδέχεται να του επιβληθεί  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">30</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτής της εκτίμησης, η δικαστική αρχή εκτέλεσης οφείλει να σταθμίσει πλείονα συμφέροντα, όπως αυτά που σχετίζονται με την κοινωνική επανένταξη του εκζητουμένου μετά από ενδεχόμενη καταδίκη του, την ανάγκη αποφυγής ατιμωρησίας του προσώπου αυτού και την απουσία διττού αξιοποίνου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">31</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αν η εν λόγω αρχή αποφασίσει να θέσει σε εφαρμογή τον μηχανισμό παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, χωρίς να επικαλεστεί τον λόγο της προαιρετικής μη εκτέλεσης του άρθρου 4, σημείο 1, της εν λόγω απόφασης‑πλαισίου, τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι κρίνει ότι τα συμφέροντα που συνδέονται με την κοινωνική επανένταξη και την καταπολέμηση της ατιμωρησίας θα πρέπει να υπερισχύουν της διαπίστωσης ότι η εν λόγω πράξη δεν είναι αξιόποινη βάσει του εθνικού της δικαίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις περιστάσεις της διαφοράς της κύριας δίκης, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά πράγματι ότι, λαμβανομένων υπόψη των δεσμών του ΥΜ με τις Κάτω Χώρες, ο σκοπός της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του εν λόγω προσώπου επιβάλλει να εκτίσει την ποινή του στο εν λόγω κράτος μέλος. Ως εκ τούτου, το δικαστήριο αυτό δεν πρόκειται να επικαλεστεί το άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, εξετάζοντας συγχρόνως αν η εγγύηση διαμεταγωγής, την οποία απαιτεί, μπορεί να τηρηθεί στην πράξη, λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας που θα έχει τότε η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να αρνηθεί την αναγνώριση της καταδικαστικής απόφασης βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να περιοριστεί η αβεβαιότητα αυτή, είναι σημαντικό να τηρηθεί ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίο η στάθμιση στην οποία προβαίνει κατ’ αυτόν τον τρόπο η δικαστική αρχή εκτέλεσης κατά το στάδιο εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης δεν θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να μπορεί να αμφισβητηθεί κατά το στάδιο αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης που εκδίδεται κατόπιν του εν λόγω εντάλματος. Επομένως, η δυνατότητα επίκλησης του λόγου μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που μνημονεύεται στην ως άνω διάταξη θα πρέπει να οριοθετείται αυστηρά όταν εφαρμόζεται ο μηχανισμός παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αυτό σημαίνει ότι, ελλείψει μεταβολής των περιστάσεων δυνάμενης να επηρεάσει το συμφέρον για καλύτερη κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος με την έκτιση της ποινής του στο κράτος μέλος εκτέλεσης, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα επίκλησης του λόγου μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που περιλαμβάνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, η λύση αυτή δικαιολογείται από την εγγενή λογική του μηχανισμού παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Πράγματι, ο μηχανισμός αυτός βασίζεται σε διττή υποχρέωση η οποία μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: το κράτος μέλος εκτέλεσης, εξαρτώντας την παράδοση από εγγύηση διαμεταγωγής, αναλαμβάνει εμμέσως πλην σαφώς την υποχρέωση να εκτελέσει, κατ’ αρχήν, τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο που, ενδεχομένως, θα επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. Από την πλευρά του, το κράτος μέλος έκδοσης, όταν παρέχει εγγύηση διαμεταγωγής, αναλαμβάνει εκ των προτέρων την υποχρέωση διαμεταγωγής του καταδικασθέντος στο κράτος μέλος εκτέλεσης προκειμένου να εκτίσει εκεί την εν λόγω στερητική της ελευθερίας ποινή ή το εν λόγω στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">32</a>
</span>). Ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίο δεν θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να υπάρχει δυνατότητα επίκλησης του λόγου μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που περιλαμβάνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 κατά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 διασφαλίζει ότι, ελλείψει μεταβολής των περιστάσεων, η διττή αυτή υποχρέωση θα τηρηθεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, πρέπει να ληφθεί υπόψη το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το οποίο διέπει τη σχέση μεταξύ της εν λόγω απόφασης-πλαισίου και της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το άρθρο αυτό, οι διατάξεις της απόφασης-πλαισίου 2008/909 εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν, στο μέτρο που συνάδουν με τις διατάξεις της απόφασης-πλαισίου 2002/584, στην εκτέλεση καταδικαστικής απόφασης, μεταξύ άλλων, όταν ένα κράτος μέλος, ενεργώντας βάσει του άρθρου 5, σημείο 3, της τελευταίας αυτής απόφασης‑πλαισίου, έχει επιβάλει ως όρο για την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ότι ο καταδικασθείς πρέπει να επιστρέψει στο εν λόγω κράτος μέλος, προκειμένου να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που, ενδεχομένως, θα του επιβληθεί στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος, ώστε να αποφευχθεί η ατιμωρησία του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τη διάταξη αυτήν προκύπτει ότι, όπως ισχύει και επί της εφαρμογής από τη δικαστική αρχή εκτέλεσης του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η εκτέλεση των ποινών μετά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου προϋποθέτει την τήρηση της διαδικασίας και των προϋποθέσεων που θεσπίζει η απόφαση‑πλαίσιο 2008/909 για την αναγνώριση και εκτέλεση ποινικής απόφασης σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος της καταδίκης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">33</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η σχέση μεταξύ των διαδικασιών που προβλέπονται στην απόφαση‑πλαίσιο 2002/584 και στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909 κατά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής του άρθρου 5, σημείο 3, της πρώτης από αυτές τις αποφάσεις-πλαίσια επιβεβαιώνεται επίσης από την ενότητα στʹ του υποδείγματος πιστοποιητικού που παρατίθεται στο παράρτημα Ι της απόφασης‑πλαισίου 2008/909. Το πιστοποιητικό αυτό διαβιβάζεται μαζί με την απόφαση, στο πλαίσιο της αναγνώρισης και της εκτέλεσης της απόφασης, και πρέπει να μνημονεύει την ως άνω εγγύηση διαμεταγωγής, εφόσον έχει παρασχεθεί από το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. Επομένως, για την εκτέλεση ποινής μετά τη χορήγηση της εν λόγω εγγύησης απαιτείται το κράτος μέλος της καταδίκης να διαβιβάσει την απόφαση και το πιστοποιητικό, σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Δικαστήριο διευκρίνισε στην απόφαση SF ότι η προβλεπόμενη από τον νομοθέτη της Ένωσης συνδυαστική εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και της απόφασης-πλαισίου 2008/909 πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη του σκοπού που συνίσταται στη διευκόλυνση της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος. Το Δικαστήριο υπογράμμισε, επίσης, ότι η επανένταξη είναι προς το συμφέρον όχι μόνον του καταδικασθέντος, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης εν γένει  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">34</a>
</span>). Η αντίληψη αυτή ότι η συνδυαστική εφαρμογή των δύο αποφάσεων-πλαισίων οφείλει να διευκολύνει τον ως άνω σκοπό ενισχύει την ανάγκη η επίκληση του λόγου άρνησης του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 να οριοθετείται αυστηρά όταν εφαρμόζεται ο μηχανισμός της παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο, καθόσον από το άρθρο 25 της απόφασης‑πλαισίου 2008/909 προκύπτει ότι οι διατάξεις αυτές τυγχάνουν εφαρμογής στο μέτρο που συνάδουν με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584, πράγμα που συνεπάγεται ότι η εφαρμογή των δύο αποφάσεων-πλαισίων πρέπει να είναι συνεκτική. Κατά τη γνώμη μου, η εν λόγω απαίτηση περί συνοχής δεν μπορεί να τηρηθεί εάν, ελλείψει μεταβολής των περιστάσεων που θα δικαιολογούσε επανέλεγχο της αρχικής εκτίμησης της δικαστικής αρχής εκτέλεσης, βάσει της οποίας η εν λόγω αρχή προέκρινε το συμφέρον που συνδέεται με την κοινωνική επανένταξη του ενδιαφερομένου έναντι εκείνου που συνδέεται με την απουσία διττού αξιοποίνου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει, κατά το στάδιο της αναγνώρισης της απόφασης προς εκτέλεση της ποινής, να προκρίνει το τελευταίο ως άνω συμφέρον επικαλούμενη τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τέταρτον, υπογραμμίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, σκοπός του μηχανισμού του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης είναι να καταστήσει δυνατή τη σύλληψη και την παράδοση του εκζητουμένου ώστε, λαμβανομένου υπόψη του επιδιωκόμενου με την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο σκοπού, να μην παραμείνει ατιμώρητη η τελεσθείσα αξιόποινη πράξη, το δε πρόσωπο αυτό να διωχθεί ή να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή που του επιβλήθηκε  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">35</a>
</span>). Πράγματι, ο μηχανισμός του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης έχει, επίσης, ως σκοπό την καταπολέμηση της ατιμωρησίας εκζητουμένου ο οποίος ευρίσκεται εντός επικράτειας διαφορετικής από εκείνη στην οποία φέρεται να τέλεσε αξιόποινη πράξη  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">36</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσθέτω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, η συνδυαστική εφαρμογή της εν λόγω απόφασης-πλαισίου και της απόφασης‑πλαισίου 2002/584 πρέπει επίσης να αποσκοπεί στην αποτροπή της ατιμωρησίας του ενδιαφερομένου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από την έμφαση που δίνεται στον τελευταίο αυτόν σκοπό, ο οποίος αποτελεί τον κύριο σκοπό του μηχανισμού παράδοσης που θεσπίζεται με την απόφαση-πλαίσιο 2002/584, προκύπτει ότι ο ενδεδειγμένος τρόπος συνδυαστικής εφαρμογής της εν λόγω απόφασης-πλαισίου και της απόφασης-πλαισίου 2008/909 πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τον σκοπό της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος, αλλά και τον σκοπό της καταπολέμησης της ατιμωρησίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, στην περίπτωση πράξεων που δεν είναι αξιόποινες κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, το γεγονός ότι η δικαστική αρχή εκτέλεσης δεν παραδίδει τον εκζητούμενο επικαλούμενη το άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584 έχει ως αποτέλεσμα να υπονομεύεται ο σκοπός της καταπολέμησης της ατιμωρησίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να γίνει δεκτή ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης‑πλαισίου 2008/909, η οποία, με τη διευκόλυνση της παράδοσης, επιτρέπει την επίτευξη του σκοπού αυτού, πράγμα που συνεπάγεται αυστηρό περιορισμό της δυνατότητας επίκλησης της ως άνω διάταξης κατά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Σε αντίθετη περίπτωση, η δικαστική αρχή εκτέλεσης θα μπορούσε να αποθαρρυνθεί να ενεργοποιήσει τον προβλεπόμενο στην εν λόγω διάταξη μηχανισμό παράδοσης υπό όρους, γεγονός που θα έθιγε τον σκοπό της καταπολέμησης της ατιμωρησίας. Χαρακτηριστικό είναι, υπό το πρίσμα αυτό, ότι το αιτούν δικαστήριο επικαλείται τη δυνατότητα επανεξέτασης της απόφασής του περί παράδοσης του εκζητουμένου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα προεκτεθέντα στοιχεία προκύπτει ότι, σε περίπτωση κατά την οποία, ελλείψει διττού αξιόποινου, η δικαστική αρχή εκτέλεσης δεν κάνει χρήση της δυνατότητας να επικαλεστεί τον λόγο μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και προβαίνει στην παράδοση του εκζητουμένου εξαρτώντας την παράδοση αυτή από εγγύηση διαμεταγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της ως άνω απόφασης‑πλαισίου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, στο στάδιο της αναγνώρισης και της εκτέλεσης της καταδικαστικής απόφασης σε βάρος του προσώπου αυτού, να επικαλεστεί τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, ο οποίος βασίζεται επίσης στην απουσία διττού αξιοποίνου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Ολλανδική Κυβέρνηση, μολονότι δέχεται, σύμφωνα με τη λύση αυτήν, ότι η αρχικώς διενεργηθείσα από τη δικαστική αρχή εκτέλεσης εκτίμηση πρέπει, ελλείψει νέων περιστάσεων, να λαμβάνεται υπόψη και να τηρείται κατά το στάδιο της αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης, εντούτοις υποστηρίζει ότι, λαμβανομένου υπόψη του μεγάλου χρονικού διαστήματος που μπορεί να μεσολαβήσει από την απόφαση περί παράδοσης έως την απόφαση αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, κατά τον χρόνο έκδοσης της τελευταίας αυτής απόφασης, η πραγματική και τρέχουσα κατάσταση του ενδιαφερόμενου προσώπου υπό το πρίσμα του σκοπού της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξής του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση αυτή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι πρέπει να είναι δυνατή η εκ νέου στάθμιση συμφερόντων κατά το στάδιο της αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης και της εκτέλεσης της ποινής, σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο 2008/909. Ειδικότερα, δεν αποκλείεται, λόγω νέων περιστάσεων που ανέκυψαν μετά την πρόβλεψη περί εγγύησης διαμεταγωγής, όπως η απώλεια του δικαιώματος διαμονής του ενδιαφερομένου στο κράτος μέλος εκτέλεσης ή και η μεταβολή της προσωπικής ή οικογενειακής κατάστασής του, η εκτέλεση της ποινής σε αυτό το κράτος μέλος να μην είναι πλέον ικανή να ευνοήσει την κοινωνική επανένταξη του προσώπου αυτού στο εν λόγω κράτος μέλος. Κατά την ως άνω κυβέρνηση, ο λόγος για τον οποίο η δικαστική αρχή εκτέλεσης αποφάσισε, κατά το στάδιο της εξέτασης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, να μην επικαλεστεί τον προβλεπόμενο στο άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης ενδέχεται να έχει εκλείψει. Στην περίπτωση αυτή, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης θα μπορούσε να επικαλεστεί εκ νέου τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης‑πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή δέχθηκε επίσης ότι η νομική ή πραγματική κατάσταση του ενδιαφερομένου θα μπορούσε να έχει μεταβληθεί, οπότε, προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη κοινωνική επανένταξή του, η στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο θα έπρεπε να εκτιθεί στο κράτος μέλος της καταδίκης. Επομένως, σε μια τέτοια περίπτωση, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης θα μπορούσε, κατ’ εξαίρεση, να επικαλεστεί τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, ακόμη και αν δεν έγινε επίκληση της απουσίας διττού αξιοποίνου κατά το στάδιο της παράδοσης. Συναφώς, η Επιτροπή επισήμανε ότι αντίθετη λύση θα είχε ως αποτέλεσμα να παρακωλυθεί η επίτευξη του σκοπού της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">92.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως η Ολλανδική Κυβέρνηση και η Επιτροπή, συμφωνώ ότι πρέπει να γίνει δεκτή εξαίρεση στον κανόνα κατά τον οποίο ο λόγος μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να προβληθεί κατά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">37</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">93.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, μεταβολή των περιστάσεων της νομικής ή πραγματικής κατάστασης του καταδικασθέντος, η οποία συντελεί στην αποδυνάμωση ή εξάλειψη των δεσμών του με το κράτος μέλος εκτέλεσης, μπορεί να δικαιολογήσει, κατά το στάδιο της αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης κατ’ εφαρμογήν της απόφασης-πλαισίου 2008/909, την εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου στο κράτος μέλος της καταδίκης και όχι στο κράτος μέλος εκτέλεσης, προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος. Επομένως, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η αναγνώριση αυτή εξακολουθεί να ανταποκρίνεται, κατά το στάδιο αυτό, στον σκοπό της εν λόγω απόφασης‑πλαισίου, ήτοι στη διευκόλυνση της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος. Αν τούτο δεν ισχύει πλέον, δεν υπάρχει λόγος να εμποδίζεται η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να χρησιμοποιεί τη δυνατότητα που της παρέχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">94.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπογραμμίζεται ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, το άρθρο 25 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου δεν αντιτίθεται στην εφαρμογή του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, αυτής, στο μέτρο που, λόγω μεταβολής των περιστάσεων, δεν δικαιολογείται πλέον η εφαρμογή της αρχικώς επιβληθείσας, υπό διαφορετικές περιστάσεις, εγγύησης διαμεταγωγής  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">38</a>
</span>). Επομένως, δεν θίγεται ο μηχανισμός παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Επιπλέον, ούτε ο σκοπός της καταπολέμησης της ατιμωρησίας θίγεται, δεδομένου ότι ο καταδικασθείς θα εκτίσει την ποινή του στο κράτος μέλος της καταδίκης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">95.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνοψίζοντας, φρονώ ότι οι σκοποί της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος και της καταπολέμησης της ατιμωρησίας πρέπει, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, να οριοθετούν τη σχέση μεταξύ της απόφασης-πλαισίου 2002/584 και της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">96.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, οι δύο αυτοί σκοποί δικαιολογούν το γεγονός ότι, κατ’ αρχήν, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 στο στάδιο της αναγνώρισης της καταδικαστικής απόφασης, κατά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής υπό την οποία τελεί η παράδοση, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Πράγματι, μια υπέρμετρα ευρεία δυνατότητα επίκλησης του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909 θα απέβαινε εις βάρος της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος και θα έθιγε τον σκοπό καταπολέμησης της ατιμωρησίας, στο μέτρο που θα μπορούσε να αποτρέψει τη δικαστική αρχή εκτέλεσης από την εφαρμογή του μηχανισμού παράδοσης υπό την εγγύηση διαμεταγωγής, λόγω του ότι τότε η εγγύηση αυτή πιθανόν να ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">97.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι ίδιοι αυτοί σκοποί δικαιολογούν, πάντως, να γίνει δεκτή εξαίρεση όταν, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της προώθησης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος, η εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής έχει απολέσει τον λόγο ύπαρξής της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">98.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μια τελευταία διευκρίνιση είναι απαραίτητη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">99.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, όπως επισήμανε, μεταξύ άλλων, η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, είναι πιθανό, στις περισσότερες περιπτώσεις, να διαπιστωθεί και να ληφθεί υπόψη μεταβολή των περιστάσεων η οποία θα δικαιολογούσε εν τέλει την έκτιση της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου στο κράτος μέλος της καταδίκης, πριν ακόμη η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης εξετάσει τη δυνατότητα επίκλησης ενός από τους λόγους μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπονται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">100.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής πρέπει, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909, να πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζει η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο. Ειδικότερα, η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο οργανώνει, στο άρθρο 4, παράγραφοι 2 έως 5, τον διάλογο μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους έκδοσης και του κράτους μέλους εκτέλεσης, προκειμένου να καθοριστεί σε ποιο από τα δύο αυτά κράτη μέλη πρέπει να εκτιθεί η στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο προς διευκόλυνση της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">101.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μολονότι η ύπαρξη εγγύησης διαμεταγωγής που απαιτείται και χορηγείται βάσει του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 συνεπάγεται προσαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στις διατάξεις αυτές, στο μέτρο που η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος οφείλει, κατ’ αρχήν, σύμφωνα με τη δέσμευση που ανέλαβε κατά το στάδιο της παράδοσης, να διαβιβάσει την απόφαση μαζί με το πιστοποιητικό, εντούτοις είναι πιθανό να πρέπει, συνεπεία μεταβολής των περιστάσεων, η εν λόγω εγγύηση διαμεταγωγής να αρθεί και η διαδικασία αναγνώρισης να μην κινηθεί ή να μην ολοκληρωθεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">102.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, πρέπει να λάβει χώρα ακρόαση του ενδιαφερομένου προτού διαμεταχθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης ώστε να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί σε βάρος του στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος. Δεν αποκλείεται το πρόσωπο αυτό να επικαλεστεί μεταβολή της κατάστασής του, η οποία θα δικαιολογούσε την έκτιση της ποινής του στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">103.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, όταν από τις διαβουλεύσεις μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους της καταδίκης και του κράτους μέλους εκτέλεσης προκύπτει ότι, για να είναι δυνατή η καλύτερη κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος, η στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο που απαγγέλθηκε σε βάρος του θα πρέπει να εκτιθεί στο πρώτο από αυτά τα κράτη μέλη, οι αρχές αυτές είναι πιθανό να συμφωνήσουν ότι η εγγύηση διαμεταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης και, ως εκ τούτου, πρέπει να αρθεί. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα είτε η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους της καταδίκης να μη διαβιβάσει τη δικαστική απόφαση και το πιστοποιητικό είτε, εάν έχει ήδη γίνει η διαβίβαση, η εν λόγω αρχή να αποφασίσει την ανάκληση του πιστοποιητικού, περατώνοντας με τον τρόπο αυτόν τη διαδικασία αναγνώρισης. Ως εκ τούτου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν θα χρειάζεται να διερευνήσει τη σκοπιμότητα επίκλησης ενός από τους λόγους μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπονται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">104.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στην πράξη, μόνο στην περίπτωση κατά την οποία, παρά τις διαβουλεύσεις αυτές μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους της καταδίκης και του κράτους μέλους εκτέλεσης, η διαδικασία αναγνώρισης καταδικαστικής απόφασης έχει κινηθεί και δεν έχει διακοπεί θα μπορούσε να υποχρεωθεί η αρμόδια αρχή του τελευταίου αυτού κράτους μέλους, εφόσον συντρέχει περίπτωση και εντός των ορίων που περιγράφηκαν ανωτέρω, να επικαλεστεί τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">105.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το rechtbank Amsterdam (πλημμελειοδικείο Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-166" title="page-6">
      Το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση‑πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, καθώς και το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, και το άρθρο 25 της απόφασης‑πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-167" title="page-6">
      έχουν την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-168" title="page-6">
      σε περίπτωση κατά την οποία, ελλείψει διττού αξιόποινου, η δικαστική αρχή εκτέλεσης του εντάλματος δεν κάνει χρήση της δυνατότητας να επικαλεστεί τον λόγο μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 1, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, και προβαίνει στην παράδοση του εκζητουμένου εξαρτώντας την εν λόγω παράδοση από εγγύηση διαμεταγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, στο στάδιο της αναγνώρισης και της εκτέλεσης της εκδοθείσας σε βάρος του εκζητουμένου καταδικαστικής απόφασης, να επικαλεστεί τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που μνημονεύεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, ο οποίος στηρίζεται επίσης στην απουσία διττού αξιοποίνου.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-169" title="page-6">
      Εντούτοις, εφόσον μετά την παράδοση επέλθει μεταβολή των περιστάσεων ικανή να δικαιολογήσει την εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος και όχι στο κράτος μέλος εκτέλεσης και στην περίπτωση κατά την οποία, παρά την εν λόγω μεταβολή των περιστάσεων, η εγγύηση διαμεταγωγής δεν έχει αρθεί κατόπιν διαβουλεύσεων μεταξύ των αρμόδιων αρχών των δύο αυτών κρατών μελών, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφοι 2 έως 5, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει τη δυνατότητα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εκτέλεσης να επικαλεστεί τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της ως άνω απόφασης-πλαισίου.
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i</a>
</span>) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">2</a>
</span>) ΕΕ 2008, L 327, σ. 27.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">3</a>
</span>) ΕΕ 2009, L 81, σ. 24, στο εξής: απόφαση-πλαίσιο 2008/909.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">4</a>
</span>) ΕΕ 2002, L 190, σ. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">5</a>
</span>) Στο εξής: απόφαση-πλαίσιο 2002/584.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">6</a>
</span>) Όσον αφορά τη συνδυαστική εφαρμογή των εν λόγω δύο αποφάσεων-πλαισίων σε περίπτωση επίκλησης του λόγου προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, παραπέμπω στις προτάσεις μου επί των υποθέσεων C.J. (Εκτέλεση ποινής βάσει ΕΕΣ) και Procura generale presso la Corte d’appello di Napoli κ.λπ. (C‑305/22 και C‑595/23, EU:C:2024:1030), οι οποίες παραπέμπουν στις προτάσεις μου επί της υπόθεσης C. J. (Εκτέλεση ποινής βάσει ΕΕΣ) (C‑305/22, EU:C:2024:508).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">7</a>
</span>) Βλ. δήλωση των Κάτω Χωρών σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, της 20ής Σεπτεμβρίου 2012, η οποία παρατίθεται στο διαβιβαστικό σημείωμα της 1ης Οκτωβρίου 2012 του F. Teeven, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Υφυπουργού Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, Κάτω Χώρες), Ministerie van Veiligheid en Justitie (Υπουργείο Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, Κάτω Χώρες), προς τον Rafael Fernández-Pita y González, Γενικό Διευθυντή του Συμβουλίου, σχετικά με την κοινοποίηση της εφαρμογής της απόφασης‑πλαισίου 2008/909 από τις Κάτω Χώρες (έγγραφο αριθ. 14427/12), διαθέσιμο, στα αγγλικά, στη διαδικτυακή διεύθυνση: https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST‑14427-2012-INIT/en/pdf.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">8</a>
</span>) Stb. 2004, αριθ. 195.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">9</a>
</span>) Stb. 2021, αριθ. 125.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">10</a>
</span>) Stb. 2000, αριθ. 495.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">11</a>
</span>) ΕΕ 2017, L 283, σ. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">12</a>
</span>) Stb. 2012, αριθ. 333.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">13</a>
</span>) Βλ. υποσημείωση 9 των παρουσών προτάσεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">14</a>
</span>) Stb. 1827, αριθ. 20.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">15</a>
</span>) Το αιτούν δικαστήριο παραπέμπει στην απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος μέλος εκτελέσεως) (C‑314/18, στο εξής: απόφαση SF, EU:C:2020:191, σκέψη 41).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">16</a>
</span>) Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">17</a>
</span>) C‑289/15 (EU:C:2017:4).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">18</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2017, Grundza (C‑289/15, EU:C:2017:4, σκέψη 29). Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">19</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 6ης Ιουνίου 2023, O. G. (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά υπηκόου τρίτης χώρας) (C‑700/21, EU:C:2023:444, σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">20</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 29ης Απριλίου 2021, X (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Ne bis in idem) (C‑665/20 PPU, EU:C:2021:339, σκέψη 43 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">21</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 29ης Απριλίου 2021, X (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Ne bis in idem) (C‑665/20 PPU, EU:C:2021:339, σκέψη 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">22</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2023, Staatsanwaltschaft Aachen (C‑819/21, EU:C:2023:841, σκέψη 19).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">23</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2023, Staatsanwaltschaft Aachen (C‑819/21, EU:C:2023:841, σκέψη 20).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">24</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 29ης Απριλίου 2021, X (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Ne bis in idem) (C‑665/20 PPU, EU:C:2021:339, σκέψη 39), της 14ης Ιουλίου 2022, Procureur général près la cour d’appel d’Angers (C‑168/21, EU:C:2022:558, σκέψη 40), και της 6ης Ιουνίου 2023, O. G. (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά υπηκόου τρίτης χώρας) (C‑700/21, EU:C:2023:444, σκέψη 33).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">25</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2017, Grundza (C‑289/15, EU:C:2017:4, σκέψη 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">26</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2017, Grundza (C‑289/15, EU:C:2017:4, σκέψη 51).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">27</a>
</span>) Βλ. απόφαση SF (σκέψη 41).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">28</a>
</span>) Βλ. απόφαση SF (σκέψη 48), και διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 2023, PY (Υπήκοος τρίτης χώρας στο κράτος μέλος εκτέλεσης) (C‑636/22, EU:C:2023:899, σκέψη 37).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">29</a>
</span>) Όσον αφορά το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, βλ. απόφαση της 6ης Ιουνίου 2023, O. G. (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά υπηκόου τρίτης χώρας) (C‑700/21, EU:C:2023:444, σκέψεις 53 έως 68). Όσον αφορά το άρθρο 5, σημείο 3, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, βλ. διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 2023, PY (Υπήκοος τρίτης χώρας στο κράτος μέλος εκτέλεσης) (C‑636/22, EU:C:2023:899, σκέψεις 42 και 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">30</a>
</span>) Βλ. διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 2023, PY (Υπήκοος τρίτης χώρας στο κράτος μέλος εκτέλεσης) (C‑636/22, EU:C:2023:899, σκέψη 39). Κατά την εξέταση του ζητήματος αν υφίσταται θεμιτό συμφέρον το οποίο να δικαιολογεί την εκτέλεση, εντός του κράτους μέλους εκτέλεσης, της ποινής ή του μέτρου ασφαλείας που επιβλήθηκε από το κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος η δικαστική αρχή εκτέλεσης πρέπει να προβαίνει σε συνολική εκτίμηση όλων των συγκεκριμένων στοιχείων που χαρακτηρίζουν την κατάσταση του εκζητουμένου, από τα οποία μπορεί να προκύπτει αν υφίστανται, μεταξύ του προσώπου αυτού και του κράτους μέλους εκτέλεσης, δεσμοί από τους οποίους να μπορεί να συναχθεί ότι το εν λόγω πρόσωπο έχει ενταχθεί επαρκώς στο κράτος αυτό και ότι, ως εκ τούτου, η εκτέλεση, στο κράτος μέλος εκτέλεσης, της στερητικής της ελευθερίας ποινής ή του στερητικού της ελευθερίας μέτρου ασφαλείας που έχουν επιβληθεί εις βάρος του στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος θα συμβάλλει στην επίτευξη του σκοπού κοινωνικής επανένταξης τον οποίο επιδιώκει το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584. Μεταξύ των στοιχείων αυτών περιλαμβάνονται οι οικογενειακοί, γλωσσικοί, πολιτιστικοί, κοινωνικοί ή οικονομικοί δεσμοί που διατηρεί ο εκζητούμενος με το κράτος μέλος εκτέλεσης, καθώς και η φύση, η διάρκεια και οι συνθήκες παραμονής του στο εν λόγω κράτος μέλος. Βλ. μεταξύ άλλων, κατ’ αναλογίαν, όσον αφορά το άρθρο 4, σημείο 6, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, απόφαση της 6ης Ιουνίου 2023, O. G. (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά υπηκόου τρίτης χώρας) (C‑700/21, EU:C:2023:444, σκέψεις 60 έως 62 και 65 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">31</a>
</span>) Το Δικαστήριο έχει τονίσει ότι ο σκοπός ο οποίος συνίσταται στο να καταστεί ευχερέστερη η κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος και ο οποίος επιδιώκεται με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 πρέπει να σταθμισθεί με άλλα συμφέροντα, μεταξύ άλλων, με την αποτελεσματικότητα της ποινικής δίωξης, προκειμένου να διασφαλισθεί η πλήρης και αποτελεσματική καταστολή της αξιόποινης πράξης λόγω της οποίας εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης: βλ. απόφαση SF (σκέψη 56). Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας P. Pikamäe σχετικά με το άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584 στις προτάσεις του στην υπόθεση SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος μέλος εκτέλεσης) (C‑314/18, EU:C:2019:427, σημείο 61), «[ο] σκοπός της διευκόλυνσης της κοινωνικής επανένταξης του καταδικασθέντος δεν έχει, επομένως, απόλυτη αξία και μπορεί να σταθμιστεί σε συνάρτηση με άλλες απαιτήσεις».</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">32</a>
</span>) Η διαμεταγωγή από το κράτος μέλος έκδοσης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον αφού καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση: βλ. απόφαση SF (σκέψεις 52 και 53).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">33</a>
</span>) Βλ. επίσης, συναφώς, ανακοίνωση της Επιτροπής – Εγχειρίδιο για τον τρόπο έκδοσης και εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (ΕΕ C, C/2023/1270), σημεία 2.5.2 και 5.9.2, από την οποία προκύπτει ότι, στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, για τη μεταφορά της ποινής στο κράτος μέλος εκτέλεσης του εντάλματος, πρέπει να εφαρμόζονται η διαδικασία και οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην απόφαση-πλαίσιο 2008/909. Τούτο οδήγησε, μεταξύ άλλων, το Δικαστήριο να κρίνει ότι το άρθρο 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία η εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εκδοθέντος προς τον σκοπό της άσκησης ποινικής δίωξης εξαρτάται από την προϋπόθεση του άρθρου 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, το κράτος μέλος εκτέλεσης, προκειμένου να εκτελέσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που επιβλήθηκε στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος εις βάρος του καταδικασθέντος, δύναται να προσαρμόσει τη χρονική διάρκεια της ποινής αυτής μόνον υπό τις αυστηρές προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 2, της απόφασης-πλαισίου 2008/909: βλ. απόφαση SF (σκέψη 68).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">34</a>
</span>) Βλ. απόφαση SF (σκέψη 51).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">35</a>
</span>) Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση SF (σκέψη 47 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">36</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 18ης Απριλίου 2023, E. D. L. (Λόγος άρνησης στηριζόμενος στην ασθένεια) (C‑699/21, EU:C:2023:295, σκέψη 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">37</a>
</span>) Γενικότερα, υπογραμμίζεται ότι, κατά το στάδιο της παράδοσης, η δικαστική αρχή εκτέλεσης δεν μπορεί να έχει τη βεβαιότητα ότι η ποινή που, ενδεχομένως, θα επιβληθεί μπορεί να εκτιθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης. Ανάλογα με το είδος της ποινής, ορισμένοι λόγοι μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης μπορούν να ασκήσουν επιρροή. Τούτο συμβαίνει, για παράδειγμα, στην περίπτωση του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο κʹ, της απόφασης-πλαισίου 2008/909, το οποίο προβλέπει την περίπτωση κατά την οποία η ποινή που έχει επιβληθεί περιλαμβάνει μέτρο ψυχιατρικής ή ιατρικής μέριμνας ή άλλο μέτρο που συνεπάγεται στέρηση της ελευθερίας, το οποίο, παρά τα όσα προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, δεν μπορεί να εκτελεσθεί από το κράτος εκτέλεσης σύμφωνα με το νομικό σύστημα ή το σύστημα υγείας του κράτους αυτού.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">38</a>
</span>) Προσθέτω ότι η δεύτερη περίοδος της αιτιολογικής σκέψης 12 της απόφασης-πλαισίου 2008/909 έχει ενδεικτικό χαρακτήρα, όπως προκύπτει από την έκφραση «μεταξύ άλλων», και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποτελέσει ένδειξη για το ότι επ’ ουδενί δύναται να γίνει επίκληση του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της εν λόγω απόφασης-πλαισίου κατά την εφαρμογή της εγγύησης διαμεταγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, σημείο 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.</p>
</body>
</html>
