<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-04-202604C130202401270-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0127-24-202508078-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="2/10/2025 14:27:05" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="UNgfvYtjc4o8bZalaDRDP/iwu8t6vkSkInY1CTKJxwn7NOebiIzgpBaefAFRBUfiJA5dczMEYlfhKNmsXnRBAS3fVIDe7sWwMn8AygZj8HUOoNytEBvfe3HqwaOBJR5COOQ7jqSGreR2ZSC9tCQ1oXo2B2cIMh5UY/+pc8+M3xA=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="ey" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0127" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="ey" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 04-08-25 17:00:39" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="591cc1a2b98a4e82b2ffc3c881f2bc54" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0127" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Conclusie adv.-gen. Szpunar – Zaak C‑127/24</div>
      <div id="rId21" style="default">VHC 2 Seniorenresidenz</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      M. SZPUNAR
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 4 september 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑127/24
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      VHC 2 Seniorenresidenz und Pflegeheim gGmbH
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [verzoek van het Bundesgerichtshof (hoogste federale rechter in burgerlijke en strafzaken, Duitsland) om een prejudiciële beslissing]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      „Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Auteursrecht en naburige rechten – Richtlijn 2001/29/EG – Artikel 3, lid 1 – Recht op mededeling aan het publiek – Begrip ,mededeling aan het publiek’ – Nieuw publiek – Doorgifte van een signaal met behulp van een eigen kabelnetwerk van een bejaardenhuis”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is thans vaste rechtspraak dat een gebruiker een mededeling aan het publiek verricht in de zin van het auteursrecht van de Unie, als hij weloverwogen toegang verleent tot beschermde werken die het voorwerp van radio‑ of televisie-uitzendingen zijn geweest aan leden van het publiek die zonder de tussenkomst van deze gebruiker geen toegang tot die uitzendingen hadden kunnen hebben. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>) Het gaat dan met name om exploitanten van hotels, cafés en restaurants, kuuroorden, revalidatiecentra en appartementen voor kortstondige verhuur. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Al deze inrichtingen hebben gemeen dat zij een occasioneel publiek ontvangen dat er, min of meer vrijwillig, voor een relatief korte periode verblijft, zodat kan worden aangenomen dat dit publiek zich voor het betrokken verblijf niet kan voorzien van materiaal waarmee het toegang kan krijgen tot met name televisie-uitzendingen. Dit publiek is voor toegang tot die uitzendingen dus afhankelijk van de dienstverlening van de exploitant van de inrichting.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de onderhavige zaak wordt het Hof verzocht te antwoorden op de vraag of deze redenering ook geldt voor een inrichting waar de betrokken ontvangers permanent wonen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke bepalingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Unierecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-3">
      „De lidstaten voorzien ten behoeve van auteurs in het uitsluitende recht, de mededeling van hun werken aan het publiek, per draad of draadloos, met inbegrip van de beschikbaarstelling van hun werken voor het publiek op zodanige wijze dat deze voor leden van het publiek op een door hen individueel gekozen plaats en tijd toegankelijk zijn, toe te staan of te verbieden.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Duits recht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Naar Duits recht wordt het recht van mededeling aan het publiek via radio of televisie en de daaropvolgende doorgifte via de kabel geregeld in § 15, leden 2 en 3, van het Gesetz über Urheberrecht und verwandte Schutzrechte – Urheberrechtsgesetz (wet op het auteursrecht en de naburige rechten) van 9 september 1965 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), gelezen in samenhang met de §§ 20 en 20b van deze wet.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Feiten in het hoofdgeding, procedure en prejudiciële vragen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA) is een organisatie voor het collectieve beheer van auteursrechten op muziekgebied.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">VHC 2 Seniorenresidenz und Pflegeheim GmbH (hierna: „VHC 2 Seniorenresidenz”) exploiteert een bejaarden‑ en verpleeghuis, waar permanent 89 hulpbehoevende ouderen wonen die volledige verzorging en verpleging ontvangen in 88 eenpersoons‑ en 3 tweepersoonskamers, aangevuld met verschillende gemeenschappelijke ruimtes, zoals restaurants en huiskamers. VHC 2 Seniorenresidenz ontvangt via een eigen satellietontvangstinstallatie omroepuitzendingen, dat wil zeggen televisie‑ en radioprogramma’s, die gelijktijdig, volledig en ongewijzigd via haar kabelnetwerk worden doorgegeven aan de aansluitingen in de kamers van de bewoners en de verpleegkamers.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien GEMA van mening is dat voor deze doorgifte van de programma’s een licentie is vereist, heeft zij bij het Landgericht (rechter in eerste aanleg, Duitsland) tegen VHC 2 Seniorenresidenz een vordering ingesteld tot staking van de uitzending van de muziekwerken uit haar repertoire, welke vordering door die rechter is toegewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het door VHC 2 Seniorenresidenz tegen dat vonnis ingestelde hoger beroep heeft het Oberlandesgericht Zweibrücken (hoogste rechterlijke instantie van de deelstaat Noordrijn-Westfalen, Zweibrücken, Duitsland) de vordering van GEMA afgewezen op grond dat de litigieuze doorgifte geen mededeling aan het publiek betreft. Deze rechter heeft in wezen geoordeeld dat er weliswaar sprake is van een mededelingshandeling, maar dat deze mededeling niet is bestemd voor een publiek, aangezien zij is gericht tot de beperkte kring van bewoners van het tehuis die weliswaar voldoet aan het criterium van een vrij groot aantal personen, maar een structureel zeer homogene groep vormt die daar waarschijnlijk duurzaam zal verblijven en nauwelijks verandert. Volgens deze rechter is de betrokken mededeling dus beperkt tot specifieke personen die tot een private groep behoren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Bundesgerichtshof (hoogste federale rechter in burgerlijke en strafzaken, Duitsland), de verwijzende rechter, waarbij GEMA beroep in Revision heeft ingesteld, vraagt zich in dit verband af of de bewoners van het bejaardenhuis in kwestie een publiek vormen in de zin van de rechtspraak van het Hof inzake het begrip „mededeling aan het publiek”, en of zij een „nieuw publiek” vormen in de zin van die rechtspraak in de context van de doorgifte van radio‑ en televisieprogramma’s door de exploitant van dat tehuis ten behoeve van deze bewoners. De verwijzende rechter vraagt zich ook af of een dergelijke doorgifte plaatsvindt volgens een nieuwe technische werkwijze in de zin van die rechtspraak.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In die omstandigheden heeft het Bundesgerichtshof de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-5">
      „1) Vormen de bewoners van een commercieel geëxploiteerd bejaardenhuis die in hun kamers over een radio‑ en televisieaansluiting beschikken waaraan de exploitant van het bejaardenhuis via zijn kabelnet gelijktijdig, onveranderd en volledig omroepprogramma’s doorgeeft die hij via een eigen satellietontvangstsysteem heeft ontvangen, een ‚onbepaald aantal potentiële ontvangers’ in de zin van de definitie van ‚mededeling aan het publiek’ als bedoeld in artikel 3, lid 1, van [richtlijn 2001/29]?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-29" title="page-5">
      2) Is de tot dusver door het Hof gehanteerde definitie, volgens welke voor de kwalificatie als ‚mededeling aan het publiek’ in de zin van artikel 3, lid 1, van [richtlijn 2001/29] vereist is dat de ‚mededeling van een beschermd werk [plaatsvindt] volgens een specifieke technische werkwijze die verschilt van de werkwijzen die tot dan toe werden gebruikt, of, bij gebreke daarvan, gericht [is] tot een ‚nieuw publiek’, dat wil zeggen een publiek dat door de houder van het auteursrecht nog niet in aanmerking werd genomen toen hij toestemming verleende voor de oorspronkelijke mededeling van zijn werk aan het publiek’, nog steeds algemeen geldig, of is de gebruikte technische werkwijze alleen nog van belang bij doorgifte op het open internet van inhoud die voorheen via de ether, satelliet of kabel is ontvangen?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-30" title="page-5">
      3) Is er sprake van een ‚nieuw publiek’ in de zin van de definitie van ‚mededeling aan het publiek’ als bedoeld in artikel 3, lid 1, van [richtlijn 2001/29], wanneer een persoon die een bejaardenhuis met winstoogmerk exploiteert, via zijn kabelnet omroepprogramma’s die hij via een eigen satellietontvangstsysteem heeft ontvangen, gelijktijdig, onveranderd en volledig doorgeeft aan de aanwezige radio‑ en televisieaansluitingen in de kamers van de bewoners? Is het voor deze beoordeling van belang of de bewoners de radio‑ en televisieprogramma’s ook zonder kabeldoorgifte via de ether in hun kamers kunnen ontvangen? Is het voor deze beoordeling verder van belang of de rechthebbenden reeds een vergoeding ontvangen voor de toestemming die is gegeven voor de oorspronkelijke uitzending?”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het verzoek om een prejudiciële beslissing is bij het Hof ingekomen op 15 februari 2024. Schriftelijke opmerkingen zijn ingediend door de partijen bij het hoofdgeding, de Franse regering en de Europese Commissie. Dezelfde partijen waren aanwezig bij de terechtzitting van 2 april 2025.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn verzoek om een prejudiciële beslissing wenst de verwijzende rechter te vernemen of artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 aldus moet worden uitgelegd dat de exploitant van een bejaardenhuis een mededeling aan het publiek verricht wanneer hij met zijn kabelnet omroepprogramma’s die hij via een satellietontvangstsysteem heeft ontvangen, gelijktijdig, onveranderd en volledig doorgeeft aan de aanwezige radio‑ en televisieaansluitingen in de kamers van de bewoners. Daartoe stelt deze rechter drie vragen over drie elementen van de in de rechtspraak van het Hof ontwikkelde definitie van het begrip „mededeling aan het publiek”, te weten de begrippen „publiek”, „specifieke technische werkwijze” en „nieuw publiek”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik zal mijn analyse toespitsen op de tweede en de derde vraag, aangezien het door mij voorgestelde antwoord daarop de verwijzende rechter in staat zal stellen het hoofdgeding te beslechten. De eerste vraag zal ik dus slechts subsidiair behandelen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tweede en derde prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn tweede en derde vraag wenst de verwijzende rechter te vernemen of het in het hoofdgeding aan de orde zijnde gedrag van de exploitant van een bejaardenhuis een mededeling aan het publiek is in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, zoals uitgelegd door het Hof, hetzij als mededelingshandeling die is verricht volgens een „specifieke technische werkwijze”, hetzij als mededeling die is bestemd voor een „nieuw publiek”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Begrip „specifieke technische werkwijze”: tweede prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om te beginnen merk ik op dat de tweede prejudiciële vraag, zoals geformuleerd door de verwijzende rechter, dermate abstract en algemeen is dat twijfel kan rijzen over de ontvankelijkheid ervan, aangezien het Hof niet bevoegd is om hypothetische vragen te beantwoorden die niet noodzakelijk zijn voor de beslechting van het geding dat aanhangig is bij de rechterlijke instantie die hem om een prejudiciële beslissing heeft verzocht. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>) Uit de verwijzingsbeslissing blijkt echter dat deze rechter met deze vraag in wezen wenst te vernemen of het feit dat de exploitant van een bejaardenhuis met een kabelsysteem de via zijn satellietantenne ontvangen televisie‑ en radioprogramma’s doorgeeft aan de kamers van dat tehuis, een mededeling aan het publiek is waarvoor de toestemming van de auteursrechthebbenden vereist is uit hoofde van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, op de enkele grond dat deze doorgifte plaatsvindt met een specifiek technisch middel dat verschilt van dat van de oorspronkelijke uitzending en zonder dat hoeft te worden nagegaan of is voldaan aan het criterium van het „nieuwe publiek”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens die beslissing vloeien de twijfels van de verwijzende rechter voort uit het feit dat het Hof weliswaar het criterium van de „andere technische werkwijze” heeft vastgesteld, maar in bepaalde situaties daarvan lijkt te zijn afgeweken of in andere gevallen geen rekening lijkt te hebben gehouden met dat criterium. Volgens deze rechter verricht een exploitant die met een kabelsysteem het via een satellietantenne ontvangen televisie‑ en radiosignaal doorgeeft, een mededeling (doorgifte) volgens een andere technische werkwijze (de kabel) dan de voor de oorspronkelijke uitzending gebruikte technische werkwijze (de satelliet).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit uitgangspunt van de verwijzende rechter lijkt mij echter onjuist.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zowel het criterium van het nieuwe publiek als dat van de specifieke technische werkwijze zijn namelijk ontwikkeld in de rechtspraak en moeten bij de uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 dus worden begrepen en toegepast overeenkomstig de rechtspraak die deze criteria heeft vastgesteld. Dat tweede criterium is door het Hof ingevoerd om een onderscheid te maken tussen twee soorten situaties: die waarin twee doorgiften worden verricht „onder specifieke technische omstandigheden [...], met een andere manier van doorgifte van de beschermde werken en elk bestemd voor een publiek” en die waarin „een ondernemer door zijn bewuste interventie een uitzending met beschermde werken toegankelijk had gemaakt voor een nieuw publiek”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>) Terwijl de eerste soort situaties met name de doorgifte via internet betreft, valt het geval waarin de exploitant van een hotel via de kabel het door een antenne ontvangen televisiesignaal doorgeeft aan de kamers van dat hotel, dat aan de orde was in de zaak die heeft geleid tot het arrest SGAE, onder de tweede soort situaties. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De in het hoofdgeding aan de orde zijnde situatie van de exploitant van een bejaardenhuis is vergelijkbaar met die tweede situatie. Deze exploitant, die met een kabelsysteem de via zijn satellietantenne ontvangen uitzendingen doorgeeft aan de kamers van dat tehuis, geeft deze uitzendingen dus niet door volgens een specifieke technische werkwijze die verschilt van die welke voor deze uitzendingen werd gebruikt, maar verleent enkel toegang tot die uitzendingen aan de bewoners.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Meer in het algemeen verwijst het begrip „specifieke technische werkwijze”, zoals dat uit de rechtspraak van het Hof naar voren komt (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>), naar de technische werkwijzen die, vanwege het gebruik van andere doorgiftemiddelen dan die van de oorspronkelijke uitzending, toegang tot die uitzending mogelijk maken onder technische voorwaarden die wezenlijk anders zijn, hetzij gezien het dekkingsgebied, hetzij gezien de toegankelijkheid of de kwaliteit van het signaal, hetzij, ten slotte, wat de voor de ontvangst noodzakelijke apparatuur betreft. De traditionele wijzen van uitzending van radio en televisie – via de ether, via satelliet en via de kabel – en het internet zijn dus specifieke technische werkwijzen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat meer in het bijzonder de auteursrechtelijke aspecten van de distributie via de kabel betreft, deze zijn met name geregeld in richtlijn 93/83/EEG. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>) Het Hof heeft reeds geoordeeld dat deze richtlijn uitsluitend de betrekkingen regelt tussen de houders van auteursrechten en naburige rechten en de „kabelmaatschappijen” of „kabelbedrijven”, waarbij deze begrippen verwijzen naar de exploitanten van traditionele kabelnetwerken waarvan de voornaamste activiteit bestaat in de distributie van radio‑ en televisie-uitzendingen via de kabel. Een hotel kan dus niet worden beschouwd als een „kabelmaatschappij” in de zin van die richtlijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit geldt mijns inziens ook voor het begrip „specifieke technische werkwijze”. Kenmerkend voor een kabelmaatschappij in de zin van richtlijn 93/83 is namelijk dat zij door haar activiteit de technische en economische voorwaarden voor de ontvangst van het signaal waarvan zij de doorgifte verzekert, wezenlijk wijzigt. Zo zorgt een kabelmaatschappij er niet alleen voor dat haar klanten niet hun eigen antenne hoeven te installeren, maar maakt zij ook de ontvangst mogelijk op plaatsen waar het terrestrische of satellietsignaal zwak is of niet bestaat, en verleent zij toegang tot uitzendingen van de verschillende omroeporganisaties door het creëren van een „programmapakket”. Ook kan zij, binnen de wettelijke en technische grenzen van haar activiteit, een onbepaald aantal gebruikers op haar netwerk aansluiten. Een dergelijke kabelmaatschappij geeft dus zelfstandig de oorspronkelijke uitzendingen door.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De exploitant van een inrichting als een hotel of, zoals in casu, een bejaardenhuis, die het door zijn eigen antenne ontvangen signaal doorgeeft aan verschillende plaatsen in die inrichting, met name de wooneenheden, zorgt er daarentegen alleen voor dat de oorspronkelijke uitzending kan worden ontvangen op de televisietoestellen die zich op die plaatsen bevinden, plaatsen waarvan het aantal overigens is vastgesteld en die zich doorgaans bevinden in één enkel gebouw of een complex van gebouwen dat één inrichting vormt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat de doorgifte via de kabel betreft, heeft het begrip „specifieke technische werkwijze” dus betrekking op de doorgifte door exploitanten van kabelnetwerken, zoals die welke aan de orde was in de zaak die heeft geleid tot het arrest AKM. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>) Dit begrip heeft echter geen betrekking op de enkele doorgifte van het signaal van een antenne naar televisietoestellen binnen één inrichting, ook al vindt deze doorgifte gewoonlijk ook via de kabel plaats.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien de criteria „specifieke technische werkwijze” en „nieuw publiek” losstaan van elkaar, betekent het feit dat aan een van deze criteria is voldaan overigens dat de situatie niet hoeft te worden onderzocht vanuit het oogpunt van het andere criterium. Het is waar dat het Hof in het arrest AKM (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>) de toepassing van het criterium van de „specifieke technische werkwijze” teneinde vast te stellen dat er geen sprake was van een mededeling aan het publiek, heeft afgewezen op grond dat niet was voldaan aan het criterium van een „nieuw publiek”. Zoals de Commissie terecht opmerkt, ging het echter om een uitzonderlijke situatie waarin krachtens het toepasselijke nationale recht de toestemming van de auteursrechthebbenden aan de nationale omroeporganisatie gelijkstond aan toestemming voor de doorgifte via de kabel van de uitzendingen van die omroeporganisatie. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>) Het arrest AKM (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>) bevat dus slechts een vrij voor de hand liggende regel, te weten dat wanneer duidelijk is dat de rechthebbenden zowel voor de oorspronkelijke als voor de secundaire mededeling toestemming hebben verleend, de voor die tweede mededeling gebruikte technische werkwijze niet van belang is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mitsdien moet op de tweede vraag worden geantwoord dat de doorgifte van het radio‑ en televisiesignaal van de antenne aan de ontvangsttoestellen die zich in een bejaardenhuis bevinden geen mededeling is die wordt verricht volgens een specifieke technische werkwijze die verschilt van die welke voor de oorspronkelijke uitzending werd gebruikt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Begrip „nieuw publiek”: derde prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn derde prejudiciële vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 aldus moet worden uitgelegd dat het feit dat een exploitant van een bejaardenhuis met een kabelsysteem de via zijn satellietantenne ontvangen uitzendingen doorgeeft aan de kamers van dat tehuis, een mededeling aan het publiek vormt waarvoor krachtens deze bepaling toestemming is vereist van de auteursrechthebbenden, omdat deze doorgifte bestemd is voor een „nieuw publiek”, dat wil zeggen een publiek dat de auteursrechthebbenden niet op het oog hadden toen zij toestemming verleenden voor de oorspronkelijke uitzending.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het begrip „nieuw publiek” in de context van het recht van mededeling aan het publiek vindt zijn oorsprong in het arrest SGAE. De zaak die tot dat arrest heeft geleid, betrof de doorgifte van het televisiesignaal naar hotelkamers, dat wil zeggen een secundair gebruik van televisie-uitzendingen. De relevantie van het criterium „nieuw publiek” voor de kwalificatie van een dergelijk gebruik als mededeling aan het publiek wordt in dat arrest als volgt toegelicht:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-10">
      „40. [Er] moet [...] op worden gewezen dat een mededeling die in omstandigheden als die in het hoofdgeding wordt verricht, [...] moet worden gezien als een mededeling die door een andere organisatie van wederdoorgifte dan de oorspronkelijke organisatie wordt gedaan. Een dergelijke doorgifte geschiedt dus ten behoeve van een ander publiek dan het door de oorspronkelijke mededeling van het werk beoogde publiek, dat wil zeggen een nieuw publiek.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-10">
      41. [D]e de auteur [heeft], wanneer hij in de radio-uitzending van zijn werk toestemt, slechts het oog op de directe consumenten, dat wil zeggen de bezitters van ontvangsttoestellen die, individueel of in hun privé‑ of gezinssfeer, de uitzendingen ontvangen. Zodra die ontvangst ten behoeve van een veel groter gehoor geschiedt, en soms om er voordeel uit te halen, kan een nieuw gedeelte van het publiek het werk horen of zien en is de mededeling van de uitzending [...] niet meer de eenvoudige ontvangst van de uitzending zelf, maar een zelfstandige handeling waarmee het uitgezonden werk aan een nieuw publiek wordt medegedeeld. [...] [V]oor deze openbare ontvangst [geldt] weer het uitsluitende recht van de auteur om toestemming te verlenen.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-10">
      42. Hotelgasten vormen een dergelijk nieuw publiek. Het voor deze gasten ten gehore brengen van een uitgezonden werk door middel van televisietoestellen is immers niet een eenvoudig technisch middel om de ontvangst van de oorspronkelijke uitzending in het ontvangstgebied ervan mogelijk te maken of te verbeteren. Integendeel is het hotel het orgaan dat, met volledige kennis van de gevolgen van zijn gedrag, tussenkomt om aan zijn gasten toegang tot het beschermde werk te verlenen. Zonder deze tussenkomst zouden de hotelgasten, hoewel zij zich fysiek in deze zone bevinden, in beginsel immers niet van het uitgezonden werk kunnen genieten.” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>)
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens de thans vaste formulering wordt onder „nieuw publiek” verstaan een publiek dat door de rechthebbende nog niet in aanmerking werd genomen toen hij toestemming verleende voor de oorspronkelijke mededeling van zijn werk aan het publiek. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>) Zoals het Hof in het arrest SGAE (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>) heeft aangegeven, heeft de auteur, wanneer hij in de radio-uitzending van zijn werk toestemt, slechts de directe consumenten op het oog, dat wil zeggen de bezitters van ontvangsttoestellen die, individueel of in hun privé‑ of gezinssfeer, de uitzendingen ontvangen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Klanten van inrichtingen als hotels, cafés en restaurants of revalidatiecentra bevinden zich niet in een dergelijke situatie, aangezien zij de uitzendingen niet als bezitters van ontvangstapparatuur ontvangen, maar enkel als gebruikers ervan, en niet in hun privé‑ of gezinssfeer, maar in openbare ruimtes. Het is dus alleen dankzij de tussenkomst van de exploitant van de betrokken inrichting dat zijn klanten in dergelijke omstandigheden van deze uitzendingen kunnen profiteren. Die klanten vormen dus een aanvullend publiek ten opzichte van het publiek dat de rechthebbenden in aanmerking hebben genomen toen zij toestemming verleenden voor de oorspronkelijke mededeling van hun werken aan het publiek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De bewoners van een bejaardenhuis verkeren in dit opzicht in een bijzondere situatie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is waar dat de exploitant van dat tehuis met volledige kennis van de gevolgen van zijn gedrag intervenieert om toegang tot de beschermde werken te verlenen aan zijn klanten, die zonder die tussenkomst geen toegang zouden hebben tot die werken, althans niet onder de door deze exploitant verzekerde voorwaarden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Als men deze redenering echter tot het uiterste doortrekt, dan zou het door de rechthebbenden bij het verlenen van hun oorspronkelijke toestemming in aanmerking genomen publiek beperkt blijven tot de eigenaren van eengezinswoningen met hun eigen antennes. In alle andere situaties is de ontvangst van het televisiesignaal in zekere mate afhankelijk van de tussenkomst van derden, of het nu gaat om eigenaren in het geval van huurwoningen, beheerders van gebouwen in mede-eigendom met gemeenschappelijke antennes of exploitanten van lokale kabelnetwerken. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Erkennen dat er in al deze situaties sprake is van een secundaire mededeling aan het publiek, zou indruisen tegen zowel de letter als de geest van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, zoals uitgelegd door het Hof. Een dergelijke uitlegging zou namelijk leiden tot overcompensatie van de auteursrechthebbenden, die tweemaal – eerst door de omroeporganisaties en vervolgens door de personen verantwoordelijk voor deze secundaire mededeling – een vergoeding zouden ontvangen voor een mededeling die in werkelijkheid tot hetzelfde publiek is gericht en onder dezelfde technische voorwaarden wordt verricht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hieruit volgt mijns inziens dat de analyse niet uitsluitend moet worden toegespitst op de rol van de gebruiker die de toegang tot de oorspronkelijke uitzendingen mogelijk maakt, maar dat rekening moet worden gehouden met de hoedanigheid waarin de beoogde ontvangers die toegang verkrijgen, teneinde vast te stellen of het daadwerkelijk om een nieuw publiek gaat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vanuit dit oogpunt moeten de bewoners van een bejaardenhuis mijns inziens worden beschouwd als directe consumenten van de oorspronkelijke uitzendingen in de zin van punt 41 van het arrest SGAE. Zoals is vastgesteld, blijkt immers uit de verwijzingsbeslissing dat in het hoofdgeding deze bewoners in beginsel in dat tehuis zijn gaan wonen om er de laatste fase van hun leven door te brengen. Als permanente bewoners moeten zij dus worden beschouwd als de bezitters van de aldaar geïnstalleerde ontvangsttoestellen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>) die in hun privésfeer de uitzendingen ontvangen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het specifieke karakter van een bejaardenhuis houdt verband met het feit dat de bewoners ervan wegens hun leeftijd niet volledig zelfstandig zijn, maar op tal van punten in hun dagelijks leven afhankelijk zijn van de diensten die de exploitant van dat tehuis verleent. Dat is ook de belangrijkste reden waarom zij ervoor kiezen daar te gaan wonen. Deze diensten omvatten niet alleen de eigenlijke zorg, maar ook tal van diensten die het dagelijks leven betreffen. Eén daarvan is het verschaffen van toegang tot radio‑ en televisiesignalen met behulp van de eigen apparatuur van het tehuis. Gelet op het feit dat deze bewoners de hoedanigheid hebben van directe consumenten van de oorspronkelijke uitzending, mag het verschaffen van die toegang niet worden beschouwd als een secundaire mededeling aan het publiek, maar dient het te worden beschouwd als een eenvoudig technisch middel om de ontvangst van de oorspronkelijke uitzending in het ontvangstgebied ervan mogelijk te maken in de zin van punt 42 van het arrest SGAE.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze redenering sluit aan bij het door het Hof in punt 45 van het arrest GEMA gemaakte voorbehoud dat in het geval van het verstrekken van apparatuur voor de ontvangst van televisie‑ en radioprogramma’s in appartementen die worden verhuurd aan huurders die er hun verblijfplaats hebben, deze huurders niet kunnen worden beschouwd als een „nieuw publiek” en een dergelijke beschikbaarstelling dus niet onder het uitsluitende recht van mededeling aan het publiek valt. Op dit punt ben ik het niet eens met het argument van GEMA dat de situatie in dat arrest niet vergelijkbaar is met die welke in de onderhavige zaak aan de orde is, omdat volgens GEMA de eigenaar van een huurwoning alleen de woning ter beschikking van de huurder stelt, terwijl de exploitant van een bejaardenhuis zelf de bewoners alle noodzakelijke diensten verleent. In beide gevallen vormt de dienst bestaande in het verschaffen van toegang tot radio‑ en televisie-uitzendingen geen mededeling aan het publiek wanneer de ontvangers van de dienst worden beschouwd als de bezitters van ontvangsttoestellen die deze uitzendingen in hun privésfeer ontvangen. Het feit dat dezelfde dienstverlener eventueel nog andere diensten verleent, is hierbij niet relevant.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aldus moet worden geoordeeld dat de bewoners van een bejaardenhuis geen nieuw publiek vormen dat de auteursrechthebbenden niet op het oog hadden toen zij toestemming hebben gegeven voor de oorspronkelijke mededeling van hun werken aan het publiek in de vorm van een uitzending. Bijgevolg valt de doorgifte van deze werken door de exploitant van dit tehuis aan die bewoners niet onder het begrip „mededeling aan het publiek” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 en is deze dus niet onderworpen aan het uitsluitende recht van die rechthebbenden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aan deze vaststelling wordt niet afgedaan door het argument van GEMA dat haar tarieven voorzien in de betaling van de royalty’s door onder andere exploitanten van bejaardenhuizen, zodat de door deze exploitanten ten behoeve van de bewoners van deze tehuizen verrichte mededelingen niet kunnen worden geacht onder de aan de omroeporganisaties verleende toestemming te vallen. De uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, die in de onderhavige zaak aan de orde is, heeft namelijk betrekking op de materiële omvang van het recht van mededeling aan het publiek en kan niet afhankelijk zijn van de praktijk van collectief beheer van dat recht; die praktijk zal zich juist aan deze uitlegging moeten aanpassen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het winstoogmerk van de activiteit van de exploitant van een bejaardenhuis is evenmin van invloed op de auteursrechtelijke kwalificatie van zijn gedrag. Het is duidelijk dat de verblijfkosten die de bewoners van een tehuis aan die exploitant betalen, onder andere betrekking hebben op de terbeschikkingstelling van het radio- en televisiesignaal. Deze kosten moeten in een dergelijke situatie echter worden beschouwd als een tegenprestatie voor de dienst die erin bestaat dat deze bewoners oorspronkelijke uitzendingen kunnen ontvangen en het betalen ervan verandert deze dienst niet in een autonome exploitatie van die uitzendingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien moet de vaststelling dat de bewoners van een bejaardenhuis geen nieuw publiek vormen waarvoor een door de exploitant van dat tehuis verrichte mededeling is bestemd, mijns inziens niet alleen gelden voor televisietoestellen die zijn geïnstalleerd in de individuele kamers van de bewoners, waarop de prejudiciële vragen uitdrukkelijk betrekking hebben, maar ook voor televisietoestellen die zijn geïnstalleerd in gemeenschappelijke ruimtes, zoals restaurants en zitkamers. Hoewel bepaalde activiteiten van de bewoners, zoals het nuttigen van de maaltijden of bepaalde vrijetijdsbesteding, wegens het specifieke karakter van een bejaardenhuis (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>) gezamenlijk plaatsvinden, behoren deze activiteiten immers nog steeds tot hun privésfeer. Deze privésfeer beperken tot de individuele kamers lijkt mij niet alleen vanuit axiologisch oogpunt onaanvaardbaar, maar ook feitelijk eenvoudigweg onjuist: gelet op de specifieke situatie van een bejaardenhuis vormen de gemeenschappelijke ruimtes in feite het verlengstuk van de privésfeer van de bewoners.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Antwoord op de vragen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak dient een secundaire mededeling, om te worden gekwalificeerd als „mededeling aan het publiek” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, te worden verricht volgens een specifieke technische werkwijze, of, bij gebreke daarvan, bestemd te zijn voor een nieuw publiek. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>) In een situatie als die in het hoofdgeding is aan geen van beide criteria voldaan. Bijgevolg moet op de tweede en derde vraag worden geantwoord dat de exploitant van een bejaardenhuis geen mededeling aan het publiek verricht wanneer hij met zijn kabelnet omroepprogramma’s die hij via een satellietontvangstsysteem heeft ontvangen, gelijktijdig, onveranderd en volledig doorgeeft aan de aanwezige radio‑ en televisieaansluitingen in de kamers van de bewoners.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Subsidiair: eerste prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn eerste vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of de bewoners van een bejaardenhuis een publiek vormen waarvoor de door de exploitant van dat tehuis verrichte mededeling is bestemd in omstandigheden als die van het hoofdgeding. Mocht het Hof mijn voorstel voor een antwoord op de tweede en de derde vraag volgen, dan zou de eerste vraag zonder voorwerp geraken, want het gedrag van de betrokken exploitant zou dan veeleer moet worden opgevat als een technisch middel dat het voor een deel van het publiek waarop de oorspronkelijke uitzending betrekking heeft, mogelijk maakt die uitzending te ontvangen. Ik zal de eerste vraag dus slechts subsidiair onderzoeken, voor het geval het Hof mijn voorstel niet zou volgen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De twijfels van de verwijzende rechter hebben betrekking op het feit dat het Oberlandesgericht Zweibrücken in zijn uitspraak in hoger beroep in het hoofdgeding heeft geoordeeld dat de betrokken mededeling niet bestemd was voor een publiek, maar voor een private groep. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>) Mijns inziens is deze beoordeling van de rechter in hoger beroep echter onjuist.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak van het Hof doelt het begrip „publiek” op een onbepaald aantal potentiële ontvangers en impliceert het bovendien een vrij groot aantal personen. Dit begrip houdt dus een zekere de-minimisdrempel in, hetgeen een te gering of zelfs onbeduidend aantal betrokkenen uitsluit. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband wordt in het hoofdgeding niet betwist dat de bewoners van het door verweerster geëxploiteerde tehuis wel degelijk een vrij grote groep personen vormen die de de-minimisdrempel overschrijdt. Het lijkt daarentegen onduidelijk of zij als onbepaalde personen dan wel als een private groep moeten worden beschouwd, gelet op, ten eerste, de relatieve stabiliteit van deze groep personen en, ten tweede, de banden die zij tijdens hun verblijf in het betrokken tehuis met elkaar kunnen hebben opgebouwd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband heeft het Hof met betrekking tot de „onbepaaldheid” van de leden van het publiek geoordeeld dat het ging om „personen in het algemeen, met andere woorden, niet beperkt tot specifieke individuen die tot een bepaalde private groep behoren”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>) Het publiek wordt dus gedefinieerd als het tegenovergestelde van een private groep, in die zin dat in de context van een mededeling van auteursrechtelijk beschermde werken personen die geen private groep vormen, als publiek moeten worden aangemerkt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat het Hof echter niet uitdrukkelijk heeft gezegd, maar wat inherent is aan deze tegenstelling, is dat, opdat een mededeling niet wordt geacht bestemd te zijn voor een publiek en aldus ontsnapt aan het uitsluitende recht van de auteurs, de persoon die deze mededeling heeft gedaan, deel moet uitmaken van de betrokken private groep. Alleen wanneer aan deze voorwaarde is voldaan, kan de mededeling worden geacht bestemd te zijn voor een private groep, namelijk die van de persoon die de mededeling heeft gedaan (ook wel „privékring” of „kring van het gezin” genoemd). (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wanneer de personen voor wie de mededeling is bestemd daarentegen geen deel uitmaken van de privékring van de persoon die de mededeling heeft gedaan, vormen zij vanuit het oogpunt van deze persoon een publiek, hoewel zij onderling tot een private groep kunnen behoren. De mededeling is dan bestemd voor een publiek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze situatie komt precies overeen met die van een bejaardenhuis als in het hoofdgeding aan de orde is. Hoewel de bewoners onderling een private groep kunnen vormen, is dit voor de onderhavige zaak irrelevant, aangezien hun relatie met de exploitant van het bejaardenhuis, dat wil zeggen de persoon die de litigieuze mededeling heeft verricht, geen private relatie is, maar een commerciële relatie tussen een aanbieder van diensten en zijn klanten. Vanuit het oogpunt van het recht van mededeling aan het publiek kunnen deze bewoners dus een publiek vormen waarvoor de door de exploitant van het betrokken tehuis verrichte mededeling is bestemd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is waar dat het Hof in het arrest SCF (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>) patiënten van een tandartspraktijk niet als „publiek” heeft aangemerkt. In die zaak ging het echter niet om de uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, maar om die van artikel 8, lid 2, van richtlijn 92/100/EEG (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>), dat niet voorziet in een uitsluitend recht om de mededeling van fonogrammen aan het publiek toe te staan of te verbieden, maar in een recht van compensatoire aard, dat wil zeggen een zuiver economisch recht. Na te hebben vastgesteld dat met deze twee rechten gedeeltelijk uiteenlopende doelstellingen worden nagestreefd (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>), heeft het Hof specifieke criteria als doorslaggevend kunnen beschouwen, met name die van de ontvankelijkheid van de ontvangers voor de mededeling en van het quasi-private karakter van de groep die bestaat uit de patiënten van een tandartspraktijk. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>) Dit arrest is echter niet relevant voor de uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hieruit volgt dat indien een mededeling in de vorm van doorgifte van het radio‑ en televisiesignaal door de exploitant van een bejaardenhuis, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, moet worden beschouwd als een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29, de bewoners van dat tehuis een publiek zouden kunnen vormen waarvoor deze mededeling is bestemd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het bovenstaande geef ik het Hof in overweging de prejudiciële vragen van het Bundesgerichtshof te beantwoorden als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-85" title="page-17">
      „Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-86" title="page-17">
      moet aldus worden uitgelegd dat
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-87" title="page-17">
      de exploitant van een bejaardenhuis geen mededeling aan het publiek verricht wanneer hij met zijn kabelnet omroepprogramma’s die hij via een satellietontvangstsysteem heeft ontvangen, gelijktijdig, onveranderd en volledig doorgeeft aan de aanwezige radio‑ en televisieaansluitingen in de kamers van de bewoners.”
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Frans.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Zie in die zin laatstelijk arrest van 20 juni 2024, GEMA (C‑135/23, EU:C:2024:526, in het bijzonder punten 30, 33, 38 en 44; hierna „arrest GEMA”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Zie respectievelijk arresten van 7 december 2006, SGAE (C‑306/05, EU:C:2006:764, punt 46; hierna: „arrest SGAE”); 4 oktober 2011, Football Association Premier League e.a. (C‑403/08 en C‑429/08, EU:C:2011:631, punt 196); 27 februari 2014, OSA (C‑351/12, EU:C:2014:110, punt 26); 31 mei 2016, Reha Training (C‑117/15, EU:C:2016:379, punten 55 en 56), en arrest GEMA (punten 44‑46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) PB 2001, L 167, blz. 10.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) BGBl. 1965 I, blz. 1273.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Zie voor de relevantie van deze begrippen laatstelijk arrest GEMA (punten 38 en 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Zie laatstelijk arrest van 19 juni 2025, Laimz (C‑509/23, EU:C:2025:466, punten 54 en 55).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Zie arrest van 7 maart 2013, ITV Broadcasting e.a. (C‑607/11, EU:C:2013:147, punten 38 en 39). Cursivering van mij.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Zie arrest van 7 maart 2013, ITV Broadcasting e.a. (C‑607/11, EU:C:2013:147, punt 38).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Het bestaan van een specifieke technische werkwijze is met name vastgesteld in de arresten van 7 maart 2013, ITV Broadcasting e.a. (C‑607/11, EU:C:2013:147, punt 26); 16 maart 2017, AKM (C‑138/16, EU:C:2017:218, punt 26), en 29 november 2017, VCAST (C‑265/16, EU:C:2017:913).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Richtlijn van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB 1993, L 248, blz. 15).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Arrest van 11 april 2024, Citadines (C‑723/22, EU:C:2024:289, punten 26 en 27 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Arrest van 16 maart 2017 (C‑138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Arrest van 16 maart 2017 (C‑138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Zie arrest van 16 maart 2017, AKM (C‑138/16, EU:C:2017:218, punten 9 en 28‑30).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Arrest van 16 maart 2017 (C‑138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Arrest SGAE, punten 40-42. Cursivering van mij. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Zie laatstelijk arrest GEMA (punt 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Zie punt 41 van dat arrest, aangehaald in punt 29 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Zoals het geval was voor het betrokken netwerk in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 16 maart 2017, AKM (C 138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) En naar mijn mening ongeacht of deze toestellen hun toebehoren of door de exploitant van het tehuis aan hen ter beschikking worden gesteld.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Zie punt 38 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Zie laatstelijk arrest GEMA (punt 43). In het geval van primaire mededelingen aan het publiek zijn deze criteria niet relevant, aangezien, ten eerste, het publiek van een dergelijke mededeling het eerste doelpubliek is en dus per definitie een „nieuw” publiek, en, ten tweede, de gebruikte technische werkwijze niet van invloed is.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Zie punt 9 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Zie laatstelijk arrest GEMA (punten 38 en 39).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Arrest van 15 maart 2012, SCF (C‑135/10, EU:C:2012:140, punt 85).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) In een document van de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom wordt dit als volgt verwoord: „[...] Het bijvoeglijk naamwoord ‚publiek’ is duidelijk het antoniem van het bijvoeglijk naamwoord ‚privaat’, zodat hetgeen niet als ‚privaat’ kan worden aangemerkt, wordt geacht ‚publiek’ te zijn. Evenzo kan ervan worden uitgegaan dat de term ‚publiek’ als zelfstandig naamwoord tegenover de ‚privésfeer’ staat, dat wil zeggen personen die geen deel uitmaken van de omgeving van de gebruiker. [...] [D]e opvatting die op dit gebied lijkt te prevaleren, is dat onder ‚publiek’ gebruik en onder handelingen bestemd voor ‚het publiek’ alle vormen van gebruik en handelingen moeten worden verstaan die buiten het gezinskader en de directe omgeving van een persoon vallen.” (Ficsor, M., Guide des traités sur le droit d’auteur et les droits connexes administrés par l’OMPI, WIPO, Genève, 2003, blz. 70 en 71).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Arrest van 15 maart 2012 (C‑135/10, EU:C:2012:140).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Richtlijn van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB 1992, L 346, blz. 61).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Arrest van 15 maart 2012, SCF (C‑135/10, EU:C:2012:140, punt 74).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Arrest van 15 maart 2012, SCF (C‑135/10, EU:C:2012:140, punten 91, 95, 96 en 98).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 27 februari 2014, OSA (C‑351/12, EU:C:2014:110, punt 35).</p>
</body>
</html>
